Murem za dyrektorem

[Gość: Wojciech Olszewski]

Szanowny Panie Marszałku,
W liście Pani Marii Illinicz skierowanym do Pana na łamach forum padają ważne
pytania, które dotyczą decyzji odwołania Pani Barbary Karaczyńskiej z funkcji
dyrektora WCLU w Zapowiedniku. Przemyślenia Pani M.Illinicz mają charakter
listu otwartego. Przypomnę jego treść:
„Szanowny Panie Marszałku,
W trakcie dyskusji na łamach forum Pańska decyzja spotkała się z
wieloma krytycznymi i pełnymi oburzenia wypowiedziami. Mam
jednak nadzieję, że Pan rzeczywiście chce „uzdrowić sytuację” w
podległych Panu placówkach, ale w natłoku obowiązków nie zdołał
Pan gruntownie rozpoznać sytuacji w WCLU w Zapowiedniku.
Przeczytałam wywiad z Panem i odnoszę wrażenie, że zaszło jakieś
ogromne nieporozumienie. Proszę jeszcze raz spokojnie
przeanalizować argumenty, które skłoniły Pana do zwolnienia Pani
dyr. B. Karaczyńskiej.
1) Mówi Pan, że „nie będzie tolerował zatrudniania własnej
rodziny” przez Panią Karaczyńską w WCLU. Pytam czy Pani
Karaczyńska uzyskała zgodę na zatrudnienie córki w Zapowiedniku?
Z dyskusji na forum wynika, że taką zgodę uzyskała.
2) Mówi Pan, że „nie będzie tolerował budowania prywatnego
ośrodka córki przy pomocy chorych”. Z zamieszczonych opinii
wynika, że rodzice pacjentów wyrazili na to zgodę.
3) Mówi Pan, że „nie będzie tolerował prowadzenia księgowości w
taki sposób, żeby nic nie dało się z niej wywnioskować”. W
wywiadzie z Panią Karaczyńską jaki przeczytałam w Gazecie mówi
ona, że „Urząd Marszałkowski przyjmował od niej wszystkie
bilanse i sprawozdania finansowe.” Rozumiem, że Urząd nie miał
wówczas żadnych uwag, bo gdyby takie się pojawiły to Pani dyr.
Karaczyńska zostałaby natychmiast o tym poinformowana.
4) Mówi Pan o „konkurencyjnym ośrodku w Opaleniu”. Co Pan
rozumie przez sformułowanie „konkurencyjny ośrodek” ? Jestem
przekonana, że wszystkie ośrodki tego typu mają wspólny a nie
konkurencyjny cel swojego działania: leczenie uzależnionych i
nie konkurują z sobą a współdziałają w jego realizacji.
5) Mówi Pan „o osobistych ambicjach”. A może wszyscy odłożyliby
własne ambicje i usiedli przy jednym stole mając za cel
nadrzędny dobro pacjentów. Przecież sens istnienia tego typu
placówek nie sprowadza się do księgowości prowadzonej zgodnie ze
współczesnymi standardami rachunkowości a do skutecznego
leczenia uzależnionych od narkotyków młodych ludzi.
Z zamieszczonych w gazecie opinii wynika, że Pani B.Karaczyńska
jest wybitnym i niekwestionowanym – także przez Pana –
specjalistą w tym zakresie.
Może ponowna analiza wszystkich aspektów sprawy pozwoli Panu
znaleźć rozwiązanie,
które będzie korzystne dla obecnych i przyszłych pacjentów
ośrodka w Zapowiedniku.

Maria Illinicz”

także mój list, który skierowałem do Pana na łamach forum ma otwarty charakter.
Oto jego treść:

„Panie Marszałku,
Mój Syn dwa lata temu ukończył leczenie w Zapowiedniku i
rozpoczął normalne życie. Kilkakrotnie już zabierałem głos w
sprawie odwołania Pani Barbary Karaczyńskiej z funkcji Dyrektora
ośrodka w Zapowiedniku. Pisałem także bezpośrednio do Pana.
Niestety nie doczekałem się do tej pory żadnej odpowiedzi.
Staram się opanować gniew, aby zwracając się do Pana nie użyć
słów uznanych powszechnie za obraźliwe. Ale pycha i buta, którą
odnajduję w Pańskich odpowiedziach na pytania Pani Redaktor I.
Jopkiwicz wywołuje lęk i oburzenie. Lęk o przyszłość Polski,
która znalazła się w rękach bezdusznych urzędników. Oburzenie
przeciw urzędniczej ignorancji na społeczne problemy. Jak można
przy podejmowaniu decyzji o odwołaniu dyrektora tak
specyficznego miejsca jakim jest ośrodek leczenia uzależnień
lekceważyć głosy specjalistów przedmiotu (opinia pracownika
MONAR-u: Pani Jagody Władoń oraz pracownika Gdańskiej Akademii
Medycznej: dr.Tomasza Smiatacza), byłych pacjentów, rodziców
wyleczonych i leczących się dzieci.
Dlaczego Pan rezygnuje z bezpośredniego kontaktu z odwoływanym
Dyrektorem? Rzetelne rozpoznanie sprawy nie jest możliwe na
łamach prasy. Decyzja odwołania Pani Barbary Karaczyńskiej z
funkcji Dyrektora jest decyzją złą.
Ludzie rozważni odstępują od złych decyzji i naprawiają błąd.
Trwanie w błędzie jest delikatnie mówiąc dużą nieroztropnością.
Wojciech Olszewski”

Dlaczego Pan nie odpowiada na postawione pytania?
Człowiek piastujący funkcje Wicemarszałka Zarządu Samorządu Województwa
Pomorskiego wstrzymuje się z odpowiedzią na pytania, które dotyczą jego
własnych decyzji.
Ja chcę zrozumieć argumenty, które skłoniły Pana do podjęcia tej decyzji.
Sprawa odwołania Pani Barbary Karaczyńskiej z funkcji dyrektora ośrodka w
Zapowiedniku nabrała publicznego rozgłosu i uchylenie się z odpowiedzią na
postawione pytania można odczytać jako wyraz lekceważenia przez Pana tych
wszystkich, którzy w tej sprawie zabrali głos na łamach forum.
A może Pan sam nie wierzy w siłę swoich argumentów?

Wojciech Olszewski

[Gość: speaice]

ludzie alkoholik się pisze przez samo "h"a nie przez "ch"no co wy!!!!

[Gość: Wojciech Olszewski]

Wypowiedź wicemarszałka B.Borusewicza zamieszczona w artykule Czesława
Romanowskiego „Nieodpowiedni Zapowiednik” ( Superexpress)
skłoniła mnie raz jeszcze do zabrania głosu.
Dziennikarz Superexpressu informuje, że Marszałek Borusewicz nie ma zamiaru
spotykać się z tymi, którzy oprotestowali jego decyzje o odwołaniu Barbary
Karaczyńskiej z funkcji dyrektora WCLU w Zapowiedniku.

„Nie ma już o czym dyskutować – mówi. Marszałek wie jedno – swojej decyzji nie
zmieni.”

Czy doczekamy się czasów, kiedy kultura polityczna w naszym kraju osiągnie taki
poziom, że żaden polityk, nie ośmieli się zachować tak arogancko wobec swoich
wyborców jak pan Bogdan Borusewicz. Nie zachowa się tak bo będzie wiedział, że
w tym samym momencie straci mandat swoich wyborców i skompromitowany będzie
musiał zrezygnować z działalności politycznej.
Zachowanie pana B.Borusewicza pokazuje, że wśród polskiej klasy politycznej są
też niestety i tacy „politycy”, którzy publicznie odpowiadają swoim wyborcom,
że z nimi dyskutować nie będą i swoich oprotestowanych decyzji nie zmienią.
Panie wicemarszałku mój mandat pan już stracił. Skoro pan odmawia rozmowy na
argumenty to polemika z panem nie jest już możliwa. W każdej dyskusji bowiem
potrzebna jest wola jej prowadzenia przez obie strony.
Na szczęście są w naszym kraju instrumenty demokratyczne z których obywatele
mogą zrobić użytek, żeby obronić się przed politykami którzy zapominają o swoim
podstawowym obowiązku, jakim jest służenie publicznej sprawie.
Informuje pana, że 13 maja b.r. do Zapowiednika przyjechało z różnych zakątków
Polski kilkadziesiąt osób po to by skierować list otwarty do Radnych Sejmiku
Województwa Pomorskiego. Oto jego treść:
„My niżej podpisani zwracamy się do Radnych Sejmiku z prośbą o natychmiastowe
unieważnienie decyzji wicemarszałka Bogdana Borusewicza o odwołaniu Pani
Barbary Karaczyńskiej z funkcji dyrektora WCLU w Zapowiedniku. Do wystąpienia z
powyższą prośbą zmusza nas bezprecedensowe zachowanie marszałka B.Borusewicza.
Odwołanie pani B.Karaczyńskiej spotkało się z powszechną krytyką i oburzeniem.
Opinie i listy umieszczone na forum internetowym gazety mają otwarty charakter.
Uchylanie się przez wicemarszałka B.Borusewicza od odpowiedzi na postawione
pytania odczytujemy jako wyraz lekceważenia tych wszystkich, którzy
oprotestowali te haniebną decyzję. Chcemy zrozumieć prawdziwe a nie pozorne
argumenty, które skłoniły urzędnika władz samorządowych do podjęcia decyzji
godzących w społeczny interes. Zapowiednik bez Barbary jako dyrektora ośrodka
nie będzie już tym samym miejscem. To Jej udało się stworzyć w Zapowiedniku
niezwykle ciepłą, rodzinną atmosferę. Aby stało się to możliwe trzeba
profesjonalizmu, entuzjazmu i serca, trzeba całego siebie oddać w służbie
innym. Barbara to zrobiła. Tylko dzięki temu wielu młodym, zagubionym ludziom
udało się zerwać z nałogiem i odzyskać wiarę we własne siły.
Nie pozwólcie by odebrano nam najpiękniejsze miejsce naszego Życia, w którym
wielu nauczyło się żyć na nowo. Dzięki Barbarze jest to miejsce, do którego
zawsze możemy wrócić. Basia zawsze będzie dla nas sprawczynią tego cudu, jakim
jest Zapowiednik, jedyną Panią na Sowim Dworze. Mamy nadzieję, że Radni Sejmiku
nie zatracili wrażliwości na społeczne problemy i z należytą uwagą odniosą się
do naszej petycji i pozwolą Barbarze Karaczyńskiej kontynuować społeczną misję.
Kreśląc wyrazy szacunku pragniemy zapewnić, że będziemy z dużą uwagą śledzić
dalszy ciąg wydarzeń.
Obecni na spotkaniu w Zapowiedniku: byli pacjenci, rodzice, byli i obecni
pracownicy WCLU.”
Petycja do Sejmiku Województwa Pomorskiego w którego kompetencjach leży wybór i
odwoływanie Zarządu Województwa, jest pierwszym demokratycznym instrumentem z
którego skorzystali Ci, którzy mają inne niż pan zdanie na temat pracy w
Zapowiedniku pani Barbary Karaczyńskiej.
Zapewniam pana, że dołożę wszelkich starań, by w razie konieczności sięgnąć po
kolejne demokratyczne instrumenty, które pozwolą na to by Barbara Karaczyńska
mogła dalej w Zapowiedniku ratować życie młodych narkomanów.
Pańska opinia w tej sprawie nie ma już dla mnie żadnego znaczenia.
Wojciech Olszewski
(ojciec uratowanego dziecka)

[Gość: jagoda]

Wojtku .Jesteś WIELKIM CZŁOWIEKIEM!

