Opiekunka dla dwójki

[mama_jaska]

Jakie macie pomysły na rozwiązanie problemu powrotu do pracy? W moim przypadu
różnica będzie zbyt mała żeby starszy poszedł do przedszkola, do żłobka nie
mam sumienia oddać maluchów więc w grę wchodzi tylko opiekunka.
Czy w takiej sytuacji lepiej sprawdzają się starsze, doświadczone panie czy
raczej energiczne, młode studentki?
Dodam, że Jasiek do dynamit, jaki będzie Maluch to się okaże ale na to, że
będzie spokojny, grzeczniutki to już raczej nie liczę.

Pozdrawiam,

[justynka38]

Ja korzystam z pomocy opiekunki już parę miesięcy. Mikołaj(21 m)bardzo ją
polubił. Asia jest młodą studentką(studiuje zaocznie),ma ochotę na wygłupy,
zabawy,dobrze się z Mikołajem dogadują.Oczywiście, że czasem coś mi się nie
podoba.Dla mnie jednak najważniejszy był kontakt między nimi, przede wszystkim
chciałam, żeby się polubili, profesjonalnej opieki można się z czasem
nauczyć.Teraz, kiedy poród sie zbliża, Asia z nami oczekuje nowego członka
rodziny, będzie też z nami, gdy pojawię sie w domu z maluszkiem. Od początku
mówiłam jej, że będę chciała, aby później przejeła opiekę także nad drugim
synkiem.Od pierwszych dni będą mogli się poznawać.Myślę, że wszystko się w ten
sposób poukłada.

[kafreen]

Ja też zastanawiam się nad opiekunką/pomocą. U mnie jednak sprawa będzie
wyglądać inaczej: nie wracam do pracy, jednak będę sama w obcym mieście, z
mężem pracującym po 12-14 godz/doba i do tego dosyć często podróżującym.
Dlatego myślę o opiekunce, która przychodziłaby mi pomagać przy maluchach. A
właściwie takiej Pani "all inclusive", może nawet mniej do pomocy przy
dzieciach, choć też, co do sprzątania, gotowania, załatwienia sprawunków,
póścia na pocztę itp.
Moje przemyślenia i doświadczenia już nabyte są takie:
- osoba sprawna fizycznie i zdrowa, która już pracowała w powyższy sposób w 2-3
miejscach w okresie conajmniej 3 ostatnich lat,
- na pewno nie osoba mająca dzieci/wnuków w wieku przedszkolnym (wyższa
częstotliwość niepojawiania się ze względu na choroby dzieci),
- raczej posiadająca własne dzieci (ale starsze niż przedszkolaki),
- raczej nie studentka -> tym, z którymi miałam do czynienia brakowało na tyle
cierpliwości i doświadczenia, by poradzić sobie sprawnie z dwójką dzieci. Miały
energię, ale... bez odpowiedniego podejścia każdy prędzej czy póżniej się
załamie. Częsciej rezygnują z pracy. Dodatkowo, traktują pracę dorywczo na rok
akademicki i w praktyce jest tak, że często od czerwca do października zostaje
się bez opiekunki (bo ma inną pracę, wyjeżdża do domu, na wakacje itp. itd).
Byłabym za starszą panią, ale nie w wieku emerytalnym. Najlepiej koło 40-40parę
lat, dzieci w wieku szkolnym, ze znormalizowaną sytuacją rodzinną i
doświadczeniem w wychowywaniu/opiekowaniu się cudzymi dziećmi.
Co do Pań w wieku emerytalnym, to często są to b. fajne opiekunki, o ile mają
siłę i zdrowie, ale raczej by nie poradziły sobie z "dynamitem".
Acha: z doświadczenia napiszę jeszcze jedno spostrzeżenie: absolutnie nie
zatrudniaj osób narzekających na swoich poprzednich pracodawców. Najczęściej te
osoby okazują się nierzetelne i są wiecznie niezadowolone z pracy/kasy/dzieci
(właściwie wszystkiego).
Pozdrawiam
Kasia, Max i prawdopodobnie Helenka

[lola125]

Hej!
Mam jedno dziecko, ale będziemy się "brali" zaraz za drugie stąd moja obecność na Waszym forum. Mogę się podzielić takim spostrzeżeniem, że zaprzyjaźniona niania (60 letnia pani-wulkan energii) powiedziała mi, żebym się dobrze zastanowiła jak będę zatrudniać starszą osobę. Ona chodzi do parku, ma koleżanki w swoim wieku i mówi, że żal jest jej tych dzieci, które cały dzień siedzą w wózku, bo starszą panią nogi bolą. Oczywiście można spotkać takich energicznych starszych ludzi jak ta niania, o której piszę, ale ona sama mówi ze bardzo rzadko. Nie lubię generalizować, ale jak patrzę czasem na moją mamę jak zostaje cały dzień z moim dzieckiem, to zal mi mamy, bo widać że już ledwo dycha (a nie wygląda na babcie), więc coś w tym jest.

[mama_kotula]

Moje dzieci są w żłobku i jestem bardzo zadowolona. Jak dla mnie, żłobek ma o wiele więcej do zaoferowania dzieciom, niż opiekunka.

[lila4]

Mogę Ci powiedzieć,ze byłam opiekunką przez ponad rok 2 latka i szaleliśmy
tak,ze czasami byliśmy troche poobijani (bardziej ja niż on
Na dworzu dzieci w jego wieku, które były na spacerze ze starszymi paniami,
często siedziały w wózkach.My wygłupialiśmy się, asekurowałam Małego,ale
pozwalałam mu chodzić po krawędziach trawników, biegać i szaleć, w domu
skakaliśmy po kanapi (nie ja)do łóżka lecieliśmy samolotem.Ale też uczyłam Go
wierszyków, lepiliśmy z plasteliny i robiliśmy różne rzeczy z pudełek po
jogurtach itp.Masa rożności.Pomogło mi wcześniejsze doświadczenie, kiedy
dorywczo opiekowałam się dziećmi w różnym wieku, np. na raz od roku do 10 lat.
Ja będę szukała opiekunki dla swojego dziecka raczej młodej, ale nie
nastolatki.Najlepiej takiej, która będzie akceptowała naturalne potrzeby
dziecka i bedzie pełna energii.Jak dziecko bedzie zadowolone, to ja
też.Powodzenia.