znudzona kura domowa

[michasia24]

to ja. Mam juz dosyc siedzenia w domu, nudy nudy i jeszcze raz nudy, ciesze
sie jedynie z wizyt znajomych no ale wiadomo kazdy ma swoje zycie, najchetniej
wybyłabym juz z chaty do ludzi. Ach jak brakuje mi rozmów poważnych i tych
mniej. Przez to jestem i bardziej nerwowa i nic mi sie nie chce, mam swoje
podworko to nawet nie chce mi sie za czesto chodzic na place zabaw. W sumie
jak juz tam ide to najczesciej dzieci z opiekunkami albo pustki. Nie ma tu
nawet zadnych miejsc gdzie moglabym zapisac mlodego aby i mu sie nie nudzilo.
Jakos mam juz dosc zabaw samochodzikami, malowania i innych pierduł. Wkurzają
mnie codzienne zakupki ale przynajmniej to powoduje ze musze ruszyc tylek z
miejsc, oczywiscie domek czysciutki obiadek ugotowany, straaaszna ze mnie kura
domowa.

[kali_pso]

Chyba jesteś jakimś ewenementem wśród kur domowych

Zerknij do wątku Coronelli, tam emamy na czele z autorką,
udowadniają, że bycie mieszkanką domowego kurnika to pasmo licznych,
wzbogacających kontaktów, których nawet ludzie pracujący nie
nawiązują w takiej liczbie, jak panie domowe. To również czas na
samorozwój w postaci niezliczonych kursów, warsztatów i zajęć
otwartych, bo każda z nich motywacji nabiera między froterką podłogi
a roladkami przygotowywanymi z niezmienną pasją od lat, no i zabawy
z dzieckiem- te to dopiero rozwijają dorosłych, pozwalają odkryć
ukryte dziecko w sobiePPPP


Zastanów się, czy na pewno opisujesz to, co Ci dolega, bo odstajesz
moja droga, odstajesz od tego gronaP

[deela]

kalipso
publicznie wyznaje ci milosc wiernosc i posluszenstwo!

[majmajka]

Jako kura domowa ze znacznym stazem oswiadczam Ci, ze w tym samym momencie mniej wiecej przezywalam to samo co Ty. U mnie nawet o depresje sie to otarlo. Dusilam sie, meczylam i tchu mi brakowalo w przestrzeni jaka byl dom, a w domu tym ja i dziecko. Ja wczesniej ciagle w ruchu, ciagle wsrod ludzi nagle zostalam tego wszystkiego pozbawiona. na domiar zlego wyprowadzilam sie z mojej miejscowosci i nawet wyjscie na spacer bylo katorga. Po co? Skoro z nimim nie pogadam na spacerze? Nikogo nie znalam. Treagedia.
Zaszlo mi sie w ciaze, co poczatkowo spotegowalo moj stan, ale z czasem chyba przyzwyczailam sie i stopniowo sie zmienila sytuacja.
Moja rada: wroc szybko do pracy albo zorganizuj sobie tak zycie by cos sie w nim dzialo. Hobby jest dobrym sposobem na cale to zjawisko bycia kura domowa. Jakies kumpele, rozrywki rowniez dla Ciebie, nie tylko dla dziecka.
Ps. W domu mam w miare czysto i obiadki sa, choc nie cierpie ich robic... Tak, ze godna jestem miana" kura domowa"

deela

[kali_pso]

Sękju.....ale gdzie jest, że "nie opuszczę Cię aż do takiego Twojego
postu, z którym mi nie po drodze"?

Ale co tam, w dobrym związku bez tarć się nie obejdzie

[faga]

Mój przedmówca ma rację, dziewczyno znajdź sobie jakąś pasję w przeciwnym
przypadku się uwstecznisz. Może zainwestujesz w siebie zapisując sie na studia,
naukę języka obcego a może zacznij szukać zatrudnienia chocby na jakąś część etatu?