[Gość: [e-mail]]

Przykre jest to co dzieje się w Zapowiedniku. To jest skandal!. Ciekawe gdzie
Pan Borusewicz znajdzie lepszą kadrę ? Chyba nie wie co robi!!!!!!!!!!!! Z
powagą traktuje nas Pan Prezydent RP i Jego kancelaria oraz Ministerstwo
Zdrowia udzielając odpowiedzi na mój list w w/w sprawie. Czy Pan Borusewicz
jest ponad wszystkimi, że nie raczy odpowiedzieć ani na nasze pisma ani na
pisma z Ministerstwa Zdrowia? Może sejmik Województwa Pomorskiego powinien
zainteresować się ignorancją Pana Borusewicza wobec wyborców?
Bożena Burzyńska

[Gość: qasimodo]

Narkomania to nie choroba, to wybór. Narkomanów nie trzeba leczyć, niech konają
w męczarniach a takie ośrodki trzeba likwidować bo są zbędne, dlaczego ludzie
którzy są naprawdę chorzy nie mają takiej pomocy jak narkomani, alkoholicy ????

[Gość: bogdan]

qasimodo - weż koło i walnij się mocno w czoło.
Tobie sie chyba styki poprzepalały.
Uważasz że to jest rozwiazanie. Wielu tak sądziło , dopóki ten problem nie
zaczął ich rodziny dotyczyć. Życzę ci ,że byś nie musiał zmieniać zdania.

[Gość: qasimodo]

a ja Tobię życzę żebyś nie miał osoby chorej na SM lub inną nie uleczalną
chorobę, to moze zrozumiesz jak to jest ... a narkomania to jest kwestia wyboru
chcesz to jesteś nie chcesz to nie jesteś... wiem że trudno to zrozumieć ale
przynajmniej postaraj się .....

[Gość: wol do qasimodo]

qasimodo,
nie czyta się cudzej korespondencji. Mam nadzieję, że kiedyś to zrozumiesz.
WOL

[Gość: fear factory]

WOL jest to forum publiczne ???? tutaj nie ma prywatnej korespondencji !!!!
może to kiedyś zrozumiesz !!!!! jak nie to bardzo bardzo mi przykro :)

[Gość: wol]

Gość portalu: fear factory napisał(a):

> WOL jest to forum publiczne ???? tutaj nie ma prywatnej korespondencji !!!!
> może to kiedyś zrozumiesz !!!!! jak nie to bardzo bardzo mi przykro :)

mimo wszystko pozdrawiam cię "kolego" z pracy :)

[Gość: TTT]

Zastanawiam się co robi jako wychowawca Gaba, która jest tak zakłamana...Gabo
jak możesz być tak okrutnie fałszywa w stosunku do wychowawców w
Zapowiedniku,najpierw jedziesz po nich za ich plecami a potem sie uśmiechasz
mam na myśli uśmiechy skierowane do Jagody,Przemka,Ani i Polmosa

[Gość: ska]

Gość portalu: TTT napisał(a):

> Zastanawiam się co robi jako wychowawca Gaba, która jest tak zakłamana...Gabo
> jak możesz być tak okrutnie fałszywa w stosunku do wychowawców w
> Zapowiedniku,najpierw jedziesz po nich za ich plecami a potem sie uśmiechasz
> mam na myśli uśmiechy skierowane do Jagody,Przemka,Ani i Polmosa

kolejny anonim...
TTT, kogo to obchodzi? A może to mi sie popieprzyło, a Twoja wypowiedź coś
wnosi do sprawy. Lepiej weź się do roboty, tracisz czas.

[Gość: ania]

Gość portalu: qasimodo napisał(a):

> Narkomania to nie choroba, to wybór. Narkomanów nie trzeba leczyć, niech
konają
>
> w męczarniach a takie ośrodki trzeba likwidować bo są zbędne, dlaczego
ludzie
> którzy są naprawdę chorzy nie mają takiej pomocy jak narkomani,
alkoholicy ????

....hehehe - guasimodo .. lubię Cię )))))

[Gość: ania]

Gość portalu: qasimodo napisał(a):

> Narkomania to nie choroba, to wybór. Narkomanów nie trzeba leczyć, niech
konają
>
> w męczarniach a takie ośrodki trzeba likwidować bo są zbędne, dlaczego
ludzie
> którzy są naprawdę chorzy nie mają takiej pomocy jak narkomani,
alkoholicy ????

....hehehe ))) qasimodo... lubię Cię :)))

[Gość: Wojciech Olszewski]

Wszystkich, którzy chcą poznać przyczyny odwołania Barbary Karaczyńskiej z
funkcji dyrektora WCLU w Zapowiedniku odsyłam do najnowszych numerów
tygodników: „PRZEGLĄD” i „NIE”.

[Gość: PROŚBA]

Prośba do Pani Jolanty Koczurowskiej

Szanowna Pani,

Na Pani ręce kieruje słowa najwyższego uznania dla wszystkich
ludzi, którzy zaangażowali się w ratowanie życia zagubionych
dzieciaków, które wpadły w sidła nałogu.
Wiem jak ogromna jest skala zagrożenia narkomanią w naszym
kraju.
Miałem możliwość poznania ośrodka w Zapowiedniku koło Skarszew.
Liderem ośrodka jest pani Barbara Karaczyńska, która otoczona
wspaniałymi terapeutami od ponad 20 lat z wielkim powodzeniem
wyciąga z nałogu młodych ludzi pokazując im jednocześnie jak
można cieszyć się życiem na trzeźwo.
W ostatnich tygodniach nad ośrodkiem w Zapowiedniku pojawiły się
czarne chmury.
Władze samorządowe województwa pomorskiego odwołały panią
Barbarę Karaczyńską z funkcji dyrektora WCLU w Zapowiedniku.
Wiem, że to zła i niesprawiedliwa decyzja.
Urzędnik, który podjął tę haniebną decyzję nigdy nawet nie
pojawił się w Zapowiedniku.
Barbara Karaczyńska podobnie jak Pani pracę terapeuty zaczynała
u Marka Kotańskiego.
Jestem przekonany, że gdyby Pan Marek żył nie pozwoliłby, na to
by Zapowiednik stracił swojego lidera.
W trosce o obecnych i przyszłych pacjentów ośrodka w
Zapowiedniku zwracam się do Pani z gorącą prośbą o pomoc w
przywrócenie Barbary Karaczyńskiej na stanowisko dyrektora.
Skala narkomanii w Polsce jest tak ogromna, że nie można
pozbawiać pracy tych, którzy swoim zawodowym życiem pokazali jak
należy z nią skutecznie walczyć.

z poważaniem
Wojciech Olszewski

[Gość: artykuł w NIE]

http://www.nie.com.pl/main.php?dzial=akt&id=2197&zaznacz=pasierb


pasierb "Solidarności"

