Sytuacja wcale nie hipotetyczna. Z zycia wzięte.

[18_lipcowa]

Co byście zrobiły?
Jest 30 latka, Polka, mieszka w Niemczech, ma 2 dzieci ( małych ) jest sama,
i ma stwardnienie rozsiane.
Chcą jej te dzieci odebrać, bo ponoć nie jest w stanie się nimi zajmować.
30 latka ma w tym samym mieście siostrę, też Polkę zdrową, z mężem Niemcem i
dzieckiem.
Rodzina wpadła na pomysł ze na czas rozwijania się tej sytuacji z dziećmi, na
czas załatwiania opiekunek, odwołań i ogólnie robienia czegoś by dzieci jej
nie odebrano – dwójka maluchów powinna znaleźć się u siostry. To znaczy
siostra powinna je bez gadania wziąć i tyle.
Sytuacja może potrwać rok, pól roku, miesiąc. Nie wiadomo ile.
Siostra się mota, mąż siostry się nie zgadza no i są uważani przez rodzinę za
okropnych niewrażliwych egoistów bo to powinno być oczywiste że oni te dzieci
wezmą.
I nie chodzi tu o pieniadze bo kasa się na te dzieci znajdzie. Ale kurcze,
tak się zastanawiam, mam brata i gdybym i ja musiała tak zrobić to mialabym
wątpliwości bo:
nawet jakby mnie było stać, to przecież branie dwójki obcych dzieci na
wychowanie, WYCHOWANIE, nie utrzymanie, bo przecież jestem za nie
odpowiedzialna, za ich rozwój., przekazywanie wartości itp. Gdyby to było
takie proste, buła w łapę i spadaj sam się baw, ale to przecież tak nie jest.
Dodam że siostra chorej, pracuje, mąz pracuje,ledwno mają czas dla swojego
dziecka, a tu nagle 2, dzieci dość nieznośne i absorbujące i do tego jedno
jeszzcze w pieluchach? Z pracy ma zrezygnować by mieć czas.? Dodam że ona nie
wie na ile czasu te dzieci będą u niej, bo co innego wiedzieć że to jest
miesiąc i przetrzymać.

Rozumiem pomoc finansową, prawną, jakieś opiekunki, wizyty, zakupy, nawet
poszukanie np. przyjaciela dla siostry ale branie dzieci- to zbyt duża
odpowiedzialnosc , prawda?

Jak byscie postąpiły?

Czy jest coś co można zrobić by to rozwiązać?

[e_r_i_n]

Trudna sprawa. Ale mysle, ze w takiej sytuacji wzielabym pod opieke dzieci
swojego rodzenstwa i zgodzilabym sie na opieke nad dziecmi rodzenstwa mojego
meza.
Po to jest rodzina, zeby sobie wlasnie w takich sytuacjach pomagac - raz
z uwagi na siostre - dla jej spokoju, ze dzieci sa w dobrym miejscu, pod dobra
opieka, dwa z uwagi na jej dzieci, ktore i tak przezyja rozstanie z matka,
a bycie z ciocia troszke to zlagodzi.

[e_r_i_n]

I to dla mnie analogia do adopcji - wiele osob sie na to decyduje, na szczescie.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Trudna sprawa. Ale mysle, ze w takiej sytuacji wzielabym pod opieke dzieci
> swojego rodzenstwa i zgodzilabym sie na opieke nad dziecmi rodzenstwa mojego
> meza.
> Po to jest rodzina, zeby sobie wlasnie w takich sytuacjach pomagac - raz
> z uwagi na siostre - dla jej spokoju, ze dzieci sa w dobrym miejscu, pod
dobra
> opieka, dwa z uwagi na jej dzieci, ktore i tak przezyja rozstanie z matka,
> a bycie z ciocia troszke to zlagodzi.
>
No tak ale na opiekę trzeba czas poświęcić. A jak się go nie ma?

[e_r_i_n]

18_lipcowa napisała:

> No tak ale na opiekę trzeba czas poświęcić. A jak się go nie ma?

Tak samo, jak na opieke nad swoimi dziecmi. Pewnie te dzieci to nie niemowleta,
chodza do przedszkola/szkoly. Mysle, ze wszystko da sie zorganizowac.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> 18_lipcowa napisała:
>
> > No tak ale na opiekę trzeba czas poświęcić. A jak się go nie ma?
>
> Tak samo, jak na opieke nad swoimi dziecmi. Pewnie te dzieci to nie
niemowleta,
>
> chodza do przedszkola/szkoly. Mysle, ze wszystko da sie zorganizowac.

No własnie to są małe dzieci. Jedno niecałe dwa lata. Drugie troszkę więcej.
>
>

[e_r_i_n]

No ale nie niemowleta. Tym bardziej bym sie nimi zajela - takie maluchy
straszliwie przezylyby rozstanie z mama i pobyt w osrodku, nawet krotki.

Erin

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No ale nie niemowleta. Tym bardziej bym sie nimi zajela - takie maluchy
> straszliwie przezylyby rozstanie z mama i pobyt w osrodku, nawet krotki.

Pobyt u cioci przeżyłby podobnie. Rzadko ją widzą, siostry nie są ze sobą
żżyte, rzadko się spotykają.

[e_r_i_n]

No ale sie spotykaja jednak. Z ludzmi z osrodka nie widzialy sie w ogole.
Zreszta, predzej z siostra, niz z kim z osrodka, odwiedza mame. To tez wazne.
--
Wiktorek

[semijo]

Dzieci siostry to nie obce osoby. Ale zgadzam się że sytuacja nie jest prosta.
Nie wiem co bym zrobiła i tak na prawdę nikt na pewno nie wie. Tyle o sobie
wiemy ile nas sprawdzono.

[semijo]

Myslę jednak że bym wzięła. W przeciwnym razie sumienie i tak nie dałoby mi żyć

[moofka]

dzieci siostry lub brata nie sa obce sa zaraz po moich najblizsza rodzina
wprawdzie ja siostrzencow ani bratankow nie mam jeszcze ale jestem przekoanna,
ze kocha sie ich miloscia prawdziwa
w sytuacji gdyby taka tragedia dotknela kogos z mojego rodzenstwa byloby dla
mnie oczywistym ze ich dzieci mialyby u mnie dom i schronienie
licze na to, ze moje dzieci w podobnej sytuacji mialyby opieke w domu mojego
rodzenstwa
a nie tulaly sie po domach opieki
nie wiem dlaczego Cie to dziwi
wedlug mnie powinni to zrobic nie tyle z moralnego obowiazku, co z potrzeby
serca zwyczajnie

[18_lipcowa]

moofka napisała:

> dzieci siostry lub brata nie sa obce sa zaraz po moich najblizsza rodzina
> wprawdzie ja siostrzencow ani bratankow nie mam jeszcze ale jestem
przekoanna,
> ze kocha sie ich miloscia prawdziwa
> w sytuacji gdyby taka tragedia dotknela kogos z mojego rodzenstwa byloby dla
> mnie oczywistym ze ich dzieci mialyby u mnie dom i schronienie
> licze na to, ze moje dzieci w podobnej sytuacji mialyby opieke w domu mojego
> rodzenstwa
> a nie tulaly sie po domach opieki
> nie wiem dlaczego Cie to dziwi
> wedlug mnie powinni to zrobic nie tyle z moralnego obowiazku, co z potrzeby
> serca zwyczajnie


Ale mnie nic nie dziwi.Może trochę to oczekiwanie rodziny takiego ruchu akurat
od nich. Wybór trudny. Sama nie wiem co bym zrobiła, byłoby mi cięzko zważywszy
że jestem egoistką, nie lubię dzieci i takich potrzeb serca nie mam. Najprędzej
z moralnego obowiązku.

