Dlaczego nikt mi nie powiedzial... :-(

[fajnykotek]

Moja Jula jest cytuję "opóźniona w rozwoju motorycznym" i od początku marca
chodzimy na rehabilitację. Chwilę jest ok, ćwiczy ładnie z panem, a potem
zaczyna się popłakiwanie, szloch, zanoszenie się, a wczoraj aż zwymiotowała od
płaczu . Dziewczyny ja nie mogę jak Ona łka i tak na mnie patrzy i łka, a
ja się czuję jak potwór, że nie mogę Jej zabrać na ręce i uciec... Ja wiem, że
to dla Jej dobra, że Ją nic nie boli. Ale nikt mi nie mówił, że dzieci tak
strasznie płaczą przy rehabilitacji. Strasznie to przeżywam, a efekty ćwiczeń
na razie mizerne .

[tijgertje]

No nie wiem... Moj xyn wprawdzie sporo starszy, bo juz 6-latek, od
pol roku chodzimy na fozjoterapie z SI i zawsdze jest problem,z eby
go do domu wyciagnac. Jak mial niecale poltora roku jakisc czas
chodzilismy na fozjoterapie z jego stopami, ale mlody tez ja
uwielbial, ze mna cwiczyc nie chcial, z panem owszem. Pan nas sie
jednak sam pozbyl, nie widzac poprawy, musielismy jednak sprawic
mlodemu wkladki ortopedyczne. Moja siostrzenica byla rehabilitowana
od drugiego mieisaca zycia, ale z tego co siostra mowila, nigdy
takich tragedii nie bylo, pani potrafila doskonale wyczuc moment,
kriedy dziecko mialo dosc i tak poprowadzic zajecia, ze malej sie
podobalo. Jak miala gorszy dzien, to po kilku minutach niestety
przestawala. Wedlug mnie slusznie, bo uwazam, ze nic nie poskutkuje,
jesli robi sie to na sile wbrew maluchowi. Na twoim miejscu
rozejrzalabym sie za innym rehabilitantem, bo czasem terapeuta
dziecku nie pasi i niczego nie osiagniesz, a jesli juz, to efekt
bedzie odwrotny od zamierzonego, jesli dziecko sie "zatnie".

[taby]

Moja córka też miała diagnozę opóźnienie w rozwoju motorycznym i od
jakiegoś 6-7 miesiaca zaczęłam z nią chodzić na Bobathy. Też
straaaasznie przy tym płakała a mnie się serce krajało. A podobno te
Bobathy to takie przyjemne. Widać jednak nie dla każdego, bo
wszystkie dzieci się tam wydzierały, z każdego pokoju było słychać.
Wytrzymałyśmy te ćwiczenia 2 miesiace, bo naprawdę żadnych efektów
nie było widać a ja już nie chciałam dziecka męczyć. Potem jednak
poszłam do jakiejś sławy neurologa, bo jednak martwiłam sie, że
jeszcze nie próbuje pełzać ani nic i na brzuszku nie lubiła leżeć i
ta znowu z tą samą diagnozą, że opóźnienie motoryczne i tym razem
zaleciła Vojtę. To dopiero był hardcore. To jak się moje dziecko
przy tym na mnie patrzyło to do końca życia chyba nie zapomnę. Na
pewno zostawiło to ślady w jej i mojej psychice. Po 2,5 miesiacach
ćwiczeń postanowiłam to skończyć. Tym bardziej, że diagnoza
opóźnienie motoryczne to jakaś chora diagnoza dla mnie. I jak się
okazało jak już córce odpuściliśmy tą paradę po lekarzach i
terapeutach to w końcu ruszyła. Zaczęła raczkować po skończeniu 12
miesięcy a chodzić po skończeniu 20 miesiąca ! Teraz ma ponad 23 i
aż sie wierzyć nie chce że jakieś opóźnienie kiedyś miała. Osobiście
strasznie żałuję, że dałam się namówić na ten cały cyrk, bo jak mówi
moja mądra pediatra, której sie nie chciałam słuchać, każde dziecko
ma swoje tempo. Pozdrawiam.

[mammajowa]

vojta jak rozumiem? może spróbujcie bobathami?

[na_diecie_proteinowej]

Znajdź dobrego rehabilitanta. Jaką metodą walczycie? Bobath to dla dziecka
przyjemność jeśli ćwiczenia wykonuje z odpowiednią osobą. Nasza pani śpiewała,
mówiła wierszyki, zabawiała masą zabawek. Syn chyba żałował, że tak szybko mu
się poprawiło

[fajnykotek]

Prawdę mówiąc nie wiem jak to metoda? Nie powiedział mi nikt. Zapytam w
poniedziałek. No właśnie moja pediatra też mówi, że każde dziecko ma swoje
tempo, a mój mąż na Niej psy wiesza, że beznadziejna , a starszego fajnie
prowadzi już tyle lat i mam do Niej zaufanie.

[dziub_dziubasek]

A na czym to opóźnienie polega? Nie chodzi jeszcze? czy coś innego? Bo może te
ćwiczenia konieczne nie są, zwłaszcza, ze pediatra twierdzi, ze każde dziecko ma
swoje tempo rozwoju.

[koza_w_rajtuzach]

no właśnie, na czym to opóźnienie polega?
Pewnie moje dziecko też jest opóźnione, bo ma prawie 14 miesięcy i nie chodzi,
tak naprawdę to tak ze 2-3 tygodnie temu zaczął raczkować, bo wcześniej poruszał
się tak jak żołnierz w okopach, bardzo sprawnie, naprzemiennie używając dwóch
nóżek, ale jednak nie było to raczkowanie. Trochę chodzi przy meblach, ale
jeszcze bardzo ostrożnie i niepewnie. No i co z tego? Mój pediatra to skwitował,
że ma jeszcze niedojrzały układ kostny i tyle.
Kilka osób w moim otoczeniu rehabilitowało dzieci, bo nie siedziały mając 7 czy
8 miesięcy. Dla mnie osobiście to przesada, mimo, że moja dwójka siedziała i
siadała z pozycji leżącej już w wieku 6 miesięcy. Moim zdaniem jak pediatra nie
szuka dziury w całym, to znaczy, że jest dobra, a nie na odwrót.

[lupa_87]

Mój synek jest wcześniakiem i od 2 m-ca do skończenia roku był
rehabilitowany Vojtą. Najwięcej ja z nim ćwiczyłam w domu sama.
Potem jakiś czas chodziliśmy na salę ćwiczyć pod okiem
rehabilitanta, ale nigdy synek nie płakał.

