Mieszkacie w kawalerce z dwójką dzieci i mężem???

[malgosiczek]

Przeżywam kryzys mieszkaniowy od momentu kiedy dowiedziałam się,że
jestem w ciąży.Mam prawie 3-letnią dziewczynkę i mieszkamy w jednym
pokoju.Mieszkanie ma prawie 40 metrów,ale co z tego jak są 4 ściany
maksymalnie zastawione i brak możliwości przedzielenia pokoju.Nie
wyobrażam sobie jak to będzie po narodzinach drugiego.Stresuję
się,że jak się obudzi małe to starsze też nie będzie spało i tak w
koło macieju.No i nie będzie komfortu w kwestii ciszy dla malucha,bo
przecież nie zakleję buzi drugiemu dziecku.Jestem totalnie załamana
tą sytuacją.Miałam nadzieję,że uda nam się zamienić mieszkanie na
dwa pokoje o podobnym metrażu albo sprzedać.Jednak bez skutku.Póki
co muszę się pozbywać zbędnych rzeczy no i mogę zafundować sobie
jeszcze pawlacze,co by już każdy pusty skrawek był
zajęty.Dziewczyny,jak Wy sobie radzicie w takiej sytuacji? Mnie to
już tak dobija,że wczoraj kolejny raz przeryczałam wieczór.Bardzo
chciałabym zapewnić dzieciom własny kąt,ale póki co nie jestem w
stanie i to dobija mnie najbardziej........

[gabrielle76]

Mieszkałam na jednym pokoju z 2 dzieci przez 6 lat. Nie jest tak zle, naucz
maluszka jak sie urodzi ze zasypia w hałasie i bedzie ok

[alicja0]

Moja ciocia mieszkała wiele lat z dwójką dzieci i mężem w pokoju
bodajże 20 m2. Wszystko maksymalnie poupychane, ale porządek był.
Tam też mieszkała swego czasu moja mama z rodzicami, jak najstarsza
z 3 rodzeństwa. Mówiła, że owszem, pokoju swego to nie miała, ale
miała malutki kącik między jednym regałem a drugim, w którym to
kąciku miała ustawiony mały karton po butach i tam był jej domek dla
lalek )) I to był JEJ kącik. ) więc, nawet w tak małym
pomieszczeniu, można mieć własny kąt.
W takim zagęszczeniu mieszkało wiele osób za dawnych czasów (nawet
ja pamiętam jak w 3 pokojowym mieszkaniu mieszkały 3 rodziny, każda
z dziećmi - gdzie to ja byłam dzieckiem jednej z rodzin.
W takiej sytuacji, warto mieć wszystko poukładane po sufit, wywalać
co zbędne (a wiele rzeczy jest zbędnych), znaleźć stały kącik dla
każdego dziecka i łapać okazję do zmiany zamieszkania w perspektywie
bliższej czy dalszej.
Każdy członek rodziny musi się dostosować: małe dziecko rodzi się w
takim a nie innym układzie i bardzo szybko uczy się, że spać w ciszy
to na pewno nie będzie. I śpi przy TV, gadającym starszym
rodzeństwie itd. - ja mam 2 dzieci, duże mieszkanie, ale nigdy nie
wyłączałam telefonu, TV, starsza córka darła się, jeśli miała
potrzebę, ja prałam za ścianą, gdzie dziecko spało - przyzwyczaił
się momentalnie.
Starsze dziecko też szybko nauczy się, kiedy można hałasować, a
kiedy nie. Nauczy się, że nie jest panem na włościach, bo na świecie
sa i inni ludzie ) Ale też nie musi siedzieć jak mysz pod miotłą.
Podobnie rodzice, nie muszą chodzić na palcach, choć na pewno to też
nieco wymusi ściszenie różnych sprzętów. Aczkolwiek, jak miałam mus,
to nawet odkurzałam przy głowie śpiącej córki i teraz ani drgnie,
jak robię to znowu.
Pewnie, że fajnie mieć swój pokój, ale tak ostatnio sobie myślę, że
twarde życie, trudniejsze warunki, gdzie nie ma się wszystkiego co
by się chciało mieć, a nawet nie ma się tego, co powinno się mieć i
trzeba żyć tak,że respektuje się prawa drugiego członka rodziny, to
naprawdę jest z korzyścią dla człowieka. Nie rośnie z niego mięczak.
Wystarczy, że rodzina się kocha, nie kłóci, jest co do garnka włożyć
(nie frykasy, ale standard), na grzbiet wciągnąć, to naprawdę super
człowieka hartuje do dalszego życia. Znam wiele rodzin kochających
się, które borykają się z małym mieszkaniem. Pewno, że jest to
kłopotliwe i warto zmienić mieszkanie na większe, ale naprawdę to
nie koszmar i jak się dobrze do tego podejdzie, to tak przeżyty czas
kiedyś się doceni. Moja koleżanka, która też po kilku latach
zmieniła jeden pokój na większe mieszkanie, dziś twierdzi, że kiedyś
z mężem więcej rozmawiała, bo siedzieli w jednym pokoju, a teraz
każdy w swoim i jak się człowiek nie zaweźmie, to rodziny nie ma.
Jesteś w ciązy, gra hormonów, ale w spokojnieszej chwili popatrz na
to jak na wyzwanie i mimo trudów, będą też pozytywy.

