angielski

[justin301]

czy wiecie od kiedy? Moze jestem walnięta ale nie chciałabym aby mój mały na
starość latał po kursach jak jego rodzice. Teraz to chyba za wcześnie. A jest
ta metoda Helen doron wiecie coś moze a może ktoś ma jakieś kasety?

Mam nadzieję, ze ktoś się odezwie.

[robin2510]

Będąc kiedyś na pewnym szkoleniu (z pracy), prowadzący powiedział że naukę
języka obcego najlepiej zacząć od 3roku życia. Oczywiście na początku w formie
zabawy, tzn, proste słowa, piosenki, wierszyki. Wtedy jakoś mu nie wierzyłam i
spytałam się czy oby nie za wcześnie na nauke i że lepiej chyba zacząć w wieku
6 lat, a on na to że to już za późno.

Kilka miesięcy po szkoleniu przypadkowo spotkałam się ze znajomą, której
córeczka miała wówczas coś koło 3 lat, i mówiła, że mała chodzi na angielski,
już od jakiegoś czasu. W grupie było ok 7 dzieci (też w podobnym wieku). Mała
Zuzia bardzo szybko podłapała angielski, czasem niektóre np. kolory znała
lepiej z nazwy w języku angielskim niż polskim. Koleżanka mówiła coś też o
tym , że same zajęcia nie wystarczają, i że trzeba codziennie z dzieckiem
ćwiczyć oraz puszczać kasety z nagranymi bajkami itp. w tym języku.

Na razie tym się jeszcze nie przejmuję, jak Kinga bedzie miała koło 3 lat wtedy
pomyślę.
Pozdrawiam

[tin_t]

no więc mój brat jest lektorem angielskiego metodą Helen Doron, uczy od paru lat
w Polsce i za granicą. mam wszystkie materiały, nie są to kasety, bo małe dzieci
nie uczą się tradycyjnie, ale przez zabawę, piosenki itp.
mówi, że przychodzą do niego rodzice dzieci 9-miesięcznych (!!!), lekka
przesadawg mnie. wg niego to stanowczo za wcześnie, najlepszy wiek to
kilkulatki. 5-, 6-latki.
u nas w rodzinie sami filolodzy, moglibyśmy mówić do dziecka w obcym języku, ale
po co??? rozumiem jak się ma mieszane małżeństwo, wtedy dla dziecka to duży
plus. my zaczynaliśmy naukę dość wcześnie, jako dzieci. i co? i postanowiliśmy,
że zaczniemy uczyć małego, jak sam powie, że tego chce.

[justin301]

Ulżyło mi w takim razie To jeszcze z 2 lata spokoju.

Tin_t napisze do Ciebie na priva w wolnej chwili czyli nie wiem kiedy)

[mala67]

tez zaczne za 2 lata

[on-na]

No, to ja się przyznam... Przemawiam do Kijanki TYLKO w języku obcym (francuski)
i ... myślę, że to jej nie zaszkodzi. Podobno dziatki z małżeństw, gdzie jedno
gada językiem A, drugie językiem B, zaczynaja późneij mówić, ale za to łątwiej
potem przyswajają sobie języki obce.

[hajaga]

Ja gdzieś czytałam, że do własnego dziecka powinno się mówić wyłącznie we
własnym języku, gdyż tylko wtedy można w odpowiedni sposób przekazać uczucia.
Sama jestem filologiem i tłumaczem dwóch języków i mówię do mojej córci po
polsku (ale śpiewam jej czasami po ang) Co do nauki języków obcych od
najwcześniejszego dzieciństwa, to owszem posłałabym dziecko, ale pod warunkiem,
że takie zajęcia byłyby prowadzone przez native speakera. Wówczas miałabym
pewność, że funduję dziecku język obcy bez akcentu. A jesli nie ma takiej
opcji, to od najwcześniejszego dzieciństwa puszczać piosenki, bajeczki,
wierszyki w j. obcym i tyle. Co do Helen Doren - sama nie sprawdzałam, ale w
moim (filologicznym) środowisku opinie raczej negatywne. MOże to też zależy od
ośrodka i lektorów.
Pozdrawiam,

[malwinka35]

My zaczęliśmy jak bliźniaczki miały 1,5 roku. Metodą Helen Doron. Oprócz zajęć
codziennie słucha się 2 x płyty z piosenkami i słownictwem używanym potem na
zajęciach. Po 4 latach nauki były w stanie np. swobodnie zamówić sobie jedzenie
w knajpie (pizze z dodatkami jaką chciały i napoje), budując poprawnie zdania.
Jako, że synek jest z września - zaczniemy jak będzie miał 2 lata.