[agutka28]

To zmień rehabilitanta i metodę widocznie nie ma podejścia do dzieci
skoro
mała tak strasznie reaguje, a metoda tez jest nie dla niej! Mój
synek był rehabilitowany od 4
miesiąca ze względu na napięcia mięśniowe. Byliśmy u znanej pani
doktor, która zaproponowała metodę voyty, bo w tym sie specjalizuje
i mały strasznie płakał, bo to metoda siłowa i jak dla mnie za
brutalna dla tak małych dzieci. Nie poszliśmy do tej pani juz
więcej, a sami zmieniliśmy i pania i metodę rehabilitacji i synek
szybko z tego wyszedł. Zawsze należy konsultować daną chorobę z
przynajmnie dwoma lekarzami, a tym bardziej jak coś nam nie pasuje.
Nie czekaj, bo po co dziecko ma sie męczyć jest wiele metod
rehabilitacji przez zabawę. Mój synek uwielbiał te ćwiczenia i sami
z radościa robilismy je w domu!

[mikas73]

Bardzo to przykre co piszesz, szczególnie wymiotowanie od płaczu,
rzeczywiście głębiej rozeznałabym problem. Koniecznie zapytaj o
metodę. Może zmień rehabilitanta.
Zadaj pytanie/poczytaj forum p. Zawistowskiego. Kiedyś je często
podczytywałam i pamiętam, że nie najlepiej wypowiadał się o
rehabilitacji, podczas której dzieci płaczą.

[mikas73]

Oczywiście P. Zawitkowskiego. Przepraszam Panie Pawle.

[fajnykotek]

Jula PRAWIDŁOWO nie siada sama, nie raczkuje, nie czworakuje, nie stawała nawet
na nogi - tylko do góry je trzymała - ale już od tygodnia staje i stoi chwilę
sama przy meblach, przy koniku. Siada z pozycji na brzuchu robiąc szpagat
poprzeczny, przekłada nogi z tyłu do przodu, podpycha się rączkami i siedzi
caaała dumna i czeka na oklaski (serio).

[mikas73]

Nie wiem w jakim wieku jest Twoja córcia.

Raczkowanie i czworakowanie - chodzi o to samo, prawda?

Nie traktuj mojej rady jako eksperckiej ale:
- niektóre dzieci omijają etap raczkowania i traktowane sa jako
normalnie rozwijające się,
- siadanie powinno odbywać się zpozycji na brzuchu, tylko
rzeczywiście chyba nie z takim szpagatami, które opisujesz,
normalnie akrobatka , może dziecko będąc inteligentne korzysta z
możliwości jakie mu dała natura?
- piszesz że od tygodnia stoi przy meblach, więc problem znika.

Mając na uwadze tortury jakie mała przeżywa i jej osiągnięcia,
zdecydowanie zasięgnełabym dodatkowej porady.

[dziub_dziubasek]

popieram przedmówczynię. Jeszcze jedna konsultacja. Skoro jednak postępy są, to
ja bym nie katowała dziecka- znajdź innego rehabilitanta.

[mikas73]

Nie wyświetlają mi się sygnaturki piszących , może tam jest
ifnormacja o wieku Twojej małej.

[fajnykotek]

Jula ma rok i dwa tygodnie. Problem główny wg mnie jest w czasie trwania ćwiczeń
- na każde dziecko przeznaczone jest 40 minut! i pan stara się jak najdłużej
ćwiczyć. W praktyce JA wytrzymuję góra pół godziny, Małej wystarczyłoby 10-15
minut .

[fajnykotek]

A mój mąż uważa, że Jula powinna ćwiczyć całe 40 min i że ja jak zwykle
przesadzam, bo wszystkie dzieci płaczą przy ćwiczeniach! Wczoraj właśnie mnie
wyrzucił na korytarz, bo przypuszczam, że gdybym tam była, to jak zwykle
wyrwałabym Małą w odpowiednim momencie panu rehabilitantowi i nie
zwymiotowałaby...

[leneczkaz]

Może zwymiotowała bo nie było Ciebie i nikt nie pocieszył to tak płakała, że
puściła pawia. Wywal męża i najlepiej rehabilitantkę i na luzie znajdź nową.

[nowi-jka]

a ja mysle ze to dobry pomysł zeby Ciebie nie było, nie patrzylaby na
ciebie jak na wspólwinną, przychodzilabys po wszystkim jak wybawienie
mój synek czesto laduje w szpiatlu i pekaja mu zyły skutkiem czego jest
kuty po kilkanascie razy do wenflonu. Gdy keidys przy tym byłam gniewał sie
na mnei jeszcze pól godziny, odwracał sie nie chciał na mnie spojzrec, nie
mozna go było utulić. Tearz mnie przy tym nie ma albo jestem poza jego
zasiegiem wzroku, przychodze po wszystkim on wyciaga raczki i jzu jest
dobzre.
MOze u Was tez by to podziałało.

[dziub_dziubasek]

to strasznie długo. 15-20 minut max. nic dziwnego, że dziecko się irytuje. A na
przyszłość męża wywal za drzwi.

[mikas73]

A kto zdiagnozował jej opóźnienie? Bo piszesz przecież, że pediatra
wspomina o możliwości indywidualnego rozwoju dziecka.

Jeszcze raz polecam ci gorąco forum ekspercie - Opieka i pielęgnacja
a rozwój dziecka.Tam nie tacy akrobaci, indywidualiści rozwojowi
byli opisywani. Pan Paweł to głos rozsądku w mani nadmiernej
rehabilitacji.

Mój mały nie przewracał się z brzucha na plecy, było bardzo mocno
opóźniony w tej dziedzinie. Po paru ćwiczeniach zaleconych z
internetu turlał się jak piłka, pierwszy raz przez dosłownie
godzinę. Zaczął chodzić w wieku 16 mes. a teraz narzekam na jego
nadmierną ruchliwość i gibkość.

Serce matki mowi Ci, że dziecko się męczy. Koniecznie: sprawdź
zasadność ćwiczeń (bo trudno przez internet ją podważyć), może
zaproponuj ograniczenie ćwiczeń do tych 15 minut.

[fajnykotek]

Dzięki wielkie Mika73! Spróbuję skorzystać z tego forum. I cieszę się że
napisałam o tym wszystkim, bo mój mąż i pan rehabilitant mi wmówili, że dziecko
MUSI płakać, bo tak jest ZAWSZE .

