Jestem zmęczona

[nadja11]

Zazdrosze tym ktorzy nie mają dzieci, naprawde!
Oni moga po pracy odpocząc, mogą w dowolnym czasie wyjsc z domu , są
niezalezni.A ja co?po pracy biegiem do domu , juz pomijam to morze
prozaicznych domowych obowiązków ,dziecko mam bardzo trudne nie odstepuje
mnie na krok bez przerwy histeryzuje domaga sie uwagi demoluje mi
mieszkanie, nie mam chwili wytchnienia, nie moge swobodnie wyjsc z domu bo np
nie mam go z kim zostawic np teraz wisi na mnie i odciaga mnie od komputera
zyje jak w kołowrotku , łapie frustracje , chodze zmeczona rozzłoszczona ,
nie mam siły sie z nim bawic po 8 godzinach harówki.Zadroszcze tym młodym
małzenstwom ktore nie mają na wczesnym etapie dzieci decydują sie na nie
pozniej ja nie wybacze mojemu mezowi ze wmanewrował mnie w dziecko bo tak
było łatwiej sie ze mna zwiazac, byłam głupia ze do tego dopusciłam , sa
ludzie ktorzy nie powinni miec dzieci wcale badz dopiero po 30 i ja do nich
naleze

[magdalenkaaa78]

Ja też jestem zmęczona, i świetnie Cię rozumiem. Chociaż jak myślę, że Kubusia
mogłoby nie być to mnie ciarki przechodzą. Nie wyobrażam sobie, żeby go nie
było - taka mysl jest nie do zniesienia.
Natmiast życzylabym sobie, żeby czasem ktoś go na trochę zabrał, pobawił się z
nim - żebym miala chwilę dla siebie. Poczytac spokojnie książkę, wypić bez
pośpiechu herbatę, kanapki nie połykać ze stworem na ręku... Naładować
akumulatory i mieć znowu siłę stawiać czoło przeciwnościom losu...

[kamkuba1]

Ja co prawda nie pracuje i zajmuje sie polrocznym synkiem ale czasami
chcialabym tak jak ty wyjsc do ludzi do pracy.Calymi dniami przesiaduje z malym
w domu bo ciezko samej zniesc i wniesc wozek, jedyna moja rozrywka to spacer na
balkonie albo wyjscie do sklepu.Odwiedzaja mnie znajomi i rodzina ale
chcialabym tez pojechac do nich.Z niecierpliwoscia czekam na wiosne kiedy to
kupie lekka spacerowke i w droge.A maz nie pomaga ci przy dziecku gdy wraca z
pracy?

[asiorzynka]

ja też!!!Siedze z Małym w domu i bez przerwy słyszę jego beki. Jestw fazie-"nie
dostane?to sie na śmierć zarycze!!!"Wszystko muszę z Nim robic, nawet rachunki
płacę latając z nim wózkiem po całym mieście.Z chęcią poszłabym do pracy i tak
jak Tatusiowie po "ciężkiej" pracy siadała na kompie w celu "odrerwania się od
rzeczywistośći"Bo normalnie Mamusiom przecież nie należy się oderwać?Nie?...

[ada1115]

ja siedzę z dwójką w domu, już czwarty rok a nie należę do osób kochających dom,
czasami mam taką deprechę, że odrazu idę spac mimo, że mąż mi pomaga ale brak
ludzi mnie uwstecznia, aby nie zapomniec jak rozmawia się z ludźmi to już
zajęłam się praca społeczną, bo na zawodową na wychowawczym płatnym nie mam
szans pozdrawiam w naszej niedoli matek zostających w domu

[nadja11]

Ja pracy nie mam łatwej ale autentycznie w niej w jakims sensie odpoczywam gdy
pomysle ze miałabym byc w domu i zycie spedzac wyłacznie na zajmowaniu sie
dzieckiem to przechodza mnie ciarki, fakt teraz jestem bardziej zmeczona , bo
mam etat a po godzinach drugi w domu ale przynajmniej mam jakies odbicie wiec
wole te opcje.Moze gdybym miała łatwe bezproblemowe dziecko to te trudy zycia
młodej pracującej mamy mozna by jakos zniesc ale moj maluch jest bardzo trudnym
egzemplarzem, jest absorbujący ,ruchliwy , nieznosny , nie sposob bawic sie z
nim normalnie bo łapie furie gdy cos jest nie po jego mysli i mogłabym tak
wyliczac...babcie sie wypieły i unikaja zabierania go do siebie bo jak twierdza
nie maja sił , mąz pomaga minimalnie czasami zrobi herbatki czasami połozy sie
z nim do usypiania sporadycznie wyciagnie go z wanny ale jeszcze nigdy nie
widziałam zeby sie nim zajmował w sensie bawił spedzał z nim ciekawie
czas,liczy ze bede to robic ja , generalnie chyba liczy ze ja sie wszystkim
zajme a jak mowie mu ze powino byc partnerstwo i dzieckiem zajmujemy sie oboje
w sytacji gdy oboje pracujemy twierdzi ze mam pretensje i zaczynaja sie
awantury, takze tematu najlepiej nie podejmowac

