"siedzenie" w domu

[sebaga]

Ostatnio często na forum pada to stwierdznie a propos kobiet niepracujących
zawodowo. I sobie myslę jak bardzo nietrafione jest to sformułowanie. Ja
właśnie jestem od roku taką "siedzącą" w domu i muszę przyznać, że moim
największym marzeniem jest aktualnie posiedzieć choćby 10minut, popatrzeć
choćby na ścianę, pomyśleć o niczym. A tu ni ma, bo: trzeba nakarmić,
przewinąć, bo płacze, bo raczkuje nie tam gdzie trzeba, bo spacer itd. A
kiedyś w pracy to się dopiero potrafiłam nasiedzieć..

[anetina]

ale pamiętaj jedno
że pracująca robi to samo co ty, oprócz tego pracuje
zgadza się !?

[sebaga]

Nie całkiem robi to co ja, bo te 8 średnio godzin jest poza domem i ktoś za nią
robi to co ja. Ale na ten temat to było tysięce awantur, kolejna jest zbędna.

[anetina]

a tobie chodzi tylko o te 8 godzin w pracy?
że lepiej się "odpoczywa" w pracy niż w domu przy dziecku?

zostawiam bez komentarza

Anetina

[sebaga]

A coś Ty się kobito uczepiła, czy ja gdzieś porównuję "siedzące" z pracującymi?
Wyluzuj.

to ja już sę pogubiłam

[anetina]

może źle odczytałam twój post
zrozumiałam, że wolisz posiedziec w pracy
bo w domu nawet nie masz 10 minut "spokoju", dla siebie

[sebaga]

No faktycznie źle odczytałąś. Nigdzie nie napisałam, że wolę posiedzieć w pracy.
Wspominam tylko, że tam paradoksalnie więcej odpoczywałam niż teraz. Wiem, że to
zależy od pracy i nie kazdy w niej może posiedzieć. Ale NIE O PRACY ZAWODOWEJ
jest ten wątek.

ok, ale to musiałaś mieć fajną pracę :D

[anetina]

W większości prac biurowych

[sir.vimes]

siedzi się na pupie.
Nie trzeba latać za zrzucającym wszystko osobnikiem...

W lubianej pracy się odpoczywa

[sir.vimes]

Sama przyjemność - robisz co lubisz i nikt nie wrzeszczy ci do uszu, kiedy
próbujesz się skupić.

[royalmail]

sebaga napisała:

> Nie całkiem robi to co ja, bo te 8 średnio godzin jest poza domem i ktoś za
nią
> robi to co ja.

Jej, a jak ja pracuję w domu (ok. 8-10 h dziennie, mam działalnośc gosp.) i
robię jeszcze to wszystko co Ty, - no bo przecież "siedzę" w domu i muszę to
zrobić, i dzieci dopilnować - to mi się chyba medal nalezy ? ;p

[miacasa]

też tak mam, a pewnie, że medal się należy
i to każdej matce, bo jak tak się rozglądam wśród znajomych to coraz więcej par
na psa się prędzej zdecyduje lub kota niż na dziecko. Ostatnio odwedziła nas
taka para w naszym nowym domu i w szoku byli, bo pieska nie mamy i pytanie padło
"to po co wam dom?". Na co mój ślubny nieśmiało "jak to po co? dla nas, dla
dzieci, to po to sobie żyły wypuwamy żeby jakiś sierściuch miał gdzie mieszkać?"
Na chwilę dal spokój agitacji ale przy wyjści od nowa "to może kota, teraz
grysik jest taki, że wcale nie śmierdzi i kuwetę można czyścić raz w tygodniu"
na co ja, że tymczasem wielkrotnie w ciągu dnia zmieniam pieluchę młodszej córce
i jakoś ten grysik mnie nie kręci.

:)))))))))))))))

[net79]

Dobrze,że nie spytali po co wam dziecko
Mnie spytali kiedyś młodzi ludzie świerzo po slubie, po co nam tak wcześnie
dzicko (23 i 24lata) , na co ja jako wiecznie niezamężna spytałam: czy nie za
wcześnie zdecydowali się na ślub, bo po co w tak młodym wieku....Ale nikt się
nie obraził i temat został zamknięty, przynajmiej dla mnie.

[miacasa]

no to ja błysnęłam anegdotą przy tych znajomych jeszcze, że u mnie w firmie na
tablicy ogłoszenie wisiało "Szczurki w dobre ręce oddam" na co ja rezolutnie, że
"w zoo kazdą ilość dla węży przyjmą" i tak smutno się zrobiło bo...im się
właśnie niedawno szczurki urodziły. Choć nie powiem, potrzebę posiadania przez
nas dziecka nawet byli skłonni pojąć ale nijak nie rozumieli po co drugie. Chyba
już nas nie odwiedzą)))))))

[net79]

hahahaha w każdym bądź razie nie ze szczurkami))))

[lola211]

O, to zupelnie jak dzieciaci, ktorzy bezdzietnych wypytuja, czemu sie jeszcze
nie rozmnozyli.

[miacasa]

tak, myślę, że faktycznie wszyscy dobrzy jesteśmy we wprowadzaniu w zakłopotanie
bliźniego swego, ot taki sport narodowy...

