14.02

[owies8]

Może to jeszcze za wcześnie na to pytanie, ale czy Wy drogie Mamy
celebrujecie z Waszymi mężami to ”święto”?
Ja już od dawna nie.
Co o tym myślicie? Warto czy nie warto?

[renia1807]

Dobre dla zakochanych nastolatków, mnie po wielu latach małżeństwa już dawno
sie znudziło. Wolę inne formy pamięci, całus przed wyjściem do pracy i na
powrót. Uśmiech i przytulenie tak bez powodu i czasem jakis upominek- drobiazg
tez bez powodu.

[bj32]

Ja tam zawsze lubię dostawać kwiaty. Może być i 14.02

[aluc]

co roku dostaję najbardziej kiczowate serduszko na drucie, jakie niemąż zdołał
zauważyć na ulicznych straganach
skutkiem czego mam i celebrację i przegląd rynku

[justi54]

Celebruję i to hucznie ale z 6 letnim synem. Całe mieszkanie dekorujemy
serduszkami i motywami walentynkowyminp (balony w kształcie serca) no i
oczywiście wysyłamy Walentynki do wszystkich jego ulubionych koleżanek. Jako
derser są w tym dniu słodkie serduszka czekoladowe.

pobawic sie zawsze warto

[wieczna-gosia]

wiec sie bawimy- kiczowato i przesmiewczo. w tym roku pierwszy dobiegacz sie
pojawil na horyzoncie (bardzo wstepinie sie pojawil i niesmialo, niemniej
jednak- kwiata przynosi, pania matke w reke usioluje calowac czyli powazne ma
zamiary...) wiec sadze ze zabawa bedzie jeszcze lepsza )

[aguskin]

M. pamieta, a ja tak jakoś bez emocji,
może jakby z Lublinaka samolotem do W-wy na opere zabrał,
i kolie z dajmondów podarował i kolacje ze ślimakami,
to i emocje by się pojawiły,
ale to miłe święto, lubie podglądac synka jak szykuje serduszka dla wybranki,
i jak się cieszył z tych co dostał

[76kitka]

Mój mąz jest wrogiem Walentynek, heloween itp. Ja co roku daje Mu kartkę z wymyslonym dla Niego wierszykiem, a On rewanżuje się kwiatami, ale nigdy nie celebrujemy jakos specjalnie tego dnia: kolacjami, wypadami do kina.

Nie, ponieważ...

[monia145]

...my celebrujemy zakochanie w sobie przez cały rok....specjalny dzień nam
niepotrzebnyPPPPP

[turkusova]

ja bede obchodzić ... urodziny ;D
mało co a miałabym na imie Walentyna

[justi54]

No przyjmij najlepsze życzenia urodzinowe może za wcześnie ale nie będę miała
wtedy dostępu do kompa wię skaładam dzisiaj. Ale fajnie Ci się zeszło.

[mamaivcia]

miłych wspomnień mam niewiele z 14.02, więc nie przepadam
-w jednym roku na dzień przed rozstałam się z facetem z jego inicjatywy, a 14
właśnie zasyłał mi jakieś ckliwe kawałki mailem - chyba zmienił zdanie, ciut za
późno miłość go wzięła )))
-innym razem poroniłam ...

nie

[bea.bea]

[morgen_stern]

Nie - święto obce nam kulturowo i dodatkowo totalnie gwałcone przez media i
hipermarkety

Wolałabym wrócić do święta o wiele nam, Słowianom, bliższego, np. do Nocy
Kupały... Np. uchlać się z mężem i przez całą (jakże krótką!) Noc Świętojańską
uprawiać zboczony i radosny seks, próbować rzeczy, na które przez cały rok nie
mieliśmy odwagi... zaprosić do wspólnej zabawy koleżankę albo kolegę ))
Czy to nie ciekawsze od nudnej kolacji w restauracji czy zdechłego kwiatka z
kiczowatą pocztówką?.... hehe hmm całkiem dobry pomysł, przedyskutuję to z
mężem

[morgen_stern]

No, zobaczcie same:


KUPALNOCKA to jedna z najdawniejszych uroczystości obchodzonych w czasie
przesilenia letniego na obszarach zamieszkiwanych przez ludy słowiańskie,
germańskie i celtyckie. Święto Kupały, Kupalnocka, Sobótka - wszystkie te nazwy
opisują jedno święto. Święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju,
płodności, radości i miłości. "Dzień Kupały - najdłuższy w roku, noc Kupały -
najkrótsza, były jednym ciągiem wesela, śpiewu, skoków i obrzędów." - pisał
Józef Ignacy Kraszewski w "Starej Baśni".

