poszłam do spowiedzi - mam dosyć

[mama_oli_i_tomka]

Ivia współczuję takiego potraktowania przez księdza, który powinien być dla nas
przewodnikiem w życiu duchowym.
Przeczytałam posty innych dziewczyn i doszłam do wniosku, że trafiłam na
wspaniałą ludzką parafie i normalnych księży. Może powodem jest to, że kosciół
prowadzą franciszkanie. Probosz i księża to wspniali, ciepli, przyjaźni ludzie.
Potrafią wykazać zrozumienie, choć jednocześni nie głaszczą po głowie.
Gwoli wyjaśnienia dodam, że mieszkam z mężem od 2001 roku, w 2002 urodziłam Olę
a w 2003 Tomka. Ślub wzięłam 25 września tego roku!!! (Konkordatowy).
Oczywiście księża mnie nie chwalili, że tak a nie inaczej prowadzę swoje życie.
Ale zamiast krzyczeć i obrażać przedstawiali swoje argumenty. Faktem jest że ja
zawsze powtarzałam, ze chcę ślubu ale w odpowiedniej oprawie.
Co do spowiedzi, to niestety ale jak ksiądz cię zna to i spowiedź inaczej
wygląda. Tak jest u nas. Nie spotkałam się z arogancją, nikt mnie nie obraża.
Grzechy wyznaję szczerze, ze skruchą i postanowieniem poprawy. Moja spowiedź
trwa zawsze długo, bo to nie mój monolog ale dialog z księdzem.
I życzę Ci abyś i Ty spotkała takich wspaniałych księży na swojej drodze.

[pola777]

a tak w ogole to gdzie jest powiedziane ze ksiadz jest posrednikiem Boga...? I
kiedy Kosciol ustanowil sakrament spowiedzi,,,? jakis znak z nieba byl dany ze
trzeba sie kolesiowi zwierzac z intymnych spraw typu golab z listem w dziobie
badz tez butelka z morza?? I czy to Bog wymyslil spowiedz czy jakis tam papiez?
a jaka masz pewnosc ze jak cie ksiadz nie rozgrzeszy to Bog tez cie ma
gdzies...? Ktos zna odpowiedz czy sobie wierzy w instytucje spowiedzi bo tak
wygodnie i tak uczyli...?

"którym grzechy odpuscie sa im odpuszczone...

[grrrrw]

a którym zatrzymacie, sa im zatrzymane"

Spowiedz czyli WYZNANIE grzechów" jest czescia (aczkolwiek nienajwazniejsza)
sakramentu pokuty.
Do pokuty i wyznawania grzechów duszpasterzom zachca Biblia,konkretnie Nowy
Testament i Listy Apostolskie.
Natomiast pojecie sakramentów oraz ich "techniczny" kształt kształtowały sie
poprzez wieki i ostateczne oraz do dzis uznawane ustalenia zapadły na soborze
trydenckim.
Konieczne jest nie zwierzanie sie ksiedzu ale wyznanie ze jestes grzesznikiem,
ze za to co zerwało wiez miedzy Toba a Bogiem załujesz.

W Kosciele Katolickiem wymagane jest rozgrzeszenie udzielone przez kapłana.
Jesli Ci sie to nie podoba, nie musisz praktykowac. Dziwowanie sie tej
proceduze jest tak samo naiwne jak pyskowanie na przymus rejestrowania
transakcji sprzedazy domu u notariusza -"niby dlacego magiczne hokus-pokus
nad notariusza nad aktem kupna-sprzedazy czyni ja wazna, a inne procedury nie,
to jakies głupie jest"

Nawet jak ksiadz Cie rozgrzeszy, a Ty masz Go gdzies, to grzechy nie sa Ci
odpuszczone. Natomiast Bóg nigdy człowieka, który załuje i chce sie poprawic
nie ma gdzies, to wynika z Biblii i wielu wypowiedzi Jezusa, chocby z
przypowiesci o syny mrnotrawnym.

[desire.et]

grrrrw napisala:
" W Kosciele Katolickiem wymagane jest rozgrzeszenie udzielone przez kapłana."
Hmm... a dlaczego w takim samym Kosciele Katolickim np w Niemczech nie
praktykuje sie spowiedzi przy konfesjonale, tylko spowiwedz powszechna? Z
ciekawosci pytam...

[grrrrw]

U nas tez praktykuje sie spowiedz powszechna. Na poczatku mszy swietej. Jesli
szczerze recytujesz spowiadam sie.... to grzechy powszednie sa ci odpuszczone
na mocy samego zalu za nie. Grzechy ciezkie, wszyscy w KK,czy w Polsce czy w
Niemczech, obowiazani sa wyznawac przed kapłanem osobiscie.
To czy decydujesz sie isc do spowiedzi i co powiesz, to Twoja decyzja i Twoja
wola.Sama czujesz, ze juz czas, ze nie mozesz juz chodzic do komunii, ze
sie "nazbierało".

