Moja maleńka nie wygrała walki o życie;(;(;(

[iwonag25]

Opuściła mnie wczoraj rano. NIe moge w to uwierzyć. Jeszcze dziś słyszę
tupanie jej pazurków, słyszę jak piszczy pod drzwiami żeby ją wpuścić.
Nie mogę sobie wybaczyc, że nie zrobiłam nic mimo iż myślałam że dzieje się
coś nie tak. Zrobiłam, ale za późno. O pare godzin za późno.
Nie mogę sobie wybaczyć że nie odczytałam jej sygnałów że cierpi - przecież
ja też tak cierpiałam kiedy rodziłam - tak jej mówiłam. Mówiłam że wytrzyma
bo jest dzielna. Nie wytrzymała.
Nie mogę sobie wybaczyć, że tak cierpiała
Boże, jak mi żal. Nie mam już czym płakać, a ciągle płacze. Na sucho.

[peresia]

Iwonag, bardzo Ci współczuję, przytulam Cię mocno.
Mogę się tylko domyslać, co czujesz, bo tez mam czworonoga w domu - kotkę.
Twoja Maleńka jest już w krainie wiecznych łowów, już nie cierpi.
Jestem z Tobą...

[twojasasiadka]

boże...tak to napisałaś,że myślałam,że chodzi o Twoje dziecko...

[gotok3]

ja tez...

[siasiunia1]

ja tez ......

[denea]

ja też...
Przykro mi bardzo i wiem co czujesz bom sama psiara ale trochę dziwnie mi się
zrobiło...

[paliwodaj]

ja tez myslam ze chodzi o dziecko, ale te pazurki o drzwi mnie wprawily w
oslupienie.
Wspolczuje, ale dobrze ze to nie dziecko....

[agata00123]

szczerze ci wspolczuje, wiem co to znaczy stacic psa. pisze "psa" bo nasz to nie byl piesek tylko wlasnie duzy dostojny pies sami musielismy podjac decyzje o tym zeby juz nie cierpial, oj ciezko bylo, bardzo. z jednej strony czlowiek chce dalej miec to zwierze- przyjaciela przy sobie ale z drugiej wie ze on sie meczy strasznie.

[sonix73]

też myślałam, że straciłaś dziecko..... i poczułam niesmak kiedy zrozumiałam...

[gryzelda71]

Współczuje bardzo straty...

A skąd u ciebie sonix73 niesmak?

[gorzkasweetie]

Bardzo współczuję.
A skąd niesmak u sonix73? Ja śledziłam watek poprzedni, otwierając ten
wiedziałam o kogo i co chodzi.
A nawet jakbym nie wiedziała, to niesmaku nie czułabym, bo wiem jak sie cierpi
po stracie ukochanego zwierzaka. Bardzo cierpiałam po śmierci kota, który był
moim domownikiem przez 15 lat. Odczułam to tak samo jak śmierć bliskiego
przyjaciela. Długo by to pewnie tłumaczyć, jezeli się tego typu uczuć nie
rozumie, nie ma szans, choćbysmy tu wszytskie bez końca rozważały...

[dirgone]

Bardzo ci współczuję. Od wczoraj czekałam na wieści, miałam nadzieję, że jednak
będzie dobrze... Nie wiem, co napisać, więc na tym kończę.

bardzo mi przykro:((( n/t

[ania.silenter]

[morgen_stern]

Taak, jasne, straciłaby dziecko i od razu zasiadłaby do forum, żeby sie
podzielić ta smutną wiadomością :{
Juz tak się strasznie nie zniesmaczajcie.
Bardzo Ci współczuję. Tez niedawno straciłam psa, tez sukę i też rozpaczałam tu
na forum. Również mam wyrzuty sumienia, że może dałoby się ją uratować. Swoje
musisz wypłakać, wiem, co mówię. My z mężem płakaliśmy po niej w głos jak
dzieci.
Za jakiś czas spróbujcie wziąć następnego pieska, wiadomo, że nie zastąpi
tamtej, ale będzie wam na pewno brakowało zwierzaka do kochania - nam brakuje
(((

[anita334]

Morgen_stern , prawda jest taka,ze tytuł jest mocny.Rzeczywiscie masz racje,ale
takie przemyslenia dochodza do człeka dopiero po chwili...Autorce współczuje,
ja do dzis mam koszmary po nocach po smierci mojej ukochanej Kajuni {alaskan -
malamut}

tak mi przykro

[kosheen4]

trzymajcie się tam ciepło

[joanna35]