[demarta]

anetina napisała:

> ale pamiętaj jedno
> że pracująca robi to samo co ty, oprócz tego pracuje
> zgadza się !?

no tak, tylko sebaga nie ma się gdzie nasiedzieć, a w domu robi to co robi. a
pracująca się nasiedzi i dopiero po nasiedzeniu się robi to co sebaga ))))

anetina to nie jest wątek oskarżycielski, nie należy się więc oburzać )

toż to się nie obraziłam :D

[anetina]

[gosiabebe]

anetina napisała:

> ale pamiętaj jedno
> że pracująca robi to samo co ty, oprócz tego pracuje
> zgadza się !?

czyli twoim zdaniem te niepracujące jednak siedzą?bo nie rozumiem twojej
wypowiedzi?(pewnie zgłupiałam od "siedzenia" w domu)

[anetina]

autorka watku napisała:
A
kiedyś w pracy to się dopiero potrafiłam nasiedzieć..


a ja napisałam, ze pracująca robi i w domu i w pracy
więc gdzie napisałam, ze niepracujące nic nie robią ?

[net79]

Laski, ale nie wywołujmy kolejnej wojny pt." Podział obowiązków i poziom
zmęczenia mam pracujących contra mamy sprawujące bezpośrednią opiekę".
Pytanie miało wywołać merytoryczną dyskusję na temat trafności wyżej
wspomnianego określenie. Jasne jest że w powyższej kwesti się nie dogadamy,
więc nie warto, a co do określenia, to naturalnym jest, że określenia uzywane
potocznie poprostu upraszczają i uogulniają, ale nie mają na celu umniejszyć
niczyich zasług, ani obrazić.

Net

[sebaga]

miło, że ktoś rozumie o co mi chodzi, bo zaczynałąm myśleć, że nie po polskiemu
napisałam

[net79]

...po polskiemu, ale wiesz jakie kobiety są drażliwe, uderz w stół, a ....
Temat sprawiedliwości i niesprawiedliwości, kto bardziej zmęczony, i kto może
tak naprawdęsobie ponażekać byłjuż tyle razy wałkowany, że dziwię się że
babeczkom się jeszcze chce. Ale jak to się mówi, nam nigdy dość

kobiety są stworzone do porównań i wyróżnień :D

[anetina]

Nie zgadza się

[sir.vimes]

"że pracująca robi to samo co ty, oprócz tego pracuje
zgadza się !?"

Nie, nie zgadza się.
Dziecko matki pracującej jest najczęściej w żłobku, przedszkolu, pod czyjąś
opieką - w domu mniej bałaganu, odpada szykowanie obiadu, drugiego śniadania,
doraźne sprzątanie i inne takie.
Poza tym partner matki nie-pracującej zawodowo ma mniejszą motywację do
angażowania się w prace domowe. Ja np. już nie pamiętam co to żelazko - a gdy
"siedziałam" w domu, prasowałam przynajmniej 1,5 h dziennie.

[italia148]

prasowałam przynajmniej 1,5 h dziennie.

dziennie???? a co tak można prasować?? ja mam ciuchów nadających sie do
prasowania tyle, ze wszystkie można spokojnie uprasować w 1,5 h a nie chodzę we
wszystkich naraz i codziennie

[ma.pi]

sir.vimes napisała:

> "że pracująca robi to samo co ty, oprócz tego pracuje
> zgadza się !?"
>
> Nie, nie zgadza się.
> Dziecko matki pracującej jest najczęściej w żłobku, przedszkolu, pod czyjąś
> opieką - w domu mniej bałaganu, odpada szykowanie obiadu, drugiego śniadania,
> doraźne sprzątanie i inne takie.

A to maz i dzieci kobiety pracujacej nie jedza, nie balagania i brudza ubran.
No qurcze, musze moja rodzine uswiadomic, bo od schematu odbiega.

Pozdr.

[sir.vimes]

"A to maz i dzieci kobiety pracujacej nie jedza, nie balagania i brudza ubran."

Nie widzę najmniejszego powodu by TYLKO JEDNA z pracujących zawodowo dorosłych
osób była odpowiedzialna za prace domowe (w tym gotowanie , sprzątanie.)

A poza tym dziecko przebywające w przedszkolu - robi w tym czasie bałagan w
przedszkolu, nie w domu.

[mkolaczynska]

sir.vimes napisała:

> "A to maz i dzieci kobiety pracujacej nie jedza, nie balagania i brudza
ubran."
>
> Nie widzę najmniejszego powodu by TYLKO JEDNA z pracujących zawodowo dorosłych
> osób była odpowiedzialna za prace domowe (w tym gotowanie , sprzątanie.)
>
> A poza tym dziecko przebywające w przedszkolu - robi w tym czasie bałagan w
> przedszkolu, nie w domu.
no w ciągu całego dnia robi mniej więcej tyle samo i to które jest w domu 12
h na chodzie i to co co jest ok 4 a sprząta sie zwykle raz dziennie
wieczorkiem i to razem z dzieckiem

[mamaigiiemilki]

wiesz,zalezy w jakiej pracyja w swojej nie usiade a po pracy w domu tez nie
bo trzeba z dziecmi wyjsc na spacer, itp.i itd. Moze masz zle rozplanowany
dzien, bo jakos nie chce mi sie wierzyc ze naprawde nie masz czasu dla siebie;
ja bylam ze swoimi blizniaczkami w domu przez 8m-cy i jakos znajdowałam czas na
odpoczynekteraz jes troche gorzej, bo doszla praca, ale nie narzekam
pozdrawiam!

