Jestem na rozdrożu

[k.kruk]

Jestem na rozdrożu. ...... Waśnie rozważam wszystkie "za" i "przeciw", ale
chyba nie znajdę "zotego środka". Bo czy istnieje praca idealna dla mamy?
Mam dwóch wspaniaych synków (4 i 2 latka). Z każdym z nich bylam w domu ponad
rok, poświęcalam im praktycznie cay czas, karmilam piersią i nie wyobrażalam
sobie życia bez nich. Pracowalam w szkole i to wiąże się z malą ilością
godzin ale i niewielkimi zarobkami (mialam tylko pól etatu, ale chyba 500zl
to nie jest szczyt marzeń).Poza tym niestety nie przepadalam za tą pracą, co
bylo widać w domu- tak naprawdę, to mialam ochotę odgrodzić się wysokim murem
od każdego, kto nie skończyl 15-stu lat. Nie pozostawalo to oczywiście bez
wplywu na rodzinę. Mój wspanialy mąż stwierdzil, że nie moze na to patrzeć i
namówil mnie na studia podyplomowe. Wraz z końcem roku szkolnego otrzymalam
ciekawą ofertę pracy i oczywiście skorzystalam. To zwykle zajęcie na pelny
etat, co wiąże się z moją duższą nieobecnością w domu. Starszy syn ma wakacje
od przedszkola i calą zmianę źle znosi - jest kapryśny, placze, bije
mlodszego brata. Obydwaj są pod opieką sprawdzonej i godnej zaufania niani.
Gdybym zdecydowala się na pozostanie w szkole, teraz mialabym czas tylko dla
moich skarbów. Z drugiej strony może lepiej widzieć mamę nieco rzadziej, ale
taką, która jest uśmiechnięta i ma ochotę się bawić, no i może czytać bajki,
bo jeszcze ma glos.Ciekawe, co na ten temat sądzicie? Jak sobie poradzić z
takimi rozterkami i co wybrać? Bo teraz siedzę w pracy i mam ochotę ryczeć.

[ewa2233]

A Ty jaką mamę byś wolała?

Ja uśmiechniętą i zadowoloną wieczorem, niż nieszczęśliwą przez cały dzień
----------------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂççĂç
Gdyby motyle w moim brzuchu zamieniły się w krowy - mogłabym się zająć
produkcją mleka na dużą skalę.

[moninia2000]

Hej!

Uff, trudno cos doradzic, sama musisz chyba uznac... Ja wlasnie sie
zastanawiam ile czasu bede z moja malenka w domu, jestem na razie 11 miesiecy
prawie i jest OK, ale juz mnie wyrywa czasem do czegos, czegokolwiek, aby tak
nie "zasiedziec" sie..
Jednak wszystko w swoim czasie.
Natomiast wydaje mi sie, ze to "naturalne" przejscie, ze mama tez idzie do
pracy albo gdziekolwiek, do swoich spraw i to i mamie i dziecku potrzebne, aby
sie troche usamodzielnilo, odseparowalo i poznalo inne dzieci itp.. np. w
przedszkolu.
Domyslam sie, ze to strasznie trudne, ale moze dla mamy bardziej niz dla
dzidzi? Dzieciaczki sa silne, jesli maja dobrze to chyba rzeczywiscie lepiej,
aby mamusia byla usmiechnieta i spelniona, niz zgorzkniala, ale dostepna 24h.
Latwo mowic, ale uczucia sa uczuciami..szczegolnie jesli sie jest dlugo z
dziecmi w domku. Trudno potem wrocic i..odejsc, choc z drugiej strony to nie
jest odejscie, a ukazanie, ze sa powroty, ze mam tez ma swoje zycie..
Bardzo chcialabym Ci pomoc, lecz nie moge po prostu. Sama zobaczysz. Sama
uznasz. Jednak zycze Ci z calego serca powodzenia, kochana! I Twym dzieciom
rowniez, dadza rade.
A braciszek moze zazdrosny ciut?
Albo prawa wieku..trzeba pogadac
Moni

[agulka242]

