Cesarka po cesarce?

[d.grott]

W październiku urodzę drugie dziecko. Magdzia, która będzie wtedy miała 2,5
roku, przyszła na świat przez cesarskie cięcie, bo była ułożona pośladkowo.
Nie było to dla mnie strasznym przeżyciem, tym bardziej, że nie miałam nawet
jednego skurczu - odeszły mi wody płodowe i od razu powieźli mnie na salę
operacyjną. Tzw. dochodzenie do siebie też nie było dłuższe ani gorsze niż w
przypadku rodzących naturalnie. Dlatego teraz mam dylemat, czy warto się
męczyć i rodzić naturalnie. Mam potwornego stracha! Dużo większego niż
poprzednio. A poza tym - i tu informacja dla mam w podobnej sytuacji -
znajomy lekarz powiedział mi, że po CC mam prawo do żądania kolejnej cesarki -
takie jest prawo. Wbrew temu co wszyscy mówią jedno CC jest pewnym
przeciwwskazaniem do porodu naturalnego.
Co otym sądzicie?
Pozdrowienia Dorota

[mamadwojga]

Ja miałam dwie cesarki (kłopoty z oczami) i nie narzekam. Po drugiej doszłam do siebie bardzo szybko- wręcz rewelacyjnie. I tak sobie myślę że zamiast mieć dwa cięcia - jedno z cesarki a drugie z porodu naturalnego (w innym hmmm... miejscu) to wolę mieć jedną bliznę. Ale ja nigdy nie rodziłam naturalnie i nie mam porównania.
Pozdrawiam.

[mama_pyzuni]

A ja, można powiedzieć, mam pewne porównanie, bo zanim zrobiono mi cesarkę,
przeżyłam 10 godzin porodu "naturalnego". Był to po prostu koszmar, bardzo
silny ból (dostawałam oksytocynę), częste skurcze, masaże szyjki macicy i
generalnie niemiła obsługa (zwłaszcza położnej).
Przeżyłam to co najgorsze, bo podobno skurcze parte i rodzenie dziecka to
pestka w porównaniu do skurczy rozwierających.
Cesarkę przeszłam bez powikłań i mam nadzieję, że drugie dziecko również będę
mogła tak urodzić. Pocieszyłaś mnie pisząc, że takie jest prawo pacjentki, bo u
mnie w szpitalu powiedziano, że zawsze najpierw dają "szansę" urodzić dołem
(jak sie wyraziła pani doktor).
Chociaż poród to tak indywidualna sprawa, moja koleżanka swoje pierwsze dziecko
rodziła w sumie 45 minut (urodziła przy drugim skurczu partym).

[utalia]

Doroto, alez mnie ucieszylas ta wiadomoscia, ze po pierwszej cesarce mam prawo
do nastepnej!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tak sie balam, ze moga mi odmowic i kazac rodzic
naturalnie za drugim razem. Na Twoim miejscu nie zastanawialabym sie tylko
wybrala cesarke. Cesarka to "rodzic po ludzku". Utalia

[dagbe]

Ja miałam CC przy pierwszym porodzie (niestety w narkozie). Przeżyłam to
fatalnie. Przez dwa dni byłam nieprzytomna a potem przez tydzień wstanie z
łóżka zajmowało mi około dwie godziny. Zniechęciło mnie to do kolejnego porodu
na długo. Drugie dziecko urodziłam naturalnie po trzech godzinach spedzonych na
porodówce. Dotarłam tam z 8-centymetrowym rozwarciem. Zaraz po akcji mogłam
tańczyć kankana (ale mi nie pozwolili... Same skurcze rozwierające trwały
cały dzień, ale nie były na tyle dokuczliwe, żeby na przykład uniemożliwić
prowadzenie samochodu. Dopiero wieczorem przybrały na sile i skumałam, co się
dzieje. Kilka godzin spędziłam we własnej wannie z ciepłą wodą. Dobrze, że nie
umawiałam się z anestezjologiem na ZZO, bo nie było potrzebne
Rozważ może inne opcje: znieczulenie ZO, poród w wodzie. Dużo daje
przygotowanie w Szkole Rodzenia. Mnie tam poradzili, żeby się nie spieszyć do
szpitala przy pierwszych objawach i o mały włos a Michał urodziłby się w domu
Ja się osobiście modliłam, żeby drugie CC nie było potrzebne.

