W łóżku z mężem i synem

[renata444]

Witam
Od 3 miesięcy jestem mamą. Śpimy sobie całą rodzinką w dużym łóżku i
właściwie nikomu nie brakuje miejsca, chociaż Synek zajmuje 2/3 łóżka z
szeroko rozłożonymi rękami, mąż wciśnięty w kąt pod ścianę, a ja w zależności
od tego z której piersi karmię, pod kołdrą Synka albo męża. I wszystko było
OK. Ale pewnego dnia mąż złapał katar i wyprosiliśmy go do salonu. Teraz już
wrócił. No i właśnie... Zawsze wydawało mi się, że spanie z mężem jest
najlepsze na świecie i nie zamieniłabym tego nigdy w życiu. Gdy słyszałam o
sytuacjach, że mąż śpi w innym pokoju, a matka z dzieckiem, wydawało mi się
to nienaturalne. A teraz... Ja po prostu wolę spać z Synkiem. Jest taki
słodki, przeciąga się, wierci, uśmiecha przez sen, no i przede wszyskim nie
chrapie. Uczucia do męża nie zmieniły się, chyba nie jest odsuwany na "boczny
tor", ale ... A Wy jak śpicie? No i z kim wolicie spać? A może dziecko
powinno być w łóżeczku? Pewnie ciężko mu będzie odzwyczaić się od spania z
nami?

[lidqa]

kuba sypia z nami kiedy poddajemy sie o pierwszej w nocy z usypianiem go. w
lozeczku nie chce usnac a z nami w 5 minut spi. jednak nie wyobrazam sobie zeby
moj maz spal gdzies indziej. trzeba dbac o swoje malzenstwo

[burza4]

renata444 napisała:

> Uczucia do męża nie zmieniły się, chyba nie jest odsuwany na "boczny
> tor", ale ... A Wy jak śpicie? No i z kim wolicie spać? A może dziecko
> powinno być w łóżeczku? Pewnie ciężko mu będzie odzwyczaić się od spania z
> nami?

Może spytaj po prostu męża co on na ten temat myśli? Trzeba pamiętać o tym, że
nieważne są twoje intencje, ale odczucia drugiej osoby. Może ty nie chcesz
odsunąć męża na boczny tor (tym bardziej, że i tak prawie cały swój czas
poświecasz dziecku), ale on może to tak odebrać, niezależnie od twoich
intencji. Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że pojawienie się dziecka to bardzo
ważny moment w każdym związku i bardzo często powoduje też sytuacje kryzysowe,
mimo że obie strony bardzo potomstwa chciały. Tym bardziej w takim momencie
nalezy pielęgnować związek. Myślę, że warto zwrócić uwagę, co jest dobre dla
RODZINY, a nie tylko dla samego dziecka.

Problem w tym, że bardzo wiele mamuś śpi z dzieckiem z wygody, tłumacząc to
karmieniem (choć dla mnie osobiście to żadna wygoda - nie wiedzieć czemu
człowieczek niezależnie od gabarytów zajmuje 2/3 łóżka), ale tez często taka
sytuacja przeciąga się w czasie do wieku szkolnego - a nie zawsze tatusiowie sa
równie entuzjastycznie do tego nastawieni. Tylko że jeśli nawet mają coś
przeciwko to są zakrzyczeni argumentami, że powinni zrozumieć, bo dziecko małe
i potrzebuje ciepła i bezpieczeństwa (a to akurat mozna zapewnić i bez spania z
maleństwem). Takie argumenty padają nawet jeśli dziecko ma 5 lat... A istotnie
dziecko się przyzwyczaja - na tym forum są dziesiątki listów od mamuś które
chcą dziecko od wspólnego spania odzwyczaić.

Sama "z wygody" nie spałam z dzieckiem, bo jakoś nie potrafiłam karmić na
leżąco. A mimo osobnego spania moja córka była najpogodniejszym dzieckiem pod
słońcem. Moja osoba w nocy wcale jej do szczęścia nie była potrzebna - budziła
się tylko na karmienie.

