jak sięzachowac..jest mi potwornie przykro....

[xena_music]

Drogie emamy..jestem w bardzo kiepskim nastroju..
Moja Maja w piątek skończyła roczek, imprezkę robimy dzis(tylko my-rodzice,
rodzice męza i dwaj bracia z którymi mieszkamy, moja mama i moja młodsza
siostra)
Miał być jeszcze mój ojczym. Są z mamą małżeństwem 6 lat, nigdy się nie
lubiliśmy, od poczatku mi ubliżał, wyzywał, kłócił się...zarówno ze mną jak
i moją siostrą.Kiedyś powiedział aby jedną oddać do poprawczaka(mnie0 druga
do domu dziecka(moja siostrę) i będzie spokój.
W końcu jednak zauważyłam zmainę po moim ślubie, poprostu nie pozwoliłam na
ublizanie sobie.Bewnie mala na to wpływ reakcja mamy,ze albo pójdzie na ślub
i będzie sie normalnie jak człowiek zachowywał albo może sie wyprowadzić
odrazu. Jak urodziła się Majeczka ojczym stał się miły(jak nigdy),ostatnio
dwa razy został z małą jak szłam do pracy.
A dzis stwierdził ze nie ma zamiaru przyjeżdzac. Nie to zeby miał konkretny
powód zdrowotny czy nie miałby czasu..poprostu nie!!!!!!!!!!!!
Kocham mame, kocham siostre, ale on...
Jest mi przykro, to pierwsze urodziny jego wnuczki, ważny dla wszystkich
dzień..a on wszystkich lekcewazy,,,
co mam zrobić, jak sie zachowac????????????????????????
pozdrawiamy
xena i maja

[mamaestery]

mam bardzo podobna sytuacje do ciebie,tylko z takim wyjatkiem ze moja mama
nugdy nie stanela po mojej i siostry stronie....no coz sytuacja trwala ponad
10 lat,wyzywania,milczenia,odosobnienia..niewazne,w kazdym badz razie wszystko
sie wydawalo zmienic kiedy urodzilam corke i jakos zaczelismy rozmawiac,kiedy
przede wszystkim wyszlam za maz i sie wyprowadzilam..cala sytuacja byla juz
nieciekawa prawie dochodzilo do rekoczynow.....minelo troszke czasu i
zapomnialam juz o tym jak on potrafil umilic mi zycie
nigdy nie oczekiwalam jego uczestnictwa w moich waznych uroczystosciach i dziwi
mnie ze ciebie tak boli obojetnosc czlowieka ,ktory ciebie skrzywdzil...ty
nigdy nie bedziesz jego dzieckiem,a on jezeli nie zechce nigdy nie bedzie sie
staral o blizszy kontakt..trudno sie mowi .w koncu to ktos obcy....
pozdrawiam serdecznie i zycze zdrowego podejscia do sprawy)nie koniecznie "po
mojemu"))

[agniesia33]

i myśl dziewczyno, myśl, bo mi cię żal. skad wiesz, czy ojczym nie chce
uczynić zostając z nią sam krzywdy twojej córce, nie mówię tu o biciu, lecz
złych słowach i ukrytym molestowaniu.jesteś przykładem osoby maltretowanej
psychicznie w młodosci, a mimo to tęsknisz za swoim prześladowcą.przykro mi,
że ci to mówię, ale i twoja mama nie była tu bez winy, gdzie była, jak ojczym
wam ubliżał? dopiero teraz by nie stracić kontaktu z tobą i wnuczką jasno
określiła swoje wymagania wobec ojczyma. a czy przez te kilka lat wcześniej
była twoją podporą? - wynika z twojego listu, że nie.

[apolka]

To przykre i niesprawiedliwe ale przyznam szczerze, że jak przeczytałam o tej
nagłej zmianie ojczyma po pojawieniu się na świecie Twojej córeczki też
skojarzyłam to z jakimiś brudnymi intencjami. Niestety, tyle się ostatnio mówi
o molestowaniu dzieci, że chyba już jestem przewrażliwiona.
Myślę, że powinnaś zmienić swoje podejście do ojczyma. Traktowanie go
jak "swojego", członka rodziny chyba nie jest najszczęśliwszym pomysłem. On nie
chce nim być, najwyraźniej wystarcza mu rola męża Twojej mamy, Tobie też
powinna. A że jest Ci przykro, no cóż, ale to chyba uczucie, do którego
zdążyłaś się przyzwyczaić? Skoro niejedno już przeszłaś z Tym człowiekiem... .
Ciesz się i doceniaj fakt, że mama jest za Wami, że nie dała się "skołować",
podburzyć przeciw Wam. To naprawdę wielki plus całej tej sytuacji. Fajnie jest
mieć dziadka ale dobrego, prawdziwego (i nie o więzy krwi mi chodzi), dziadka,
a nie kogoś, kto co jakiś czas zmienia swoją rolę. Potraktuj to zdarzenie
(nagła odmowa przyjścia na uroczystość) jako nauczkę na przyszłość i staraj się
tak wychować dziecko, aby zbytnio się do "dziadka" nie przywiązywało, trzymaj
ojczyma na dystans, skoro dziś rani Twoje uczucia kiedyś może równie
beztrosko "olać" Twoje dziecko. Postaraj się, aby było na to przygotowane, aby
po małej to "spłynęło", aby nie musiała przeżywać rozczarowań pzrez tego
człowieka (jak Ty dziś). Nie zachęcam Cię do stawiania jakichś murów między nią
a "dziadkiem", jedynie do pilnowania odpowiedniego dystansu między nimi, ten
człowiek prawdopodobnie nie zasługuje na to aby być dziadkiem dla Twojego
dziecka, może jeśli zmienisz swoje zachowanie dotrze do niego, że rola dziadka
to nie obowiązek, przed którym trzeba uciekać tylko przywilej, na który trzeba
zasłużyć.
Pozdrawiam, a

[malpig]

Xena,
Uważaj na malutką!!!.
Moja przyjaciólka była molestowana przez ojczyma. Do najgorszego nie doszło,
ale dziewczyna żyła w wieczym strachu ilekroć pozostawała sam na sam z ojczymem
w domu (matka pracowała na zmiany, a w ojczymie widziała ideał). Po urodzeniu
córeczki ojczym-dziadek stał się wzorowym dziadkiem...do czasu, gdy
przyjaciólka zabroniła mu zmieniac pampersa małej. Była karczemna awantura, bo
jakze to ona nie chce pomocy dziadka. W końcu dziadek stracił cierpliwość i
wówczas usłyszała "skąd wiesz, Ty nie chciałaś, ale może ona zechce".
Zastanawia się nad głoszeniem faktu na policję.....
pozdrawiam
mal