Raport z badań o bezrobociu i ubóstwie

[Gość: gosc]

wszystko fajnie , tylko nie wydaje mi sie aby 355 osob było reprezentatywną
grupą, autor badań zapomniał rowniez wielu z niepracujacych dziala w
potezniej szarej strefie , a ona radzi sobie lepiej niz rodzimy przemysłl .
Pozdrawiam

[amb1]

"gosćiu"...
autor badań o niczym nie zapomniał, bo jest wybitnym znawcą problemu.
Jemu akurat możesz zaufać. Nie tylko wie co mówi, a i chce ( ja długo
jeszcze ? ) mówić co wie.
Problem w tym, żeby władze mądrych ludzi raczyły słuchać - nawet wtedy kiedy
mówią gorzkie prawdy.
Pozdrawiam.

[pandunia]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> wszystko fajnie , tylko nie wydaje mi sie aby 355 osob było reprezentatywną
> grupą (...)

Hej gościu.
Każda wielkość próby może być uznana za reprezentatywną... tylko
reprezentatywność będzie różna.
Przyjęta tutaj liczebność (355) jest całkiem przyzwoita do ogólnego oszacowania
skali zjawiska, choć zbyt mała, by ją stosować w badaniach szczegółowych. Nic
jednak nie wiemy na temat doboru tej próby - czy była warstwowana, a może
kwotowo-losowa itd?
Dla porównania podam, że przyjmując jako operat badawczy zbiór rodzin
gorzowskich - gospodarstw domowych (ok. 30 000), poziom ufności badania 95%
oraz dopuszczalny błąd pomiaru 5% (to takie wielkości statystyczne), minimalna
wielkość próby reprezentatywnej wynosi 379 jednostek. Właściwe warstwowanie
oraz wiedza na temat badanych zmiennych może zmniejszyć tę wielkość.
PWN

[Gość: Micho]

Co do statystyki to radziłbym ostrożność szczególnie w zastosowaniach
socjologicznych. Przykład: jeśli moja żona zdradza mnie raz na dwa tygodnie, a
Twoja ani razu, to statystycznie jesteśmy zdradzani raz na tydzień.

[Gość: ko]

marzy mi sie kraj, miasto, w którym Ci, dla których przewidziano role
wykluczajace z normalnego funkcjonowania w spoleczeństwie - po pierwsze zebrali
się w sobie i poszli do wyborów, po drugie, wystawili rachunek NIEROBOM ktorzy
na obietnicach walki z biedą zarobili na wlasne rezydencje, i po trzecie,
zechcieli uświadomić sobie swoją wartość i włączyc sie aktywnie w życie
publiczne (na to akurat teraz wlasnie mają czas). Pozdrawiam w Nowym Roku

[Gość: RO]

Marzenie ściętej głowy. Ale ci ci ubodzy mają wolność, mogąć gadać co im ślina
najęzyk przyniesie, a jak się podoba to mogą w każdej chwili wyjechać z kraju
po słońce np. na Majorkę czy inne Malediwy.
Obecnie ich największym marzeniem jest kupno biletu na wysokiego lotu impreze
kulturalną w Centrum Edukacji Kulturalnej wybudowanym za głupie 20 mln PLN.
A co , a jak.............

[Gość: mal]

Podane kwoty są netto czy brutto??

[Gość: podatnik]

własnie okradasz mnie podatnika, serfujac w pracy po internecie.

ale jaki ładny basen mamy

[Gość: emigrant]

a tak powaznie - to zwiałem z Gorzowa bo to miasto umiera, zero pomysłu na
rozwój. jak tma przyjezdzam to jestem w szoku jak moje miasto upada w oczach.

[rafal_zapadka]

Słusznie dr Rossa przypomina, że gorzowska bieda wynika z bezrobocia.
Bezrobocie zaś jest rezultatem braku – braku działalności gospodarczej, bowiem
działalność gospodarcza (przedsiębiorcy) tworzy miejsca pracy. Nie ma
wystarczającej działalności gosp., nie ma nowych miejsc pracy, nie ma pracy
jest bezrobocie, jest bezrobocie – jest gorzowska bieda.
Działalnością gospodarczą jest tylko działalność pomnażająca bogactwo czyli
przynosząca zysk. Zatem bezrobocia nie zmniejsza, per saldo, utworzenie sądu
czy innego urzędu. Urzędy powiększają bezrobocie, gdyby było inaczej, to
bezrobocie zniknie, gdy wszystkich bez roboty zatrudni się Państwowym Urzędzie
Rozwiązywania Wszelkich Problemów.
Wysokie bezrobocie w Gorzowie np. utrwaliła „Słowianka”. Trzeba spłacać kredyt,
trzeba dopłacać do bieżącej działalności (bo przynosi straty), a więc trzeba
(to konsekwencje!) podnosić podatki lokalne (np. od nieruchomości - a podatki
zmniejszają działalność gosp.), wyłączać oświetlenie ulic i wprowadzać
inne „oszczędności”.
Potrzebna jest pilnie władza, która zaprzestanie utrwalania bezrobocia w
Gorzowie. Obecny prezydent i jemu podobni, to nie tylko synowie utrwalaczy
Polski Ludowej, ale także superutrwalacze bezrobocia!
Rafał Zapadka, UPR

