pytanie do nieszczesliwych zon

[janowa]

Czytam sobie to forum od czasu do czasu i zastanawia mnie ilosc watkow od mam,
ktore sa nieszczesliwe w malzenstwie. Jestem w stanie zrozumiec przejsciowe
klopoty, kryzys itd. Ale duza czesc mam pisze, ze maz nie ma dla nich za grosz
szacunku, wyzywa, nie pomaga w domu, ma wygorowane wymagania, o niczym nie
mozna z nim porozmawiac. Gdzie tu milosc? Dlaczego jestescie z tymi facetami?
Dlaczego nie zadbacie o siebie i o dzieci, aby mialy dom szczesliwy i pelen
milosci? Dlaczego tkwicie w takich chorych ukladach? Nie miesci mi sie to w
glowie. 100 lat temu - ok, kobieta miala male mozliwosci na dobre
wyksztalcenie i prace. Ale dzisiaj? Dlaczego z nimi jestescie?

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[syla113]

bo moze kocha sie tych facetow gdzies w glebi, moze sie wierzy ze to
przejsciowe , moze ma sie dziecko i nie ma sie pracy wiec gdzie ma sie pojsc?
mysle jednak ze wikszosc kobiet po prosty musi sie wyzalic ze troche
wyolbrzymia a potem weryfikuje to i dochodzi do wniosku ze nie ma jednak
najgorszego meza

[kosmitos]

nie wiem co to znaczy najgorszy mąż? dla mnie mąż, który nic w domu nie robi i
nie zajmuje się dziećmi, a do tego wydziela niepracującej żonie jakieś groszaki
na życie to zwykłe zero i po co się z takim męczyć, a co do miłości to dla mnie
po prostu niepojęte, że coś takiego można kochać

[janowa]

Nie bylabym z czlowiekiem, ktory mnie unieszczesliwia, za zadna cene. Wolalabym
isc sprzatac niz byc na utrzymaniu kogos, kto mnie nie szanuje i nie kocha (dla
mnie nie istnieje milosc bez szacunku).
Chyba, ze rzeczywiscie wcale nie jest im tak zle tylko sobie musza pogadac. To
ok. Przynajmniej lepiej widze jak mi jest dobrze...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[yenna_m]

ze strachu, z wygody, z chronicznej nieumiejetnosci uwierzenia w siebie, w
swoje mozliwosci, w swoj potencjal intelektualny.

[syla113]

nie mozecie powiedziec ze na pewno to albo tamto nie wiecie co zrobilybyscie na
miejscu tych kobiet bo kazda sytuacja jest inna , troche samokrytycyzmu

[yenna_m]

łomatko, a do czego to bylo?

[syla113]

do zarozumialych

[yenna_m]

a kto jest zarozumialy?
tylko bez generalizacji

[syla113]

sadze ze kobiety ktore sa szczesliwymi matkami i zonami lub niezonami i uwazaja
ze jak ktos jest n ieszczesliwy to na wlasne zyczenie i z wlasnej glupoty.....z
tego co czytam na forum pelno takich odp ...a moze one tak pisza zeby siebie
podbudowac

[janowa]

Jezeli jest ci zle, maz cie zdradza, upokarza, wyzywa, nie pomaga, nie szanuje
itd. - to jest draniem i on jest winien. Zgoda. Ale to, ze z nim jestes i
godzisz sie na to - to juz nie jest jego wina. W pewnym sensie kontynuacja
takiego zycia jest juz na twoje zyczenie, bo wiesz, ze on sie nie zmieni. Wydaje
mi sie to logiczne. I nie chodzi o porownywanie na zasadzie: ja mam lepiej a ty
gorzej. Dlaczego po prostu te kobiety nic nie robia aby to zmienic? Tego nie
pojmuje.
---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[yenna_m]