[kamkuba1]

UUUuuu to niewdzieczny!Moj maz nawet jak wraca z 3 tygodniowej trasy to
pierwsze co biegnie pobawic sie z synkiem, ale coz co facet to inny egzemplarz

[mijas_costa]

Dziewczyno przestań sie nad sobą użalać ,nie ma co biadolić,żałowac jak fajnie
było bez dziecka bo teraz dziecko JEST i postaraj sie lepiej zorganizować sobie
życie.Moze na poczatku przestan wypisywac swoje nieszczescia tylko pobaw sie z
dzieckiem ktore po tylu godzinach bez ciebie jest spragnione twojego
towarzystwa ,no ale mamusia woli sie odganiac od niego i uzalac przed
monitorkiem....a juz tekst ze nie darujesz mezowi ze cie wrobil w dziecko ,co
on zgwałcil cie czy co? ,nie wiesz skad sie dzieci biora? Nie byłas gotowa do
rodzicielstwa trzeba bylo piguły łykac.

mijas

[magdalenkaaa78]

Jak masz tak się wypowiadać i TAAAAKICH rad udzielać to idź się mądrzyć w
jakies inne miejsce.
Nie wiem, skąd się biorą ludzie tacy jak ty - pozbawieni elementarnego poczucia
kultury i empatii. Co ty, jakaś niespełniona psycholog jesteś?

[blekitnykoralik]

magdalenkaaa78 napisała:

> Jak masz tak się wypowiadać i TAAAAKICH rad udzielać to idź się mądrzyć w
> jakies inne miejsce.
> Nie wiem, skąd się biorą ludzie tacy jak ty - pozbawieni elementarnego poczucia
>
> kultury i empatii. Co ty, jakaś niespełniona psycholog jesteś?

Takie rady jak dał(a) mijas, też są człowiekowi czasem potrzebne.

[magdalenkaaa78]

Tak? do czego?
Matka Polka powinna stać zawsze na piedestale bez prawa skargi , prawa do
odpoczynku i chwili dla siebie?

[monia145]

Ooooo...magdalenakaa78 wkroczyłas na grząski grunt...błękitnykoralik jest
wyjątkowo uczulona na określenie "Matka Polka"

[magdalenkaaa78]

Cóż, to jej uczulenie, a nie moje. Poza tym zawsze można się zacząć "odczulać".

[blekitnykoralik]

Bycie rodzicem jest poświęceniem. Ale takim z miłości. Musiusz to poświęcenie w
sobie znaleźć. Lepiej nie wpadać w ton narzekania na własne dziecko, bo można
się w nim zapętlić, a to na pewno ani Tobie ani dziecku nie wyjdzie na dobre.
Wiele kobiet Cię zrozumie, ja też, ale... Jak ja marudzę, to mąż mnie pyta, czy
ma napuszczać wodę do wanny?
Jak dałaś się "wmanewrować w dziecko"... Wiesz co, jak można tak napisać? To nie
pies.
A mąż Ci nic nie pomaga?

[mbwj88]

wiesz co też jestem zmęczona ala nigdy przenigdy nie napisałabym takiego zdania

" Zazdrosze tym ktorzy nie mają dzieci, naprawde!"
dzieci mi wynagradzają wysiłek, dzieci nadają sens temu co robię, dzieci mnie
rozśmieszają
to ze mam dzieci i rodzinę jest dla mnie największym szczęściem i sukcesem

współczuję ci że tego nie czujesz

[monia145]

Oj.. stosik juz powoli jest szykowany jak widzę.......

Dziewczyna napisała szczerze o swoich odczuciach, ludzkich a nie jakichś
potwornych wynurzeniach człekopodobnej istoty...a tutaj, jak zwykle wyrazy
współczucia, bo ktos ośmielił się napisać to, co czuje, a tak sie składa, że
odbiega to nieco od jedynie słusznej wizji radosnego macierzyństwa....

[mbwj88]

ja też napisałam szczerze
na szczęście mam inne odczucia
zajmowanie się dzieckiem mnie odpręża
co miałoby mi przynieść radość siedzenie w pracy do nocy? spotkania z koleżankami?
wcale mi nie szkoda imprez, zabaw itp
napiszcie mi cobyście robiły z czasem gdybyście nie miały dzieci???

