babcia

[zawszejolanta]

Jestem babcia dwuch wnuczat , no i mam tu duzy problem ,otoz starszy
wnusio ma 3 latka i od samego urodzenia mieszkal ze swoimi rodzicami
z dala odemnie , natomiast drugi , teraz ma 10 miesiacy , gdy sie
urodzil byl bardzo chory , pozniej zamieszkal u mnie razem ze swoja
mama , a teraz corka postanowila sie wyprowadzic , osobiscie
uwazam , ze robi straszny zyciowy blad , ale nie o to chodzi , nie
wiem jak ona sobie sama poradzi , jak byla u mnie to wszystko
robilam za nia , bardzo duzo jej pomagalam , a teraz sie niepokoje ,
ze jak bedzie sama , to czy ona da dziecku jesc o odpowiedniej porze
i czy dziecko bedzie tak wygladac jak u mnie tzn, zadbane pod kazdym
wzgledem , mam z ty duzy problem , nie moge jesc , ani spac , tak
boje sie o mojego wnusia , jezeli ktos z was wie o czym pisze to
prosze , a wrecz blagam o pomoc dla mnie , abym mogla zyc dalej
swoim zyciem , bo ja juz dluzej tego nie wytrzymam

[majka003]

Tak,wiem o czym mówisz.Moja mama tak samo zareagowała gdy
wyprowadzałam się z małą i zamieszkałam razem z narzeczonym.Pomagała
mi dużo przy małej,ale przesadzała mówiąc,że dziecka nie nakarmie
albo że nie wykąpie itd. Strasznie mnie to wkurzało i między innymi
dlatego się wyprowadziłam.A przy tym pokazałam wszystkim,że
narzeczony pokochał z całego serducha małą i baaardzo dobrze się nią
zajmujemy.Nie masz czego się obawiać,jednak możesz obserwować z boku
poczynienia córki.Daj jej szanse,w końcu TO JEJ DZIECKO!

[ivvvo]

jesli to nie jest troll, odpowiadam:

jak sama piszesz, starszy wnuczek wychowywal sie z rodzicami i nic zlego mu sie
nie dzialo, dotrwal do wieku 3 lat - przepraszam za ironie, ale nie moge sobie
darowac
natomiast mlodszy, wychowywany przy Twojej pomocy spedza Ci sen z powiek;
rozumiem, ze go kochasz, ogromna miloscia ale Twoja corka jest matka i na
pewno sobie poradzi, nawet jesli wnuczek nie bedzie wygladal "jak u Ciebie" nie
bedzie to oznaczalo, ze corka postepuje zle; ona jest matka, Ty babcia - kochasz
to dziecko, ale postaraj sie nie byc toksyczna matka/babcia i pozwol swojej
corce wychowac jej wlasne dziecko;
mozesz przeciez odwiedzac wnuczka i pomagac corce jesli zajdzie taka potrzeba,
ale przede wszystkim zajmij sie soba, zapisz na jakis kurs - jesli nie
pracujesz, zrob cokolwiek co odciagnie Cie od ciaglego myslenia

[yoggi87]

Nierozumiem w czym problem...czy corka jest jakas niepowazna, chora,
nie w pelni sprawna i niesamodzielna? Dlaczego robi blad
wyprowadzajc sie? Ile corka ma lat, 15? Choc nawet 15 latki sa
wstanie same zadbac o rozwoj swoich dzieci. Przepraszam, ale gdyby
ten post brzmial inaczej, to tez inna bylaby moja reakcja. Dlatego
nie jestem w stanie zrozumiec w czym problkem, bo jesli corka jest
dojrzala, odpowiedzialna osoba, to niby dlacego dzieci maja chodzic
glodne i zaniedbane, obawiam sie, ze cala sytuacja jest
wyolbrzymiona.

[oliran_ka]

Mogę sobie tylko mgliście wyobrażać co Pani przezywa. Nie watpię, że
jest Pani trudno. Tadeusz Kotarbiński napisał, ze "człowiek dopiero
wtedy stoi pewnie, gdy stoi na własnych nogach". Bardzo Panią proszę
pozwolić córce "stanąć na własnych nogach". I nie zabierać jej juz
tych chwil z małym dzieckiem (choćby "zabieranych jej" w dobrej
wierze, z intencją "pomocy"), które są nie do odrobienia. Pani córka
jest dorosłą kobietą, matką i ma nie tylko prawo, ale i obowiązek
ulożyć sobie życie bez Pani. Taka kolej rzeczy. A żeby Pani troszkę
ulżyło to gorąco zachęcam do przeczytania ksiązki (sama wiele
skorzystałam na lekturze, choć moje dzieci sa jeszcze malutkie),
która chyba została napisana z myślą o Pani. Jest dostępna w
księgarniach np. w empiku lub przez internet - Ewa Woydyłło "My -
rodzice dorosłych dzieci". Prosze ją przeczytać (autorka jest
znakomitym psychologiem i terapeutą, matką dorosłych córek i babcią,
a przy tym fajna, mądra babka). Cena ksiązki ok 30 zł. Ja ją kupiłam
dla mojej Mamy w Auchan. Moja Mama jest mi bardzo wdzięczna za tę
ksiązkę i cały czas powtarza, ze żałuje, że jej nie miała 20 lat
temu. Uważa, że każdy rodzic powinien znać ją na pamięć.
PS. Szakoda, że moja teściowa odmówiła jej przeczytania, choć to
książka jak najbardziej dla niej (
I PROSZĘ POZWOLIĆ CÓRCE ROZWINĄC SKRZYDŁA. TO BARDZO WAŻNE!
Pozdrawiam serdecznie i cieszę się, że Pani napisała na forum.

zapraszam tez na forum, wątek "mama czy babcia"

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24876

[kachwi1]

droga babciu, pomyśl tak - przecież twoja córka, matka wnuczka, to
twoje dziecko. przecież ją wychowywałaś, zajmowałaś się nią,
wpajałaś zasady. robiłaś, co mogłaś, żeby wyrosła na porządną osobę,
kobietę, matkę. w takim razie dlaczego ma sobie nie poradzić?
przecież to twoja córka - będzie powielać sposób, w jaki ty ją
wychowywałaś. możesz być spokojna, prawda?