Grzech ciezki to swiadome i dobrowolne zerwanie z Bogiem, tylko ty wiesz, czy
to było swiadome i dobrowolne, wiec i Ty decydujesz o momencie spowiedzi.

Przykazania koscielne przypominaja o obowiazku przynajmniej raz do roku
spowiedzi i komunii, zaniedbanie tego obowiazku, swiadczy o lecewazeniu
problemu rachunku sumienia, pracy nad soba i tym, ze nie cenisz kontaktów z
duszpasterzem.
Prawda jest natomiast, ze spowiedz uszna w Polsce jest bardzo popularna, łatwo
znależć ksiedza, godziny spowiedzi sa wywieszone w kosciołach, duzo osób
spowiada sie troche "nawykowo", np. przed I piatkiem, nie majac moze i
grzechów ciezkich, dla samej pokuty to czyniac.

[desire.et]

tak, mialam na mysli spowiedz powszechna, o ktorej Ty piszesz wlasnie. Niestety
nie spotkalam sie, aby niemieccy ksieza praktykowali spowiedz uszna.. Nie wiem.
Natomiast jesli chodzi o polski kosciol... w moim miescie jest jeden, jeden
ksiadz i wieeeelu Polakow, ktorzy tam przychodza. Oczywiscie istnieje mozliwosc
spowiedzi, ale przed swietami to bylo cos strasznego.. nagle wszystkim sie
przypomnialo, ze trzeba sie wyspowiadac, kolejki byly ogromne, ksiadz tylko
jeden... jest w tej parafii juz dziesiatki lat, nie mozna powiedziec, ze ma
czas dla wszystkich, bo jest tylko jeden..Poza tym jest bardzo radykalny w
swoich pogladach i niewielu ma poplecznikow. I tak to juz jest... Niektorzy
zatem maja okazje do prawdziwej spowiedzi tylko wtedy, gdy odwiedzaja rodzinny
kraj np. Tak tez bywa... Ale to nie jest juz tematem tego watku

i sie dowiedzialam..

[desire.et]

.. ze jak ktos chce, to moze poprosic o normalna spowiedz, niestety nie jest to
czesto praktykowane...

[grrrrw]

Bo to sprwa indywidualnych potrzeb, upodoban, wychowania poboznosciowego,
nawyków z dziecinstwa, modelu duszpasterskiego i wielu innych spraw obyczajowo
uwarunkowanych.
Ja raz do roku odbywam indywidualne krótkie rekolekcje w karmelu i wtedy sie
spowiadam, a poza tym nie wiecej jak dwa-trzy razy w roku w konkretnym
miejscu i prawie zawsze u tej samej osoby.

[grrrrw]

serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34513,2480847.html

[grrrrw]

Ja mysle, ze to TY jestes osoba dojrzała, która wie po co chodzi do spowiedzi i
nie oczekuje tam horoskopów,porad matrymonialnych, ani typu "poradnik domowy"
czy z serii "mała psychologia zycia rodzinnego", która spowiada sie z tego, co
naprawde ja od Boga oddala i nie myli "wyznawania grzechów" z opowiadaniem o
nich, zwierzeniami intymnymi, przechwalaniem sie swoimi problemami.
Totez wszystko idzie bez nieporozumien.

Warto przeczytac "Przewodnik dla zniecheconych spowiedzia i msza swieta"
wydawnictwo "W drodze".

[ania.freszel]

Po prostu trafilas na glupiego duchownego, niestety tacy tez sie zdazaja... jak
wszedzie. Do kosciola nie chodze, dziecka tam na sile nie ciagne i nie mam
zamiaru tego robic. u spowiedzi bylam 4 lata temu przed samym slubem, wczesniej
tylko na bierzmowanie. Do kosciola chodze na Wielkanoc i Boze Narodzenie.
Generalnie zyje tak, ze nie powinnam miec problemow z uzyskaniem rozgrzeszenia:
kocham rodzine, nie kradne, meza nigdy nie zdradzilam, ale kto wie???? Moze za
malo na tace daje....
Osobiscie uwazam, ze po ostatnich aferach w jakie zamieszany byl kosciol
rzymskokatolicki kazdy z nas powinien mocno zrewidowac swoj stosunek do niego.
AF

[ruda_kasia]