[Gość: kupiec]

zlikwidować słowiankę,
a pomieszczenia wystawić na przetarg,
jeśli to prawda Panie Zapadka,
że miasto musi doniej dokładać
z pieniędzy podatników !!!

[rafal_zapadka]

Proszę Pana, "Słowianka" przynosi straty. Pisała o tym ok. 10 grudnia 2004 r.
Gazeta Lubuska(miniony rok Słowianka zakończyła 2,5 mln zł na minusie, w 2003
r. na minusie 800 tys. zł).
"Słowianka" jest za kosztowna dla Gorzowa i okolic. Prywatny inwestor nie
wybudowałby tak dużego obiektu, bo umie liczyć swoje pieniądze. Jędrzejczak to
zrobił, bo wydał nie swoje pieniądze na nie swoje potrzeby. Każdu głupi tak
potrafi. Inwestycja ta "nakarmiła" nielicznych (niektórzy z nich trawią w
celach), a w Gorzowie bida z nędzą i licha satysfakcja, że jesteśmy lepsi od
ZGóry, bo mamy basen.
Taka gmina...
Rafał Zapadka

[Gość: kupiec]

brawo Panie Zapadka
ma Pan szłuszną rację

[Gość: zielonogórzanin]

proponuję wam gorzowiaki
zlikwidować słowiankę,
tak jak likwiduje się
nierentowne połączenia kolejowe.
Mam rację?

[Gość: Date]

Brawo p.Zapadka!Brawo UPR i p.Korwin-Mikke,który już od dawna mówi, że to nie
świnie trzeba wymieniać, tylko koryto.Dopóki koryto będzie pełne wszelkiej
maści miernoty i utrwalacze władzy będą rządzić.Z drugiej strony nie trudno
dorwać się do władzy skoro niektórym obywatelom tak łatwo można nawijać makaron
na uszy.Ilu to forumowiczów nadal twierdzi jaki to dopust Boży, że wybudowasno
Słowiankę, ilu -mimo totalnego fiaska tej inwestycji i zadłużenia miasta na
lata - nadal popiera szalone pomysły SLD na budowanie kolejnego pomnika SLD
czyli tzw. Centrum Edukacji Artystycznej,ilu ślepo (byle tylko było gorzej
miejscowym kupcom !)popiera SLD-owskie pomysły budowy kolejnego hipermarketu w
samym centrum miasta!A te pijane pomysły, które mają służyć wąskiej grupie
interesu czyli kolegom partyjnym i kolesiom ( zlecenia, posadki,prowizje),czy
zagranicznym przedsiębiorcom (bogactwo kosztem drenażu polskiego rynku) wcale
nie służą nam mieszkańcom i nie budują nam dobrobytu, bogactwa, nie tworzą
miejsc pracy (więcej - zabierają kolejne!), nie poprawiaja komfortu życia w
mieście.Bo te wszystkie nieuzsadnione ekonomicznie inwestycje odbywają się
kosztem inwestycji w służbie zdrowia,w szkolnictwie,remontów infrastruktury i
na tym wszystkim co do życia mieszkańców niezbędne.Dopóki społeczeństwo nie
zrozumie, że nie ma już podziału na "my" i "oni", że to my jesteśmy
gospodarzami,a oni (prezydent RP,parlamentarzyści,rząd RP,prezydent
miasta,radni,urzędnicy wszystkich szczebli)mają pełnić tylko i wyłącznie
służbę, a nie-jak im się wydaje- sprawować władzę!!!)dopóty bedą grali nam na
nosach i jeszcze bardziej poszerzali strefę biedy i ubóstwa.Bo dziś owe 3,5 %
zamożnych w miescie to są właśnie ci,którym pozwalamy na rozpasane bycie tzw.
władzą!!!