[e_r_i_n]

moofka napisała:

> licze na to, ze moje dzieci w podobnej sytuacji mialyby opieke w domu mojego
> rodzenstwa

No wlasnie, o tym zapomnialam dopisac - jesli mi by sie przydarzyla taka
sytuacja, to bardzo bym chciala, zeby moje dziecko trafily do kogos z rodziny,
nie do domuy dziecka.
Znajac chociazby siostre mojego meza, jestem spokojna, ze tak by bylo.
Moje rodzenstwo jeszcze dzieci nie ma, natomiast siostra mojego meza ma dwojke,
brat jedno - i sa to osoby bardzo bliskie mojemu mezowi (mi zreszta tez).

No i pytanie do Ciebie, Lipcowa - a nie dziwisz sie adopcji? Przeciez to taka
sama sytuacja, z tym, ze wtedy bierze sie rzeczywiscie OBCE dzieci.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> moofka napisała:
>
> > licze na to, ze moje dzieci w podobnej sytuacji mialyby opieke w domu moj
> ego
> > rodzenstwa
>
> No wlasnie, o tym zapomnialam dopisac - jesli mi by sie przydarzyla taka
> sytuacja, to bardzo bym chciala, zeby moje dziecko trafily do kogos z
rodziny,
> nie do domuy dziecka.
> Znajac chociazby siostre mojego meza, jestem spokojna, ze tak by bylo.
> Moje rodzenstwo jeszcze dzieci nie ma, natomiast siostra mojego meza ma
dwojke,
>
> brat jedno - i sa to osoby bardzo bliskie mojemu mezowi (mi zreszta tez).
>
> No i pytanie do Ciebie, Lipcowa - a nie dziwisz sie adopcji? Przeciez to taka
> sama sytuacja, z tym, ze wtedy bierze sie rzeczywiscie OBCE dzieci.
>

Wcale się nie dziwię adopcji. Ale to jest jakiś wybor. Siostra raczej wyboru
nie ma.

[e_r_i_n]

Ma, skoro nie zdecydowala sie na to bez dyskusji, tylko sie zastanawia.
Wiesz, z naszej strony to gdybanie, ale mysle, ze reakcja rodziny jest
uzasadniona. Chyba, ze jest ktos inny w poblizu, kto sie moze zajac, ale wybor
ot tak padl na nich - wtedy to co innego.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Ma, skoro nie zdecydowala sie na to bez dyskusji, tylko sie zastanawia.
> Wiesz, z naszej strony to gdybanie, ale mysle, ze reakcja rodziny jest
> uzasadniona. Chyba, ze jest ktos inny w poblizu, kto sie moze zajac, ale
wybor
> ot tak padl na nich - wtedy to co innego.


Jest jeszcze ojciec tych sióstr czyli dziadek dzieci który je kompletnie olewa.
Ojciec dzieci zmył się dawno. Z rodziny pozostaje jej jeszcze mój chłopak jako
ich kuzyn.

[e_r_i_n]

No to kto jest to reszta, oburzona czescia rodziny?

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No to kto jest to reszta, oburzona czescia rodziny?

Mój chłopak chociażby, jego matka, jego siostra, jego babka.

[e_r_i_n]

No to moze one sie zadeklaruja i zaopiekuja dziecmi?

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No to moze one sie zadeklaruja i zaopiekuja dziecmi?

Kto? Matka, babka, siostra?

[e_r_i_n]

Ktorakolwiek - ta, ktora moze im stworzyc najlepsze warunki.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Ktorakolwiek - ta, ktora moze im stworzyc najlepsze warunki.

Babka i matka są za stare, siostra za młoda i za głupia.Nie wyobrażam sobie że
dadzą małe dzieci 75 letniej babce czy też 50 letniej matce mojego chłopaka. O
siostrze nie wspomnę, bo ona jest oburzona ale z daleka, bo z Anglii.

[18_lipcowa]

18_lipcowa napisała:

> e_r_i_n napisała:
>
> > Ktorakolwiek - ta, ktora moze im stworzyc najlepsze warunki.
>
> Babka i matka są za stare, siostra za młoda i za głupia.Nie wyobrażam sobie
że
> dadzą małe dzieci 75 letniej babce czy też 50 letniej matce mojego chłopaka.
O
> siostrze nie wspomnę, bo ona jest oburzona ale z daleka, bo z Anglii.


Pozostaje tylko ON...))

[e_r_i_n]

18_lipcowa napisała:

> Pozostaje tylko ON...))

Moze to przemyslisz? Odpadnie Ci ciazowe oglupienie
A powaznie - coz, nie lubie takich swiecie oburzajacych sie ludzi, ktorzy tylko
gadac potrafia

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> 18_lipcowa napisała:
>
> > Pozostaje tylko ON...))
>
> Moze to przemyslisz? Odpadnie Ci ciazowe oglupienie

Wiesz to nie jest taki zły pomysł. Może miałabym z głowy ciążę i rodzenie,,,?
A tak serio - taki argument to za mało.

> A powaznie - coz, nie lubie takich swiecie oburzajacych sie ludzi, ktorzy
tylko
>
> gadac potrafia

Ja też nie i ja się nie oburzam.

[triss_merigold6]

Zaopiekować się. To sytuacja trudna i wyjątkowa ale w imię dobra dzieci i
chorej należałoby się zaopiekować. Czyli przyjąć do domu i wychowywać. To nie
są obce dzieci i skazywanie je nawet na czasowy pobyt w jakimś ośrodku byłoby
nieetyczne i okrutne.

[18_lipcowa]

triss_merigold6 napisała:

> Zaopiekować się. To sytuacja trudna i wyjątkowa ale w imię dobra dzieci i
> chorej należałoby się zaopiekować. Czyli przyjąć do domu i wychowywać. To nie
> są obce dzieci i skazywanie je nawet na czasowy pobyt w jakimś ośrodku byłoby
> nieetyczne i okrutne.

Tak ale to oznaczałoby zmianę zycia dla całej rodziny. A nie każdy zrezygnuje z
pracy, swojego poukładanego zycia i tak bez niczego zajmie się dodatkową dwójką
malutkich dzieci.To jest prawdziwa rewolucja dla rodziny.
Podejrzewam że i ja bym to zrobila, tak jak pisze, nie z potrzeby serca, ale
sumienie ruszałoby mnie wobec brata ( bo postawiłam się w tej sytuacji) i
zrobiłabym to z obowiązku ale cięzko by mi było. Pewnie byłabym zła na los. Ale
może by przeszło...))

Większość ludzi by to chyba zrobiło,,,?

[l.e.a]

Dla mnie to oczywistość,że zajęłabym się siostrą i dziećmi - to najbliższa
rodzina, którą kocham.

[driadea]

Cóż, gdyby siostra i jej małżonek chcieli stworzyć tym dzieciom rodzinę
zastępczą - byłoby cudownie. Ale nie chcą, więc nie ma się nad czym zastanawiać.

