Jak znaleść kobietę która mnie urodziła?

[luxonna]

Bardzo proszę o pomoc, nie mam pojęcia od czego zacząć. Zostałam oddana do
adopcji zaraz po urodzeniu, rozprawa była utajniona. Znam jedynie imię matki
biologicznej, nic więcej nie wiem. Co robić? dokąd się udać? Proszę jeśli
ktoś się orientuje, pomocy!

[ulkar]

najlepiej najpierw porozmawiaj ze swoja mama adopcyjną

[magdulw]

Jeśli jesteś pełnoletnia, możesz wystąpić w urzędzie stanu cywlinego o wydanie
zupełnego aktu urodzenia. Tam będą wpisane dane Twoich biologicznych rodziców.
Również myslę, że dobrym pomysłem jest zapytanie rodziców adpocyjnych, powinni
wiedziec jak nazywała się ta kobieta. Sama jestem mamą adopcyjną i znam dane
matki biologicznej mojego synka.
Pozdrawiam Magda

[luxonna]

Jestem pełnoletnia, ale w akcie urodzenia mam rodziców adopcyjnych. Moja mama
twierdzi że ona nic nie chciała wiedzieć o mamie biologicznej, wszelkie
dokumenty zniszczyła, pamięta jedynie że tamta miała 15 lat i jej imię...
Rozprawa była utajniona. Rodzice odebrali mnie prosto ze szpitala dzień po
moich narodzinach, pełne prawa rodzicielskie uzyskali już 3 tygodnie później i
(podobno) rejestrowali mnie już na siebie. Także podejrzewam że trzeba byłoby
udać się do sądu w którym była rozprawa... nie wiem... Dane ojca podobno były
nie znane nawet matce biologicznej, jestem jakąś dyskotekową wpadką.
ale jak zabrać się do tego? no i skoro rozprawa była utajniona?
Bardzo proszę o pomoc!

[oreiro.mama.martynki]

Hmmmmmm a właściwie dlaczego chcesz odnaleźć rodziców biologicznych?

[luxonna]

hmmm bałam się że padnie to pytanie...
przemyslalam wszystkie za i przeciw i uznalam ze jednak chcialabym odnalezc
matke biologiczna, przede wszystkim chcialabym po prostu zobaczyc jak wyglada
kobieta ktora mnie urodzila. jestes w stanie doradzic mi cos?
pozdrawiam,
l.

[oreiro.mama.martynki]

Ja też jestem adoptowana, ale jakoś nie czuję potrzeby szukania biologicznych
rodziców.
Jak wyobrażasz sobie Wasze spotkanie???
Co chciałabyś powiedzieć biologicznej matce???
Chciałabyś odnaleźć też rodzeństwo???

[luxonna]

Droga Oreiro, wiem że jesteś adoptowana, spotkałyśmy się rok temu w jakimś
takim wątku, pamietam dokładnie bo to było dzień po tym jak się dowiedziałam o
adopcji
Nie wiem co chciałabym jej powiedzieć, ale na pewno chciałabym ją zobaczyć po
prostu... No i oczywiście, chciałabym wiedzieć czy mam rodzeństwo bo na razie
jestem jedynaczką. Ale raczej nie wkroczyłabym w życie ewentualnego brata lub
siostry, ponieważ zapewne są młodsi i zapewne nic o mnie nie wiedzą, więc nie
będę przewracać im życia do góry nogami...
Na prawdę nie jesteś ciekawa jak wyglądają Twoi rodzice?
Jeśli chcesz pogadać to napisz na [e-mail]
Pozdrawiam, buziaki dla córci

[oreiro.mama.martynki]

luxonna napisała:

> Droga Oreiro, wiem że jesteś adoptowana, spotkałyśmy się rok temu w jakimś
> takim wątku, pamietam dokładnie bo to było dzień po tym jak się dowiedziałam
o
> adopcji
> Nie wiem co chciałabym jej powiedzieć, ale na pewno chciałabym ją zobaczyć po
> prostu... No i oczywiście, chciałabym wiedzieć czy mam rodzeństwo bo na razie
> jestem jedynaczką. Ale raczej nie wkroczyłabym w życie ewentualnego brata lub
> siostry, ponieważ zapewne są młodsi i zapewne nic o mnie nie wiedzą, więc nie
> będę przewracać im życia do góry nogami...
> Na prawdę nie jesteś ciekawa jak wyglądają Twoi rodzice?
> Jeśli chcesz pogadać to napisz na [e-mail]
> Pozdrawiam, buziaki dla córci



Na prawdę nie jestem ciekawa jak oni wyglądają.
Nie wyobrażam sobie co mogłabym tym ludziom powiedzieć prezy ewentualnym
spotkaniu???