[dziub_dziubasek]

Dziecko nie musi płakać! Wbij sobie to do głowy. Może w waszym przypadku
wystarczyłyby ćwiczenia w domu? Mi neurolog pokazała kilka trików jak ćwiczyć z
córką (słabe mięśnie brzucha, mocne grzbietu) w domu i to wystarczyło. Żadnej
rehabilitacji w przychodni nie było.

[ila79]

U nas podobnie. Młody był zawsze raczej ruchliwy, ale za skarby
świata nie chcial ciągnąc glowy z leżenia na plecach. Chyba miał juz
z pół roku jak mu tak bezwładnie wisiała. Neurolog pokazała nam
proste ćwiczenie. Trwało to dosłownie minutę, 3 razy dziennie. Po
tygodniu problem zniknął. Ja rozumiem, że czasem nie ma wyjścia i
trzeba próbować wszystkiego, ale z tego, co piszesz Twoje dziecko
jest raczej w normie, tyle, że w tej dolnej granicy.

[mikas73]

Nie ma za co

Takie to życie nas matek. Z jednej strony nie przesadź z czymś, z
drugiej nie przegap. Ciągłe wybory.

Forum to dla mnie też kopalnia wiedzy a czasem i miejsce
pocieszenia

rehab. - filmik

[leneczkaz]

www.youtube.com/watch?v=IWDOtcgsErc&feature=related
www.youtube.com/watch?v=EFa0BErKbjk&feature=related
www.youtube.com/watch?v=wX0kayGly8g
Tak mniej więcej wyglądała rehabilitacja mojego syna (7 m-cy - nie obracał się,
nie chciał leżeć na brzuchu, nie pełzał).
Mieliśmy rewelacyjną panią która zabawiając syna pokazywała mu właściwy sposób
ruszania się. Dla mojego wystarczyły akurat 2 wizyty, jako, że był leniem a nie
opóźnionym. Pani 2x pokazała mu prawidłowe ułożenie ciała (2x45 min.) w zabawie
i młody zaskoczył. Po miesiącu raczkowania zaczął chodzić przy meblach, w 11
m-cy- sam.

[leneczkaz]

Filmik z góry to przyjemny bobath.

Dla porównania Vojta www.youtube.com/watch?v=p_jzM8Lwq2U&feature=related

[fajnykotek]

Dziękuję za filmiki, ale obejrzę sobie dopiero w domu, wieczorem., bo teraz
jestem w pracy i zabezpieczenia mnie nie wpuszczają do tych linków .

[mama-008]

hehe to tak jak i ja - tez nas odcieli od youtube
ale chetnie obejze metode Vojta bo bobath jakos mało nam dają i
zastanawiam sie nad zmiana metody mimo ze Vojta jest drastyczny

[leneczkaz]

To masz jeszcze tu:
www.youtube.com/watch?v=sIT7YyE4X9s&feature=related
www.youtube.com/watch?v=J1UjFZyXgcY&feature=related
Ja raz przypadkowo poszłam z młodym na vojte. Ryczałam po 10 min prawie tak jak
on. Zwialiśmy i nie wróciliśmy

[mama-008]

no widzisz - ja zdaje sobie sprawe ze Vojta jest mega drastyczny ale
nie mam wyjscia - musimy spróbowac i tej metody bo bobnathy mało nam
daja tzn sa efekty ale powolne...wiesz, junior ma 2 latka i nadal
nie chodzi - chwytamy sie juz wszystkich sposobów...wiem ze bedzie
ryk i mój i jego ale spróbuje...

[tijgertje]

Kurcze, obejhrzalam te filmy i sie we mnie gotuje. Dobrze, ze
dziala, ale nie wierze, zeby lagodniejszych metod nie bylo!
Zapisujecie dzieciaki rehabilitowane Voyta od razu na terapie do
psychiatry? Fizyczne postepy szybciej widac, skutki w psychice wyjda
za pare lat. Czy ktos sie w ogole orientuje, co sadza psycholodzy i
psychiatrzy o tej metodzie?

[leneczkaz]

Tu nie trzeba być psychologiem, bo to logiczne, że dziecko nie rozumie dlaczego
ktoś się nad nim ZNĘCA! I jakbym miała tak torturować dziecko to bym wolała żeby
nie chodziło nigdy
A bobath to przyjemność wręcz. I na nie pójdę z drugim coby wskazać mu
prawidłowy sposób poruszania się.

kochana...

[mama-008]

oj jak ja wiem co czujesz...
ja ze swoim synkiem chodze na rehab. od 3 miesiąca jego zycia czyli
dobre półtora roku...(słabe napiecie miesniowe).
do 6 miesiąca zycia na zajeciach był spokojny i grzeczny - od 6tego
mieś.RYK!
po 4 mies wypisałam go od tatmtych terapeutów (miał dwóch - pania i
pana na zmiane) bo nie mogłam patrzec jak dziecko moje patrząc mi w
oczy płacze i łzy jak grochy, oraz krzyk MAMA! (jak to pisze to mi
płakac sie chce).
wiem ze to dla jego dobra...
teraz chodzi do zupełnie innej poradni do nowej przesympatycznej
pani i rozumie ze musi cwiczyc - zdarza sie i jęk i płacz ale zaraz
go czyms zajmuje - podaje zabawki śpiewam mu i jakos te 30 min udaje
sie wytrzymać...czasami robimy przerwy np tydzien. i wramamy pełni
sił
zawsze podczas takich zajść mam ochote zabarc dziecko przytulic
mocno i uciec...ale robie to po zajęciach od razu,tłumacze mu ...
moja rada - albo zmień terapeute, bo moze córka nie toelruje tego
pana albo zrób przerwe np tydz, dwa. ja tak robiłam i naprawde daje
to efekty (na jakis czas hehe).
powodzenia

jaka metodą ćwiczy córka?

[mama-008]

my Bobath

[fajnykotek]

Metodą drastyczną . A tak serio to właśnie nie wiem, zapytam w poniedziałek.

[ila79]

To pewnie Wojta jak drastyczną...Czytałam o tym ostatnio, bo metoda
ta zostala zakwestionowana jako dopuszczalna terapia dla dzieci,
szczególnie malych. Nie pamiętam dokladnie przez kogo, zapamiętałam
tylko ogólny przekaz. Chodzi o to, że ona może poważnie zaburzyc
emocjonalny kontakt rodzic - dziecko i wogóle spowodowac poważne
kłopoty emocjonalne u dziecka. Jeśli to Wojta - zrezygnowałabym i
poprosiłabym o skierowanie na Bobath.