Słowo "kupała" wbrew powszechnie głoszonym opiniom najprawdopodobniej nie ma
nic wspólnego z ruską formą słowa "kąpiel". Tłumaczenie takie zostało wymyślone
przez świat chrześcijański nie wcześniej niż w X-XI stuleciu - Kościół nie
mogąc wykorzenić z obyczajowości ludowej corocznych obchodów "pogańskiej"
Sobótki podjął próbę zasymilowania święta z obrzędowością chrześcijańską.
Nadano Kupalnocce patrona, Jana Chrzciciela, i zaczęto nawet zwać go Kupałą, z
racji tego, że stosował chrzest w formie rytualnej kąpieli (w obrządku
wschodnim).

Jednak wyraz "kupała" pochodzi najpewniej z indoeuropejskiego
pierwiastka "kump", oznaczającego grupę, gromadę, zbiorowość, z którego wywodzą
się słowa takie jak kupa, skupić, kupić (w sensie "gromadzić"). Istnieje
również pogląd, iż nazwa święta to po prostu imię rzekomego słowiańskiego
bóstwa, patrona miłości i płodności - Kupały.

Jeśli natomiast chodzi o słowo "sobótka", późniejsze określenie Kupalnocki, to
prawdopodobnie stworzone zostało przez Kościół i co od zarania miało wydźwięk
pejoratywny; znaczyło tyle, co "mały sabat". Z nazwą tą wiąże się również pewna
legenda, mówiąca o tym, jakoby Sobótka była uroczystością ku czci pięknej
dziewczyny o tym właśnie imieniu. Sobótka w bliżej nieokreślonym czasie
zamieszkiwała ponoć bliżej nieokreśloną wioskę. Narzeczony jej, Sieciech,
powróciwszy z wojny miał swą wybrankę pojąć za żonę, jednak wioska ich została
nagle zaatakowana przez hordy wroga. Podczas odpierania ataku Sobótka zginęła,
trafiona w samo serce. A działo się to wszystko w noc letniego przesilenia.

Informacje na temat obchodów Sobótki są dosyć skąpe, z racji tego, że Kościół
od zawsze próbował te obchody początkowo zwalczać (zarówno własnymi środkami,
jak i za pośrednictwem zakazów i kar ogłaszanych przez władców świeckich),
później zmieniać - nadając im sens, wyraz i symbolikę chrześcijańską. W wyniku
tych działań obchody Kupalnocki stopniowo zaczęły zanikać, ulegały zapomnieniu
bądź zniekształceniu już w okresie XII - XV wieku, by w drugiej połowie XVI
stulecia znów "odżyć", wraz z nadejściem epoki głoszącej powrót człowieka do
natury, do tego co dawne i pierwotne. Znalazło to zresztą odzwierciedlenie w
literaturze tamtego okresu (vide: "Pieśń Świętojańska o Sobótce" autorstwa Jana
Kochanowskiego).

Wiadomo na pewno, że Kupalnocka poświęcona jest przede wszystkim żywiołom wody
i ognia, mającym oczyszczającą moc. To również święto miłości, płodności,
słońca i księżyca. Na Litwie istnieje pieśń, opowiadająca jak to pierwszej
wiosny po stworzeniu świata, Księżyc ożenił się ze Słońcem. Kiedy jednak Słońce
po nieprzespanej nocy poślubnej wstało i wzniosło się ponad horyzont, Księżyc
je opuścił i zdradził z Jutrzenką. Od tamtej pory oba ciała niebieskie są
wrogami, którzy nieustannie ze sobą walczą i rywalizują - najbardziej podczas
letniego przesilenia, kiedy noc jest najkrótsza, a dzień najdłuższy.

W niektórych regionach wierzono, że od przesilenia wiosennego do letniego nie
można kąpać się za dnia w rzekach, strumieniach czy jeziorach; natomiast kąpiel
po zmroku lub przed wschodem słońca leczyła rozmaite dolegliwości, jako że woda
była podówczas uzdrawiającym żywiołem należącym do księżyca.

Obchody Kupalnocki rozpoczynały się od rytualnego skrzesania ognia z drewna
jesionu i brzozy (w niektórych źródłach mowa jest tylko o drewnie dębowym), po
uprzednim wygaszeniu wszelkich palenisk w całej wsi. W obranym miejscu wbijano
w ziemię brzozowy kołek, po czym zakładano nań jesionową piastę, koło ze
szprychami owiniętymi smoloną słomą. Następnie obracano koło tak szybko, że w
wyniku tarcia zaczynało się ono palić. Wtedy je zdejmowano i płonące toczono do
przygotowanych nieopodal stosów, dzięki czemu szybko zajmowały się ogniem.
Szeregi stosów układanych zazwyczaj na wzgórzach płonęły owej nocy niemalże w
całej Europie.

