jutro oddaję psa..

[cota]

Musze oddać psa, ze względu na jego chorobę zarówno weterynarz, jak i lekarz
wykluczyli go w trakcie ciązy i dziecka...jest to splot chorób, z którymi
pies żyje i ma się dobrze, ale przyjmuje non stop leki...pies był z nami 5
lat, strasznie mi smutno...myślałam, że uda sie go zatrzymąc, że kupimy domek
(choć pieniędzy mało)...siedze i płacze...dostałam dar - ciążę, zaraz zmarła
mi bliksa osoba..teraz pies...dlaczego tak jest, iż jak coś dostajemy od
życia to zaraz coś jest nam zabierane....

[fortepianka]

Strasznie ci wspolczuje, mi chyba by serce peklo, wszak pies jak domownik i czlonek rodziny. Malo nie umarlam jak moj pies w wieku 18 lat odszedl a byl od szczeniaka.... A moze da sie jednak go zostawic? Moze ten lekarz sie myli? Ja chyba nie oddalabym psa chocby nie wiem co... Przeciez ten pies uschnie z tesknoty za toba, boze to straszne. Co to za choroby, ktore moga zaszkodzic dziecku? Moze na prawde poradz sie jeszcze kogs tzn innego weterynarza i innego lekarza...
pozdrawiam

[cota]

Bradzo chciałabym go zostawić...chodzi niestety o silna alergia pokarmowa i
skórna (czulony na wszystko co możliwe, nawet na koty), która niestety objawia
się min. częstymi rozwolnieniami (i to niestety w domu), gubi bardzo dużo
sierści, dostaje sterydy, więc i trochę sika w domu...i lekarz powiedział, iż
nie wyobraża sobie tak zaburzonej higieny np. przy raczkującym dziecku...fakt,
iz włosie jest wszędzie (to owczarek niemiecki z dłuższym włosiem)...sama nie
wiem..

[martyna1985]

Strasznie mi przykro. A jest ktoś w domku, kto mógłby z nim często wychodzić,
zeby jak najrzadziej zdarzylo mu sie zalatwić w domu?? W niejednym domu jest
wiekszy nieład i dzieci się chowaja. A do kogo go oddajesz?? Jak do rodzinki to
może ni bedzie tak zle?? Trzymam kciuki. Pozdrawiam

[cota]

Własnie nie ma ( jest mąż, który ma dyżury i ponadto wyjeżdża do Niemiec na
parę miesięcy...mieszkamy na IV piętrze bez windym stąd w dalszych miesiącach
ciązy będzie mi ciężko z nim wychodzić. Oddaje go do czowieka, który jest
zapalonym miłosnikiem psów, mieszka pod lasem i w ogóle..Pewnie będzie mu
lepiej niż w 45 m mieszkanku..szukałam na początek kogoś kto go weźmie na ok.
rok (za pokryciem kosztów), ale nikt nie chciał - aby przeczekać ten okres
ciązy i pierwszych m-cy...myślałam, że potem wezmę np. kredyt hipoteczny i
wybuduję domek...wtedy byłoby ok..a tak jutro o 11 przyjeżdżają po niego..

[martyna1985]

Boże, bardzo bardzo Ci współczuję i wiem, że żadne słowa nie pocieszą( A pies
jak się zachowuję? Czuje cos?? Aż mi się płakać zachciało. Nie wiem co
musiałoby się stać, żebym oddała mojego młego yorka...pewnie to samo co Tobie;/
Ściskam mocno. Trzymaj się i nie płacz, bo to zaszkodzi maluchowi.

[cota]

Pies jest trochę smutniejszy,albo mi się tak wydaje...śpi teraz..pisze własnie
list do nowych właścieli - co pies jada, co moze, czego nie...jest to naprawdę
splot wydarzeń, bardzo smutnych dla mnie Warunki będzie miał lepsze u tych
państwa, ale psychinczie jest zżyty z nami, wszędzie z nami
jeździł...zostawiliśmy go (w psim hotelu) dosłownie na parę razy. Jestem
przekonana, iż na początku będzie bardzo smutny, prosiłam w liście, aby - jeśłi
pies jakoś nie przypadł im do gustu - aby koniecznie skontaktowali się z nami,
może zmieni się nasza sytuacja finasnowa, że w końcu wybudjemy ten domek, aby
nie szedł do dalszyh ludzi..

[fortepianka]

To moze jednak zostaw go i naucz, ze niew wolno wchodzic mu do pokoju dzidziusia i wywal dywany jesli masz a podloge czesto przecieraj na mokro mopem, jesli mozesz. Moja siostra trojke dzieci wychowala z calkiem sporym zwierzyncem (psy, koty, zolw, rybki) i dzieci w ogole nie maja zadnej alergii na siersciuchy ani inne stwory, bo ponoc dzieci chowane ze zwierzakami rzadziej maja alergie niz dzieci chowane sterylnie, moze jeszcze sie zastanow, co? Poza tym dla dzieci to bardzo dobrze gdy wychowuja sie ze zwierzatkami, bo ucza sie odpowiedzialnosci, opiekunczosci, obowiazkowosci i w ogole maja frajde jak jest cieply siersciuch, ktorego mozna potargac za ucho i ktory polize mokrym jezorem okazujac swoja milosc. Bede sie modlic cala noc za to aby twoj pies zostal z wami, chociaz za bardzo wierzaca nie jestem i do kosciola nie chodze, ale zrobie wyjatek, zeby sie tobie udalo i zeby nikt (ty i pies) nie musial cierpiec.
Pozdrawiam cieplutko.

[fortepianka]

P.S. wiesz co? Az sie rozbeczalam....