[jezozwierzynka]

Jestem mamą trojga dzieci - każde rozwijało się zupełnie inaczej, syn zaczął
chodzić jak miał 8 miesięcy, córka jak miała rok i 3 miesiące, raczkować zaczęła
jak miała prawie 12 miesięcy i do koślawo ) w zasadzie jeździć na pupie,
siadać sama zaczęłą też bardzo późno, prawie nie pełzała.
Miałam już pewne doświadczenie, więc nie wariowałam, nie pytałam lekarzy, nie
płakałam (pewnie, że wolałabym, żeby to było wcześniej a nie na końcu), ale
KAŻDE DZIECKO MA SWÓJ CZAS. Najważniejsze, żeby się rozwijało, trzeba uważanie
obserować czy się nie cofa.

Nie dajmy się zwariować, dziecko to nie tabelka.

I jeszcze jedna uwaga - NIE ZNAM ANI JEDNEGO DZIECKA, które wyszłoby od
neurologa z diagnozą ZDROWE.
KAŻDE wychodzi chore, każde ma zalecone ćwiczenia, każde proszone do ponownej
kontroli, każde jest źle noszone, źle przewijane i każde jest krzywdzone przez
rodziców- zaczęłam szukać i pytać, po tym jak neurolog stwierdziła, że mój
najmłodszy syn ma garb bo noszę go pionowo (a pionowo go nie mogłam nosić bo
ciągle leżał mi na kolanach przy piersi )) )

W każdym razie ... do neurologów nie mam zaufania, bo to niemożliwe, żeby
wszystkie dzieci były chore... A na to wychodzi...
To jakim cudem nasze pokolenie wyrosło względnie ok?
A wtedy nie było zalecanych wizyt u neurologa w 6 tygodniu życia

Jeśli masz wątpliwości - konsultuj z fizjoterapeutami i ćwicz w domu podczas
zabawy to co Ci zaleci, daj się dziecku rozwijać, stwórz możliwości, rozsyp
kaszę na podłodze, niech się w niej bawi, posadź na trawie, pozwól POZNAWAĆ,
ciało da sobie radę

[mama-ola]

> I jeszcze jedna uwaga - NIE ZNAM ANI JEDNEGO DZIECKA, które
> wyszłoby od neurologa z diagnozą ZDROWE.

A dużo znasz dzieci odwiedzających neurologów tak w ogóle? I czy
wzięłaś pod uwagę, że nikt tam nie chodzi ot tak sobie, bo
przechodził obok?
Przy okazji: dwoje moich dzieci neurolodzy (różni, na kogo się
trafiło) określali jako zdrowe i dobrze rozwijające się przy
każdej wizycie. A trochę tych wizyt było, Antoni jeździł co
6 tygodni w 1 rż, a Maciek był raz.

> W każdym razie ... do neurologów nie mam zaufania

To sobie nie miej, ale czemu tak Ci zależy, by i inni nie mieli...

[memphis90]

> To jakim cudem nasze pokolenie wyrosło względnie ok?
> A wtedy nie było zalecanych wizyt u neurologa w 6 tygodniu życia
Pewnie właśnie dlatego

[mikas73]

Masz tutaj listę terapeutów Bobath, może znajdziesz kogoś ze swojej
miejscowości: www.ndt-bobath.pl/index.php?pID=find.

[mikas73]

Wejdź w zakładkę znajdź terapeutę.

[karro80]

Moja wymiotowała przy bobathach -i nic z tego że rehabilitantki były
fajne - wkórzało ją to maksymalnie -choć my rzdkow bywaliśmy tylko
na pokazywaniu ćwiczeń -ja z małą w domu robiłam wsio -taki mielismy
układ z wielu powodów.

W domu ze mna ok -rezultaty wspaniałe

Artykuł z "Przekroju" na temat...

[ila79]

...rehabilitacji dzieci:
przekroj.pl/wydarzenia_kraj_artykul,6310.html
Nie chcę się do tego osobiście odnosić, bo nie mam żadnego
doświadczenia w tym zakresie i nawet nie chce sobie wyobrażac
desperacji rodziców, którzy chca za wszelką cene pomóc swojemu
dziecku. Jest tu też o Vojcie. Na ile autorka jest kompetentna - nie
wiem.

[prawujkowa]

otóż to! i ja polecam artykuł z przekroju.
absolutnie żadnych naukowych(!!!) dowodów na skuteczność osławionych
ćwiczeń rehabilitacyjnych nikt jeszcze nie przedstawił.
a wysyłanie dzieciaków na bobathy i inne stało się ostatnio zwyczajnie
modne i tyle...

[kasia_750]

Autorka nie jest kompetentna. Po prostu napisała coś na bardzo modny temat.
Ćwiczyłam z córką Vojtą. Owszem, czasami płakała. Ale najczęściej można było ją
"zagadać". Absolutnie nie wolno nam było wykonywać ćwiczeń tak, żeby sprawiały
dziecku ból !!!
Nigdy nie miałam problemu z odrzuceniem przez córkę, itp. Wręcz przeciwnie, ze
mną zawsze czuła się bezpieczna (jak jest chora, coś ją boli to liczy się tylko
mama).

[ila79]

Wiesz, ja rozumiem ćwiczyć Vojtą z dzieckim, które coś tam rozumie,
ewentualnie nie za bardzo protestuje i da się to przeprowadzić w
formie zabawy. Dziecko autorki WYMIOTUJE po takiej sesji. To nie
jest normalne, a napewno nie jest konieczne aż takie forsowanie w
opisanej przez nią sytuacji. Dziecko mieści się w normie rozwojowej,
tyle, że w dolnej granicy. Po co mu kazać ćwiczyć aż do wymiotów???
To jest chore.