[magdulw]

W skróconym akcie urodzenia są wpiasani tylko adopcyjni rodzice, natomiast w
zupełnym akcie urodzenia na pierwszej stronie podane są dane rodziców
biologicznych. Na drugiej stonie aktu zupełnego jest podana informacja o fakcie
adopcji i są podane dane rodziców adopcyjnych. Życzę powodzenia w
poszukiwaniach. Pozdrawiam Magda

[luxonna]

dziękuję bardzo Magdo, zupełnie nie miałam pojęcia jak zabrać się za to.
Dziękuję!

[irena1]

Witaj!!!!
Mam prawie 40 lat i dowiedziałam sie na 100% ze jednak jestem adoptowana,ale
moji rodzice adopcyjni okłamywali mnie,mowili ze moja pierwsza rodzina zgineła.
Nigdy nie mogłam sie z tym pogodzic,zaczełam szukac -jest problem bo jestem za
granica.Ale w Pl mam soper kolezanke jest psychologiem i rozumie moj
problem,dalam jej pełnomocnictwo i ona zadziałała,odzyskała w urzedzie stanu
cywilnego odpis zupełny aktu urodzenia,ten akt jest wieczysty na tym akcie
pisało kto sa moji biologiczni rodzice,dowiedziałam sie bardzo dozo,jestem
narescie szczesliwa bo wiem s kad pochodze i kim jestem!!!!dowiedzialam sie ze
mam jeszcze 3 siostry to jest najpiekniejsze,juz z jedna nawiazalam kontakt tez
mieszka za granica ale w innym kraju,spotkały smy sie było cudownie,ta sistra
jest rok starsza odemnie,moja pełnomocniczka znalazła i druga siostre ,ale ona
narazie niechce kontaktu-niewiemy dlaczego ,moze była zabardzo oszukiwana-ale
mam nadzieje ze jednak przemysli i sie odezwie bo w zyciu człowiek moze wybierc
kolezanki ,znajomychitp.ale rodzenstwo jest tu i niemozesz go wybrac.
jezeli ci moge pomuc to wyslij mi e-mail z zapytaniem sprobuje ci doradzic co
masz zrobic.
Pozdrowienia z zagranicy!!!!!!!!!!!

Do Ireny1

[kalina1]

Jakie to straszne ...ja oddawałam dziecko do adopcji[niedawno] zgłosiłam się do
ośrodka [nie jednego] chciałam adopcji ze wskazaniem ale potraktowano mnie jak
bym chciała popełnić przestepstwo ,, chciałam chociaż mieć wiadomosci o dziecku
ale ośrodek się nie zgadzał , mam inne dzieci ..i na pytania o rodzeństwo
powiedziano mi tylko żeby powiedzieć prawde bo jak przyjdzie pismo z sadu i
przeczytają .........w zadnym ośrodku nikogo nie interesowało to że jest
rodzeństwo....że może znależli by rodzicow gotowych na kontakty z
rodzeństwem ,abo chociaz na przysyłanie listow ..........teraz po tym co
piszesz widze jak ważne są wiadomości o rodzeństwie .....

[agamis71]