[pola712]

Moze spytaj sie innego lekarza ... ja osobiscie nie widze jakiegos scisłego
związku. Moze owszem jak juz bedzie raczkujące dziecko... ( a teraz w którym
tyg. jestes? ) Jak pies jest tak schorowany to moze długo juz nie pozyje a tak
to przynajmniej bedzie wsród swoich. Psy czują i dla nich to jest ogromny
stres. Oczywiscie, ze dobro twoje i dziecka jest najważniejsze, ale przeciz to
nie jest zakaźne. Moze jak minie ostra faza choroby to potem na lekach bedzie w
miare funkcjonować... Wiem ze takim pisaniem nie ułatwiam Ci podjęcia decyzji,
ale jestem ogromną psiarą i psa traktuje jak prawie najbliższego przyjaciela.

Podejrzewam jak bardzo jest Ci go żal, i jaki czujesz smutek. Sciskam Cie mocno.
pola

[cota]

Ja 11 tc..i powiem Ci, ze bardziej to mnie rodzina "zaszczuła" na oddanie psa,
bo mi to trochę - może nie zwisało zdanie lekarza i weta, ale twierdziłam, iż
demonizują. Ale normalnie mnie "zjedli"...rodzina.ja ciągle mam nadzieję, iż
facet nie dojedzie (nie życzę mu oczywiście wypadku) albo że pies się nie
spodoba...bo widział go na zdjęciach.

[karolcia86]

Ja też mam owczarka i do tego dwa koty i wiem coś o włosach w domu, ale mojemu
dziecku to nie zaszkodziło, mimo, że w trakcie raczkowania podłogi najczystsze
nie były. jeżeli tylko z powodu higieny chcesz psa oddać to mi się wydaje, że
nie powinnaś tego robić. Czas raczkowania nie trwa długo i można jakoś sobie z
tym poradzić.
Chyba że jest na coś chory i to może mieć zły wpływ na ciebie lub dziecko. Ale
tak...

[figrut]

Mam w domu trzy psy - bernardyn, owczarek kaukaski [a wiec dwa 60-70 kg.]i
jednego mniejszego - husky[wlasciciele tych psow wiedza, ze gubia one wiecej
siersci niz te dwa wielkie razem]. Mam tez dwojke malych dzieci chowanych razem
z dziecmi od noworodka. Dzieci po kolei z psami raczkowaly, podkradaly cos z
psiej miski, dzielily sie pozniej z psami wlasna kanapka. Moje dzieci nigdy z
tego powodu nie chorowaly. To chowanie dziecka w sterylnych warunkach jest
szkodliwe dla ich ukladu odpornosciowego. Nie chce tu napisac ze dzieci nalezy
wychowywac w smietnikowym brudzie, ale ze sterylnoscia nie mozna przesadzac, bo
wbrew pozorom w idealnej czystosci wychowuje sie chorowite dzieci. Jezeli pies
dostaje rozwolnienia, gubi siersc ALE -nie roznosi bardzo szkodliwych dla
dziecka bakterii przez chorobe na ktora choruje, to pozbywanie sie psa nalezalo
by jeszcze raz przemyslec. Pozdrawiam.

[wejda]

A ja na Twoim miejscu wpierw bym sie rozejrzała po osiedlu czy nie ma dzieci
które lubią pieski,a które ich w domu nie mają...Mogłabys poprosić o pomoc w
opiece nad psiakiem i dogadać sie z rodzicami chętnego dziecka...Myślę,że ktoś
by sie napewno znalazł.W gruncie rzeczy nawet młodzież gimnazjalna jest czasem
bardzo pomocna...
pozdrawiam
wejda

[fantaisie]

Słuchaj, ja rozumiem że rodzina nieźle Ci dała popalić, ale może jednak zawalcz.
Przecież dzieci zdecydowanie się lepiej wychowują w towarzystwie zwierzaka. Ja
po prostu sobie tego nie wyobrażam, mam dwa psy i kota, i nie przeżyłabym
oddania ich, to są tacy sami domownicy jak ja.
Zwijaj dywany, przecież dziecko jak jest małe nie lata po całym mieszkaniu,
można to jakoś ułożyć. Sierść przy zwierzakach zawsze jest, no chyba że to
rybki ale to można jakoś pogodzić. Nie rozumiem tego lekarza, pewnie nie lubi
zwierząt i w ogóle nie rozumie, że oddanie sierściucha może być wielką tragedią.
Strasznie mi przykro, ale nie daj się, trzymam za Ciebie i psinę kciuki!!!

[fortepianka]

Przemysl to jeszcze raz. Nie daj sie rodzinie, olej to! Ja nigdy nikogo nie slucham tylko wlasnego serca i rozumu i dobrze na tym wychodze. A moja 15 letnia siostrzenica wlasnie wytprowadzajac cudzego owczarka na spacery zarabia na swoje kieszonkowe, wiec moze jednak znajdziesz sposob na pogodzenie w jednym domu psa i dziecka ...

[cota]

Nie jest poza tym na nic chory...nie jest do końca wyjaśniona kwestia tych
biegunek, badania sa w miarę ok. Właśnie dzwonił teść i powiedział, że na psie
świat się nie kończy, a na czym się kończy - zapytałam...też dostałam już
histerii i powiedziałam, ze drugiej ciązy na pewno nie będzie, bo ja nie
zamierzam tracić istot, z którymi się zwiazałam, nawet dla dziecka. Mam jeszcze
kota i nwet niech nie wazą się go tknąć. Pogadam jeszcze z mężęm, niedługo
będzie w domu, teraz się żegnam, bo brzuch boli, jak nie wiem co, a i tak biorę
duphaston. Jest mi cholernie źle. Paranoja normalnie.