Pozdrowienia,
DAgmara

[mama_wiktora]

Mam podobną sytuację, tyle że poprzednią cesarkę zrobiono mi po 16 godzinach
porodu. Tym razem cesarkę będę mieć planowo, bo w tym szpitalu, gdzie będę, nie
ryzykują porodu naturalnego po pierwszej cesarce, twierdzą, że nie są szpitalem
klinicznym i nie biorą odpowiedzialności za ewentualne powikłania. Uczucia mam
ambiwalentne, ale poród wspominam tak źle, że generalnie się cieszę z komfortu
jaki da mi następna planowa cesarka.

Pozdrawiam

[mama_lukaszka]

A gdzie będziesz rodzić? Bardzo chciałabym urodzić drugie dziecko przez CC.
Pierwsze urodziłam przez CC ale po 10 godzinach porodu naturalnego i nie mam
najmniejszej ochoty na powtórzenie tego doświadczenia.
Mój ginekolog powiedział, że pierwsza cesarka nie jest wskazaniem do następnej
(?!).
Pozdrawiam

[mama_wiktora]

Sosnowiec. Szpital nr II. Jeśli twój ginekolog ma taką opinię znajdź innego,
albo się uprzyj. Pozdrawiam

Gosia

[maallinka]

Jesli chcesz cesarke bo boisz sie bolu to wydaje mi sie ze o wiele lepszym
rozwiazaniem bedzie zzo i wtedy porod naturalny przejdziesz wlasciwie
bezbolesnie. mam znajome ktore tak rodzily i kazda byla zachwycona ze mozna
urodzic naturalnie i bez bolu. No i zadnej rany na brzuchu. Chyba jednak
mniejsze ryzyko powiklan, jesli jestes zdrowa to chyba mozesz spokojnie urodzic
naturalnie, ale w znieczuleniu (znieczulenie bardzo polecam)
Pozdrawiam

[d.grott]

To wszystko pięknie brzmi, ale po pierwsze znieczulenie kosztuje, a po drugie
podobno wiele takich porodów kończy się interwencją lekarza (kleszcze,
próżnociąg), bo są słabsze skurcze. A czy ryzyko powikłań jest mniejsze? To
jest właśnie pytanie.
Dorota

[edorka1]

Miałam dwa cc z różnicą 20 miesięcy pomiędzy. Po drugim doszłam do siebie
szybciej, byłam już madrzejsza o poprzednie doświadczenie, wstałam po niecałej
dobie,chodziłam prosto pd dwóch.I jestem z tych cc zadowolona - miałam je ze
wskazań medycznych i nie było wyboru, ale gdybym taki wybór miała i tak
wybrałabym cc.Bo chyba jednak bałabym sie o bliznę. Niewyobrażam sobie
wielogodzinnego parcia w strachu czy się nie "rozejdę".I jeszcze wcale nie jest
powiedziane że i tak sie bez cesarki obejdzie.Na Twoim miejscu pogadałabym z
lekarzem o elektywnym cc - takim z niewielkim wyprzdzeniam w stosunku do
naturalnego terminu. Ja tak miałam. Po prostu poszłam do szpitala w wyznaczonym
dniu i godzinie, bez bóli i skurczy. Z tym, że ja i tak nie mogłam czekać do
rozpoczęcia akcji porodowej ze względu na wskazania medyczne właśnie.Ale przy
okazji jestem losowi wdzięczna za te tzw wskazania, bo mogłam sie do tego dnia
dobrze przygotować, zorganizować opiekę nad starszym dzieckiem , zapiąć
wszystko na ostatni guziczek...I nie byłam zmęczona porodem, szybko doszłam do
siebie - a to ważne, jeśli w domu czeka drugie,stęsknione, małe przecież
dziecko.