[princesswhitewolf]

>Moja ciocia mieszkała wiele lat z dwójką dzieci i mężem w pokoju
bodajże 20 m2.

no moja babcia z trojgiem dzieci i mezem po wojnie tak mieszkala w duzym ok 20 m pokoju z 8 lat. Nie bylo wtedy mieszkan niestety. Wielu ludzi tak mieszkalo

[asia-loi]

princesswhitewolf napisała:

Princes to wątek sprzed 10 lat. Nie rozumiem jak się komuś chce szukać starych wątków, jak można założyć nowy - własny.

[exylia]

Mieszkanie ma prawie 40 metrów,ale co z tego jak są 4 ściany
> maksymalnie zastawione i brak możliwości przedzielenia pokoju.

A może udałoby się w dużym pokoju zrobić aneks kuchenny? W ten sposób w byłej
kuchni znalazłby się dodatkowy pokój?

[malgosiczek]

Niestety to jest pokój z aneksem-takim małym i bez okna więc jest w
nim ciemnica.Ale dziękuję Wam za podpowiedzi.

[phantomka]

Dzieci z reguly dostosowuja sie do warunkow panujacych w domu. Wiec
jezeli w domu bedziecie od poczatku zachowywac sie naturalnie, bez
wyciszania wszystkiego, to malec pewnie bedzie to uwazal za zupelnie
normalne.
Przestrzen mozna powiekszyc podwieszajac np. jakies pawlacze,
generalnie szafki u gory, jak zrobisz taki pawlacz wzdluz jednej
sciany, to zmiesci sie tam troche rzeczy i moze bedziesz miala
wiecej przestrzeni na podlodze.

[kiniak22]

ja mieszkam u rodzicow,mam jeden pokoj no i 2 dzieci ( z tym ze malza mam za
granica obecnie), z dziecmi nie ma problemu bo od urodzenia razem i sa
przyzwyczajone do siebie, no przynajmniej teraz tak jest, nie jest zle i da sie
zyc
a co do ciebie, to masz 40m2 a to kupa miejsca!(moj pokoj ma jakies 12!)
naprawde nie da sie go podzielic jakos? kiedys bylam w kawalerce gdzie ustawiona
byla scianka dzialowa z zamontowanym w niej pod sufitem oknem tak aby do
powstalego "pokoju" dostawalo sie naturalne swiatlo no i to zawsze jakies juz
odosobnienie, ale majac 40m2 masz na pewno wiecej jak 2 okna wiec wydaje mi sie
ze jest mozliwosc zbudowania takiego pokoiku dla dzieci

[ubeaty]

no właśnie...zastanawiam się jak ktoś może się sam pakować w sytuacje bez
wyjścia, a potem placze...Ściany nie są z gumy..
Rady typu: kiedyś to i w 10 mieszkało się w 1 pokoju są naprawdę żałosne.
Swiat poszedł do przodu, standard życia powinien rosnąc, nie maleć.
A poza tym może trzeba było najpierw mieć warunki, a dopiero potem robić sobie
2 dziecko, a nie na odwrót?

[malgosiczek]

Tak się składa,że drugie dziecko nie było planowane.
Rozumiem,że u Ciebie w życiu jest wszystko przewidziane i poukładane
włącznie z "robieniem dzieci".
A tak w ogóle to chciałam się poradzić jak inni sobie radzą w takiej
sytuacji,a o tym że komfort życia powinien się polepszać to
doskonale o tym wiem i dlatego boli mnie,że w moim przypadku tak nie
jest.
Mimo wszystko dziękuję Ci za odpowiedź.

