Argumenty za ciążą

[chimba]

Szykuje się z mezem rozmowa na temat zajścia w ciążę. Moim marzeniem jest być
w ciąży, o niczym innym nie myslę, ale boję się, ze mąż nie będzie chciał
mieć jeszcze dziecka, boję się tej rozmowy, bo wiem, co może powiedzieć, ale
z drugiej strony jeśli nie porozmawiam to moje marzenia bedą odłożone w
czasie. A ja wiem, że jestem gotowa aby mieć dziecko, właściwie jeszcze jedno
dziecko (mam synka). Pomózcie mi, jakimi argumentami mogłabym przekonać meża
do następnego dziecka?
Pozdrawiam

[kawka74]

W sumie trudno Ci pomóc, jeśli niczego konkretnego nie napisałaś. Tyle tylko, że
chcesz mieć drugie dziecko i że wiesz, co mąż Ci powie. Skoro wiesz, to
wykombinuj kontrargumenty, jeden po drugim, dokładne odpowiedzi na jego
wątpliwości.

[chimba]

Co do szczegółów:
to synek ma 19 miesięcy, a nie chcialabym aby różnica wieku między rodzeństwem
była zbyt duża. Teraz chwilowo jestem w zawieszeniu, pracuję, ale chciałabym
zmienić pracę, jednak, gdybym zmieniła pracę, a za chwilę okazałoby sie że
jestem w ciąży to ... wiadomo z pracodawcami róznie bywa, a wiem, że obecny
pracodawca mnie nie zwolni, tylko z pewnych względów, takze finansowych
chcialabym znaleść coś innego.
Ale tak naprawdę jestem gotowa jak nigdy dotąd aby ponownie zostać mamą
Kwestia wieku też nie jest bez znaczenia, co prawda stra jeszcze nie jestem,
ale młodsza też sie nie robię.
Jeszcze jedno - chcę być raz w pieluchach, a potem, może to brzydko za brzmi,
mieć to z głowy.

[kawka74]

Chcesz, jesteś gotowa - OK. A mąż? Dlaczego nie chce? To jest druga strona tego
medalu. Nie chodzi o to, czemu Ty chcesz, a przynajmniej nie tylko o to, ale
dlaczego mąż nie chce mieć - przynajmniej teraz - drugiego dziecka. Zmuszanie
go, przekonywanie, suszenie mu głowy i molestowanie skończyć się może tym, że
"dla świętego spokoju" zgodzi się, a potem będzie dramat.
Chodzi mi o to, że przy takiej decyzji muszą być uwzględnione argumenty i
potrzeby obu stron, nie tylko Twoje.

[chimba]

Oj wiem, i jesli nie bedzie jeszcze gotowy - uszanuję to, poczekam na niego, .
Czemu on nie chce, - tak mi się wydaje, ze on nie chce, rozmowa, o której piszę
wszystko mi wyjasni, tylko po prostu boję się tej rozmowy. Nie wiem, jak to
powiedzieć, ale już od jakiegoś czasu boję sie z nim rozmawiac na powazniejsze
tematy, bo jest taki jakiś niemiły w swych odpowiedziach, a kiedyś mogłam o
wszystkim z nim rozmawiać, a moze tak mi się wydaje, moze to ja sobie wmawaim
tylko, ze tak jest, moze... Nic trzeba z nim porozmawiać i tyle... Tylko
właśnie jak już sie zbieram do tej rozmowy, to zawsze coś przeszkadza....

[kawka74]

Oj, to chyba poważna, szczera rozmowa Wam się przyda. Nie tylko o dziecku, ale w
ogóle o Was. Masz, jak widzę, wątpliwości nie tylko co do dziecka, ale co do
samej rozmowy. Pogadaj z nim spokojnie, rzeczowo, niech powie, co ma na
wątrobie. Jeśli nie będzie chciał, to możesz mu powiedzieć, że trudno jest
tworzyć stadło małżeńskie, jeśli jedna strona milczy albo jest nieprzyjemna w
swoich odpowiedziach i nie sposób się dogadać.

[migotka2000]

No i to są wystarczające argumenty!