[sebaga]

Dzień mam wydaje mi się dobrze rozplanowany Mam jednego, ale od jego
urodzenia wydaje mi się że ze troje, taki to z niego diabeł.

[monia145]

Eeee... nie tak ostatnio.
To taki skrót myślowy, czesto stosowany na forum... i nie tylko.
Fakt, niesie za sobą niebezpieczeństwo uwierzenia w owe "siedzenie"P

[olcia029]

ja też lubiłam posiedzieć w pracy - tam choć są przerwy . Możesz poczekać do
przerwy i się wyluzować, wyskoczyć na fajeczkę, w domku niekiedy wytchnienie
przychodzi nocą ))

[olcia029]

Aczkolwiek teraz z wyboru siedzę w domku . Wiem, że ten czas szybko minie i
niestety ani sie obejrzę, a tu znowu robota... gdzieś za około roku....

[anetuchap]

Też mi się ten zwrot nie podoba,bo jest pejoratywny. Siedzenie w domu=nic nie
robienie. A przecież jest zupełnie odwrotnie.

A jeśli chodzi o mamy na dwóch etatach,to jednak ta,która jest w domu trochę
więcej pracuje przy dziecku od tej pracującej poza domem. To ktoś inny zajmuje
się dzieckiem przez te 8-10 godzin. Oczywiście nie można porównać,która ma ciężej.
Faktem jest,że wiele kobiet woli iść do pracy (choć nie muszą i niezbyt pracę
lubią,nie zarabiają dużo i nie robią kariery)a nie opiekować się dzieckiem.
Znam taką osobiście,która nie wróciła po 3 mies do pracy,bo jej ciężko było
z dwójką dzieci,a w pracy to chociaż odpocznie (jej słowa).

[amj2]

Dokładnie.Podczas majowego weekendu spotkalismy sie z dwoma parami (po 2 dzieci)
i obie mamy stwierdzily,że dobrze ,ze juz ten weekend się k0ończy,bo pojda do
pracy i sobie odpoczną...Ja siedze w domu ,ktoryś rok z kolei i mam dość,praca
szykuje się za poł roku,i to świątek,piątek i niedziela (szczególnie kiedy inni
bedą "swietowac" ja bede pracować i to niestety za niewielkie pieniądze,ale
perspektywa jest i się ciesze...chociaż pewnie po kilku miesiącach
powspominam ,jak było fajnie w domciu...

[vharia]

Określenie (bo o kreślenie chodzi a nie o udowadnianie kto bardziej pokrzywdzony?) jest niefortunne, jak wiele zwrotów w języku polskim i moze być źle odbierany. Podobnie jak deklaracje typu "potrafiłam się w pracy nasiedzieć" ))

Wojna o to, kto bardziej zmęczony już była, nie warto powtarzać.

[lineczkaa]

Uważam, że "siedzenie" w domu z dzieckiem to cięzka praca.
Która ma lepiej lub gorzej? któr pracuje, a która odpoczywa?
Porównywanie, która robi więcej w domu też jest bez sensu. Zalezy od
organizacji, wewnętrznej potrzeby lub pomocy z zewnątrz.

Tylko dlaczego nie rozpatrywać tych dwóch zjawisk pod względem zmęczenia
psychicznego. Bo różnica jest znaczna i zmęczenie zupełnie inne.
Dzień "siedzącej" to taki trochę dzień świstaka. Każdy dzień praktycznie taki
sam. Zazwyczaj są ustalone pory posiłków, drzemek, spacerów itp. Za dużo
mozliwości nie ma, a po miesiącu zna się ilosć ziarenek piasku w piaskownicy.
Dzień "pracujacej" zazwyczaj jest codziennie inny. Inne zajęcia, inne polecenia,
inne sprawy do załatwienia. Dodatkowo "pracująca" ma wytchnienie od domu, bo z
niego na te 8-10 godzin wychodzi.
"Siedząca" tego codziennego wytchnienia nie ma.

Tak więc "siedzące" mogą mieć poczucie, że są niedoceniane, a ich praca uznawana
za psi obowiązek i czystą przyjemność, bo przecież "siedzą" w domu. A
"pracująca" mieć poczucie, że tyra, bo najpierw praca, a potem jeszcze dom.

No nie da sie tak na biel i czerń tego podzielić .