Skakanie przez ogniska i tańce wokół nich miały oczyszczać, chronić przed złymi
mocami i chorobą, a palenie na stosach ofiar, składanych z drobnej zwierzyny i
ptactwa oraz magicznych ziół, zapewniało urodzaj tudzież płodność zwierząt i
ludzi.

Noc sobótkowa była również nocą łączenia się w pary. Niegdyś kojarzenie
małżeństw należało do głowy rodu oraz starszyzny rodu i "wynajmowanych" przezeń
zawodowych swatów. Ale dla dziewcząt, które nie były jeszcze nikomu narzeczone
i pragnęły uniknąć zwyczajowej formy dobierania partnerów, noc Kupały była
wielką szansą na zdobycie ukochanego. Młode niewiasty plotły wianki z kwiatów i
magicznych ziół, wpinały w nie płonące łuczywo i w zbiorowej ceremonii ze
śpiewem i tańcem powierzały wianki falom rzek i strumieni. Trochę poniżej
czekali już chłopcy, którzy - czy to w tajemnym porozumieniu z dziewczętami,
czy też liczący po prostu na łut szczęścia - próbowali wyłapywać wianki. Każdy,
któremu się to udało, wracał do świętującej gromady, by zidentyfikować
właścicielkę wyłowionej zdobyczy. W ten sposób dobrani młodzi mogli kojarzyć
się w pary bez obrazy obyczaju, nie narażając się na złośliwe komentarze czy
drwiny. Owej nocy przyzwalano im nawet na wspólne oddalenie się od zbiorowiska
i samotny spacer po lesie. Przy okazji rzeczonego spaceru młode dziewczęta i
młodzi chłopcy poszukiwali na mokradłach kwiatu paproci, wróżącego pomyślny
los. O świcie powracali do wciąż płonących ognisk, by przepasawszy się bylicą,
trzymając się za dłonie, przeskoczyć przez płomienie. Skok ów kończył obrządek
przechodzenia przez wodę i ogień, i w tym jednym dniu w roku swojego czasu
stanowił podobnież rytuał zawarcia małżeństwa.
===================================


Taaa, szli na spacer do lasu Rozpusta, panie i tyle!

[justi54]

Sama długość tekstu nie zachęca do celebrowania tego święta. Po 4 czy 5 zdaniu
zrezygnowałam.

[morgen_stern]

justi54 napisała:

> Sama długość tekstu nie zachęca do celebrowania tego święta. Po 4 czy 5
zdaniu
> zrezygnowałam

Może powinnaś czytać zatem coś więcej, niż Super Express? Skoro przeczytanie
takiego tekstu sprawia Ci trudności.. Wprawa czyni mistrza.

[justi54]

Nie czytam "SE" tylko "Rzeczpospolitą" a to z racji zawodu a tam są naprawdę
długie i marudne "akty prawne" ale twój tekst przebił wszystko. ALe w czerwcu
przeczytam.

[morgen_stern]

To nie mój tekst, tylko cytat z Wikipedii. Jesli jest dla Ciebie zbyt trudny w
odbiorze, mogę w wolnej chwili zrobić Ci konspekt.

Wybacz złośliwość, ale to Ty zaczęłaś
Wyluzuj. Za długie? Nie czytaj. W porównaniu do niektórych wynurzeń z błędami
interpunkcyjnymi i ortograficznymi tutaj ten cytat to bułka z masłem. Aleś
problem zrobiła. Może za dużo czytasz i nastapiło zmęczenie materiału?

[monia145]

Morgen, będę się czepiać......)))
Ale raczej z sympatii....
Uważam, że zbyt się uniosłaś..wiem, że każdy odbiera inaczej, ale ja nie
wyciągnęłabym( serio!, z postu justi takiego wniosku))))))

[justi54]

No napisałam za długie nie cztałam i właśnie wyluzowałam. Ale żeby od razu
z "Super Ekspresem".

[morgen_stern]

No może i się uniosłam. Czepliwa dziś jestem i tyle.
Ale zawsze mnie wkurzało, jak ktoś ma przed sobą normalnie, zgrabnie napisany
tekst i marudzi, że za długie. Pokolenie leniwych czytelników, ot co. A
wszystkiemu i tak winny "Super Express" ;D