wolność w małżeństwie-granice

[ewulaw1]

Mój mąż wyjechał na 4 dni na typowo męskie wakacje.Wraca w sobotę i jedziemy
razem nad morze. Nie zapytał mnie o zdanie, a raczej postawił przed faktem
dokonanym. I tu moje pytanie? Jak Wy byście zareagowały na informacje o
wyjeździe. Wprawdzie wiedziałam, że planuje taki wyjazd, ale jakiegoś
oficjalnego pytania nie było. Mam do męża zaufanie. jeszcze nigdy go nie
nadużył. jesteśmy ze sobą 9 lat, 2 po ślubie. Nie czuję się jakoś szczególnie
dotknięta jego samotnymi wakacjami-jeśli te 4 dni można tak nazwać. Myślę
nawet, że takie krótkie rozstanie może korzystnie wpłynąć na związek-chociaż
nam układa się ok. Moja mama zareagowała chwilowym oburzeniem, że zostałam
sama z dzieckiem podczas, gdy mąż "rozkoszuje się" kawalerskim życiem. Co wy
na to?

[marysienka110]

ewulaw1 napisała:

> Mój mąż wyjechał na 4 dni na typowo męskie wakacje.Wraca w sobotę i jedziemy
> razem nad morze. Nie zapytał mnie o zdanie, a raczej postawił przed faktem
> dokonanym. I tu moje pytanie? Jak Wy byście zareagowały na informacje o
> wyjeździe.

Co to sa typowo meskie wakacje?

> Moja mama zareagowała chwilowym oburzeniem, że zostałam
> sama z dzieckiem podczas, gdy mąż "rozkoszuje się" kawalerskim życiem.

Na prawde sie rozkoszuje? Pzeciez to nie twoja mama zostala sama z waszym dzieckiem, wiec skad to
oburzenie?


Co wy
> na to?

Jak na lato.
Daj w sobote znac w jakim stanie wrocil.

[lila1974]

Nie lubię stawiania przed faktem dokonanym.
Gdyby mąż miał ochotę wybrać się gdzieś z kolegami, to jednak chciałabym, by
wziął pod uwagę moje zdanie. Byłoby mi miło, gdyby zapytał, czy nie mam nic
przeciwko temu i uzgodnił ze mną czas tego wyjazdu.

Przeciwko takiemu wypadowi nie mam zastrzeżeń, ale miałabym je, gdyby mąż
stwierdził wtedy i wtedy jadę, bez refleksji, zamiast zagadnąć "kochanie, czy
nie masz nic przeciwko, ze wyjadę z chłopakami na parę dni?"

Dokąd będę czuła, że mąż lubi dom, a jego wyjazd jest miłą rozrywka a nie
ucieczką, dotąd nie będę stawała okoniem.

[kiwi1910]

mój mąż po alkoholu jest przygłupiasty i w zyciu nie chciałabym żeby wyjechał
na takie męskie wakacje bo bankowo skończył by się nie ciekawie dla mnie. Ale
całe szczęście najbardzie lubimy sobie razem jeździć na imprezki ( ostatnio
baaardzo rzadko mamy okazję).
a Tobie doradzam zaplanować podobny wyjazd i zapowiedzieć mężowi tylko nie
złośliwie a tak samo jak on potraktować jako oczywista sprawę. Jak on pojedzie
to ty też wal śmiało!

[wieczna-gosia]

Moj maz jedzie jutro na zlot.
Ja tez wyjezdzam sama czasami, chociaz przyznaje ze ja po prostu LUBIE jezdzic z
dziecmi. Ale za to nie lubie wychodzic z dziecmi- i wychodze sama- do kina, do
kolezanki, na basen itd itp.
nie pyta mnie o zdanie tylko o dostepnosc terminu. Ja robie tak samo.

[monia145]

Mój pewnie zapytałby mnie o zdanie, a ja zapewne w przypływie dobrej woli bym
się zgodziła. Nam takie osobne wyjazdy tylko na dobre moga wyjść.....

Mój jeździ

[coco.a]

raz w roku, w wakacje (szaleją sportowo głównie, choć i procenty są ), na ok
tydzień. W ogóle by mi do głowy nie przyszlo zastanawiać się czy
mu "wolno"???? Ustalamy wszystko razem, więc akcja "fakt dokonany" nie wchodzi
w grę, ale prosić się o zgodę nie musi (co to za pomysł?). Ja też nie proszę o
zgodę. No ludzie! Szacunku dla cudzej wolności, zaufania i pogody życzę .

[mam_to_w_nosie]

ewulaw1 napisała:

> Mój mąż wyjechał na 4 dni na typowo męskie wakacje.Wraca w sobotę i jedziemy
> razem nad morze. Nie zapytał mnie o zdanie,

O zdanie czy zgodę nie pytam, ani mój mąż nie pyta, ale jak napisała wieczna-gosia
o dostępność terminu owszem.