[justin301]

Malwinka, dzięki, napiszę na priva.

[mijaczek]

ja wiem, ze to troche inne sytuacja, ale Emka od urodzenia slyszy dwa jezyki -
polski i angielski...a jeszcze czasami jak sie mojemu malzowi zachce to
szwedzki... jestesmy malzenstwem mieszanym, wiec to oczywiste, ale musze
przyznac, ze jest prawda, ze dzieci slyszace dwa jezyki mowia pozniej...widze,
ze Emcia slyszy roznice miedzy polskim i angielskim...
Jak dla mnie najlepszy czas na nauke dla dziecka to wtedy gdy mowa w jego
wlasnym jezyku nie jest ograniczona do 10 slow...

[on-na]

W zeszłym roku było mnóstwo artykułów w miesięcznikach dla rodziców o
dwujęzyczności, metodzie Helen Doron itp.
Z zarzutem, że nie przekazuje się dziecku uczucia, kiedy nie przemawia się do
niego w rodzimym języku - jeszcze się nie spotkałam. Dla mnie to jest
nielogiczne. Ważny jest ton, przytulenie, a język... na razie sprawa
drugorzędna. Spróbuj powiedzieć po polsku agresywnym, nieprzyjemnym tonem
"Skarbie, kocham cię bardzo", a sama zobaczysz reakcję dziecka
Wiem, że małą nieżle kapuje francuski: kiedy przyjechała chrzestna jaś się nei
dziwiła, słysząc język. Rozumie nazwy zwierzątek, zaczyna naśladować dźwięki (do
tej pory tygrysa i kota), rozumie krótkie polecenia, które padają najczęściej
(jak np. "ouvre la bouche" czyli "otwórz buzię"), a to, że zacznie później mówić
niż tylko polskojęzyczne dzieci, jakoś mnie nie martwi.
Chcę, żeby się osłuchała i chyba jestem na dobrej drodze.

[on-na]

A, od razu dodam, że nie chciałam NIKOGO URAZIĆ.
Tak na chłopski rozum, wracając do kwestii, że mama niep rzekazuje odpowiednio
uczucia (tak to szło?) jak mówi w obcym języku, to może ... hmmm... dotyczyłoby
to mam, które znają bardzo biernie obcy język?? I nieiwele potrafią w nim
wyrazić?... Ja jestem dwujęzyczna, spokojnie sobie daję radę z wyrażaniem uczuć
i w jednym i w drugim
A przykłąd o mówieniu do dziecka, który podałam wyżej, powtarzam za A. Smithem,
auterm książki (b. ciekawej) "Ciało".

[hautnah]

ja tez mowie z mala w dwoch jezykach, bo maz jest niemcem i sila rzeczy bedzie
dwujezyczna.
bardzo intensywnie zajmuje sie tym tematem i czytalam artykul o tym, ze dzieci
ucza sie tylko od zywych osob, a nie z kaset lub z tv, gdy sa malutkie.

[on-na]

Ano właśnie... Dam jeszcze przykład z rodziny. Kuzynka wyszła za Niemca, dzieci
mieć nie mogli, adoptowali polskie dziecko z Akcji Katolickiej bodajże. Mała
miała 2 lata. Siłą rzeczy - po niemiecku ani w ząb i w ogóle opis miała nie
najlepszy - że opóźniona w rozwoju itd. Już po kilku miesiacach wspólnego
bawienia się z r ówieśnikami, przebywania z niemiecką babcią pod jednym dachem -
mała swobodnie gadała po niemiecku i po polsku, a niemieccy lekarze bylizdumieni
postępami, jakie robiła.
Nie jest opóźniona, oczywiście i rozwija się rónie pięknie, jak inne dzieciw
jej wieku.
Może trochę nie na temat, ale reasumując: jej mama mówi do niej tylko po polsku,
tata tylko po niemiecku, mała chwyciła język niejako "przez osmozę" i myślę, że
tak jest właśnie najlepiej... jak się słyszy język codziennie i w codziennym życiu.