[kubusb1]

Ja mialam dwie cc pierwsza wspominam niezbyt dobrze moze dlatego ze zdecydowano
sie ja wykonac po czterech dniach, gdy pojawily sie u mnie pierwsze oznaki
sepsy. Druga mialam planowana od samego poczatku ciazy, z powodu zagrozenia
zycia mojego i dziecka. Bardzo szybko doszlam po niej do pelnej formy. Przy
nastepnej ciazy (jesli kiedys sie uda) tez bede miala cc ze wzgledu na moje
zdrowie. Poz Iwona

[edytek1]

Do Edorka1: Parcie nigdy nie twa wiele godzin. Po 30 minutach parcia( jeśli
pierwszy poród był cc) powini zrobić ciecie. Wielogodzinnego parcia żadna
kobieta by niewytrzymala.

[edorka1]

Nie rodziłam naturalnie stąd brak wiedzy w temacie...dzięki za sprostowanie
.Miałam na myśli bóle i wszystko co ma miejsce w zwiazku z nimi.

[maniol4]

Miałam trzy ( planowane)cięcia i za kazdym razem szybciej dochodziłam do formy.
Pewnie doswiadczenie np w sposobie poruszania się, wstawania , karmienia itd też
nie jest tu bez znaczenia.
Nie wiem jak to jest z tym prawem , ale na pewno istnieje pewne ryzyko , ze
blizna może np nie wytrzymac skurczów. Zwłaszcza jesli upłynął krótki czas od
poprzedniej ciąży. Dlatego moja ostatnia cesarka była robiona aż 10 dni przed
terminem.
Poza tym, co prawda za każdym razem wycina sie poprzednią bliznę ,ale jest to
jednak dla brzuszka spora ingerencja i nie można mieć więcej niż trzy cc

[mama_wiktora]

Aha! Widzę, że lekarze różnie mówią, generalnie twierdzą, że cesarka nie jest
wskazaniem do kolejnej cesarki. I chyba niestety nie ma na to przepisu... Mnie
przekonuje fakt, że co prawda jedynie niewielki odsetek kobiet rodzących
naturalnie po pierwszej cesarce ma rozejście się blizny albo wręcz pęknięcie
macicy, bo niby 1%, ale ja nie chcę być w tej statystyce.

Informacja medyczna jaką uzyskałam to: szpital w którym będę rodzić (a
właściwie w którym mnie potną) nie jest szpitalem klinicznym i nie ma
możliwości ekstremalnie szybkiej reakcji w przypadku tego 1%, w związku z tym
szanse na przeżycie matki są, ale dziecku wówczas nie daje się specjalnych
szans, a ponieważ mają za cel wypuszczenie ze szpitala zdrowej matki i zdrowego
dziecka więc nie podejmują ich zdaniem niepotrzebnego ryzyka.

Nie mam ideologicznego zacięcia do porodów naturalnych, owszem pierwszą cesarkę
odczułam jako coś w rodzaju porażki, no ale wtedy właściwie przeszłam cały
poród bez kulminacyjnego momentu, bo pomimo półtorej godziny parcia Wiktor nie
chciał wyjść. Teraz przekonuje mnie powyższa argumentacja, nie zamierzam
zmieniać ani lekarza ani szpitala po przeszliśmy razem już wiele i mam do nich
zaufanie, więc cieszę się na kolejną cesarkę, tym razem planową

Aha, nie piszę tego żeby kogokolwiek straszyć, wierzę, że jest mnóstwo osób
które z własnej lub lekarzy woli urodziło naturalnie pomimo pierwszej cesarki,
to świetnie. Ale dokonałam wyboru i daje mi to bardzo mi potrzebny komfort
psychiczny. Czego i wam życzę

Pozdrawiam
Gosia

[mgroti]

