Straciłam przyjaciela -jestem strzaskana na maxa

[honi_29]

Zbierało się nam od jakiegoś czasu.Cięgłe nieporozumienia,pretensje itd.Nikt
nie rozumiał mnie tak jak on,nawet mąż.Może to kara za to,że inny mężczyzna
był moim oparciem,wspierał mnie kiedy tego potrzebowałam,doradzał jak
rozmawiać z mężem w chwilach kryzysu i w ogóle pomagał mi ze wszystkim.Wiele
razy uratował moje małżeństwo udzielając dobrych rad.I stało się,czar prysnął
i nasze ciagłe kłótnie stały się nie do wytrzymania.Straciłam kogoś,na kim
bardzo mi zależało,mogę nawet śmiało powiedzieć,że kogoś kogo kochałam.Nie
mam na mysli uczucia jakie zazwyczaj rodzi się między kobietą i mężczyzną
(oboje jesteśmy w szczęśliwych związkach),ale kogoś kto znaczył dla mnie tak
wiele...Boże jak mi źle

[soffica]

Jeśli to prawdziwa przyjaźń to nie wytrzymacie bez siebie . Zobaczysz,
pogodzicie się

[annamalgorzata25]

ciągle masz męża.Może tak w nim oparcia poszukać?

[honi_29]

jasne,świetna rada.dzięki.że też sama na to nie wpadłam

[polka3]

To naprawdę dobra rada, jedyna rozsądna, choć teraz może niewygodna

[aleksandrynka]

a co się stało?

[edytatar]

moze warto sprobowac jezcze raz?mysle,ze prawdziwa przyjazn trzeba nalezycie
pielegnowac,moze da sie jeszcze powrocic do tego co bylo?

[crises]

Doskonale Cię rozumiem. Też mam "faceta-przyjaciółkę", który służy do zupełnie innych celów niż regularny chłop. Są zupełnie różni, np. mój chłop nienawidzi zakupów, a przyjaciel uwielbia, i pochodzić, i pooglądać, i doradzić. Lubimy podobne filmy i książki, czasem urywamy się gdzieś sami po prostu pogadać - wypełnia dla mnie jakąś bardzo istotną lukę i nie wyobrażam sobie życia bez niego, załamałabym się, gdyby znikł.

Napisz co się stało, może nie jest tak źle, jak Ci się wydaje.

Hmm...

[m.online]

Honi, ale w jakim sensie piszesz o stracie? Bo jeśli o śmierci - to szczerze
współczuję. Jeśli jednak straciłaś jakiś rodzaj uczucia - to na pewno nie była
to przyjaźń. Tej nie da się stracić. Jesli możesz, napisz coś wiecej.
pzdr

A moze ow przyjaciel.......

[axela]

nie chcial byc juz tylko przyjacielem i stad te klotnie i nieporozumienia.
W przyjazni mesko damskiej, czasem jedna strona, podswiadomie zaczyna czuc
inaczej niz druga ale z roznych przyczyn nie moze, badz nie chce tego ujawnic i
zaczynaja sie awantury jako maska dla innych uczuc.
Pomysl, moze?

[sowa_hu_hu]

wiem o czym mówisz...
ale jesli to prawdziwa przyjaźń to zniesie takie kłótnie... co innego gdyby
ktoś kogoś oszukał...

[honi_29]