[kasia_750]

Wiesz, wydaje mi się, że dziecko autorki postu nie ćwiczy Vojtą tylko
"przyjemnymi" Bobathami. Vojtą ćwiczą rodzice, nie rehabilitant. A tutaj
wyraźnie jest mowa o rehabilitancie. W dodatku Vojtą ćwiczy się kilka razy
dziennie a nie kilka razy w tygodniu. My do rehabilitantki jeździliśmy tylko na
kontrolę i w celu ewentualnej zmiany ćwiczeń. I wtedy córka płakała. Bardzo
mocno. Ciężko ją było uspokoić. Nie tolerowała dotykania przez obcą osobę. W
warunkach domowych wszystko wyglądało inaczej. Oczywiście "gorsze" dni bywały.
Ale każdy takie ma. Wymiotów nigdy nie było. Wtedy może też bym zwątpiła w sens
ćwiczeń. A rehabilitantka (od Vojty!!!) zawsze nam powtarzała, że dziecko nie ma
prawa płakać w trakcie ćwiczeń w domu - musimy zapewnić dziecku maksymalny
komfort i jak najmniej stresu.
Możliwe, że tutaj dziecku udzielają się emocje matki. I to też może wpływać na
reakcję. Można spróbować zmiany rehabilitanta. Albo zmienić metodą na taką,
którą można ćwiczyć z dzieckiem w domu. Albo skonsultować z innym lekarzem
konieczność ćwiczeń - trudno oceniać przez internet czy to jeszcze jest norma
rozwojowa czy już nie.
Ja ćwiczyłam z przekonaniem, że robię wszystko co mogę dla swojej córki, bo musi
mieć takie same szanse jak inne dzieci. I miało dla mnie znaczenie czy będzie w
przyszłości chodzić i czy będzie samodzielna a nie uzależniona od innych ludzi
do końca życia, nawet po mojej śmierci(to tak odnośnie wypowiedzi jednej z
matek, że wolałaby, żeby jej dziecko nie chodziło, niż rehabilitować jak płacze).
Teraz mam zdrową, radosną córkę, więc nie żałuję ani jednego dnia rehabilitacji
a trochę trwała (rok czasu). Problemów z psychiką nie zauważyłam. Jedynie
typowe okresy "buntu dwulatka". Córka ma prawie 3 lata.

[mama-008]

no cóż, moje dziecko i przy Bobatah wyło...zastanawiam się na Vojta
ale boję sie bardzo ze nie dam rady tak krzywdzić synka...

aha i łatwiej jest wytłumaczyć zdrowemy psychicznie dziecku ze
rehabilitacja dotyk lekarza itp to dla jego dobra tak? a jak
wytłumaczysz to upośledzonemu dziecku???

[kasia_750]

mama-008 napisała:
> no cóż, moje dziecko i przy Bobatah wyło...zastanawiam się na Vojta
> ale boję sie bardzo ze nie dam rady tak krzywdzić synka...
> aha i łatwiej jest wytłumaczyć zdrowemy psychicznie dziecku ze
> rehabilitacja dotyk lekarza itp to dla jego dobra tak? a jak
> wytłumaczysz to upośledzonemu dziecku???

To było do mnie??? Jeśli tak to nie rozumiem jaka część wypowiedzi odnosi się do
tego co napisałam.
Jeśli chodzi o mnie:
Po pierwsze - nie krzywdziłam córki. Wręcz przeciwnie, uważam że jej bardzo
pomogłam.
Po drugie - rehabilitację mojej córki zaczęłam jak miała 3 miesiące, więc żadne
tłumaczenie nie wchodziło w grę.

[mama-008]

przepraszm za pytanie ale co działo sie z córeczka skoro zdecydowałas sie na
Vojtę w wieku 3 mies? bo rozumiem ze Bobathy nie przynosiły efektów dlatego
przeszliscie na drastyczniejsza metode?
wzmorzone napięcie mięsniowe?

[kasia_750]

My od razu ćwiczyliśmy Vojtą. Do lekarzy trafiliśmy za namową
koleżanki, która kiedyś rehabilitowała swoje dziecko (prywatnie, w
celu wykluczenia ewentualnych nieprawidłowości).
Nie pamiętam dokładnie diagnozy (piszę z pracy, dokumenty mam w
domu). Na pewno była asymetria, wzmożone napięcie mięśniowe i
obniżone (w różnych częściach ciała). Na początku ćwiczenia to była
tak naprawdę zabawa i to miało pomóc. Niestety prawdopodobnie
szczepienie popsuło nam efekty rehabilitacji (zorientowaliśmy się
dopiero po 2-giej dawce - szczepienie 6 w 1). Potem za radą
rehabilitantki odkładaliśmy 3-cie szczepienie do momentu aż wyrazi
na nie zgodę - po kolejnych szczepieniach nic się nie działo.
Ćwiczeń było coraz więcej, rehabiltacja trwała rok. Pod koniec
wszyscy byliśmy zmęczeni. Ale właśnie wtedy zaczęliśmy widzieć
postępy. Neurolog powiedziała, żeby nie rezygnować z Vojty, jeżeli
jeszcze dajemy radę ćwiczyć. Powoli zmniejszaliśmy ilość powtórzeń w
ciągu dnia, córka postawiła pierwsze samodzielne kroki w 15 miesiącu
życia i wtedy dostaliśmy zgodę na zakończenie rehabilitacji.
Do dzisiaj nikt nie odpowiedział nam na pytanie skąd się wzięły
problemy (córka urodzona o czasie, 10 pkt, usg główki prawidłowe).
Neurolog pod naszym naciskiem wspomniała jedynie o możliwym wpływie
przewlekłej choroby na opóźnienia w rozwoju dziecka.
U córki zdiagnozowano refluks układu moczowego, dosyć wysoki
stopień. Po urodzeniu, kilkakrotnie byłyśmy w szpitalu. Możliwe, że
z tego powodu wpadała w histerię jak ktoś obcy ją dotykał - miała
złe skojarzenia - dużo badań, leków, kroplówek, itp.
Trochę mnie martwi, że nie znaleźliśmy bezpośredniej przyczyny
problemów rozwojowych córki. Jestem w kolejnej ciąży i szczerze
mówiąc nie chciałabym przechodzić tego wszystkiego od nowa.
Nie żałuję ani jednego dnia ćwiczeń. Jednak wolałabym w tym czasie
robić zupełnie coś innego... Nie było łatwo, ale było warto.
Wiem, że niektórzy rehabilitanci uważają, że dziecko powinno
koncentrować się na ćwiczeniach a płacz jest dobrym objawem. Jednak
my mieliśmy robić wszystko, aby zapewnić jak największy komfort dla
dziecka i nie narażać córki na dodatkowy stres. Może dlatego ja
osobiście nie uważam Vojty za drastyczną metodę. Najspokojniej było
wtedy kiedy babcia skakała w kółko i robiła głupie minyNajtrudniej
było wtedy kiedy byłam zupełnie sama
Koleżanka opowiadała, że musiała wrócić do ćwiczeń kiedy jej syn
miał 2 lata (po szczepieniu...) i wtedy było super spokojnie, bo
synek z wielkim zainteresowaniem oglądał bajki