> a raczej postawił przed faktem
> dokonanym. I tu moje pytanie? Jak Wy byście zareagowały na informacje o
> wyjeździe. Wprawdzie wiedziałam, że planuje taki wyjazd, ale jakiegoś
> oficjalnego pytania nie było. Mam do męża zaufanie. jeszcze nigdy go nie
> nadużył. jesteśmy ze sobą 9 lat, 2 po ślubie. Nie czuję się jakoś szczególnie
> dotknięta jego samotnymi wakacjami-jeśli te 4 dni można tak nazwać. Myślę
> nawet, że takie krótkie rozstanie może korzystnie wpłynąć na związek-chociaż
> nam układa się ok. Moja mama zareagowała chwilowym oburzeniem, że zostałam
> sama z dzieckiem podczas, gdy mąż "rozkoszuje się" kawalerskim życiem. Co wy
> na to?

[gosika78]

Mój niemąż też jeździ. Rzadko się zdarza, ale się zdarza - zazwyczaj jest to jakiś obóz sportowo-treningowy. Planuje to w miarę rozsądnie i nigdy nie miałam nic przeciwko - on o tym wie ale o zdanie zawsze spyta.
Gdybym się nie zgodziła to by nie pojechał ale nie widzę celu ani sensu zabraniania sobie nawzajem czegokolwiek.

[mg31]

Mój nie jeżdzi, ni było jeszcze takich sytuacji a gdyby były...hmmmmmmm?
Nie wiem...
Ale za to wyjścia z kolegami i owszem... )
(wczoraj był na coca-coli )

[justi54]

Typowo męskie 4 dniowe wakacje a ja sama z dzieckiem. No proszę bardzo pomagam
się spakować ale na zawsze, zmieniam zamki niech jego wakacje trwają całe życie.

[coco.a]

fajnie macie, nie ma co ;/

justi54

[lila1974]

Czemu tak kategorycznie?

[justi54]

Zasadnicza jestem. Jak chciał się koniecznie ożenić i mieć dziecko to nie po to
aby teraz z kolegami balować, pieniądze i urlop tracić.

Albo troll

[coco.a]

albo wspólczuję

[justi54]

a gadamy na tym forum od dawna.

[gryzelda71]

justi54 napisała:

Jak chciał się koniecznie ożenić i mieć dziecko to nie po to
> aby teraz z kolegami balować, pieniądze i urlop tracić.

To po ślubie musi pozrywać wszelkie kontakty?A zarobione pieniadze moze wydać tylko na cel rodziny?

[coco.a]

nie no, może... za łaskawym pozwoleniem, jak zarobi i zasłuży...
żenada
Ciekawe czy w drugą stronę tez mają taki układ...

[justi54]

W drugą stronę układ jest zbyteczny bo ja nigdy nie zostawiałabym własnego
dziecka na 4 dni. Raz musiałam wracać do pracy wcześniej jak byliśmy na urlopie
w Rabce i przepłakałam te dni bez małego. Wtedy sobie obiecałam nigdy więcej i
zawsze jak się trafia delegacja w pracy to idę na chorobowe. Tylko coś się
ostatnio podejrzliwi zrobili. Do SPA z koleżankami ja nigdy, tracić cenne dni z
dzieckiem ja nigdy.

[lila1974]

Justi wręcz przeraża mnie to co piszesz

[justi54]

Nie jest tak źle. Taki mamy model życia.

[coco.a]

O Boże...

[e_r_i_n]

justi54 napisała:

> Wtedy sobie obiecałam nigdy więcej i zawsze jak się trafia delegacja w pracy
> to idę na chorobowe. Tylko coś się ostatnio podejrzliwi zrobili. Do SPA z
> koleżankami ja nigdy, tracić cenne dni z dzieckiem ja nigdy.

DLA DOBRA DZIECKA warto odciąć pępowine.

[justi54]

Kontaktów to zrywać nie musi, ale co innego wypad z kolegami na mecz przy piwku
do pubu a co innego wydawanie kasy na wyjazd z kolegami, a strata 4 dni urlopu
to już dla mnie zupełnie nie do przyjęcia. Pieniądze zarabia się na rodzinę.

[lila1974]

A na swoje przyjemności to już nie?

Rozumiem, gdy jest ciężko związać koniec z końcem, ale w normalnych warunkach,
gdy mąż dostraja swoje wypady do możliwości finansowych też nie?

Gdyby mojemu zamamił się wyjazd na Biegun Północny, na który nas nie stać, to
pewnie, ze wniosłabym weto, ale jeśli chce pojechać na ryby nad jezioro i pod
namiot, to czemu nie?

[justi54]

Ale on wydaje kasę na siebie. Lubię żeby to robił tu na miejscu.

[coco.a]

.. pod nadzorem...dodaj

justi

[lila1974]

Więc gdyby zapytał, czy może pojechać na dwa dni na ryby z przyjacielem, to
Twoja odpowiedź brzmiałaby "nie"?

(fakt, czy wędkuje nie ma tu znaczenia )

[justi54]

Naprawdę musisz być okropnie zaborcza

[coco.a]

to nie jest dobre ani zdrowe, niestety

[justi54]

To prawda jestem bardzo zaborcza. To moja główna wada. A najgorsze jest to że
jestem taka wobec syna pomimo, że jest bardzo samodzielny.

[lila1974]

Czyli widzisz, sama odbierasz tę swoją cechę jako wadę - postaraj się zatem z
nią walczyć, a nie pozwalasz na to, by rządziła Tobą.