[Gość: em]

Nie wyniki badań są przerażające (biedę Gorzowian widać gołym okiem już od
dawna na ulicach, w szkołach, sklepach, urzędach itd. i wszyscy zdążyli się do
tego przyzwyczaić), trwogę budzą wnioski jakie zostały w tym raporcie
przedstawione. Jako przyczynę biedy uznano upadek większości niegdysiejszych,
dużych gorzowskich przedsiębiorstw. Toż to oczywista bzdura. Przecież te
zdarzenia miały miejsce już dziesięć albo i więcej lat temu. To jest już
zamierzchła historia. Prawdziwych przyczyn należy szukać w czasach
współczesnych, góra do pięciu lat wstecz. Trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie
jakich zaniedbań w tym czasie dokonano. Stanie się wówczas oczywiste również
to, kto jest za ten stan rzeczy odpowiedzialny.

[Gość: jp]

i poco nam następny moloch CEA,
do tego będzie dopłacać miasto
z naszych podatków ?
tak jak do słowianki !!!
to jawna kpina z obywateli
miasta gorzowa !!!

refleksja 1.

[forgotten_realms]

Z powyższych opinii wypływa jedna konkluzja – wszystkiemu winne są władze
miasta, które zdecydowały się na budowę „Słowianki”. Innymi słowy, gdyby
pieniądze przeznaczone na budowę basenu zostały wykorzystane w inny sposób, to
sytuacja dochodowa mieszkańców uległaby trwałej poprawie. Jest to teza
fałszywa.
Po pierwsze polskie ubóstwo jest wrażliwe na wahania koniunktury gospodarczej.
Zjawisko charakteryzuje niemal wszystkie kraje będące w fazie tzw.
transformacji ustrojowej.
Po drugie wiązanie ubóstwa z obecną ekipą pozbawione jest sensu ze względu na
brak możliwości analizy retrospektywnej. Podstawowe pytanie brzmi – jak
wyglądała dynamika zmian sytuacji ekonomicznej gospodarstw domowych w ostatnich
latach?
Po trzecie uzyskane wyniki nie pozwalają ograniczać sfery ubóstwa tylko i
wyłącznie do osób pozbawionych pracy, chociaż oczywiście zjawisko ubóstwa może
być funkcją bezrobocia. Jednak pojawia się tu również zagadnienie często
pomijane przez polskie media. Mam tu na myśli występowanie grupy tzw. „poor
working”. Są to osoby pracujące, których zarobki utrzymują się na niskim
poziomie, zbliżonym lub nieco odbiegającym od dochodów transferowych. Co
ciekawe w Polsce w dalszym ciągu utrzymuje się myślenie zakładające, że
przewaga konkurencyjna będzie budowana w oparciu o niskie płace (pod tym
względem jesteśmy liderem kosztów w UE). Można w tym momencie postawić zarzut o
nadmierne obciążenie kosztów pracy, co uniemożliwia podniesienie jej poziomu.
Jednak paradoksalnie przez wiele lat środowiska pracodawców, media
opiniotwórcze nie widziały i raczej w dalszym ciągu nie widzą w tym problemu.
Większość działań w obszarze PR, gdzie celem było doprowadzenie do zmniejszenia
fiskalizmu ograniczało się do sfery kapitału i podatków od przedsiębiorstw. Sin
qua non wzrostu wynagrodzeń i zmniejszenia bezrobocia miało być obniżenie
obciążeń finansowych. Pod naciskiem grup interesu doszło do znacznego
zmniejszenia podatków od kapitału, zmniejszono również podatki dla
przedsiębiorstw i jednocześnie obniżono tzw. płacę minimalną (poprzez
ograniczenie jej wzrostu – w wartościach nominalnych jest znacznie wyższa niż 6
lat wcześniej, w realnych znacznie niższa). Jak się okazało tym działaniom nie
towarzyszyło zmniejszenie skali bezrobocia (wprost przeciwnie uległo
zwiększeniu), nie podniosły się także wynagrodzenia (do sprawdzenia na stronach
MF – sprawozdawczość podatkowa).

Jednak faktycznie wyniki badań mogą budzić zaniepokojenie, tym bardziej, że
ponad dwukrotnie odbiegają od średniej notowanej w skali całego kraju. Na kpinę
zasługuje w tym momencie niedawny artykuł w GW Gorzów, w którym autor ubolewał
nad nadmiernym importem używanych samochodów. Chociaż należy dodać, że
deklaracje zarobkowe są z reguły obarczone błędem fałszywych deklaracji. Polscy
respondenci (nie znam tendencji europejskiej) mają bowiem skłonność do
podawania niższych od faktycznie uzyskiwanych kwot wynagrodzenia. Wydaje się,
że wskazane byłoby podwyższenie podawanych sum o około 30 proc. Zmniejsza to o
kilka (kilkanaście – nie chciało mi się robić wyliczeń) pkt. proc. realny
zasięg ubóstwa.
Cdn.