Kalina,
czytam twoje posty i wydaje mi się, że to nie jest takie proste. Chciała byś
adopcji ze wskazaniem, to znaczy chciała byś znać przyszłych rodziców twojego
dziecka. OK
Chciała byś otrzymywać informacje o dziecku (listy), a może nawet chciała byś by
dziecko mogło się spotykac z rodzeństwem ... i co dalej.
Znam rodzinę która adoptowała ze wskazaniem i wszystkio było w porządku, ale
znam również taką gdzie nie było w porządku. Skąd pewność że ośrodek
uniemożliwiając ci adopcję ze wskazaniem nie działał dla dobra dziecka. Dziecko
adopcyjne musi poradzić sobie z odrzuceniem przez biologiczną matkę, nie jest to
proste, czy kontakty z biologicznym rodzeństwem mu w tym pomogą (pewnie nie
bedzie się zastanawiać dlaczego to ono trafiło do adopcji?).
Szukanie rodzeństwa przez dorosłych, a przynajmniej ukształtowane psychicznie
osoby jest czymś naturalnym, kontakty kilku latka lub nawet kilkunastolatka z
rodzeństwem, raczej nie były by w interesie dziecka.
Zastanawiałaś się kiedyś jakich informacji oczekiwała byś listach od rodziców
adopcyjnych? Ja zastanawiałem się co mógł bym napisać...
Jest zdrowa/zdrowy, raczkuje, zaczyna chodzić poszła/poszedł do przedszkola itd.
itp. Same ogólniki i tylko dobre wiadomości. Napewno nie napisał bym, że z
dzieckim stało się coś złego (np. złamało nogę). Niewiele, czy to by ci
wystarczyło? Co zyskała byś otrzymując takie listy.
Co zystała byś poznając rodzinę adopcyjną przed oddaniem dziecka. Spojrzała byś
im w oczy i wiedziała byś że będą dobrzy dla twojego dziecka? Zapytała byś czy
są wierzący i jeśli nie to szukała byś innej rodziny?
Czy gdybyś wiedziała gdzie jest twoje dziecko nigdy nie próbowała byś choć z
dalek na nie popatrzeć, a może podejść i zagadnąć, w końcu nie wie że to ty.
Wiem scenarusz jak z amerykańskiego filmu, ale właśnie tego boją sie rodzice
adopcyji. Napisz, może dzięki temu ktoś oswoi swój lęk.
pozdrawiam
Michał

Zapraszam na www.nasz-bocian.pl

[irena1]

Witaj agamis71!!!!
chyba pomyliłes osoby ,ale to nie szkodzi.
ja jestem dzieckiem adoptowanym z tego powodu mialam dozo przykrosci-przezylam
mam 40 lat i zywa mame ktora mnie wychowała jest juz stara schorowana ma 83
lata,mieszka razem z moja rodzina ,mam 3 wspaniałych dzieci,odnalazłam swoja
biologiczna mame jestesmy w kontaktcie,odnalazłam siostre i spotkanie z nia
było przepiekne,odnalazłam jeszcze jedna siostre ale narazie niechce
kontaktu,boji sie bo była okłamywana,ale tez nieszkodzi kocham ja bo to moja
siostra i napewno za niedługo sie odezwie.
Tu sie znalazłam bo chce pomuc osobie ktora szuka swoich korzeni,w kazdm badz
razie na to mamy prawo,nigdzie nie pisze w zadnej prawnej ustawie ze rodzenstwo
jak jest rozłaczone ze wiecej niema prawa do jakichkolwiek kontaktow.
W zyciu sa rozne sytuacje wiec nie trzeba byc zacofanym ,potrzeba kazdego
człowieka jest taka ze musi wiedziec kim jest oczywiscie pod warunkiem ze tego
chce.
Od kiedy sie dowiedziałam swojego pochodzenia i to ze mam rodzenstwo ,czuje sie
wysmienicie,moja rodzina popiera mnie w kazdym segmencie i tak samo razem zemna
ciesza sie niesamowicie ze maja rodzone ciocie i kuzynstwo.
Pozdrowienia z zagranicy!!!!
Irena

[agamis71]

Nie pomyliłem, a jedynie nie zmieniłem tematu (nie ma takiego zwyczaju). Mój
list był odpowiedzą do listy Kaliny, (która niestety zmieniła wcześniej temat na
"Do Ireny1") i to do niej kieruję swoje pytania.
No nic, może jeszcze Kalina odpowie, widzę że kręci się po forum.
Co do szukania korzeni przez dzieci adopcyjne, to kiedyś nie było to łatwe
(możliwe), ale prawo zostało zmienione (stety lub niestety) wstecz, i teraz
także te osoby które zostały adoptowane kiedyś mogą odszukać swoich
biologicznych rodziców i ewentualnie rodzeństwo.
Pozdrawiam i zapraszam na www.nasz-bocian.pl
Michał