[monia145]

Owszem napisałaś szczerze...ale Twoje "współczuję Ci, że tego nie czujesz",
albo "ja bym tego nigdy nie napisała", "na szczęście mam inne odczucia"- są
wartościujące, potępiające i niosą negatywny ładunek emocjonalny w stosunku do
autorki wątku.
Przykro mi, ale mam takie odczucia.

[mbwj88]

o tyle może masz rację, ze trzeba wierzyć że autorka ma gorszy dzień i
potrzebuje pocieszenia i że w gruncie rzeczy jest mamą kochającą
wierzę że autorka przymyśli co jest dla niej ważne i odkryje prawdziwe szczęście
może też zorganizuje ojca dziecka lub babcie żeby ona mogła czasem zaczerpnąć
powietrza czyli urwać się z domu bez celu żeby odpocząć
dzieki czemu szczęśliwsza i stęskniona wróci do swojego skarba

[mbkow]

no co Ty
to jest naturalne odczucie
mozesz sie czuc wyrozniona przez nature, jezeli tego nie czujesz ))

[mbkow]

no swiatlem w tunelu jest to, ze dziecko rosnie tez lapalam doly przy
pierwszym, teraz lapie 10xwiecej dolow, mimo, ze doszlo mi tylko jedno dziecko ))
zauwazylam, ze jak jestem w takim amoku, kazdy dzien taki sam, zadnych wyjsc,
spotkan, zakupow, robotek zleconych, to jest mi latwiej. wstaje, mycie,
ubieranie, sniadanie, karmienie, usypianie, jablko i pomarancza, zabawa,
sloiczek, mleczko, spacer, zabawa, sloiczek, mleczko, gotowanie, pranie,
jedzenie, zabawa, usypianie...... totalna nuda ale wytrzymuje z reguly
tydzien i wtedy mi latwo, potem szukam odskoczni i kolejny tydzien jestem
rozbita i niezorganizowana, potem siegam dna i wracam do amoku
w kazdym razie mysle, ze chodzenie do pracy, gdzie mozna co najmniej wypic z 2
herbaty i chodzic do kibla w spokoju SAMEMU )), nie wspomne o chwili na net,
a potem powrot do dzieci, ktore nie odstepuja na krok ani na chwile jest ciezki...
mam nadzieje, ze to chwilowy dol, tego Ci zycze ))

[anik801]

Nie rozumiem jednego-jak mąż Cię wmanewrował?Upił Cię i zrobił dziecko,czy co?
Jeśli dałaś się,że tak powiem zapłodnić świadomie to raczej możesz mieć żal
tylko do siebie.A co do zmęczenia-chyba większość matek bywa
zmęczona.Zobaczysz,że dziecko nie będzie wiecznie na Tobie wisiało.Moja córka
też miała taki etap,a do tego nikomu innemu nie pozwalała się sobą zajmować. Za
jakiś czas dziecko będzie więcej bawiło się same.Może to marna pociecha,ale nie
Ty jedna masz dużo na głowie.Pozdrawiam!

[mac58]

a ja należę właśnie do tych, którzy zdecydowali się na dziecko zaraz po ślubie
i to kilka lat przed 30. Absolutnie nie żałuję choć czasami jest ciężko.
Zdziwiło mnie to, co napisałaś o swoim mężu i wmanewrowaniu Cię w dziecko bo
chyba nie na tym polega rodzicielstwo, żeby dać się "namówić ' na dziecko a tak
naprawdę go nie chcieć czy nie być do końca przekonanym. To są zbyt poważne
sprawy. Wydaje mi się że musisz -w miarę możliwości bardziej zaangażować w
opiekę nad dzieckiem innne osoby - męża, teściową, mamę czy jakąś kuzynkę lub
dochodzącą nianię. Od razu zrobi Ci się lepiej. Ja siedziałam w domu z małym
ponad rok i wiem co to znaczy. Teraz jak wróciłam do pracy odżyłam. Głowa do
góry, może masz chwilowy kryzys a ten na pewno minie. pozdrawiam

[nadja11]

Dziecko uśpiłam i przyszłam poczytać jak wieszacie na mnie psy za szczere
wynurzenia,ehh coz tak czuje ,choc w swiadomosci ogółu i niestety takze swojej
jestem jakims potworem - my matki żyjące w Polsce mamy od stuleci wtłaczane do
głow ze trzeba sie poswiecac ,charowac ,zaciskac zeby usmiechac sie bo
macierzynstwo wartoscią najwyzszą.