[doral2]

miałam kiedyś teściową, głupią jak but....
ale powiedziała jedno, mądre zdanie - ten się nudzi, kto sam jest nudny i pusty...

i z tym zdaniem się zgadzam w całej rozciągłości.

[mathiola]

a ty masz jedno dziecko tylko????
To nie rozumiem.
Z jednym dzieckiem przemierzyłam/liśmy Polskę w szerz i w zdłuż,
imprezowałam kiedy chciałam, zwiedzałam kiedy chciałam i w zasadzie
robiła to co chciałam. Bo z jednym dzieckiem można wszystko
(prawie). Dopiero kiedy pojawiły się bliźniaki, w moim życiu zaczął
się mały przestój. Ale mały, patrząc na inne matki... Właśnie
wróciłam z imprezy, więc aż tak źle nie jest z tym moim życiem
towarzyskim. No, ale ja nie mam czyściutkiego domu i obiadku
codziennie (jeno dla dzieci). O ja niegodna miana kury domowej

[deodyma]

a mam dopiero 10 msc dziecko

[lola211]

No dobrze- impry i wyjazdy to raczej nie codziennosc, tylko okazje.A
Michasi pewnie chodzi o monotonie dnia codziennego.Wstajesz, w domu
Ty i dziecko i wciaz te same obowiazki, dzien podobny do dnia.Po
pewnym czasie ma sie dosc.

No ale Michasia ma mozliwość

[sir.vimes]

robienia rzeczy, których wiele pracujących osób nie może - np. zabrać dziecko na
wycieczkę całodniową "z okazji czwartku" nie ustalając tego dokumentnie z nikim.

Albo cały dzień spędzić w jakiejś galerii sztuki a po drodze kupić obiad do
odgrzania.

Albo nauczyć się szyć i już od września szyć ozdobne poduszki na prezenty
świąteczne.

Albo położyć się z książką na kanapie, dziecku wysypać na dywan górę klocków i
czytać jedną powieść za drugą.

Niefajnie? I można codziennie zmieniać sposób spędzania czasu, nie wpuszczać się
w kanał typu "o 12.00 zakupy, o 14.00 mieszanie ciasta, o 10.00 drugie śniadanie
z serialem"

Jak ktoś chce - to się nudzić nie będzie, ani w domu, ani w pracy.

Najważniejsze to nie dać się wpuścić w kierat pod tytułem "moim celem życia jest
lśniąca podłoga" - a to niestety robią i matki domowe i pracujące.

[michasia24]

dokładnie lola, czytam ksiazki bo to moja pasja, do galerii teatru kina z
chcecia bym pochodzila ale u nas nic takiego nie ma, z dzieckiem chodze tez i na
dlugie spacery bo kontakty z innymi dziecmi i takie sprawy

to wsiadaj w PKP

[sir.vimes]

i jedź do najbliższego miasta w którym coś się dzieje - przynajmniej ze dwa razy
w tygodniu. Na jeden dzień, pół dnia - by ograniczyć koszty obiad można nawet
zabrać ze sobą (dla dziecka zupkę w termosie).

Same zakupy, gotowanie i robienie "brum, brum" plastikowym samochodzikiem
rzeczywiście nie wystarcza do szczęścia...
Jeżeli dom cie wkurza i jesteś znudzona (a wnioskuję, że o to właśnie chodzi -
że dom sam w sobie "kojarzy ci się" z kieratem) - trzeba zmienić miejsce pobytu
i będzie OK. Dużo przyjemniej się do domu wraca niż w nim siedzi lub wychodzi
jedynie na "spacerniak" (sklep -park -plac zabaw- sklep)

A jeżeli basen masz blisko - to może zapisz się z dzieckiem?