[scholastyka1]

jestem ciotka adopcyjną. Bardzo mi przykro Kalino, ale muszę Ci wytknąć twój
egoizm.
Kobieto jeśli Ty urodziłaś dziecko " mimochodem " i oddałaś do adopcji, to
rozstań sie z nim naprawdę. Nie wyobrazam sobie, żeby matka adopcyjna, po kilku
latach walki o biologiczne - własne dziecko, po poronieniach, ciążach
pozamacicznych i wreszcie po okupionej rozterkami o przyszłość - adopcji
marzyła o spotykaniu Ciebie .
Nie wyobrażam sobie, żeby ta kobieta, którą znam , która bardzo powoli uczyła
się bycia i czucia sie MATKĄ miała Ciebie i twoje biologiczne ( inne ) dzieci
zapraszać do kontaktów ze SWOJĄ córką w wieku przedszkolnym. Po co??? Żeby
dzieci porównywały swoje mamy, swoje zabawki i tatusiów ????????
W tym wieku jest to bezsensowne, szkodliwe dla dziecka . Wszak ONO jest tu
najwazniejsze. W tej chwili nie wyobrazam sobie sensownego kontaktu z
biologiczną matką NASZEJ DZIEWCZYNKI , a pani jak sobie to wyobraża ???
Czy zapyta się pani - czy mogę ją wziąć na ręce??? Przytulić ???
Jako KTO ??? Obejrzy pani sobie pokoik, czy może ubranka ? Bedzie pani miała
jakieś wymagania co do fryzury, czy nauki języków obcych? A może nie spodobamy
sie pani MY, tj. jej nowa ( prawdziwa ) rodzina, która kocha, pielęgnuje, leczy
i stara się ze wszystkich sił sprostać adopcyjnemu rodzicielstwu.
Pozdrowienia od całej adopcyjnej rodziny.

[kalina1]

Jestem mamą biologiczną ....i znam troszkę takich matek i jestem Ci wdzieczna
ze chcesz odszukać swoją mamę biologiczną ,bo ona napewno czeka na to spotkanie
od chwili kiedy Cie oddała ,czeka i boi się czy zrozumiesz powody oddania i czy
jej wybaczysz ......mam nadzieje że w Polsce adopcja ze wskazaniem bedzie czymś
normalnym ,i że ośrodki bedą pomocne w tym bo narazie pilnują swojej
wyłaczności w dysponowaniu dzieckiem a jego dobro wcale nie jest na pierwszym
miejscu ....

[luxonna]

droga kalino1
wiesz, glupio sie przyznac az sie rozplakalam jak przeczytalam to co
napisalas... naprawde myslisz ze ONA chcialaby byc odszukana przeze mnie? Bo
widzisz, strasznie się boje ze ona mnie nienawidzi za to ze tak jej
skomplikowalam zycie... a ja jestem jej bardzo wdzieczna, bo w gruncie rzeczy
wybrala trudniejsza opcje, mogla mnie zabic, a jednak urodzila mnie i dala mi
szanse na życie...
Ale nawet jesli ja znajde nie wiem czy odwaze sie na rozmowe...
Dziekuję za Twój post, dal mi nadzieje że moze ONA rzeczywiscie "czeka"...

[irena1]

luxonna napisała:

> droga kalino1
> wiesz, glupio sie przyznac az sie rozplakalam jak przeczytalam to co
> napisalas... naprawde myslisz ze ONA chcialaby byc odszukana przeze mnie? Bo
> widzisz, strasznie się boje ze ona mnie nienawidzi za to ze tak jej
> skomplikowalam zycie... a ja jestem jej bardzo wdzieczna, bo w gruncie rzeczy
> wybrala trudniejsza opcje, mogla mnie zabic, a jednak urodzila mnie i dala mi
> szanse na życie...
> Ale nawet jesli ja znajde nie wiem czy odwaze sie na rozmowe...
> Dziekuję za Twój post, dal mi nadzieje że moze ONA rzeczywiscie "czeka"...
Witaj ponownie!!!
badz dzielna ,ja tez to zrobiłam i wcale niejest zle bo w zyciu roznie bywa.
Znam osoby ktore oddały swoje dzieci do adopcji!!! jest to straszne ale
zaznaczam ze sa rozne sytuacje zyciowe.
Musisz sie na taka decyzje sama zdecydowac,z tego co widze chcesz!!!wiec
sprubuj i niebuj sie tego,przeciez cie nikt nie zabije!!!!i nie uczyniono tego
dawno jak sama powiedziałas-mogła cie usunac ale nie zrobiła tego!!!!poprostu w
jej zyciu nie potoczyło sie tak jak trzeba.
Pozdrawiam Irena