[18_lipcowa]

driadea napisała:

> Cóż, gdyby siostra i jej małżonek chcieli stworzyć tym dzieciom rodzinę
> zastępczą - byłoby cudownie. Ale nie chcą, więc nie ma się nad czym
zastanawiać
> .

To nie tak do końca. Siosta się waha, bo moze i chce pomóc, ale jej mąż się nie
za bardzo do tego pali. Tak o tym myślę i myślę i sama nie wiem...

Pytam bo chodzi tu o bliskie kuzynki mojego chłopaka i rozmawiamy o tym dość
często.

[e_r_i_n]

Maz nie jest zwizany z siostra i jej dziecmi wiezami krwi, dlatego pewnie ma
watpliwosci. Pewnie argumenty ma takie, jak Tyu - rezygnacja z uporzadkowanego
zycia, wiecej klopotow. Ale mysle, ze w normalnej rodzinie te sprawy sa
drugorzedne.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Maz nie jest zwizany z siostra i jej dziecmi wiezami krwi, dlatego pewnie ma
> watpliwosci. Pewnie argumenty ma takie, jak Tyu - rezygnacja z
uporzadkowanego
> zycia, wiecej klopotow. Ale mysle, ze w normalnej rodzinie te sprawy sa
> drugorzedne.



No własnie dlatego siostra chorej ma dylemat. Kryzys w swojej rodzinie, co moze
odbic się na jej własnym dziecku przeciez, może i małżenstwie czy nieszczęscie
tamtych dzieci.

[e_r_i_n]

No ok, racja - tu juz jest problem. Jesli dziewczyna sie zastanawia tylko
ze wzgledu na meza, to nie ma sie co dziwic. Trudno wybierac w takiej sytuacji.
Jedyne, co moze zrobic, to starac sie przekonac meza.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No ok, racja - tu juz jest problem. Jesli dziewczyna sie zastanawia tylko
> ze wzgledu na meza, to nie ma sie co dziwic. Trudno wybierac w takiej
sytuacji.
>
> Jedyne, co moze zrobic, to starac sie przekonac meza.

No tak bo siostra siostrą, dzieci siostry dziećmi siostry, potrzeba serca i
pomocy swoją drogą, ale ona ma swoją rodzine, która jest dla niej no jakby nie
było WAŻNIEJSZA prawda?

[e_r_i_n]

Wiesz, mysle, ze takie wartosciowanie nie ma sensu. To innego rodzaju relacje -
i owszem, jesli ma sie toksycznych rodzicow/tesciow i ma sie do wyboru albo
dobre relacje z nimi, albo spokoj rodziny (maz, zona, dzieci), to wtedy ta
wlasna rodzina jest wazniejsza. Tutaj chyba nie da sie powiedziec, ze tak jest.
Dziewczyna stoi przed ogromnym dylematem, ktorego jej nie zazdroszcze. I powiem
szczerze - nie wiem, co by zrobila w takiej sytaucji. Mysle natomaist,
ze swojego meza bym przed takim wyborem nie postawila.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Wiesz, mysle, ze takie wartosciowanie nie ma sensu. To innego rodzaju
relacje -
>
> i owszem, jesli ma sie toksycznych rodzicow/tesciow i ma sie do wyboru albo
> dobre relacje z nimi, albo spokoj rodziny (maz, zona, dzieci), to wtedy ta
> wlasna rodzina jest wazniejsza. Tutaj chyba nie da sie powiedziec, ze tak
jest.
>
> Dziewczyna stoi przed ogromnym dylematem, ktorego jej nie zazdroszcze. I
powiem
>
> szczerze - nie wiem, co by zrobila w takiej sytaucji. Mysle natomaist,
> ze swojego meza bym przed takim wyborem nie postawila.



Ale czy można zrozumieć choć trochę postawę męża siostry?

[e_r_i_n]

Wiesz, myslac w kategoriach hmmm, innych, niz ludzkie odruchy - tak, mozna.
Nie ma ochoty na klopot. Ale mi sie wydaje, ze w takiej sytuacji to powinno
byc, choc teoretycznie, na drugim miejscu (ta wygoda).

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Wiesz, myslac w kategoriach hmmm, innych, niz ludzkie odruchy - tak, mozna.
> Nie ma ochoty na klopot. Ale mi sie wydaje, ze w takiej sytuacji to powinno
> byc, choc teoretycznie, na drugim miejscu (ta wygoda).


Bo dwójka dzieci naraz w domu + jedno własne. Każde z nich dość male,
krzykliwe, absorbujące. To duże zamieszanie powstanie.
Dlatego staram się rozumieć faceta.

[e_r_i_n]

No wiec tak jak mowie - facet ma o tyle gorzej, ze jest mniej z tymi dziecmi
zwiazany (moze w ogole). Ale mysle, ze powinien jednak wzniesc sie troche ponad
swoj egoizm.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No wiec tak jak mowie - facet ma o tyle gorzej, ze jest mniej z tymi dziecmi
> zwiazany (moze w ogole). Ale mysle, ze powinien jednak wzniesc sie troche
ponad
>
> swoj egoizm.

To tylko egoizm?
Uważasz że każdy człowiek jest zdolny do takich poświęcen? Bo to jednak duże
poświęcenie jest zakładając że on będzie w tej rodzinie miał rolę ojca,
przecież.

[e_r_i_n]

Widzisz, gdyby byla to sytuacja taka, ze dzieci sa bez opieki, bo matce sie
nimi opiekowac nie chce, to co innego. Tu jest przypadek losowy i on sam moze
nie miec ochoty na opieke nad dziecmi, ale zony nie powinien stawiac orzed
takim wyborem. To jest wlasnie egoizm, moim zdaniem.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Widzisz, gdyby byla to sytuacja taka, ze dzieci sa bez opieki, bo matce sie
> nimi opiekowac nie chce, to co innego. Tu jest przypadek losowy i on sam moze
> nie miec ochoty na opieke nad dziecmi, ale zony nie powinien stawiac orzed
> takim wyborem. To jest wlasnie egoizm, moim zdaniem.

No nie powinien. Tym bardziej współczuję sytuacji tej dziewczynie,

[driadea]

O, przepraszam, widzę, że wszystkie panie biorące udział w dyskusji piszą co
One by zrobiły, a nie co ich zdaniem należałoby zrobić.
Gdybym ja była tą siostrą, to pewnie, że bym dzieci wzięła. Mam dwie siostry
(jesteśmy bardzo zżyte) i jeśli zaistniałaby taka potrzeba, mogłabym ich dzieci
(których na razie nie mają) nawet adoptować.
Wydawało mi się jednak, że pytanie brzmiało inaczej

[18_lipcowa]

driadea napisała:

> O, przepraszam, widzę, że wszystkie panie biorące udział w dyskusji piszą co
> One by zrobiły, a nie co ich zdaniem należałoby zrobić.
> Gdybym ja była tą siostrą, to pewnie, że bym dzieci wzięła. Mam dwie siostry
> (jesteśmy bardzo zżyte) i jeśli zaistniałaby taka potrzeba, mogłabym ich
dzieci
>
> (których na razie nie mają) nawet adoptować.
> Wydawało mi się jednak, że pytanie brzmiało inaczej
>


Zawsze można pójsc dalej. Wziąć dzieci z potrzeby serca czy z obowiązku?

