czy mężowie wam pomagają?

[papiki]

Mój mąż świata poza Martusią (4 mies) nie widzi. I niestety na tym się kończy
moja opowieść

[gmajerek]

Witam,
Ku pocieszeniu...moj maz takze poza naszym synem swiata nie widzi, ciagle go
caluje i mowi jaki jest piekny, madry (3 mies )i tylko dodaje zdjecia do
galerii, natomiast jak tylko maly zapiszczy lub zajeczy...oddaje go mamie.
naprawde sie stara ale jakos mu to nie wychodzi.Wraca ok 18:00 z pracy i sie
odluzowywuje w swoim pokoiku po ciezkim dniu, ok 19:00 kapiemy malego, potem juz
tylko usypianko i sami idziemy spac. Troche inaczej wygladaja weekendy, ale i
tak to ja glownie zajmuje sie synem, maz tylko od czasu do czasu przytula go i
mowi, ze jest to najpiekniejsze dziecko na ziemi. No coz - pewnie faceci tak
maja, broni sie tym, ze jak Piotrus bedzie mial wiecej latek to on bedzie
zapewnial mu rozrywke, na razie jest tylko mama

[szyszunka82]

Mój mąż też świta poza córcią nie widzi (6 mies), ale musze przyznac, ze bardzo
dużo mi pomaga. Nauczyłam ju go, choc było ciężko, że to on ja kąpie (a jak
przy tym gada do niej, ja nie mam nawet takiej gadki) No i odkąd mała jest na
butli czyli jakis miesiąc wreszcie wysypiam się w nocy, bo to on do niej wstaje
ją nakarmić i z rana też przewija. Jednak uśpić i ululać jej nie potrafi, więc
wszelkie uspokajanie należy do mamuśi, no i świetnie się bawią, wygłupia sie
mąż tak jak i mała. Więc choc tyle mam z niego pożytku, bo resztę dnia do
popołudnia siedzę z córcią sama a mąż pracuje.
Pozdr.

[noovaa]

Mój uważa że jak pracuje to już ojcem być nie musi... kocha - wycałuje - odda
... ech

[bombastic12]

nie załamujcie się mamy, mój mąż też na poczatku (tak do pół roku) sie małym
nie zajmował, bo nie bardzo umiał i sie bał jak płakał-był przerazony. Teraz
mały ma 8m. i mąż sam z nim zostaje jak jestem w pracy i sam na spacerki
chodzi ) i sam do jedzenia wszystko mu da Dopóki maly sztywno sie nie
trzymał na rękach to mąż sie bał a teraz to spokojnie moge mu powierzyć
Filipa )

[gmajerek]

..no wlasnie, pocieszam sie tym troche, ze jak dzidzia rosnie to widze progres w
zajmowaniu sie malym - im jest bardziej kontaktowy tym tata wiecej czasu z nim
spedza a, ze maly je tylko cyca to ja sie nie wysypiam i jestem ekspertem do
spraw zywienia . Jak maluch bedzie juz siedzial i jadl nie tylko mleczko ti
bedzie latwiej, moj maz nie to, ze nie chce sie nim zajmowac, ale poki co nie
potrafi, dopiero teraz jak maly skonczyl 3 mies i chwyta zabawki, cieszy sie do
wszystkiego i gada to dopiero robi sie wariacja z tatusiem, a tak to bylo
wszystko na mojej glowie..

