Tabu

[bart.q]

Polskie tabu to m.in. rolnicy, górnicy, renciści, emeryci.
Po górnikach jeżdzi już większość mediów. Rolnicy zaczynają także mieć
kiepską prasę. Rencistom zaczyna się przyglądać minister finansów.
Pozostali jeszcze emeryci - tabu ostateczne, prawdziwe Tabu.

Ciężko spierać się ze stwierdzeniami typu: "40 lat pracowałam i teraz mam po
śmietnikach chodzić?"
Prawdą jednak jest także, że wielu emerytów dostaje świadczenia wyższe niż
większość pracujących.
Ciekawe jak wielu... Czy ktoś kiedykolwiek robił tego typu wyliczenia? ZUS,
czy GUS takie dane z pewnością posiadają. Nikomu (z Władzy) jednak nie
przychodzi do głowy po nie sięgnąć.
Nie chodzi w końcu o antagonizowanie pracujących (płacących) z emerytami
(opłacanymi).
Wystarczyłoby szczerze zapytać: "jedyne miejsce, z którego możemy wziąć
pieniądze na wasze emerytury, to skarbonki waszych wnucząt. Chcecie tego?"
Po tym można by tylko liczyć na pomyślne "Emeryci to najbardziej patriotyczne
pokolenie Polaków, pamiętające faszyzm i komunizm. Mam nadzieję, że
odpowiedzą: nie chcemy."

O tym i innych ciekawostkach w: www.wprost.pl/ar/?O=38189&C=57

[enki]

1. Centrum im. A. Smitha ma zawsze racje.
2. Jeżeli Centrum nie ma racji to patrz pkt. 1.
Centrum akkbar, Centrum akkbar, rasul Leszek B., via Wprost.

[aborys]

enki napisał:

> rasul Leszek B., via Wprost.
Balcerowicz musi odejść.

[aborys]

Gdy Bismarck tworzył pierwszy system emerytalny, mało kto dożywał wieku
emerytalnego.
Teraz wiek emerytalny się obniżył, długość życia wzrosła... Coraz mniej ludzi
musi utrzymywać coraz większą rzeszę emerytów i różnych przerabianych rencistów.


Link mi nie działa.

[enki]

Nie wydaje mi się, aby mogła istnieć jedna prosta recepta na sukces. A wlaśnie
taka omnipotentna projekcja spotyka mnie ze strony guru lansowanych przez Wprost

www1.gazeta.pl/gospodarka/1,33211,1271428.html vs. Wprost

O istniejących patologiach pisze nawet pan Rafał Kalukin (to dla mnie novum).

Świat w którym nie można mieć dzieci, bo rachunek ekonomiczny na to nie pozwla
jest chory. Uciekaliśmy przed dyktaturą komunizmu i wpadliśmy pod dyktat
ekonomii.
Podczas studiów miałem zajecia z finansów i rachunkowości z panem prof. z SGH.
Przestrzegał nas - Pamiętajcie za tymi liczbami, cyferkami, które wy
analizujecie kryją się ludziki. Ludzkie istnienia, to one powinny być
najważniejsze.

Niech się ktoś pofatyguje i sprawdzi w archiwum Wprost, co się wypisywało na
temat Argentyny. To miał być przyklad do naśladowania przez Polskę
(Balcerowicz), odważna prywatyzacja, pozybycie się bagażu socjalnego etc. I
nagle co się okzało, że nikt nie widział, że Argentyna robi wszystkich
w "konia" i realizuje etatystyczno - socjalistyczne projekty. Przez wiele lat
ani szanowny pan Balcer (niedługo jego nieomylnność = KULT JEDNOSTKI) , ani
specjaliści z MFW nie wykazali nieprawidłowości w funkcjonowaniu gospodarki
argentyńskiej.

[klin!]

enki podał link...

Dzięki za link. Rzeczywiście, warto przeczytać ten tekst, żeby zrozumieć, w
czyich rękach są nasze pieniądze. Otóż pan pods. stanu w Min. Fin. prof. nadzw.
AE dr hab. Czekaj sam z siebie odkrył i udowodnił, że jeśli ktoś wydaje
(procentowo, w stosunku do dochodów) mniej pieniędzy, to płaci (procentowo)
mniejszy podatek VAT. Myślę, że jest to osiągnięcie na miarę co najmniej
dokonań Newtona. Autor może spokojnie oczekiwać nagrody Nobla, a powyższe
twierdzenie zapewne wejdzie do nauki pod nazwą Pierwsza Zasada Czekaja.

Ale na tym nie koniec! Pan pods. stanu etc. Czekaj jako pierwszy na świecie
człowiek podaje wzór na Niesprawiedliwość Społeczną:

WNS = VAT + PIT,
gdzie: VAT to VAT, PIT to PIT, a WNS to Współczynnik Niesprawiedliwości
Społecznej.

Któż by pomyślał, że to tak genialnie proste. Powyższy wzór to Wielkie
Twierdzenie Czekaja.