[e_r_i_n]

driadea napisała:

> Wydawało mi się jednak, że pytanie brzmiało inaczej

Pytanie z pierwsze postu brzmialo: "Jak byscie postąpiły?".

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> driadea napisała:
>
> > Wydawało mi się jednak, że pytanie brzmiało inaczej
>
> Pytanie z pierwsze postu brzmialo: "Jak byscie postąpiły?".
>

To z resztą nieważne czy pytanie brzmiało tak czy siak. Zależało mi by wywołać
dyskusję i poczytać cos na ten temat, bo myślę o tej sytuacji dosc czesto.

[driadea]

No to przeca piszę, że mi się zdawało

[black_currant]

Wzięłabym dzieci do siebie.

Ze względu na nie, ale również ze wzgledu na siebie - wyrzuty sumienia, które by
się pojawiły gdybym im nie pomogła skutecznie zabiłyby całą radość płynącą z
'uprządkowanego i spokojnego' życia.

---------------------------------------
Ania - podwójna mama październikowa
Emilka (1.10.2001)
Grześ (18.10.2004)

[lola211]

Nie wyobrazam sobie, by moj facet w takiej trudnej sytuacji stwarzal problemy i
mial cos przeciwko.Od tego jest rodzina, by sobie pomagac.Tak samo gdyby
chodzilo o jego siostrzenców(hipotetycznych, bo ich nie ma) to bez dwóch zdan
nalegalabym, by tymi dziecmi sie zajac.
Wspolczuje tej kobiecie takiego męza.

[18_lipcowa]

lola211 napisała:

> Nie wyobrazam sobie, by moj facet w takiej trudnej sytuacji stwarzal problemy
i
>
> mial cos przeciwko.Od tego jest rodzina, by sobie pomagac.Tak samo gdyby
> chodzilo o jego siostrzenców(hipotetycznych, bo ich nie ma) to bez dwóch zdan
> nalegalabym, by tymi dziecmi sie zajac.
> Wspolczuje tej kobiecie takiego męza.

No dlatego piszę że ma cięzki wybór kobieta. O ile łatwiej by było gdyby oboje
sie godzili albo oboje byli przeciw.
A z ta pomocą w rodzinie to jest róznie, prawie każdy z nas wie. Więc z
oczekiwaniem pomocy od rodziny to ja bym uważała.

[lola211]

> A z ta pomocą w rodzinie to jest róznie, prawie każdy z nas wie. Więc z
> oczekiwaniem pomocy od rodziny to ja bym uważała.

Wlasnie, ciekawe ze zupelnie inny obraz wylania sie z postów- ciagle czytam jak
to super miec rodzenstwo, bo w przyszlosci bedzie wsparciem, pomoze, itd.

[18_lipcowa]

lola211 napisała:

> > A z ta pomocą w rodzinie to jest róznie, prawie każdy z nas wie. Więc z
> > oczekiwaniem pomocy od rodziny to ja bym uważała.
>
> Wlasnie, ciekawe ze zupelnie inny obraz wylania sie z postów- ciagle czytam
jak
>
> to super miec rodzenstwo, bo w przyszlosci bedzie wsparciem, pomoze, itd.


No widzisz Lola. Ludzie lubią dużo mówić, obiecywać, a w praktyce to jest
zupełnie inaczej.
Nie bez powodu wzięło się powiedzenie o rodzinie i zdjęciu przecież...

[e_r_i_n]

No coz, ja na rodzenstwo mojego meza narzekac nie moge, na moje tez nie (choc
w innym wymiarze - bo mlodzi jeszcze sa). Mysle, ze wiele zalezy do wychowania -
i u mojego meza, i u mnie rodzina byla zawsze bardzo wazna i wiezi
z rodzenstwem oboje mamy bardzo silne. Dlatego jestem przekonana, ze na nich
mozemy liczyc, o czym juz mielismy okazje sie przekonac. To samo tyczy sie
rodzicow - czasami mamy rozne zdanie (chociazby z tesciem), ale w razie czego
oni moga liczyc na nasza pomoc, my na ich.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No coz, ja na rodzenstwo mojego meza narzekac nie moge, na moje tez nie (choc
> w innym wymiarze - bo mlodzi jeszcze sa). Mysle, ze wiele zalezy do
wychowania
> -
> i u mojego meza, i u mnie rodzina byla zawsze bardzo wazna i wiezi
> z rodzenstwem oboje mamy bardzo silne. Dlatego jestem przekonana, ze na nich
> mozemy liczyc, o czym juz mielismy okazje sie przekonac. To samo tyczy sie
> rodzicow - czasami mamy rozne zdanie (chociazby z tesciem), ale w razie czego
> oni moga liczyc na nasza pomoc, my na ich.


Jasne że tak. Wiele zależy od stopnia zżycia. U mnie w rodzinie mogę liczyć na
pomoc każdego prawie, nie tylko rodziców i brata ale i kuzyna, kuzynek, wujków,
dziadka, babci.
Fajne to jest, ale rzadkie.

[e_r_i_n]

18_lipcowa napisała:

> Fajne to jest, ale rzadkie.

Mysle, ze jednak (cale szczescie) - nie takie rzadkie. Zasada jest taka, ze jak
jest dobrze, to sie o tym nie mowi/pisze, dlatego biorac pod uwage to forum,
jako jakas reprezentacje spoleczenstwa, wydawac by sie moglo, ze tylko wredni
tesciowie, bratowe, rodzice i ciotki sa na tym swiecie. A tak naprawde czesto
jest inaczej - tylko nikt o tym nie pisze, bo nie ma takiej potrzeby.

[18_lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> 18_lipcowa napisała:
>
> > Fajne to jest, ale rzadkie.
>
> Mysle, ze jednak (cale szczescie) - nie takie rzadkie. Zasada jest taka, ze
jak
>
> jest dobrze, to sie o tym nie mowi/pisze, dlatego biorac pod uwage to forum,
> jako jakas reprezentacje spoleczenstwa, wydawac by sie moglo, ze tylko wredni
> tesciowie, bratowe, rodzice i ciotki sa na tym swiecie. A tak naprawde czesto
> jest inaczej - tylko nikt o tym nie pisze, bo nie ma takiej potrzeby.

W sumie masz rację.Ja nigdy nie żaliłam się na rodzinę bo narzekać na nią nie
mogę.Jest fajna.
Jak się czyta czasem posty o chorych sytuacjach w rodzinach to można odnieść
wrażenie że to częste.

Obie propozycje sa do d...