[martyna1985]

Nie znosze twierdzeń, że na tym czy tamtym swiat się nie konczy!! taki tekst
można do wszystkiego przykleić i świat byłby super ekstra, bez stresu,
przywiązania i w ogóle. Brr

[fortepianka]

jak sie twoj tesc zestarzeje, to oddaj go do domu starcow i powiedz mu, ze swiat sie na nim nie konczy....
brrrr obrzydliwy typ jakis ten tesc

[admowska]

Witaj, dziewczyny tu dobrze Ci radzą-najgorzej jak rodzina dostaje histerii i
kierując się stereotypami(że zwierzeta dla dzieci to same choroby itp-)
naciskają na Ciebie. Zastanów się, porozmawiaj z mężem, nic w pośpiechu.
Pogadaj z innymi lekarzami jeśli taka potrzeba, poza tym w takim mieszkaniu
masz dobrą możliwość izolacji psa-czyli nie wchodzi wszędzie już go ucz. Mojej
przyjacióły dzieci od małego miały jakieś straszne nieznane alergie, kosmos,
zero zwierząt i w ogóle.Przestali tak panikować, kupili na wsi siedlisko z
bezpańskim cudnym psem, który wnet się rozmnożył. I tam dzieciarnia na bosaka
po wsi ze zwierzyńcem się wychowuje i zdrowe!! Jak zjeżdżają do miasta to też z
psem, który śpi z dziećmi i wszystko w końcu ok./ Serylne wychowanie to kiepska
odporność organizmu- od dawna wiadomo+ jałowe dzieciństwo. A tu widzę histerię
teścia i w ogóle!! Trzymam kciuki, żeby zostqał z Wami i wszystko było ok. Po
prostu trzeba włożyć wysiłek aby troszkę przeorganizować codzienność razem z
chorym psem a rodzina nie powinna iść na łatwiznę tylko Pomóc , po prostu pomóc
to zorganizować. Trzymam kciuki za walkę o zwierzaka i dzieciaka razem

[kaja5]

Współczuje ci naprawdę i pieskowi też ((
Ale nie denewuj sie bo to może dziecku zaszkodzić. Myśl sobie, ze mu tam będzie
też dobrze, ze bedzie mógł sobie dużo biegać...
Przykro mi naprawde, wiem co czujesz

[lola211]

>Sierść przy zwierzakach zawsze jest,

Niezupełnie, sa psy posiadajace wlos, ktorego nie gubia.

[guzmania]

Zastanów się czy to rzeczywiscie słuszna decyzja?Ja mam husky i kilka osób z
mojej rodzinki już naciskało, że przed narodzinami powinniśmy go oddać bo
sierśc, zarazki, bakterie...Bari mieszka z nami 4 lata, jest bardzo towarzyskim
i kochanym psem i nie mamy zamiaru się go pozbywac z tak absurdalnych
powodów.Jedyny powód, gdyby stanowił zagrożenie dla dziecka, ale nie dotyczy to
chyba tej rasy.Nie wyobrażam sobie jakbyśmy mogli go wydać.Dzidzia będzie się
wychowywała z Barim.Trzymaj się ciepło i przemyśl to jeszcze...Pozdrawiam
cieplutko.

mój pies też jest chory i go nie oddałam i jest ok

[kalka13]

powiem ci tak ze tez mam psa ma 15 lat jest po operacjach (rak) wylewie i wiele
innych nie trzyma moczu ma okropna paradontoze i mam coreczke 14 m-cy i jest ok
teraz jestem w drugiej ciazy pogodzilam to wszystko pies w lato mieszkal na
balkonie gdzie jest caly czas cien a jak bylo za zimno albo za goraco to w
kuchni nie chodzi tam gdzie mala teraz ani nie jedno ani drugie nie spoufalaja
sie za bardzo uwazam ze ma prawo doczekac do konca z nami

coś mi tu nie gra.

[jamile]

Może jednak nie chcesz/nie musisz/nie powinnnaś/oddawać psa?
Przecież to nie teść rządzi Twoim życiem. Mi do głowy nie przyszłoby realizować
polecenia obcego bądż co bądź faceta w kwestii mojej menażerii.

Jesteś w 11 tc, do raczkowania dziecka masz teoretycznie jeszcze jakieś 2 lata,
czemu więc pies musi wybyć z Waszego życia juz teraz?

[cama_29]

przemyśl to jeszcze raz, proszę!!! spróbuj nie oddać psa, ja jestem kociarą i
swojej Misi chybabym nie mogła oddać.

[karolcia86]

Czy Wam też rodziny zatruwają życie po każdym wypadku z telewizji, jak pies
zagryza dziecko? Bo mi po każdej takiej wiadomości, wszyscy udzielają złotych
rad, dadam, że oczywiście 90% "mądrych" nie ma psa w domu.

[shamsa]

kupcie barierki do wszystkich pokojow, gdzie bedzie dziecko
a maluchowi nie pozwalaj chodzic po przedpokoju

czesto przecieraj podloge (domestosem )
i pies bedzie mogl byc z wami

nie daj sie zaszczuc rodzinie

[fantaisie]

Ja chyba czegoś nie rozmumiem, dlaczego teść Tobą rządzi, przecież to Twoje
życie i Twojego dziecka, a jak teść będzie sikał pod siebie to będzie do
odstrzału??? To jakaś paranoja, wszystko da się ułożyć jak się tylko chce, ale
na pewno wtrącanie się rodziny w Twoje życie to najgorsze co Cię może w życiu
spotkać, teraz zadecydowali o psie, a potem będę decydować o Twoim dziecku,
współczucia!

[handzia55]

Skarbbie, nie daj się ogłupić! Nie oddawaj psa!Dasz sobie radę i z dzieckiem i
z psem tylko uwierz w siebie i nie słuchaj głupot!Wszystko będzie dobrze. Ty
będziesz szczęśliwa, dziecko będzie szczęśliwe i pies będzie szczęśliwy.Jeśli
się ugniesz pod presją durniów będzie Cię gryzło sumienie i dużo łez wylejesz.
Ja stara psiara Ci to mówię.