[hancik5]

Malgosiczek, nie przejmuj się głupimi uwagami, przeczytaj jeszcze raz, co
napisała Ci alicja. Chylę czoła przed jej mądrością życiową, trafnymi
spostrzeżeniami.
A kiedyś na pewno zamieszkacie w dużo większym mieszkaniu. Pozdrawiam !!

[paniiwonka1]

wychowałam się w skromnych warunkach, a nawet w pewnym okresie w
mieszkaniu bez podstawowych wygód. przyznam, że często cierpiałam i
obiecałam sobie, że sobie w przyszłości i swoim dzieciom stworzę
dobre warunki mieszkaniowe. niestety, to nie jest tak, że bedzie w
życiu tak jak tylko my chcemy, i gdyby tylko zakładać, że dzieci
urodzą sie dopiero w doskonałych warunkach mieszkaniowych to
większość rodzin w naszym kraju umarłaby bezpotomnie.
wiele lat mieszkalismy w małej 25 m kawalerce i niepojęte, jaka była
ustawna i jak wiele rzeczy sie mieściło i miało swoje miejsce. teraz
mam duże mieszkanie, i doszła do mnie okropna prawda: im więcej
miejsca, tym wiecej miejsca brakuje, bo to tu cos nie pasuje, a tu
nie wypada, ostatecznie sprzyja to gromadzeniu wielu niepotrzebnych
rzeczy i klamotów, a i tak najlepiej jak by wszyscy spali i
siedzieli w jednym pomieszczeniujak przychodzi do sprzątania, to
dopiero narzekam, że tyle podłogi do odkurzenia i umycia
czasem jedno porządne ustawne pomieszczenie jest więcej warte niż
kilka nieustawnych. to tak samo jak jedna pakowna szafa lepsza niż
kilka komódek i regalików.
życzę szybkiego znalezienia się w lepszej sytuacji mieszkaniowej
albo ... większego zabudowania obecnego

[kociu82]

Witam
Ja mieszkam na 32 m2, dwa pokoje, zrobione z jednego. Spróbujcie podzielić
mieszkanie, 40m to spory kawałek, wierzę że uda się Wam wymyślić odpowiedni
podział mieszkania.

[tuberosa77]

Takie laski jak Ty nalezałoby palić na stosie, no ale mamy XXI wiek,
niestety, standardy się zmieniły niestety...

[osa551]

Ja mieszkam chwilowo w 50m2 są tam co prawda 2 pokoje, ale jeden, który jest z
aneksem kuchennym przedzieliliśmy ścianka działową z kartongipsu, umieszczając
okno z pleksi przy suficie. Pokój jest 2 na 2 i mieści się tam tylko łóżeczko
synka i komoda, ale ona tam spędza czas tylko w nocy. w ten sposób, to że on
idzie spać nie ogranicza nam życia wieczorem. W drugim "normalnym" pokoju śpi córka.

[malgosiczek]

Dziękuję Wam-jesteście Kochane...

[malgosiczek]

Ciężko jest zamienić,bo problem polega na tym,że mieszkamy w nowym
bloku i mieszkania o podobnym metrażu w starym bloku kosztują
podobnie lub są tyle samo warte co nasze.Natomiast ludzie przeważnie
zamieniając się na mniejsze liczą na dopłatę i taka inwestycja im
się nie opłaca.Kupca też nie ma chętnego,bo ludzie za tą cenę wolą
mieć jednak dwa pokoje niż jeden.A układ naszego mieszkanie jest
taki,że jakby się nie pomyślało z tym podziałem to będzie jeszcze
chyba gorzej-niestety pod tym względem nie jest ustawne.
Pocieszyłyście mnie,już myślałam,że tylko ja tak mam.
Trzeba póki co tak żyć,głową muru nie przebije.
Wam też życzę poprawy warunków mieszkaniowych,może ceny mieszkań
pójdą w dół i będzie lepiej....

[magiczna_marta]

heh, może w totka wygram kiedyś i sobie kupię dom

[hanna26]

Wiesz, my mieszkaliśmy w kawalerce 31 m (kuchnia ciemna) z dwojgiem
dzieci. A dzieci nasze były jak najbardziej planowane i wyczekane.