[radek3101]

Witam
Ja również śpię ze swoim synkiem, a mąż oddzielnie. Jasne, że nie jest to
najwłaściwsza forma, ale będąc w pracy przez 3/4 dnia cudowne jest jak
wieczorem i w nocy mój synek przytula sie do mnie i trzyma mnie za rączkę.
Myślę sobie,że czas tak szybko biegnie i z tego małego człowieczka (prawie 3
latka) wyrośnie chłopisko, dla którego mamusia będzie dodatkiem (mam nadzieję,
że kochanym). Chcę mieć te chwile dla siebie (może egoistycznie).
Pozdrawiam

[mamadwojga]

Hej, ja też wolę spać z młodszym mężczyzną (hihihi). Tylko u mnie było
odwrotnie niż u Ciebie. Najpierw przez 3 miesiące spałam sama z synkiem a
teraz spowrotem wprowadził się do łóżka mąż. I wcale nie jest fajnie we
trójkę. Jest ciasno ale nic na to nie poradzę. Jeśli chodzi o uczucia do męża
to na pewno się nie zmieniły tu chodzi tylko o wygodę. Pozdrawiam

[new5]

Ja jestem mamą 2 raz od 2 mies.Z pierwszą córka spaliśmy razem do dwoch lat-
mieliśmy duże łożko.Z druga śpię w osobnym pokoju,bez męża i jestem zadowolona-
wole spać z corka,jest to wygodne,szybko zasypia i slicznie pachnie mleczkiem

[mrufkaa]

Ja tez spie z dzidzia, a maz w salonie...)) Wyniosl sie, bo budzil Julke. Ja
juz kilka razy namawialam go na powrot, bo mi go po prostu zal, ale on sam wie,
ze we trojke w lozku bardzo nam ciasno, poza tym on sie bardzo wierci i
faktycznie mala to budzi. Coz.... jest duzo wygodniej, wszyscy sie wysypiamy.
Mam swiadomosc, ze to zaburza sfere intymna miedzy mna a Alexem, ale probujemy
to nadrabiac w salonie, zanim Julka obudzi sie na polnocne karmienie...)))
Lozeczko malej i tak stoi w naszej sypialni, wiec nawet gdzyby spala sama, to
raczej wciaz korzystalibysmy z salonu, hihi. Niemniej, przyznaje, czekam az
mala wyzdrowieje do konca po ostatniej infekcji i zamierzam zaczac ja
przyzwyczajac do spania osobno. Ma 9 m-cy, sadze, ze juz czas.

[addria]

Dziecko powinno spać tam, gdzie jest ciepło, sucho i bezpiecznie. Nieważne czy
jest to jego łóżeczko czy łóżko rodziców, ważne by dziecko dobrze się w nim
czuło. Są różne szkoły na temat spania z lub bez dziecka, tak jak są różne
szkoły na inne tematy. Ważne by rodzice i dziecko byli zadowoleni
Ja i mąż śpimy z synkiem od jego urodzenia, chociaż wieczorem po kąpieli synek
śpi w swoim łóżeczku, a dopiero około 24, czy 1 w nocy, przychodzi do nas. Ani
ja, ani mąż nie mamy nic przeciwko temu, a wręcz przeciwnie, tęsknimy jak go
dłużej nie ma Nieważne, że jest ciasno, że czasem dostaniemy siarczystego
kopniaka małą stópką, ale jest tak wszystkim dobrze i miło, że będziemy tak
spać dopóki synek sam z tego nie zrezygnuje. A zrezygnuje kiedyś napewno... a
potem nawet będzie spać z jakąś długonogą pięknością, a my dopiero wtedy
będziemy zazdrośni ))

[helena21]