Gosia, ja również podobnie jak Ty czułam pewien zawód że po 14 godzinach
cierpień i parcia nawet na kleczkach po prostu nie było rozwarcia i Córcia nie
chciała "zejść". nie udało się. cieszę się jednak że wiem jak to mogłoby być
prawie do końca. Porównując to jednak uważam że cesarka jest ok, moje koleżanki
mają hemoroidy itd. Drugie dziecko też chce urodzić poprzez cesarkę i lekarz
powiedział że aby rodzić "normalnie" 2 dziecko musiało by być malutkie, przerwa
miedzy ciążami ponad rok itp.. Teraz pojadę rodzić na pewnego rodzaju luzie.
Malwa

[saabena]

Ja pierwsze dziecko urodzilam przez cc, planowe, w zzo, z powodu położenia
miednicowego. Wszysktko byłoby ok, gdyby nie to że podczas planowego przecież i
spokojnego cięcia lekarz naciął synkowi skóre na pleckach - dość głęboko. Jak
sobie pomyślę, ze przy normalnym połozeniu w tym miejscu mogło być oko, to mi
się słabo robi. No i dochodziłam do siebie długo. mam tez fatalna bliznę po
cięciu, choć goiła się prawidłowo. Z dzieckiem też nie było wszystko ok -
pomimo że prawidłowo odessali wody płodowe - mały krztusił się dość długo,
zahaczył nawet o zapalenie płuc.
Drugie dziecko postanowiłam rodzić normalnie - jesli oczywiście nie będzie
przeciwwskazań. na moje szczęście nie było, znalazłam mądrego lekarza który
potrafił to mądrze ocenić i dla którego "piersza cesarka=druga cesarka" nie
było absolutnym wyznacznikiem postępowania. Rodziłam też w zzo, bez bólu, w
komforcie, a najfajniejszym widokiem była moja corka samodzielnie pełznąca z
brzucha w kierunku biustu, i robiąca sobie przerwy na possanie rączki - cudo.

[marta.ka]

Ja za pierwszym razem miałam cięcie ze względu na brak postępu porodu (męczyłam się dobę), a drugi poród miałam po 16 miesiącach - siłami natury. Bałam się potwornie, że się historia powtórzy, a okazało się,że było bardzo dobrze. Od pierwszych skurczów do narodzin minęło ok. 7 godzin.
Moja kolezanka za pierwszym razem miała ulożenie pośladkowe (cesarskie cięcie) i też za drugim razem rodziła naturalnie (po 2 latach). Obie mamy porównanie i obie jesteśmy szczęśliwe, że za drugim razem rodziłyśmy naturalnie. Ale to Ty zdecydujesz.

Pozdrawiam!
Marta

[joanna7]

A ja sobie nie wyobrazam innego porodu jak CC i na pocz X tego roku spodziewam
sie kolejnego maluszka, ciekawa jestem gdzie jest napisane ze ma sie prawo do
drugiego porodu CC ?

[pub111]

joanna!
moja corcia tez jest po cc i z 27.12 tyle tylko, ze rok starsza

pozdrawiam
magda mama olgi

[inti1]

ja ostatnio pytała sie mojego gina o wskazanie po pierwszym cc i powiedziała,
że absolutnie nie!!!!
miałam 16 h naturalnego porodu, w czasie 2h bóli partych okazało się, że mam
niestosunek i na stół. więc uważam,żę narodziłam się już naturalnie i wystarczy
mi przeżyć do końca życia. teraz tylko cc w zzo.
aha, zzo też miałam wczasie porodu, lae niestety nastąpiło zahamowanie akcji
skurczowej i ograniczono midawkę + oksytocyna. więc ból i tak zostaje w
większości przypadków.
wskazanie do cc jest wtedy, kiedy między porodami minęło mniej niż 2 lata.
inaczej nie.
chyba, że macie jakieś inne informacje, to się ucieszę. a gdzie są zapisane
wskazania do cc?