Odkrycia pana pods. stanu etc. Czekaja prowadzą do rewolucyjnych wniosków.
Rozważmy przykład, podobny do podanego w artykule. Załóżmy, że cała konsumpcja
jest obłożona podatkiem VAT 22%. Robotnik A zarabia netto 1500 zł i wszystko
(100%) wydaje na życie. Burżuj B zarabia 10000 zł i wydaje na życie 5000 zł
(50%). Z prostego rachunku wynika, że biedny robotnik zapłacił 22% podatku VAT,
a burżuj tylko 11% (w stosunku do dochodów). To jest oczywista skandaliczna
niesprawiedliwość. Rozpasany burżuj zapłacił połowę tego, co pracowity
robotnik! Jedynie słuszny wniosek - cały dochód, oprócz podatku dochodowego,
należy obłożyć od razu VATem - wszyscy będą płacić tyle, ile trzeba. Przy
okazji można oczekiwać wielkich oszczędności z powodu likwidacji kas
fiskalnych.

Ten artykuł byłby doprawdy zabawny, gdyby nie fakt, że jego autor wykłada
ekonomię na jakichś uczelniach, a do tego pobiera ministerialną pensję
(oczywiście z podatku od burżuja B, nie od robotnika A). Fakt, że za wszystkimi
liczbami w ekonomii stoją jacyś ludzie. Tylko, do cholery, niech mi ktoś
wytłumaczy, dlaczego za liczbami dotyczącymi moich podatków stoją kretyni (ew.
hochsztaplerzy - trudno na pierwszy rzut oka rozróżnić)?

[enki]

Zrobiłbym badanie nt. uznawania autorytetów
Za autorytet ekonomiczny uważa pan/pani:
- specjalistę z Centrum A. Smitha,
- specjalistę z MF,
- anomimowego internautę, odsłoń adres, być może wzmocnisz wiarygodność
przekazu i skłonisz mnie do zaakceptowania twojej tezy (bardzo głęboko
wartościującej).

[aborys]

enki napisał:

> Zrobiłbym badanie nt. uznawania autorytetów
Przepraszam, że się wtrącam, ale nie do wszystkiego trzeba autorytetów.
Istnieją oczywistości, których nikt nie musi wykładać, istnieją też sprawy,
których ocena nie jest sprawą poglądów. Licytacja długości tytułu naukowego
niczego nie rozwiązuje.

[j24]

klin! napisał:

> wzór na Niesprawiedliwość Społeczną:
> WNS = VAT + PIT,
> gdzie: VAT to VAT, PIT to PIT, a WNS to Współczynnik Niesprawiedliwości
> Społecznej.

Przerobiłbym go tylko minimalnie.

WUC = VAT [%] + PIT [%]

Gdzie VAT [%] to działka dla państwa od tego, że coś w tym państwie od kogoś
kupujesz, PIT [%] to działka dla państwa od tego, że coś próbujesz zarobić,
a WWC - to Współczynnik Upaństwowienia Człowieka (w procentach).
J24 w 41% należy do państwa, a tylko w 59 % do żony.

> Jedynie słuszny wniosek - cały dochód, oprócz podatku dochodowego,
> należy obłożyć od razu VATem - wszyscy będą płacić tyle, ile trzeba.

Wynalazczość i Kretynizm (WiK) nie znają co to granice.

> Ten artykuł byłby doprawdy zabawny, gdyby nie fakt, że jego autor wykłada
> ekonomię na jakichś uczelniach, a do tego pobiera ministerialną pensję
> (oczywiście z podatku od burżuja B, nie od robotnika A).

... a tutaj to się akurat z Tobą nie zgodzę. Dokładnie to tutaj o:

> pobiera ministerialną pensję (oczywiście z podatku od burżuja B,
> nie od robotnika A)

czekaj, czekaj...

[bart.q]

Ciekawy artykuł. Jeszcze ciekawsze komentarze do niego. :)

"Pan Profesor pewnie spal na wykladzie, kiedy mowiono o odliczeniach
podatkowych i teraz bardzo pieknie upraszcza model myslac, ze wszyscy, ktorzy
to czytaja tez spali na tym wykladzie."

"wymiernych korzyści związanych z uproszczeniem systemu podatkowego i redukcją
aparatu urzędniczego. Autor nie zadaje sobie trudu oszacowania tych korzyści"

"wystarczy już subsydiowania i nagradzania braku inwencji, kreatywności,
pracowitości itp. W większości przypadków sami jesteśmy kowalami swojego losu
i doprawdy trudno mi zaakceptować świadomość, iż każdego dnia parę minut
pracuje na górników, hutników itd. Nie stać nas na państwo opiekuńcze"

"Panie Psorze, proponuję odświeżyć i przeanalizować raz jeszcze teorię Laffera."

[pontifexmaximus]

Wtrące swoje trzy grosze, chociaz muszę przyznać, że finanse nie stanowią mojej
domeny (nie potrafię autorytarnie stwierdzić prof. gada bzdury, a Smithowiec ma
rację - oświecenie w postaci depozytu prawdy absolutnej?)
Pytanie. Czy ekspert z Centrum A. Smitha przedstawił model złożony, czy też
pominął kilka istotnych kwestii? Jeżeli jego model jest złożony, to jak będzie
wyglądał model upraszczający?
Ja np. zaobserwowałem bardzo dużą lukę w podanych przykładach. Dobrobyt kończy
się na 1926 r. A co z 1929, a własciwie co implikowało wydarzenia 1929 (według
pana eksperta nie było takiego okresu).
Być może moja wizja jest zniekształcona i czepiam się niepotrzebnie. Jadnak
ostatnio przeczytalem "Historię spekulacji finansowych" i w dalszym ciągu
pozostaje pod wrażeniem tej książki.