[bombastic12]

no i dlatego sie nie przejmuj Jak mały zacznie jesc zupki kaszki itp. to
napiszesz mężowi godzinowy żywieniowy plan dnia na kartce i pojdziesz spokojnie
do fryzjera ))

[komyszka]

tak. pilnuje małego kiedy ja musze pracowac w domu lub gdy po prostu chce miec
chwile dla siebie, karmi go, bawi sie z nim, pielegnuje, potrafi ugotowac
jedzenia dla synka. dodatkowo sprzata w domu, robi zakupy,przygotowuje obiad.
wszystkie te czynności staramy sie dzielić miedzy siebie lecz nie ma
przepychanek kto co i kiedy "powinien". oboje z mezem pracujemy zawodowo, oboje
spłodziliśmy dziecko i oboje ponosimy tego pełne konsekwencje. nie miesci mi sie
w głowie ze maz jest od rozpieszczania malucha kiedy ten nie płacze i to
wszystko. jakie są czesto tego konsekwencje w przyszłości dla całej rodziny
można poczytać na forach typu "młodziutkie mężatki" czy "wychowanie". ach- i
naprawde wierzycie w deklaracje typu "mały podrośnie to bede sie nim wiecej
zajmował"? owszem- tata pójdzie na rower,tata pogra w piłke, tata kupi loda
czyli same relaksujace przyjemnosci a cała ciężka, wielokrotnie nieprzyjemna i
problemowa "reszta" i tak pozostanie na waszych barkach. powtórze - nie wiem po
raz który- SZANUJCIE SIE KOBIETY/DZIEWCZYNY! i to nie tylko dla własnego dobra
ale równiez dla dobra swych rodzin.
pozdrawiam!

[bombastic12]

a czy ja powiedziałam że to deklaracja? U mnie to FAKT. Mały jest wcześniakiem
i mąż nie potrafił taką drobinką sie zajmować.I nie powiedziałam ze mąż nic
poaztym w domu nie robi, bo mój akurat podobnie jak twój robi w domu WSZYSTKO,
i tez dzielimy obowiazki-nie mam z tym problemu. Widocznie to zależy do faceta!
więc zycze wszystkim mamom,którym mąż nie pomaga żeby NAGLE zaczął to robić a
współczuje tym których mąż leży po pracy na kanapie. Może niektórzy przy
dziecku sie zmienią? Kto wie.
Powodzenia

[komyszka]

ja akurat nie odpisywałam Tobie.
co do wcześniaczków-nie wypowiadam sie. moje dziecko było ogromne. zatem nie
wiem czy maz miałby jakies ewentualne problemy z "zajmowaniem" sie drobiną.
osobiscie uwazam ze mezczyźni potrafią byc duzo bardziej delikatni niz
my-kobiety i wielokrotnie wszystko kreci sie wokól "chęci" a nie umiejetności.
równiez pozdrawiam!

[gmajerek]

no wlasnie, zeby nie moj maz to umarlabym z glodu, owszem dzieckiem zajmuje sie
na razie ja bo jak pisalam wczesniej jest jeszcze malutki i naz nie potrafi sie
nim zajac tak do konca, natomiast zakupy sa zawsze zrobione i w domu posprzatane
i bynajmniej ja sie o to nie martwie, jedno moje slowo i pomoc w kazdej kwesti
otrzymuje bez zadnych problemow...

[gmajerek]

...dodam jeszcze, ze maluszka kapiemy razem, czasami maz wlazi z nim do wanny i
chodzi sam na spacerki, zebym miala chwilke dla siebie w weekend, ale poniewaz
karmie cycem nie mam zbyt wiele czasu dla siebie...

[ola.g.79]

Mój mąż pomaga mi, chociaż na początku troszkę się opierał. Teraz kąpie synka i
ubiera do snu i podaje mi do karmienia bo mały jeszcze na piersi. Jak mąż wraca
z pracy to też chwilkę się nim zajmie. Na spacerki sam jeszcze z synkiem nie
wychodzi ale liczę że to się zmieni. Ale od początku nie było źle. Jak synek
miał 2-3 miesiące (teraz ma 6) sam mi zaproponował wyjście z koleżankami
chociaż na 2 godzinki. Mam tylko nadzieję że nie zrobił tego bo dzień wcześniej
był na meczu. Ale został wtedy z małym. Potem też kilka razy wychodziłam bez
dziecka, a mąż zostawał sam. Zawsze mam czas ograniczony, bo karmię piersią,
ale ta godzinka czy dwie to też coś by odreagować. A jak ja tracę cierpliwość
to mąż pomaga mi w uspokojeniu malca a i mnie powie coś na uspokojenie) Myślę
że nie jest źle. Często jestem sama jak mąż pracuje, ale staramy się aby
nadrabiał ten czas jak wróci.

