spanie z dzidzia...

[dorotka1970]

Niedlugo pojawi sie w naszym domku maly czlowiek, a my z mezem wciaz nie
mozemy sie dowiedziec, czy spanie z dzidzia w jednym lozku jest wskazane czy
wrecz przeciwnie. Tzn. moj maz sie obawia, ze za bardzo rozpiescimy synka i
potem juz nie bedzie chcial sam spac, a ja takze sie boje, ze moglibysmy go
przygniesc... Z drugiej strony, nie wiem ile razy trzeba bedzie do niego
wstawac w nocy, a ja jestem straszny spioch i chyba nie dam rady tak latac
kilka razy...
Naprawde nie wiem co zrobic.
A jak jest u Was? Podajcie mi prosze Wasze "za i przeciw", moze mi sie
rozjasni )

Pozdrawiam,
Dorotka
--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[meme1]

witaj,moj skarb ma 11 mies.i nie spal z nami ani razu!ma swoj pokoik i wlasne
wyrko i mimo ze byl wczesniakiem i krzyczal czesto w nocy to zawsze spal u
siebie.nie zaluje

[sojanka]

Mój syn spał w naszej sypialni obok nas, w swoim łóżeczko. Miałam do niego
blisko na każde jęknięcie, ale nauczył się spac sam i teraz to idealne wyjśćie.

[karina17]

My spaliśmy z naszym skarbeńkiem do ok 4 m-ca tz. po wieczornym karmieniu do
łużeczka a gdy bmała budzia się w nocy do cycusia to brałąm ją do nas.
+ 1)nie trzeba wstawać w nocy
2)bobas czuje się bezpieczniej
- 1)usypiałyśmy przy karmieniu i bobas nie dojadał a w związku z tym budziła
mnie co 20, 30 min.
2)małao miejsca w łużku szczególnie jak nie jest ono zbyt duże.

Jest to wygodne na początku...ale z czasem lepiej małego/łą przyzwyczaic do
własnego łużeczka.
Teraz Paula śpi sama w swoim łużeczku i powiem jeszcze że nie potrafi spać z
nami!

pozdrawiam Karina mama PAuli

[kicia_edziecko]

Mój synek ma 17 mies. i nadal śpi z nami. Niby pracujemy nad przenosinami, ale
jest tak słodko Mamy, które nie spały z dziećmi tego nie wiedzą - jak
cudownie podpełza przez sen żeby wtulić ciałko w ciałko mamy, jak przysuwa się
pleckami żeby przylegały dokładnie i grzały małe ciałko... Wygoda karmienia
piersią w nocy czy niewygoda ze względu przestrzeń w łóżku to tylko niuanse w
porównaniu z powyższym. Ale na to trzeba amatora Pozdrawiam

[magolcia]

Moja 14 miesięczna Olcia w zasadzie od początku spała w swoim łóżeczku. W nocy
karmiłam ją w fotelu (wiem, wiem, trochę uciążliwe - ale jakoś mi nie szło na
leżąco) i potem odkładałam śpiącą do łożeczka. Dopiero nad ranem braliśmy małą
do łóżka, po to żeby dłużej pospać - mąż na śpiocha przytrzymywał jej smoka w
buzi i tak spali razem))
Nie wyobrażam sobie natomiast sytuacji, że moje dziecko leży w drugim pokoju i
płacze, a ja nic z tym nie robię, żeby przypadkiem się nie przyzwyczaiło.
Natomiast dzisiaj jest tak, że jak w nocy Olcia się obudzi, to biorę ją do
łóżka daję pić (wody) i smacznie ze mną zasypia do rana. Mój mąż jest wściekły,
bo ma mało miejsca do spania, ale ja się chyba uzależniłam Zresztą kiedy
będę mogła się jeszcze z nią poprzytulać - dzieci tak szybko rosną...
Magda

[ewbal]