[xixx]

Wiesz, ja z moim psem, który chorował na choroby skóry i lekarz zalecał moim
rodzicom oddanie go jak najszybciej, chowałam się całe dziecińswto. Rodzice,
mimo silnych nacisków, nie byli w stanie go oddać i...nadal żyję, jestem
zdrowa, mimo że ku przerażeniu wielu osób przytulalam się do psa non stop.
Jedlismy z jednej miski i mimo zakazow spal ze mna, też uważam że nie powinnas
oddawac psa, myślę że naprawdę jest szansa, że dacie sobie radę!

[borysek8]

bardzo ci wspolczuje, poplakalam sie kiedy przeczytalam co napisalas. Nasza
sunia jest z nami 4 lata, jest dla nas kims wiecej niz psem to poprostu czlonek
rodziny.Jest rozpieszczana, calowana. Jest kochanym dobrym psem. To idealna
rasa do rodziny z dziecmi. Spi z nami w lozku, choc jest alergiczka i gubi duzo
siersci. Ale po prostu czesciej sprzatamy mieszkanie i tyle. Nie wyobrazam
sobie jak moglibysmy ja oddac. Jestem w 6 miesiacu modle sie tylko zeby nasze
dziecko nie bylo alergikiem, bo wtedy nie wiem co zrobie. Nie sluchaj rodziny,
to nie oni zyja z twoim psem i maja do niego na pewno dystans. Zrob tak jak
radza ci dziewczyny z forum. Po prostu nie pozwol psu wszedzie wchodzic i myj
podlogi domestosem. Nie ma sytuacji bez wyjscia. Dopytaj lepiej weterynarza,
ale ja slyszalam ze choroby zwierzece nie przechodza na ludzi, tak to natura
dobrze urzadzila. Nawet slyszlam o tzw odpornosci krzyzowej. Chodzi o to ze
dziecko i pies przebywajac razem nawzajem sie uodparniaja. Nie pamietam ktorej
choroby to dotyczy, ale jakiejs dziecej typu ospa czy cos i tym samym pies
dostaje od dziecka odpornosc chyba przed nosowka. trzymaj sie, uszy do gory,
bedzie dobrze.

[neti76]

ja w piątym iesiącu ciąży zdecydowałam się na psa, też mieszkam na 4 piętrze
bez windy, całą ciąze sama radziłam sobie ze zwierzakiem a ponieważ jest to
pies myśliwski musiałam z nim dużo latać, psa wzięliśmy dla naszego wówczas
nienarodzonego, dzieci lepiej się chowają z psami, są mniej podatne na alergię.
Teraz nasza córka ma już miesiąc a ja muszę sobie radzić ze wszystkim sama bo
mąż ciągle wyjeżdża ale przy pomocy rodziców nie jest tak źle. Jeśli chodzi o
wypadającą psią sierść to przecież każdy psiak gubi ją w mniejszej lub większej
ilości i nikt z tego powodu nie oodaje go jak rodzi się dziecko. Myślę, że nie
musisz w tej chwili decydować się na oddanie psa, zatrzymaj go zobacz jak
będzie reagowało dziecko, może wcale nie będzie żadnych problemów. Powodzenia i
nie poddawaj się, pies jest przecież także członkiem rodziny.

[cota]

Już po...przyjechali bardzo rano, nie mam łez by płakać. Zrobiłabym wszystko by
go odzyskać..mam wyrzuty sumienia, ze to przez mnie, przez moją ciążę psa już
nie ma..zrobiłabym wszystko by go odzyskać..strasznie, cholernie smutno, brak
już łez

szkoda gadac...ech...

[wejda]

tia...nasze rady poszły na marne....Pozostaje życzyć by pies nie zdechł ze
zgryzoty....(bo człowiek,zawsze znajdzie sobie JAKIES wytłumaczenie, by
zaspokoić swoje sumienie)... brak słów... ale przynajmniej teść bedzie sie
cieszył... ciekawe tylko z czego...

[fantaisie]

Ja Ci powiem z czego będzie się cieszył teść- z tego, że ma władzę i on o
wszystkim decyduje, teraz będzie wychowywał wnuka na swoją modłę, czyli
zwierzęta są be! I jak zobaczysz jak jakieś dziecko bierze kota z ogon i
podrzuca do góry to wszystko zrozumiesz. Sorki, za złośliwość ale za bardzo
kocham zwierzaki i takiego postępowania nie rozumiem, a mój teść to może mi,
wiesz co...

Wygrała "rodzinka"

[zabkab]

Ty nieszczęśliwy, psu świat się zawalił, ale rodzinka chyba szczęsliwa.
Postawili na swoim. Od kiedy pamiętam mielismy psa. Kiedy byłam mała uczyłam się
przy nim chodzić (nie pamietam tego, ale są zdjęcia). Potem gdy sama założyłam
rodzinę zawsze był pies. Moje dzieci także uczyły się chodzić trzymając sie
karku psa. Od najmłodszych lat uczyły się miłości do zwierząt i
odpowiedzialności za nie. Teraz spodziewam się 3-ciego dziecka i mam 2 psy, z
czego jeden jest jeszcze bardzo młody i bardzo entuzjastycznie nastawiony do
świata. Na sugestie rodzinki męża, "że co najmniej jednego trzeba oddać" tylko
się uśmiecham i nie wdaję sie w dyskusje.
Czy zawsze będziesz żyć wg rad rodziny?

[fortepianka]

O ku..!!!! Nie wierze, ze jednak TO zrobilas....

[cota]

Ja też nie wierzę...napisałam do niego maila, że jestem gotowa zabrac psa z
powrotem, mam gdzieś rodzinkę i resztę, jestem gotowa pojechać po niego i w
ogóle...morze łez...ja też nie wierzę, cholernie pusto w domu

a co mąż na to?

[wejda]

może mu też wygodniej bez pieska?