[domil]

4 lata temu miałam cesarkę (podczas porodu córeczce zanikało tętno). Doszłam do
siebie bardzo szybko, nie miałam żadnych komplikacji. 7 tygodni temu urodziłam
naturalnie synka. Poród trwał 3,5 godziny, i muszę powiedzieć, że czułam się o
całe niebo lepiej niż po cesarce, którą przecież zniosłam b.dobrze. Wydaje mi
się, że wszystko zależy od opieki, jaką będziesz miała w szpitalu. Jeśli
szpital jest dobry, chyba warto spróbować urodzić naturalnie. Radziłabym tylko
opłacić sobie położną, żeby przez cały czas ktoś nad tobą czuwał.
Tak czy inaczej, życzę 10 pkt. dla maluszka i szybkiego powrotu do formy dla
ciebie, bo w końcu o to chodzi.

[jaiza]

Też jestem po pierwszej cesarce i wątek ten spadł mi jak z nieba, bo
zastanawiam się nad drugim dzieciaczkiem.
Pierwsza cesarka była z braku postępu porodu, synkowi spadało tętno, tydzień po
urodzeniu okazało się, że miał krawienie dokomorowe wewnatrzczaszkowe,
narastało mu wodogłowie (zbyt późno cesarka), co przeżylismy, szokda pisać ...
na szczęście teraz jest wszytko w porządku. Ma 2,5 roku i rozwija sie
prawidłowo.
Mimo, że nie zbyt dobrze czułam się po cesarskim cięciu - okropne bóle głowy po
znieczuleniu miejscowym, o porodzie naturalnym nie chcę nawet myslec.
Nie wiem jak przekonam lekarza do mojej decyzji.
W zeszłym tygodniu rodziła moja przyjaciółka, pierwsze cięcie z powodu zatrucia
ciażowego, rodziła naturalnie, brak postępu porodu, zielone wody itd.
Skończyło się druga cesarką, na szczęście wszystko jest dobrze, są już w domu.
Podobno też, tak mówił jej lekarz, po porodzie naturalnym sprawdzają w
znieczuleniu ogólnym czy szew z pierwszej cesarki nie rozszedł się, czy to
prawda? Taka atrakcja też nie bardzo mi się podoba.
Myslę, że łatwiej na sukces - drugi poród naturalny, gdy pierwsza cesarka była
z powodu ułożenia dziecka a nie kobiety. U mnie jest to drugie, więc też będę
wdzięczna, jeśli ktorejś z Was uda się dotrzeć do jakichś przepisów co do
wskazań. I.

[edorka1]

Myśle, że co do wskazań dużo zależy od lekarza. Sa tacy co będą w takiej
sytuacji forsować poród naturalny z opcję cc w trakcie jesli zajdzie potrzeba.
A myślę ze to najgorsze co jest-namęczyć się a potem jeszcze cięcie. Jak już
pisałam wcześniej miałam dwa cc- ze wskazań i oba "na zimno" a to umożliwiło
znieczulenie zewnątrzoponowe( samo znieczulanie trwa dłużej, ale nie boli po
nim głowa i można szybko wstawać w przeciwieństwie do podpajęczynówkowego, no i
zostaje rurka na plecach - super bo można prze nią dostać środki znieczulające
błyskawicznie znoszące ból).Tak sobie myslę ze psychika jest też wskazaniem -
zwłaszcza po takiej historii jak Twoja...Bo to nie tylko lęk przed bólem, ale
też strach, że sytuacja się powtórzy,lęk o dziecko, myślę więc że wszystko
zależy od gina.Próbowałabym po prostu pogadać z lekarzem - w końcu on najlepiej
zna przepisy,zresztą myślę ze nie istnieja jakieś konkretne wytyczne w tym
temacie, poza może tym, ze jesli poród jest po okresie krótszym niż dwa lata od
oststniego cc z reguły wykonuje się 2 cesarkę. Nie wszyscy są tak ortodoksyjni
w tych sprawch i tak bardzo pro natura...Nie jestem zwolenniczką cesarek na
życzenie, ale cc po cc to zupełnie coś innego...