[forgotten_realms]

Gorzów znajduje się w bardzo trudnym otoczeniu konkurencyjnym. Sprzyja ono
tworzeniu „tanich” miejsc pracy, gdzie wymagany poziom kompetencji pracownika
jest względnie niski. Szczecin, Poznań i Zielona Góra posiadają zaplecze
intelektualne, które siłą rzeczy zwiększa atrakcyjność tych miast. Załóżmy, że
chciałbym w Gorzowie utworzyć firmę bazującą na kompetencjach pracowników.
Zatrudnianie absolwentów gorzowskich uczelni mogłoby się okazać inwestycją
samobójczą, a osoby kończące studia w innych miastach raczej tam już zostają na
stale. Nie ma co się oszukiwać, nawet najbardziej wyszukane nazwy uczelni
(biznesu, zarządzania) nie są w stanie przykryć mizerii dorobku
intelektualnego.
Ponadto poważnym (i tu można mieć zarzut do władz) problemem o wyraźnie
negatywnych implikacjach dla miasta jest bardzo źle rozwinięta infrastruktura
transportowa. Mieszkając w Warszawie relatywnie często bywam w wymienionych
miastach. Preferuję podróże koleją i niemal zawsze napotykam na przedstawicieli
małego lub średniego biznesu. Wybierają, jak się okazuje po nawiązaniu
kontaktu, ten środek transportu ze względu na fatalny stan polskiej
infrastruktury drogowej. Chcąc odwiedzić moje rodzinne miasto byliby skazani na
przesiadki lub skorzystanie z pociągu, który odległość 400 kom pokonuje w ponad
7 i pół godziny, oferując przy tym liczne atrakcje, jakie tylko pociąg
pośpieszny może zapewnić – smród, niedogrzanie przedziałów, brak wagonu
restauracyjnego.
Warto przy tym zwrócić uwagę, że miasta wiodące charakteryzują się
występowaniem dwóch czynników – edukacja na wyższym poziomie (uczelnie),
rozwinięta infrastruktura.
Czy Gorzów jest skazany na marazm? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na tak
postawione pytanie. Powinien jednak się rozwijać. Ale tempo rozwoju nie będzie
raczej szybsze od rozwoju całego kraju. Przespany okres wchodzenia do Polski
dużych firm spowodował, że miasto już nie będzie oazą nowoczesności w morzu
szarzyzny.

[Gość: emigrant]

zgadzam sie z Twoim stanowiskiem dotyczacym dojazdu do Gorzowa - jest
skandaliczny i potrafi zniechecic kazdego do odwiedzin takze mojego miasta.
moge tak twierdzic bo tez odwiedzam je wyjezdzajac z Warszawy. natomiast
Słowianka jest pomnikiem ignorancji władz które nie odkryły (nie chciały
odkryć???) rzeczywistych potrzeb gorzowa. W duzo bogatszej Warszawie nie buduje
sie takich basenów. Władze miasta zajeły sie czyms duzo łatwiejszym niz
przycjaganie miejsc pracy - rozpoczeły budowe. pozdrawiam emigranta. ps. gdy
budowano słownianke chodził zart ze bilety beda rozdawac na Słonecznej.

[lebstrefa]

Gorzów jest biedny bo nie ma mądrej strategii rozwoju. Nie ma fachowcow od
promocji i sciągania inwestorów. Niech się zmieni władza i od tego zacznie
porząfdki w mieście.

[Gość: eryk]