[cota]

Nie..też mu ciężko
jak to jest z takimi starszymi psami (jak mój, 5 latek), czy szybko się
zaklimatyzowują u nowych ludzi, po rozłące z właścicielami? Zawsze moje
zwierzęta (a nigdy nie miałam akurat opsa) były ze mną aż do swojej śmierci.
Nie ukrywam, iż liczę także na to, iż nowy właściciel sam także zauważy, iż np.
pies jest smutny i zechce też (+ mój mail) go oddać. Dodam, iż warunki
mieszkaniowa tam będzie miał lepsze ale może tak szybko nie zapomni, co? Jak
to jest

[fortepianka]

Jak to jest??? Kobieto zadne zwierze nie kocha swojego pana tak jak pies wlasnie!!! Jedz po niego zanim peknie mu psie serce. Ja czasami zostawialam mojego psa u mojej siostry na kila dni ja wyjezdzalam i moj pies potrafil nic nie jesc, nie pic i siedziec pod drzwiami i plakac z tesknoty. Potem juz go zabieralam ze soba albo zostawal w domu i ktos do nigo przychodzil, zeby sie nim zaopiekowac na czas mojej nieobecnosci.
Kobieto zabieraj go do siebie i to szybko, zanim " nowy wlasciciel" sie do niego przywiaze.

[cota]

Jechać, ale gdzie???? wiem, ze mieszkają ok. 700 km od nas, drugi koniec
Polski, pod miastem...mam komórkę i mail.

[gosiik]

dziwne.. nie wiesz komu oddałaś ukochanego psa? naprawdę zastanawiające...

[fantaisie]

Jak to nie wiesz gdzie ma piesek mieszakć? Nie sprawdziłaś tego wcześniej??
Chyba żartujesz!
Piesek może umrzeć z tęsknoty, nie będzie jadł, pił, do ostatnich swoich dni
będzie cierpiał. Zwierzak chce Ciebie a nie lepsze miesjsce. Jemu to zwisa gdzie
mieszka!
Wiecie co, słyszałam że na tym forum pojawiają się historie nieprawdziwe, po
prsotu ktoś nas podpuszcza, a my łamiemy ręce i pocieszamy. To wszystko jest dla
mnie jakieś dziwne i pozbawione sensu, wycofuję się. Jak ktoś potrafi oddać
swojego zwierzaka do miejsca, którego nie widział, nie ma adresu, tzn. że nie ma
pojęcia o kochaniu psa czy innego zwierzaka, i bazuje na dobrych sercach innych
ludzi.
Pozdrawiam wszystkich miłośników(prawdziwych) zwierząt!

psia tęsknota, a kot=toxoplazmoza

[wejda]

Tesknota psa może być naprawdę wielka, mimo najlepszych warunków...Pies mojej
cioci, wyżerał ziemię z doniczek, ze zgryzoty (!!!); a niektóre psy umierają
smiercia głodowa...Jak to przeżyje Twoj psiak? trudno powiedziec...Napewno
trudno mu będzie zrozumieć dlaczego został oddany...

Myslę,że oboje z mężem nie przemysleliscie tej decyzji dobrze....Poza tym,
podjęliscie ją chyba za szybko, i zbyt pochopnie...Nie wiem, na ile ma to tu do
rzeczy wasz wiek (chyba młody) ale wykazaliscie sie bardzo małą dojrzałoscią!!!
Jak widzę, jesteś we wczesnej ciązy, i do czasu rozwiazania, pewnie byłaby
mozliwosć wykurowania psa, albo inne srodki zaradcze (typu pomoc w opiece nad
psem z zewnątrz)
A tak troszkę złosliwiej: .... O ile dobrze zrozumiałam, to masz jeszcze kota
tak???W takiej przezornosci to chyba też należałoby go oddać ... Przecież
toxoplazmoza i te sprawy...ech (pewnie teść jeszcze o tym nie słyszał....

Prawda jest taka :nie ma się co łudzić... oddaliscie psa jak zabawkę... i nawet
w luxusach będzie za wami tęsknił.... /tylko czy warto tęsknić za kims kto cie
oddaje ?/ ech

ps. Bardzo poczytny ten wątek.. gra na uczuciach cięzarnych...no i napewno
podnosi statystyki forum...Szkoda tylko,że moj duł sie pogłębia...

[cota]

Nie działam na żadne statysktyki bo nawet nie wiem po co miałaby to robić. Nr
komórki dostał mój mąż od swojej siostry, zapalonej psiary, która uczestniczy w
dyskusjach na jednym z psim forum. Tam jej forumowa znajoma powiedziała, iż jej
brat może go zabrać, bo takiego poszukuje. Więc nie było to z powietrza. Nie
jest to także podpuszczanie, bo w jaki celu miałabym to robić. Bez sensu. Nie
bawię się uczuciami, ale emocje były tak olbrzymie, iż zapomniałam sprawdzić
facetowi dowód, czy coś takiego. Kota tez mam, dokładniej kotkę i o niej jakoś
cisza. Nie oddałam psa jak zabawki, bo gdyby tak było to bym terraz nie
rozpaczała i nie podejmowała kroków, by go odzyskać. Ja też mam doła, głębszego
nie miałam już dawno.

Nie rozumiem..

[vernalis1]

Pes ma 5 lat i piszesz stary...chyba troche żartujesz.W Twoim domu żadzi Tesc i
reszta rodziny, tylko nie Wy-wspólczuję.Jeśli Twój mąz ciezko zachoruje, albo
bedzie przechodził wirósówkę typu grypa-tez wyeksmitujesz męza z domu???Bo
przeciez wirus grypy jest takze niebezpieczny..Litości...zanim urodzisz i
dzidzia zacznie raczkowac po podłodze minie- jak to ktoś napisał z dwa lata. To
tylko sprawa dobrej organzacji:dywany, zakreslone terytorium itd-któs juz o tym
pisał.W naszym domu pies był od zawsze, i to zawsze jakies długowłose futerka i
nie wyobrazam sobie,żeby było inaczej.Zwaszcza jak teraz patrze na swoją
młodziez, w jakiej komitywie i z jakim szacukiem do siebie podchodzą.A kot?????
A toxo z nim związane???? Wiesz, ja juz Ci nawet nie współczuję, ja współczuję
Twojemu Psu,że tak trafił....Smutne.....