Legendarny przywódca strajków na Wybrzeżu bawi się nieczysto i niegodziwie.
Zabierzcie mu brzytwę, zanim skrzywdzi kolejnych ludzi.
Za reformę służby zdrowia w województwie pomorskim odpowiada wicemarszałek
sejmiku Bogdan Borusewicz. Historyk sztuki po KUL. Podziwiam polot radnych
sejmiku w poszukiwaniu fachowców. To, co robi Borusewicz, przypomina igraszki
przedszkolaka z brzytwą: tnie wszystko, co zobaczy, przy czym nikt nie wie, na
co za chwilę spojrzy. Pod koniec lutego spojrzał spode łba na Wojewódzkie
Centrum Leczenia Uzależnień (WCLU) we wsi Zapowiednik koło Pelplina. Bez
skrupułów przyciął dyrektorkę Centrum – Barbarę Karaczyńską. W uzasadnieniu
uchwały o jej odwołaniu Zarząd Województwa Pomorskiego napisał, że po prostu ma
do tego prawo. I już.
Basia i jej drużyna
Basia – tak do pani dyrektor zwracają się wszyscy w ośrodku – jest damą o
niespotykanej charyzmie. Całe jej życie wyraża się pasją pomagania ludziom.
Brzmi to patetycznie, ale nie bardzo potrafię od tego patosu uciec. Basia
przywraca ludzi do życia. Przychodzą do niej wraki ludzkie, a po dwóch latach
wychodzą ludzie nie tylko wyleczeni z nałogu, ale kochający życie i naładowani
taką energią, że sami zaczynają leczyć świat. Są lepsi od tych, którzy ich do
ośrodka przywieźli. I dotyczy to wszystkich pacjentów, bez względu na wiek (od
17. do 40. roku życia) i wykształcenie (uczniowie szkół średnich, studenci,
lekarze, plastycy, matematyk, informatyk, inżynier).
Ośrodek w Zapowiedniku jest ośrodkiem tylko z nazwy. Tak naprawdę jest domem, w
którym wszyscy wychowują się od nowa. Dom ten stworzyła przed ponad 20 laty
pani Basia i do tej pory przewinęło się przez niego 800 osób. W leczeniu
uzależnień jest coś takiego jak współczynnik sukcesu: stosunek liczby osób
rozpo-czynających kurację do liczby osób ją kończących. W tej statystyce
Zapowiednik bije rekordy– 80 proc. Uznawany jest za jedną z najlepszych tego
typu placówek w Polsce.
Sukcesy pani Basi i jej kadry znane są nie tylko w Polsce, ale i na świecie.
Jest laureatką wielu międzynarodowych wyróżnień i stosu opracowań naukowych.
Jest niekwestionowanym autorytetem. Sukces tkwi w metodzie leczenia. W
większości tego typu placówek terapia prowadzona jest grupowo przez tzw.
społeczność, czyli wszystkich pacjentów. To oni wspólnie ustalają zasady
współżycia, decydują, kogo i jak wyróżnić, a kogo, jak i za co ukarać. Rola
kadry sprowadza się do nadzoru nad tym, organizacji życia i rozmów w grupach
terapeutycznych. Tym, co w praktyce odróżnia metodę pani Basi od innych
terapii, jest czas jej trwania oraz cały zespół na pozór błahych pomysłów na
walkę z nudą i monotonią. Mimo że wciąż coś się dzieje, każdy ma czas dla
siebie. Licealiści podczas dwóch lat pobytu w ośrodku potrafią nadrobić
zaległości i zdać maturę.
W ośrodku istnieje zasada niepowracania do przeszłości. Nie wolno o niej mówić,
rozpamiętywać świństw, które się kiedyś robiło itp. Tematami zakazanymi są
m.in. alkohol, narkotyki, przemoc. Nietaktem jest pytanie, skąd kto pochodzi.
Liczy się wyłącznie przyszłość. Po nagłym odcięciu od dotychczasowego
środowiska pacjent ma nowe, w którym musi żyć. To społeczność (czyli wszystkich
40 pacjentów) decyduje o tym, kiedy nowemu wolno wykonać pierwszy telefon,
kiedy zezwolić na przyjazd rodziny bądź przyjaciół, kiedy zgodzić się na
pierwszą przepustkę.
Wyliczyłem, że gdyby pani Basia chciała nagle zamknąć ośrodek, rozgonić
wszystkich pacjentów i przez cały rok przyjmować tylko zgłoszenia pacjentów
chcących się u niej leczyć, tworząc z nich listę oczekujących, to ostatnia
grupa zakończyłaby terapię nie wcześniej niż za 40 lat.
Goofy i inni
Dwa dni snułem się po Zapowiedniku. Jadłem ze społecznością, dłużej lub krócej
rozmawiałem z większością pacjentów. Zajrzałem w każdy kąt ośrodka, zaliczyłem
z wybraną grupą "sprawność zdobycia bagna". Sam zaczepiałem ludzi, ludzie
zaczepiali mnie. Snułem się z kadrą i sam, aby każdy chętny mógł bez
skrępowania do mnie podejść.
Z 21-letnim Goofym siedzieliśmy przy kolejnych herbatach w tawernie, jak
nazwano miejscową kawiarenkę, do świtu. Co chwilę ktoś się dosiadał, coś
opowiadał. Wszyscy się śmiali z samych siebie opowiadając o pierwszych dniach i
tygodniach w ośrodku. Ocipiałem, gdy do Goofy’ego podszedł jakiś blondas, podał
mu rękę, a ten czule ją trzymał przez dobre 10 minut. Potem do innego kolesia
podeszła Ania i bezceremonialnie położyła mu swoją nogę na kolanach. Ściskał ją
przez 15 minut. Przy trzecim takim podejściu ktoś przy stole załapał, że patrzę
na nich jak na zboków. Towarzystwo ryknęło śmiechem, a Goofy życzliwie
wytłumaczył mi, że w ośrodku praktycznie nie używa się leków. Ból uśmierza się
wykorzystując metodę reiki – leczenia przez dotyk.
Zdobywają tę umiejętność ucząc się od Basi.
Goofy z żenadą opowiada o swoim niepowodzeniu w ośrodku. W zeszłym roku
startował w maratonie, ale wymiękł na 35. kilometrze.
– Naprawdę nie poddałem się. Chciałem biec, ale po prostu nie miałem już sił –
opowiada ze łzami w oczach. – Chciałby być taki jak 37-letni Doktor. On
przebiegł w zeszłym roku 75 kilometrów, ale mówi o tym niechętnie. Ktoś
wyjaśnia, że planował przebiec 100 kilometrów, za kilka miesięcy ponowi próbę.
Żeby to zrozumieć, trzeba wiedzieć, że dla większości w ośrodku przebiegnięcie
kiedyś 100 metrów było niemożliwe.
W nagrodę za postępy w leczeniu wybrani mogą uczestniczyć w próbach sprawdzenia
się w sportach ekstremalnych. Robi się więc rzeczy zwariowane: prowadzi
kilkudniowe marsze forsowne, skacze na linie asekuracyjnej z wysokości 17
metrów, bądź – tak jak ja – zdobywa bagno.
Pojechaliśmy w 20 osób na najprawdziwsze bagna. Takie, które wchłonęłyby Pałac
Kultury. Korzystając wyłącznie z liny asekuracyjnej mie-liśmy pokonać maź o
konsystencji i zapachu szamba. Była to nie tylko próba siły fizycznej – bo, jak
się przekonałem, gdy głowa niknie ci w błocie, zawsze znajdziesz siły, by z
przyzwyczajenia walczyć o życie – ale próba charakteru: przezwyciężenie strachu.
Anka i Krzysiek
Ośrodek w Zapowiedniku jest położony w bajecznym miejscu w środku lasu. Budynek
główny mieści się w pięknym dworku z początku XX wieku. Przed 20 laty był
kompletną ruiną. Dziś o jego stan dbają wszyscy. Każde drzwi, okno, framugi,
cokolwiek – były przez pacjentów "szkiełkowane", czyli oczyszczane ze starej
farby i malowane na nowo. A jest o co dbać – 1600 mkw. powierzchni użytkowej.
Do tego "biurowiec", czyli adaptowany budynek gospodarczy, w którym znajdują
się biuro, siłownia, gabinet zabiegowy i mieszkanko pani Basi. I jeszcze
chlewik – były chlew przerobiony rękami pacjentów na domek z pokojami
gościnnymi dla odwiedzających. Stodoła przerobiona na kuchnię, stołówkę i
stolarnię.
Bardzo ważnym elementem terapii jest praca. Uprawiają więc warzywa na polu i w
samodzielnie zrobionych cieplarniach. Jest sad. Dzięki własnym owocom i
warzywom udaje się mniej wydawać na jedzenie. Zaoszczędzone pieniądze idą na
zakup innych potrzebnych rzeczy, dzięki czemu ośrodek jest nieźle wyposażony.
Od zakładów z Opoczna dostali kilka ton potłuczonych płytek ceramicznych i
ułożyli na ścianach mozaiki. Łazienki są w dużych pomieszczeniach. Było
miejsce, wstawili akwaria z żółwiami. Fortunę wydawali na węgiel. Podpisano
umowę z Powiatowym Zarządem Dróg na wycinkę krzaków i krzewów przy okolicznych
drogach. W zamian mogą zabrać to, co wytną – jest chrust do palenia.
Całą życiową pasję pani Basia przelała na córkę Anię – psychologa i terapeutę w
ośrodku. Ania wyszła za mąż za innego wychowawcę – Krzysztofa. Odczuwali
niedosyt, że mogą pomóc zaledwie tak małej grupie osób. Przed rokiem wpadli na
zwariowany pomysł: założą nowy oś

[Gość: artykuł w NIE c.d.]