My spalismy we 3 jeszcze do niedawna. Obecnie nasz synek ma 2,5 miesiaca, maz
jakies 2 tygodnie temu po wieczornym karmieniu, po ktorym misio zasypia mi na
rekach ulozyl go w jego lozeczku poraz pierwszy i wiecie co.... przespal
pierwszy raz od godziny 23 do 5 rano bez budzenia. Nastepna noc to samo,
kolejna i kolejna podobnie Raz nawet spal od 23 do 7. Widze tez plusy
takiego spania dla samego dziecka. U nas mimo sporego lozka bylo jednak ciasno,
bo staralismy zostawiac sie dla synka sporo miejsca. Mimo to budzil sie
czesciej, spal plytszym snem itd. Podejrzewam, ze podczas snu zwyczajnie czy to
ja czy maz przez nieuwage zawsze ten sen dziecka jakos zaklocalismy
(przewracanie sie z boku na bok itd) Teraz widze jak nasz synek spi z raczkami
wysoko ponad glowa rozciagnietymi na bok to wiem, ze jego lozeczko jest
najlepszym miejscem do spania dla niego i to wlasnie ze wzgledu na jego dobro,
ma zwyczajniej wiecej miejsca, jego sen nie jest nieswiadomie przez nas
zaklocany itd.

[wana]

My (ja, mąż i 5-cio letnia Ula) pzez 3 lata stosowaliśmy model gniazda - lóżko
o szerokości 140 cm doskonale się sprawdzało. Gdy Ula skończyła 3 lata dostała
w prezencie "dorosłe" łóżeczko i bez roblemu zaczęła tam sypiać, sypiać - bo i
tak czasem ładuje się nam do łóżka. Wspólne slanie jest cudowne - dzięki temu
nie wiem, co to znaczy wstawać w nocy do dziecka - karmiłyśmy się praktycznie
przez sen. Katar nie katar, spaliśmy razem i było nam dobrze - nadal lubimy
przytulić się do małego cieplutkiego ciałka. Nie wiem, co to będzie od grudnia,
gdy pojawi sie w naszym domu (i łóżku) Julek - chyba zamienimy łóżko na
szersze, bo "gniazdo" jest czymś cudownym dla nas wszystkich i nie
wyobrażamy sobie wypędzenia z niego starszej córki (co prawda staramy się, żeby
spała z nami jedynie od święta, ale czasem różnie to bywa).
Pozdrawiam
wana

[vaana]

My spimy tylko z mlodszym Kilkakrotnie zaczynalismy "no to od dzis kolego
spisz sam" ale zawsze i tak konczylo sie tym, ze Krzys w srodku nocy ladowal w
naszym lozku. Oboje jestesmy zgodni w tym, ze wspolne spanie jest fajowe,
przyznajemy jednak, ze bywamy czasem niewyspani, a maly czlowieczek zajmuje
wiekszosc naszego lozka
Podsumowujac, ja spie z dwoma mezczyznami, choc i trzeci nie mialby nic
przeciwko

[deesire]

U nas smodel gniazda panuje z małymi przerwami od momentu narodzin synka, czyli
już ponad trzy lata. Wspólne spanie jest cudowne i wszelkie niedogodności
znikają pod natłokiem tej niepowtarzalnej przyjemności z obcowania z małym
ciałkiem. Te przytulaki i całuski są po prostu niezapomniane, a ponieważ czas
szybko płynie, więc nie żałuję. Za kilka lat synek już nie będzie chciał z nami
spać i się tak często przytulać. Trzeba korzystać, póki można )))
Adaś owszem, czasem sypia w swoim łóżeczku, ale zawsze ostatecnzie ląduje u
nas. Czasem jest to środek nocy, a czasem już nad ranem. Zauwazyłam jednak, że
od pewnego czasu sam kładzie się wieczorem do swojego łóżeczka i myslę, że po
prostu dorósł już do "swojego własnego miejsca". Wkrótce chcemy kupić mu duże
łózku i wówczas planuję przenieść go do drugiego pokoju. Prawdę mówiąc nie
wyobrażam sobie tego. Podejrzewam że to ja częściej będę do niego chodzić do
łózka na przytulaki, niż synek do nas ))
Pozdrawiam