Sąd Ostateczny

Święty Piotr u nieba wrót
Stoi trzymając listę cnót.
A wszystkie dusze w milczeniu
Przypatrują się jego skinieniu.
"Ten wejdzie pierwszy, kto
Był lekiem na całe zło;
Kto do końca wierny był,
Kochał i służył ze wszystkich sił,
Brzydził się złością,
Dzielił radością,
Na dobre i na złe.
Kto jednego tylko chce:
Kochać wiecznie jak szalony".
Piotrowa dłoń otwiera drzwi -
Lśnią oczy, merdają ogony -
Pierwsze do raju wchodzą psy.

Bardzo, bardzo Ci współczję.

[ibulka]

joanna35 napisała:

>
> Sąd Ostateczny
>
> Święty Piotr u nieba wrót
> Stoi trzymając listę cnót.
> A wszystkie dusze w milczeniu
> Przypatrują się jego skinieniu.
> "Ten wejdzie pierwszy, kto
> Był lekiem na całe zło;
> Kto do końca wierny był,
> Kochał i służył ze wszystkich sił,
> Brzydził się złością,
> Dzielił radością,
> Na dobre i na złe.
> Kto jednego tylko chce:
> Kochać wiecznie jak szalony".
> Piotrowa dłoń otwiera drzwi -
> Lśnią oczy, merdają ogony -
> Pierwsze do raju wchodzą psy.
>
> Bardzo, bardzo Ci współczję.


za cudowny wierszyk - dziękuję.
aż łezka poleciała. nasz Jamnik co prawda ma się świetnie, ale Pudel Znajomej
jest chory i obawiam się, że źle się to skończy...


Iwonka - przytulam

[bri]

Współczuję utraty pieska ale i tak odetchnęłam z ulgą, bo w pierwszym momencie
myślałam, że chodzi o dziecko.

[lila1974]

Iwoniu, tak mi szkoda i suni, i Ciebie

[asiam10]

Bardzo Ci wspolczuje.
I dobrze wiem, co czujesz. Stracilam swoja sunie w identyczny sposob, dokladnie
w pierwszy dzien Bozego Narodzenia. Cesarke miala robiona w wigilie w nocy. Tez
zaklinowal sie szczeniak- byl zbyt duzy, bu urodzila sama. Ja tez czulam, ze
cos jest nie tak, zwlaszcza, ze to byl jej drugi porod. Od rana 24 grudnia
jezdzilam po lekarzach. W linice SGGW zrobili jej nawet usg i stwierdzili, ze
wszystko jest ok. Zabralam ja do domu, zaczela rodzic. Ok?- to czekam, w koncu
tak mowili lekarze. Mylili sie...
To bylo jakies 8-9 lat temu. Niestety, do dzis boli. I do dzis czuje, ze moglam
zrobic cos jeszcze.

[mamaigiiemilki]

wspolczuje, bardzo mi przykro

[marychna31]

Iwoniag, śledzę Twoje wątki od jakiegoś czasu i już dawno chciałam do Ciebie
napisac tylko wciąż czasu było za mało....

Bardzo mi przykro, ze Twój piesek odszedł....dobrze, ze był otoczony opieką, ze
byłas przy nim...teraz już nie cierpi, jest po drugiej stronie tęczy...
To link dla tych, którzy stracili przyjaciela, ostrzegam, ze smutny ale pomaga
w żałobie po stracie czworonożnego przyjaciela:
www.indigo.org/rainbowbridge_ver2.html
Tu też mozesz go sunię pożegnać:
www.dognet.pl/ogrod/

Bardzo m przykro, ze stało się tak, jak się stało.

Myślę, ze to doświadczenie choć bolesne wiele Cię nauczyło. Pisze o tym bo ja
też w swoich kontakatach ze zwierzakami wiele sie nauczyłam. Kiedyś
kastrację/sterylizacje pojmowałam jako ich krzywde i wygodnictwo właściciela
teraz wiem, ze to koniecznośc dla naszych braci mniejszych.

Mam nadzieję, ze jeszcze przytulisz kiedyś do serca jakiegoś stwora)
A tak w ogóle to serdecznie zapraszam na forum Nasze Zwierzęta
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24438Pozdrawiam!

[hexella]

miałam nadzieję, że jej się uda
bardzo mi przykro...