[justi54]

[lila1974]

Skoro sama nie potrafisz, to zwróć się z prośbą o pomoc - choćby do własnego
męża.
Nie udawaj przed nim, ze Ci z tą zaborczością dobrze. Przyznaj się, że jesteś
zaborcza, a chcialabyś by ci pomógł z tą zaborczością zawalczyć.
A moze pomyśl o psychologu?
Masz pomysł, skąd się tak w Tobie zadomowiła ta cecha?

[justi54]

Psycholog jest zbyteczny. Nie mam zamiaru nabijać komuś kasy.
A skąd ta cecha. To chyba wynik późnego małżeństwa i macierzyństwa. Nidgy nie
chciałam wychodzic za mąż i mieć dzieci, ale jak już to się stało to oszalałam
na punkcie małego. Druga sprawa nie mam rodziców, rodzeństwa i oparciem dla
mnie jest tylko najbliższa mi rodzina (mąż, dziecko).

[lila1974]

Justi zaczynam rozumieć, ale nie popierać.
Podejście do psychologa tez błędne.

Kiedy zobaczylam, że swoją postawą robię krzywdę moim dzieciom poszłam do
psychiatry. Uważam to za jedną z mądrzejszych decyzji w moim życiu.

[justi54]

Teraz to Ty mnie zaszokowałaś. napisz jesli możesz tak oględnie co takiego
miałabys robić że aż oparło się o psychiatrę.

[lila1974]

Nie mogłam zrozumieć dlaczego dorośli nie wyprowadzają mnie z równowagi, a
potrafię drzeć japę na własne dzieci. Widzialam, ze liczenie do 10 i inne
metody samouspokajania na mnie nie podziałaly, więc nie wahałam się ani chwili
dlużej. Poszłam do psychiatry. Co prawda ona nie odpowiedziała mi na moje
zasadnicze pytanie, bo to wymagałoby wizyt u psychologa, ale dała mi leki
wspomagające układ nerwowy, dzięki którym udało mi się ujarzmić ataki scieku
macicy.

wścieku macicy miało być :))))))

[lila1974]

[coco.a]

Bardzo egoistyczne podejście. Psychologa potrzebujesz tak dla swojego, jak i
dla dobra Twojej rodziny, która albo już cierpi (maż) z powodu Twojej postawy,
albo zacznie (dziecko). I o ile maż może Cię zostawić, to dziecko nie ma na to
szans, więc będzie w tym rosło.
A Ty jestes dla nich oparciem, czy przeszkodą w budowaniu tej szczęśliwości?

[justi54]

gdzie ;)?

[coco.a]

[justi54]

Chyba powinnyśmy trochę ochłonąć. Wyskakuję z parcy odebrać męża koszule z
pralni (miały być na wczoraj, ale okres urlopowy i personelu nie mają). Jak
wrócę to może jeszcze podagamy jak będziecie chciały.

Justi

[lila1974]

Ja tez musze zmykac, a rozmowa z Tobą mnie wciągnęła.

I nie bocz się na coco.a, ona nie chce Ci dokuczyć - prawdę prawi

[malila]

justi54 napisała:
> Psycholog jest zbyteczny. Nie mam zamiaru nabijać komuś kasy.

Czy to znaczy, że nie wierzysz w skuteczność psychoterapii?

[justi54]

Psychofachowcy są mniej więcej tacy jak politycy. Będą cię karmić sloganami,
które i tak już znasz, a jeszcze ty masz im za to płacić.

[malila]

justi54 napisała:

> Psychofachowcy są mniej więcej tacy jak politycy. Będą cię karmić sloganami,
> które i tak już znasz, a jeszcze ty masz im za to płacić.

Wydaje mi się, że zbudowałaś sobie obraz psychoterapii na podstawie artykułów w
tzw. babskich gazetach, które tyle mają wspólnego z psychoterapią, co artykuły
o chorobach z indywidualną konsultacją u lekarza. Psychoterapia nie ma z
przekazywaniem sloganów nic wspólnego. Psychoterapeuta niczego nie narzuca.
Pomaga docierać w miarę bezpiecznie do tych rejonów duszy, które są zamknięte
bądź niezauważane. Dobry psychoterapeuta wart jest wydanych nań pieniędzy.

[justi54]

Babskich gazet nie czytuję. To dla mnie brukowce, na które tak samo szkoda
wydać pieniądze jak na "lekarza od dusz". Zdanie może krzywdzące dla tego
środowiska to raczej wyrobiłam sobie po aferze Samsona. A tak na marginesie jak
w miarę bezpiecznie ma mi pomóc "dojść do rejonów mojej duszy, które ......"
człowiek który mnie zupełnie nie zna. Wyznacza kolejne wizyty im więcej tym
lepiej bo kasuje forsę. Z każdym odbytem spotkaniem ja mam się poczuć lepiej a
po wielu, wielu sesjach mam puścić męża na męskie wakacje. Sorry dla mnie
paranoja.

[malila]

justi54 napisała:

>
> środowiska to raczej wyrobiłam sobie po aferze Samsona.

Ale to tak jakby zdyskredytować środowisko lekarskie na podstawie historii
lekarza, który przychodzi na dyżur do szpitala zapromilowany. W aferze Samsona
duży udział miał fakt, że Samson nie miał superwizora, czyli kogoś, kto by
kontrolował.