Bez przesady, nie jest to jakaś tragedia. Dziewczynki miały swój
kącik, oddzielony półką do sufitu od reszty pokoju. Na półce stały
ich zabawki, w kąciku mieściło się jedynie łóżko i maleńki stolik.
To był ich świat, gdzie wspólnie baraszkowały, spały, bawiły się.
Natomiast cała jedna ściana w naszym pokoju była zabudowana szafą
Komandora, taką do sufitu. W tej wielgachnej szafie mieściły się
wszystkie nasze rzeczy, a w budowane lustro powiększało optycznie
mieszkanie. Polecam szczególnie to rozwiązanie z szafą - nie baw się
w żadne szafeczki, pawlacze itd. - walnij na całą ścianę taką szafę
(jeśli możesz oczywiście, nie wiem, jaki macie układ), wepchniesz
tam wszystki rzeczy i zobaczysz, że nie będzie tak źle.
U nas dało się żyć, tyle że trzeba było rzeczywiście bardzo
pilnować porządku, bo tyle osób na takiej przestrzeni bardzo brudzi.

Teraz udało nam sie zamienić mieszkanie (przybył nam też wymarzony
trzeci dzidziuś, więc trochę się to nowe zagęściło). I wiesz, co
Ci powiem? Dziewczyny tak się przyzwyczaiły, że nadal chciałyby,
żebyśmy siedzieli wszyscy razem "na kupie". Mają swój własny pokój,
ale gdzie tam - jak ja jestem w kuchni, one też rysują czy bawią się
w kuchni (na szczęście mamy dużą). Jak siedzimy z mężem w salonie -
one też najchętniej tam.
Nie martw się, ciesz się dzieckiem, uda Wam się na pewno kupić
nowe mieszkanko, skoro nam sie udało, Wam na pewno też
Powodzenia.

[nancy_m]

Też mieszkamy w jednopokojowym mieszkaniu. Synek ma 2,5 roku a drugi maluch
urodzi się w marcu. Marzę o dwupokojowym mieszkaniu, ale wiecie jaki jest
problem, jak już znajduję jakieś mieszkanie do wynajęcia w rozsądnej cenie, to
okazuje się, że właściciel nie chce wynając rodzinie z małymi dziećmi. Jak nic
nie znajdziemy to będziemy musieli zostać w tym jednopokojowym. Wtedy planuje
trochę rzeczy zbędnych wyrzucić, na pewno przemeblować i jakimś cudem zmieścić
drugie łóżeczko w tym pokoju. Wierzę, że będzie dobrze i jakoś przeżyjemy, a
kiedyś mam nadzieję, że będziemy mieli własne duże mieszkanie albo może i dom...

No ja mieszkam podobnie

[zebra12]

Tyle, że ja mam 36 metrów i mieszkam z 3 dzieci, ale bez męża. Cóż odkąd
pojawiło się trzecie dziecko, mąż się wyniósł i zrobiło się więcej przestrzeni.
My mamy dwa pokoje. Dlatego może uda się Wam jednak jakoś przedzielić ten jeden
pokój? Kuchnię też mam ślepą. A czemu nie mozecie zamienić? Mieszkanie, w którym
mieszkam nie jest moje, bo inaczej już dawno mieszkałabym inaczej...

[magiczna_marta]

mieszkamy w wynajmowanej kawalerce, mamy 2latka, w styczniu urodzi
się nad drugie dziecko
przy każdej sposobności teściowa pyta "kiedy wracamy", mieszkaliśmy
z nią ok półtora roku, a nasza odpowiedź brzmi: nigdy!
wolimy mieszkać ciaśniej (teściowa mieszka sama w 4 pokojach ba
nawet siostra mojego męża woli wynajmować 3 przystanki dalej niż z
nią mieszkać), ale być szczęśliwi.

[iwona-live]

ja mam 30 m kw i zyje Jest ciasno ale dajemy rade.Tez jestem w
trakcie szukania wiekszego mieszkanka ale ceny mnie dobijaja.Mam
dwójke dzieci i male ma teraz 16 miesiecy Mieszkam tak od 5 lat.Mam
pokój kuchnie i łazienke.Jakos zyje Nie martw sie wiele ludzi tak
zyje jak my POWODZENIA ZYCZE W POSZUKIWANIU M4 Pozdrawiam)

[kasia236]