[michasia24]

masz racje, nie jedzilam pksem bo mam do nich obrzydzenie, ale w koncu sie
przelamamlam no i pojechalismy, i do kina mozna dojechac i do krainy zabaw,
basen uwielbiam ale mam od domu jakies 60km w jedna strone i to juz dla mnie za
daleko, jak maz ma wolne to jezdzimy i w gory i w inne miejsca

[agatar-m]

mathiola napisała:

> a ty masz jedno dziecko tylko????
> To nie rozumiem.
> Z jednym dzieckiem przemierzyłam/liśmy Polskę w szerz i w zdłuż,
> imprezowałam kiedy chciałam, zwiedzałam kiedy chciałam i w
zasadzie
> robiła to co chciałam. Bo z jednym dzieckiem można wszystko
> (prawie)

dokładnie , z jednym dzieckiem to jeżdziłam sama wszedzie,
zabierałam go do autobusu i do kolezanek i do zoo i na wyspe słodowa
na super plac zabaw, matko jak to sie niedocenialo,że ma sie tylko
jedno dziecko tez potrafiłam zamarudzić. ale i teraz gdy mam 3latka
i roczniaka to tez wychodze na plac zabaw, gaduła ze mnie wiec mam
grono mamusiek i nawet robiac babki gadamy na poważne tematy...nawet
jeżdże tez od czasu do czasu z nimi tam i ówdzie. weź sie w garśc,
poczytaj w internecie gdzie sa rozrywki dla dzieci w twoim mieście i
w droge..mały sie pobawi a ty poznasz nowych znajomych

[lola211]

>..mały sie pobawi a ty poznasz nowych znajomych


Wiesz, nie kazdy pala checia nawiazywania znajomosci z ludzmi
spotkanymi przy piaskownicy.Ja tam moglam grzecznosci wymienic i nic
ponadto.O czym z obcymi rozmawiac? O dzieciach- przypuszczam?

[deodyma]

lola211 napisała:
> Wiesz, nie kazdy pala checia nawiazywania znajomosci z ludzmi
> spotkanymi przy piaskownicy.Ja tam moglam grzecznosci wymienic i
nic
> ponadto.O czym z obcymi rozmawiac? O dzieciach- przypuszczam?

ja tez nie palam checia do poznawania ludzi w piaskownicy jakos
mnie pociagaja mnie takie znajomosci. moja sasiadka z klatki ma
polroczna corke i ona gdy wychodzi z mala na dwor, od razu idzie w
strone piaskownicy i zna chyba wszystkoe kobiety, ktore przychodza
tam z pociechami. ja tak nie lubie i nie czuje takiej potrzeby. wole
sie z dzieckiem przejsc, niz sterczec pod blokiem.

[michasia24]

zwiedzic Polske w zdluz i w szerz, bardzo fajnie ale mąż pracuje a bez niego co
to za przyjemność?, owszem na imprezy tez chodze ale przeciez to od czasu do
czasu, wlasnie studia skonczyłam wiec narzaie na inne sie nie wybieram chociaz
bym chciala, do pracy tez nie pojde bo nie moge narazie a bardzo bym chciala

A to może w tym problem?

[sir.vimes]

bardzo fajnie ale mąż pracuje a bez niego co
> to za przyjemność?

Może czas nauczyć się , że bez męża to też przyjemność?

[michasia24]

moze i czas sie nauczyc, ale jak narazie nie wyobrazam sobie pojechania na
tydzien czy dwa bez niego chociaz jestesmy juz wiele lat razem

[sir.vimes]

na tydzień nie ma na razie po co - ale na jeden dzień z dzieckiem jak najbardziej.
Przełamiesz monotonię.

[mathiola]