Rozumiem Ciebie doskonale!Ja pracuję od maja,wcześniej byłąm z młodą przez
14m-cy w domku.Coprawda wróciłam na dwa tygodnie w styczniu do wczesniejszej
pracy,ale jak się okazało nie ma dla mnie miejsca(szef zapewniał mnie na
200%,że będę miała etat i czeka na mnie).W sumie i było mi żal i nie
było.Starciłam pracę(powrót na wychowawczy odpadał),ale pomyślałam,ze może
jednak i dobrze(pracowałam u brata małżona,praca była ok,ciekawa branża jak dla
mnie-techniczna,poza tym to "rodzina",więc czułam się bezpiecznie-do
czasu).Postanowiłam pobyć jeszce z małą w domu,poza tym młoda chodziła do
żłobka,straszliwie chorowała na zapalenie oskrzeli.Po miesiącu małżon znalazł
ciekawą ofertę pracy,pomyślałam,że zadzwonię(nie liczyłam na nic).Okazało
się,że po rozmowie kwalifikacyjnej wykosiłam konkurencję i mam pracę( o nieeebo
lepszą-chociaż branża ta sama-,o wiele lepiej płatną,a szefowa i zespół
poprostu super).Znalazłam nianię dla młodej(kochana kobitka) i postanowiłam
wrócić do pracy.Bałam się ,jak zareaguje mała(praca od 9-17,plus soboty).Poszło
gładko.Pewnie,że mam wyrzuty sumienia,że poświęcam jej mało czasu.Staram się
jej jednak go nadrobić,jest lato,więc po pracy od razu jedziemy do mojej mamy
(ma ogród,trawka,basenik dla małej)i poprostu jesteśmy razem.Teraz jest jeszcze
długi dzień,tak więc mamy troszkę czasu dla siebie,ale jesienią będzie ciężej
(krótkie dni,szybko się ściemnia,młoda zapewne szybciej padnie w łóżeczku).
No cóż, takie czasy.My nie mielibyśmy katastrofalnej sytuacji materialnej bez
mojej pracy,ale brakowałby mi kontaktu z ludźmi(bywało,że będąc z małą traciłam
poczucie upłuwu dni,dla mnie poniedziłaek czy piątek były takie same-taki sam
harmonogram dnia:śniaanko,zabawa,spanko,obiadek,spacer,powrót,gotowanie
obiadu,spanko,zabawa,kąpiel,kolacyjka,apanko).Dopiero po powrocie do pracy
zobaczyłam jak bardzo mi tego brakowało.Teraz ja jestem częściej
uśmiechnięta,chciałabym poświęcać więcej czasu małej,ale jest jak jest.Wielkim
plusem jest zachowanie małej.Wcześniej była bardziej knąbrna,płaczliwa,teraz
będąc z nianią stała się bardziej otwarta na otoczenie,na ludzi i świat.Jest o
wiele bardziej odważniejsza.Pocieszam się ,że tak czy siak w końcu musiałabym
wrócić do pracy,a mała tak czy siak jak nie teraz do niani to potem poszłaby do
przedszkola.Na pewno któraś z Was powie,że pierwsze 3 lata są najważniejsze dla
dziecka,ale ja uważam ,że KAŻDE lata są ważne.
Cóż mogę dodać:dobrze,że było mi dane spędzić z nią chociaż te 14 m-cy w
domu,niektóre mamy nie moga pozwolić sobie na taki "luksus".Takie mamy czasy...

[k.kruk]

Kochane emamy, dzięki za zrozumienie. Szukam rozwiązania idealnego. Trzymajcie
kciuki

[kubara1]

Nier wiem czy znajdziesz rozwiazanie idealne, choć bardzo Ci tego życzę.
Chciałam Ci tylko powiedzieć że Cię doskonale rozumiem, bo sama to właśnie
przeżywam, chociaż mpoje dziecko było za mną 3,5 roku a teraz zostaje z
babcią .bardzo chcę iśc do pracy i bardzo nei chcę, bo 10 godzin poza domem to
10 godzin mniej z moim dzieckiem .Więc śmieję sie przez łzy. My to mamy
przechlapane, o mamach móię, strach o dziecko, dylamaty z pracą, echhhhhhhhh