[hajaga]

Jesli ktoś zna język biernie, raczej nie będzie w stanie mówić do dziecka w tym
jezyku. Jeśli mama jest dwujęzyczna (nie na zasadzie - znam świetnie język,
nauczyłam się go wyjeżdżając do danego kraju, itp., tylko włada dwoma językami
w tym samym stopniu), to oczywiście nie można mówić o nieprzekazywaniu uczuć,
bo wtedy taka mama mówi ojczystym językiem do swojego dziecka (a ma tych
języków więcej niż jeden). Jednak nie jestem przekonana do mówienia do dziecka
w języku obcym (nawet jeśli znam go rewelacynie i w zasadzie nie robi mi
różnicy, czy mówię po polsku, czy w tym języku). Takie jest moje zdanie, ale
oczywiście każdy wychowuje dziecko zgodnie z tym, w co wierzy i tak jak mu się
wydaje najlepiej.
"jej mama mówi do niej tylko po polsku
> ,
> tata tylko po niemiecku, mała chwyciła język niejako "przez osmozę" i myślę,
że
> tak jest właśnie najlepiej... jak się słyszy język codziennie i w codziennym
ży
> ciu."
I tutaj potwierdza się to, co mówię: każdy mówi do dziecka w swoim języku.
Dziecko jest w stanie nauczyć się nawet i trzech jezyków obcych w tym samym
stopniu (może i więcej, tego nie wiem, ale z trzema znam przypadek) - mój
kolega Polak ma żonę Węgierkę i mieszkają na stałe w Szwecji - synek mówi
wszystkimi językami bez akcentu - węgierski od mamy, polski od taty (oni mówią
do niego TYLKO w swoim języku), a szwedzki z przedszkola. NIe ma z nim żadnych
problemów językowych.
Pozdrawiam,

[sani14]

kiedy byłam jeszcze w ciąży oglądałam program naukowy o "łapaniu" przez dzieci
języka obcego, w skrócie chodziło o to że dziecko rodząc się jest w stanie
nauczyć się każdego języka i do szóstego miesiąca życia słyszy różnice w dwóch
indyjskich (chyba) głoskach które dla dorosłego nie znającego tego języka są
identyczne - wniosek z tych badań był taki że dziecko które "osłucha" się z
jęzkiem nie będzie miało większych problemów z jego nauką...
ja znam angielski całkiem nieźle ale nie używam go przy dziecku bo nie jestem
nativem, ale bawimy się z angielskim w tle - jego ulubiona bajka na dvd jest po
angielsku (swoją drogą nazywam ją bajką hipnotzerką bo tylko przy niej młody
potrafi siedzieć pół godziny bez ruchu!!!), mamy zabawki które mówią po
angielsku, całą masę płyt z bajkami i piosenkami (min Super Songs, których
słuchaliśmy od urodzenia)...
nie będziemy "chodzić" na lekcje ale zastanawiam się czy nie poszukać "nativki"
która czytałaby mu bajki (mamy pokaźną kolekcję zakupioną oczywiście za grosze
w lumpeksie)
szkoda tylko że nie znam żadnych angielskich niemowlaczków które bawiłyby się z
młodym...

[ania2425]

my mowimy w domu do Majki tylko po polsku, ale mieszkamy w Irlandii i mala
dookola (w telewizji, sklepie) slyszy angielski. bajki oglada po ang., mamy
angielsko jezyczne zabawki, na placu zabaw reaguje na ang polecenia. i mysle ze
spokojnie zlapie dwa jezyki.
ja to mam przegiecie w druga strone - obawiam sie ze jak MAJA pojdzie do
zlobka, a potem do szkoly- ang nauczy sie perfect i bedzie go znala lepiej niz
jezyk polski. dlatego robimy wszystko zeby wpoic jej jezyk polski w jak
najlepszej wersji )
a co do rozrozniania jezykow przez tak male dzieci to nie wiem co na ten temat
pisza powazni autorzy, ale wiem z doswiadczenia ze dwujezyczne dzieci znajomych
1,5 - 2 letnie mieszaja oba jezyki. nazywajac poszczegolne rzeczy uzywaja slowa
ktore jest dla nich latwiejsze do wymowienia akurat w danym jezyku...