Nasz synek ma 20 m-cy i nadal śpi z nami. Nie planowaliśmy, że bedzie spał z
nami, ani tez że nie będzie. Tak wyszło.
Na początku spał w łóżeczku (stało przy naszym łóżku), w nocy kiedy brałam go
do karmienia, zasypiał przy cycu, a ja razem z nim. I tak do rana. Budził się
(nawet co godzinę), napił się maminego mleczka i zasypiał. Potrafilismy tak do
11-tej. Wysypiałam się jak nigdy dotąd, nie znam też terminu "nieprzespane
noce".
Wspólne spanie z dzieckiem daje mu poczucie bezpieczeństwa, a i dla rodziców
niewątpliwą przyjemność z przutulania malutkiego ciałka. Nie ma nic słodszego
niż maleńki, ciepły okruszek między nami.
Kuba ma swój pokoik, ale służy mu tylko do zabawy. Na razie nie ma widoku na
wyprowadzkę z naszego łóżka. Ale tak szczerze mówiąc, ani ja, ani mąż nie mamy
na to szcególnej ochoty. Łóżko jest szerokie, więc wysypimy się wszyscy. To
prawda, że dziecko szybko się przyzwyczaja do wspólnego spania, ale kiedyś
napewno będzie chciał spać sam, a mi będzie bardzo, bardzo żal, że czs tak
szybko leci.
Ach, jeżeli chodzi o życie intymne, to nic się pod tym względem nie zmieniło.
No, może oprócz miejsca. Wymykamy się do pokoju dziennego i czujemy się jak na
pierwszej randce.

---
Pozdrawiam
Ewa, mama Jakuba (20 m-cy)

[inkaa1]

Moja corcia spala z nami przez pierwsze 1,5 miesiaca i mysle,ze jako taki
maluszek potrzebowala tego bardzo a i mnie bylo wygodniej.Pozniej postanowilam
ze bedzie spala w łozeczku ale niedaleko naszego lozka bo jestem spokojniejsza
jak slysze co sie z nia dzieje.Nie bylo problemu, mala zasypia na naszym lozku
a potem transportujemy ja do lozeczka a rano jak sie budzimy kolo 7 to biore
ja do siebie i po cycu spimy razem bo juz sie tak za nia stesknie,ze musze
miec ja przy sobie.

[sugar_mama_danielcia]

Moj maly spi z nami i oboje z mezem bardzo to lubimy. Co prawda teraz oboje o
6.30 dostajemy w lep od malego na 'dziendobry' (Danielus siada i zaczyna
klepac nas lapkami gdzie popadnie - a najczesciej po nosie.
Karmie dziecko 1-2 razy na noc i nie wyobrazam sobie wstawania, a tak maly sam
sobie bierze co chce, a ja nieraz nie pamietam, ze go karmialm i budze sie
stosunkowo wyspana.
Kolejna zaleta spania razem (przynajmniej u nas) jest to, ze Danielus nigdy w
nocy nie placze.

I na koniec musze dodac, ze wcale nie mam zamiaru go wyganiac z naszych betow.
Slyszalam od podobnych rodzin, ze takie dzieci w pewnym momencie chca miec
wlasne lozeczko i same zwiewaja od starych.

POzdrawiam

Sugar

[sasha3]

A my śpimy we troje, a niekiedy i we czworo. I czasem budzi nas łomot - starszy
zwalił się z łóżka, kiedy to po wizycie w toalecie przyszedł do nas i
przycupnął cichutko na brzeżku tak, że nikt z nas się nie obudził

Gdy byłam w ciąży z pierwszym synem, naczytałam się różnych gazet, książek i
nasłuchałam mądrych rad odnośnie spania razem czy osobno. Rezultat był taki, że
z pierwszych tygodni życia mojego dziecka nie pamiętam prawie nic, tylko to
koszmarne zmęczenie i niewyspanie. Była taka jedna noc, że karmiąc małego po
raz kolejny przez kolejną godzinę, zasnęłam na siedząco i dziecko prawie
wypadło mi z ramion. I teraz sama się zastanawiam, jak mogłam był aż taka
głupia i dopiero po 2 miesiącach odkryć zalety spania z dzieckiem.

Przy drugim dziecku nawet nie wiem, co to znaczy niewyspanie.....

Oczywiście dzieci są różne, jedno naje się szybko i to tylko raz w nocy i
zaśnie, inne budzą się co godzinę i jedzą przez następną. I łóżka też bywają
różne - my mamy ogromne, więc tata nie musi sypiać w salonie na kanapie.