[cota]

Mi tez jest przykro. W określeniu "stary" chodziło mi, iż nie jest np. 3
miesięcznym szczeniakime, którego można w miaę bezboleśnie zabrać od suki - a
nasz był tak zabrany i wcale nie tęsknił za nią, ot co. Zresztą ja nie chcę
współczucia, bo co miz tego, ze ktoś mnie po główce pogłaszcze. Ciągle
kombinuje jak to odkręcić. Bo nawet jak znajdę adres i pojade to facet moze mi
powiedzieć, abym się w nos pocałowała. To moje pierwsze dziecko i po prostu jak
tłukli mi ludzie, którzy już mają dzieci to i moja asertywnosc się kiedyś
kończy.

nie oddalaś psa chińczykom to moze nie jest za póź

[wejda]

Skoro tak Ci ciężko, to dzwoń do faceta i umów sie jakoś na odbiór
pieska....!!! Stres jaki przeżywasz jest groźniejszy dla twojej ciązy, niż
wszytskie bakterie razem wzięte....
A tak na marginesie - aż dziw że siostra "psiara" pochwala oddawanie
zwierząt...
Podejmowanie decyzji w zyciu nie może sie opierac tylko i wyłacznie na
sugestiach innych !!! Przemysl czego tak naprawdę chcesz!!! Co jest dla Ciebie
ważniejsze?! Może do jutra psa nie zjedzą
Przepraszam za zgryźliwośc, ale poprostu szkoda mi tego psiaka...(bardziej niż
ciebie)...Zacznij decydować za siebie, czas dorosnać!!!

[cota]

Mi też szkoda jak cholera!!! dzwonię, mówiłi, iż spieszy się do domu, bo ma
spotkanie firmowe i komóra wyłączona, ale szybko nie odpuszcze. Nie mam tylko
alternatywy, jak mi powie "pies mi się podoba, jest mu tu dobrze, nie zamierzam
go oddawać" tutaj mam zagwozdkę co mu powiedzieć.

[wejda]

Kochana ! jesteś w ciązy!! jak odmówi to go myszy zjedzą...Powiedz,że podjęłaś
zła decyzję,że żle sie z tym wszystkim czujesz i że musisz się wycofac !!!
...Jesli facet go jednak nie odda, to znaczy,że oddałas psa w niezbyt dobre
ręce....ech
Czemu ciagle powraca do nas powiedzennie "mądry Polak po szkodzie..."

[moboj]

nie mam słów na coś takiego wychowywałam się z psami i kotami, teraz mam
w domu psa i kota i wiem, że choćby nie wiem co to zawsze będą z nami.
szkoda, że dla Ciebie ważniejsze jest to, co mówi rodzina, niż to, co sama
myślisz. i bardzo mi szkoda psa. takie rozstanie jest dla zwierzaka zawsze
ciężkie - sama mam psa znalezionego na ulicy, bo komuś przeszkadzał w świętach
bożego narodzenia i wiem jak strasznie Mika przez pierwsze miesiące tęskniła za
starymi właścicielami. niczym nie można było jej rozbawić.
zrobiłaś swojemu psu wielką krzywdę

[cota]

WIEM!!!!

urzekła mnie ta historia doprawdy

[jamile]

To czemu do cholery go oddałaś? Piszesz rozdzierające posty, wylewasz krokodyle
łzy, prawie się rzucasz w pogoń za oddanym zwierzęciem... o co ci chodzi?
Gdybyś NAPRAWDĘ nie chciała go oddać, to byś go nie oddawała - proste jak
konstrukcja cepa. Nie zwalaj winy na teściów, bo to mało wiarygodne.
Pies śmierdział, gubił sierść, trzeba by go wyprowadzać z rosnącym brzuchem -
widocznie Was to przerosło. I tyle, kłopot poszedł mieszkać do innych ludzi,
gdybyś tego nie chciała, to by został.
Ja się na tą rzewną opowieść nie nabieram.

[vernalis1]

A psa to oddałaś czy sprzedałaś???? Bo ja oddałas-nie widze problemu, a jak
sprzedałas masz prawo w ciągu tyg zrezygnowac z "transakcji"oddaj kase,zwróc za
paliwo. Ale zacznij zyc swoim zyciem, nie cudzym, sama decyduj i nie łam nikomu
serca- nawet jesli to "tylko" lub "aż" psie serce..

[cota]

Oddałam za darmo. Własnie chcę mu zwrócić za paliwo, ewentualnie inne koszty,
zoabczę co powie. Dziś się już żegnam, na wieczór męczą mnie bóle brzucha,
musze się już położyć.

[vernalis1]

Dobrej Nocy- bo w takiej sytuacji sen może tak łatwo nie przyjśc. Zdystansuj
sie, uspokój i napewno jakies rozwiąznie wpadnie Ci do głowy...

burza hormonów

[wejda]

Zwierzanie się babom,którym buzują hormony, nie jest wskazane...napewno
dałyśmy Ci popalić, no ale sama zaczęłaś...
Zadzwoń do faceta najlepiej jeszcze dziś, bądź dobrej mysli,i koniecznie daj
znać, co i jak...
3mam kciuki, zeby się udało

[handzia55]

No i co w końcu zdecydowałaś? Napisz ! Czujesz się fatalnie ale twój pies z
całą pewnością czuje się gorzej. Sciskam łapę biedakowi a Tobie życzę więcej
charakteru, stanowczości czyli tak modnej dzisiaj asertywności.