[kawka74]

bardzo mi przykro

[annakate]

Smutno mi razem z Tobą. Nie wstydź się łez, to żaden wstyd płakac po stracie
przyjaciela.

[andaba]

Przykro mi. Miałam nadzieję, że przeżyje.

[nenia1]

Czytałam wczoraj twój wątek...
miałam nadzieję, że pojawią się optymistyczne wieści...

Bardzo ci współczuję, ale nie obwiniaj siebie,
dużo zrobiłaś aby uratować swojego pieska, czasami
jednak się nie udaje.

[iskierka40]

współczuje, znam ten ból doskonale((

[mapi9]

bardzo mi przykro.Właśnie spojrzałam na moje" futro" i się poryczałam.Nie
wyobrażam sobie żebym ją straciła tfu tfu

[iwonag25]

Właśnie nie zrobiłam nic. Nie spanie 3 nocy z rzędu i siedzenie przy niej to
nie jest wszystko.
Dwa tygodnie temu nawet nie wiedziałam ze jest w ciąży. Pojechałam do
weterynarza i usłyszałam: ropomacicze albo wątroba. Zamarłam. Ale zbadał ją i
zrobił usg. Usłyszałam tylko: i mamy chorobę, tu jeden szczeniaczek, tu drugi.
Jest w ciąży. Dziękuję, 40złotych.
Gdybym już wtedy zareagowała, gdybym kazała ją dobrze zbadać. Już wtedy
wymiotowała, czyli był niebezpieczny ucisk na wątrobę. Gdyby wtedy zrobił
cięcie, ona by żyła. Ale gdy usłyszałam że jest w ciąży, że nie jest chora, w
tej euforii nawet nie pomyślałam że może być coś nie tak, żeby poprosić go o
dalsze badania.
Gdybym w dniu porodu nie zareagowała, gdy lekarz powiedział że sunia ma jeszcze
pare dni do porodu i on nie może zbyt szybko zrobić cięcia bo szczeniaki by nie
przeżyły, ona by żyła.
Gdybym wcześniej dotknęła tego szczeniaka, którego rodziła 4 godziny (okazało
się że to był czarny pęcherz płodowy, ale w półświetle po prostu tego nie
zauważyłam), ona by żyła.
Gdybym nie zaufała draniowi - ona by żyła.
Gdybym nie dopuściła do tej ciąży - ona by żyła
Gdybym zrobiła to wszystko co napisałam powyżej, wtedy zrobiłabym wszystko.
Mam żal do siebie, bo mogłam zrobić wiele, ale tego nie zrobiłam. Co z tego, że
wiele się przez to nauczyłam. Nie zwróci mi to mojego skarba. A bez niej bardzo
ciężko mi żyć.

Iwona

[iziak80]

nie jestes wetem. Nie jesteś wszystko-wiedząca.Chciałaś dobrze...
Bardzo Ci współczuję. Jako włascicielka małej suni, mieszanki yorka i jamnika,
nawet nie chcę sobie wyobrażac, co przeżywasz...
Trzymaj się jakoś...

[mapi9]

równie dobrze możesz mówić że gdybyś się nie urodziła to ona by zyła.Rozumiem
Twój ból,ale nic już Ci suni nie zwróci.Nie zadręczaj się.Następnym razem jeśli
zdecydujesz się na zwierzaczka będziesz bardziej zapobiegliwa.A tych
weterynarzy,byle odklepać i dowidzenia.Gó.. wiedzą.Ja bym mu wpier....Kiedy
sterylizowaliśmy naszą suczkę ryczałam jak bóbr,nie wyobrażam sobie czegoś
gorszego.Pozdrawiam

[olifanka]

Placze razem z Toba, strasznie mi przykro, nie wyobrazam sobie straty mojej
psinki.

[kaktus22]

Boże kobieto napisałaś tak jaby Ci dziecko umarło!
Rozumiem żal i smutek, ale są większe tragedie na świecie.

[joanna35]

kaktus22 napisała:

> Boże kobieto napisałaś tak jaby Ci dziecko umarło!
> Rozumiem żal i smutek, ale są większe tragedie na świecie


Naprawdę????Jessssuuu, a my tępe , za to przepełnione współczuciem dla autorki
wątku tego nie zauważyłyśmy;-/ Podejrzewam, że dla tych większych tragedii też
mamy więcej serca i zrozumienia niż wszystkie "zniesmaczone" tym wątkiem.