A tak na marginesie jak
>
> w miarę bezpiecznie ma mi pomóc "dojść do rejonów mojej duszy, które ......"
> człowiek który mnie zupełnie nie zna. Wyznacza kolejne wizyty im więcej tym
> lepiej bo kasuje forsę.

Po pierwsze - nie wiem, czy po iluś tam sesjach puściłabyś meża na męskie
wakacje, bo to nie jest celem psychoterapii. Celem psychoterapii jest
dowiedzenie się, dlaczego boisz się go puścić i czy Twoje obawy mają realne
podstawy. To coś w rodzaju szukania zaklęcia, które sprawiło, że taki wyjazd
jest dla Ciebie zagrożeniem. To zaklęcie należy odnaleźć i odczarować.
Po drugie - psychoterapeuta dlatego właśnie nie moze skończyć sprawy na jednym
posiedzeniu i wyznacza kolejne wizyty, żeby osobę, która zwróciła się o pomoc,
lepiej poznać. Aczkolwiek już po pierwszej wizycie jest w stanie sporo
powiedzieć - a na pewno tyle, żeby móc w stanie przewidzieć, jak długo mniej
więcej będzie trwać terapia. Żeby pomóc dotrzeć komuś do zakamarków jego duszy,
nie musi ich znać. Wystarczy że w odpowiednim miejscu zada pytanie, którego
człowiek nigdy wcześniej sobie nie zadawał, bo odpowiedź wydawała się
oczywista. To mniej więcej tak jakby chodzić codziennie z różowym balonikiem
przymocowanym do torebki i nie zastanawiać się dlaczego, bo ten balonik jest
tam od zawsze. Albo wracać do domu czterema ulicami zamiast jedną, bo jest sie
przekonanym, że to jedyna droga. Nie trzeba człowieka znać, żeby go zapytać,
dlaczego idzie tędy a nie tamtędy.

[justi54]

Coś za dużo wiesz na ten temat. Czy Ty przypadkiem nie jesteś "w zawodzie"? I
ja zupełnie tego nieświadoma rozmawiam niczym na skórzanej kanapie. Jeśli tak
to chociaż za darmo się leczę.

[malila]

justi54 napisała:

> Coś za dużo wiesz na ten temat. Czy Ty przypadkiem nie jesteś "w zawodzie"?

Na temat pracy położnej i instruktora taiji też trochę wiem - nie trzeba do
tego być w zawodzie.
Nie, nie jestem psychoterapeutką. Mam wśród bliższych znajomych sporo
terapeutów, kilku psychiatrów, a emocje to mój konik. Swego czasu sama
przechodziłam terapię. I jak przyjdzie czas, wrócę do tych wizyt - ale już nie
w celu terapii.

[marina2]

termin się ustala to chyba oczywiste.to cywilizowania forma komunikacji.i tyle.

[lila1974]

Justi błagam ... to nie może być prawdą?
Nie widzisz w swojej postawie na prawdę niczego niepokojącego?

[justi54]

To jest prawda przecież "znamy" się nie od dziś i wiesz jakie mam podejście
głównie do dziecka. W swojej postawie to widzę wiele niepokojących cech, ale
nie potrafię się powstrzymać.

[coco.a]

proponuję poszukać pomocy u specjalisty, niestey toksyczny rodzic to piętno na
całe życie. Przed Wami dopiero wszystko się otwieta. Nie spapraj tego.

[coco.a]

Strata urlopu??? To on ma tylko 4 dni roku czy jak? Jak na rodzinę to rozumiem,
że Ty też do fryzjera/kina/kosmetyczki nie chodzisz sama.
W ogóle najbardziej poruszyło mnie to kategoryczne stwierdzenie o tym, ze nie
ma prawa p.o.m.y.ś.l.e.ć o sobie 8). Niby dlaczego? Bo się ożenił?
Nie no wytłumacz mi, bo pojąć nie mogę.
Mój jeździ, ja jeżdżę, jeździmy razem. Wydajemy pieniadze nie tylko "na
rodzinę". Jesteśmy szczęśliwi.

[justi54]

Urlopu to on ma bodaj ponad 40 dni (taka praca), ale zawsze trudno mu go dotać
więc jak już się uda to nie chciałabym by go marnował dla kolegów. Nawet teraz
jak mamy wyjechać ja mam przez szefa podpisany urlop od 2 tygodni a mąż ma
dopiero o niego "walczyć".

Justi

[lila1974]

To tym bardziej pomyśl, jaką zrobiłabyś mu przyjemność, gdybyś zaproponowała,
by wybral się może z kumplami na ryby, grzyby czy kajaki (nie mam pojęcia, co
lubi). Podejrzewam, ze sam by z tego nie skorzystał, bo jawi mi się jako osoba,
która bardzo Was kocha, więc byłoby mu szkoda tych kliku dni, skoro ma ich malo
dla rodziny, ale jakże byłoby mu miło na wieść, ze żona dostrzega jego prawo o
decydowaniu o sobie.

Justi, tak w ramach eksperymentu, porozmawiaj z nim o takim dwudniowym
wyjeździe z kolegami i wysonduj, co on na prawdę o tym myśli, a nie tylko co
mówi pod Ciebie, znając Twoje podejście do sprawy.