[miacasa]

a ja tak sobie luźno rozmyślam o tym "siedzeniu" i tak mi jakoś szpilki do głowy
przychodzą, coś jest w tym naszym macierzyństwie, że "siedzimy" raczej na szpilkach
i w domu i w pracy i zagonione jesteśmy bez względu na usadowienie pupska
bo nawet jak się któraś wyrwie, to zaraz ją druga "usadzi": teściowa, matka,
siostra, znajoma lub obca kobieta...i pokaże jej właściwe miejsce do "siedzenia",
niektóre z nas same mają w sobie taką "moc usadzania"

[lola211]

A jakie to sa stanowiska, gdzie sie tylko "siedzi"? Bo rozumiem, ze nie chodzi
o to, ze te bite 8 godz. trzyma sie dupsko na krzesle, tylko ze sie po prostu
czlowiek "obija".
Nie mozna porownywac przebywania w domu do pracy zawodowej.W domu masz o tyle
luz, ze nikt ci na rece nie patrzy, ze jak dziecko polozysz to masz te 2
godz.spokoju, ze na spacer sobie pojdziesz.Dla mie okres pierwszych 3 lat zycia
dziecka byl naprawde latwy, lekki i przyjemny.Prace domowe wykonuja takze te
pracujace- samo sie nie posprzata, nie ugotuje, nie wypierze.Mama domowa ma na
to caly dzien, pracujaca musi sie juz spręzac.

Okreslenia tego nie powinno czytac sie doslownie.

[twojasasiadka]

siedzenie w domu- to okreslenie ma sens, kiedy dziecko ma już powiedzmy 3 lata.
Wcześniej faktycznie male dzieciątko wymaga dużo pracy i opieki.
Dalsze spedzanie czasu 24 godz.na dobę we własnym domu to już siedzenie

[moofka]

twojasasiadka napisała:

> siedzenie w domu- to okreslenie ma sens, kiedy dziecko ma już powiedzmy 3
lata.
> Wcześniej faktycznie male dzieciątko wymaga dużo pracy i opieki.
> Dalsze spedzanie czasu 24 godz.na dobę we własnym domu to już siedzenie


dlatego potem nalezy je przekazac do przedszkola, gdzie "posiedza" z nimi
panie

[twojasasiadka]

moofka napisała:

> twojasasiadka napisała:
>
> > siedzenie w domu- to okreslenie ma sens, kiedy dziecko ma już powiedzmy 3
>
> lata.
> > Wcześniej faktycznie male dzieciątko wymaga dużo pracy i opieki.
> > Dalsze spedzanie czasu 24 godz.na dobę we własnym domu to już siedzenie
>
>
> dlatego potem nalezy je przekazac do przedszkola, gdzie "posiedza" z nimi
> panie
___
naturalna kolej rzeczy moja droga
dziecko się czegoś nauczy...i Ty odpoczniesz od tego "siedzenia" przy
dziecku)))

[mamotek]

hihihi
a jak sobie ktoś drugie pisklątko wysiedział i dalej sobie siedzi?
a przedszkolak z dużym samozaparciem, perfidnie i bezczelnie choruje i szans
paniom w przedszkolu na siedzenie nie daje?
no nic tylko siedzieć, siedzieć ...
odsiedziny się nie zrobią

[net79]

Ja to już od tego siedzenia mam tyłek jak naleśnik)))

przyszło mi do głowy, że siedzenie w domu....

[olcia029]

można porównać z siedzeniem w więzieniu ... hehe - myślę tak kiedy jestem
zmęczona i zła, gdy nic się nie chce, oj są takie chwile - wiadomo przerywniki w
sielance macierzyńskiej...
Siedzieć musisz jak już siedzisz, wykonujesz różne czynności, ale jesteś
uwiązana, trudno coś do końca zaplanować, bo tu niespodziewana kupa, lub bobas
marudzi cały dzień, nie chce zasnąć o stałej porze...
I co Wy na to? Jak siedzę to bym gdzieś poleciała: na kawę, na plotki, zakupy
itp, a jak jestem poza domem bez synka to chcę do domku.... idiotka

[twojasasiadka]

olcia-tu się z Tobą zgodzę
siedzenie w domu to chyba wybranie najgorszego scenariusza..
Siedzisz, siedzisz i z tego conajwyżej kolejne dziecko wysiedzisz

[renia1807]

często słyszy się takie pogawędki
- co porabiasz?
-a, siedze w domu, dziecko pilnuje , to zakupy, sprzatanie , pranie i tak w kółko, wieczorem to już padam na twarz ze zmęczenia
- dobrze ci, że siedzisz w domu, zazdroszczę ci, bo ja muszę pracować

wszyscy słyszą tylko- siedzę w domu, całej reszty już nie

[jponikowska]

Zupełnie nie rozumiem... zauważyłam, że matki niepracujace zawodowo bardzo lubią
podkreślać jak bardzo ale ro bardzo są od switu do nocy zajęte... No to skąd
znajdują czas na stałą obecność na forum???

[sebaga]

Aby dojśc do takich wniosków Ty również musisz być stale obecna na forum. Skąd
masz czas, w pracy sobie forumujesz??

[jponikowska]

No coś Ty! Z pracy się czasami wraca do domu... i wtedy można poczytać co
zarobione po uszy mamy nie mające chwilki oddechu wypisują przez cały dzień...
No i ja tak sobie czasami wracam po pracy i poczytuję... ale tylko do czasu do
czasu bo mi szkoda tych kilku wolnych chwil, które mam jako mama pracująca.
No właśnie... Dlaczego matki, które nie dość, że pracują zawodowo i prowadzą dom
nigdy nie zaczynają wątków jakie są nadzwyczajne, a mamy, które prowadzą dom a
nie pracują tak to uwielbiają?? Oczywiście zawsze dobitnie podkreślając, że
chwili ale to chwili oddechu przy tym prowadzeniu domu nie mają?? I tak od rana
do wieczora 7 dni w tygodniu tej chwili nie mają?? No może tylko parę godzinek
na forum... ale to się nie liczy bo to jest wpisane w obowiązki mam prowdzących
samodzielnie gospodarstwo domowe....