[hexella]

każdy przeżywa na własną miarę.
Jeśli nie rozumiesz jej smutku, to znaczy, że nie masz tego co ona poziomu
wrażliwości.
W takim wypadku lepiej powstrzymać się od komentarza, niż wyjść na gbura...

[vibe-b]

hexella napisała:

> każdy przeżywa na własną miarę.
> Jeśli nie rozumiesz jej smutku, to znaczy, że nie masz tego co ona poziomu
> wrażliwości.
> W takim wypadku lepiej powstrzymać się od komentarza, niż wyjść na gbura...



Tu chyba nie chodzi o brak checi zrozumienia tylko o niefortunny sposob
sformulowania, tak tytulu jak i samej tresci. Przy sprawach takiej kategorii
trzeba jednak dokladac staran o precyzyjnosc. Dla osob wtajemniczonych w
historie autorki watki tenze jej post jest dosyc czytelny. Dla kogos nie
obeznanego z tematem, kto widzi tytul watku sprawa ma sie tak: najpierw serce
mu zamiera z przerazenia, sadzac ze chodzi o dziecko, a potem, ochlonawszy,
pojawia sie - jak to nazwac- ulga przemieszana z...no wlasnie...pewnym
rozgniewaniem, ze ktos nas na zawal serca niemal narazil

[joanna35]

vibe-b napisała:

>
>
>
> Tu chyba nie chodzi o brak checi zrozumienia tylko o niefortunny sposob
> sformulowania, tak tytulu jak i samej tresci. Przy sprawach takiej kategorii
> trzeba jednak dokladac staran o precyzyjnosc. Dla osob wtajemniczonych w
> historie autorki watki tenze jej post jest dosyc czytelny. Dla kogos nie
> obeznanego z tematem, kto widzi tytul watku sprawa ma sie tak: najpierw serce
> mu zamiera z przerazenia, sadzac ze chodzi o dziecko, a potem, ochlonawszy,
> pojawia sie - jak to nazwac- ulga przemieszana z...no wlasnie...pewnym
> rozgniewaniem, ze ktos nas na zawal serca niemal narazil


A to wina autorki wątku, że forumki są ślepe , nie widzą w zakończeniu tematu
mrugnięcia, a treść wątku znały zanim go otwarły?

[vibe-b]

> A to wina autorki wątku, że forumki są ślepe , nie widzą w zakończeniu tematu
> mrugnięcia, a treść wątku znały zanim go otwarły?


A Ty Joanno, ja Cie cos znienacka wystraszy, to co, tez tak na chlodno, jak
powyzej, analizujesz to co Cie wystraszylo? A potem ewentualnie
konstatujesz : "o tak, to rzeczywiscie bylo straszne, wiec pozwalam mojemu
sercu na szybsze bicie ze strachu? Tak?

[joanna35]

Vibe droga, ja przede wszystkim nie układam odpowiedzi zanim otworzę wątek i
dowiem się o co chodziw ten sposób sama oszczędzam sobie tego
rodzaju "szoku". Niemniej gdybym czuła się przestraszona tym nagłówkiem to po
przeczytaniu, że chodzi o psa co najwyżej pomyślałabym sobie " głupia baba, o
psie pisze jak o dziecku", ale na pewno bym jej tego nie uświadamiała, biorąc
pod uwagę, jakie znaczenie ma dla niej powyższa strata. Trochę empatii jeszcze
nikomu nie zaszkodziło Oczywiście pomyślałabym tak sobie gdybym nie znała z
autopsji uczuć autorki wątku i nie traktowała moich psów jak członków rodziny.
Czy to, że się czegoś nie zna, nie doświadczyło i nie doświadcza, a tym samym
nie rozumie tłumaczy to pozbawione wrażliwości na uczucia innych zdziwienie,
zaskoczenie?

[vibe-b]

joanna35 napisała:

> Vibe droga, ja przede wszystkim nie układam odpowiedzi zanim otworzę wątek i
> dowiem się o co chodziw ten sposób sama oszczędzam sobie tego
> rodzaju "szoku". Niemniej gdybym czuła się przestraszona tym nagłówkiem to po
> przeczytaniu, że chodzi o psa co najwyżej pomyślałabym sobie " głupia baba, o
> psie pisze jak o dziecku", ale na pewno bym jej tego nie uświadamiała, biorąc
> pod uwagę, jakie znaczenie ma dla niej powyższa strata. Trochę empatii
jeszcze
> nikomu nie zaszkodziło Oczywiście pomyślałabym tak sobie gdybym nie znała
z
> autopsji uczuć autorki wątku i nie traktowała moich psów jak członków
rodziny.
> Czy to, że się czegoś nie zna, nie doświadczyło i nie doświadcza, a tym samym
> nie rozumie tłumaczy to pozbawione wrażliwości na uczucia innych zdziwienie,
> zaskoczenie?



