mam dość!!!

[mama_frania]

Siedze w domu z dwójką dzieci- synek 2 latka 9 m-cy i córcia 7 tyg. Wszystko
byłby wspaniale gdyby nie ciągłe wizyty dziadków. jak wróciłam ze szpitala to
codziennie ktoś wpadał by mi trochę pomóc i jestem im bardzo za to wdzięczna,
ale teraz doskonale sobie z tą dwójką radzę (zwłaszcza, że starszy jest
zakochany w siostrzyczce). Niestety nikt tego nie jest w stanie zrozumieć i
ciagle mi włażą na głowę- nawet bez zapowiedzi (co miało miejsce dzisiaj) co
rozwala mi plany na cały dzień. Próbowałam odmawiać wizyt, ale albo jest
obraza majestatu (że ja taka niewdzięczna)- niestety nie nazbyt długo trwająca.
A poza tym moj synek jest o wiele spokojniejszy i grzeczniejszy jak jest tylko
ze mną niż jak przychodzą dziadkowie- bo wtedy zaczyna szaleć. na dodatek
zabierają mi te chwile, które mogę z nim tylko spedzać- bo zamiast
zainteresować się młodszą i zabrać ją np. na spacer to zabierają młodego "bym
sobie odpoczęła". Ale oczywiście zadne racjonalne argumenty do nikogo nie
trafiają.
Ulżyło mi. Dziękuję za uwagę.

[scarlett.o-hara]

Mój teść potrafił do mnie dzwonić 3 x dziennie z zapytaniem jak mała (to ich
pierwsza wnuczka - syn jedynak, więc wiadomo...). Najpierw to tolerowałam, ale
cierpliwość też się kiedyś kończy. Oni mi nie pomagali, tylko wydzwaniali i to
zawsze jak albo z piersią i z dzieckiem karmię na fotelu albo przewijam albo
właśnie ją ubieram, aby wyjść na spacer... Powiedziałam mężowi, aby z nim
porozmawiał, że doceniam ich zainteresowanie, ale przesadzają i jak teść raz na
2 dni zadzwoni, to nic się nie stanie. Chyba przez tydzień nie dzwonił, ale mu
przeszło i teraz nie zawraca mi głowy codziennie, a jak przyjdzie, to zabierze
małą na spacer lub po prostu się nią zajmie, abym mogła wyprasować czy po prostu
chwilę odpocząć.
Rady na sytuację u Ciebie nie ma innej jak tylko rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać
i tłumaczyć w jakiej sytuacji Cię stawiają i że jesteś wdzięczna za pomoc, ale
wolałabyś, aby małą wzięli czasem na spacer, bo synek jest już duży i potrafi
się zająć sobą, a Ty w tym czasie możesz coś w domu zrobić albo zwyczajnie
poleżeć na kanapie.
Ale się rozpisałam. Pozdrawiam.

[mama_frania]

Niestety w przypadku mojej rodziny żadne rozmowy nic nie dają- a już zwłaszcza w
przypadku teściów. Po prostu nie mogą zrozumieć że nie chcę ich pomocy ("no bo
skoro mogą przyjechać to powinnam być za to super wdzięczna").

[lubie.garfielda]

przestań tłumaczyć, przejdź do konkretów.

Zacznij od męża: poinformuj go że męczą cie te najazdy (bo nie da się tego nazwać wizytami).
Zagroź że nie otworzysz im drzwi jeśli będą się zjawiali częściej niż... powiedzmy 72 godziny, i będziesz czekała z zegarkiem w ręku licząc czas od ich wyjścia.
"Gryź"
"Drap"
walcz o swoje

nie daj sobie wejść na głowe

[karibik]

lubie.garfielda napisała:

> przestań tłumaczyć, przejdź do konkretów.
>
> Zacznij od męża: poinformuj go że męczą cie te najazdy (bo nie da
się tego nazw
> ać wizytami).
> Zagroź że nie otworzysz im drzwi jeśli będą się zjawiali częściej
niż... powied
> zmy 72 godziny, i będziesz czekała z zegarkiem w ręku licząc czas
od ich wyjści
> a.
> "Gryź"
> "Drap"
> walcz o swoje
>
> nie daj sobie wejść na głowe


Dokładnie. Popieram.

[lubie.garfielda]

spróbuje ich wykorzystywać do tego co jest ci potrzebne a nie co im pasuje. Nie zmieniaj planu dnia (np. miałaś wyjść - wyjdź: zbierz się i zapytaj ich czy zostają do twojego powrotu czy wychodzą). Odkurzaj przy nich. Idź posegregować pranie i wywal obserwatorów z łazienki awanturując się o naruszanie prywatności bo nie życzysz sobie żeby byle kto oglądał twoje brune ciuchy... nie zwiększaj ilości gotowanego jedzenia.

bądź twarda

[dlania]

Podpisuje sie pod lubie_garfielda - traktuj niezapowiedzianych gości jak
powietrze. I jeszcze kilka razy wyjdż na spacer o takiej porze, o jakiej zwykle
przyjeżdzają.