[sebaga]

HMM, ten wątek odebrałaś jako zachwyt mamy niepracującej zawodowo nad sobą??? A
możesz mi podać linki do tych wątków, w których matki niepracujące zawodowo
piszą iż są nadzwyczajne??

[gosiabebe]

jponikowska napisała:

> Zupełnie nie rozumiem... zauważyłam, że matki niepracujace zawodowo bardzo
lubi
> ą
> podkreślać jak bardzo ale ro bardzo są od switu do nocy zajęte... No to skąd
> znajdują czas na stałą obecność na forum???

dziwne bo ja juz dobrych kilka razy spotkałam sie z wątkami mam pracujących na
temat tego jakie to one nie sa superwoman bo nie dosc ze pracuja to sie domem
zajmuja bez oczywiscie minimalnej pomocy męża a dotego jeszcze prace zabierają
do domu i z dziecmi sie musza bawic.ale nie zamieniły by tej ciezkiej pracy na
nic innego poniewaz chca sie rozwijac a gdyby ambicja miała swiecic to na
głowie miałyby las vegas.
tak mozna w kołko pracujace beda atakowac niepracujace nie pracujace beda
atakowac pracujace.

[twojasasiadka]

sebaga..wybacz że to robię
ale masz tu swoje własne słowa i to z tego oto wątku(Twój pierszy post):
"A tu ni ma, bo: trzeba nakarmić,
przewinąć, bo płacze, bo raczkuje nie tam gdzie trzeba, bo spacer itd. A
kiedyś w pracy to się dopiero potrafiłam nasiedzieć.. "

czyli co?
teraz nie masz chwili dla siebie...ale w pracy to se mogłaś posiedzieć))))

[sebaga]

A możesz mi wyjaśnić co niby ten cytat znaczy? Ze uważam się za nadzwyczajną????

[twojasasiadka]

sebaga napisała:

> A możesz mi wyjaśnić co niby ten cytat znaczy? Ze uważam się za
nadzwyczajną???
> ?
___
nie wiem czy uważasz się za nadzywczają- tego nie mogę wywnioskować z postu)
ale jasno wynika z Twojej wypowiedzi,że "siedząc " w domu nie masz chwili dla
siebie-nawet żeby się pogapić na ścianę
za to jak piszesz w pracy to sobie moglaś posiedzieć (i odpocząć)

[karina9918]

Pamiętam jak koleżanki z pracy mówiły, jak one uwielbiają poniedziałki, że w
końcu mogą przyjść do pracy, wypić spokojnie kawę i nie być na każde zawołanie
dziecka. Śmieszyło mnie to. No a teraz jak sama mam dziecko (jestem teraz na
macierzyńskim) z zazdrością nieraz patrzę jak mąż wychodzi do pracy. Poszłabym
sobie do roboty, pogadała na lunchu ze znajomymi z pracy, wypiła spokojnie kawę.
W domu z dzieckiem jest ciągle co robić.

[monia145]

Ale praca to nie tylko picie kawy i pogaduchy..jesli taka jest motywacja do
podjęcia pracy zawodowej, to radzę to porządnie przemysleć. To, że ktoś siedzi(
dosłownie ) przez kilka godzin na czterech literach, nie oznacza, że to takie
cudo, ta jego praca.
Ja jestem nauczycielką. I posiedzieć to mogę sobie własnie w domu. Moja
placówka jest specyficzna- czasami mam wrażenie, że moja praca to 1/4 spędzona
w ruchu. Ksiązki do wózka i do dzieła. Musze dojść wszędzie, znaleźć sobie
uczniów, często przez całe 45 minut chodzę od izolatki do izolatki, bo takie
mam jednostki chorobowe..póxniej znowu schopdy i góra-dół, ksero, sekretariat
itd, itp. ale szczerze mówiąc nie narzekam- nie wpadam w monotonię, w marazm no
i wielkośc tyłka mam stale pod kontroląP

[miacasa]

a moje siedzenie vel puppa ma się świetnie i w domu i w pracy
hihihi bo pracuję w domu, jak jest czas pracy to trochę na prawym półpupku sobie
posiedzę a jak pieluchę zmienam to siup na lewą połóweczkę i zgoda taka i
symetria...
a jak sobie na forum siedzę to tak całym pupskiem, centralnie a co będę sobie
żałowała, odpocząć od siedzenia też trzeba....