[mruwa9]

IMHO. Dzieci to nie rybki w akwariumm, ktore mozna przestawiac z kata w kat,
jak doroslym wygodnie. Matka dzieci- nawet przy ograniczeniach wynikajacych z
choroby- jest matka sprawna intelektualnie i na pewno kocha swoje dzieci, wiec
odbieranie jej ich uwazam za niczym nieusprawiedliwione okrucienstwo. jedynym
dopuszczalnym sposobem pomocy moim zdaniem jest stala pomoc domowa dla rodziny,
ewentualnie np. zamieszkanie matki razem z dziecmi w jakims domu opieki, aby
miec mozliwosc stalej pomocy w kazdej chwili bez rozdzielania rodziny.
Gdybym na przyklad ja musiala sie zaopiekowac dzieckiem swojego rodzenstwa, nie
zastanawialabym sie ani chwili, choc nie wiem, jak dziecko by to znioslo

[18_lipcowa]

mruwa9 napisała:

> IMHO. Dzieci to nie rybki w akwariumm, ktore mozna przestawiac z kata w kat,
> jak doroslym wygodnie. Matka dzieci- nawet przy ograniczeniach wynikajacych z
> choroby- jest matka sprawna intelektualnie i na pewno kocha swoje dzieci,
wiec
> odbieranie jej ich uwazam za niczym nieusprawiedliwione okrucienstwo. jedynym
> dopuszczalnym sposobem pomocy moim zdaniem jest stala pomoc domowa dla
rodziny,
>
> ewentualnie np. zamieszkanie matki razem z dziecmi w jakims domu opieki, aby
> miec mozliwosc stalej pomocy w kazdej chwili bez rozdzielania rodziny.


Dokładnie tak. Bzdurą jest dla mnie zabierać dzieci gdy matka jest chora, ale w
miarę sprawna. Nie pije, nie ćpa kocha swoje dzieci i tylko za to że ma SM chcą
je zabrać, zamiast zapewnić pomoc, albo umożliwić sytuację w której siostra np.
deklaruje pomoc, nie bierze dzieci ale odwiedza, pomaga ile może.
Ale tak nie jest-niestety.
> Gdybym na przyklad ja musiala sie zaopiekowac dzieckiem swojego rodzenstwa,
nie
>
> zastanawialabym sie ani chwili, choc nie wiem, jak dziecko by to znioslo

[mruwa9]

.. w dodatku taka pomoc domowa finansowo bedzie najtanszym wyjsciem. Utrzymanie
dzieci w rodzinie zastepczej czy domu dziecka ( w Niemczech pewnie takich nie
ma) jest o wiele drozsze.

[pannajoanna1]

Kobieto nad czym tu sie zastanawiać?????????
Brać do siebie te dzieciaki i już !!!!!!!!!

Ludzie opiekują sie obcymi dziećmi a tu własna siostra nie pomoże " w biedzie"!
Co to za siostra!

I nie mów że mąż ,że dziecko, że brak czasu. Dyrdymały!!!

To sa dzieci Siostry!
Kto ma im pomóc jak nie rodzina. A gdyby to chodziło o twoje dzieci?

Joanna

[18_lipcowa]

pannajoanna1 napisała:

> Kobieto nad czym tu sie zastanawiać?????????
> Brać do siebie te dzieciaki i już !!!!!!!!!
>
> Ludzie opiekują sie obcymi dziećmi a tu własna siostra nie pomoże " w
biedzie"!
>
> Co to za siostra!
>
> I nie mów że mąż ,że dziecko, że brak czasu. Dyrdymały!!!
>
> To sa dzieci Siostry!
> Kto ma im pomóc jak nie rodzina. A gdyby to chodziło o twoje dzieci?


Gdyby chodziło o moje dzieci chciałabym by zostały jak najbliżej. Czyli u
rodziców, rodzeństwa itp.
>
> Joanna

[pannajoanna1]

Dla dzieci wystarczającym wstrząsem będzie to , że zostaną oddzielone od matki
po co jeszcze je stresować dodatkowo. Ja też mam dziecko ,małe i nie chciałabym
aby obcy opikowali sie nim. I głeboko jestem przekonana, że moja siostra wzi
ęłaby moje dziecko do siebie .Tak jak ja bym wzięła jej.

Joanna

[czarna_mewa]

Ja bym wzięła te dzieci, ale mój mąż odpowiedział na zadane mu pytanie "Nie
wziąłbym bo nie mamy warunków, jest przecież jeszcze babcia".

[mosze_singer]

Nie wziłąłbym, chociaż u nas nie ma "jeszcze babci" (babci też bym nie wziął).
Pomoc pomocą, ale nikt nie ma prawa wymagać od innych żeby dla czyjegoś dobra
rujnowali własne życie.

Jedno dziecko w wieku szkolnym mozna jeszcze zaakceptować, ale 2 maluchów ????

Poza tym nalezy się zastanowić nad innymi rozwiązaniami:
1. opieka w domu chorej matki
2. rodzina zastępcza
3. ojciec

Jednego jestem pewien: NIKT nie powinien brać tych dzieci jeśli nie czuje
potrezeby zaopiekowania się nimi, strach przed ostracyzmem rodziny nie jest
dobrym doradcą, nie warto ryzykować rozpadu własnej rodziny.

[18_lipcowa]

mosze_singer napisał:

> Nie wziłąłbym, chociaż u nas nie ma "jeszcze babci" (babci też bym nie
wziął).
> Pomoc pomocą, ale nikt nie ma prawa wymagać od innych żeby dla czyjegoś dobra
> rujnowali własne życie.

No własnie to druga strona sprawy o ktorej też myslę.


> Jedno dziecko w wieku szkolnym mozna jeszcze zaakceptować, ale 2 maluchów ????
>
> Poza tym nalezy się zastanowić nad innymi rozwiązaniami:
> 1. opieka w domu chorej matki -

to by było najlepsze wyjście

> 2. rodzina zastępcza
> 3. ojciec

zapomnij...
> Jednego jestem pewien: NIKT nie powinien brać tych dzieci jeśli nie czuje
> potrezeby zaopiekowania się nimi, strach przed ostracyzmem rodziny nie jest
> dobrym doradcą, nie warto ryzykować rozpadu własnej rodziny.


I tutaj się z Tobą zgadzam.

[czajkax2]

Ja bym się zaopiekowala. I wiem ze mój mąż nie robił by problemu. Rozumiałby.
Ale w tej konkretnej sytuacji ja naprawdę nie rozumiem dlaczego chcą zabrac tej
kobiecie dzieci? Toż to barbarzyństwo. I jak wogóle oni zamierzają to
prezprowadzić. Tak bez jej zgody umieścic dzieci gdzie im się podoba? Co ona na
to? Czy nie leipeij by było(skoro finanse jak piszesz nie są problemem) nająć
jakąś pomoc,pielęgniarkę czy kogoś takiego. I rodzina tez by mogła pomagac.
Moim zdaniem nad takim rozwiązaniem powinnis się zastanowić,a nie nad
zabieraniem matce dzieci.

[boranet]

Jestem przerażona i w głowie mi się nie mieści jak można chorej na SM kobiecie
odebrać dzieci?! To dopiero chore. Moja mama choruje na SM i całkiem nieżle
mimo pewnych (dużych) ograniczeń) z powodu choroby mnie wychowała.Zachorowała w
wieku 19 lat. Myślę, że w przypadku opisywanym przez Ciebie Lipiec tej kobiecie
potrzebna jest pomoc rodziny. Nie wiem w jakim ona jest stanie. Ale z pewnością
oddanie dzieci to nie jest dobry pomysł. Kobieta już cierpi przez chorobę.
Zdaje sobie sprawę, że to niestety choroba nieuleczalna i powoli wykańczająca
organizm a tu dodatkowa tragedia: odebranie dzieci. Siostra tej dziewczyny
mogłaby pomóc ale nie zabierać dzieci. Nawet na jakiś czas. Trochę pewnie zbyt
emocjonalnie do tego podeszłam, ale nie nie wyobrażam sobie takiego
rozwiązania w mojej rodzinie jak byłam mała. Oby historia nie skończyła się
żle.
Pozdrawiam

[ma.dzia]

Gdyby chodzilo o moja siostre i jej dzieci to zaopiekowalabymn sie nimi i moja
siostra. Tak juz jest,ze ja kocham jej dzieci jak swoje i nie pozwolilabym zeby
zabral je ktos obcy.

