Hurra jest rozwarcie!!!

[lesia28]

Po dzisiejszej wizycie ,mam w koncu dobre wiadomosci, jest rozwarcie na
1,5cm , a gin mowi ze wlasciwie to caly palec.Moze seksikowanie zeczywiscie
pomaga, bo my nad ta szyjka troche pracowalismy.

[koleandra]

No... u mnie identycznie, rozwarcie na palec Fajnie, chociaż tyle do przodu,
chociaż tyle za nami, zawsze to potem o te 1,5 cm mniej do przecierpienia jak
zaczną się bolesne skurcze.
My nie pracowaliśmy... nie mam wcale ochoty na te sprawy... ale może w końcu
ten dywan upiorę?

[jola-kropek]

a u mnie jeszcze nie ma... (((((((

do koli

[lesia28]

To obstawiamy ,ktora pierwsza urodzi, termin mamy prawie ten sam, 1 dzien
roznicy.Albo nie bo i tak pewnie mnie wyprzedzisz ,masz przewage jednej dzidzi.

[koleandra]

He he... taaaak, zawsze co przetarty szlak to przetarty...
Mój lekarz niestety nie umiał mi powiedzieć kiedy urodzę, uśmiechnął się i
rozłożył ręce, a w razie przenoszenia umówił mnie na 29 do szpitala
Mój mąż za to obstawia koniec 39tc czyli za tydzień bo tak urodziła się Ada.

[oliwe]

to i ja z tym samym niemal terminem i tez 2 cm rozwarcia, tylko dalej nic się
nie dzieje. W każdym razie tylko do poniedziałku w domu potem szpital.

[koleandra]

Oliwe, a czemu tak szybciutko do szpitala musisz iść?

[oliwe]

Właśnie nie wiem czy sie martwić. Gin nie chce mi powiedziec jakie ma plany
co do mnie, wie że jestem panikarąi moze dlatego. Sa dwa wyjścia albo chce wywołać
poród, albo chce mnie miec po prostu pod kontrolą, regularne ktg itd, a będzie czekać
ąz sie samo zacznie. Ani jedna ani druga opcja mi się nie uśmiecha.
Byłam u niego wczoraj i miałam podwyzszone ciśnienie, opuchniete stopy i stosunkowo
słaba odczuwalnośc ruchów, więc może dlatego? Ale pojechałam zaraz na ktg i
wyszło w porzadku, więc nie wiem czy to wystarczający powod by iśc wcześniej do
szpitala, tymbardziej, ze jak kiedys go pytałam czy w przypadku upływu terminu
mam się zgłosić to mówił, że nie i dopiero 2 tygodnie po są same w sobie
wskazaniem do zgłoszenia się do szpitala.

[anulka1976]

gratulacje! przynajmniej jakiś krok do przodu. U mnie nic. Wczoraj byłam na
badaniu i na ktg, no i jest cisza. NIc się nie dzieje. We wtorek idę do
szpitala i jest duże prawdopodobieństwo, ze tam zostanę na dłużej. Nie wiem czy
będę miała wywoływany poród czy będę po prostu pod kontrolą. To się okaże.

[oliwe]

Termin masz na 23-go więc czemu idziesz do szpitala?

[koleandra]

No właśnie... a mój lekarz kazał mi sie zgłosić do szpitala równiutko tydzień
po terminie.

[anulka1976]