http://www.nie.com.pl/main.php?dzial=akt&id=2197&zaznacz=pasierb

Całą życiową pasję pani Basia przelała na córkę Anię – psychologa i terapeutę w
ośrodku. Ania wyszła za mąż za innego wychowawcę – Krzysztofa. Odczuwali
niedosyt, że mogą pomóc zaledwie tak małej grupie osób. Przed rokiem wpadli na
zwariowany pomysł: założą nowy ośrodek. Przez kilka miesięcy szukali
odpowiedniego miejsca i w końcu znaleźli w Opaleniu koło Gniewu, 50 km od
Zapowied-nika. Podpisali umowę dzierżawy na 15 lat. Sprzedali mieszkanie
Krzysztofa w Trójmieście, zapożyczyli się w banku i u rodziny. Zaczęli ładować
pieniądze w coś, co nie jest nawet ich własnością. Od miesiąca w stale
remontowanym nowym ośrodku mieszka, pracuje i leczy się 10 pierwszych
pacjentów.
Przed kilkoma miesiącami ośrodek pani Basi w Zapowiedniku opuściła pewna
dziewczyna.
Do przerwania leczenia namówili ją rodzice. Dziewczyna wróciła do nałogu.
Dzianym starym wydawało się, że pieniądze załatwią wszystko, zaproponowali więc
pani Basi, by leczyła ich córkę indywidualnie, za kasę. Odmówiła. Nie-długo po
tym otrzymała anonim: Nie miałaś dla nas czasu, to cię kurwo wykończymy. W
Zapowiedniku zaczęły się dziać rzeczy dziwne.
Bogdan i reszta
Wojewódzkie Centrum Leczenia Uzależnień w Zapowiedniku finansowane jest przez
Ministerstwo Zdrowia. Pieniądze przekazywane są przez kasę chorych (obecnie
Narodowy Fundusz Zdrowia). Ośrodek musi rozliczać się co miesiąc z każdej
złotówki. Zarząd nad ośrodkiem sprawuje właściciel – marszałek województwa
pomorskiego. Nie daje złamanej złotówki, ale ma prawo do decydowania o losach
placówki.
W lutym ośrodek skontrolowała kasa chorych. Inspekcja wypadła pozytywnie.
Chwilę po niej wicemarszałek sejmiku Bogdan Borusewicz, legenda "Solidarności",
przysłał własną kontrolę. Powodem jej nasłania był jakiś anonimowy list
nadesłany przez rodziców i byłych pacjentów. Z listem tym jest jakoś dziwnie:
niby anonim, ale na konferencji prasowej Borusewicz stwierdził, że jego kolega
zna autorów.
Kontrola Urzędu Marszałkowskiego przebie-gała według punktów z anonimu, a ten
zarzucał pani Basi dosłownie wszystko, przede wszystkim sekciarstwo,
złodziejstwo, korupcję i brak kompetencji. Sekciarstwo próbowano udowadnić za
pomocą opinii Dominikańskiego Centrum Informacji o Nowych Ruchach Religijnych,
które bioenergoterapię uznaje za naukę charakterystyczną dla sekt (karate
zresztą też). O sekciarstwie ma też świadczyć struktura ośrodka: na czele stoi
guru sekty, czyli Basia, po niej starszyzna, czyli kadra itd. Korupcja i
prywata polega na zatrudnianiu w Zapowiedniku rodziny (córka i zięć). I nie
jest ważne, że córka Basi dorastała w ośrodku od 5. roku życia... Nie utrzymał
się też zarzut braku kwalifikacji samej Basi i jej kadry.
Najwięcej emocji wzbudził zarzut złodziejstwa, który został pani Basi przez
kontrolerów od Borusewicza udowodniony: pacjenci i kadra z ośrodka w
Zapowiedniku pomagali Ance i Krzysztofowi w remoncie ich nowego ośrodka w
Opaleniu; do ewidencji stanu posiadania ośrodka nie wciągnięto dwóch stogów
chrustu. W ewidencji nie było materiałów budowlanych – daru jednego ze
sponsorów. To znaczy materiały w ewidencji były i fizycznie są na miejscu, ale
nie ma kwitu podpisanego przez kierownika magazynu materiałów budowlanych. Mało
ważne, że w ośrodku nie ma magazynu materiałów budowlanych. Na nic zdały się
tłumaczenia, że nie było potrzeby organizacji takiego magazynu, bo nigdy
materiałów budowlanych nie składowano. Wytknięto pani Basi, że za swoje
mieszkanie, otwarte dla pacjentów przez całą dobę, płaci tylko 80 zł
miesięcznie. Wytknięto jej w końcu uchybienia w księgowości (nieczytelne, bo 20-
letnie pieczątki, niechronologiczne rejestrowanie rachunków). Całą politykę
administracyjną i gospodarczą uznano więc za "nieprzejrzystą" i dano dyrektorce
30 dni na naprawę błędów. Nie zdążyła: 9 dni po zakończeniu kontroli odwołano
ją z funkcji.
Obowiązki dyrektora pełni obecnie jej zastępca – Marek Burakowski. To on
najgłośniej krzyczy, że całe to zamieszanie jest totalnym nieporozumieniem.
– To Basia stworzyła ten ośrodek, to Basia dobrała kadrę, to Basia opracowała
metodę, którą posługujemy się w pracy. Bez Basi ośrodek zginie – wyjaśnia Marek
zwany Małym.
Nikt w sejmiku nie chciał go słuchać. Na znak protestu wymówienia umów o pracę
złożyła cała kadra ośrodka. Na marszałku Borusewiczu nie zrobiło to wrażenia.
Nie zrobiła wrażenia wyśmienita opinia wstawiona ośrodkowi przez wojewódzkiego
konsultanta w dziedzinie psychiatrii – prof. dr. hab. Adama Bilikiewicza. Nie
zrobiła też wrażenia opinia kontrolerów z Ministerstwa Zdrowia, którzy nie
dopatrzyli się w działalności ośrodka nieprawidłowości w dysponowaniu
pieniędzmi ministerstwa. O takich duperelach, jak interpelacje poselskie,
interpelacje radnych, listy od byłych pacjentów, listy od rodziców obecnych
pacjentów wspominać nie warto. Nic do Borusewicza nie dociera. Z końcem lipca
(koniec okresu wymówienia przez kadrę umów o pracę) ośrodek w Zapowiedniku
powinien przestać istnieć. Razem z nim zapewne szlag trafi pacjentów, którzy
wrócą tam, skąd przyszli, czyli do nałogu.
O co w tym wszystkim chodzi? Z anonimu, który dostałem, wynika, że pan
wicemarszałek ma plany wobec Zapowiednika. Chciałby nowym dyrektorem uczynić
niejakiego Sebastiana Pieńkowskiego, niespełnionego specjalistę ds. narkomanii.
Miałby on zakończyć rozpoczętą terapię, a w międzyczasie przeprowadzić
prywatyzację placówki, by z czasem zająć się działalnością bardziej lukratywną –
prowadzeniem hospicjum dla klientów z Europy Zachodniej. Pieńkowski to pasierb
Borusewicza.
Gdyby ikonie "Solidarności" przyszło do głowy głośne zaprzeczanie tej teorii,
to namawiam go do powstrzymania się: kwit jest kwit i ten anonim jest równie
wiarygodny jak ten o złodziejstwie pani Basi.
BorusewiczBogdan Borusewicz działał, ukrywał się, działał, obejmował urzędy,
odchodził z urzędów. Zawsze na inne. Od 1976 r. był członkiem KOR, zakładał w
Gdańsku Wolne Związki Zawodowe. W 1980 r. był głównym organizatorem strajków w
Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Po powstaniu NSZZ "S" był w jego strukturach. W
stanie wojennym działał w podziemiu. Po 1989 r. był m.in. wiceprzewodniczącym
Komisji Krajowej, a także przewodniczącym Zarządu Regionu Gdańskiego "S". Gdy
odszedł z "S", zasilił szeregi Unii Wolności. W rządzie Jerzego Buzka był przez
3 lata wiceministrem spraw wewnętrznych. Potem bez zajęcia – przez czas
krótki.Jesienią 2002 r. miał być czarnym koniem wyborów prezydenckich w
Gdańsku. Nie wszedł nawet do drugiej tury. Załapał się zaledwie na radnego z
własnego komitetu. No, ale być tylko radnym miejskim? Dzięki poparciu
Kaczyńskiego i akceptacji Platformy Obywatelskiej został wicemarszałkiem w
zarządzie sejmiku wojewódzkiego. Zrezygnował wówczas z mandatu radnego. W
sejmiku odpowiedzialny jest za sprawy służby zdrowia.W styczniu 2003 r.
ściągnął do urzędu marszałkowskiego na dyrektora Departamentu Zdrowia Tadeusza
Podczarskiego. Podczarski wcześniej był jednym z dyrektorów w tonącej w długach
Pomorskiej Kasie Chorych. Aby zrobić miejsce Podczarskiemu, z funkcji dyrektora
departamentu zdegradowany został do poziomu szeregowego urzędnika Jerzy
Karpiński. Wydawało się nieprawdopodobne, że jeden z urzędników kojarzonych z
arcybiskupem Gocłowskim doznał takiego afrontu. Ale nie trwało to długo. W
połowie kwietnia 2003 r. Borusewicz zwolnił z funkcji Dorotę Dygaszewicz,
dyrektora Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Gdańsku. Była zbyt
niepokorna i zbyt niezależna. To się nie mogło podobać wicemarszał-kowi. Nic
to, że pogotowie wzbogaciło się o kilka nowoczesnych karetek, system
powiadamiania ratunkowego i motocykl, który docierał do chorych tam, gdzie nie
mógł wjechać samochód. Harley został zakupiony przez sponsorów z Wielkiej
Orkiestry

[Gość: artykuł w NIE-end]

BorusewiczBogdan
Borusewicz działał, ukrywał się, działał, obejmował urzędy, odchodził z
urzędów. Zawsze na inne. Od 1976 r. był członkiem KOR, zakładał w Gdańsku Wolne
Związki Zawodowe. W 1980 r. był głównym organizatorem strajków w Stoczni
Gdańskiej im. Lenina. Po powstaniu NSZZ "S" był w jego strukturach. W stanie
wojennym działał w podziemiu. Po 1989 r. był m.in. wiceprzewodniczącym Komisji
Krajowej, a także przewodniczącym Zarządu Regionu Gdańskiego "S". Gdy odszedł
z "S", zasilił szeregi Unii Wolności. W rządzie Jerzego Buzka był przez 3 lata
wiceministrem spraw wewnętrznych. Potem bez zajęcia – przez czas
krótki.Jesienią 2002 r. miał być czarnym koniem wyborów prezydenckich w
Gdańsku. Nie wszedł nawet do drugiej tury. Załapał się zaledwie na radnego z
własnego komitetu. No, ale być tylko radnym miejskim? Dzięki poparciu
Kaczyńskiego i akceptacji Platformy Obywatelskiej został wicemarszałkiem w
zarządzie sejmiku wojewódzkiego. Zrezygnował wówczas z mandatu radnego. W
sejmiku odpowiedzialny jest za sprawy służby zdrowia.W styczniu 2003 r.
ściągnął do urzędu marszałkowskiego na dyrektora Departamentu Zdrowia Tadeusza
Podczarskiego. Podczarski wcześniej był jednym z dyrektorów w tonącej w długach
Pomorskiej Kasie Chorych. Aby zrobić miejsce Podczarskiemu, z funkcji dyrektora
departamentu zdegradowany został do poziomu szeregowego urzędnika Jerzy
Karpiński. Wydawało się nieprawdopodobne, że jeden z urzędników kojarzonych z
arcybiskupem Gocłowskim doznał takiego afrontu. Ale nie trwało to długo. W
połowie kwietnia 2003 r. Borusewicz zwolnił z funkcji Dorotę Dygaszewicz,
dyrektora Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Gdańsku. Była zbyt
niepokorna i zbyt niezależna. To się nie mogło podobać wicemarszał-kowi. Nic
to, że pogotowie wzbogaciło się o kilka nowoczesnych karetek, system
powiadamiania ratunkowego i motocykl, który docierał do chorych tam, gdzie nie
mógł wjechać samochód. Harley został zakupiony przez sponsorów z Wielkiej
Orkiestry Świątecznej Pomocy. Stał się pretekstem do zwolnienia dyrektorki, bo
nie ma go w wykazie pojazdów ratowniczych.Na miejscu zwolnionej pani dyrektor
wylądował Jerzy Karpiński. Warto powiedzieć, że Karpiński był w poprzedniej
kadencji samorządu wojewódzkiego jednym z dwóch wnioskodawców o to, aby
zlikwidować należący do marszałka Szpital Kolejowy, a jego budynek przekazać
spółce z o.o. Szpitale Gdańskie. Tej samej, której prezes Tomasz W. jest
zamieszany w aferę kościelnej drukarni Stella Maris, o której nie raz
pisaliśmy. Wątkiem Szpitala Kolejowego zajmuje się w tej chwili
prokuratura.Sytuacja w pomorskiej służbie zdrowia jest dramatyczna. Zadłużenie
samych szpitali podległych urzędowi marszałkowskiemu wynosiło w maju 256 mln
zł. Według Borusewicza, co zapodał na swojej konferencji prasowej w maju, dług
pomorskiej służby zdrowia rośnie kwartalnie o 12 mln zł, czyli wynikałoby z
tego, że o 4 mln zł miesięcznie, 1 mln zł tygodniowo. Cztery największe
szpitale w województwie nie zgodziły się podpisać kontraktów z Narodowym
Funduszem Zdrowia. Dyrektorzy dostali faks z urzędu, że muszą podpisać.
Usłyszeli zapowiedź, że mogą zostać zwolnieni. W. K.
Autor : Dariusz Cychol

[Gość: PRZEGLĄD cz.I]

Anonimowa skarga ojca narkomana przekreśliła 20 lat pracy dyrektorki ośrodka
leczenia z uzależnień

Nie oddamy dyrektorki

Barbara Karaczyńska, od ponad 20 lat prowadząca ośrodek w Zapowiedniku pod
Gdańskiem, została odwołana z funkcji dyrektora. Wicemarszałek województwa
pomorskiego, Bogdan Borusewicz, odpowiedzialny za służbę zdrowia, zarządził
kontrolę w ośrodku po otrzymaniu anonimu od rodziców pacjenta, który leczył się
w ośrodku. W obronie dyrektorki stanęli terapeuci z ośrodka, składając
wypowiedzenia, oraz wielu rodziców uzależnionych dzieci. Do
redakcji "Przeglądu" dotarł list jednego z nich. "Zapowiednik bez Barbary jako
dyrektora ośrodka nie będzie już tym samym miejscem. To jej udało się stworzyć
w Zapowiedniku niezwykle ciepłą rodzinną atmosferę. Aby stało się to możliwe,
trzeba profesjonalizmu, entuzjazmu i serca, trzeba całego siebie dać w służbie
innym. Barbara to zrobiła", napisał do wicemarszałka Borusewicza Wojciech
Olszewski, ojciec uratowanego w Zapowiedniku dziecka.