doprecyzuje pytanie:
nie kazdy musi rozumiec, dlaczego ktos tkwi w zwiazku, ktory go wewnetrznie
niszczy - niestety, kazdy z nas ma zupelnie inna konstrukcje psychiczna. Jeden
sobie poradzi, szybko stanie na nogi, wyjdzie z trudnego i toksycznego
malzenstwa. A inna osoba bedzie w nim trwac licząc, że moze cos sie zmieni, bo
wlasnie w tej konkretnej chwili jest lepiej.
Mysle, że umiejetnosc wyjscia z trudnego malzenstwa zalezy wlasnie od
samooceny, samoakceptacji, siły charakteru. Niektorzy tego nie maja. Nie
oceniam - czy to dobrze czy zle. Tak po prostu jest.
Strach o zapewnienie bytu materialnego dzieciom, strach przed potyczkami w
sądzie, przed wyciaganiem brudow naprawde mozna zrozumiec, prawda? Zrozumiec
mozna tez tkwienie w malzenstwie z wygody - bo niestety, nie jest powiedziane,
że w razie rozwodu wszystko w zyciu ułoży się super i w ogole...

[janowa]

yenna_m napisała:

> Strach o zapewnienie bytu materialnego dzieciom, strach przed potyczkami w
> sądzie, przed wyciaganiem brudow naprawde mozna zrozumiec, prawda? Zrozumiec
> mozna tez tkwienie w malzenstwie z wygody - bo niestety, nie jest powiedziane,
> że w razie rozwodu wszystko w zyciu ułoży się super i w ogole...
>
Yenna, tak, ja rozumiem - strach itd. Ten sam mechanizm powoduje, ze pomimo
tego, ze nienawidzimy swojej pracy boimy sie zmienic cokolwiek. Ale z drugiej
strony przeciez mamy tylko jedno zycie! Po prostu nie moge sobie wyobrazic, ze
juz po kilku latach malzenstwa mozna byc nieszczesliwym i mimo wszystko nic nie
robic majac w perspektywie kilkadziesiat lat z tym czlowiekiem! Jeszcze dopoki
dzieci sa male moga byc pociecha, ale przeciez dorastaja, wychodza z domu,
zakladaja wlasne rodziny, i te kobiety zostana i tak same w gruncie rzeczy (same
w sensie psychicznym, nawet jesli maz ich nie rzuci w miedzyczasie). Moglabys
zyc z taka swiadomoscia? W imie czego? Czy te dzieci naprawde sa szczesliwe w
zimnym domu bez milosci, akceptacji i zrozumienia? Co do wygody, to ja rozumiem,
ze mezowi wygodnie - ktos o niego i dom zadba i jeszcze mozna sobie pouzywac.
Ale zonie? Gdzie tu wygoda? Nie lepiej dac sobie szanse na szczescie? Wyciagnac
wnioski i sprobowac ulozyc sobie zycie z kims, kto nas doceni i pokocha?

[syla113]

zauwazylam ze jak ktos tu sie zali na cokolwiek to od razu jest besztany ,nie
ma wspolczucia slow pocieszenia tylko jaka jestes glupia a mmy jestesmy swietne
bo mamy inaczej i dobrze ze nie jestesmy takie glupie ...gdzie ludzkie
odruchy ,mozna komus czasem powiedziec dobre slowo a nie stawiac do poionu od
razu i tak nas zycie stawia do pionu

[yenna_m]

wszystko zalezy na co sie żali i jak sie zali
prawda?
swoja droga nie uwazam, żeby forum publiczne bylo miejscem do zalenia się, z
racji tego, jak wyglada odpowiedz na takie skargi na forum i sposob traktowania
zalącego się

hej, nie tak ostro siostro :-)

[janowa]

Ja nikogo nie oceniam. Po prostu probuje zrozumiec, dlaczego ktos komu jest zle
nie stara sie nic zmienic, tylko tkwi w beznadziei. Znam takie osoby rowniez w
realu. Niby prosza i rade, ale potem nic z tego nie wynika i dalej narzekaja.
Jest to dla mnie dziwne i tyle. Jestem w stanie zrozumiec (paradoksalnie!)
kobiety maltretowane psychicznie, ktore nie uciekaja z domu, bo to jest
mechanizm psychologiczny, ktory jest trudny do przezwyciezenia samemu. Ale nie o
takim kalibrze tu mowa.
I nie widze nic zarozumialego w tym, ze ktos bierze swoj los w swoje rece,
zamiast je zalamywac. Dlatego PYTAM, a nie krytykuje. Moze zamiast nas besztac,
przeczytalabys uwazniej o co chodzi. Po co te emocje?