[edka05]

cota odbierz pocztę

[fortepianka]

Ech cota... Ale ty glupio postapilas, o rany!!! 700km? Nie znasz adresu? Nie wiesz komu??? Nie moge uwierzyc, no nie moge i rzeczywiscie z ta siostra psiara to dziwna sprawa. Moja (starsza) siostra srednia psiara, ale milosniczka generalnie wszystkiego co zyje z bardzo humanitarnymi odruchami, taki pomysl wybilaby mi kijem ze lba. Juz ona by mnie nauczyla rozumu...wle nie myslec co to by sie dzialo, a twoja poparla taki wstretny plan?
No to ty juz moze daj spokoj temu psu, bo jeszcze go zabierzesz a za tydzein znowu ci sie odmieni i komus oddasz...
Pies to nie zabawka ani nie mebel.
Sorry za niemile slowa ale trudno mi sie jakos lagodnie odniesc do calej sytuacji.

[ester22]

Wiecie chyba niektóre słowa tutaj to trochę przesada...
Najeżdżacie na dzieczynę, bo dba o swoje dziecko... Nie zawsze da się połączyć
niektóre choroby z wychowywaniem dziecka. Nie wiem o jakie dokładnie
przeciwwskazania chodzi, ale skoro opinia lekarza (i myślę, że nie
przypadkowego) zdecydowała o tym, to chyba decyzja o oddaniu psa nie została
podjęta ot tak sobie. Nie chodzi o to, że komuś się znudził pies, z tego, co
Cota pisze, był to zwierzak sprawiający dość dużo kłopotów, a jednak przez lata
się nim zajmowała i bardzo go kochała. Niestety czasem tak jest, że nie podoba
nam się to co zrobić trzeba. Jak ona by się czuła, gdyby jej dziecko w efekcie
zachorowało??
Cota, współczuję Ci bardzo, że musiałaś podjąć taką bolesną decyzję. Wierzę, że
Twój piesek trafił w dobre ręce i że nowi właściciele będą bardzo o niego dbać.
Życzę bezproblemowej ciąży i szczęścia w macierzyństwie!

[tromysza]

Staram się nie oceniać, ale nie pochwalam decyzji coty- nie rozumiem jej. Mam
dwa psy i dwa koty- jestem w 9 m-ce ciąży. Za 2-3 tygodnie rodzę. Moje
zwierzęta też gubią sierść- ciągle się przy nich sprząta. Poza tym ilu ludzi mi
naopowiadało, że koty "duszą" dzieci, psy zagryzają. Wiecie jak to jest. Olewam
te teksty- będziemy po prostu uważać. jedyne czego się boję to, że dziecko
będzie uczulone na sierść. No ale skoro nikt w rodzinie nie był- to dlaczego
mój syn ma być?
Cota- nie oceniam Cię, ale jednak nie rozumiem. Trzymaj się.

Szkoda słów...

[izak28]

Na początku się nie wtrącałam, bo dziewczyny radziły ci to, o czym ja sama
myślałam. Ale teraz mnie szlag trafił- jesteś w 11 tyg. a martwisz się co
będzie, gdy dziecko zacznie raczkować, oddajesz psa nie wiadomo komu, skąd, bo
rodzinka naciskała... Prosisz o radę na forum, a mimo zatrzęsienia postów
negujących tę decyzję, oddajesz psiaka po to, by za chwilę żałować tego i
ścigać faceta, który przyjechał po niego z drugiego końca Polski ??? Ja nie
potrafię "ogarnąć" tego... Zawsze miałam psy w domu, wychowywałam się z nimi,
teraz mam trzy psy, kota, jeden ma 15 lat drugi 14, też gubią sierść, robią
pod siebie, wymiotują, ale żadna, ŻADNA siła nie zmusiła by mnie by któregoś z
nich oddać i to jeszcze obcej osobie... Bardzo dobrze, że dziewczyny napisały
ci parę słów krytyki, bo moim zdaniem nie masz pojęcia jaką krzywdę zrobiłaś
temu zwierzakowi. Oddałaś go pochopnie, a teraz chcesz zabrać z powrotem jak
jakąś zabawkę.. Sorry, ale moim zdaniem albo wcale go nie kochałaś albo jesteś
bardzo niedojrzała. Ech, ale jestem zła i naprawdę bardziej współczuję twojemu
psu niż tobie...

[czarna83]

WITAJ COTA .BARDZO CI WSPOLCZUJE ZE TAK SIE DZIEJE U CIEBIE .ALE JA PSIAKA BYM
NIE ODDALA A NIECH KTOS BY MI SPROBOWAL GO ODDAC TO BYM CHYBA GO
ZAMORDOWALA.PIESEK ZAPLACZE SIE ZA TOBA.SPYTAJ SIE INNEGO LEKARZA MOZE BEDZIE
JAKIES INNE WYJSCIE.GORACO CIE POZDRAWIAM.TRZYMAJ SIE.

[ann76]

ja miałam podobną sytuacje tylko że z kotem.Bedąc u lekarza pan doktor
tłumaczył żebym go oddała zwłaszcza dlatego że jest wychodzący,roznosi
zarazki,pchły i inne zarazki.Byłam przerażona i początkowo brałam to pod uwage
ale emocje mineły kot został dziecko jest też zdrowe.Najważniejsze żeby nie
podejmować decyzji pochopnie- mnie się udało
--

[melba7]

Powiem tak- moje dziecko wychowało się z trzema psami, trzema kotami, i to
bynajmniej nie w domku z ogródkiem.Problemów z alergią na psy i koty nie miałąm
nigdy.
Jedyny przypadek, w którym doradzałabym czasowe (!)odseparowanie psa od dziecka,
to choroba nowotworowa i chemioterapia (te leki są w wiekszości wydalin i
wydzielin leczonego)
Moim zdaniem dałaś się zakrzyczeć rodzinie.Współczuję, bo widzę,że cierpisz.A
jak cierpi pies, wolę nawet się nie domyslać.Aha, jestem lekarzem weterynarii

[melba7]

ups, w przypadku alergii na sierśc psów i kotów, ale potwierdzonej testami, a
nie zdiagnozowanej na oko przez lekarza,też trzeba niestety pożegnać się ze
zwierzątkiem.To drugi możliwy przypadek, jaki przychodzi mi do głowy.