Wypowiadałam się w podobnych wątkach już tyle razy, że aż mi się nie chce pisać
tego samego, ale w dwóch słowach.
Ślub brałam, kiedy moje dziecko miało ponad rok, chodziłam do
poradni "przeciwmałżeńskiej" i nikt mnie nie wyklął, nie miałam problemów
żadnych prz spowiedzi (nigdy, nie tylko przed ślubem z odchowanym dzieckiem,
nawet kiedy raz w życiu zachowałam się tak, że zasłużyłam moim zd. na każdy
epitet, ksiądz oburzony wilce zapanował nad doborem słownictwa).
I myślę, że kluczem jest własny żal za grzechy, wtedy dostajesz w konfesjonale
to, na co zaśługujesz (albo grzeszę pychą, ale spowiadając się ok 10 razy w
roku trafiłabym chyba na kogoś kto pyta np o pozycje...).
Czemu się dziwią pytaniami o datę ślubu osoby zaciążone, to znaczy, że nagle
się wstydzą tego co zrobiły czy tylko wstydzą się, że ktoś to ujawnia
publicznie? nie rozumiem. Ja urodziłam nieślubne dziecko, poszłam je ochrzcić i
sam przekonałam księdza, że póki my nie dojrzejemy do ślubu (zwłaszcza mąż), to
chrzest dziecka nie ma sensu. Bo my jako rodzina nie mamy dość wiary. A to nie
obrządek, a sakrament.
Dodam jeszcze, że też nie rozumiem zmęczenia ceremonią chrztu, trzeba było
zmienić kościół... I tyle, my szatke mieliśmy wygrzebaną z demobilu po ojcu
dziecka, świecę po którejś komunii chyba. Zadnych spotkań poza jednym - pół
godziny.
Czyżbym była szczęściarą. A może tylko większość musi się przekonać, że ta
wiara jest trudna i do bycia jej wyznawcą nie wystarczy traktowanie kościoła
jako miejsca, gdzie się przychodzi, płaci i wymaga?
A na Nowy Rok życzę wszystkim oburzonym postawą księży dyskutantom, by się
zetknęli z Bogiem w sakramentach, poczuli siłę z nich płynącą i przestali się
dziwić, że czasem jest trudno, bo nikt z naszych barków nie zdejmie
odpowiedzialności za nasze grzechy (tę i tak ponosimy w życiu doczesnym),
musimy je nieść, razem z Chrystusem, a on może uwolnić nas od winy (to już tak
po prawniczemu, podaj łapkę isma, nota bene może razem sudiowałyśmy, bo chyba
jesteśmy w podobnym wieku...)
kasia

[isma]

Lapke podaje ochoczo, aczkolwiek ja jestem prawnik (administracyjny) secundo
voto, ze sie tak wyraze )). Pierwsza milosc byla na teatrologii ;-O.

[marianka15]

Ruda_Kasiu,
przede wszystkim potrzeba chyba odrobiny wyobraźni i wyjścia poza swoje
środowisko, aby uświadomić sobie, że w niektórych rejonach Polski codziennością
są:
- pytania przy spowiedzi o pozycje;
- szalenie rozbudowany ceremoniał chrztu świetego, gdzie spotkania ciagną się w
nieskończonośc, a człowiek musi jeszcze stać w kolejce po pieczątkę, tak:
pieczątkę (pomijam już tutaj fakt wszystkich innych dodatkow, z listem do
dziecka włącznie);
- ciągłe pytania o datę slubu i poczęcia skierowaną ku WSZYSTKIM MŁODYM
RODZICOM, tym grzesznym i tym, którzy nie zgrzeszyli przed ślubem. Tyle tylko,
że takie rzeczy (czyt.: pouczenie) powinno się załatwiać na plebanii, w trakcie
rozmowy z księdzem w cztery oczy, a nie wałkować temat non stop publicznie w
sali pełnej ludzi, gdzie małomiasteczkowa ludność z lubością będzie się
delektowała uzyskanymi tą drogą informacjami; jest czas i miejsce, jak również
granice przyswoitości na załatwianie takich spraw;

Są ludzie i ludziska, są księża i księżyska, są kościoły i kościoły. Czasami
nie ma innej możliwości, tylko uczęszcz.. do tego jednego, gdzie msze są
kiepskie, gdzie ksiądz arogancki, gdzie...

Już dawno stwierdzono, że kośiół robi niewiele, aby podnieść jakość
swojej "pracy" w sensie merytorycznym, dydaktycznym.
Może o to chodzi? Że kadra jest przestarzała, ksiĘża szkoleni wg starych metod,
niewielu z nich ma też dar bycia dobrym pedagogiem? A przecież do seminarium
nie zawsze idą ci z powołaniem... To tak, jak z nauczycielami: są dobrzy i źli.
Tyle tylko, że nowa reforma szkolnictwa nieźle sie teraz za nas wzięła, dała w
kość i nakazała podniesienie jakości pracy. A w kościele chyba zastój... A
przecież ksieżą uczą w szkołach młode pokolenie - i często są to zajęcia
naprawdę kiepskie. Nie muszą robić dziesiątków szkoleń, a kasę spokojnie
biorą... Może od tego należy zacząć? Od nauki od podstaw?

Kończę tę wypowiedź krótko:
DOPÓKI KSIĘŻA NIE OKAZĄ SIĘ BYĆ NAWET W KONFESJONALE LEPSZYMI PSYCHOLOGAMI,
DOPÓTY TEGO TYPU WĄTKI BĘDĄ WCIĄŻ ŻYWE.

Pozdrawiam z Nowym Rokiem

[grrrrw]

serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,42163,2487081.html