24 godziny w pracy

Barbara Karaczyńska przyjechała do Zapowiednika z Głoskowa, pierwszego ośrodka
Monaru, który tworzył Marek Kotański. Podjęła wyzwanie bez przekonania, że jej
się uda. Tym bardziej że XIX-wieczny dworek w Zapowiedniku przekazany na
ośrodek leczenia dla osób uzależnionych był w stanie katastrofalnym. Remontu
wymagało niemal wszystko - od piwnicy po dach. Powoli, latami, wysiłkiem
pacjentów i kadry obiekt wyremontowano. Dziś wygląda imponująco.
Przez kilka lat funkcjonował jako placówka monarowska, później dyr. Karaczyńska
zdecydowała się na przejście pod finansową opiekę Ministerstwa Zdrowia, a tym
samym najpierw władz wojewódzkich, później samorządowych. Ostatni znaczący
zastrzyk finansowy dla Wojewódzkiego Centrum Leczenia Uzależnień w Zapowiedniku
przekazał wojewoda. To za te pieniądze kupiono nowe meble dla pacjentów, duży
telewizor i dwa służbowe samochody. Wcześniej do ośrodka ukrytego wśród lasów
wszystko dowożono starą nysą i sędziwym fiatem 125 p.
Ale od czasu, kiedy placówka przeszła pod opiekę władz samorządowych, nie
dostała na bieżące utrzymanie ani grosza. Przekazywano tylko pieniądze z
Ministerstwa Zdrowia na leczenie pacjentów, pensje dla pracowników, ZUS i inne
świadczenia.
Trudno uwierzyć w malwersacje dyr. Karaczyńskiej i to, że jest złym
gospodarzem, bo nic w ośrodku nie jest jej własnością. Także niewielkie
mieszkanie bez łazienki, które tam wynajmuje. Ale wątpliwości wicemarszałka
budzi niska cena najmu - 80 zł na miesiąc - i nie przekonuje go argument, że w
umowie wyraźnie zaznaczono, że dyr. Karaczyńska ma obowiązek służyć pomocą
pacjentom ośrodka przez całą dobę.
W ośrodku leczy się przede wszystkim młodzież. Przychodzą tu zagubieni, bez
wiary w siebie, uzależnieni od narkotyków, alkoholu. Jak wynika z badań
ośrodka, niemal 80% z nich - co zdaniem prof. Adama Bilikiewicza, konsultanta
wojewódzkiego w dziedzinie psychiatrii, jest wynikiem imponującym - wychodzi z
uzależnienia. - Zakładają własne firmy, rodziny. Przyjeżdżają tu potem po
optymizm i wiarę, że zawsze można zmienić swoje życie - mówi Przemysław Wajda,
terapeuta w Zapowiedniku.

Nuda zabija

Wicemarszałek Borusewicz zarządził kontrolę w ośrodku po otrzymaniu informacji
od Henryka Wojciechowskiego, wówczas szefa Pomorskiej Kasy Chorych, obecnie
NFZ. - Przyszedł do mnie ojciec dziecka leczącego się w ośrodku. Zarzucał dyr.
Karaczyńskiej wykorzystywanie pacjentów z Zapowiednika do pracy w podobnym, ale
prywatnym ośrodku w Opaleniu, prowadzonym przez jej córkę i zięcia. Miał obawy
przed podpisaniem się - potwierdza Henryk Wojciechowski. - Zarządziłem kontrolę
w Zapowiedniku, ale nie mamy podpisanego kontraktu z tym ośrodkiem i dlatego
wnioski pokontrolne są wymijające - tłumaczy. Dodaje, że po potwierdzeniu tych
zarzutów przez Urząd Marszałkowski odwołanie dyr. Karaczyńskiej jest zasadne, a
tego rodzaju praktyki nie do zaakceptowania.
Pracownicy Zapowiednika zauważają natomiast, że kontrola obejmowała także okres
od 2001 do września 2002 r., czyli czas, kiedy ośrodek miał kontrakt z kasą
chorych, a pokontrolne sformułowanie: "Nie stwierdzono uchybień" jest wyraźne.
- Nigdy nie ukrywaliśmy, że w Opaleniu pracują pacjenci z Zapowiednika -
odpiera zarzuty Krzysztof Jakubus, zięć dyr. Karaczyńskiej. - Opalenie to
ośrodek niepubliczny i finansowany z Ministerstwa Zdrowia. Nie jest naszą
własnością, lecz dzierżawą na 15 lat. Sprzedaliśmy własnościowe mieszkanie,
wzięliśmy kredyt i zapożyczyliśmy się u rodziny. Po to, żeby stworzyć nową
placówkę, bo w Zapowiedniku powinno leczyć się 30 osób, a obecnie jest tam
ponad 40 pacjentów. Na razie do porządku doprowadziliśmy parter starego dworku
i mamy 10 pacjentów, a pan marszałek nazywa to konkurencją - denerwuje się.
- Jedną z form terapii w Zapowiedniku jest praca. Nasze hasło brzmi: "Nuda
zabija". Pacjenci wszystko robią sami. Po trzech miesiącach praca nie jest już
obowiązkowa i sami uczą się ją sobie organizować. Dla nas to była konstruktywna
idea budowania domu dla osób uzależnionych przez osoby uzależnione. Nikt nikogo
do niczego nie zmuszał - tłumaczy Anna Jakubus.
- Praca w Opaleniu była dla nas przyjemnością - potwierdza Agata Chmielińska,
dawna pacjentka, dzisiaj w żaden sposób niezwiązana z żadnym z ośrodków. -
Wszystkie te zarzuty są bzdurne, także te, że rzekomo źle nas karmiono i że
musieliśmy płacić za pobyt. Basia uratowała mi życie. Rozumiem, że ktoś może
czuć się rozżalony po nieudanej terapii, ale to nie powód do wypisywania
kłamstw w anonimie - przekonuje.
Argumenty Krzysztofa i Anny Jakubusów, a także rodziców i byłych pacjentów,
którzy murem stanęli za dyr. Karaczyńską, wybrali się na rozmowę do Bogdana
Borusewicza i piszą dramatyczne apele oraz maile, nie przekonują wicemarszałka.
Uważa, że rodzice i pacjenci są przez nią wykorzystywani w tym sporze. - To
nieetyczne - tłumaczy, dodając, że nie wierzy, by była to ich własna
inicjatywa. - Zatrudnianie rodziny i wykorzystywanie pacjentów do pracy w
prywatnej placówce to nepotyzm i nie ma tu żadnego wytłumaczenia. Dziwię się,
że ci ludzie nadal nie czują się winni.
c.d.n.

[Gość: PRZEGLĄD cz.II]

Wicemarszałek zapowiada kolejne kontrole, także sprawdzające jakość leczenia.
Nie ufa bowiem podawanym przez ośrodek wynikom i nie przekonuje go pozytywna
opinia prof. Bilikiewicza, który podkreśla, że dyr. Karaczyńska stworzyła
sprawny ośrodek, wykształciła znakomitą kadrę terapeutów i legitymuje się
znakomitymi wynikami leczenia.
Po opinie, jak prawidłowo może działać podobny wojewódzki ośrodek,
wicemarszałek odsyła do Smażyna, gdzie dyrektorem jest Jacek Sękiewicz. Ten
jednak nie chce wypowiadać się na temat Zapowiednika, uznając to za
niewłaściwe. Nie potwierdza ani nie zaprzecza informacji, że otrzymał
propozycję dyrektorowania w obu ośrodkach po ich połączeniu. - To zły pomysł -
mówi krótko. W kuluarowym rankingu kandydatów na stanowisko dyrektora w
Zapowiedniku pojawia się również pasierb Bogdana Borusewicza, który zajmował
się problemem uzależnień w Urzędzie Miasta w Gdyni. - Głoszący takie kłamliwe
opinie mierzą mnie miarą dyr. Karaczyńskiej, która zatrudniała najbliższą
rodzinę. Nigdy czegoś takiego nie robiłem i nie będę robił - zaprzecza
pogłoskom Borusewicz.
Kolejny problem to - zdaniem wicemarszałka - kontrowersyjna metoda reiki,
wykorzystywana w ośrodku jako terapia wspomagająca. Zdaniem księdza Grzegorza
Kluza, dyrektora Dominikańskiego Centrum Ośrodka Informacji o Nowych Ruchach
Religijnych i Sektach w Gdańsku reiki "nie mieści się w kanonie nauk
medycznych", poprosił zatem w specjalnym piśmie do Urzędu Marszałkowskiego o
interwencję w Zapowiedniku. Ale to samo centrum na okładce swojego biuletynu
ostrzegało czerwonym znakiem "Stop" przed karate, medytacją, bioenergoterapią,
jogą i różdżkarstwem. Pozytywną opinię na temat reiki przysłało natomiast
Polskie Stowarzyszenie Psychologów i Terapeutów, a także prof. Bilikiewicz.
- Unikamy podawania naszym pacjentom leków, zwłaszcza przeciwbólowych, których
przecież używali jako środków odurzających, zanim trafili na leczenie - mówi
Przemysław Wajda. - Leki są oczywiście podawane, ale w sytuacjach zagrożenia
życia i te zalecane przez naszego lekarza w przypadku choroby - tłumaczy.
Zarzucana dyr. Karaczyńskiej "nielegalna ścinka drzew" według dokumentów z
gminy okazała się legalnym "usunięciem samosiewów z pasa przydrożnego".