już wyjasniam, choć to tylko takie moje przypuszczenia. Jaś juz od dłuższego
czasu wyprzedzał swoje "wymiary" o ok. 3 tyg. i za każdym razem jęczałam
lekarzowi, że ja takiego Dużego Misia nie dam rady urodzić. Myślę więc, że sie
lituje nade mną pozwalając przyjść do szpitala na tydzień przed. Poza tym - co
chyba bardziej istotne z punktu medycznego - miałam podejrzenie cholestazy,
która niby się nie potwierdziła, ale swędzenie skóry jest nadal dość
intensywne. lekarz chce mnie mieć pod ścisłą kontrolą i obserwacją (dieta
niskosodowa i niskotłuszczowa), no i monitorowanie Jasia czy z Nim wszystko
cały czas gra. Cholestaza jest niebezpieczna dla dziecka, a ponieważ u mnie to
jest dziwna sprawa, więc może lepiej dmuchać na zimne?
A ja w gruncie rzeczy się ciesze z takiego obrotu sprawy. Jeśli będę miała
wywoływany poród i zareaguję na ten test oksytocynowy, to sama radość mieć już
Malucha przy sobie, prawda? A jeśli test nic nie da, to i tak żyję nadzieją, że
samo się zacznie jeszcze przed terminem. Ostatecznie to już tylko 13 dni do
końca, licząc od dzisiaj, a od wtorku - 9. Pewnie, że wolałabym, żeby sie cała
akcja rozpoczęła w domu, ale są plusy i minusy w moim przypadku i skoro takie
decyzje zapadły, to nie będę już teraz robiła odwrotu. Co ma być to będzie. Na
dzis jestem bojowo nastawiona i wierze, że wszystko będzie dobrze.

[oliwe]

Podziwiam twój optymizm!! Ja sie boję wywoływanego porodu bo podobno dużo
bardziej boli. A leżenie i czekanie też mi się nie usmiecha i wkurza mnie, że
nie wiem dlaczego mam iść do szpitala wcześniej. Przecież na ktg to ja mogę
podjechać nawet trzy razy dziennie!!! A co innego mi szpital zaoferuje czego
nie mama w domu??
Zaplanowałam sobie, że wytrzymam w domu jak najdłużej, wszystkie dziewczyny
tak doradzają, jesli będę cały ten czas w szpitalu to kiedy jest ten moment
gdy może już byc ze mna mąż? Wiecie może?

[anulka1976]

Ojejku, do optymizmu pełną gębą to mi wbrew pozorom bardzo daleko. Po prostu
ufam lekarzowi, że skoro powiedział:"po 14 czerwca biorę się za was", to
oznacza, że faktycznie wie, co robi. To ludzki człowiek, o czym mogłam się
przekonać podczas ostatniego pobyru w szpitalu. Lezałam wtedy na jego oddziale,
na sali przedporodowej, a obok miałam porodówkę, skąd dobiegały dosłownie cały
czas zawodzenia i krzyki rodzących dziewczyn. Dla mnie to było straszne
doświadczenie i chyba mój stan było widać, bo mimo ważnego badania, które można
było przeprowadzić dopiero za 2 dni, pozwolił mi wyjść do domu. Owo badanie
zrobiłam indywidualnie. A on powiedział mi wtedy, że najważniejsze, żebym nie
wysiadła psychicznie.Oczywiście musiałam do niego dzwonić i informować jak się
czuję,itd., ale mogłam być na własnych smieciach, w doomu.
Myślę więc, że facet ma świadomość, że leżenie na porodówce jest dla takich
oczekujących koszmarem i dlatego zrobi wszystko, żeby szybko wszystko poszło.
No, przynajmniej tak mi się wydaje...
Co do wywoływania, to tym bardziej nie jestem optymistką, bo sporo się
naczytałam, ze boli dużo bardziej. Z drugiej jednak strony są wskazania (tak
jak pisałam wczesniej), żeby Jasiek te kilka dni wcześniej się pojawił. Mogłaby
zaistnieć sytuacja, że on sam nie miałby ochoty wychodzic jeszcze dlugo po
terminie. I co? Rodzenie 5 kg dziecka chyba nie jest wesołe, a poza tym te
stany cholestazowe tez sa jakies dziwne i tak naprawde nie ma co tego
przedłużac.
Koniec końców- wolałabym, żeby zaczeło się w domu, ale nie zawsze jest tak jak
się chce. Scenariusze porodów są tak różne, że wlasciwie nie ma sie czego
trzymac.