Z powyższych opinii wypływa jedna konkluzja – wszystkiemu winne są władze
miasta, które zdecydowały się na budowę „Słowianki”. Innymi słowy, gdyby
pieniądze przeznaczone na budowę basenu zostały wykorzystane w inny sposób, to
sytuacja dochodowa mieszkańców uległaby trwałej poprawie. Jest to teza
fałszywa.
Po pierwsze polskie ubóstwo jest wrażliwe na wahania koniunktury gospodarczej.
Zjawisko charakteryzuje niemal wszystkie kraje będące w fazie tzw.
transformacji ustrojowej.
Po drugie wiązanie ubóstwa z obecną ekipą pozbawione jest sensu ze względu na
brak możliwości analizy retrospektywnej. Podstawowe pytanie brzmi – jak
wyglądała dynamika zmian sytuacji ekonomicznej gospodarstw domowych w ostatnich
latach?
Po trzecie uzyskane wyniki nie pozwalają ograniczać sfery ubóstwa tylko i
wyłącznie do osób pozbawionych pracy, chociaż oczywiście zjawisko ubóstwa może
być funkcją bezrobocia. Jednak pojawia się tu również zagadnienie często
pomijane przez polskie media. Mam tu na myśli występowanie grupy tzw. „poor
working”. Są to osoby pracujące, których zarobki utrzymują się na niskim
poziomie, zbliżonym lub nieco odbiegającym od dochodów transferowych. Co
ciekawe w Polsce w dalszym ciągu utrzymuje się myślenie zakładające, że
przewaga konkurencyjna będzie budowana w oparciu o niskie płace (pod tym
względem jesteśmy liderem kosztów w UE). Można w tym momencie postawić zarzut o
nadmierne obciążenie kosztów pracy, co uniemożliwia podniesienie jej poziomu.
Jednak paradoksalnie przez wiele lat środowiska pracodawców, media
opiniotwórcze nie widziały i raczej w dalszym ciągu nie widzą w tym problemu.
Większość działań w obszarze PR, gdzie celem było doprowadzenie do zmniejszenia
fiskalizmu ograniczało się do sfery kapitału i podatków od przedsiębiorstw. Sin
qua non wzrostu wynagrodzeń i zmniejszenia bezrobocia miało być obniżenie
obciążeń finansowych. Pod naciskiem grup interesu doszło do znacznego
zmniejszenia podatków od kapitału, zmniejszono również podatki dla
przedsiębiorstw i jednocześnie obniżono tzw. płacę minimalną (poprzez
ograniczenie jej wzrostu – w wartościach nominalnych jest znacznie wyższa niż 6
lat wcześniej, w realnych znacznie niższa). Jak się okazało tym działaniom nie
towarzyszyło zmniejszenie skali bezrobocia (wprost przeciwnie uległo
zwiększeniu), nie podniosły się także wynagrodzenia (do sprawdzenia na stronach
MF – sprawozdawczość podatkowa).

Jednak faktycznie wyniki badań mogą budzić zaniepokojenie, tym bardziej, że
ponad dwukrotnie odbiegają od średniej notowanej w skali całego kraju. Na kpinę
zasługuje w tym momencie niedawny artykuł w GW Gorzów, w którym autor ubolewał
nad nadmiernym importem używanych samochodów. Chociaż należy dodać, że
deklaracje zarobkowe są z reguły obarczone błędem fałszywych deklaracji. Polscy
respondenci (nie znam tendencji europejskiej) mają bowiem skłonność do
podawania niższych od faktycznie uzyskiwanych kwot wynagrodzenia. Wydaje się,
że wskazane byłoby podwyższenie podawanych sum o około 30 proc. Zmniejsza to o
kilka (kilkanaście – nie chciało mi się robić wyliczeń) pkt. proc. realny
zasięg ubóstwa.
Z powyższych opinii wypływa jedna konkluzja – wszystkiemu winne są władze
miasta, które zdecydowały się na budowę „Słowianki”. Innymi słowy, gdyby
pieniądze przeznaczone na budowę basenu zostały wykorzystane w inny sposób, to
sytuacja dochodowa mieszkańców uległaby trwałej poprawie. Jest to teza
fałszywa.
Po pierwsze polskie ubóstwo jest wrażliwe na wahania koniunktury gospodarczej.
Zjawisko charakteryzuje niemal wszystkie kraje będące w fazie tzw.
transformacji ustrojowej.
Po drugie wiązanie ubóstwa z obecną ekipą pozbawione jest sensu ze względu na
brak możliwości analizy retrospektywnej. Podstawowe pytanie brzmi – jak
wyglądała dynamika zmian sytuacji ekonomicznej gospodarstw domowych w ostatnich
latach?
Po trzecie uzyskane wyniki nie pozwalają ograniczać sfery ubóstwa tylko i
wyłącznie do osób pozbawionych pracy, chociaż oczywiście zjawisko ubóstwa może
być funkcją bezrobocia. Jednak pojawia się tu również zagadnienie często
pomijane przez polskie media. Mam tu na myśli występowanie grupy tzw. „poor
working”. Są to osoby pracujące, których zarobki utrzymują się na niskim
poziomie, zbliżonym lub nieco odbiegającym od dochodów transferowych. Co
ciekawe w Polsce w dalszym ciągu utrzymuje się myślenie zakładające, że
przewaga konkurencyjna będzie budowana w oparciu o niskie płace (pod tym
względem jesteśmy liderem kosztów w UE). Można w tym momencie postawić zarzut o
nadmierne obciążenie kosztów pracy, co uniemożliwia podniesienie jej poziomu.
Jednak paradoksalnie przez wiele lat środowiska pracodawców, media
opiniotwórcze nie widziały i raczej w dalszym ciągu nie widzą w tym problemu.
Większość działań w obszarze PR, gdzie celem było doprowadzenie do zmniejszenia
fiskalizmu ograniczało się do sfery kapitału i podatków od przedsiębiorstw. Sin
qua non wzrostu wynagrodzeń i zmniejszenia bezrobocia miało być obniżenie
obciążeń finansowych. Pod naciskiem grup interesu doszło do znacznego
zmniejszenia podatków od kapitału, zmniejszono również podatki dla
przedsiębiorstw i jednocześnie obniżono tzw. płacę minimalną (poprzez
ograniczenie jej wzrostu – w wartościach nominalnych jest znacznie wyższa niż 6
lat wcześniej, w realnych znacznie niższa). Jak się okazało tym działaniom nie
towarzyszyło zmniejszenie skali bezrobocia (wprost przeciwnie uległo
zwiększeniu), nie podniosły się także wynagrodzenia (do sprawdzenia na stronach
MF – sprawozdawczość podatkowa).