Chcę powiedzieć,że nikt nikogo nie oszukał-ani ja jego,ani on mnie.Mówiliśmy
sobie dosłownie o wszystkim,nawet o pozycjach w łóżkuBoże jak było nam
cudownie ze sobą:wspieraliśmy się nawzajem,pocieszaliśmy i wszystkie nasze
radości i smutki były nasze wspólne,przeżywaliśmy je razem ,cieszyliśmy się
sukcesami i walczyliśmy z porażkami.Nigdy nie zostawił mnie jak byłam w
potrzebie,ani ja jego.Ostatnio poprzytkaliśmy się,bo on jest bardzo
uczuciowy,wrażliwy (chyba nieco przewrażliwiony na punkcie swojej osoby).Nie
raz kłóciliśmy się,ale zaraz potem jedno dzwoniło do drugiego i przepraszało,bo
nie umieliśmy bez siebie normalnie funkconować.Nie,nie myślcie że to
miłość,typowa damsko-męska,to nie tak.Nigdy z żadną przyjaciółką-kobietą nie
rozumiałam się tak jak z nim.Czasem nie musieliśmy nic mówić,wystarczyło że
popatrzyliśmy na siebie i wiedzieliśmy o co chodzi.Nie robiliśmy żadnych
wypadów we dwoje,jak już to w czwórkę,albo trójkę(z współmałżonkami,albo jednym
z nich)i było super.Wystarczył mój jeden głupi żart i obraził się na amen.Nie
raz tak było,powiedzieliśmy sobie coś przykrego,ale zawsze potrafiliśmy sobie
wybaczyć i zapominaliśmy o wszystkim.Tym razem jest inaczej.Wiem,że to moja
wina.Przepraszałam,tłumaczyłam,prosiłam,mówiłam i mówiłam,ale jak grochem o
ścianę.Wiem,że tym razem się już nie da przeprosić.Zerwaliśmy naszą przyjaźń
przez głupstwo,moje głupstwo dlatego tak bardzo cierpię.

[sowa_hu_hu]

w takim razie to nie była przyjaźń , skoro koleś obraża sie z powodu głupiego
żartu!!! mógł sie poczuć urazony jesli przegięłaś... ale żeby sie tak obrazac i
zrywac "przyjaźń"??? to jakies przedszkole wg mnie...

Sowa.....

[honi_29]

Ty mnie pocieszasz?)))))

[sowa_hu_hu]

hehe staram sie byc obiektywna...
może napisz co mu powiedziałas to ci szczerze napisze co o tym myśle...
ale dla mnie żeby przyjaźń sie skończyła to naprawde musiałobyś mu zrobic
starszne świństwo...
wiesz ludzie nie sa idealni i czasem palnie sie jakąs głupote - ale czy to
powód żeby zrywac przyjaźń? przeciez przyjaciele mają byc zawsze - a nie tylko
jak jest dobrze... poza tym przyjacielowi powinno sie umiec wybaczyć głupstwa...

[honi_29]

Dzięki Sowa,ale to był sms na walentynki.Dla mnie trochę zabawny,a on poczuł
się dotknięty.Nie było to wyznanie uczucia,ale znalazłam taki tekst w necie i
pomyślałam,że pasuje jak ulał do mojego kumpla.I proszę...nie pasowałWiem,że
to koniec,bo jak ostatni raz rozmawialiśmy przez tel.był taki
naburmuszony,obrażony i zachowywał się jakby był pępkiem świata.Wtedy
pomyślałam:dość.Nie będę przepraszać tysiąc razy,bo niedługo zacznę
przepraszać,że żyję-rozłączyłam się.Świnia jestem,nie?

[sowa_hu_hu]

honi on sie obraził z powodu smsa na walentynki? wiesz co? on jakis nienormalny
jest!!! przerwazliwiony na swoim punkcie chłopaczek...
skoro próbowałas znim rozmawiac i przeprosiłaś to daj sobie spokój... nie ma
sensu sie upakarzać... wiem co mówie!!! jeśli on nie przemysli i nie zmieni
podejścia to bedzie oznaczac ze nie jest wart ciebie , twojej przyjaźni...

może , nie wiem , napisz np maila i spokojnie mu wytłumacz , napisze jak sie
czujesz i wprost mu powiedz co myslisz o takim zachowaniu... i podkresl że
ostatni raz wyciągasz ręke... że skoro takie jest jego podejscie tzn ze to
przyjaźń nie była... - nie wiem moze warto spróbowac raz jeszcze???

aczkolwiek dla mnie facet smieszny jest

[honi_29]

Nie,nie będę juz niczego wyjaśniać.Może ten sms to pretekst?Nie wiem.W każdym
razie nie będę się poniżac i błagać o wybaczenie.Jest mi bardzo źle,bo gdyby
nie ten żart byłoby inaczej,ale skąd miałam do cholery wiedzieć,że aż tak go to
dotknie?Wiedziałam,że go zaintryguję,ale że wybuchnie?
P.S
Dzięki Sowa,jesteś kochana

[sowa_hu_hu]

kurcze , babo to co ty mu tam napisałaś?