Kurcze, mam ochotę sama z nim pogadać

[justi54]

Do fryziera, kosmetyczki chodzę regularnie i to wtedy jak tatuś z synem mają
swoje męskie wypady. W kinie nie byłam od urodzenia małego, sama nie pójdę a
nie mamy go z kim zostawić.

[lila1974]

Jak to nie masz z kim? Mały zostaje z tatą, a Ty idziesz z psiapsiółą do kina.
Osobiście rzadko wychodzę sama, ale cieszy mnie sama świadomość, że mąż nie
miałby nic przeciwko. Myślę, ze Twój mąż też by tak miał. Nie korzystałby
nagminnie, ale cieszyłby się, że żona pozwala mu na odrobinę swobody.

[justi54]

Ale ja nie mam ochoty tracić czas z koleżanką bo nie sprawia mi to przyjemności.

Justi

[lila1974]

Ok, Twoje prawo.
Jednak nie wiesz, czy w skrytości ducha Twój mąż nie marzy o partii szachów
wyłącznie w towarzystwie przyjaciela.

[gryzelda71]

justi54 napisała:
Pieniądze zarabia się na rodzinę.

Czylinowy tuz do rzęs,to kwalifikuje sie do wydatków na rodzine?

[justi54]

Tusz do rzęs kwalifikuje się.

[gryzelda71]

To dobrze,bo już miałam wizje w głowie,że tylko dla dziecka wszystko kupujesz,bo reszta to fanaberia

[lila1974]

W sumie, jeśli oboje wyznajecie takie zasady, to mnie nic do tego.

Ja nie umiałabym jednak tak zyć. Nie wyobrażam sobie po prostu, że nie mogłabym
pojechać do koleżanek, bo mój mąż wyznaje zasadę, ze od ślubu nie mam prawa do
samodzielnego poruszania się po świecie.

Trzymanie mnie na smyczy odebrałabym jako brak zaufania, co absolutnie
popsułoby moje małżeństwo. Skoro ufam mężowi, nie widzę powodu dla którego nie
miałby odrobiny czasu spędzić z kolegami.

[justi54]

Tak obojgu nam to pasuje (no mąż się czasem buntuje)jesteśmy już "starzy". Był
czas w młodości na szaleństwa na swobodę teraz jest czas dla dziecka tym
bardziej, że ten czas tak szybko upływa.

[coco.a]

Zupełnie bez złośliwości - przemyśl to jeszcze...

[justi54]

Padło pytania o granice wolności w małżeństwie to dałam odpowiedź. Szczerą,
prawdziwą. Wiem, wiem dziwna jestem zreszta taka opinie mam w pracy, w rodzinie
wsród znajomych. Tudno nie możemy być wszystkie takie same - prawda.

[lila1974]

Justi, oczywiście, że każdy jest inny, jeden pozwoli sobie na więcej drugi na
mniej, ale z tego, co Ty piszesz wynika, że nie pozwalasz na wolność -
przypominam, ze jest ona podstawowym i nawet konstytucyjnie zagwarantowanym
prawem każdego człowieka.

Wolność, ktorą ograniczamy sobie sami w imię miłości do drugiego czlowieka jest
słodką niewola, ale wolność ograniczona przez z góry narzuconą zasadę jest
cierpieniem - czasami cichym, niedostrzegalnym, ale rodzącym prawdziwe
frustracje.

Zastanów się, skoro tak wielu ludzi postrzega Cie jako dziwną, więc może coś w
tym jest?

[coco.a]

Lila, właśnie miałam napisac to samo. Ton wypowiedzi (wystawię walizki, byłabym
wściekła, etc.) wskazuje, że to jest nienormalne podejście. Jak dla mnie
toksyczne. Naprawdę nie chodzi mi tu wyłącznie o krytykę, choć dezaprobata
takiego podejścia sama się cisnie, ale o to, ze warto z tym coś zrobić. Szkoda
nawet aby to ukochane dziecko patrzylo na taki "szczęśliwy", SKAZANY na siebie,
a nie będacy ze sobą z wolnego wyboru model.

[justi54]

Tak to prawda jestem toksyczna co już nie raz zarzucano mi na tym i innych
forach.

coco.a

[lila1974]

Poruszyląś tu coś, co dla mnie osobiście jest niezwykle istotne.
Nawet ostatnio powiedziałam o tym moim rodzicom.

Jednym z darów jakie od nich otrzymałam była świadomość, że są ze sobą dla
siebie. Przez całe życie miałam swiadomość, ze moi rodzice się kochają. Nie są
ze sobą dlatego, ze mają nas (swoje dzieci) i wywiązują się z obowiązku bycia
idealną rodziną. Wiedziałam, ze kochaliby się tak samo, gdybyśmy się na tym
świecie nie pojawili.

Gdy to mówiłam, mój mąż zapytał mnie, jak jest z nami. I na szczęscie
uświadomiłam sobie, ze z nami jest podobnie. jesteśmy razem dla siebie i
kochalibyśmy się równie mocno, gdyby nie dane było nam posiadanie dzieci.

[lila1974]

A widzisz, czyli mąz jednak czasami wyraża sprzeciw. podejrzewam, że bardzo
subtelny, bo nie chce sprawiać Ci przykrości, ale to nie ludzkie takie
trzymanie go w klatce.