[ola.g.79]

Zapomniałam dodać że jak wychodziłam to mąż nie dzwonił zaraz po mnie. Sam
wpadł na pomysł aby podać synkowi herbatki ciepłej kiedy zaczynał marudzić.
Wtedy mały trochę się uspokajał.
Nie poddawajcie się kobiety. Mężowie byli przy poczęciu to teraz niech nie
zostawiają Was samych. Jeśli nie działa mówienie wprost to zachęcajcie powoli,
sposobem. Nawet jeśli coś robi nie po waszemu to chwalcie, wszystko. Powodzenia.

[kasia191273]

dziecko mamy wprawdzie bezproblemowe, noce przesypia od samego urodzenia
prawie, nie płacze, kolek nie miała ani innych dolegliwości, więc POMOC jako
taka nie była i nie jest potrzebna...

ale też jestem rozczarowana, że się sam nie garnie do dziecka i do czasu z nią.
Jak go przymuszę (po powrocie z pracy również się 'wyluzowuje', a potem to już
niewiele czasu, bo kąpiel), to leży koło niej i gapi się w komputer, jedną ręką
zabawia, drugą klika myszką...

[ola.g.79]

Doskonale Cię rozumiem. Mój mąż też b.często siedzi przed komputerem. Już nie
raz wychodząc z łazienki widziałam malca na kolanie męża wpatrzonego w ekran
komputera. Albo w telewizor. Mężczyźni chyba już tak mają, tacy duzi chłopcy.

[ollik83]

mąż od początku był włączony w opiekę nad naszym synkiem m.in. dlatego,że tuż po porodzie zachorowałam i nie było mowy,żebym w nocy wstawała.Podawał mi małego do karmienia a sam przewijał i lulał. Teraz jest ekspertem w przewijaniu i ubieraniu synka i robi to dużo lepiej ode mnie. jak jest w domu(dużo pracuje) to jest oczywiste,że małym się zajmie. nie mogę go tylko namówić na samodzielne spacery, boi się płaczu małegono i nie chce z nim sam zostać.

Nie i już się nie łudzę, że to się zmieni...

[zebra12]

Mam trzy córeczki. Przy żadnej nie pomagał, nie przewijał, nie wstawał w nocy,
nie karmił, nie usypiał. Uważał, że jego rolą jest praca. Z tym, że i
pieniążków nie było... Dużo by o tym pisać. w każdym razie przewinąc kupy nie
moze, bo mu niedobrze, przy kapieli stac nie będzie, bo mu gorąco i nudno: " Po
co ja tu jestem potrzebny"? W ciąży z drugim dzieckiem zrywałam się z rana,
żeby starszą do żłobka zaprowadzić, a on spał... Nie wstał, nie pomógł. Ja
zaraz pędziłam na uczelnię, bo kończyłam studia. Gdy jedno dziecko zachoruje,
idą do lekarza wszystkie, bo nie mam z kim zostawić. Wyjeżdża na tydzien i
wraca na jeden - dwa dni. Jak starsze były małe, to tak się nimi zajmował, że
dziecko raczkowało i robiło co chciało, a on spał...Teraz przy trzecim o nic go
nie proszę, na ręce córki nie daję. Sama się nią zajmuję i nie liczę na męża.