[honi_29]

Oj Sowa,no...Uśmiechnęłam się do Ciebie i jakoś mi troszkę lżej się
zrobiło,bo się wygadałam.Za chwilę jadę na uczelnię,więc 3 dni będę miała
wyrwane z życiorysu,a to dobrze mi zrobi na "nie myślenie o kłopotach"

[sowa_hu_hu]

no kurde sory że pytam ale mnie zaintrygowałas strasznie

ty do szkoły a ja zakuwam... bleee

odezwał się

[honi_29]

cieszę się jak wariatka)))))))))))))

[oleswava]

Wiesz co, honi, ty oczywiście lepiej wiesz co czujesz do tego faceta, ale...
mam kumpelę, która też miała swego czasu takiego przyjaciela, który był jej
bliższy niż mąż. Trwała w tym przeświadczeniu i w tej przyjaźni aż do momentu,
kiedy on postanowił zrobić coś ze swoim życiem i wyjechał za granicę. Pamiętam,
jak się załamała, nie żartuję, mało nie wpadła w depresję. Rozmawiałyśmy o tym
i powiedziała mi, że nie wyobraża sobie życia bez niego, i w końcu sama przed
sobą przyznała się, że tak naprawdę była w nim zakochana. Oczywiście, nie
zamierzam przekonywać cię, że z tobą jest tak samo, ale... przeczytałam twoje
posty i wydaje mi się, że widzę w nich moją koleżankę. Może powinnaś porządnie
zbadać swoje serce i zastanowić się, czy to co czujesz to jest naprawdę
przyjaźń, czy coś więcej. Piszesz, że nie wyobrażasz sobie życia bez niego, że
rozmawiacie ze sobą nawet o seksie. A on z kolei obraził się za drobny żart.
Oczywiście nie jestem psychologiem i nie zamierzam udawać, że jestem, ale z
moich "życiowych" obsrewacji wynika, że kiedy pojawia się miłość ludzie
potrafią poczuć się urażeni o najmniejsze głupotki, wbrew temu, co dziewczyny
pisały wyżej ("że prawdziwy przyjaciel to by się nie obraził"), dlatego, że im
bliżej są siebie, tym bardziej boli, kiedy ktoś nawet nieumyślnie zrani...
Proszę, nie zrozum mnie źle, bo nie chcę ci mówić jak jest w twoim życiu czy
sercu, ale chcę jednak coś zasugerować. Wiem, że to co napiszę nie jest może
popularne w dzisiejszych czasach, bo mam wrażenie, że istnieje nawet moda na
przyjaciół (płci przeciwnej) z poza związku z mężem czy żoną, ale... osobiście
jestem dość sceptycznie nastawiona do takich przyjaźni. Wydaje mi się, że
częściej niż rzadziej prowadzą one do miłości, i myślę, że tym właśnie jest
takie zaangażowanie w związek z taką osobą, że bez siebie żyć nie można...

honi_29

[zonka77]

I Twój mąż uważa że taka przyjaźń jest ok???? pozwala żeby żona się zwierzała,
wypłakiwała w ramiona innemu?...no nieee

[polka3]

"Boże jak było nam ze sobą cudownie...."- cytuje Cię honi i nie wierzę, że nie
widzisz, że on znaczy dla Ciebie wiecej niż przyjaciel i że zmierzasz
niuchronnie do katastrofy....

[honi_29]

polka,a nie widzisz co napisałam po tych słowach?