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[yenna_m]

janowa, poczytaj sobie samodzielna matke. Czasem rozwod do wkroczenie w jeszcze
wieksza beznadzieje. Z trudnego malzenstwa wchodzi sie czesto w bardzo trudne
macierzynstwo, gdzie pieniądze nie starczają nawet na jedzenie dla dziecka,
gdzie leki sa drogie i niestety ktoś musi za nie zapłacić, gdzie praca nie lezy
na ulicy, a nieustanne zwolenienia na chore dziecko nie pomagają w stabilizacji
sytuacji zawodowej...

[syla113]

nikogo nie besztam po prostu dziwie sie ze tak latwo mozna powiedziec wezcie
los w swoje rece niestety nie kazdy jest silny na tyle by to zrobic sa slabsi
luszie slabsze kobiety ma to tez uwarunkowanie w dziecinstwie , jak kobieta
ktorej zalozmy rodzice nie dali poczucia bezpieczenstwa i poczucia wlasnej
wartosci ma wziaz zycie w swoje rece , to nie takie proste wiec milej by sie
czutalo posty gdyby byly bardziej zyczliwe mniej krytyczne to wszystko

[bea.bea]

pozwole się z tobą nie zgodzić...to co???
chociaż ...sama juz nie wiem ...typ kobiety pijawki...bluszcza...
najpierw ssie matkę ...potem ...faceta...a sama nie potrafi zyc??

reprezentuje inny typ...wolałabym sama pod mostem , niż z jakąś gadziną...i wiem
to napewno...
nawet w małzeństwie należy być niezależnym i samodzielnym...finansowo również...

a co do kobiet które nie potrafia uwolnic sie od mężczyzny , bo z czego będą
,żyły to mam zawsze jedno pytanie...

OK...jasne...ale z czego będziesz życ i co zrobisz , jeśli go jutro przejedzie
samochód...?

każdy jest kowalem swojego losu...dlatego skłonna jestem przyznac racje janowej

[syla113]

boze kobieto nie kazdy ma mozliwosc zeby pracowac....zwlaszcze w malym
miescie , to nie jest tak ze mowisz i masz !!!!!

[janowa]

Mozna sie przeprowadzic...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[lola211]

Tak, nie majac pracy, z dziecmi, do obcego miasta- ha ha.Nie widze tego .Znam
pare matek po rozwodach, ledwo przeda, sa ciagle same, bo jakos trudno znalezc
im amatora matki z dziecmi,wcale nie jest im lepiej.Te sie odwazyły, inne bojac
sie takiej sytuacji , wpadniecia z deszczu pod rynne trwaja w pokopanych
zwiazkach.Najwieksza role odgrywa sytuacja materialna- dopoki kobieta nie
bedzie w stanie utrzymac siebie i dzieci, bedzie z takim facetem, bo
przynajmniej ma gdzie mieszkac i co dac dzieciom jesc.

[janowa]

>dopoki kobieta nie
> bedzie w stanie utrzymac siebie i dzieci, bedzie z takim facetem, bo
> przynajmniej ma gdzie mieszkac i co dac dzieciom jesc.
-

[bea.bea]

masz racje....ALE JA DALEJ PYTAM......co jak go przejedzie samochód..albo nie
daj boze zostanie kaleką...???

[bea.bea]

i własciwie jeszcze jedno pytanie....a co ona zrobi jeśli to on ja w końcu
zostawi...i pójdzie do innej....przeciez to mozliwe

[janowa]

Widzisz, akurat tak sie sklada, ze mnie rodzice nie dali prawdziwego domu,
ciepla i przykladu jak stworzyc dobra rodzine. I do tej pory nie moge zrozumiec
wlasnie mojej Mamy, dlaczego nie zostawila ojca. A raczej dlaczego w ogole za
niego wyszla. A wyszla, bo byla w ciazy. Moge jeszcze pojac, ze 30 lat temu
panna z dzieckiem miala w spoleczenstwie gorsza sytuacje i byla wytykana
palcami. Ale moja Mama miala prace, ojciec wlasciwie wiecej przejadl i przepil
niz przyniosl. Nie mowiac o wiecznych awanturach z rekoczynami i wobec mnie i
niej. Zostala z nim "ze wzgledu na mnie", zebym miala ojca... Mam o to w pewnym
sensie zal, bo gdyby zrobila inaczej moze mialabym szanse miec normalnego
kochajacego ojca, a ona nie bylaby sama do konca zycia (teraz nie jest w stanie
zaufac zadnemu facetowi).
I dlatego miedzy innymi jest to temat, ktory mnie nurtuje - a nie dlatego, ze
mam lepiej, nie znam problemu i latwo mi powiedziec. I nie ma w moich postach
nic niezyczliwego wobec tych kobiet - wrecz przeciwnie, chcialabym, zeby chociaz
jedna osoba zastanowila sie i zrozumiala, ze warto zaryzykowac, zeby zyc a nie
wegetowac...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[syla113]