[mama-008]

wiesz, ja jestem przerażona...
mam 2 letnie dziecko z zespołem Downa któe nie chodzi, nie raczkuje.
od 2 lat biegamy po gabinetach, szukamy nowych terapeutów, nawet
zastanawiam sie nad Vojtą, bo Bobathy nie dają rezultatów. szukam
wszędzie pomocy i ciągle słysze zapewnienia że "będzie
dobrze", "będzie chodził"...ja zapłącę każde pieniadze aby pomóc
dziecku, jednak coraz częsciej zastanawiam się tez czy aby np nie
zrobić przerwy np miesiąc nic nierobienia? żadnych ćwiczeń, żadnych
lekarzy? ale co jesli zacznie sie cofać? będe pozniej sobie
wyrzucała ze mogłam dalej cwiczyć i mu pomagać...widze zmeczenie w
oczach synka, juz nawet nie placze na cwiczeniach bo chyba sie
poddał.
boli mnie bardzo ze krzywdze synka pomagajac mu i boli mnie ze musze
mu to robic bo przeciez to dla jego dobra?
nie wiem czasami co mam robic - pomagac za wszelka cene i nie miec
pozniej do siebie pretensji ze nie zrobiłam wszystkiego czy olać to
i czekac co czas przyniesie?
to sa dylematy matek niepełnosprawnych dzieci...
chcemy pomagac za wszelka cene bo boimy sie ze jak odpuścimy to
skrzywdzimy własne dziecko i na odwrót...

[e.mama.s]

Z nami chodził na rehabilitację chłopczyk też z zespołem Downa, był
rehabilitowany vojtą bo podobno ta metoda jest szybsza i skuteczna.
Miał ponad trzy lata

[mama-008]

no własnie tez słyszałam ze skuteczniejsza niz "lekkie"Bobathy ale z
koleii nie wiem jak synek zareaguje na stanowcze i mocne
przytrzymywanie...
na najbliższych ćwiczeniach zapytam rehabilitantke czy nie
spróbujemy Vojty. musze sprawdzic wszystkie mozliwe sposoby.

PS czy ten chłopczyk z zD co z wami uczęszczał na rehab. to juz
chodził czy nie?

[e.mama.s]

chodził i był sprawniejszy od mojego roczniaka

[green_hill]

Dostalam skierowanie do neurologa, poniewaz moj syn w wieku 8 miesiecy tylko obracal sie na brzuch i z powrotem, nie siadal, nie pelzal, nie raczkowal. Tuz przed wizyta mlody zaczal pelzac (mial wtedy 9 miesiecy i tydzien). Pani zignorowala ten fakt i stwierdzila, syn jest opozniony motorycznie o 2 miesiace i wymaga rehabilitacji.

Nie przejelam sie specjalnie ta diagnoza.

Teraz mlody ma 10,5 miesiaca, niedawno zaczal siadac i siedziec samodzielnie, oraz poruszac sie do tylu na czworakach. Po prostu przyszedl na niego czas i tyle. Pewnie niedlugo bedzie raczkowal do przodu, a potem wstanie. Chodzimy na Bobathy, ale uwazam, ze bez tych cwiczen syn doskonale by sie obyl.

Aha, pani neurolog twierdzila, ze Bobath i Vojta to praktycznie to samo, a dzieci placza nie dlatego, ze cos je boli, tylko dlatego, ze sa zmuszane do wysilku i to im sie nie podoba. Nie widzialam Vojty na zywo, wiec nie mam porownania (czytalam tylko o tej metodzie), ale jakos nie przekonala mnie ta argumentacja ...

[patyczako]

moja siostra sama ćwiczyła po przeszkoleniu dziecko w domu i mała płakała do
tego stopnia ze sąsiedzi sie zaczęli interesowac (zawsze tam gdzie nie trzeba) i
sie bała ze jej siągną jakąs opieke spoleczna czy policje na głowe... ale
opłaciło sie dzis juz po tym nie ma sladu

[ciocia_ala]

To i ja wrzuce trzy grosze. Moje dziecko sidzialo jak mialo 8
miesiecy. Diagnoza: oslabione napiecie miesniowe (nieznana
przyczyna, choc ja mysle, ze przydusili ja podczas porodu). Wszysko
robilo baaaardzo pozno. Zaczela sama chodzi calkiem niedawno, w 20
miesiacu, dzis ma 22 miesiecy i chodzi, wstaje, biega, ale wciaz
widac opoznienia. Nie jest to jeszcze normalny chod osoby doroslej.

Z mojego doswiadczenia po prostu trzeba naturalnie wiecej z
dzieckiem pracowac, podczas zabawy "zmuszac" do prawidlowych
zachowac, czyli takich, jakie powinny miec dzieci w takim samym
wieku. Np, wspiac sie po schodach, siegac po pilke, obracac sie do
zabawek. Po prostu pokazac, co mozna zrobic z raczkami i nozkami i w
jaki sposob.

Chodzilysmy na fizykoterapie, bylysmy na obozie rechabilitacyjnym
(swietna sprawa, ale droga), ale wlasciwie wszysko co Miska
osiagnela zawdzieczas samej sobie.

Jezeli chodzi o placz, to u mnie dzialao tylko jedno. Musialam
wyjsc, bo inaczej dziecko wogole nie chcialo wspolpracowac. Po kilku
sesjach przyzwyczajala sie do wszyskiego.


Pozdrawiam i powodzenia

[samanya123]

A ja po prostu słuchałam własnej intuicji. Nie każde dziecko musi
raczkować mając 8 miesięcy, co mi próbowała wmówić jedna pani
neurolog, sugerując rehabilitację. I o dziwo miesiąc pózniej sama
córka się nauczyła bez żadnej rehabilitacji. Nadal uważam, że
rehabilitacja jest dla dzieci, które rzeczywiście tego potrzebują a
nie dla tych, które jeszcze nie są po prostu gotowe na to żeby wstać
lub zacząć raczkować. Jak dziecko jest zdrowe to samo się nauczy,
trzeba być tylko cierpliwym, a nie wpadać w paranoje, bo koleżanki
syn już chodzi to moja też musi.. wcale nie musi, pójdzie jak będzie
gotowa!