[morepig]

wiem co czujesz bo sama zastanawiam sie nad oddaniem jednej z 2 suczek. tej
ktora byla pierwsza, jest starsza, piekna, rasowa...ale glupia i wredna
niestety. przez cala ciaze pies byl przygotowywany na to ze bedzie dziecko-
wylecialy obie z naszego lozna jak sie dowiedzialam ze bedzie dziecko,
zabieranie miski w trakcie jedzenia, przesiadywanie na ich legowiskach moje i
innych ludzi, przyzwyczajanie do zadkich spacerow (3 pietro bez windy)
i co?? i nic. jedna suczka mlodsza dogaduje sie z dzieckiem, nie jest
zazdrosna, nie warczy, nie gryzie. a starsza- lezie tam gdzie jest dziecko po
czym ucieka warczac, jak mlody ja zlapie to klapie na niego i co najwazniejsze
raz na 3 dni gryzie mlodsza "siostre"... ;-(((
do krwi, porzadnie- dziecko zaczyna plakac bo sie boi, ja sie dre na nie zeby
przestaly, odciagam je od siebie i wogole kicha (jakbym nie odciagala to
starsza gryzie i gryzie i nie chce przestac, jest kilka razy silniejsza w
szczece niz ta mlodsza...)
i tez sie zastanawiam- jestem a raczej bylam przeciwna oddawaniu psa/kota/rybek
tylko dlatego ze dziecko ,ale ja moja staralam sie przygotowac. i co ja mam
zrobic?? bo jak na razie to czekanie kiedy sie psy pogryza i kiedy ruda ugryzie
dziecko ;-(((((

[ariella]

kiedy okazalo sie ze jestem w ciazy rodzina nalegala, zeby wywalic suke do budy
na dwor (swoja droga labrador wiec pewnie nic by jej nie bylo z wyjatkiem tego,
ze by jej serce peklo). nie uleglismy, nawet przez momrnt sie nie
zastanawialismy. na razie jest symbioza - syn ma 3 miesiace i na widok suki
smieje sie i wyciaga lapki i probuje glaskac, a ona go lize po stopkach, a
kiedy placze, to przybiega i kladzie sie kolo niego, jakby go pilnowala.
pozdr

[asia.kubek]

Mam 5-letniego synka i 6-śio letnią bokserkę. Znawcy tych ras wiedzą, jak
delikatne i podatne na alergie są to psiaki. Już będąc w ciąży jeździliśmy z
Pepsi (tak się wabi sunia) po klinikach weterynaryjnych robiąc jej testy
alergiczne. Okazało się, że jest uczulona na prawie wszystkie pokarmy, kurz,
roztocza a nawet na nasz naskórek i częściowo (o zgrozo !!) na WŁASNĄ SIERŚĆ.
Ponieważ lada moment miał się urodzić synek i nie mieliśmy zbytnio gotówki na
super drogie odczulania, postanowiliśmy podawać jej sterydy w tabletkach.
Efekty uboczne tych sterydów są faktycznie takie jakie napisałaś: częste
rozwolnienia (oczywiście w domu, bo wszyscy pracujemy), wypadanie sierści (pies
nie ma już prawie 1/4 sierści i wygląda jak po chemii) a w momencie kiedy nie
dostaje sterydów to mnóstwo ran na ciele, zadrapań - wygląda wtedy jakby
stoczyła jakąś regularną walkę.
Teraz jestem w drugiej ciąży -termin porodu mam na maj.
Wiesz co? nawet przez głowę mi nie przeszło kiedy byłam w pierwszej ciąży że
mogłabym oddać Pepsi komuś obcemu. Decydując się na psa, zdawaliśmy sobie
sprawę, że jesteśmy mlodym małżeństem i będziemy mieć dzidziusia. Dlaczego
akurat alergia psa miałaby spowodować jego oddanie ?????????????????? rozumiem,
stwierdzona alergia u dziecka !!!!!! Mój synek nie ma i nigdy nie miał żadnych
objawów alergii, mam nadzieję, że drugi synuś też nie będzie jej miał.
Mało tego!! ja jestem strasznym alergikiem!! w miesiącach marzec - czerwiec
chodzę cała zapuchnięta i ledwo patrzę na oczy, mam też alergię na psa -ale o
dziwo, chyba na Pesi b.małą bo jakoś żyję i to życie z psem wcale mi nic nie
utrudnia!! wrecz przeciwnie. Męża często nie ma w domu, zostaję sama z
dzieckiem i psem i wiesz co? czuję sie naprawdę bezpieczniejsza, nauczyliśmy
sie jakoś ze sobą współgrać, wychodzenie na spacer nie stanowiło dla nas
problemu. A tym bardziej nie oddałabym psa pod naciskiem kogokolwiek !!

Jeśli masz możliwość zmiany swojej decyzji i JEŚLI TEGO NAPRAWDĘ CHCESZ to
możesz to zrobić. Uwierz mi, dzieci chowane ze zwierzętami są zupełnie inne od
tych, które zwierząt nie posiadają. Mój synek często usypiał przy pepsi
(opierając główkę na niej) często raczkując podkradał jej żarcie z miski, pepsi
wylizywała mu buzię i co? nic, dziecko żyje, jest zdrowe i wszystko jest OK.

Pozdrawiam,Asik