I nie chodzi tu o szczeniackie szaleństwa, ale o zwykła i naturalną swobodę.

Dwjka moich przyjaciół ustaliło taki model, jak Twój i widzę jak się z tym
męczą. Właściwie to on go narzucił, bo ma podobną wizję rodziny do twojej. Ona
przez to jest praktycznie ubezwłasnowolniona. Nie może nawet wyjechać na wyjazd
zorganizowany z pracy, bo wie, z jakim fochem spotka się po powrocie.

W sumie on ukręcił bat na włąsny tyłek, bo dla podkreślenie tej zasady, sam
sobie też nie pozwala na wyjazdy, na które ma chęć. Ostatnio miał okazję
pojechać do Norwegii na dorsza. Wyjazd zorganizowała firma współpracująca z
jego działem, więc nic by go to nie kosztowało i był już blisko podjęcia
decyzji na tak, wówczas ona mu wytknęła, że zasady obowiązują inne i nie
pojechał.

Oboje mają do siebie cichy żal, ale żadne nie chce się z tego wycofać, co jest
dla mnie niepojęte. Do tego wszystkiego rodzi frustracje u obojga.

RJak przeczytalam wypowiedzi justi

[wieczna-gosia]

to prawde mowiac zaczelam sie dusic. paradoks polega na tym ze moj maz
prawdopodobnie takie cos by wytrzymal. Ja zwialabym po tygodniu. Przez wiele lat
to ja bylam strona szwendajaca. Teraz moj maz znalazl sobie wlasne kumpeltswo i
wiecej sie zaczal szwendac.

Bo z drugiej strony- maz teraz zmienil prace urlopu nie ma. A wyjazdy byly
zaplanowane- dla nas obojga bylo oczywiste ze ja pojade a nie bede jak Kaja
tkwic przy jego boku. Wyjechalam z czescia dzieci. Za tydzien wyjezdzam z
kolejna czescia dzieci, on wtedy zostanie sam. Caly czas wacham sie czy moze
jednak pojechac sama- ale raczej nie pojade bo ja po prostu luibie jezdzic z
dziecmi.

[alusia_b]

To zdrowo jak facet pobeka w męskim towarzystwie od czasu do czasu. A jeszcze
zdrowiej jak ja na 3 dni jade do SPA np z 7 kolezankami ))

[joanna_poz]

moj parter co roku z kolegami wyjeżdza bez nas na tydzień zima na narty.
ja na nartach nie jeżdzę i nie pałam chęcią nauki, dlatego zostaję sama w domu
z dzieckiem i psem

nie mam nic przeciwko tym wyjazdom, bo nie widzę powodu, aby on z powodu mojej
niechęci do nart rezygnował ze swojej pasji.

[aluc]

no i znów IMHO nie chodzi o sam wyjazd, a sposób załatwienia sprawy
nie mam nic przeciwko męskim wyjazdom, a nawet sama muszę wtedy mu zarezerwować
samolot, hotel i inne takie, nie mam również nic przeciwko damskim wyjazdom
ale jakoś nie mamy problemu z uzgodnieniem kto, dokąd i z kim, ak drugiej
stronie coś nie odpowiada, to negocjujemy
stawiania przed faktem dokonanym nie lubię i to jest problem

tak na marginesie, czytając ostatnio niniejsze forum, dochodzę do wniosku, że:

- mój związek upada (lubię babskie wakacje i nie czuję się opuszczona, jeśli on
jedzie na męskie, oraz czerpię przyjemność ze spędzania czasu bez niego i nie
tęsknię rozpaczliwie w każdej sekundzie)
- jestem fatalną matką (czuję ulgę na samą myśl o perspektywie pozbycia się
dzieci na parę dni oraz nie tęsknię rozpaczliwie w każdej sekundzie)

na szczęście zdanie mam zgoła odmienne

[ewulaw1]

Mam podobne podejście do sprawy. Nieobecność męża w domu traktuję jako chwilę
wytchnienia, chwilę dla siebie(+opieka nad dzieckiem).miałam jedynie wątpliwości
co do sposobu załatwienia sprawy.wydaje mi się, że wypadałoby zapytać-chociaż i
tak bym sie zgodziła.Do tego doszła wątpliwość, czy aby u mnie w
związku-ocenianym przeze mnie jako udany-nie dzieje się coś złego, czego ja nie
zauważam-mąż jedzie sam, ja nie mam nic przeciwko. A dlaczego? W zdecydowanej
większości małżeństw moich koleżanek o podobnym stażu małżeńskim wyjazdów bez
rodziny sie nie praktykuje. Widzę, że nie tylko ja jestem taka liberalna.
A swoja drogą ciekawa jestem jak duży jest margines prywatności w Waszych
związkach. My raczej nie mamy przed sobą tajemnic i dosyć dużo czasu spędzamy
osobno.