[monia145]

Ruch to zdrowie.
Nawet w wersji mikro)

[miacasa]

ależ skad,
wyznaję zasadę "Przez sport do kalectwa"

[twojasasiadka]

karina- się zgodzę bo...siedzenie w domu jest nudne-pomimo obowiązków-prawda?
ciągle to samo, monotonia.Tu obiadek,tam mop, tu wytarcie obsmarkanego nosa i
tak w koło macieja.Nic nie przerywa tej monotonii- i nie ma to moim zdaniem nic
wspólnego z ową "pracą" w domu na jaką się tu kobitki siedzące w domu powołują.
Praca jest i owszem-ale każdy ją wykonuje- czy pracuje zawodowo,czy nie
(sprzątać i gotować trzeba)

[mijaczek]

Jakis czas temu wlasnie tlumaczylam mojemu ukochanemu mezowi, dlaczego teskty w
stylu "to moze ty idz za mnie do szkoly, a ja posiedze z Emka" moze sobie
wsadzic w oko, bo ma sie to nijak do tego o co mi chodzi.
wychodzenie z domu, posiadanie celu na kazdy dzien, swiadomosc tego, ze od godz.
9 do 17, 18, 20 czy nawet 23 wykonuje sie prace/szkole/etc., ze po piatku
przychodzi weekend, ze wieczory sa inne od przedpoludni, ze w sobote mozna
zrobic cos innego niz w srode jest roznorodnoscia, ktora mama SIEDZACA w domu
nie posiada... wiele osob nie rozumie, ze ja nie mam wieczorow, weekendow,
swiat, dni wolnych od pracy...
mama, ktora pracuje zawodowo, owszem, musi zajac sie domem, ale przynajmniej jej
mozg zmienia tryb pracy, ludzie sie zmieniaja, krajobrac, pomieszczenia,
dzwieki, zapachy... naprawde tego nie rozumiecie?

[monia145]

Ależ rozumiemy...i dlatego między innymi pracujemyP
Mnie monotonia zabija..psychicznie...dlatego tez nie moge sobie pozowlić, żeby
nie pracować( nawiązując do tematu innego watku)

mijaczek

[twojasasiadka]

rozumiem Cię- i dlatego ja poszłam do pracy, bo miałam dosyć owej monotonii i
poczucia braku celu(...)
pozdrawiam

[mijaczek]

ja niestety do grudnia 2007 jestem "usiedzona" w domu...
przynajmniej od pazdziernika 3 razy w tygodniu bede miec spokoj na 3 godziny...

a ja nie rozumiem

[wieczna-gosia]

Dla mnie to wszystko jest dosc proste- zostalam w domu nie po to by sprzatac,
prac, gotowac i obcierac zasmarkane nosy. Zostalam w domu by wychowywac dziecko.
Prosze mi wykazac gdzie tu brak celu i monotonii????

W pracy, ktora kocham lubie i szanuje oprocz tworczych momentow mam tez w sumie
duzo rutyny- czynnosci, ktore powtarzam z bolesna regularnoscia. Ale jest COS co
pozwala mi owa rutyne przetrwac.

Kiedy siedzialam w dou z dziecmi- tez istnialo takie cos. Owszem pralam
sprzatalam i gotowalam, bo niby dlaczego nie zapuscic pralki kiedy czlowiek w
tym domu jest albo obiadu nie zrobic. Zdecydowanie nie jestem kura domowa z
powolania- ale z rzeczy ktore w zyciu robilam- towarzyszenie dziecku w
poznawaniu swiata- stawianie mu problemow, wyzwan itd itp- bylo jednym z
najbarwniejszych okresow w moim zyciu. I nadal jest i naprawde cierpie ze gdzies
miedzy trzecim a czwartym dzieckiem zakochalam sie w pracy z wzajemnoscia. No
ale sie zakochalam i juz bym ie chciala sie jej pozbywac. Trudno. Ale tego
towarzyszenia w najprostszych czynnosciach, obserwowaie ak dziecko sie uczy,
przetwarza, szuka analogii, bycie przy nieskrepowanej ciekawosci, niehamowanym
zachwycie, pedowi ku wiedzy- jest mi brak.

Jesli dla kogos bycie z dzieckiem w domu oznacza po prostu strzyzowanie robota
kuchennego z pania do sprzatania - to super ze do pracy czmychnal czym predzej a
nie wlasna nuda i codziennym gotowaniem zabijal dziecko. Ja jednak siedzialam w
domu nie po to by moj maz mial krawaty odprasowane z lewej strony a pranie
kolorow z podstawowej palty barw odbywalo sie osobno- bylam w domu by wychowywac
dzieci. wychowywanie dzieci jest baaaardzo fajne.

jesli ktos poczul sie tym postem obrazony- zapewne ma racje.

wieczna gosiu

[mijaczek]

Bardzo sie ciesze, ze sa takie matki jak ty, mam nadzieje, ze bezie ich
przybywac z dnia na dzien.
Kazdy czlowiek jest inny... nie jestem jakas choleryczka, ale niestety, naleze
do sangwinikow. Anyway... mysle, ze lepsze jest to, ze doszlam w pewnym momencie
do wniosku, ze moja opieka nad dzieckiem daje jej coraz mniej, ze, mimo iz
studiowalam jakis tam niby-edukacyjny kierunek, to mnie osobiscie brakuje do
tego cierpliwosci... nie jestem z tego dumna, ale wole to niz sadzanie dziecko
przed tv 6 godzin dziennie czy inne metody "pozbywania sie dziecka".
Jestem z mala w domu od urodzenia, cala ciaze i jeszcze pol roku wczesniej
praktycznie siedzialam w domu [insza inszosc] i po prostu dojrzalam juz do
powrotu na studia i znalezieniu pracy...
jestem odpowiedzialna osoba, ale to nie znaczy, ze jesli oddam dziecko do
przedszkola/opiekunki to go nie kocham... nie przesadzajmy!