[aszar.kari]

Nie mam rodzenstwa, moj maz ma i to sporo Nie wyobrazam sobie protestowania
przeciwko wzieciu dzieci ktoregokolwiek z Jego braci lub siostr gdyby sytuacja
tego wymagala. Prawde mowiac, na miejscu tej zdrowej siostry mocno bym sie
zaczela zastanawiac nad tym jakim jest czlowiekiem moj maz, gdyby w takich
okolicznosciach protestowal przeciwko wzieciu tych dzieci. Sa sytuacje kiedy
wygoda lub ustalony porzadek rzeczy staja sie kompletnie nieistotne wobec
koniecznosci "staniecia na wysokosci zadania" - i to jest wlasnie taka
sytuacja. Jesli zona nie moze polegac na swoim partnerze w takich
okolicznosciach, to czy w ogole moze na Nim polegac? Przeciez kazdy problem
zyciowy, kazda mniejsza lub wieksza tragedia odwracaja wszystko do gory nogami.
Jak sie w obliczu innych zyciowych wyzwan zachowa ten maz? Moze dobrze, ze sie
stalo to, co sie stalo - dzieki temu ta zona ma teraz "material do
przemyslenia".
Dodam jeszcze, ze moja corka byla niepelna nastolatka gdy ja sama bardzo ciezko
zachorowalam - pomoc wszelkiego typu jaka uzyskal wtedy moj maz od swojej
rodziny i naszych wspolnych przyjaciol nigdy nie zostanie splacona. Tyle dobra
ile okazali nam ludzie nie da sie podsumowac. Smutno sie czyta o dwojce
maluchow, ktorych nikt tak naprawde nie chce - gdybyz tylko mozna bylo troche
ludzkiej zyczliwosci i dobroci Im podeslac
Podsumowujac - wedlug mnie tu nie ma dylematu - dziecmi siostra MUSI sie zajac
podobnie jak MUSI przedyskutowac ze swoim mezem Jego stosunek do swiata i ludzi.
Aszar

Sytuacja się zmieniła...

[18_lipcowa]

Dodam że kilka miesięcy temu szukałam dla niej - dla chorej przez internet,
oraz ogłoszenia matrymonialne faceta. Poprosiła mnie o to żebym poszukała pana,
niepełnosprawni wchodzili w grę -dla niej. Mógł być z dziećmi, ona z chęcią
zaprosiłaby do siebie, zapewniłaby dach nad głową, szukała przyjaciela,
opiekuna co było zaznaczone od razu. Mnóstwo facetów się odezwało,ale jej się
nie podobali. Bo ona chorego nie chce, chce przystojnego i fajnego.Nie to nie.


Dziś rozmawiałam na temat tych sióstr.
Oto co doszło ciekawego.

Po pierwsze dzieci wcale nie muszą jej zabierać pod warunkiem że ona z tymi
dziećmi przeniesie się do czegoś w stylu domu samotnej matki. Super
rozwiązanie, nie byłaby sama, miałaby pomoc, może i przyjaciółki. Ale ona nie
chce. Nie będzie mieszkała z patologią - powiedziała i tyle. Ma mieszkanie w
Berlinie za które nie płaci,właściwie nie płaci za nic oprócz telefonu.

Druga możliwośc. Zatrudnienie stałej opiekunki. Tak jasne, ona zatrudni, ale da
nie więcej niż 100 euro. Nie muszę dodawać że za 100 euro nikt jej nie
przyjdzie nawet popatrzeć na te dzieci.

Więc okazuje się ze ma możliwości ale z nich skorzystać nie chce.
A siostra powiedziała ze nie pomoże bo mąz jej nie pozwala.

Heh,,,sama nie wiem co o tym myśleć. Dziewczyna ma szansę na bycie z dziecmi
ale sama ją przekreśla. W tej sytuacji może i ta siostra i jej mąż są lekko
usprawiedliwieni.

[mosze_singer]

czyli chora CHCE im wcisnąć te dzieci, a nie jest to tego zmuszona sytuacją

[18_lipcowa]

mosze_singer napisał:

> czyli chora CHCE im wcisnąć te dzieci, a nie jest to tego zmuszona sytuacją


Nie. Ja nie wiem co ona o tym sądzi. Nigdy nie było mówione i ja nie słyszałam
że "ona prosi a oni nie chcą pomóc" słyszałam że " oni powinni pomóc". Nie mam
pojęcia jakie stanowisko ma ta dziewczyna, czy kiedykolwiek prosiła siostrę.To
raczej inni chcą wcisnąć zdrowej siostrze te dzieci.

[boranet]

Faktycznie trudna sytiacja Szczerze mówiąc nie bardzo można doradzić.
Rozumiem obawy tej siostry. Wg mnie matka dzieci powinna wybrać opcję najlepszą
dla dzieci. W dalszym ciągu uważam, że nie można jej odebrać dzieci. To nie
jest rozwiązanie. Ale ona też musi pozwolić sobie pomóc a nie odrzucać każdą
propozycję. Bądż co bądż wkrótce będzie skazana na pomoc innych i lepiej żeby
zdała sobie z tego sprawę. Może powinna porozmawiać o swojej sytuacji z
psychologiem i neurologiem, który jej wytłumaczy sytuację zdrowotną i pomoże
podjąć decyzję. Myślę, że w tej sytuacji warto poprosić o pomoc specjalistów. A
co do kwestii mieszkania w domu opieki. Trzeba zrozumieć psychikę tej chorej
kobiety. Moja mama np. bardzo długo nie chiała usiąść na wózku inwalidzkim, bo
uważała, że nie jest chora tak jak inni. Nie potrafiła się porównywać z ludżmi
chorymi na SM. Była "inna". Ta choroba jest bardzo trudna i naprawdę trzeba
dużo serca i taktu aby takiej chorej osobie pomóc. Życzę wytrwałości
Aneta

[18_lipcowa]

boranet napisała:

> Faktycznie trudna sytiacja Szczerze mówiąc nie bardzo można doradzić.
> Rozumiem obawy tej siostry. Wg mnie matka dzieci powinna wybrać opcję
najlepszą
>
> dla dzieci. W dalszym ciągu uważam, że nie można jej odebrać dzieci. To nie
> jest rozwiązanie. Ale ona też musi pozwolić sobie pomóc a nie odrzucać każdą
> propozycję. Bądż co bądż wkrótce będzie skazana na pomoc innych i lepiej żeby
> zdała sobie z tego sprawę. Może powinna porozmawiać o swojej sytuacji z
> psychologiem i neurologiem, który jej wytłumaczy sytuację zdrowotną i pomoże
> podjąć decyzję. Myślę, że w tej sytuacji warto poprosić o pomoc specjalistów.
A
>
> co do kwestii mieszkania w domu opieki. Trzeba zrozumieć psychikę tej chorej
> kobiety. Moja mama np. bardzo długo nie chiała usiąść na wózku inwalidzkim,
bo
> uważała, że nie jest chora tak jak inni. Nie potrafiła się porównywać z
ludżmi
> chorymi na SM. Była "inna". Ta choroba jest bardzo trudna i naprawdę trzeba
> dużo serca i taktu aby takiej chorej osobie pomóc. Życzę wytrwałości
> Aneta


Z tego co widzę ta dziewczyna nie chce żadnej pomocy. Nie wynika to z dumy
tylko raczej z jej głupoty - z tego co wiem z opowiadań o niej.