[karanissa]

Moj niemaz co roku tak sobie jezdzi w okolicach czerwca - skrzykuja sie z 3-4
kumplami i jada do "domku w lesie" - a juz jak sa jakies rozgrywki w pilce
noznej, to bankowo. ZAWSZE ustala ze mna termin (wyjazd trwa nie dluzej niz 5
dni). Ja zostaje wtedy z synkiem - najwazniejsze, ze niemaz zabiera ze soba
PSA. Pies bawi sie wysmienicie, spi caly dzien na drewnianym tarasie, z rzadka
wypuszczajac na krotka przebiezke po lesie. Wiem, ze bawia sie dobrze, jest
piwko, grill i spanie do 12.00.

I rowniez nie czuje sie tym dotknieta. Niech se chlop pojedzie. Ja tez bym
chetnie tak pojechala, tyle ze zadna z moich kolezanek nie ma takiego "domku w
lesie" i kazda zarobiona jakos, czasu nie ma, zeby wyrwac sie na te pare dni
poza sezonem...

[denay]

to nie dość, że wyrodna matka jestem
to na dodatek fatalna żona
bo oddycham sobie pełną piersią już drugi tydzień
"siedząc" w domu bez męża i dziecka...

[gorzkasweetie]

Wyjazd byłby w pełni ok, ale oczywiście po ustaleniu. Żadnych faktów
dokonanych. I na wymianę. Gdybyśmy wczesniej się umówili - w tym terminie
odpoczywam sobie ja a w tym ty - bez problemu. Uważam że czasem naprawdę trzeba
od siebie odrobinę odpocząć. Mój mąż własnie samorzutnie zaproponował że na
czas swojego tygodniowego urlopu bierze naszą córę do swojej mamy na wieś. A ja
owszem w tym czasie pracuję, ale jednak to trochę odpoczynku będzie tak
samotnie w domu Napewno będzie mu się za to tez jakis odpoczynek od nas
należał, bez problemu to wspólnie ustalimy.

[soemi]

Kwestia indywidualna. Po powrocie wręczyłabym mężowi dziecko i sama wyjechała
na 2-3 dni - jeśli nie będzie to ze szkodą dla dziecka, bo np karmisz piersią.
Nie miałabym nic przeciwko temu, ale raczej po uzgodnieniu kiedy on jedzie i
kiedy ja jadę.

[e_r_i_n]

Nie akceptuje stawiania przed faktem dokonanym - sama tak nie robie i tego
samego oczekuje od meza. Mamy dziecko, wspolne zycie, wiec nie da sie zyc jak
za 'kawalerskich' czasow.
Dlatego wyjscia/wyjazdy ustalamy. Nie prosimy o zgode, tylko dogadujemy.
Wyjezdzamy sami, wychodzimy i nie widze w tym niczego zlego.
Wlasnie dzisiaj w nocy wyprawilam meza na trzydniowa impreze, a sama jade z
kolegami z pracy na finał Ligi Światowej do Katowic . A dziecko u babci
nieteskni za nami .

[justi54]

u mnie z tą różnicą, że moi faceci chodzą tam razem od dwóch dni. Widzisz mój
mąż woli zabrać syna na siatkówkę niż pójść tam z kolegami. Ja z powodu
astronomicznych cen biletów zrezygnowałam z rodzinnego wyjścia.

[e_r_i_n]

A moj maz (i ja) lubimy rownowage - czyli zapewnianie atrakcji sobie, sobie i
dziecku, kazdemu z osobna.
Moje dziecko na meczu bylo rok temu, w tym roku checi wyjscia nie wyrazilo. Dla
niego meczarnia bylyby godziny w dusznej sali.
Co do cen biletow - mam jedno hasło:
Bilet - 250 zl. Zobaczyc Polakow w akcji - bezcenne .

[justi54]

A moi faceci to prawdziwi pasjonaci zresztą mały był na fianałach już w maju
czy czerwcu 2001 roku jak miał 2 miesiące (chyba stąd mu to zostało). Co do cen
biletów - mam jedno hasło: Organizatorzy i koniki oszaleli. Kasę wolę wydać na
dobre perfumy, no ale ja nie jestem prawdziwym fanem siatkówki.

[e_r_i_n]

justi54 napisała:

> A moi faceci to prawdziwi pasjonaci

Moje dziecko tez, ale woli ogladac w TV .

> Co do cen biletów - mam jedno hasło: Organizatorzy i koniki oszaleli.

Bez przesady. Mowiac szczerze moim zdaniem bilety sa tanie - 250 zł za
najlepsze miejsca podczas finalu? Przypuszczalam, ze tyle beda kosztowac
najtansze.

> Kasę wolę wydać na dobre perfumy, no ale ja nie jestem prawdziwym fanem
> siatkówki.

I chyba w tym sęk .

[lola211]

Dla mnie to calkowicie naturalna sytuacja.
Facet nie jest moja wlasnoscia i moze dysponowac swoim czasem jak uwaza.Chce
wyjechac? Niech jedzie.Nie trzymam go na smyczy.

A co na to maz justi?

[emilly4]

Justi,a co na twoje zachowanie mowi maz?? Nieustanne oszczedzanie(z tego powodu
nawet do psychologa nie pojdziesz:/),pilnowanie-ani twoj maz ani ty nie macie
prywatnego zycia,a fakt,ze od kilku lat jestescie malzenstwem nie oznacza,ze
jestescie malzenstwem syjamskim,za kilka lat Twoj synek bedzie mial wiecej
olegow,swoje tajemnice,a za kilkanscie bedzie wychodzil na noc-JAK WTEDY TO
PRZEZYJESZ??