Jednak faktycznie wyniki badań mogą budzić zaniepokojenie, tym bardziej, że
ponad dwukrotnie odbiegają od średniej notowanej w skali całego kraju. Na kpinę
zasługuje w tym momencie niedawny artykuł w GW Gorzów, w którym autor ubolewał
nad nadmiernym importem używanych samochodów. Chociaż należy dodać, że
deklaracje zarobkowe są z reguły obarczone błędem fałszywych deklaracji. Polscy
respondenci (nie znam tendencji europejskiej) mają bowiem skłonność do
podawania niższych od faktycznie uzyskiwanych kwot wynagrodzenia. Wydaje się,
że wskazane byłoby podwyższenie podawanych sum o około 30 proc. Zmniejsza to o
kilka (kilkanaście – nie chciało mi się robić wyliczeń) pkt. proc. realny
zasięg ubóstwa.
Z powyższych opinii wypływa jedna konkluzja – wszystkiemu winne są władze
miasta, które zdecydowały się na budowę „Słowianki”. Innymi słowy, gdyby
pieniądze przeznaczone na budowę basenu zostały wykorzystane w inny sposób, to
sytuacja dochodowa mieszkańców uległaby trwałej poprawie. Jest to teza
fałszywa.
Po pierwsze polskie ubóstwo jest wrażliwe na wahania koniunktury gospodarczej.
Zjawisko charakteryzuje niemal wszystkie kraje będące w fazie tzw.
transformacji ustrojowej.
Po drugie wiązanie ubóstwa z obecną ekipą pozbawione jest sensu ze względu na
brak możliwości analizy retrospektywnej. Podstawowe pytanie brzmi – jak
wyglądała dynamika zmian sytuacji ekonomicznej gospodarstw domowych w ostatnich
latach?
Po trzecie uzyskane wyniki nie pozwalają ograniczać sfery ubóstwa tylko i
wyłącznie do osób pozbawionych pracy, chociaż oczywiście zjawisko ubóstwa może
być funkcją bezrobocia. Jednak pojawia się tu również zagadnienie często
pomijane przez polskie media. Mam tu na myśli występowanie grupy tzw. „poor
working”. Są to osoby pracujące, których zarobki utrzymują się na niskim
poziomie, zbliżonym lub nieco odbiegającym od dochodów transferowych. Co
ciekawe w Polsce w dalszym ciągu utrzymuje się myślenie zakładające, że
przewaga konkurencyjna będzie budowana w oparciu o niskie płace (pod tym
względem jesteśmy liderem kosztów w UE). Można w tym momencie postawić zarzut o
nadmierne obciążenie kosztów pracy, co uni

[rafal_zapadka]