A co by cię satysfakcjonowało, żebyś nie narzekała na nudę? Bo jak
pamięcią sięgnę, to wszystko, czego ja potrzebowałam do życia,
miałam w zasięgu ręki, mimo posiadania dziecka. Fakt, synek był
wyjątkowo spokojny, niekłopotliwy.... O przemierzeniu Polski pisałam
trochę przekornie, to nie tak, że jednego tygodnia jechaliśmy nad
morze, a drugiego w góry Po prostu nie siedziałam w domu, czy to
z mężem czy bez męża. Wszędzie tego swojego dzieciaka zabierałam.
Moją pasją jest jazda na rowerze. Ile ja kilometrów natłukłam z
synkiem w krzesełku, nie zliczę nawet ) Kiedyś wybraliśmy się całą
rodzinką do teściowej (ok. 150 km w jedną stronę) - ze zwiedzaniem
okolicznych atrakcji po drodze. To był przecudowny całodzienny wypad
(chociaż myślałam, że ducha wyzionę, bo na ostatnich 10 km złapała
nas burza). Po muzeach mały włóczy się z nami od urodzenia
(zaszczepiliśmy mu dzięki temu bakcyla historyczno-przyrodniczego).
Czytałam góry książek. Szydełkowałam. Malowałam. Oglądałam bardzo
dużo filmów na wideo....
No, do kina np. nie mogłam go zabrać, to fakt. Ale tutaj dzielnie
wspierała nas babcia - raz na jakiś czas można go było zostawić i
zrobić coś z zakresu "zabawy dla dorosłych"

mathiola

[miko_mama]

mathiola przepraszam cię najmocniej, ale mnie zaintrygowało - 150 km to dość
dużo jak na rower na 1 dzień, wydaje mi się. A Ty jeszcze jechałaś te 150 km z
dzieckiem w foteliku i zwiedzaliście okolicę itd. I wracaliście tez rowerem czy
jak??

[babcia47]

mój syn znad morza do czeskiej granicy jechał 2 dni..drugi syn do
przyszłej synowej jeździ 40 km w jedna stronę..i wieczorkiem wraca.
Przy obecnej technice i jakości rowerów..widać można..

mathiola

[marina2]

mathiola 150km w jeden dzień!!
najpierw zrobiły mi się zakwasy ,a w chwilę potem nogi mi po prostu
odpały.też jeżdżę ,ale nie dałabym rady.szacunek))

[mathiola]

nie, nie wracaliśmy rowerem, wracaliśmy po kilku dniach pociągiem.
150 km jest trasą normalną, my jechaliśmy dróżkami przez lasy
głównie i wyszło nam jakieś 110 - 120. Dzieciak miał się z nas
wszystkich najlepiej i świetnie się bawił. Ale on lubił jeździć w
swoim krzesełku. Dla rozprostowania kości robiliśmy przystanki co
kilkadziesiąt km, zaliczyliśmy kąpiel w Liwcu, zwiedziliśmy Pałac w
Starej Wsi, dworek zabytkowy... na drugi dzień pojechaliśmy jeszcze
rowerami (ale już tylko 50 km do muzeum rolnictwa ze skansenem )

[mathiola]

a, i jeszcze te 120 km to tak wg mojego męża, ale że mocno
pobłądziliśmy w okolicach Tończy (tfu, zakichana dziura!) to też nie
mam pewności, czy nie nadrobiliśmy tych skrótów podwójnie Wtedy
ukułam nowe polskie porzekadło: W Tończy świat się kończy Nam
konkretnie skończyła się droga, która wg mapy powinna biec przez
wieś i wychodzić na trasę... skończyła się w jakimś upiornym
gospodarstwie jak z horroru, ze starym dziadem, starą babą, tuzinem
zepsutych maszyn rolniczych i 15 szczekającymi psami...... Matko,
jak sobie przypomnę.....

[michasia24]

najbardziej to mi brakuje kontaktów z ludzmi, to nie jest tak ze ja siedze w
domu i siedze, chyba bym po paru dniach oszalała, jezdze z mezem to tu to tam
jak ma wolne, czyli przynajmniej raz w tygodniu, u nas jest pare placów zabaw,
niestety są albo puste albo są dzieci z opiekunkami, owszem po poludniach są tez
matki niewiem dlaczego (moze bo w centrum) najwiecej jest ich na jednym takim
placu, ale reguły jak dla mnie które tu panują są szokujące, prawie kazda
mamusia z fają siedzą na ławeczkach i kopcą blee

[mathiola]