[gmajerek]

szczerze Ci wspolczuje bo przy trojgu dzieciach musi byc Ci strasznie trudno, ja
przy jednym mam kupe zajecia poniewaz absorbuje mnie caly dzen i o kolejnym nie
chce poki co slyszec....moze pogadaj z nim pewnie juz po raz kolejny

[komyszka]

zebra- rozumiem że Ty to tak dla info, ku pokrzepieniu serc innych piszesz.
rozumiem, ze nie zalisz sie na swój los. bo chyba po pierwszym dziecku
wiedziałaś na co mozesz hmm- "liczyć" ze strony meza. a i tak decydowałas sie
rodzic nastepnych dwoje. podziwiam. hart ducha i odwage by dzielic zycie z taka
osobą.

jak najbardziej pomaga i umie wszystko zrobić

[kwirynia]

Moje dzieci są już wprawdzie duże, bo w wieku szkolnym, ale już od pierwszych
dni miałam wsparcie męża. Czasami nawet zajmował się lepiej ode mnie, wstawał w
nocy, nosił, gdy płakały. Gdy dzieci są chore szybciej i sprawniej ode mnie
umie zareagować, bo ja nie umiem zachować zimnej krwi, gdy moje dziecko cierpi.
Jednego czego przy dziecku nie robił to nie karmił piersią
Pozdrawiam
Ania

[papiki]

Mojego męża muszę o wszystko prosić, nawet o to, żeby się z dzieckiem pobawił
(przecież to sama przyjemność). Wiem, że pracuje, zajmuje się urządzaniem
wybudowanego domu (na razie mieszkamy u moich rodziców, ale oni też mają swoje
sprawy), ale jak wraca do domu, to powinien też trochę pobyć z małą, żeby
wiedziała, że ma oboje rodziców. Uśmiechać do niej to się pięknie potrafi, ale
wykąpać - to już wyższa szkoła, chociaż jestem obok w razie czego (Ojej! Ona
płacze! Na pewno jej coś zrobiłem! Ale stres!), nawet się nie domyśli, żeby
chociaż posprzątać łazienkę po kąpieli. Wrr! On po prostu nie przejawia chęci i
zainteresowania. Albo taki niedomyślny, że aż boli. Jak z nim poważnie
porozmawiałam na ten temat, to się starał 1-2 dni. I koniec. Jak rodzina,
znajomi pytają czy mąż mi pomaga, to odpowiadam twierdząco, ze wstydu chyba.
Ale wybieramy się na majówkę do jego rodziców (mieszkają 300 km od nas - na
moje szczęście), będzie tam na pewno ktoś jeszcze z jego rodziny, to ja już coś
wymyślę, żeby jemu było wstyd.

Zebra

[sebaga]

To Ty masz 4 dzieci.

Nie.....

[magda210682]

....nie i jeszcze raz nie!!!!

[justek20]

a ja znowu! jak ta zdarta płyta!!!

jakie pomagaja????

pomagac : «wziąć udział w pracy jakiejś osoby, aby ułatwić jej tę pracę»

Dom i dziecię to obowiazek zarowno meza jak i zony, ale skoro my same okreslamy
wykonywanie prac domowych przez meza jako pomoc to same zaznaczamy, ze to nasz
obowiazek a oni moga się laskawie przylaczyc badz nie. Precz ze slowem "pomoc"
w odniesieniu do meza i wykonywanych badz niewykonywanych przez niego obowiazkow
domowych.

justek20

[anika772]

Tak, tak, tak! Masz sto procent racji!
Chciałam coś takiego napisać, ale Taniec z Gwaiazdami mnie rozprasza

[anika772]

Potrafi doskonale zająć się dzieckiem, (kąpiel, mleko wieczorne i usypianie to
od dawna jego działka). Posprzątać też umie. Gotować i prasować niestety nie.
A Ty nalegaj na to żeby się zajął Martusią. Nie krytykuj, zachęcaj, chwal,
wyjdź z domu żeby stwarzać okazję. Wszystkim to wyjdzie na dobre.

[papiki]

Nigdy nie krytykowałam, zachęcać już nie mam siły, od chwalenia głowa mnie już
boli, chociaż mąż mnie jeszcze za nic nie pochwalił do tej pory. Za to było coś
takiego: "tatuś cię potrzyma, bo u mamusi zawsze płaczesz". Dobrze, że umiem
się opanować, bo inaczej...