[agacz2905]

Cesarka po cesarce to bardzo bezpieczne i rozsądne rozwiązanie ciąży. Jestem
sama po 2 cesarkach i miałam je, jak łatwo obliczyć z mojej sygnaturki, w
odstępie 2,5-rocznym. Przebiegały one zupełnie różnie, pierwsza z marszu na
stół w czasie ostro rozkręconej akcji porodowej, druga to tzw."cesarka na
zimno", wykonana 3 tyg. przed przewidywanym terminem porodu ze względu na mój
ogólny zły stan zdowia. Tę drugą wspominam o niebo gorzej, ale cóż, to już
przeszłość i nie ma co do tego wracać. Z tego co mi wiadomo, a z wykształcenia
jestem prawnikiem i mam świetne kontakty również z moim cudownym lekarzem "od
tych spraw" - na takie rzeczy nie ma jednolitego unormowania prawnego. Sama,
będąc (cała przestraszona) w pierwszej ciąży spotkałam się z odmową c.c., na
szczęście było to w piątym miesiącu ciąży, a szpitali ci u nas pod dostatkiem.
Tzn. nie chciałam cesarki w 5. m-cu ciąży, tylko próbowałam robić wywiad,
gdzie i jak będzie najlepiej. Wskazania do c.c. miałam poważne i nie
podlegające dyskusji, ponieważ moja niepełnosprawność dawała mi 90% szans na
totalne rozejście się spojenia łonowego i bardzo zniszczonych bioder
praktycznie do wymiany - przy jakiejkolwiek próbie rodzenia "dołem". A jednak
znalazło się kilku mędrców ze szpitala Miejskiego w Rzeszowie, którzy
kategorycznie stawiają na naturalność, a potem to choćby i potop....No nic,
było minęło. Dwójka moich uroczych, przecudownych dzieci to kolbuszowiaki,
czyli przyszły na świat w powiatowym szpitalu w Kolbuszowej, gdzie TROSZCZONO
się o mnie tak, jak na to zasługiwałam w swoich ówczesnych stanach psychicznych
i fizycznych. Z dobrego serca i powołania, nie dla pieniędzy to robiono, co
będę powtarzać zawsze i wszędzie. Dziewczyny, są lekarze i "lekarze". A ja
nigdy nie chciałam i nie chcę zależeć od widzimisię jakiegoś
ćwierćinteligentnego ignoranta, dla którego przygodą życia jest dostawanie
łapówek od niebogatych najczęściej pacjentek. Ktoś tu napisał wcześniej, że
cesarka to rodzić po ludzku. Ja się z tym zgadzam, dla mnie było to jedyne
wyjście, pomijając przeszkody ortopedyczne, także ze względu na moją "trudną"
psychikę i duży poziom lęku. Ze względu na tą samą moją biedną psychikę jedynym
wyjściem było dla mnie NIE karmić dzieci piersią. I bez dalszego rozpisywania
się - jest to jakaś moja prawda, był to mój sposób na przetrwanie. Nie do końca
tak egoistyczny, naprawdę myślałam też o moich "biednych" dzieciach
wykarmionych NAN-em (Szymon) i Bebiko Omneo (Agatka), o naszych wzajemnych
relacjach. Ale wracając do tematu cesarek: np. mój lekarz uważa, że owszem,
istnieje pewne ryzyko pęknięcia macicy przy silnych skurczach, jeśli już
wcześniej była cesarka. A zawsze można stać się ofiarą statystyki, prawda?
Tylko po co narażać się na takie ryzyko? Poddaję to wszystkim dziewczynom,
które mają już za sobą operacyjny poród pod rozwagę, kończę i serdecznie Was
pozdrawiam
Agnieszka

[mamkube]