przykro mi ze mialas takie problemy ale powiedz jak wyobrazasz sobie ta
przeprowadzke ????z dzieckiem bez mzknia?ies

[janowa]

Nie mowimy o konkretnej sytuacji, wiec trudno mi konkretnie poradzic. Skad ta
przeprowadzka, jakie kobieta ma kwalifikacje, w jakim wieku sa dzieci, jakie ma
wyksztalcenie, jak bardzo jest zdeterminowana, zeby pracowac obojetne gdzie, czy
ma przyjaciol, rodzine itp. itd.
Po prostu zycie nauczylo mnie jednego: ZAWSZE jest wyjscie z sytuacji i
przeszkody, ktore sobie wyobrazasz, sa ZAWSZE wieksze od tych, ktore napotkasz w
rzeczywistosci (strach ma wielkie oczy). To moze banal, ale prawdziwy: zeby
dojsc do celu trzeba zrobic jeden krok. A potem nastepny, i nastepny... Ja tak
spelniam swoje marzenia i jak dotad dziala.
---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[janowa]

Oczywiscie, ze gwarancji szczescia nie ma. Ale czy to znaczy, ze nie trzeba
probowac? OK, jezeli dla kogos kazde wyzwanie jest nie do podjecia, to tkwi w
impasie. Tylko po co wtedy narzekac?
Czytalam kiedys bardzo dobra ksiazke: "Kto zabral moj ser" ("Who moved my
cheese") Spencera Johnsona. Teoretycznie dla biznesmenow, ale praktycznie o
zyciu. Polecam, jezeli ktos nie czytal. Daje niezlego kopa w sytuacjach, w
ktorych mamy za slaba motywacje albo za duzy strach, aby cos zmienic.
Podziwiam kobiety, ktore podjecly wyzwanie i chca cos dla siebie i swoich dzieci
zrobic. To jest tez dobry przyklad dla tych dzieci. Te, ktore wola narzekac po
prostu mnie dziwia. Nie krytykuje ich, tylko nie rozumiem...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[syla113]

zgodze sie ze zawsze cos sie da zrobic trzeba baardzo chciec , tylko zal mi
tych kobiet bo moze szukaja tu zyczliwego wsparcia a przewaznie dostaja
reprymende

[janowa]

Tylko czy na pewno pomaga im to, ze ktos ich zaluje? Czy nie lepiej czasem
przejrzec na oczy, chocby w bolesny sposob? Zgadzam sie, ze niektore dziewczyny
bywaja przykre i nic poza zlosliwosciami nie wnosza. Niektore przychodza tu
tylko po to, zeby komus dokopac. Ale tak to juz jest na forum... Moze wsparcia
nalezy szukac raczej wsrod przyjaciol? Takich mozna tez na forum znalezc

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[syla113]

no wlasnie chodzi mi o to dokopywanie .najlepiej napisac to co ty ze zawsze
jest wyjscie ze trzeba chciec ze trzeba zrobic krok i takie wsparcie mialam na
mysli zyczliwe cieple bo niektorzy wlasnie wyzywaja sie tu na innych

[pade]

Poczytaj sobie wątek "musze się wygadać".
Wiesz dlaczego tak ostro zareagowałam? Bo uważam, ze czasem kopniak bardziej
pomaga od głaskania po główce. Co miałam napisać: biednaś Ty biedna. No biedna
dziewczyna, bo facet ma ją pod pantoflem a ona na to pozwoliła i to pewnie z
radością, a teraz ma dość. Więc mam nadzieję, że przeczyta odpowiedzi, choć na
razie się nie odzywa i da jej to coś do myślenia. Szkoda mi jej i innych, ale
co ja zza tego komputera mogę zrobić? Jedynie dać radę, czasem kopniaka a
czasem pogłaskać.Wszystko zalezy od tego w jaki sposób ktoś pisze, co to za
sytuacja itd. a czasami i tak do końca nie będziemy wiedziały jak jest naprawdę.

wszyscy sa nieszczesliwi, nie martwcie sie...