CZASAMI,ABY ZATESKNIC ZA DOMEM TRZEBA NAJPIERW Z NIEGO WYJSC! NIE BADZ
TOKSYCZNA MAMA!

[justi54]

Mąż się trochę buntuje, ale tylko trochę. Tu nie chodzi o nieustanne
oszczędzanie tylko o wydawanie pieniędzy z rozumem. A co do synka to masz rację
że za kilka lat będzie miał swoje życie i właśnie dlatego teraz muszę się
nacieszyć tym fantastycznym wiekiem. Jak mały podrośnie to niech sobie mąż
jedzie wtedy jego nieobecność nie będzie mi tak dezorganizowała życia domowego.

[zebra51]

justi54 napisała:

> Mąż się trochę buntuje, ale tylko trochę.
Jak mały podrośnie to niech sobie mąż
> jedzie wtedy jego nieobecność nie będzie mi tak dezorganizowała życia
domowego.



Masakra, wybacz, ale jakbym była Twoim mężem, to chyba bym z tego wyjazdu juz
nie wróciła.
Ale masz farta, trafił Ci się egzemplarz bez ikry. Jest szansa, ze się jeszcze
z rok pobuntuje i zasiądzie na stałe w bujanym fotelu.

[justi54]

Oj ikry to on ma że aż mu się wylewa. A z wyjazdu to on by wrócił do syna
oczywiście.

[e_r_i_n]

justi54 napisała:

> A z wyjazdu to on by wrócił do syna oczywiście.

Jakbym była swiadoma, ze w sumie to syn trzyma meza przy mnie, to bym sie
zdecydowanie chciala zmienic.

[justi54]

Źle to zrozumiałaś erin to nie syn trzyma męża przy mnie a miłość, miłość,
miłość.

[lola211]

O rany, dajcie juz Justi spokoj.Skoro im odpowiada zycie w klatce na uwiezi to
co komu do tego? Jak ktos po zawarciu zwiazku pełni juz role tylko i wylacznie
ojca/ meza(matki/zony) to jego brocha.Jego zycie.

Mój mąż jedzie

[agao_72]

na wakacje sam. znaleźliśmy dwutygodniowy wypad na Krym w sierpniu. zawsze
marzyło wyjeździe w tamte strony. więc pojedzie i odpocznie, od nas, od kotów
od domu. taki odpoczynek od rutyny codziennej i realizacja marzeń nalezy się
kazdemu.
on, wiedząc, że ja marzę o Maroku, wypchnął mnie tam. i cieszył się jak wariat
moją radością.
ale my nie stawiamy się przed faktami dokananymi - raczej informujemy partnerów
z wyprzedzeniem.

[jusienka]

My mamy bardzo duzo swobody w malzenstwie. Osobne wyjazdy, moje regularne
wyjscia do kina z jego przystojnym kolega z pracy, meza wyjazdy z kolegami np 2
tygodnie na Syberii, wyjscie na striptiz (nie moje), jego znajomi i moi znajomi
niekoniecznie zawsze sa wspolnymi znajomymi - dla nas zaden problem. Tylko w tym
tygodniu maz byl sam wieczorem na kreglach z kolegami z pracy, a chwile pozniej
caly dzien na wyjezdzie, a ja mam jutro zaplanowany caly dzien sama na zakupach.
Mamy osobne komputery, osobne kontakty i jakos nie widzimy potrzeby przegladania
ich. Kawal czasu dobrze nam sie tak zyje i nigdy nie widzielismy podstaw do
jakichkolwiek zgrzytow z tego powodu. W drobnych sprawach (typu wyjscie na
striptiz ;O) to zadnych specjalnych narad nie ma, ale osobne wyjazdy na ogol sa
planowane przy porozumieniu stron.

[justi54]

No tobie to się wielbiciel striptizu na Syberii trafił. A na jakim filmie
ostatnio byłaś z tym przystojniakiem z pracy?

[jusienka]

Ostatnio to chyba na Rysiu, ale ja juz nie mieszkam w pl i przystojniak
ozeniony. Justi, czytalam co wczesniej pisalas. Ja zaborcza w ogole nie jestem,
moj maz tez nie. I z dziesiec lat naprawde swietnie nam sie zyje, a co
najwazniejsze mamy zdrowa i fajowa corke i czas to najbardziej lubimy i tak z
nia spedzac.

[justi54]

[twojasasiadka]

moje zdanie jest takie...w duszy szlag by mnie trafił.. ale co mialabym
zrobić?
niech jedzie..ale pod warunkiem-że ja tak samo mogę wyjechać sama.
Taki układ jest uczciwy-że i facet i kobieta jak ma ochotę to sam/sama gdzieś
wychodzi czy wyjeżdża.Jesli robi to tylko jedna strona, uważając to za
oczywiste,a przy okazji druga siedzi w domku z dziećmi to jest to dla mnie nie
do przyjęcia.Powiedz mężowi,że tego a tego czasu chcesz mieć weekend tylko dla
siebie i wyjeżdżasz z koleżanką-tak będzie ok..choć jak znam życie nie zrobisz
tego a gdybyś zrobila to mężuś zrobiłby Ci conajmniej wykład