Nagroda za uczciwość

Bezpośrednim powodem odwołania dyr. Karaczyńskiej była wykazana podczas
kontroli źle prowadzona księgowość. Zdaniem wicemarszałka Borusewicza, wbrew
wszelkim standardom i obowiązującym zasadom prawnym. Terapeuci przyznają, że
nie wszystko z tą księgowością było w porządku (m.in. nie była prowadzona
komputerowo), ale ich zdaniem, to argument za udzieleniem upomnienia bądź
nagany. Wicemarszałek uważa, że ze względu na wagę zarzutów nagana nie
wystarczyłaby. Nie odwoła swojej decyzji, chyba że inna kontrola wykaże, że w
Zapowiedniku wszystko działało prawidłowo. W ubiegłym tygodniu ośrodek był
kontrolowany przez zespół z Ministerstwa Zdrowia.
Na razie sytuacja jest patowa. Według terapeutów z Zapowiednika,
niesprawiedliwe odwołanie dyr. Karaczyńskiej jest zagrożeniem dla prawidłowego
procesu leczenia pacjentów ośrodka. Dlatego zgodnie złożyli wypowiedzenia.
Bogdan Borusewicz uznaje to za rodzaj demonstracji i oznakę, że w tym sporze
przestało już chodzić o pacjentów.
- Jeśli zaakceptujemy odwołanie Basi, przyznamy rację tym absurdalnym zarzutom
i będzie to znak dla naszych podopiecznych, że "na układy nie ma rady". A
uczymy ich, że w życiu najważniejsza jest uczciwość. To podstawa naszej
terapii - deklarują terapeuci. Tłumaczą też, że nie mogą realizować normalnego
programu terapeutycznego, bo w ośrodku brakuje dwóch terapeutów: odwołanej
Barbary Karaczyńskiej i Marka Burakowskiego, powołanego na stanowisko p.o.
dyrektora, który teraz zajmuje się papierkową robotą.
Wyjściem z patowej sytuacji mogłoby być pozostawienie Barbary Karaczyńskiej na
stanowisku terapeuty w Zapowiedniku. Taką możliwość dopuszcza marszałek woj.
pomorskiego, Jan Kozłowski. Ale jak mówi Marek Burakowski pracującego z Barbarą
Karaczyńską od 18 lat, byłoby to fikcją. - Realizujemy jej autorski program,
wszystkiego nas uczy, ona jest tu sercem i mózgiem. Liderem. Nie mógłbym nagle
zacząć udawać, że jestem od niej mądrzejszy. To fałsz. A w tym ośrodku nikt nie
akceptuje fałszu - podkreśla.
Sama dyrektor Karaczyńska twierdzi, że nie bardzo wie, jak miałaby się bronić
przed tymi wszystkimi zarzutami: - Przecież nie będę pisała oświadczeń. Żałuję
tylko, że ani wicemarszałek Borusewicz, ani marszałek Kozłowski nigdy nie
przyjechali do naszego ośrodka. Moglibyśmy usiąść do stołu i porozmawiać.
Nie poddaje się jednak i przygotowuje własną ofertę na stanowisko dyrektora
Zapowiednika. To nie konkurs, ale do składania takich ofert zaprosił marszałek
województwa. Terapeuci z ośrodka twierdzą, że to bardzo dobry kandydat, jest
jednym z 40 w Polsce terapeutów-specjalistów po kursie Biura ds. Narkomanii i
ma ponad 20-letnie doświadczenie. Ale zwątpili, czy będą się liczyły
kwalifikacje.
Jeszcze w zeszłym roku Rada Społeczna Zapowiednika, składająca się z
przedstawicieli wojewody i marszałka, wnioskowała o nagrodę dla dyr.
Karaczyńskiej. Jak wyjaśnia Jerzy Kortas, pomorski kurator i członek rady -
przesłanką były dobre wyniki prowadzonej tam terapii i to, że Zapowiednik jest
jedną z niewielu w Pomorskiem niezadłużoną budżetową placówką służby zdrowia,
finansowaną z ministerstwa. W styczniu 2003 r. wicemarszałek na otrzymanym
anonimie dopisał: "Do czasu kontroli zawieszam decyzję w sprawie premii".
Sytuacja zmienia się jak w kalejdoskopie, a mur nieporozumienia rośnie...

Beata Czechowska-Derkacz, dziennikarka "Głosu Wybrzeża"

powyższy artykuł umieścił na łamach forum Wojciech Olszewski

[Gość: tekst dla władz]

kiosk.onet.pl/art.asp?DB=162&ITEM=1124789&KAT=239

[Gość: KULISY DECYZJI ?]

24 czerwca b.r. wysłałem do marszałka Jana Kozłowskiego list. Do dzisiaj nie
doczekałem się żadnej odpowiedzi. Poniżej zamieszczam obszerne fragmenty owego
listu. Chciałbym podzielić się z uczestnikami niniejszego forum własnymi
przemyśleniami, które mogą wyjaśnić kulisy odwołania pani Barbary Karaczyńskiej
z funkcji dyrektora WCLU w Zapowiedniku.

"...Analiza chronologii zdarzeń towarzyszących tej sprawie skłania do
sformułowania wniosku, że najpierw podjęto decyzję o odwołaniu Barbary
Karaczyńskiej z funkcji dyrektora a dopiero potem przygotowano argumenty, które
by tę decyzję uzasadniały.
Jedynym elementem, który nadał bieg sprawie był anonim „rodziców i byłych
pacjentów”.
Na konferencji prasowej wicemarszałek Bogdan Borusewicz powiedział, że otrzymał
anonim obciążający panią B.Karaczyńską od członka Sejmiku, Henryka
Wojciechowskiego.
Pan H.Wojciechowski poinformował wicemarszałka, że zna autora anonimu i
zapewnił, że jest to osoba godna zaufania.
Stawiam zatem pytanie, czy w tych okolicznościach wicemarszałek B.Borusewicz
mógł obiektywnie i bezstronnie odnieść się do „anonimu” ? Czy może zobligowany
towarzyskim układem musiał podjąć decyzję o zwolnieniu dyrektorki, bo takiej
decyzji oczekiwał znajomy pana H.Wojciechowskiego, autor anonimu ?
Także dalszy przebieg sprawy przekonuje, że są to pytania uzasadnione.
Po otrzymaniu anonimu władze samorządowe przeprowadziły kontrolę WCLU w
Zapowiedniku. Kontrola dopatrzyła się pewnych nieprawidłowości w działalności
ośrodka i dała pani dyrektor 30 dni na usunięcie błędów. Dziewięć dni po
kontroli pani B.Karaczyńska została odwołana z funkcji.
Nikt z Urzędu Marszałkowskiego nie poprosił jej o jakiekolwiek wyjaśnienia.
Czy taka sekwencja zdarzeń nie rodzi przypuszczenia, że priorytetem było
zwolnienie dyrektorki a nie usunięcie nieprawidłowości, których dopatrzyła się
kontrola ?
Dlaczego B.Borusewicz nie uwzględnia w tej sprawie opinii konsultanta
wojewódzkiego w dziedzinie psychiatrii prof. dr hab. med. Adama Bilikiewicza,
który bardzo wysoko ocenił kwalifikacje B.Karaczyńskiej ?
Kwalifikacje dyrektora ośrodka mają bezpośredni wpływ na skuteczność leczenia.
Czyżby dobro leczących się w Zapowiedniku pacjentów nie miało dla wicemarszałka
żadnego znaczenia ?
Dlaczego po ostatniej kontroli, przeprowadzonej z inicjatywy wicemarszałka, w
Zapowiedniku przez Ministerstwo Zdrowia, która nie dopatrzyła się żadnych
uchybień w wykorzystaniu środków finansowych B.Borusewicz nie zmienił swojej
decyzji ?
Przecież to właśnie Ministerstwo Zdrowia finansuje funkcjonowanie ośrodka. A
zatem opinia tej instytucji wydaje się mieć kluczowe znaczenie.
Czy przedstawione wątpliwości nie przemawiają za tym, że jedynym celem jaki
postawił sobie B.Borusewicz w tej sprawie jest usunięcie ze stanowiska
dyrektorki ośrodka B.Karaczyńskiej, a los ośrodka i jego pacjentów nie ma dla
wicemarszałka żadnego znaczenia?
Skala narkomanii w naszym kraju jest zatrważająca. Ośrodków w których leczy się
uzależnionych jest zbyt mało a w opinii prof.dr hab.med.Adama Bilikiewicza
ośrodek w Zapowiedniku, dzięki B.Karaczyńskiej, należy do najlepszych w Polsce.
Mam nadzieję, że Urząd Marszałkowski świadom własnej odpowiedzialności za
prawidłowe funkcjonowanie WCLU w Zapowiedniku nie pozwoli, by osobiste ambicje
a może i towarzyskie zobowiązania jednego urzędnika uniemożliwiły pani Barbarze
Karaczyńskiej kontynuowanie, prowadzonej z dużym powodzeniem od ponad 20 lat,
działalności."

Wojciech Olszewski

Kogo leczyć,a kogo nie leczyć.

[Gość: szpadel]

Moim zdaniem tu nie zachodzi pytanie,czy leczyć?,
tylko jak leczyć.Dotychczasowe metody leczenia
uzależnień alkoholowych lub innych w Polsce nie
przynoszą rezultatów praktycznych,które byłyby
zadawalające,ponieważ moim zdaniem problem leży
zakopany głęboko w społecznym taboo.Każdy z nas
się spodkał z pijanymi ludźmi,przywykliśmy uznawać
człowieka za pijanego,jak już leży pod stołem lub
w rynsztoku(za późno),tymczysem tabuny alkoholików i legalnych
narkomanów (valium inne) codziennie funkcjonuje w
naszej społeczności,nie pisałbym tego gdybym nie był
świadkiem ukrytego akoholizmu znanych i poniekąd
respektowanych ludzi z administracji państwowej,
a nawet zawodowych kierowców (najlepszym przykładem
jest francuzki kierowca,który spowodował śmierć
angielskiej księżniczki Di).Mieszanie chorób
nieuleczalnych z alkoholizmem czy narkomanią,jest
moim zdaniem błędnym myśleniem,gdyż alkoholizm czy
narkomania są chorobami śmiertelnymi,lecz do uleczenia,
natomiast wiele chrób nabytych lub odziedziczonych nie.
Moim zdaniem alkoholicy i narkomani powinni leczyć się
sami z udostępnieniem charytatywnej pomocy państwa czy
kościoła (np.udostępnienie pomieszczeń państwowych lub
kościelnych na spodkania AA lub ich rodzin),natomiast
ludzie dotknięci nieuleczalnymi chorobami jak AIDS,lub rak,
powinni mieć zagwarantowaną asystę wykfalifikowanego personelu
medycznego finansowanego z funduszy ubezpieczalni lub
charytatywnych funduszy państwa lub kościoła lub bożnicy.