[faceeet]

wasi mezowie pewnie tez (przynajmniej moi zonaci koledzy sa nieszczesliwi)...

[janowa]

Hmmm... Ciekawy poglad. Zdefiniuj szczescie
Bo wg mojej definicji jestem szczesliwa.

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

chwilowo :P

[faceeet]

[janowa]

"W zyciu piekne sa tylko chwile" Chodzi o to, zeby ich nie przegapic
---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[bea.bea]

bo z facetami to jest tak jak w tym kawale...
Jacio....tato chciałlbym sie odkochać .....ale nie mogę!!!
Tato....to sie z nia ożen...

i po ostatniej samicy....(Epoka lodowcowa)))

A z drugiej strony...

[mieszkowamama]

... zaskakuje ilość tych szczęśliwie zakochanych:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=30251570

No i cale szczescie :-) n/t

[janowa]

[lila1974]

Włączę się do dyskusji, bo ostatnimi czasy posypało się rozwodami, odejściami
itp. wśród znajomych. I dochodzę do wniosku, że faceci-gnidy wybierają na żony
właśnie bezwolne dziewczyny. W znanych mi przypadkach one są takie, bo nie mają
za grosz wiary we własne siły, inteligencję ... w nic. W przypadkach, które mam
na myśli dziewczyny były stłamszone przez ojców. Ojciec był panem, który
podporządkował sobie całą rodzinę, kompletnie liczył się ze zdaniem własnych
dzieci. One były po to, by mógł sobie na nich udowadniać jaką ma siłę i potęgę.
Wyszły więc z tego domu zastraszone, bezwolne ale co dziwnego - bezgranicznie
dobre - dobre aż do głupoty. Wyszły za mąż za pierwszego miłego faceta, który
się nawinął, nie zważając, że już przed ślubem chłopak miał wpadki. Nic i nikt
by im nie wmówił, że ten miły chłopak, to tak naprawdę gnida. Zresztą otoczenie
też potrafili oczarować. Teraz małżeństwa się posypały ale nie dlatego, że one
wreszcie tupnęły nogą i upomniały się o swoje prawa. Nie, to oni mieli dość
potulnych i nijakich żon i zamamiły im się przygody. Zresztą dobrze wiedzą, że
jak już się wyszaleją to durna żona i tak przyjmie na rodzinne łono.

Rozmiawiając z nimi, staram się wstrząsnąć ale na darmo. Są tak wyzute z
poczucia własnej wartości, że nie widzą żadnej możliwości ruchu.
Czuję się jakbym waliła głową w mur.

Dziwię się, jak można pozwalać się tak upokarzać a z drugiej strony wiem skąd
się to wzięło.

Nie martw sie jak bede miec corke to tak nie

[faceeet]

bedzie . Podrecznik "Grzeczne dziewczynki nie awansuja" bedzie glownym
podrecznikiem wykorzystywanym w jej wychowywaniu, rotfl...

[lila1974]

O Ciebie i Twoją córkę chyba naprawdę martwić się nie muszę.
Podczytuję Twoje wypowiedzi i z tej lektury mi wychodzi, że niegłupi z Ciebie
człowiek. Może nie zawsze delikatny względem wypowiadających się tu dziewczyn
ale generalnie w porządku. Wierzę, że ewentualną córkę obdarzysz miłością i
szcunkiem a z żoną będziecie się lubili po wsze czasy

[kosmitos]

szkoda, że twoja teoria nie jest prawdziwa; u mnie też się posypały rozwody;
faceci odeszli od zabanych, zaradnych i świadomych swojej wartości dziewczyn;
one się pozbierały, ale nadal jest im przykro (jedna została z 2 małych dzieci)
i co gorsze wszystko wydarzyło się z dnia na dzień; niestety nie tylko bezwolne
i potulne kobiety są porzucane-normalne też niestety; oczywiście to lepiej niż
żyć z kimś 50 lat i być nieszczęśliwym ale mimo wsystko przykre

może nie jest regułą

[pade]

ale jest prawdziwa. Nie odchodzi się od zony, czy męża zupełnie bez powodu,
zwłaszcza jak są dzieci. Powód jest, tylko wszystko zalezy od tego czy ktoś
chce go widziec.