Ja to rozumiem, naprawde. A teraz Ty sprobuj tez sie wykazac empatia i
zrozumiec, ze dla kogos ten tytul mogl byc szokiem.

[joanna35]

No więc właśnie nie rozumiem - tzn. rozumiem, bo sama mam dzieci i nigdy
obojętnie nie przejdę nad informacją o śmierci dziecka, że w podobnych
sytuacjach będę utożsamiać się bólem i cierpieniem każdej matki, która owej
straty doświadczyła. Niemniej nie potrafię zrozumieć tego lekceważacego "ty
piszesz o psie?" Współczucie, a przede wszystkim szacunek dla cudzych uczuć się
ma, albo nie - bez względu na ich przyczynę.

[mapi9]

nie czytałam poprzednich postów,a już przy trzecim zdaniu wiedziałam że nie o
dziecko chodzi.Nawet jak czytałaś o stukających pazórkach to nadal myślałaś ze
to dziecko?
> ..
>
>
>
> Tu chyba nie chodzi o brak checi zrozumienia tylko o niefortunny sposob
> sformulowania, tak tytulu jak i samej tresci. Przy sprawach takiej kategorii
> trzeba jednak dokladac staran o precyzyjnosc. Dla osob wtajemniczonych w
> historie autorki watki tenze jej post jest dosyc czytelny. Dla kogos nie
> obeznanego z tematem, kto widzi tytul watku sprawa ma sie tak: najpierw serce
> mu zamiera z przerazenia, sadzac ze chodzi o dziecko, a potem, ochlonawszy,
> pojawia sie - jak to nazwac- ulga przemieszana z...no wlasnie...pewnym
> rozgniewaniem, ze ktos nas na zawal serca niemal narazil
>
>

[vibe-b]

mapi9 napisała:

> nie czytałam poprzednich postów,a już przy trzecim zdaniu wiedziałam że nie o
> dziecko chodzi.Nawet jak czytałaś o stukających pazórkach to nadal myślałaś
ze
> to dziecko?



Zanim doszlam do pazurkow, przezylam kilka sekund autentycznego przerazenia.

[hexella]

tak sobie myślę, że gdybym nawet poznała temat w taki sposób, jak to
przedstawiłaś, to nie napisałabym takiego postu jak Kaktus.

Może dlatego, że dla mnie śmierć psa- kumpla- przyjaciela jest dramatem.
Więc chyba jednak kwestia wrażliwości.

[agnieszkas72]

Iwona,przykro mi bardzo,że suczka nie przeżyła.Sama wiem,jak smutno jest w domu
po utracie psa.

[mapi9]

kaktus22 napisała:

> Boże kobieto napisałaś tak jaby Ci dziecko umarło!
> Rozumiem żal i smutek, ale są większe tragedie na świecie.

teraz najwiekszą tragedią jest dla niej smierć suczki.Jeśli masz to za nic to
po co komentujesz?

[kawka74]

> Rozumiem żal i smutek, ale są większe tragedie na świecie.

na przykład ludzka głupota i brak elementarnej empatii

[...]

[kosheen4]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[oxygen100]

bardzo bardzo Ci wspolczuje.
Sama wychowalam od noworodka porzucona dwudniowa kotke, pamietam jaki to byl
stres i walka o kazdy dzien zycia. Moja kota zyje zyje choc jest u mojej
siostry bo zdechlabym na astme gdybym ja zatrzymala.
Biedna sunia...