CZesc wszystkim!
Jak zaczęłam to czytać aż wszystko wróciło. Ja też męczyłam się całą noc
porodem naturalnym, było to straszne przeżycie. Po zaliczeniu szkoły rodzenia i
rozmowach z lekarzem a potem i opłaceniu dodatkowo położnej (z polecenia mojej
gin) byłam przygotowana psychicznie i fizycznie do porodu naturalnego. A tu
taka historia...przyjeżdżam do szpitala (byłam tydzień po terminie), oksytocyna
w ruch, przebijanie błony płodowej i nagłe skurcze (co tym naturalnym porodem
ze szkoły rodzenia?). Wszystko "ok" do rana gdy przyszły skurcze parte a
dzidziuś nie chce wyjść, i tak do 8 rano, do czasu obchodu i decyzja o cesarce.
To był dla mnie szok, długo to przeżywałam, tak chciałam urodzić naturalnie.
Odbiło się to na mojej psychice dużą raną. Teraz chciałabym mieć drugie
dziecko, i szczerze mówiąc boję się naturalnego porodu, niechcę go strasznie,
przeżywać to samo? w życiu. Moja lekarka mówi, że nie może od razu powiedzieć
że będzie cc, ale ja wymuszę (jeszcze nie jestem w ciąży). Ucieszyły mnie wasze
listy, ja też chcę walczyć o cc! Chociaż kiedyś byłam przeciwniczką cc, teraz
tego sobie nie wyobrażam iść się męczyć naturalnie dołe.
pozdrawiam
Edyta mama Kubusia 19.02.2002
[e-mail]

[ethomas]

U mnie wskazaniem do cc był duży płód (na usg 5400g) i lekarze osądzili, że
naturalnie nie obędzie się bez kleszczy, połamanych barków itp. Nie narzekam.
Mam zdrowe, silne dziecko. Mam siłę żeby się nim zająć. Nie wyobrażam sobie
pierwszego porodu takiego Olbrzymka. Pozdrawiam i radzę powalczyć o cc.

Ewelina

[mamkube]

Mój miał 4500 g i mimo USG (prawie 4500) stwierdzono że jest na pewno mylna.Ale
cóż. Drugą chciałabym cesarkę.
Pozdrawiam
Edyta

[mama.mag]

Waw!Naczytałam się, ale na szczęście nie przeraziłam!sama miałam dwa cięcia.Co
prawda czułam, że moja kobiecość się nie spełniła w pełni, ale przecież
ważniejsze było dobro dziewczynek. Pierwsza, Zuzia(6.X 1998), przez cc, bo
gwałtownie spadło tętno dziecka, a ja na szczęście byłam na porodówce, bo były
bóle przepowiadajace.Druga, Ula(2.I 2003), przez cc, bo zaczęła pękać
macica.Byłam podłączona do ktg (wody odeszły)i okazało się, że to co mnie boli,
to nie skurcze, a rozrywanie się macicy.Niestety.Nie ukrywam, że po obu
cesarkach czułam się bardzo dobrze - bez problemu chodziłam po schodach kilka
godzin po zabiegach, nie miałam kłopotów z wstawaniem z łóżka itp. Jest tylko
jedna rzecz - nie powinnam nigdy więcej zajść w ciążę, bo na pewno macica nie
wytrzyma.Tak mówili mi lekarze... Dziś jestem w 13 tygodniu ciąży.U lekarza na
pierwszej wizycie(8 tyg. temu) dowiedziałam się, że szybciej poronię niż
donoszę.Więc zmieniłam lekarza.I czekam z niecierpliwością na rozwiązanie -
pewnie niestety znowu będzie cc i to dużo wcześniej(już jest planowane na 35-36
tydz.ciąży), ale przecież wszystko będzie dobrze!
Każdej kobiecie życzę optymizmu i radosnego oczekiwania narodzin dzieciątka!
Dodam, że dużo lepsze wydaje mi się zzo, bo od razu można dziecko przytulić -
nic sie nie traci, jest to piersze spojrzenie, słyszy się pierwszy wrzask,
można przytulić małą, bezbronną kruszynkę! Powodzenia!