Głowa do góry,nie jest tak źle
Ja mam jeden pokój z aneksem we wnęce.Dużą zaletą jest duży
przedpokój,a w nim dwie połączone szafy,w których w zasadzie jest
wszystko tzn.pościel,ręczniki,odzież moja ,męża,synka(córki jest w
pokoju).Na szafach mam poukładane w kartonach po papierze
ksero,np.ciuszki dla dzieci,które sa jeszcze na nich za duże,bo
trochę dostałam od rodziny,i co fajniejsze przebierałam i czekają aż
dzieciaczki do nich podrosną.(na każdym kartonie jest napisane co
się w nim znajduje i dla kogo)W pokoju mamy nasze łóżko,łóżeczko
córki 10 m-cy,obok za drzwiami komódka z Jej ciuszkami,na komodzie
trzymam pieluszki,jest jeszcze rozkładana sofka synka 4 latka w
listopadzie,stół,komoda,tv na ścianie,szafka z zabawkami
synka,zabawki córki są w dużym plastikowym pojemniku pod
łóżeczkiem,w kuchni mały stoliczek+krzesełko synka.Często też jest
rozłożona suszarka na bieliznę,stawiam ją wtedy pod tv przy komodzie
i jednoczeście przy murku dzielącym pokój od kuchni,jest jeszcze
huśtawka Zulki,i nadal nie jest źle,aaa..i jest jeszcze swobodne
wyjście na balkon
To prawda że dzieci się przystosowują do warunków,proponuję zanim
urodzi się maluch,przyzwyczajać córcię do wieczornego ściszonego
głosu,żeby później nie musiała być ciszej bo.. brat/siostra usypia.
Ja bardzo bałam się wieczorów,od początku jestem zaskoczona,że jest
tak łatwo.Jak maluszek malutki to i tak Go nic nie rusza ale potem
kiedy robi się ciekawe świata to z odgłosami już gorzej.
Ja przyzwyczajam synka że wieczorem już mówimy po cichutku,i kiedy
Zulka usypia,Matuś jest jak myszka pod miotłą,a kiedy mała uśnie ja
mam czas aby Mu poczytać czy opowiedzieć bajeczkę.
Moje drugie dziecko było zaplanowane,nawet więcej..wystarane i od
początku wszyscy byli przerażeni jak my będziemy funkcjonować,a ja
mówiłam "jak to jak ? normalnie !"byłam spokojna,więc nastawienie
też jest ważne.

Nie zdecydowałabym się świadomie,gdybyśmy w perspektywie nie mieli
widoku na większe M,więc może stąd mój optymizm.
Rozpisałam się bardzo,ale pomyślałam że może to pomoże Ci spojżeć
inaczej na waszą sytuacje,napewno się zorganizujesz,i z całą
pewnością nie będzie tak źle !

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą...

Pozdrawiam

[emonik]

3 lata temu zamieszkałam w mieszkaniu o pow. 40m. Był 1 pokój, duża
kuchnia, mini łazienka i przedpokój. Zburzyłam częśc jednej ściany,
wybudowałam kilka nowych z gipsokartonu i powstało fajne przestronne
mieszkanie. Aż trudno było uwierzyc, że to tylko 40 m! Zmieściła się
salono-kuchnia (18m), sypialnia 7m (tylko łóżko i komoda), pokój
córki (10m), powiększyłam o 1m łazienkę i jeszcze wydzieliłam
drzwiami przesuwnymi garderobę. Przedpokój też jest. Więc trzeba
pokombinowac, moze jednak da się i u Ciebie. Teraz córki mam 2, ale
poszczescilo nam sie i udalo dokupic jeszcze jeden pokój od sasiada,
wiec mamy 60m. Zycze szczescia!
---
Monika - mama Inki i Bianki

[mw144]

U mnie dzieciaki nigdy nie mają idealnej ciszy, bo w żadnym pokoju nie mam
drzwi, a otwory drzwiowe mają szerokość 2 m, więc praktycznie tak, jakby ścian
nie było. Nigdy nie narzekały na brak ciszy. Niemowlę pewnie będzie płakać w
nocy, więc 3 latka nie ma wyjścia, jakoś będzie musiała przetrwać ten pierwszy
kilkutygodniowy okres, chyba, że trafi Ci się dziecko nie płaczące w nocy, bo
takie bywają. W drugą stronę - mój dwulatek wie, kiedy trzeba zamknąć paszczę,
bo dzidzia śpi i nie musiałam mu specjalnie tego tłumaczyć, więc trzylatka chyba
tym bardziej to zrozumie. Co do własnego kąta - moje mogłyby mieszkać osobno,
ale wolą w jednym, drugi stoi pusty. Jeśli nie masz możliwości postawienia
ścianki, to może parawan?