[kosmitos]

mojej koleżance mąż powiedział, że ta sytuacja go przerasta (czyli konieczność
zajmowania się dziećmi, prace domowe); no i oczywiście związał się z inną
dziewczyną

[lila1974]

Ja nie napisałam, że faceci porzucają TYLKO takie dziewczyny.
Moja wypowiedz dotyczyła tego, że one nie potrafią same zrobić z mężami
porządku, choć od dawna wiedzą, że ich małżeństwo jest fikcją, a mąż skończonym
draniem.
Nie ma reguły na to jakie dziewczyny są porzucane.
Dziś uważam, że dobrze się z mężem dobraliśmy ale nie wiem, czy za parę lat
któreś z nas nie wpadnie na głupi pomysł. Reguły w takich sprawach nie istnieją.

Dla mnie brak odwagi na zmianę swego położenia jest chory i sądzę, że w
przeważającej liczbie dziewczyny maltretowane psychicznie lub fizycznie przez
mężów, to dziewczyny, które już we własnym domu nie miały łatwego życia.

[kosmitos]

wiem, ale tak mi się skojarzyło, bo zaczęłaś o rozwodach i pomyślałam, że
fajnie by było, gdyby jakieś reguły jednak były

[lila1974]

Szkoda, że takiego forum nie mają panienki, które zamierzają wyjść za mąż albo,
że w szkołach tego nie uczą, że należy na swego narzeczonego patrzeć rozumem a
nie tylko sercem.

Nasłuchałam się w życiu już tylu dziewczyn, które widząc karygodne występki
swoich chłopaków i tak wychodziły za mąż, że najchętniej machnęłabym na nie
ręką. Po co na siłę wychodzić za mąż. NO PO CO????

Panienki jak chca to moga sobie

[faceeet]

tu wejsc, ale zamiast myslec glowa mysla d... Ja tez jestem tu chwilowo tylko
po to by przeprowadzic rozpoznanie wroga, upsss... znaczy tematu ...

nie wszystkie myślą d...

[pade]

tylko się tym nie chwalą, no i one się przede wszystkim tu nie wyżalają, więc
dużo ich na forum nie spotkasz))

[lila1974]

a to Ty jeszcze kawaler - mądralo?
Czytaj, czytaj
A do jakich wniosków doszedłeś we swtępnym stadium badań?

troszke nieciekawych :)

[faceeet]

[janowa]

Podziel sie, moze masz skrzywione spojrzenie (nie mylic z zezem


---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

jak to po co?

[pade]

Ze strachu. Po prostu ze strachu, że może nikt inny mnie nie zechce i zostanę
sama. Tak mi to wytłumaczyły moje koleżanki, które teraz szukają sobie
kochanków, bo się pobudowały i odejść od mężów nie mają zamiaru, a że im źle...

[your_and]

Tu baby narzekają na facetów a na bliźniaczym forum etata cały czas faceci
narzekają na to co się dzieje z babami jak urodzą dziecko i nic już nie widza
poza nim, jak rozpadają się ich związki bo nie ma już w nich miłości...
Drani wśród facetów nie brakuje na pewno ale i babom w tym czasie odbija i warto
wziąć na to poprawkę.
A jak się komuś nie chece zwrócić uwagi i poczytać że okres po urodzeniu
pierwszego dziecka to najbardziej kryzysowy okres w życiu małżeństwa wymagający
uwagi i zaangażowania obu stron, to może być tylko sobie winny.
Czasem warto wysłuchać drugiej strony zanim się osądzi sprawę

[lila1974]

Owszem i panowie mają spore kłopoty z babeczkami ale to wszystko raczej wygląda
mi na niedopasowanie juz wcześniejsze, które ciąża, poród, połóg tylko wywalają
na światło dzienne.

Przeszłam przez to wszystko i mąż razem ze mną i co? Jakoś obyło się bez
kryzysu. A dlaczego? Bo jesteśmy dobraną parą, czyli taką która się na wzajem
szanuje, a nie tylko wymaga i oczekuje.