Inna sprawa to ta, że już po 1 dziecku miała objawy SM i miała nakaz uważania
na siebie i raczej odradzano jej kolejną ciąże. Ale co tam, jak widać olała
sprawę, po 2 dziecku jej stan sie strasznie pogorszył. Po częsci ma to na
własne życzenie...mogła uważać.No ale co winne dzieci że mają matkę głupią...?

[boranet]

No cóż, w takim razie warto jasno przedstawić jej sytuację. Czy siostra z nią
rozmawiała jak ona sobie wyobraża dalsze życie i przyszłość swoją i dzieci?
Może się nad tym zastanowi i wówczas będzie można jej pomóc w wychowaniu
dzieci. W każdym razie jeśli na razie jest na nie, to ja bym nie ingerowała.
Dopóki radzi sobie z dziećmi - jej sprawa. Może wkrótce sama poprosi o pomoc.
Aneta

[18_lipcowa]

boranet napisała:

> No cóż, w takim razie warto jasno przedstawić jej sytuację. Czy siostra z
nią
>
> rozmawiała jak ona sobie wyobraża dalsze życie i przyszłość swoją i dzieci?
> Może się nad tym zastanowi i wówczas będzie można jej pomóc w wychowaniu
> dzieci. W każdym razie jeśli na razie jest na nie, to ja bym nie ingerowała.
> Dopóki radzi sobie z dziećmi - jej sprawa. Może wkrótce sama poprosi o pomoc.
> Aneta

Z dziećmi to ona sobie wcale nie radzi. Dlatego też chcą jej je zabrac. Ponoć
opiekunka ktora kiedys do niej przychodziła doniosła gdzie trzeba że nie dośc
że chora to jeszcze sobie nie radzi.
Ja nie wiem, jak jest naprawdę, ale wiem ze dzieci kocha i boi się tego co może
nastąpić więc jest głupia jesli ma mozliwosc pomocy a jej nie chce

[boranet]

18_lipcowa napisała:

>>
> Z dziećmi to ona sobie wcale nie radzi. Dlatego też chcą jej je zabrac. Ponoć
> opiekunka ktora kiedys do niej przychodziła doniosła gdzie trzeba że nie dośc
> że chora to jeszcze sobie nie radzi.
> Ja nie wiem, jak jest naprawdę, ale wiem ze dzieci kocha i boi się tego co
może
>
> nastąpić więc jest głupia jesli ma mozliwosc pomocy a jej nie chce
>
>
Jeśli jedynym wyjściem dla niej jest przeprowadzka z dziećmi do domu opieki, to
ją rozumiem. Jakie to warunki dla dzieci na dorastanie? Gdyby to była moja
siostra/kuzynka pewnie bym wzięła te dzieci... Ale każdy sam musi podjąć
decyzję. Wg mnie rodzina tej dziewczyny, czyli rodzice, bracia, siostry powinni
jej pomóc. W końcu po to jest rodzina. Tym bardziej, że dziewczyna sobie nie
radzi. Może i dziewczyna postępuje nierozważnie, ale trzeba pamiętać, że SM to
choroba neurologiczna, u każdego pacjenta przebiega inaczej. Może to jest też
przyczyna jej "nieracjonalnego" postępowania? Ale byłoby okrucieństwem odbierać
jej dzieci. I to w takiej sytuacji...

[18_lipcowa]

boranet napisała:

> 18_lipcowa napisała:
>
> >>
> > Z dziećmi to ona sobie wcale nie radzi. Dlatego też chcą jej je zabrac. P
> onoć
> > opiekunka ktora kiedys do niej przychodziła doniosła gdzie trzeba że nie
> dośc
> > że chora to jeszcze sobie nie radzi.
> > Ja nie wiem, jak jest naprawdę, ale wiem ze dzieci kocha i boi się tego c
> o
> może
> >
> > nastąpić więc jest głupia jesli ma mozliwosc pomocy a jej nie chce
> >
> >
> Jeśli jedynym wyjściem dla niej jest przeprowadzka z dziećmi do domu opieki,
to
>
> ją rozumiem. Jakie to warunki dla dzieci na dorastanie? Gdyby to była moja
> siostra/kuzynka pewnie bym wzięła te dzieci... Ale każdy sam musi podjąć
> decyzję. Wg mnie rodzina tej dziewczyny, czyli rodzice, bracia, siostry
powinni
>
> jej pomóc. W końcu po to jest rodzina. Tym bardziej, że dziewczyna sobie nie
> radzi. Może i dziewczyna postępuje nierozważnie, ale trzeba pamiętać, że SM
to
> choroba neurologiczna, u każdego pacjenta przebiega inaczej. Może to jest też
> przyczyna jej "nieracjonalnego" postępowania? Ale byłoby okrucieństwem
odbierać
>
> jej dzieci. I to w takiej sytuacji...


Najgorsze jest to że matka tej dziewczyny nie zyje. Gdyby żyła, nie byłoby
problemu. A tak- jej własny ojciec się wypiął, ojciec dzieci się wypiął.
Siostra nie za bardzo chce.No a babcia ,,,wiadomo.
Najbliższa rodzina ma własnie takie podejście.

[boranet]

Wspólczuję. Nie zyczyłabym takiej sytuacji nikomu. Ciężki egzamin dla rodziny
tej dziewczyny(bliższej/dalszej). Mam nadzieję, że uda się jakoś rozwiązać ten
problem. Pozdrawiam

[gagunia]

Nie mam zadnych watpliwosci - wzielabym dzieci brata. Wzielabym nawet dzieci
kuzynki i za nic na swiecie nie oddalabym do zadnych domow opieki. Juz predzej
sama zalozylabym rodzinny dom dziecka, gdyby mnie np nie bylo stac na ich
utrzymanie. To nie sa OBCE dzieci, to dzieci jej siostry. Ja bym sie chyba
zalamala, gdyby tak potraktowano mojego syna. Na szczescie wiem, ze mam na kogo
liczyc.

[18_lipcowa]

gagunia napisała:

> Nie mam zadnych watpliwosci - wzielabym dzieci brata. Wzielabym nawet dzieci
> kuzynki i za nic na swiecie nie oddalabym do zadnych domow opieki. Juz predzej
> sama zalozylabym rodzinny dom dziecka, gdyby mnie np nie bylo stac na ich
> utrzymanie. To nie sa OBCE dzieci, to dzieci jej siostry. Ja bym sie chyba
> zalamala, gdyby tak potraktowano mojego syna. Na szczescie wiem, ze mam na
kogo
> liczyc.


Ja też bym wzieła dzieci brata. Kuzynki- nie wiem.
Kuzynem chorej dziewczyny jest mój chłopak wiec na dobrą sprawę i on powinien
się nad tym zastanowić ?