[elske]

Kiedy urodzila nam sie corka,przeprowadzilismy sie z mezem do kawalerki 38m2.I
to mieszkanie bylo duze.Mialam spiora kuchnie,lazienke,przedpokoj i duzy pokoj z
balkonem dlugim na cala sciane.Wszystko mi sie tam miescilo.Po 2 latach
wyprowadzilismy sie za granice i wynajelismy pietrowy dom.Teraz mam duza
sypialnie z garderobami,cora ma swoj pokoj,salon mam wielkosci kawalerki.I
tesknie za czasami kiedy w tej kawalerce mieszkalismy.Wtedy wiecej czasu
spedzalam z mezem.A teraz jest inaczej:wieczorami ja w sypialni z
niemowlakiem,on na dole w salonie oglada telewizje,albo w piwnicy skleja modele
w swoim pokoju.

[cloiss]

Podbudowałam się i ja przy okazji. Mieszkam z mężem i dwuletnim
synkiem na 30m2. pokój z kuchnią. Właśnie zaczynamy starać się o
drugie. Mam dużo obaw, ale... Najważniejsza jest więź. Spanie i
zabawa to chyba potrzeby niższego rzędu. A miłości mamy bardzo dużo.
No i oczywiście... jakieś małe przemeblowanie, jak już ktoś pisał -
pawlacze, szafy na całą ścianę - i nie jest tak źle.

[mrs.aleksandra]

Niestety ja mam gorzej. Moja kawalerka ma 23m a mieszkam z mężem i 4 miesieczne dziecko i nikt nie chcą zamienić mieszkania bo jedyna wada to kuchnia wygląda jak mała spiżarka wejdzie tylko jedna osoba a pokój ma zaledwie 16m. Co mam zrobić abym dostała mieszkanie większe?

[mid.week]

zarobić...?

[tol8]

Albo złożyć papiery o zamianę. Po co pakować się w kredyt na pół życia?

[asia-loi]

mrs.aleksandra napisał(a):

Dlaczego wyciągasz wątek sprzed 10 lat?
Załóż własny.

[aaa-aaa-pl]

A masz urodziny - że chcesz dostać mieszkanie ? Niby zbliża się dzień dziecka...A może wróżka- zębuszka ci podaruje ?

[thea19]

doplacic ze 100tys?

[mamablue]

Akurat wybudzaniem młodszego przez starszą to bym się wcale nie martwiła, byłam z niemowlakiem na weselu i spał pomimo hałasu wokół.
Dacie radę. Nie w takich warunkach dzieci się wychowywały. Nie daj sobie wmówić, że jak każde nie ma swojego pokoju, to jesteście patologią

[mamablue]

Osz... nie zauważyłam, że ktoś staroć wywlekł.

[muchy_w_nosie]

Przeorganizuj przestrzeń, 40m2 to nie jest mało, ile okiem masz w mieszkaniu?, jak 2, to możesz zrobić 2 pokoje. Moja siostra wlasnie sobie kupiła mieszkanie 42m2 i 2 pokoje i ma sporo miejsca. Najczęsciej tracimy miejsce na kuchni i przedpokoju. Ja mam dom 180m2 a moja kuchnia ma 2,8mx3,1m i mam tam wszystko czego potrzebuję. U siostry wszystko zmiescilo się w ciągu 2,5 metrowym, bez wysp ktore zabieraja tylko miejsce, bedzie stoł rozkladany ktory mozna przestawić w razie potrzeby.

[muchy_w_nosie]

Ehhhh ... staroć!

[ichi51e]

Wynajmijcie wieksze? Swoje tez bym wynajela zeby sie czesc kosztow zwracala

[aqua48]

Mieszkałam w jednopokojowym mieszkaniu z dwójką małych dzieci i masą książek Nie musi być ani cicho, ani ciemno, żeby dziecko zasnęło, tak, że nie obawiaj się problemów. Maluch jak potrzebuje spać to śpi. A dzieci traktują takie warunki jako oczywistość. Moje dzieci jak dostały własny pokój po przeprowadzce to czuły się w nim nieswojo same i nadal siedziały z nami Będzie dobrze, szukajcie większego mieszkania bez pośpiechu.

Kurczę znowu suchar!!!

[aqua48]

Kto to wyciąga?

[czar_bajry]

Najmniejszym problemem jest cisza dla noworodka, jak się od początku przyzwyczai do normalnie funkcjonującego domu to będziesz mogła nad kołyską oberka zatańczyć
Reszta to kosmos....

[jola-kotka]

Popros dobrego architekta moze on bedzie mial pomysl na to mieszkanie zeby przynajmniej w minimalnym stopniu dostosowac je do waszych potrzeb, oni maja mase sposobow , rozwiazan o ktorych nawet nie myslisz.

[jola-kotka]

O masz kanal 10 lat haha