[Gość: Wojciech Olszewski]

Dzisiejsza Gazeta informuje, że kontrola Ministra Zdrowia nie potwierdziła ani
jednego zarzutu przedstawicieli władz samorządowych województwa pomorskiego.
Kontroler wyznaczony przez Ministra Zdrowia, po trwającej kilka dni analizie
dokumentów finansowych, nie dopatrzył się żadnych uchybień w wykorzystaniu
środków pieniężnych pochodzących z budżetu państwa i przeznaczonych na leczenie
pacjentów WCLU w Zapowiedniku.
Nie mogło być inaczej bo takie są fakty.

Barbara Karaczyńska jest prawym i uczciwym człowiekiem. O tym, że jest
znakomitym specjalistą zaświadczają najlepiej Ci wszyscy, którzy dzięki niej
powrócili do normalnego życia. Także opinia konsultanta wojewódzkiego do spraw
psychiatrii prof. dr hab. med. Adama Bilikiewicza wystawia Jej jak najlepsze
świadectwo.

Pani dyrektor została niesprawiedliwie odwołana ze swojego stanowiska.

Wicemarszałek Bogdan Borusewicz podejmując tę decyzję wpadł w pułapkę
obrzydliwych anonimów.

Mógł przedstawić je szkalowanej osobie, mógł wyrzucić je do kosza, mógł
przeprowadzić wnikliwą analizę dokumentów finansowych i mógł także wysłuchać z
uwagą tych, którzy podpisując się własnym imieniem i nazwiskiem stanęli w
obronie Pani dyrektor Barbary Karaczyńskiej. Niestety tego nie zrobił.
Zwolnił z pracy człowieka, który całe swoje zawodowe życie poświęcił na
ratowanie tych, którzy wpadli w szpony nałogu.

Mam jednak nadzieję, że Wicemarszałek Bogdan Borusewicz, w chwili kiedy
skierował do Ministra Zdrowia wniosek o przeprowadzenie kontroli w WCLU w
Zapowiedniku, zamknął tej sprawie dotychczasowy absurdalny przebieg.
Odwołanie się do niezależnego podmiotu o przeprowadzenie kontroli jest pierwszą
dobrą decyzją w tej sprawie.
Mam nadzieję, że wicemarszałek Bogdan Borusewicz po zapoznaniu się z wynikami
kontroli Ministerstwa Zdrowia podejmie właściwą decyzję przywracając Barbarę
Karaczyńską na stanowisko dyrektora WCLU w Zapowiedniku.


Wojciech Olszewski

[Gość: Wojciech Olszewski]

W "Głosie Wybrzeża" ukazał się ciekawy artykuł.

www.glos.gda.pl/spoleczenstwo/spoleczenstwo.htm
Oto jego treść:

05.06.03
Co dalej, panie marszałku?
Zapowiednik bez zastrzeżeń
Zakończyła się kolejna kontrola w Wojewódzkim Centrum Leczenia Uzależnień w
Zapowiedniku. Specjalista z Ministerstwa Zdrowia nie doszukał się
nieprawidłowości w działalności ośrodka.
Problemy ośrodka w Zapowiedniku zaczęły się w marcu br. Kontrola przeprowadzona
przez pomorski Urząd Marszałkowski wykazała poważne nieprawidłowości w
działalności centrum. Na początku kwietnia ze stanowiska dyrektora została
odwołana założycielka ośrodka Barbara Karaczyńska.

Głównym powodem podjętej decyzji były - według wicemarszałka Bogdana
Borusewicza - nieprawidłowości w księgowości centrum. W obronie odwołanej
dyrektor stanęli wszyscy pracownicy ośrodka, byli pacjenci oraz ich rodziny.

Ostateczną odpowiedź na temat zarzutów postawionych kierownictwu WCLU miała dać
kontrola, o którą do Ministerstwa Zdrowia wnioskował marszałek Borusewicz.

- Kontrola, przeprowadzona w ośrodku w Zapowiedniku przez specjalistę z
Departamentu Nadzoru i Kontroli w Ministerstwie Zdrowia nie wykazała żadnych
nieprawidłowości - powiedziała Wiesława Głowecka z ministerialnego Departamentu
Budżetu, Finansów i Inwestycji. - Na spotkaniu pokontrolnym została podjęta
decyzja o odblokowaniu fiansowania ośrodka, zawieszonego na czas trwania
kontroli.

- Jesteśmy bardzo zadowoleni z tego, że kontrola wykazała absurdalność zarzutów
stawianych Barbarze Karaczyńskiej - stwierdził Marek Burakowski, pełniący
obowiązki dyrektora ośrodka w Zapowiedniku. - Mamy nadzieję iż nic nie stoi już
na przeszkodzie w przywróceniu dotychczasowej dyrektor na wcześniej zajmowane
stanowisko.

Wicemarszałek Bogdan Borusewicz o wynikach kontroli dowiedział się od "Głosu" -
Nie otrzymałem jeszcze w tej sprawie oficjalnej informacji z ministerstwa. Nie
chcę wypowiadać się na temat ośrodka w Zapowiedniku przed zapoznaniem się z
protokołem pokontrolnym - stwierdził marszałek.

Przypomnijmy jednak, iż na zeszłotygodniowej konferencji prasowej Bogdan
Borusewicz powiedział, że w przypadku niepotwierdzenia przez kontrolę z
Ministerstwa Zdrowia zarzutów stawianych Barbarze Karaczyńskiej "będziemy mieli
do czynienia z zupełnie nową sytuacją".

Marszałek Jan Kozłowski stwierdził z kolei, że w obecnej sytuacji widzi
możliwość dalszego kierowania ośrodkiem w Zapowiedniku przez Barbarę
Karaczyńską.

- Będę chciał spotkać się z tą panią i porozmawiać. Nad rozwiązaniem tego
problememu będziemy również dyskutować podczas posiedzenia Zarządu Województwa -
powiedział "Głosowi" marszałek Kozłowski.

Zupełnie nowe światło na problemy WCLU mogą rzucić ujawnione w zeszłym tygodniu
powody pierwszej kontroli przeprowadzonej przez Urząd Marszałkowski. Okazało
się bowiem, że kontrola spowodowana była anonimem który otrzymał wicemarszałek
Borusewicz.
- Pismo to otrzymałem od ówczesnego dyrektora pomorskiej kasy chorych Henryka
Wojciechowskiego, który rozmawiał z autorem anonimu. Dyrektor Wojciechowski
oświadczył, iż osoba ta jest godna zaufania. Na tej podstawie poleciłem
skontrolować ośrodek.

Anna Jakubus, córka Barbary Karaczyńskiej a jednocześnie jedna z terapeutek
WCLU w Zapowiedniku po zapoznaniu się z treścią anonimu nie ma wątpliwości co
do autorów tego pisma.
- Jest grupa, której zależy na zniszczeniu naszego ośrodka. Nie mogą pogodzić
się z tym, że niektórym z nich nie udało się wyjść z nałogu. Barbara
Karaczyńska otrzymuje anonimy, w których osoby te piszą iż "załatwimy ciebie i
twoją córeczkę". Pisma te napisane są w tym samym stylu z jakim mamy do
czynienia w przypadku anonimu dostarczonego marszałkowi Borusewiczowi.
Niewytłumaczalne dla mnie jest w jaki sposób takie pismo może stać się podstawą
działania Urzędu Marszałkowskiego - dodała Anna Jakubus.

Nieoficjalnie dowiedzieliśmy się, iż istnieją plany podporządkowania WCLU w
Zapowiedniku dyrektorowi Ośrodka Leczenia Uzależnień w Smażynie. - Nie odpowiem
w tej chwili na pytanie czy widzę możliwość połączenia obu placówek -
powiedział "Głosowi" Jacek Sękiewicz, kierujący ośrodkiem w Smażynie.

W opinii prof. Adama Bilikiewicza, wojewódzkiego konsultanta ds. psychiatrii
pomysł łączenia ośrodków leczenia uzależnień jest zły.
- Z terapeutycznego punktu widzenia jest to pomysł nie do przyjęcia. Wyrażam
zdumienie, że nikt mnie o tej sprawie nie informował. Taki jest jednak styl
działania marszałka Borusewicza, który najwyraźniej uważa iż merytoryczne
opinie do zarządzania służbą zdrowia są mu niepotrzebne.

Jacek Grąziewicz

[Gość: Dziennik Bałtycki]

gdansk.naszemiasto.pl/wydarzenia/278360.html
Murem za szefową

Wtorek, 17 czerwca 2003r.

Czy 40 pacjentów w Wojewódzkim Centrum Leczenia Uzależnień w Zapowiedniku, w
gminie Skarszewy, może niedługo zostać bez opieki, a placówka przestać istnieć?

Niewykluczone, ponieważ cała kadra terapeutyczna centrum (osiem osób)
solidaryzuje się z odwołaną przed dwoma miesiącami dyrektor Barbarą
Karaczyńską. Na znak protestu pracownicy złożyli wypowiedzenia z pracy. Po
stronie pani dyrektor stanęli również rodzice pacjentów. Obawiają się, że
leczący się w ośrodku członkowie ich rodzin mogą nie mieć już szansy na
skuteczne wyjście z nałogu narkomanii i alkoholizmu. W tej sprawie stawili się
nawet w Urzędzie Marszałkowskim w Gdańsku. Mieli nadzieję, że nakłonią
wicemarszałka Bogdana Borusewicza do zmiany decyzji.

Ale tak się nie stało. Władze samorządowe województwa postanowiły powołać
nowego dyrektora WCLU w Zapowiedniku, mimo że dwie kontrole Pomorskiej Kasy
Chorych oraz niedawna z Ministerstwa Zdrowia, nie wykazały uchybień. Wynika z
nich, że fundusze były wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem.