[marysiajl]

niewiele mogę powiedzieć,ale bardzo mi przykro,wiem co znaczy stracić ukochane
stworzenie,czas leczy rany.Może spróbujesz pokochać, a przy okazji pomóc
jakiejś biednej psinie,która potrzebuje domu.Pozdrawiam i życzę siły

[sylwia06_73]

Bardzo ci wspolczuje.Co prawda nie mam suni tylko psa.Dreszcze mnie przechodza
na mysl o jego stracie.Zwlaszcza,ze juz jest stary ma 12 lat.Jeszcze biega,
jescze widzi i slyszy ale jest juz coraz mniej sprawny i nie nadaje sie juz na
dlugie spacery.Na te spacery musze chodzic tylko w towarzystwie znajomych i ich
psow.Moj polata kolo bloku i zaprowadzam go do domu bo go to juz meczy

[mijaczek]

bardzo ci wspolczuje...
smierc psa to jak smierc czlonka rodziny...dla niektorych ludzi zwierzeta sa jak
dzieci, rodzenstwo, najlepszy przyjaciel... jesli masz wyrzuty sumienia i
placzesz to znaczy, ze serce masz we wlasciwym miejscu...
dla tych, dla ktorych nie jest to tragedia - zycze wam, abyscie nigdy w zyciu na
wlasne oczy nie widzieli niczyjego cierpienia i nie czuli bezsilnosci, niech was
los oszczedzi.

[asinek68]

Śledziłam Waszą historię, miałam nadzieję, że sunia wyjdzie z tego
Bardzo, bardzo Wam współczuję ((
Sama mam kocurka 6-latka, ściska mnie w gardle na samą myśl, że kiedyś
odejdzie.
Jak trochę ból przycichnie weźcie pieska i najlepiej ze schroniska. Podarujcie
serce i dom jakiejś bidzie. Wiadomo, że nie zastąpi Waszej suni ale może znowu
wniesie do domu radość.
A zniesmaczonymi się nie przejmuj. Niestety dużo jest ludzi z podejściem "to
tylko pies/kot".

[abi3]

Jezuśku, pomyślałam w pierwszym momencie,że straciłaś córeczkę!
Ale z powodu śmierci suczki, bardzo mi przykro.

[moninia2000]

Kochana, wspolczuje bardzo. Nie obwiniaj siebie, jak ktos slusznie przyznal:
nie jestes weterynarzem.
Trzymaj sie...jej juz dobrze...

[verdana]

Bardzo Ci współczuję. Mnie, po śmierci mojej suki bardzo pomogł nowy szczeniak,
chociaż nie kazdy chce nowego psa po smierci pierwszego.
Pies moich rodziców odszedł w marcu, a mama jeszcze płacze, ojciec chyba tez,
ale się nie przyznaje. na jego biurku lezy caly czas obroża.

Verdana

[iwonag25]

Nie moge spac wiec znowu wlaczylam internet.
Wiesz co, wszyscy mi mówia to samo - żeby wziąźć sobie drugiego pieska. Że to
spowoduje że już nie będę smutna. Będę pamiętała o moim skarbie, ale smutek
przejdzie.
Ale ja jakoś sobie nie wyobrażam pokochac teraz innego psiaka. Ale cierpieć w
nieskończoność też sobie nie wyobrażam, bo z dnia na dzień czuję się coraz
słabsza. A mam małe dziecko.

[joanna35]

Iwona daj sobie czas. Kiedy odeszła moja sunia miałam na tymczasie inna i ona
awansem została, a potem sobie plułam w brodę, że się pośpieszyłam. Był taki
okres kiedy nie mogłam patrzec na tę sunie, drazniła mnie sama jej obecność,
tak jakby przeszkadzała mi we własciwym opłakaniu straty Tiny. Teraz jest naszą
kochaną blondynką(jest czarno- podpalana) i nie wyobrażamy sobie życia bez
niej

[verdana]

Kazdy inaczej reaguje - musisz sama ocenić. Mnie szczeniak bardzo pomógł,
trudno się mrtwić patrzac na nieporadnego szczeniaczka....
No i szczeniak był daleko spokrewniony z moja suczką.

Popłakałam się jak czytałam twój wątek ;(

[mamunia84]

Współczuję ci bardzo mocno z powodu utraty zwierzaka, to pzrecież najlepszy
przyjaciel człowieka jak czytałam twój post to łzy mi pozciekły po policzku
bo byłam przekonana ze chodzi o twoje dziecko, na szczescie nie o dziecko.
Dobrze ze przeczytalam odpowiedzi do twojego postu. Pozdrawiam przyjmij
kondolencje TRZYMAJ SIĘ IWONO !!!

[renia1807]

powinnaś postarac sie o nowego pieska
wiadomo, że nie zastąpi ci on twojej suczki, ale napewno wniesie trochę radości
do twojego domu

O rany, a ja też myślałam, że chodzi o dziecko...