[bonkreta]

Moim osobistym zdaniem - i nie tylko moim, a większości znanych mi anglistów,
uczenie kilkulatków angielskiego nie ma żadnego sensu. Dziecko w takim wieku
nie rozumie jeszcze, co to właściwie jest obcy język, ma problemy ze
zrozumieniem, że jedna rzecz może mieć różne nazwy... Zdolne kilkulatki są w
stanie opanować kilkanaście-kilkadziesiąt słówek, niekiedy nawet w sposób
trwały, opanowują także całe zdania (na pamięć) ale brakuje najważniejszego - z
reguły nie są w stanie samodzielnie się wypowiadać. (np. dziecko potrafi
powiedzieć "ja jestem duży" i "pies jest czarny", ale samodzielnie nie potrafi
zbudować zdania "pies jest duży"). Opanowanie rzeczowników jest relatywnie
proste i zwykle na tym koncentrują się lekcje dla kilkulatków, + liczebniki
(ale dzieci opanowują je jako wyliczankę, nie w oderwaniu od siebie).
Opanowanioe czasowników zwykle udaje się szcątkowo albo wcale (jedyie "być"
i "mieć" w niektórych kontekstach "wchodzą").
Oczywiście takie słowka, nie tworzące żadnego systemu, tylko zapamiętane
podobnie jak słowa wyliczanek szybko dziecku ulatują.
Często rodzice uważają za sukces, jeśli kilkulatek po roku nauki opanuje
kilkadziesiąt słów i potrafi podać angielskie nazwy przedmiotow z otoczenia.
Poswieca sie na to wiele miesiecy i wiele pieniedzy. Tymczasem opanowanie tych
samych umiejetnosci dziecku w wieku lat 12-14 zajęłoby kilka lekcji - a do tego
czasu dziecko i tak zapewne zapomni to, czego uczyło się w przedszkolu (nawet
nie mówiąc o jeszcze wcześniejszym wieku). Osobiście zaczęłabym naukę obcego
języka pomiędzy 10 a 12 rokiem życia (modne ostatnio zaczynanie od pierwszej
klasy to też IMHO za wcześnie).
Jest jeszcze jeden aspekt - osoby uczące malutkie dzieci mają bardzo różne
przygotowanie zawodowe. Wiele z nich prezentuje wręcz mizerny stopień
znajomości języka (niestety), a jakość ich wymowy pozostawia ogromnie dużo do
życzenia.
Z tych powodów uważam uczenie takich maluchów za całkowitą stratę czasu,
pieniędzy i zupełnie zbędne zabieranie im czasu, który mogłyby wykorzystać na
rozwijającą zabawę.

To, co warto zrobić dla rozwoju zdolnoci językowych małych dzieci to:
- zainwestować w kablówkę i puszczać dzieciom bajki i programy dla dzieci w
oryginale
- kupić kasety z angielskimi piosenkami dla dzieci i puszczać
- dla tych, co mogą sobie na to pozwolić - zabrać dziecko za granicę, gdzie
będzie mogło spędzać czas z kolegami mówiącymi po angielsku

Dzięki temu dziecko będzie mogło załapać wymowę, akcent i intonację - rzeczy,
które najbardziej kuleją w nauczaniu języka na wszystkich szczeblach w polskiej
edukacji.

Wszystko inne IMHO służy wyłącznie samopoczuciu rodziców, a nie edukacji
dziecka

PS. Pracuję w szkole językowej, mamy kilkunastoletnie doświadczenie w uczeniu
angielskiego, w tym małych dzieci.

Ania 2425

[malina.majka]

Witaj w klubie Tyle ze my juz kilka latek w Anglii,i tez slyszalam od
znajomych,ze te dzieci,ktore sa w innym kraju to maja czesto problemy z
opanowanie rodzimego jezyka polskiego,dlatego tak wazne jest mowienie do nich
tylko po polsku w domu,nauka czytania pisania itd to zadanie matki,bo pozniej
dziecko pojdzie do przedszkola,na plac zabaw,wroci do domu i zacznie poslugiwac
sie na co dzien ang,tym samym stanie sie to dla niego pierwszy jezyk. Dzieci
moich znajomych mowia miedzy soba po ang,do rodzicow zas po polsku,ale juz z
innym akcentem,a czesc osob z mojej daaalekiej rodziny (mieszkaja w
Londynie),co sie tu urodzili,mowia lamanym polskim i maja strasznie ubogie
slownictwo,mimo ze chodzili do polskich szkolek weekendowych.Wszystko jest
kwestia zaangazowania sie w nauke w domu oprzez piosenki,czytanki,programy
edukacyjne itp. My mowimy do Mai po polsku,ogladamy i czytamy polskie bajki,bo
wiem ze za jakis czas bedzie miala stycznosc z ang przez pol dnia,wiec sama sie
go nauczy od innych dzieci.Pozdrawiamy!