- Liczymy, że marszałek przywróci Barbarę Karaczyńską na stanowisko. Takie
obietnice składał publicznie w mediach - mówi Marek Burakowski, p.o. dyrektor w
WCLU w Zapowiedniku.

Władze województwa nie zmieniły jednak zdania.

- Nie znamy wyników kontroli resortu zdrowia - mówi Mira Mossakowska, rzecznik
prasowy Urzędu Marszałkowskiego w Gdańsku. - Dlatego trudno nam się do niej
odnieść. Najlepsza byłaby kompleksowa kontrola ministerstwa, podczas której
zbadano by wszystkie aspekty dysponowania pieniędzmi centrum. Kadra
terapeutyczna z Zapowiednika nie wyobraża sobie współpracy z innym dyrektorem
niż z Barbarą Karaczyńską.

- Dotychczasowa szefowa była autorką dobrego i skutecznego programu leczenia
uzależnień - mówi Monika Redlich, terapeutka z WCLU. - Inny dyrektor nie daje
nam takiej pewności. Tylko z Barbarą Karaczyńską możemy pracować. Dlatego
jesteśmy zdecydowani na odejście.

Terapia przez pracę

Dyrektorkę WCLU w Zapowiedniku w kwietniu odwołał Zarząd Województwa
Pomorskiego. Podstawą decyzji były błędy w prowadzeniu księgowości, które
wykazała kontrola. Za niedopuszczalne uznano także zatrudnienie pacjentów przy
pracy w nowym ośrodku dla uzależnionych w Opaleniu. Założyła go córka
dyrektorki, Anna Jakubas. Marek Burakowski, p.o. dyrektor WCLU, nie zaprzecza,
że były pewne uchybienia w księgowości. Jednak, jego zdaniem, były to tylko
błędy proceduralne. Natomiast prace pacjentów z Zapowiednika w niepublicznym
ośrodku w Opaleniu miały charakter doraźny. Wcześniej uzyskano zgodę pacjentów
i ich rodziców. Zresztą tak jak w przypadku prac na rzecz Zarządu Dróg
Wojewódzkich i mieszkańców gminy Skarszewy.

Rafał Kosecki - Dziennik Bałtycki

[Gość: wyjaśnienie]

Pragnę poinformować, że to ja umieściłem na forum teksty z tygodnika NIE i z
Dziennika Bałtyckiego

Wojciech Olszewski

[Gość: szpadel]

Ja jestem przekonany,że decyzja biurokraty odpowiedzialnego za
zwolnienie dyrektora ośrodka rehabilitacyjnego ma podłoże stygmy
religijnej do metody leczenia przez panią Basię.Czy mam rację?

[ppp67]

rodzice też byli za dyrygentem słowików!!!!!!.. to jest siła
uzależnienia...mam szacunek do Pani Basi... ale nie podoba mi się uzależnianie
ludzi o d siebie...

[Gość: szpadel]

ppp67 napisał:

> rodzice też byli za dyrygentem słowików!!!!!!.. to jest siła
> uzależnienia...mam szacunek do Pani Basi... ale nie podoba mi się
uzależnianie
> ludzi o d siebie...

W nowoczesnej medycynie życie pacjenta często zależy od lekarza,
Psychterapia ma to do siebie,że jak pacjent nie lubi psychoterapeuty,to
leczenie nie przyniesie rezultatów.Ateisty nie wysyła się do spowiedzi,
ponieważ nie ufa księdzu.Pani Basia pracowała ciężko całe życie nad
zdobyciem zaufania pacjentów.Ten dorobek,komuchowaty biurokrata zlikwidował
jednym pociągnięciem pióra.Szkodnik społeczny ubrał się w piórka polityka i
tyle.

[Gość: ewin1@.o2.pl]

Chciałabym poinformować wszystkich zainteresowanych, że do Kancelarii Sejmiku
Wojewódzkiego wpłynęła petycja w sprawie zdjęcia marszałka Bogdana Borusewicza
z pełnionej funkcji. Byłam ostatnio (30.06.03r) na posiedzeniu Sejmiku
Wojewódzkiego poświęconemu służbie zdrowia w naszym regionie. Z przykrością
stwierdzam, że wrażenia nie są najlepsze. Dobro pacjenta lub pracownika służby
zdrowia to ostatnia rzecz, którą bierze się pod uwagę. My takie szaraczki z
szarą pensją nie mamy prawa się znać, czuć i rozumieć. A cóż dopiero mieć
dziecko uzależnione od narkotyków? W takiej sytuacji to już jest się pewnie
poza marginesem. Boże coś Polskę! Boże miej nas chorych i tych mogących
zachorować w swojej opiece! Wiadomo klinika dla Wipów to nie to samo, co
szpital miejski!!!! Czy zostało jeszcze coś do zlikwidowania albo do
sprzedania w Polsce? Przykre to jest ale dla kasy (tylko czyjej)? nie myśli
się o zwykłych ludziach. Takich Zapowiedników i Barbar Karaczyńskich powinno
być w samym Pomorskim dużo więcej. Wystarczy udać się do Monaru na ulicę 3-
Maja w Gdańsku, żeby zobaczyć ile osób płacze z żalu, że ich dziecko nie ma
gdzie się leczyć. Mamy taki piękny polski serial "Na dobre i na złe". Tam
dyrektor Kalarus źle rządził, więc odszedł. Może Pan Borusewicz, zanim narobi
więcej szkód też powinien odejść?
Bożena Burzyńska

[Gość: Wojciech Olszewski]

Gość portalu: ewin1@.o2.pl napisał(a):

> Chciałabym poinformować wszystkich zainteresowanych, że do Kancelarii Sejmiku
> Wojewódzkiego wpłynęła petycja w sprawie zdjęcia marszałka Bogdana
Borusewicza
> z pełnionej funkcji. Byłam ostatnio (30.06.03r) na posiedzeniu Sejmiku
> Wojewódzkiego poświęconemu służbie zdrowia w naszym regionie. Z przykrością
> stwierdzam, że wrażenia nie są najlepsze. Dobro pacjenta lub pracownika
służby
> zdrowia to ostatnia rzecz, którą bierze się pod uwagę. My takie szaraczki z
> szarą pensją nie mamy prawa się znać, czuć i rozumieć. A cóż dopiero mieć
> dziecko uzależnione od narkotyków? W takiej sytuacji to już jest się pewnie
> poza marginesem. Boże coś Polskę! Boże miej nas chorych i tych mogących
> zachorować w swojej opiece! Wiadomo klinika dla Wipów to nie to samo, co
> szpital miejski!!!! Czy zostało jeszcze coś do zlikwidowania albo do
> sprzedania w Polsce? Przykre to jest ale dla kasy (tylko czyjej)? nie myśli
> się o zwykłych ludziach. Takich Zapowiedników i Barbar Karaczyńskich powinno
> być w samym Pomorskim dużo więcej. Wystarczy udać się do Monaru na ulicę 3-
> Maja w Gdańsku, żeby zobaczyć ile osób płacze z żalu, że ich dziecko nie ma
> gdzie się leczyć. Mamy taki piękny polski serial "Na dobre i na złe". Tam
> dyrektor Kalarus źle rządził, więc odszedł. Może Pan Borusewicz, zanim narobi
> więcej szkód też powinien odejść?
> Bożena Burzyńska

Droga Pani,
proszę nie tracić Nadziei. Głeboko wierzę, że Barbara Karaczyńska powróci na
stanowisko dyrektora WCLU w Zapowiedniku. Demokratyczny Świat nie może bowiem
funkcjonować tak, żeby urzędnicy tacy jak Bogdan Borusewicz bezkarnie niszczyli
to co dobre i szlachetne.
Zapewniam Panią, że wykorzystam wszystkie dopuszczone przez prawo środki, by
pacjenci Zapowiednika odzyskali swojego lidera.
Serdecznie Pozdrawiam
Wojciech Olszewski

[Gość: list do Marszałka]

Szanowny Panie Marszałku,
z prawdziwą ulgą i wielką radością przeczytałem w prasie informację o powrocie
pani Barbary Karaczyńskiej na stanowisko dyrektora WCLU w Zapowiedniku.
To bardzo dobra decyzja.
Dziękuję,
Wojciech Olszewski

[Gość: Wojciech Olszewski]

Gość portalu: list do Marszałka napisał(a):

> Szanowny Panie Marszałku,
> z prawdziwą ulgą i wielką radością przeczytałem w prasie informację o
powrocie
> pani Barbary Karaczyńskiej na stanowisko dyrektora WCLU w Zapowiedniku.
> To bardzo dobra decyzja.
> Dziękuję,
> Wojciech Olszewski

Od chwili napisania tego listu upłynęły trzy miesiące. Dopiero po napisaniu
tych kilku zdań do Marszałka B.Borusewicza dowiedziałem się, że Urząd
Marszałkowski podpisał z panią Barbarą Karaczyńską umowę o pracę na trzy
miesiące. Rozumiałem wówczas, że stało się tak z powodów formalnych. Pani
B.Karaczyńska po powrocie na stanowisko Dyrektora WCLU w Zapowiedniku mogła
wreszcie zająć się swoimi podopiecznymi i odbudowywać zniszczone decyzją Urzędu
Marszałkowskiego, relacje społeczności ośrodka.
Wiem, że do tej pory Urząd Marszałkowski nie podpisał z panią B.Karaczyńską
nowej umowy o pracę. Dlaczego ? Czy to jest jakaś gra? Czemu ona służy? Bo
napewno nie zdrowiu pacjentów. Czyżby marszałek B.Borusewicz w dalszym ciągu
zamierzał realizować swój prywatny plan odwołania pani dyrektor? Trzy miesiące
temu B.Karaczyńska wygrała konkurs na dyrektora WCLU w Zapowiedniku. Co stało
się w ciągu tych ostatnich trzech miesięcy, że do disiaj pani dyrektor nie
otrzymała nowej umowy o pracę. Panie marszałku zapewniam, że będę szukał
odpowiedzi na te pytania.Sprawa jest zbyt wielkiej wagi, żeby dać panu
przyzwolenie na czynienie zła. Stawką jest zdrowie pacjentów leczących się w
Zapowiedniku.
Chcę wierzyć, że niepodpisanie z panią B.Karaczyńską nowej umowy o pracę jest
jedynie wynikiem urzędniczego niedopatrzenia.
Wojciech Olszewski