A najlepiej zrobisz, gdy posłuchasz swojej intuicji, ona Ci podpowie, jak
będzie najlepiej dla Ciebie i Twojego dziecka

[sasha3]

Jesze jedno mi się przypomniało: gdy nasz starszy miał ze 4 lata, urządziliśmy
mu pokoik i z chęcią wyprowadził się od nas. Pewnego wieczoru, gdy już
położyłam się do łóżka, mój mąż pojawił się w drzwiach taszcząc śpiącego kloca.
Na moje pytanie, po co go niesie do naszego łóżka, odpowiedział: " A bo jakoś
tak...głupio się czuję bez niego".

Sugar - masz rację z tym zwiewaniem od starych

Dzieki babeczki :-))

[dorotka1970]

Mysle, ze wstawimy jego lozeczko do nas, a jak zasne z nim, to nie bedzie
problemu
Lozko na szczescie 2mx2m wiec sie chyba pomiescimy.

Pozdrawiam,
Dorotka

P.S.
sasha3 napisała:
> Pewnego wieczoru, gdy już
> położyłam się do łóżka, mój mąż pojawił się w drzwiach taszcząc śpiącego
> kloca. Na moje pytanie, po co go niesie do naszego łóżka, odpowiedział: " A
> bo jakoś tak...głupio się czuję bez niego".

To strasznie slodkie )

--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[mamadwojga]

Moja córcia spała z nami do ukończenia pół roku. Dopiero potem zaczęła spać we
własnym łóżeczku. Teraz Maksiu (2 mies.) śpi z mamusią, siostra osobno a tatuś
w drugim pokoju (bo chodzi do pracy). Spanie z dzieckiem jest dla mnie taką
wygodą i przyjemnością, że za nic w świecie nie oddałabym mojego pachnącego
mleczkiem maluszka do osobnego łóżeczka. Zaspokajam tu egoistycznie swoją
potrzebę. Po prostu uwielbiam spać z moim syneczkiem. Trochę mąż brzęczy z
wiadomych względów, ale jak to mówią anglicy: gdzie jest ochota tam jest
sposób. Dzieci tak szybko rosną. Mój synek odwiedza swoje łóżeczko tylko na
czas oglądania kręcącej karuzelki, która jest sądząc z odgłosów najpiękniejsza
w świecie. I jest super. A tak w ogóle to posłuchaj swojego instynktu, może
Tobie odpowiada dzidziuś w swoim łóżeczku. Każdy z nas ma inne potrzeby.
Pozdrawiam, Gosia

[mamadwojga]

Zapomniałam dodać, że dorosły człowiek (trzeźwy i niezbyt otyły) podobno nigdy
nie przygniecie dziecka. A co do rozpieszczania... to przecież po to są
dzieci, żeby je rozpieszczać. Dla takiego maluszka najważniejsza jest bliskość
matki a wychowywać będziecie jak podrośnie

[p_swiat]

Zuzia spi właściwie od niedawna z nami i przyzwyczaiła się juz do tego że tak
ma byc, a ja szczerze jestem przeciw ja np fatalnie śpie w nocy bo córcia
zmienia tysiąc razy pozycje i ja śpie na koncówce łóżka w dzień chodzę jak
cień, a kiedy wkładam ją do łóżeczka to po 5 min jest przeraźliwy płacz,
dziecko powinno spać samo bo potem może być tak że bedziemy spać np z
5 latkiem.

[benita30]

Moje dzieciątko ma 18 m-cy i przez połowę życia śpi ze mną. A to dlatego że
kiedyś nie mogłam zwlec się z łóżka i mąż przyniósł mi bąbka do cyca. Teraz juz
nie cycuje a lubi przy mnie zasypiać. Czasem udaje mi się wymknąć dołoża
małżeńskiego i dzieciątko śpi samo a nad ranem przychodzi do nas.

[magda2303]

Moja maluda spała z nami przez pierwszy rok (tzn. usypiałam ją i kładłam do jej
łóżeczka, a nad ranem, gdy się budziła, mąż mi ją przynosił i zostawała do
rana). Myślę, że nic nie daje dziecku takiego poczucia bezpieczeństwa jak
ciepła bliskość mamy i taty. Na początku to było trochę męczące, bo jak byla
zupełnie maleńka, to tak się bałam, że ją przygniotę (i raz się rzeczywiście
obudziłam częściowo na niej, więc jednak trzeba uważać), że co chwila się
budziłam, a pod koniec łóżko zaczęło się robić za małe. Teraz mamy nowe ogromne
łóżko i mała czasem do nas przychodzi w nocy, ale generalnie śpi w swoim
pokoju. Odzwyczajanie jej od spania z nami zaczęłam po odstawieniu od piersi.
Wymagało to trochę samo zaparcia- gdy się w nocy budziła trzeba było wstać,
ululać ją i odłożyć do jej łóżeczka, ale bardzo szybko, w ciągu chyba tygodnia
przestała się budzić w ogóle.