[paulajal]

Adresuje swa wypowiedź do Kaliny. Ja także jestem ciekawa jak sobie taką
adopcję ze wskazanie wyobrażasz? Pytam, bo jestem wstepnie zainteresowana
adoptowaniem dziecka, lecz nie bardzo wyobrażam sobie utrzymywanie kontaktów z
jego biologiczną matką. Choc oczywiści starszemu dziecku pomogłabym w
nawiązaniu takiego kontaktu, jeżeli miałoby takie życzenie. Nie mam pretensji
do rodziców, którzy świadomie decydują sie oddać swoje dziecko do adopcji,
widocznie maja ku temu poważne powody i zapewne jest to dla nich życiową
tragedią. Jednak jeżeli juz ktos sie na taki dramatyczny krok decyduje, to
ufam, że robi to dla dobra swojego dziecka. A myślę, że dziecku łatwiej jest
żyć w adopcyjnej rodzinie ustabilizowanej, funkcjonującej normalnie niż na
codzień żyć w rodzinie adopcyjnej, natomiast np w weekendy spotykać się z
bilogiczną matką (nieustannie zastanawiając się co spowodowało jej decyzję, a
kilkulatkowi nie da się tego wyjaśnić) i biologicznym rodzeństwem (tu nadchodzi
pytanie: a czemu mama oddała akurat mnie). Adopcyjne rodzina ma prawo poczuć
się w pełni rodziną, adopcyjni rodzice poczuć się rodzicami. Myślę, że osoby,
które nie mogą wychowywać swoich dzieci, lecz chcą mieć jakąś kontrolę nad tym
jak te dzieci żyją, móc je widywać, powinny starać się o oddanie ich do rodzin
zastepczych, a nie adopcyjnych, właśnie po to by w rodzinie adopcyjnej dziecko
mogło funkcjonować jak we własnej, harmonijnie zyjącej, biologicznej rodzinie.
Z chęcią poznam Twoje argumenty.

[kasialu]

Dziewczyny czytam Wasze posty i rozumiem zarówno te osoby, które były
adoptowane jak i te, które oddały dziecko do adopcji, a także rodziców
adopcyjnych. Na pewno dziecko chce odnaleźć swoje biologiczne korzenie, poznać
ewentualne odzeństwo - to jest naturalne i ja pewnie też bym dążyła zeby
spotkać rodziców. Z drugiej strony Matka bilogiczna oddająca dziecko chce mieć
o nim informacje - chce wiedzieć, czy jest mu dobrze- to też jest naturalne.
Zastanawiam sie tylko co musi czuć Mama adopcyjna - przeciez ta kobieta
najpierw musiałą walczyć o upragnione biologiczne dziecko - sama walcze i wiem
ile to kosztuje. Później jak sie okazuje, ze ciąża naturalna jest niemożliwa a
pragnienie dziecka ogromne zapada decyzja rodziców o adpcji. I myślicie, ze
Mama adopcyjna chce sie dzielić z Mamą bilogiczną spostrzeżeniami z tego jak
dziecko dorasta?
Moja przyjaciółka z Męzem adoptowała cudną ziewczynkę. Zawsze jak z nią
rozmawiam o przyszłości Ona płacze. Płacze bo boi się co powie dziecku, czy
Mała będzie próbowała odnaleźć bilogicznych rodziców. Boi się, ze odejdzie.
Ma gdzieś dane mamy bilogicznej swojego dziecka i pewnie kiedyś jej o tym
powie.
Mamy biologiczne oddając dziecko do adopcji nie moga moim zdaniem żadać o nim
informacji. Mogą w ośrodku pozostawić swoje dane na wypadek gdyby dziecko
kiedyś szukało z nia kontaktu. Teraz to nie jest już dziecko mamy biologicznej.
Pomyslmy o tych Mamach adopcyjnych, które walczą o swoje szczęście.
Jednak uważam, że ośrodki powinny pełnoletnim dzieciom udostepniac dane o
rodzicach bilogicznych.
pozdrawiam