A masz ty kogo do pomocy jakby co? Jakąs babcię albo ciocię?
Bo jeśli chodzi o brak towarzystwa, to taaaak, trochę rozumiem.
Nawet bardziej niż trochę. Kiedy mały się urodził, mieszkałam daleko
od rodziny i wszystkich znajomych.... siedziałam z nim w domu dzień
po dniu, sama, mąz pracował. Znajomych miałam mało, a że głównie
spędzali czas w pubach, to nie bardzo mieliśmy w tym czasie wspólne
zainteresowania Tak, wtedy też mi brakowało towarzystwa dorosłych
ludzi, wyjść, pogadać z kimś w innym języku niż niemowlęcy.... Ale
nie mogę powiedzieć, że się nudziłam. Wypełniałam sobie czas po
swojemu (właśne to szydełkowanie, filmy, książki, długaśne spacery
ze zwiedzaniem okolicy - dla mnie nowej). W sumie żyłam w swoim
świecie wtedy, tylko ja i synek. Nie było źle, było fajnie, tylko
właśnie tego towarzystwa ludzkiego mi brakowało. Ale to trwało kilka
miesięcy, potem wróciłam do swoich i zaczęłam żyć pełną piersią.
Dzieci szybko dorastają, mój syn ma dziś już 6 lat. Twoje też
urośnie ;P
A ja teraz siedzę przywiązana do bliźniaków, z którymi wyjście do
sklepu to sport ekstremalny i wspominam jakie lekkie, łatwe i
przyjemne jest życie z jednym dzieckiem.

[michasia24]

tak sie sklada ze znam tu tylko 2 rodziny z ktorymi sie spotykam, nie licze
oczywiscie sasiadow i ludzi na gadke o pogodzie, znajomi maja dzieci, chyba juz
wszyscy moi znajomi maja dzieci albo zaraz beda mieli, jak chce gdzies wyjsc to
maz zostaje z mlodym, nie tesknie do czasow kiedy nie bylo dziecka bo to moj
skarb i nie przeszkadza mi on w niczym, wiem ze mozna z nim wszystko robic i ja
to z nim robie, tylko niestety dla mnie to wszystko co teraz robie to cholernie
malo, gdy spi albo jezdzi rowerkiem po podworku czy inne, to kompletnie nie mam
pomyslu na siebie, snuje sie po domu i to mnie wkurza, nie zajme sie
szydelkowaniem bo nie lubie, wiem ze dzieci szybko rosna i ze te chwile ktore z
nim spedzam sa wazne i niezapomniane i to doceniam, ale juz wiecej nie dam sie
wkopac w siedzenie 2 lata z dzieckiem o nie

[mathiola]

nie zajme sie
szydelkowaniem bo nie lubie,

ale ja cię wcale nie namawiam Po prostu piszę czym ja się
zajmowałam. Szydełkować to się uczyłam właśnie z nudów, żeby czymś
zapełnić czas. Ty też poszukaj sobie ciekawych zajęć, o które byś
siebie nawet nie podejrzewała, że potrafisz. Musi być coś, co sprawi
ci przyjemność

A wcześniej miałaś ciekawe życie?

[iwoniaw]

I dopiero konieczność przebywania ze samą sobą cię tak znudziła? To co takiego
porywającego robiłaś wcześniej i kto cię zabawiał?

Rozumiem matki domowe tęskniące za swą ciekawą pracą, za odpoczynkiem od dzieci
czy domowych zajęć, za większą ilością snu - ale _nudzić się_? Bywałam w życiu
zmęczona, wściekła, przepracowana, ale na pewno nie znudzona.

[deodyma]

obecnie tez siedze z dzieckiem w domu i planuje pobyc z malym w domu
dotad, dokad maly nie pojdzie do przedszkola, czyli gdzies tak do
trzeciego roku zycia. mnie tam jakos w domu nigdy sie nie nudzilo i
nie nudzi. ksiazek nie czytasz? znajomych, przyjaciol? przeciez nie
wszyscy sa tacy, ze ich zycie kreci sie tylko i wylacznie wokol
dzieci i mezow.