[ankab29]

i nawet fragment o drapaniu pazurkami o drzwi mnie nie oświecił, bo mój synek
lubi właśnie tak robić...Ja straciłam w ciągu tygodnia 2 moje ukochane
sierściuchy. Jednego psa otruł sąsiad(formalnie niestety mu tego nie udowodnię,
zdychał na oczach mojego taty o 2 nad ranem) a drugi uciekł go szukać i zginął
potrącony przez samochód. Współczuję Ci bo wiem, co czujesz. Mój synek chodzi
po ogrodzie i szuka piesów więc mu opowiadam, że są w psim niebie.Twoja sunia
już przynajmniej nie cierpi.

przepraszam ze tak to odbieracie

[iwonag25]

nie chcialam zrobic zmylki ale napisałam to co czuję.
Gdybyscie popytaly sie ludzi którzy mnie znają, każdy powiedziałby że moja
sunia była dla mnie jak dziecko. Bo tak było. I nikt nie zrozumie mojej straty
kto nie traktuje swojego zwierzaka jak jedną z najbliższych osób.
Dziękuję Wam za pocieszenie. Ból nie jest mniejszy, ale takie podzielenie się
smutkiem naprawdę pomaga.
Nie mogę usnąć - boję się. Boję się zamknąć oczy. Nienormalne? Trudno - jestem
nienormalna. Uczuć nie oszukam.

[be_em]

iwonko, bardzo, bardzo Ci współczuję....

[olvi]

Przykro mi strasznie Mocno przytulam

Jestem gotowa

[iwonag25]

Jestem gotowa na nowego psiaka. Strasznie dużo myślałam. Jest mi tak ku..wsko
smutno, ale ten brak ukochanej psinki jest nie do zniesienia. Cały czas słyszę
moją sunię, jak biega po mieszkaniu, słyszę jak szczeka. Co chwilę zrywam się i
patrze, czy w misce ma wodę, czy chce na dwór. Brakuje mi spacerów z nią. Nie
chce żeby to były tylko "zwidy". Chce ją mieć rzeczywiście. Znalazłam
ogłoszenie. Sunia identyczna jak moja maleńka. Patrzała na mnie z tego
ogłoszenia. 400 km od mojego domu, ale to jest ona. Jej drugie wcielenie.
Będzie miała tak samo na imię. Nie przeszło by mi przez usta inne.
Mój mąż twierdzi że za szybko. Żebym się czymś zajęła (np. zaległą praca
magisterską). Ale jak mam się zająć skoro ja cały czas myślę tylko o jednym. I
czuję, ze z dnia na dzień coraz bardziej się pogrążam

[agnieszkas72]

Wiesz,rozumiem żal po utracie zwierzęcia i poczucie "pustego" domu.Nie rozumiem
szybkiego zastępowania zmarłego zwierzęcia nowym i identycznym,nadawania mu
takiego samego imienia.Twój mąż ma rację.Zajmij się czyms innym,masz przeciez
małe dziecko-byc może za jakis czas lepiej będzie wspólnie poszukac zwierzaka,a
moze jakis zjawi się w Waszym domu,bo będzie Was potrzebował...Jak chcesz
dziecko nauczyc godzenia się ze stratą,szacunku do domowego zwierzaka,jesli dwa
dni po smierci szukasz duplikatu?Twój pies umarł i nie ma żadnego nowego
wcielenia a desperackie jego szukanie według mnie niczym dobrym sie nie
skonczy.Naprawdę potrzeba posiadania psa nie powinna byc teraz trescią Twojego
życia.

[elf1977]

Zgadzam się z agnieszkas72. Rozumiem ból, rozumiem pragnienie zapełnienia
pustki, ale chyba nie tak szybko. Troche drazni mnie traktowanie psa na równi z
dzieckiem. Kocham psy, niestety, straciłam wszystkie, śmierć ostatniego bardzo
przezyłam, ale przezyłam też śmierć najdrozszego czlowieka i wiem, że nie ma
porównania między jednym a drugim.
Zgadzam się również z forumowiczkami, które odebrały tytuł wątku jako
sygnalizujący śmierć dziecka. Tytuł sugerujący najgorsze, a później mowa o
psie...dość porażające. I nie jest to kwestia braku wrażliwości czy
zrozumienia, wiem, jak można związać się ze zwierzęciem, ale widzę ogromną
przepaść między człowiekiem i jego śmiercią a utratą psa.