[ania2425]

no wyjelas mi to z ust ) nic dodac nic ujac - dokladnie takie same mam
odczucia. wiem ze tylko dzieki mojemu uporowi i zaangazowaniu Mloda bedzie
mowila po polsku, bo niby gdzie miala by sie uczyc tego jezyka jak nie w domu -
w szkole pisac i czytac po polsku jej nie naucza.
a dwujezyczne dzieci znajomych - ktore mozna powiedziec ze biegle mowia po
polsku - miedzy soba, gdy sie bawia mowia po ang, bo tak im latwiej i szybciej -
dopiero upomniane przez rodzicow przechodza na polski.
wiec uczmy nasze dzieciaczki rodzimego jezyka (dla mojej Majki polski to w
sumie jezyk ojczysty bo ona urodzila sie w PL ))

[shamsa]

obserwuj jak twoje dziecko uczy sie polskiego i jak zlapie w miarę ojczysty jezyk zacznij tak samo wprowadzac angielski. czyli przede wszystkim zwroty, polecenia, nazywanie przedmiotow ze wskazaniem itp. to sa domowe podstawy. potem mozesz isc dalej. co do metody helen doron jestem sceptyczna, bo nie chcialabym malego dziecka uczyc tekstow na pamiec, kiedy jego naturalne zdolnosci jezykowe pozwalaja mu swietnie uczyc sie "everyday english". wole po prostu uczyc w domu, w życiu. metoda HD jest wtedy dobra, gdy jest mocno zindywidualizowana. nie deprecjonuje oczywiscie wierszy i piosenek jako metody dydaktyczej, chcialabym jednak zobaczyc efekty takiej nauki, bo do tej pory nie widzialam mowiacego dziecka po Helen Doron. jesli rodzice nie znaja jezyka pozostaje helen doron i to jest okej.

uczylam sie niemieckiego w przedszkolu i powtarzalam te wierszyki, a nie wiedzialam co znaczą. no ale to nie bylo HDEE.

--
www.flatcoatedretriever.prv.pl

[shamsa]

dodam, ze 9 lat uczylam angielskiego i zmorą moją bylo nauczenie dzieci MOWIENIA, gdy poprzednicy przede mna zaopatrzyli je w wiedze z zakresu kolorow, owocow, zwierzatek i zabawek, a zapomnieli o czasownikach i zwrotach. jezyk to komunikacja a nie słownik wyrazów.

shamsa

[malwinka35]

Nie chcę polemizować o efektywności metody HD, bo mogę się jedynie wypowiedzieć
co do efektów swoich dzieci. Może różnie jest w różnych ośrodkach HD, nie wiem,
ale u nas zawsze ceniłam sobie uczenie dzieci mówienia całymi zdaniami. Jak
pani pokazywała obrazek oczekiwała powiedzenia całym zdaniem np. I see a little
(big, white, etc.) hen. A nie samego nazewnictwa. Poza tym cenne było też
niejako naturalne uczenie wszelkich "on", "at", które mnie samej do dzisiaj
sprawiają nadal wiele problemów (zaczęłam się uczyć "sztucznie" w wieku 12
lat).

[hanna26]

Na pewno nie mam zamiaru zaczynać nauki angielskiego wcześniej, niż mała będzie
kilkulatkiem. Zgadzam się z dziewczynami, które piszą, że tak wczesna nauka,
zanim dziecko będzie w stanie samo zacząć budowanie zdań, nie ma najmniejszego
sensu. Moja starsza córka idzie w tym roku do przedszkola, będzie tam miała
angielski, ale systematyczne posyłanie malutkiego dziecka na naukozabawę typu
Helen Dorn dla mnie jest po prostu stratą czasu i pieniędzy. Wolę, żeby moje
dziewczyny najpierw dobrze poznały ojczysty język, a także inne umiejętności,
które w tym okresie życia są znacznie bardziej rozwijające dla dziecka.
Dlatego muszę się przyznać, że duzo bardziej cieszy mnie, że moja przyszła
(wkrótce) przedszkolaczka będzie mogła rozwijać swoje zdolności plastyczne i
muzyczne, że będzie wymyślała i wycinała swoje ukochane serwetki (naprawdę
śliczne), lepiła zwierzaki z gliny i próbowała gry na instrumentach, niż że
załapie kilka słów czy zwrotów w obcym języku.