[e.mama.s]

Mój był rehabilitowany met.Bobath od 4 miesiąca, przez rok. Też
słabe napięcie. Chwytać zaczął jak miał 5 mcy. Raczkował ok roku,
chodzić zaczał w wieku 1,5 roku. ćwiczylam z nim też dużo w domu.
Co to dało? Chyba chodzić zaczął za szybko bo zaraz wykrzywily mu
się bardzo na zewnątrz nogi. Znów skierowanie na rehabilitację i
niestety byliśmy tylko kilka razy. Wcześniej zachowywał się ok,
potem był ryk, płacz, histeria. Rehabilitantka stwierdziła, że
lepiej dla niego jak zaprzestamy. Nogi za pół roku same się
wyprostowały. Efekty mizerne bo dzieci ze słabym napięciem rozwijają
się skokowo.

[mama-008]

Efekty mizerne bo dzieci ze słabym napięciem rozwijają
> się skokowo.

mój za mieś.skończy 2 latka (słąbe napiecie miesniowe)- nie
raczkuje, nie chodzi. rehabilitowany od 3 mies zycia do dzis.
rehabilitanci dali sobie spokój z naciskiem na raczkowanie i od paru
mies jest pionizowany. żaden nie umie określic kiedy pojdzie -słowa
rehabilitanta " może na miesiąc , może za rok"...ręce mi
opadły...zastanawiam sie na Vojta...ale skoro na Bobatah jęczy to co
bedzie na Vojcie?

[gg24]

Podam przykład mojego dziecka - córka siedziała jak skończyła rok,
potem dopiero pełzała, raczkowała, a chodziła jak skończyła 20
miesięcy. Dzisiaj rozwiaja się bardzo dobrze. Róźne są powody
opóźnienia w rozwoju fizycznym, motorycznym. Osobiście uważam, że
dziecko, które płacze bardzo, pręźy się itp podczas ćwiczeń niewiele
z nich korzysta. Pozdrawiam Cię i powodzenia

[mama-008]

Osobiście uważam, że
> dziecko, które płacze bardzo, pręźy się itp podczas ćwiczeń
niewiele
> z nich korzysta.
wiesz, ja tez tak uważam - i tak wyglądały mniej wiecej zajęcia od 8
do 12 mies zycia - głowa spuszczona w dół,płacz, albo lezał na
materacu i nie podnosił nawet głowy tylko wył. zrobiłam mu wtedy
przerwe na mieś i zmnieniłam terapeutę na nowego.
teraz na ciczeniach - moze przez 3 minuty -jest tylko wołanie MAMA
MAMA MAMA i niby płacz (łzy nie leca)ale wykonuje jakos polecenia,
no i szybko zajmuje go czyms, spiewam podsuwam zabawki itp

[e.mama.s]

Jest wyjście. Rehabilitant może nauczyć rodzica kilku ćwiczeń. Kilka
razy w moim przypadku rehabilitantka była u nas w domu, dziecko tak
nie płakało

[mama-008]

wiem jakie moge wykonywac z dzieckiem ćwiczenia i masaże i tak też
robimy.
mam za małe meiszkanie aby zrobić z niego po częsci kącik
rehabilitacyjny - a w przypadku mojego dziecka nie mówimy o samym
materacu ale o drabinkach, huśtawce, piłce...wiec rehabilitacja w
domu nie wchodzi w grę.

Metoda Vojty

[mama-008]

Metoda Vojty jest dla dziecka terapią dosyć męcząca (konieczny jest
bowiem wysiłek fizyczny) ale taką, która nie sprawia dziecku bólu.
Narzekanie pod postacią stękania czy płaczu jest pozytywną
reakcją świadczącą o odebraniu przez dziecko bodźców i wykonywaniu
pracy.

nie wiem, ale ciężko mi w to uwierzyć że nie boli
chyba spróbujemy tej metody ale starsznie sie boję że mnie dziecko
znienawidzi i nie będzie chciało sie potem nawet przytulać
a tego bym nie zniosła.

[karro80]

Różne są reakcje -na wcześniakach dzieczyny opisywały. Może byc
niesty tak jak piszesz, ale może być całkiem nieźle, a co ważne będą
efekty.
Ja ćwiczyłam z moja bobathami, ale tez była za młoda żeby
wytłumaczyć że to tak trzeba -w domu, ze mną oki, bo myśmy mieli
udład taki, ale w pordandni jak uczyli mnie to wymiotowała -od
tamtej pory np ma parę urazów, np nie pozwala się kłaść w obcych
miejscach na wznak(co niby powiązane z reh nie było ale od tego sie
zaczęło)-sztywnieje i trzęsie się.
A zagląsz na Zakątek? może tam dziewczyny podpowiedzą coś(ja tam
sobie dużo o mózgu niegdyś info znajdowałam-mała bywała
niedotleniona i miał wylewy,więc wolałm sobie gromadzić wiadomości
i przyznam, że poziom forum jest imponujący-duzo dobrych rad,
artykułów szczegółowych i dziewczyny się fajnie wspierają,polecaja
lekarzy, wózki, refundacje itp)

[mama-008]

tak tak - znam b.dobrze zakątek

[fajnykotek]

Witam ponownie! Nasz rehabilitant powiedział, że metoda Vojty polega na
wywołaniu określonych odruchów u dziecka POPRZEZ BÓL. Jula jest rehabilitowana
Bobathami, Ją nie boli, ale Ona nie chce! W poniedziałek też zwymiotowała, więc
dziś nie pójdziemy . Kupiłam matę do ćwiczeń, koleżanka przyniosła piłkę.
Spróbujemy w domu. Zastanawiam się czy nie zrezygnować z tej rehabilitacji, bo
może Jula rzeczywiście po prostu potrzebuje więcej czasu i tyle. A starszy synek
w ogóle nie raczkował. Zaczął od stawania przy meblach, potem pierwsze kroczki
trzymany za rączki, aż puścił się sam. A siadać zgodnie z normami nauczył się
jak już chodził, wcześniej podawałam Mu rękę, bo nie wiedziałam, że źle robię.