[guderianka]

nudzą sie tylko ludzie nudni..

[michasia24]

znajomych mam tu malutko bo to nowe miejsce - przeprowadzka

[deodyma]

i w miescie , gdzie obecnie mieszkamy, jestesmy sami, nie mamy
nikogo co prawda w listopadzie mina dwa lata od wyprowadzki a
kolezanek i znajomych tez mam tu malo ale mnie wystarczy te kilka
osob bo nie palam checia do zawierania znajomosci ze wszystkimi
dookola ale mnie dobrze z tym. jednak mnie sie jakos nie nudzi
nie wiem, moze ja jakas dziwna jestem

[michasia24]

no ale to co? znaczy ze jak ja sie nudze to jestem dziwna?

[deodyma]

bo nigdy mi sie nie nudzilo i nie nudzi

[michasia24]

nigdy mówisz? to znaczy ze nie znasz takiego uczucia? to moze powinnas sprobowac
bo moze ci sie spodoba, nigdy hheheeh dobre sobie

[deodyma]

no widzisz. trudno uwierzyc, prawda? dla Ciebie to tak samo dziwne
jest, jak dla mnie to, ze Tobie sie nudzi

[michasia24]

a powiedz mi czy siedzenie na necie w niedziele rano to dla ciebie cos poprostu
fajnego?

[deodyma]

siedze z doskoku, gdy moge sobie na to pozwolic i jesli mi sie
chce moze Ty siedzisz na necie tylko dlatego bo Ci sie nudzi ja
mam co robic i czym sie zajac no i przy 10 msc dziecku tez jest
kupa roboty a ja w domku sama bo meza nie ma od dwoch tyg
straszne, prawda?

[michasia24]

wiesz przy 10 miesiecznym dziecku tez mialam robote bo np nie umialo chodzic a
chcialo wsyztsko widziec z gory czyli rece rece i jeszcze raz rece, przy moim 2
latku juz mam mniej roboty bo ono i samo sie bawi i samo zje, czekam z
niecierpliwosci na luty gdy juz bede miala malenstwo ktorym sie trzeba bedzie
zajmowac non stop, ale tym razem nie zamierzam siedziec w domu az tak dlugo i
bede miala i prace i szkole i studia i to jest zycie ktore mi najbardziej
odpowada, ciagle w biegu, wiem bo juz tak mialam przez pol roku bycia z
pierwszym dzieckiem i wtedy mialam i wiecej cierpliwosci do niego i chcialo mi
sie chodzic na spacery i tez szczesliwa bylam gdy znalazlam chwile dla siebie,
teraz tych chwil mam za duzo i nie umiem sie z nich cieszyc,

[deodyma]

no widzisz. ja natomiast ciesze sie z tego, co mam. Ty masz za duzo
wolnego czasu i nie potrafisz juz sie nim cieszyc. a ja, odwrotnie.
3 lata przeleca niw wiadomo kiedy, pojde do pracy i wtedy bede
pewnie narzekala na zmeczenie oraz brak wolnego czasu. a poki co
ciesze sie z tego, ze moge posiedziec w domu bo pozniej juz tak nie
bedzie.

[michasia24]

ogóleni to mam wrazęnie ze wiekszosc kur domowych robi to samo, tylko dla
niektorych to jest bardzo duzo a dla innych bardzo mało

[deodyma]

przeciez nie gdaczesz, jaj nie skladasz... do kury pewnie tez nie
jestes podobna no i kury nie mieszkaja w domach, tylko w kurniku

[michasia24]

wiem wiem straszne okreslenie heheheh)

[deodyma]

straszne, to fakt przypuszczam tez, ze jestes duzo ladniejsza od
takiej kury, zamieszkujacej kurnik

[michasia24]

przynajmniej mam taką nadzieje

[miruka]

a jak ja bym chciała być kurą domową ...

[zuzanna56]

O, ja tez chętnie, przez rok czy dwa.