[your_and]

lila1974 napisała:
> Owszem i panowie mają spore kłopoty z babeczkami ale to wszystko raczej wygląda
> mi na niedopasowanie juz wcześniejsze, które ciąża, poród, połóg tylko wywalają

Trudno mówić o wzajemnym dopasowaniu kiedy dziecko wszystko przewraca w związku
do góry nogami. Tu problemem jest komunikacja. No i naprawdę ważny problem
bliskości. Normalnie w związku wzajemne kompromisy są osładzane wzajemną
bliskością. Po urodzeniu dziecka najczęściej kobieta niemal w całości zaspokaja
bliskość z dzieckiem i na męża niewiele jej zostaje. Mężczyzna z reguły nie
potrafi się tak przestawić. Pozostają jedynie wymagania i obowiązki i związek
obustronnie przestaje być postrzegany jako satysfakcjonujący, bez rekompensaty,
obie strony zaczynają się obwiniać i spirala żalów się nakręca. Facet ma żal że
trafił na oziębłą, zwariowaną na punkcie dziecka wiecznie narzekającą jędzę, a
kobieta że trafił jej się niedorosły do roli ojca egoista, często nie umiejący
wyrazić narosłej frustracji inaczej jak tylko siłą.

O kryzysach jak kogoś ciekawi
polki.wp.pl/kat,1678,wid,5185249,wiadomosc.html?ticaid=1658
www.mediweb.pl/psyche/wyswietl.php?id=1067
prace.sciaga.pl/23232.html

[lila1974]

Nadal będę się upierać przy swoim.
Jak dla mnie dziecko nie musi wywracać świata do góry nogami. Jesli tak się
dzieje, to znak, ze coś nie gra. Kobieta potrzebuje mężczyzny podobnie jak
wcześniej, może tylko nie tak często, bo jednak to zmęczenie daje o sobie znać.
Wydaje mi się jednak, że przy odrobinie dobrej woli i obopulnego zrozumienia
wszystko da się unormować i nikt nie bedzie się czuł pokrzywdzony.
To chyba nie jest normalne ani zdrowe, gdy kobiecie do szczęscia wystarcza
jedynie dziecko. Z drugiej strony nie jest normalne, gdy jej mąż nie potrafi
zrozumieć, że krótko po porodzie może nie mieć ochoty na sex.

Jak dla mnie jeśli dwoje ludzi naprawdę się kocha, lubi i szanuje to góry można
przenosić.

[your_and]

lila1974 napisała:
> Jak dla mnie jeśli dwoje ludzi naprawdę się kocha, lubi i szanuje to góry
> można przenosić.

Jak najbardziej sie zgadzam. Tylko szkoda że tak często w zyciu wychodzi
zupełnie innaczej bo ludzie są tylko ludźmi i ich reakcje układaja sie w
schematy opisywane przez psychologów. I bez ich znajomosci partnerzy łatwo winią
za wszystko druga stronę, w sobie żadnej winy nie znajdując.

> Z drugiej strony nie jest normalne, gdy jej mąż nie potrafi
> zrozumieć, że krótko po porodzie może nie mieć ochoty na sex.

Jasne że nie jest normalne. Ale ile twoim zdaniem to krótko? 6 miesięcy? 2 lata?
4 lata? Bo o takich problemach z brakiem ochoty często pisują faceci. A na forum
(Brak) Seks(u) opisują jeszcze dłuzsze. I wszystkie zbiegaja sie wokoło
wydarzenia jakim jest urodzenie dziecka. Postępowanie w ten sposób to proszenie
się o problemy.

[lila1974]

Krótko po porodzie to dla mnie okres połogu, no może jeszcze pare dodatkowych
tygodni.
Jeżeli taki stan utrzymuje się dłużej, to coś musi być na rzeczy - albo
dziewczyna ma problemy sama z sobą albo maż nie daje jej poczucia
bezpieczeństwa, troski, zainteresowania itp.

Nie oszukujmy się sporo małżeństw zawartych jest zupełnie bez sensu, czasami
wręcz na siłę, czasami wbrew zdrowemu rozsądkowi. W takich parach tym bardziej
dojdzie do zgrzytów w tym okresie.