Pan Forgotten_Realms,
Z Pańskiego wypracowania udało mi się wydestylować następujące tezy:
1. Nie ma znaczenia dla kieszeni obywateli, że Jędrzejczak wybudował basen,
który wyłącznie kosztuje (raty kapitałowe, odsetki, brak zysków na bieżące
utrzymanie, środki z budżetu na basen, a powinny pójść na inne wydatki).
Udaje Pan, że nie ma związku między kieszenią Kowalskiego a tą strojką. W
niedawnej przeszłości liczni ekonomiści udawali, że nie ma związku między
gierkowskimi inwestycjami na kredyt a poziomem życia, aż Sierpień dał im fangę
pod oko. Gdyby za basen zapłacił Jędrzejczak z własnej kieszeni, to
bankructwo „Słowianki” małoby kogo obeszło, gdyż straciłby tylko T.J. Doprawdy,
nie rozumie Pan tego?
2. „Wiązanie ubóstwa z obecną ekipą pozbawione jest sensu”, gdyż – jak Pan
twierdzi – starej gorzowskiej biedy nie można porównać z dzisiejszą biedą. Czy
aby przypadkiem nie wymyślił Pan tego argumentu, aby uwolnić obecną ekipę od
odpowiedzialności? To że Pan broni gorzowskich czynowników, to rozumiem, ale
nie pochwalam.
3. Poddaje Pan w wątpliwość wpływ mniejszych podatków na obniżanie
bezrobocia. Uważa Pan, że „obciążenia finansowe” zmniejszyły się, a bezrobocie
nadal wysokie.
Opowiada Pan dyrdymały - podatki są coraz większe! Nic się nie zmniejszyło: i
podatki, i bezrobocie w górę.
4. Na koniec pyta Pan: „Czy Gorzów jest skazany na marazm?”. I
odpowiada: „Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na tak
postawione pytanie. Powinien jednak się rozwijać”.
To, że Panu trudno odpowiedzieć – mnie nie dziwi. Ja odpowiadam: Gorzów nie
jest skazany na marazm, jeśli zafunduje sobie władzę, która nie będzie kraść,
nie będzie wydawała więcej niż pieniędzy w budżecie, a mienie komunalne
(mieszkania, udziały w spółkach) sprzeda za grosze mieszkańcom.
Z marazmu miasto wydobędą jego mieszkańcy. A władza ma im nie przeszkadzać.
Mienie Gorzowa w ręce mieszkańców!
Rafał Zapadka

[lebstrefa]

A możec dać prezydentowi Słowiankę za symboliczną złotówkę w użytkowanie
wieczyste. Niech nią zarządza i z tego utrzyma rodzinę.

[forgotten_realms]

1. Zaliczam się do przeciwników gigantycznej inwestycji, która biednemu miastu
potrzebna była „jak umarłemu kadzidło”. Proszę jednak udowodnić (zgodnie ze
stosowaną w takich przypadkach metodologią) silną korelację pomiędzy
zmiennymi „Słowianka” i „ubóstwo” Pytania – o ile, w wyniku budowy „Słowianki”,
podniósł się poziom ubóstwa w Gorzowie? Jaka jest siła związku (czy jest
bezpośredni, czy pozorny, etc.)? Nie wiem, czy czasami inwestycja nie była po
części realizowana ze środków unijnych – jeśli tak to trochę zmienia nam to
kontekst sytuacyjny (niektóre z unijnych programów mają ściśle określone cele).
2. Proszę przedstawić model dzięki któremu możliwe jest obliczenie dynamiki
zjawiska na podstawie danych ograniczonych do jednego okresu. Proszę
przedstawić dynamikę wzrostu / spadku ubóstwa w Gorzowie w latach 1997 – 2004.
Natomiast polskie ubóstwo (przyczyny, głębokość, rozproszenie, etc.) zostało
opisane w pracy Banku Światowego – proszę tam zajrzeć.
3. Podatki w Unii Europejskiej
Polska średniakiem Wspólnoty
Podatki w Polsce są minimalnie niższe niż średnio w krajach Unii Europejskiej.
Spośród nowych państw członkowskich tylko na Łotwie i w Słowenii fiskus jest
bardziej zachłanny - wynika z analizy przeprowadzonej przez Komisję Europejską.
W Stanach Zjednoczonych podatki pochłaniają 28,9 proc. dochodu narodowego, w
Niemczech jest to już 40,2 proc., we Francji 44,2 proc., w Belgii 46,6 proc., a
w Szwecji 50,6 proc. Średnia dla całej "25" w ostatnich 10 latach nie zmieniła
się - wynosi 40,5 proc. Jednak w nowych krajach członkowskich wskaźnik ten jest
aż o 6,6 pkt proc. niższy, niż w "starej" Unii. Zdaniem ekonomistów to powinno
pomóc w nadrobieniu przez te państwa opóźnień w poziomie rozwoju gospodarczego.
Polska nie wypada zbyt dobrze. Fiskus przejmuje w naszym kraju nieco mniejszą
część dochodu narodowego (39,1 proc.) niż średnio w zjednoczonej Europie.
Naszym atutem jest najniższy w zjednoczonej Europie poziom podatków
bezpośrednich. Stanowią one zaledwie 18,7 proc. dochodów fiskusa wobec 33,1
średnio w Unii. To przede wszystkim skutek radykalnego obniżenia (do 19 proc.)
obciążeń zysków przedsiębiorstw. W Niemczech są one dwa razy wyższe. Firmy w UE
zapłacą mniej tylko na Węgrzech, Cyprze, Łotwie, Litwie i w Irlandii. Niskie są
także podatki od dochodów indywidualnych.
Ale w Polsce bardzo wysokie są składki na ubezpieczenia społeczne. Stanowią aż
40,9 proc. obciążeń, średnio we Wspólnocie - 32,1 proc. To właśnie z tego
powodu skala fiskalizmu w Polsce jest duża. Ocena ta dotyczy także Czech (42,4
proc.) i Słowacji (41 proc.).
W całej Unii połowę dochodów państw dostarczyły podatki od wynagrodzeń.
Obciążenia konsumpcji (akcyza i VAT) dały 30 proc. przychodów budżetów, wpływy
z dochodów kapitałowych - 20 proc. J.BIE (za Rzeczpospolitą)