A najważniejsze, że sama chcesz. Mnie to właśnie mąż namawiał na drugie, trochę
się bałam jak sobie poradzę, dziadkowie daleko, niania rehabilituje się po
ciężkim wypadku, syn lat 2 i 7 mies nadal robi w pieluchy itp. Argumentów
kontra miałam milion. Aż pewnego dnia zdałam sobie sprawę, że tak naprawdę,
chodzi o zwykłe ludzkie LENISTWO, strach przed braniem większej ilości
obowiązków niż się ma.
No i dałam sie namówić Z tydzień zrobię test. I już nie mogę się doczekać
nowego człowieka w rodzinie, przeżywania po raz kolejny cudu macierzyństwa i
tego,że mój syn będzei miał rodzeństwo. Ja go nie miałam, i im jestem starsza,
tym bardziej mi go brak.

to powyżej było do chimby

[migotka2000]

[mamusiakubusia]

Może nie uwierzysz, ale dokładnie taką samą rozmowę z mężem zaplanowałam na
dzisiejszy wieczór. Rano powiedziałam mu, że chcę z nim powaznie porozmawiać.
Myślę, że wie o czym. Mój synek miesiąc temu skończył 2 latka. Ja wczoraj
skończyłam 30 lat. Myślę, że to doskonała pora na zaplanowanie drugiego
dziecka. Myślę o tym od dawna. Wiem, że mąż trochę sie obawia - dopiero co
wróciliśmy do "normalnego" życia, wszystko jest fajnie poukładane, a ja znowu
chcę odwrócić wszystko do góry nogami. Ale jak nie teraz to kiedy? Jak już
zupełnie zapomnimy jak to jest przy małym dziecku? Wtedy bedzie jeszcze
trudniej. Mamy wspaniałą nianię - mogła by sie zaopiekować drugim dzieckiem.
Kuba poszedłby do przedszkola, ja mołabym wrócić do pracy i wszystko byłoby
super. A za 3 lata moglibyśmy wszyscy zdobywać razem świat!
Dziś wieczór będę go przekonywać. Mam nadzieję, że się uda. Tobie również tego
życzę. Daj znać jak poszło.

[chimba]

Mamusiakubusia i Tobie też życzę owocnej rozmowy, i też daj znać jak Ci poszło.
wiesz w zasadzie mój mąż nie jest zły, jest dobrym kochanym mężem, ale to że
ciężko się z nim rozmawia to dlatego, ze jest przepracowany i zmęczony, a nie
dlatego, ze mnie nie kocha, bo kocha mnie i to bardzo. I też myślę o ciąży, ze
jak nie teraz to kiedy, z kazdym dniem, miesiącem będzie coraz trudniej
zdecydować się na dziecko. Lepiej za jednym razem odchować dzieci, i mieć czas
później na zdobywanie świata, niz najpierw jedno, a później za kilka laat
drugie...
Pozdrawiam.
A to Ty wcześniej będziesz rozmawiać z męzem, bo dizś już go nie będę widziec,
tzn. mego męża - dopiero jutro... Gdybys mogła dać mi jutro znać jak poszło,
byłabym niezmiernie wdzięczna.

[mamusiakubusia]

Ok, dam znać jutro. Trzymaj kciuki. Mój mąż jest bardzo kochany, strasznie
kocha naszego synka. Pamiętam, że też długo go musiałam przekonywać do
pierwszego dziecka. Być może na jednej rozmowie się nie skończy.

[chimba]

I jak rozmowa? Jakie efekty? Mam nadzieję, że zakonczyła się pozytywnie?
Pozdrawiam

[mamusiakubusia]

Dopiero wczoraj odbyliśmy rozmowę - z wynikiem połowicznie pozytywnym! Mąż był
bardzo zaskoczony i stwierdził, że musi to przemyśleć. Jedno wiem na pewno -
też chce jeszcze jedno dziecko. Więc dam mu kilka dni i zacznę od nowa. Trzeba
kuć żelazo póki gorące. A jak u Ciebie?

[chimba]

a my w końcu porozumieliśmy sie w zasadzie bez słów... I pierwsze starania za
nami, pewnie nic z tego nie wyszło, bo trochę chorowałam, i czekałam aż skończę
jeść lekarstwa, a wiadomo przez ile kobieta jest płodna, ale nic straconego,
próbowaliśmy tak na granicy..

[mamusiakubusia]

No to życzę powodzenia!!!! My zaczniemy starania w czerwcu, ponieważ chcę sobie
zrobić chociaż miesięczną przerwę po odstawieniu tabletek. No chyba, że "trafi"
nam się teraz. Szczerze powiem, że nie moge się już doczekać dwóch kresek na
teście. Mam tylko nadzieję, że nie będziemy musieli długo czekać (z pierwszym
dzieckiem "udało" nam sie za pierwszym razem. Pozdrawiam i życzę szczęścia.