[mama-008]

Nasz rehabilitant powiedział, że metoda Vojty polega na
> wywołaniu określonych odruchów u dziecka POPRZEZ BÓL
właśnie tak tez myślałam...

co do mojego dziecka tez regab.stwierdzili jednogłośnie że on nie
bedzie raczkował ale poprostu wstanie na nogi a moze pozniej zacznie
raczkowac.
póki co trzyma sie szczebelków włozeczku i wstaje powolutku ale
wstaje...moze to dobry znak...

o Vojcie mysle ale nie wiem jeszcze co robic - czy dac mu cza si np
na 2 tyg w ogole zrezygnowac z Bobathów - moze przerwa w cwiczeniach
mu pomoze...

[kasia_750]

Niestety nie mogę pozostawić tego bez komentarza...

fajnykotek napisała:
> Witam ponownie! Nasz rehabilitant powiedział, że metoda Vojty
polega na
> wywołaniu określonych odruchów u dziecka POPRZEZ BÓL.

Bardzo ciekawe stwierdzenie... szczególnie w ustach rehabilitanta, u
którego po ćwiczeniach dziecko wymiotuje...

"Bezwzględnym warunkiem uzyskania prawidłowej reakcji ze strony
centralnego układu nerwowego (mózgu) dziecka jest BEZBOLESNOŚĆ
działania terapeuty oraz rodziców w trakcie stymulacji"

Cytat ze strony:
vojta.com.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=15&Itemid=2

[karro80]

A napisz na forum Zawitkowskiego-on może poda jakiegoś
odpowiedizalnego reh w Twoim reginonie?

A jak nie to może pogadaj czy jest mozliwośc żebyście robili tak jak
my -czyli np przychodzisz -pokazują ci ćwiczenia -najlepiej je
nagraj i ćwiczycie w domu - kontrole co jakiś czas -przede wszystkim
dziecko lepiej się czuje ćwicząc z mamą, dwa -u nas byli zdumienie
tak szybkimi rezultatami tego "eksperymentu", bo ja ćwiczyłam z małą
kilka razy dziennie, jak nie hcicąła to odpuszczałam, ale jak juz
humor był lepszy np za pół godzinki to lecieliśmy z ćwiczeniami.

Dodatkowo, mała miała WNM, więc lepiej i skuteczniej pewne rzecyz
wychodziły po ciepłej kapieli i masażu, bo ciałko rozluźnione.

[mama-008]

bylismy pare razy u pana Pawła Zawitkowskiego, wtedy oponował za
Bobathami.
ale w tej sytuacji musze i jego zapytac o opinię co on sadzi o
wprowadzeniu Vojty...
mam nadzieje ze jeszcze przyjmuje u siebie w centrum wawy?

[karro80]

Gość jest z tego co widac na jego forum generalnie zazwyczaj przeciw
Vojcie, ale chyba nie we wszystkich przypadkach - a zapytam
dziewczyn co chodzą do niego gdzie przyjmuje to napiszę wieczorem,
albo wczesniej.

Odbierz gazetową

[karro80]

[agnieszka_z-d]

A chodzicie na basen? Naprawdę warto. Dziecko się calutkie rusza, no i woda Je
wymasuje tak przyjemnie.
Moja Małgosia ruszyła rozwojowo jak zaczęłyśmy chodzić na basen (miała chyba 7-8
miesięcy) - wkrótce poszła w raczkowanie i zaczęła chodzić w wieku 1 rok i 3
tygodnie. A mając 8 miesięcy jeszcze nie siedziała sama bez podparcia.

[fajnykotek]

Witam! Tym razem chciałam się podzielić moją radością. Moja Jula od niedzieli
raczkuje . Wiem że 13-miesięczniaki już chodzą, ale dla nas to ogromne
osiągnięcie!! Po Waszych radach pogadałam "od serca" z rehabilitantem i wymioty
zdarzyły się już tylko raz. Jula pięknie siada "z łokcia", a z pozycji na
brzuchu siada do klęku (szpagat już tylko czasem ). Opłaciły się Jej (i moje)
cierpienia. Rehabilitację na razie skończyłyśmy, na chodzenie córeczka ma
jeszcze wg norm trochę czasu.

[mama-008]

SUPER! wielkie osiągnięcie - napewno jestes dumna. ja wiem ze dla
większosci to norma ale dla matki to wielki sukces

my jak zrobilismy 2 tyg przerwy w Bobatah to tez od razu efekty
były - jak bez przymysu to ładnie sie rozwija a jak cwiczenia to leń
i sie poddajewiec takie przerwy w cwiczeniach -to naprawde pomaga.

ja robię takie przerwy raz na kilka mieś że zupełnie nic nie musi
ćwiczyć tylko zabawa...i sa efekty - wolniutko idą ale sąwidze po
synku ze dobrze mu robią przerwy w cw. (a jeszcze rok napewno
bedziemy chodzic na rehab.)

u nas rehabilitanci darowali sobie raczkowanie stwierdzając że
ominie raczkowanie (a szkoda bo to dobra i pozyteczna umiejętność)i
jest pionizowany no i postawiony juz stoi sam ale sie trzyma głowy
swojej pani rehabilitantki
mamy naprawde super rehabilitantke która sie nie rozczula on czuje
do niej respekt i wykonuje cwiczenia bez histerii. no i sa efekty.
mały wsatej juz sam w łozeczku!

osobiscie daję mu jeszcze pół roku i prawdopodobnie zacznie
chodzić...(mam nadzieje)
synek ma prawie 2 latka...więc domyślasz się jaka ja byłam
podłamana no ale u nas jest wada gen. i słabe napięcie miesniowe
wiec liczyłam sie z tym ze pozno pojdzie...

trzymam kciuki za Twoją małą.
teraz to juz z górki pojdzie! nie martw się.

PS ja nadal zastanawiam się nad zmianą na Vojtę...moze warto
spróbowac? moze szybciej ruszy z miejsca...?

[karro80]

Gratulacje
Moja poszła w 18 mies, więc mimo wczesniactwa nawet wlazła w normy
bez korygowania wieku - wiesz takie wyczekiwane mocno cieszy.
No i niech se raczkuje długo, bo to zdrowo

[kinia0422]

Mała trochę wycierpiała i wierze ze i Ty strasznie to przeżyłaś,ale
teraz to już tylko ku lepszemu-gratuluję Małej i Mamusi!
pozdr.k.

[lacitadelle]

Chodziłam z synem na rehabilitację i u nas dzieci nie miały prawa płakać -
zarówno rehabilitantki, jak i rodzice bardzo się o to starali. Jeżeli nie dało
się przerwać płaczu, to następowała przerwa w ćwiczeniach.