Nigdy nie twierdziłem, że obciążenia „na dochodach” są niskie. Jest jednak
faktem, że wszystkie tzw. środowiska opiniotwórcze (eksperckie) poprzez
postulat obniżania podatków rozumiały obszar stricte gospodarczy. Dzisiaj, poza
UPR, nie ma w Polsce siły, która wyraźnie formułowałaby postulat obniżenia
podatków „pracowniczych”. Platforma Obywatelska wycofała się z plany
ujednolicenia w momencie gdy została zaproszona przez PRM na konsultacje i
przedstawienie symulacji.

3. Na koniec pyta Pan: „Czy Gorzów jest skazany na marazm?”. I
odpowiada: „Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na tak
postawione pytanie. Powinien jednak się rozwijać”.
To, że Panu trudno odpowiedzieć – mnie nie dziwi. Ja odpowiadam: Gorzów nie
jest skazany na marazm, jeśli zafunduje sobie władzę, która nie będzie kraść,
nie będzie wydawała więcej niż pieniędzy w budżecie, a mienie komunalne
(mieszkania, udziały w spółkach) sprzeda za grosze mieszkańcom.
Z marazmu miasto wydobędą jego mieszkańcy. A władza ma im nie przeszkadzać.
Z „mądrościami ludowymi” opartymi na prostej strukturze poznawczej nie będę
dyskutował. Powinien Pan jednak dodać „i wszyscy będą szczęśliwi, młodzi i
bogaci”

ps. proszę darować sobie "wycieczki" ad personam, bo może to świadczyć jedynie
o niskim poziomie wiedzy dyskutanta. Ja nie oceniam motywów Pana postępowania,
niech Pan nie ocenia moich, tylko skupi się na meritum.

[lebstrefa]

dlaczego zakończyliście taką ciekawą dysputę? Dlaczego? Dlaczego? Nie chcę
tak!!!

[rafal_zapadka]

Zdaniem Pana Forgotten_Realms moje postulaty: 1) władzy, która nie kradnie i
nie przeszkadza obywatelom, 2) wydawania tyle pieniędzy, ile w budżecie, 3)
sprzedania mieszkańcom mienia komunalnego, to tylko „mądrość ludowa” oparta na
„prostej strukturze poznawczej”. Nawiasem pisząc, w ten sposób przypisał mi Pan
atrybuty, które Pańska złożona – jak można sądzić – struktura poznawcza nie
zalicza do argumentów ad personam, choć jest wielce uwrażliwione na argumenty ku
niej kierowane.
Zostawmy jednak ten drobiazg na boku i zajmijmy się naszym obopólnym
zatroskaniem o przyszłość Gorzowa. Niech nam w tym pomocne będzie sformułowane
przez Pana pytanie: „Czy Gorzów jest skazany na marazm?” Odpowiada Pan
wyczerpująco i dosadnie: „Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na tak postawione
pytanie. Powinien jednak się rozwijać”.
Bóg zapłać za światłą wskazówkę. Teraz Gorzowowi i jego mieszkańcom nie
pozostaje nic innego, jak tylko się rozwijać („Aby Gorzów rósł w siłę, a ludziom
żyło się dostatniej”).
Gdyby jednak, co uchowaj Boże, Gorzów nie zastosował się do Pańskiej wskazówki,
to podsuwam mu mądrość ludową: złodziei od władzy won, nie zadłużać miasta,
własność komunalną sprzedać mieszkańcom, zmniejszyć biurokrację ...
Rafał Zapadka