I mój mąż przerabiał "post", może nie zupełny ale był moment, że kompletnie nic
mi się nie chcialo. W naszym przypadku zawiniła depoprovera - wzięłam ją krótko
po porodzie i namieszala mi w gospodarce hormonalnej. Mimo tego nie uciekałam
od męża, bo wiedzialam, że tym go do siebie zrażę. On dla odmiany nie fochał
się, gdy widział brak entuzjazmu. Dzięki temu, że oboje mieliśmy wobec siebie
sporo wyrozumiałości i staraliśmy się pozbyć egoistycznych odruchów, nasze
małżeństwo nie ucierpiało.

Tylko, że tak wobec siebie zachowają się partnerzy dobrani - kochający się,
lubiący i szanujący.

Przyznasz, że wiele małżeństw zawieranych jest pod wpływem namiętności i z
chwilą, gdy namiętność zostaje z lekka przygnieciona przez codzienność okazuje
się, że między nimi nie ma przyjaźni. W dobrych małżeństwach to właśnie
przyjaźń scala ludzi.

your_and to prawdziwy weteran etaty i rzadze mu

[faceeet]

wierzyc na slowo

[janowa]

W tych przypadkach jest tylko jeden, ale za to zasadniczy problem. Ci ludzie ze
soba nie rozmawiaja. Jezeli jedna strona nie powie drugiej co czuje, tylko ma
pretensje, ktore wylaza bokami, to trudno oczekiwac zmiany na lepsze. I dotyczy
to i facetow i babek. A poczytac zawczasu zawsze dobrze, lepiej sie uczyc na
cudzych bledach

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[senna_ropuszka]

Nie czytając wszystkich powyższych postów:
Moja teoria jest taka: kto jest zdrowy psychicznie, tzn. ma taką dobrą, silną
psychikę i dobre zdanie o sobie, po pierwsze nie wplącze się w chory, niszczący
związek. A nawet jeśli nie spotka ideału, da sobie radę i będzie
tym "uzdrawiającym" współpartnerem.
Kto natomiast jest słaby, zakompleksiony i nie wierzy w siebie, ani ludzi, w
jakikolwiek by nie wszedł związek, z kimkolwiek- najprawdopodobniej i tak i tak
będzie średnio szczęśliwy, lub nieszczęśliwy. Sam doprowadzi do tego, że będzie
wykorzystywany i nieszanowany. Czasem jest tak, że taki ktoś spotyka ideał, ale
nawet z nim nie potrafi być szczęśliwy.
Nie tyle wierzę we wpływy z dzieciństwa, bo one też determinują postrzeganie
świata i siebie na całe życie, ale -można powiedzieć- genetyczną umiejętność
bycia szczęśliwym.
Ja osobiście wiodę średnio zadowalające życie ze swoim mężem. Wiem na pewno, że
gdybym zamieniła go na jakiś "lepszy model", ja sama nie byłabym przez to
bardziej szczęśliwa.
Pozdrawiam

[lila1974]

Co racja to racja, przy czym ja się będę upierała, że w przeogromnym stopniu
determinują nas doświadczenia z dzieciństwa. I nie mam tu nawet na myśli
patologicznej rodziny, bo nawet w normalnych domach nie zawsze dzieci
traktowane są jednakowo i nie jednakowe bagaże zabieraja w dorosłe życie.

Oczywiście, że genetyka ma tutaj również duży wpływ. Inaczej się bowiem żyje
optymistom a inaczej pesymistom, ekstrawertykom i introwertykom itp.

Czasami słyszy się teorię, że małżeństwa powinny dobierać się na zasadzie
przeciwieństw, innym razem, że szczęśliwe związki tworzą tylko ludzie do siebie
podobni - reguł nie ma! Sami jesteśmy kowalami swojego losu.
Na razie jestem zdania, że sukces małżeństwa polega na zdjęciu różowych
okularów i przypatrzeniu się partnerowi z rozsądkiem.

I zeby nie było, że tylko sobie gdybam. Odrzuciłam 4 propozycje małżeństwa, w
jednym przypadku zakochana byłam na zabój ale intuicja mi szeptała, że
szczęśliwym małżeństwem nie będziemy. Aż pewnego dnia spotkałam chłopaka, który
pod mikroskopem wyglądał na dobry materiał na męża i ojca. Nie żałuję ani
minuty z nim spędzonej.