[ginny_wolf]

Wreszcie ktoś napisał coś sensownego i bez piany na zębach

[iskierka40]

zgadzam sie

[miacasa]

Mijaczku, rozumiem Cię doskonale i Twój mąż pewnie co nieco też, mam "odsiadkę"
od grudnia 2002, bywa różnie. Jednak jestem zdania, że jako osoba dorosła
dokonałam pewnych wyborów i staram się być konsekwentna. Nie zmienia to jednak
faktu, że zabrakło mi trochę wyobraźni jak to jest z tym 24/24/7. Nadal cierpię
na duże niewyspanie, moje dzieci marnie śpią w nocy, miewam wszystkiego dość,
ale to chyba spotyka większość ludzi od czsu do czasu. Dzieci rosną, zmienia się
rodzaj opieki nad nimi, zaczynają rozmawiać (również ze sobą), uwielbiam się im
przyglądać jak zmieniają się i uczą nowych rzeczy. Prace domowe wykonuję szybko
bo ktoś musi.
Lubię tę moją "odsiadkę", ale do takiego etapu dochodziłam baaardzo powoli.

[vharia]

Fajne masz koleżanki. U mnie w pracy latają jak poparzone, żeby nie tylko nie zostać po godzinach, ale wyjść chociaż 20 czy 40 minut wcześniej w wcześniej dotrzeć do dziecka. A wponiedziałki sie spóźniają (bo dziecko sie odzwyczaiło po niedzieli i marudzi) i trzeba je kryć przed szefem, bo chciały z małym.małą jeszcze te 15 minut spędzić...

[elf1977]

Byłam na urlopie wychowawczym rok, napracowalam się i wymeczyłam psychicznie
(choć decyzji o urlopie nie żałuję) - nuda i monotonia mnie wykańczały. Ale
mimo wszystko miałam czas dla siebie, choćby na czytanie książek czy podjęcie
studiów podyplomowych.
Od września pracuję, cieszę się z tego, ale jest mi trudniej, niż w czasie
urlopu. Dni są krótkie, części rzeczy nie jestem w stanie zrobiś i muszę je
przekładać na weekend albo na czas nieokreślony Nie uważam, że robię mniej,
niż dawniej, dzieckiem opiekuje się babcia, ale nie sprząta, nie gotuje,
wszystko wczesniej lub później spada na mnie. Babcia opiekuje się małą, reszta
należy do mnie. Pracując zawodowo, czuję się szczęślwsza, wiele razy mam
poczucie, że nawarstwiają się pewne rzeczy, ktore trzeba zrobić, ale podchodzę
do tego ze spokojem. Nadal mam trochę czasu dla siebie, ale mniej, niż na
urlopie wychowawczym -może to kwestia mojego charakteru, jak dziecko spało 2-3
godziny, ja zamiast biegać z mopem, wolałam poczytać. O dziwo, mieszkanie nie
byłop streylne, ale dość czyste

[miacasa]

no bo roczniak jeszcze tak nie bałagani jak dwulatek czy też większa ilość
dzieci, zgadzam się z Tobą, że grunt to organizacja i spora doza asertywności by
nie dać sie zupełnie "usadzić" tym wszystkim, którzy: wiedzą lepiej, wiedzą jak,
ile, gdzie i co...dziecku/mężowi/domowi potrzeba. Otoczenie pozwala sobie
wywierać presję na młodych rodziców, rodzina i znajomi czują się upoważnieni do
wrzucania kamyczków do ich ogródka tylko dlatego, że sami mają jakieś dziecko.

[ginny_wolf]

Prześledziłam całość -cóż za ekstatyczny wątek .Reansumując i te "siedzące "
w domu i te "siedzące" w pracy mają jeszcze trochę wolnych sił
przerobowych,które lubią wykorzystać na słowne przepychanki w internecie.Czyli
nie jest tak żle.

męczące "siedzenie" w pracy

[lilia06]

Siedziałam z dzieckiem w domu, teraz pracuję. Jednak prace domowe wymagają dużo
mniej wysiłku. Może trudno w to uwierzyć ale nawet samo siedzenie w pracy jest
męczące jak nie ma nic do roboty. Tamte czasy wspominam bardzo przyjemnie,
gotowanie wymyślnych obiadków, zabawa z dzieckiem, wszystko ślicznie
posprzątane i mnóstwo czasu na internet.

[vharia]

Ja też przerobiłam oba warianty, w każdą stronę. Zwłaszcza, ze mam dwójkę dzieci, więc mogłam porównać np. pracę na etacie kiedy ma się w domu 7-latka i urlop macerzyński niemowlę + 8 latek. Urlop macierzyński był dla mnie jak wakacje. Tak, tak, jak wakacje. Mimo niemowlęcia "na głowie" i starszego dziecka z odrabianiem lekcji, problemami koleżeńsko-szkolnymi i tysiącem pomysłów i próśb. Nagle ze wszystkim zdążałam, miałam wypucowaną chatę, zrobiony obiad, pospacerowałam, obejrzałam jakiś durny serial, posiedziałam w necie albo zdążyłam się ponudzić. Niczego nie nadrabiałam w nocy kosztem snu, więc przy niemowlęciu wyspana byłam niegorzej niż "przy pracy zawodowej".