[mamamamamama]

Witam!!!

Moja corcia ma w tej chwili 4 miesiace , a mimo , ze ma swoje lozeczko to ani
razu w nim nie spala!!
Mi sie serce kraje na sama mysl , ze moglabym zostawic ja sama w lozeczku!
Esterka jest mala wiercipietka , ale wcale mi to nie przeszkadza , bo moim
zdaniem lepiej niech sie wierci i rozpycha spiac ze mna , a nie w swoim
lozeczku , bo zapewne przy kazdym jej najdrobniejszym ruchu budzilabym sie i
sprawdzala czy wszystko w porzadku , a tak mam ja przy sobie i kontroluje
sytuacje.
A co do tego , ze dziecko bedzie mialo 5 lat i bedzie chcialo spac z rodzicami
to powiem szczeze , ze ja sie tego nie obawiam poniewaz chce miec zabke jak
najdluzej przy sobie.Kiedys dorosnie i sama stwierdzi , ze chce spac
sama.Bedzie to napewno dla mnie bol , bo po takich zachowaniach mozna
stwierdzic , ze dziecko dorasta.............

Pozdrawiam!!

Karola+esterka(08.05.03)

[kerstink]

Syn spal od poczatku w swoim lozeczku i ja chodzilam ciagle zmeczona. Ta nauka
nie pomogla mu w nauce spania u siebie bo teraz 4 1/2 letni przychodzi do nas.
Mlodsza jego siostra spala na poczatku u siebie, bo to moj syn spal tez u mnie
(tate wyslalismy do innego pokoju by sie wyspal). Pozniej Jas poszedl do taty,
a Karine przenioslam do siebie. A teraz spimy w bardzo roznych ukladach.
Uwielbiam, jak dzieci spia blisko mnie, jakie sa slodkie ! I jak dobrze mi sie
spi karmiac mlodsze. Jak macie duze lozko, to przy pierwszym dziecku bym sie w
ogole nie zastanawiala. Musicie tylko zabezpieczyc, jak zacznie sie
przemieszczac. Karine poloze wieczorem spac u siebie, zeby nie wypadla z lozka,
a potem ja biore do siebie.

Kerstin

[mamaadama4]

U nas było tak, że do mniej więcej roku Adaś spał w swoim łóżeczku tak mu było
wygodnie. Natomiast potem zachciało mu się spać z nami. Ponieważ wiedziałam jak
trudno jest kiedyś nauczyc dziecko samodzielengo spania wybraliśmy rozwiązanie
satysfakcjonujące obie strony. Zmieniliśmy łóżeczko na normalne łóżko i Adaś
spał z kimś z nas w swoim pokoju. W tygodniu ze mną - mąż pracuje ja nie, a w
wekkeendy z tatą. Od tygodnia Adaś spi sam w swoim pokoju a raczej próbuję go
to tego nauczyć. Jenda noc jest ok, następna kończy się spaniem z nim. Myslę,
że potrwa to tak długo dopóki nie nauczy się, że picie stoi obok i wystarczy po
nie sięgnąć a nie wołać mamę. Ale nie naciskam. Myślę, że każdy powinien zrobić
tak jak mu bardziej odpowiada. Ale trzeba wziąć pod uwagę tez usposobienie
dziecka. To że nam jest z nim miło i przyjemnie to nie znaczy, że i dziecko tak
koniecznie lubi spać z rodzicami. Nie ma jakiś generalnych jedynie słusznych
zasad. Moja rada jest jedna - żeby w przyszłości nie skazywać dziecka na
wygnanie z rodzinnego łóżka lepiej wstawić większe łóżko do jego pokoju i tam
spać z nim. Z doświadczenia - nie tylko swojego wiem, że wtedy nauka
samodzielności przychodzi łatwiej.
danka