[aszar.kari]

Czy ktos z rodziny z ta kobieta w ogole rozmawial? Bo narazie to z opisow
wszystko brzmi troche jak "jedna pani drugiej pani". Gdy sa takie sytuacje
kryzysowe, to rodzina powinna sie zebrac przy jednym stole i poglowkowac jak
zaradzic glupocie, chorobie, samotnosci, losowi dzieci, moznosciom i
niemoznosciom wszelakim. Naprawde duzo wiecej mozna zalatwic jak sie ze soba
rozmawia niz jak sie o czyms lub o kims tylko opowiada z daleka. To nie przytyk
do Ciebie, 18lipcowa, Ty w tym wszystkim i tak najmniej mozesz i powinnas - to
tylko taka obserwacja ogolna. Po co spekulowac? Lepiej sie spotkac na weekend w
Berlinie czy gdzie trzeba i sprobowac cos zaplanowac na najblizszych kilka
miesiecy.
Aszar

[18_lipcowa]

aszar.kari napisała:

> Czy ktos z rodziny z ta kobieta w ogole rozmawial? Bo narazie to z opisow
> wszystko brzmi troche jak "jedna pani drugiej pani". Gdy sa takie sytuacje
> kryzysowe, to rodzina powinna sie zebrac przy jednym stole i poglowkowac jak
> zaradzic glupocie, chorobie, samotnosci, losowi dzieci, moznosciom i
> niemoznosciom wszelakim. Naprawde duzo wiecej mozna zalatwic jak sie ze soba
> rozmawia niz jak sie o czyms lub o kims tylko opowiada z daleka. To nie
przytyk
>
> do Ciebie, 18lipcowa, Ty w tym wszystkim i tak najmniej mozesz i powinnas -
to
> tylko taka obserwacja ogolna. Po co spekulowac? Lepiej sie spotkac na weekend
w
>
> Berlinie czy gdzie trzeba i sprobowac cos zaplanowac na najblizszych kilka
> miesiecy.
> Aszar


Wszystko to sprawdzone informacje, prawie z pierwszej ręki.
Co do spotkania, powiesz mi kto ma się spotkać i pogłówkować? Pisałam że ją
rodzina olała właściwie.

[aszar.kari]

18_lipcowa napisała:

> Wszystko to sprawdzone informacje, prawie z pierwszej ręki.
> Co do spotkania, powiesz mi kto ma się spotkać i pogłówkować? Pisałam że ją
> rodzina olała właściwie.
>
Nawet ta olewajaca rodzina zdaje sie wyrazac opinie I czy olewajac zycza Jej
i dzieciom zle? Watpie. Jesli wiec Twoj mily ma odrobine chrakteru i choc
ociupinke dobrej woli, powinien pewnie skrzyknac wszystkich a wiec babcie,
swoja siostre, chora kobiete, Jej siostre z mezem, ktos tam chyba jeszcze byl
zainteresowany - wybacz, zgubilam sie Bo podstawowa kwestia jest, czy
chcemy, zeby Jej i dzieciom bylo w miare OK, czy lejemy na wszystko cieplym
moczem. Jesli to drugie, to na temat chorej kobiety winno w rodzinie zapasc
milczenie, bo nie ma co ozorami mlocic, jak i tak nie ma o czym mowic. Ale
generalnie ludzie potrzebuja przewodnika stada i czasem pewnego przyparcia do
sciany w stylu "czy chcesz zeby umarla sama i opuszczona wiedzac, ze dzieci sa
w domu dziecka?" - niewielu jest ludzi, ktorzy na tak postawione pytanie z
zimna krwia odpowiedza "tak". A jesli odpowiedza "nie", to jest to wstep do
szukania zadowalajacych rozwiazan. Bo sama wiesz, ze jesli sie powiedzialo "A"
czyli w tym wypadku wyrazilo jako-takie zainteresowanie pania z SM, to idzie za
tym "B" a wiec plan dzialania.
Czasem zwyczajnie trzeba dac ludziom szanse na wykazanie sie dobrym sercem i
pomyslowoscia
Aszar

[18_lipcowa]

aszar.kari napisała:

> 18_lipcowa napisała:
>
> > Wszystko to sprawdzone informacje, prawie z pierwszej ręki.
> > Co do spotkania, powiesz mi kto ma się spotkać i pogłówkować? Pisałam że
> ją
> > rodzina olała właściwie.
> >
> Nawet ta olewajaca rodzina zdaje sie wyrazac opinie I czy olewajac zycza
Jej
>
> i dzieciom zle? Watpie. Jesli wiec Twoj mily ma odrobine chrakteru i choc
> ociupinke dobrej woli, powinien pewnie skrzyknac wszystkich a wiec babcie,
> swoja siostre, chora kobiete, Jej siostre z mezem, ktos tam chyba jeszcze byl
> zainteresowany - wybacz, zgubilam sie Bo podstawowa kwestia jest, czy
> chcemy, zeby Jej i dzieciom bylo w miare OK, czy lejemy na wszystko cieplym
> moczem. Jesli to drugie, to na temat chorej kobiety winno w rodzinie zapasc
> milczenie, bo nie ma co ozorami mlocic, jak i tak nie ma o czym mowic. Ale
> generalnie ludzie potrzebuja przewodnika stada i czasem pewnego przyparcia do
> sciany w stylu "czy chcesz zeby umarla sama i opuszczona wiedzac, ze dzieci
sa
> w domu dziecka?" - niewielu jest ludzi, ktorzy na tak postawione pytanie z
> zimna krwia odpowiedza "tak". A jesli odpowiedza "nie", to jest to wstep do
> szukania zadowalajacych rozwiazan. Bo sama wiesz, ze jesli sie
powiedzialo "A"
> czyli w tym wypadku wyrazilo jako-takie zainteresowanie pania z SM, to idzie
za
>
> tym "B" a wiec plan dzialania.
> Czasem zwyczajnie trzeba dac ludziom szanse na wykazanie sie dobrym sercem i
> pomyslowoscia
> Aszar

Tak. Podziwiam za idealizm. Nie, ta rodzina się nie zejdzie.Nie spotkają się bo
nie ma możliwości, czasu i nie mają ochoty na to poszczególne osoby.
Tym bardziej ze dziewczyna ma wyjście, ale nie chce z niego skorzystać.

[aszar.kari]

18_lipcowa napisała:

> Tak. Podziwiam za idealizm. Nie, ta rodzina się nie zejdzie.Nie spotkają się
bo
>
> nie ma możliwości, czasu i nie mają ochoty na to poszczególne osoby.
> Tym bardziej ze dziewczyna ma wyjście, ale nie chce z niego skorzystać.
>

Z czego wynika, ze zadawalas pytanie z teza i niezaleznie od otrzymanych
odpowiedzi teza wciaz jest jedynie sluszna. Bywa i tak
Aszar

[18_lipcowa]

aszar.kari napisała:

> 18_lipcowa napisała:
>
> > Tak. Podziwiam za idealizm. Nie, ta rodzina się nie zejdzie.Nie spotkają
> się
> bo
> >
> > nie ma możliwości, czasu i nie mają ochoty na to poszczególne osoby.
> > Tym bardziej ze dziewczyna ma wyjście, ale nie chce z niego skorzystać.
> >
>
> Z czego wynika, ze zadawalas pytanie z teza i niezaleznie od otrzymanych
> odpowiedzi teza wciaz jest jedynie sluszna. Bywa i tak
> Aszar


Nie, ja zadałam pytanie "co byście zrobiły"
...