Wakacje p.t. macierzyński-wychowawczy w domu już mi się skończyły, ale nie narzekam, bo na dłuższą meteę również nie toleruję monotonii. I pracę uwielbiam mimo ogromnego obciążenia, które nakłada na osobę zajmującą się domem i dziećmi.

[ewku1]

zgadzam się w 100% z autorką wątku

[majan2]

PO kazdym weekendzie z corka, troszke sie cesze, ze ciut odzipne w pracy,w
ktorej w cale sie nie obijam, ale nie musze byc non stopn na nogach, zgadzam sie
z autorka watku.

[kasja78]

Jak sie ma prace która sie lubi,to faktycznie można w niej odpocząć od domu i
nie oznacza to wcale bezczynnego siedzenia,tylko zajmowanie sie czymś innym niz
dom i dzieci. A dla wszsytkich bardzo zmeczonych siedzacych tylko w domu dobra
rada-może mniej przy kompie. Sądząc z ilości wpisów, niektórym wolnego czasu
jakos nie brakuje.

[wieczna-gosia]

moj humor zgryzliwy mi ie przeszedl a wiec napisze:
uwazam osobiscie ze domowe mamy strzelaja sobie czesto gesto samoboja w postaci
argumentu ze trzeba posprzatac i przewinac i w ogole spacer i prasowanie. Bo
sluszie prawia pracujace, w tym obecnie i ja- ze czynnosci domowe wykonac trzeba
niezaleznie od konfiguracji osob pracujacych w domu. Jak rowniez przewinac i
nosa dziecku obetrzec. I ze w gruncie rzeczy w zaleznosci od czasu srodkow
finansowych i stopnia lenistwa wlasnego- mozna owe codzienne czynnosci
zredukowac do minimum, lub rozbudowac do przesady.
Tymczasem sensem bycia z dzieckiem w domu- jest owo dziecko wlasnie. jesli ktos
lubi- zostaje. jesli ktos nie czuje bazy- wywala polowe pensji na opiekunke,
przedszkole prywatne, usiluje sie dostac do panstwowego itd. Umowmy sie ze
dkladnie kazda mama za prawidlowy rozwoj i bogata oferte dziecka jest w stanie
zaplacic wiele. Niektore maja to szczescie ze same lubia i umieja dziecku owe
rozrywki zapewniac. Inne wola pania przedszkolanke, ktora jest w tym celu
wyksztalcona.
Jesli czytam o tym ze ktos nie ma czasu usiasc bo pranie i sprzatanie (miejmy
nadzieje ze przynajmniej z dzieckiem i ze z elementami atrakcyjnymi a nie
"zmykaj nie przeszkadzaj") to mam ochote doradzic przedszkole i zlobek. Mi
prawde mowiac w czasach domowych najwiecej czasu zajmowalo bycie z dzieckiem i
nawet czasami nie mialam czasu ugotowac, posprzatac lub koszule farbowalam na
blekitnie Bycie z dzieckiem to jest jakis argument. Sprzatanie i obcieranie
nosa nim nie jest.

[agnieszkas72]

Masz rację.Przerażające jest,jak to dziecko będące z mamą w domu gubi się w
zalewie tych"monotonnych i pozbawionych celu" czynności.Kobiety niepracujące
bezdzietne lub mające mocno starsze dzieci to w Polsce rzadkość.Ja takiej bliżej
nie znam,no chyba,zeby liczyc starsze pokolenie-wszystkie będące w domu znajome
zajmują się małym dzieckiem,często kolejnym,nie korzystając przy tym z opieki
nianiek,żłobków i przedszkoli.

[asia_i_p]

Przypomniała mi się dowcip: Dwóch facetów w więziennej celi, jeden siedzi na
pryczy, drugi "wydeptuje ścieżkę" między drzwiami a oknem. Ten z pryczy
mówi: "Co ty myślisz, że jak ty tak chodzisz to nie siedzisz?".
A a propos naszego konfliktu: to trochę zależy od charakteru. Ja na przykład
bardzo potrzebuję skupienia - zaczynam coś, maksymalnie się na tym koncentruję,
robię to, kończę, przechodzę do następnego. Przy małym dziecku - nie da się i
to jest męczące. No i mamom domowym trochę brakuje poczucia zakończenia czegoś,
osiągnięcia. W pracy to masz, jako efekt pracy, lub jako pensję, jeżeli twoja
praca nie ma dotykalnych efektów. W domu praca praktycznie się nie kończy,
rozmywa się z odpoczynkiem, czas mamy, czas dla spraw domowych i czas zabawy z
dzieckiem mieszają się - czy kiedy biorę prysznic, równocześnie śpiewając
dziecku, to mój czas, czy dziecka? Czy to jest czas zabawy czy porządków
domowych, jeśli ścierając kurze podryguję przy piosenkach dziecięcych, żeby
dziecko się nie wkurzało? Czy jeśli podczas drzemki małej uczę się włoskiego,
to to jest relaks? Tak samo skuteczny jak leżenie w wannie w kąpieli? Jasne,
planujemy nasz dzień. Ale dziecko przez cały czas jest obok i potrafi
skutecznie go przeplanować.

[na_pustyni]

się podpisuję