[mbwj88]

sama nie wiesz jaka jesteś szczęśliwa
depresja minie
wyrwij się gdzieś sama a wtedy zobaczysz jak zatęsknisz za małym "potworem"

[agniecha9991]

e tam, nie ma sie co przejmowac, kazdy ma swoja opinie, swoje priorytety,swoj
sposob na zycie, kazdy ma inne podejscie - jeden spelnia sie przy spedzaniu
24h/dobe z dziecmi i nic mu do szczescia nie potrzeba i ok jak moze to robic,
inny (czlowiek) nie czuje sie w tej roli dobrze co WCALE nie oznacza ze nie
kocha dzieci, ze ich nie chce, mimo ze tak mowi, pisze
ja nie takie rzeczy mowilam, myslalam, o 100razy gorsze, ale wiem ze na dobra
sprawe nie zaluje tego ze mam dzieci a wrecz przeciwnie
mysle ze masz zly dzien/dni/tygodnie - stad te mysli, slowa ze po co te dzieci,
a wcale tak nie myslisz, moze warto oderwac sie i odpoczac, zrobic cos tylko dla
siebie - cos co "przed dzieckiem" robilas i do czego teraz tesknisz - tak jak
sie odrywam od macierzynstwa i mojego wieku))pozdrawiam

[blekitnykoralik]

nadja, Ty jesteś zmęczona. I tyle. My współczesna matki w Polsce nie mamy nic
wtłoczone. Nie nakręcajmy się znów tą Matką Polką. Mamy wybór, wiele od nas
zależy. Nie tylko społeczeństwo stworzyło kobietę, natura też wiele zrobiła
Pomyśl, że za 60 lat Twoje dziecko bedzie może musiało Ci basen zmienić
zamiast... Bo nie samo macierzyństwo jest warością najwyższą, ale miłość i chęć
poswięcenia się dla innych. A uśmiech pomaga w życiu, bo czasem nie jest łatwo.
Każdemu człowiekowi, bez wyjątku, nie tylko matce. Dzieci naprawdę szybko rosną,
nawet nie zauważysz, a klocków, które leżą samotnie w pokoju,już nie będziesz
miała z kim układać.

[kaga-1]

A mi jest dobrze z dwójką maluszków w domu.
Cały dzień tak szybko upływa na zajmowaniu się dziećmi, a zajęcie które sprawia
ci radość nie męczy. Pracuję na zmianę z mężem (mamy własną firmę) i nawet
będąc w pracy ciągle myślę o tych małych 'potworach'. I nie mogę się doczekać
powrotu do domu.
Kiedy jesteś zadowolona z życia, nie ma takiej rzeczy która wyprowadziłaby cię
z równowagi. Kiedy moja mała (3lata) podczas nieuwagi męża wysmarowała kredkami
całe ściany w salonie to chciało mi się śmiać. W końcu nic się nie stało, a
nawet miałam pretekst żeby zmienić kolorystykę wnętrza. Grunt to pozytywne
myślenie, uśmiechanie się do życia, a ono odpłaci ci się tym samym.

[bj32]

Masz doła. Ja od 5 lat mam wybitnie aktywne dziecko i też bywa, że mam dość.
Ale to mija. A chciałabym trójkę. Przejdzie Ci jak wypoczniesz. I nie
przesadzaj z tym potworem, bo czasami wszystkie możemy tak o sobie powiedzieć

[zuzanna56]

My zdecydowaliśmy się na dziecko dopiero ponad 5 lat po ślubie. Mieliśmy
najpierw dużo czasu dla siebie.
Ale teraz mamy dwójkę, oboje pracujemy, lekko nie jest ale dzieci są kochane.

[edycia274]

Też jestem zmęczona. Takie życie.

[jdylag75]

Ludziom różne rzeczy sprawiają radość i przy różnych wypoczywają. Nadja nie wiń
siebie, ze dziecko Cię denerwuje i jesteś mało czuła, spróbuj zadziałać, coś
zmienić, skoro mąż nie reaguje na Twoje prośby o pomoc to może zrób zadymę )
Ostatnio myślę bardzo podobnie - w pracy mi sie nie chce siedzieć, a do domu
wracać i właściwie przydałoby się jakieś 3 miejsce gdzie można by było się udać
bez wyrzutów sumienia, ale ja go nie mam. Dziecko ma właśnie etap bycia
potworem i strasznie trudno mi się przełamać, żeby zachowywać się względem
niego normalnie. Ale i tak cały czas mi czegoś żal. Staram się działać: mąż -
wie, ze nie będę gotować, wie, że ma sie bawić z młodym, nawet kiedy pada na
pysk, ma uczestniczyć w kąpieli, ma dzielić obowiązki domowe, a wychodzimy z
domu na włóki na zmianę. Ja-myślę, że ten stan to nie wieczność i kiedyś minie,
może to ta sazruga winna, a wiosną będzie lepiej? wiosą dziecko będzie większe.
No i ostatnia myśl pocieszająca: będzie jedynakiem! )) Pozdrówka, trzymaj
się, nie tylko Ty tak myślisz.