[mama.mag]

Waw!Naczytałam się, ale na szczęście nie przeraziłam!sama miałam dwa cięcia.Co
prawda czułam, że moja kobiecość się nie spełniła w pełni, ale przecież
ważniejsze było dobro dziewczynek. Pierwsza, Zuzia(6.X 1998), przez cc, bo
gwałtownie spadło tętno dziecka, a ja na szczęście byłam na porodówce, bo były
bóle przepowiadajace.Druga, Ula(2.I 2003), przez cc, bo zaczęła pękać
macica.Byłam podłączona do ktg (wody odeszły)i okazało się, że to co mnie boli,
to nie skurcze, a rozrywanie się macicy.Niestety.Nie ukrywam, że po obu
cesarkach czułam się bardzo dobrze - bez problemu chodziłam po schodach kilka
godzin po zabiegach, nie miałam kłopotów z wstawaniem z łóżka itp. Jest tylko
jedna rzecz - nie powinnam nigdy więcej zajść w ciążę, bo na pewno macica nie
wytrzyma.Tak mówili mi lekarze... Dziś jestem w 13 tygodniu ciąży.U lekarza na
pierwszej wizycie(8 tyg. temu) dowiedziałam się, że szybciej poronię niż
donoszę.Więc zmieniłam lekarza.I czekam z niecierpliwością na rozwiązanie -
pewnie niestety znowu będzie cc i to dużo wcześniej(już jest planowane na 35-36
tydz.ciąży), ale przecież wszystko będzie dobrze!
Każdej kobiecie życzę optymizmu i radosnego oczekiwania narodzin dzieciątka!
Dodam, że dużo lepsze wydaje mi się zzo, bo od razu można dziecko przytulić -
nic sie nie traci, jest to piersze spojrzenie, słyszy się pierwszy wrzask,
można przytulić małą, bezbronną kruszynkę! Powodzenia!

[mama.mag]

Waw!Naczytałam się, ale na szczęście nie przeraziłam!sama miałam dwa cięcia.Co
prawda czułam, że moja kobiecość się nie spełniła w pełni, ale przecież
ważniejsze było dobro dziewczynek. Pierwsza, Zuzia(6.X 1998), przez cc, bo
gwałtownie spadło tętno dziecka, a ja na szczęście byłam na porodówce, bo były
bóle przepowiadajace.Druga, Ula(2.I 2003), przez cc, bo zaczęła pękać
macica.Byłam podłączona do ktg (wody odeszły)i okazało się, że to co mnie boli,
to nie skurcze, a rozrywanie się macicy.Niestety.Nie ukrywam, że po obu
cesarkach czułam się bardzo dobrze - bez problemu chodziłam po schodach kilka
godzin po zabiegach, nie miałam kłopotów z wstawaniem z łóżka itp. Jest tylko
jedna rzecz - nie powinnam nigdy więcej zajść w ciążę, bo na pewno macica nie
wytrzyma.Tak mówili mi lekarze... Dziś jestem w 13 tygodniu ciąży.U lekarza na
pierwszej wizycie(8 tyg. temu) dowiedziałam się, że szybciej poronię niż
donoszę.Więc zmieniłam lekarza.I czekam z niecierpliwością na rozwiązanie -
pewnie niestety znowu będzie cc i to dużo wcześniej(już jest planowane na 35-36
tydz.ciąży), ale przecież wszystko będzie dobrze!
Każdej kobiecie życzę optymizmu i radosnego oczekiwania narodzin dzieciątka!
Dodam, że dużo lepsze wydaje mi się zzo, bo od razu można dziecko przytulić -
nic sie nie traci, jest to piersze spojrzenie, słyszy się pierwszy wrzask,
można przytulić małą, bezbronną kruszynkę! Powodzenia!

[mama.mag]

Waw!Naczytałam się, ale na szczęście nie przeraziłam!sama miałam dwa cięcia.Co
prawda czułam, że moja kobiecość się nie spełniła w pełni, ale przecież
ważniejsze było dobro dziewczynek. Pierwsza, Zuzia(6.X 1998), przez cc, bo
gwałtownie spadło tętno dziecka, a ja na szczęście byłam na porodówce, bo były
bóle przepowiadajace.Druga, Ula(2.I 2003), przez cc, bo zaczęła pękać
macica.Byłam podłączona do ktg (wody odeszły)i okazało się, że to co mnie boli,
to nie skurcze, a rozrywanie się macicy.Niestety.Nie ukrywam, że po obu
cesarkach czułam się bardzo dobrze - bez problemu chodziłam po schodach kilka
godzin po zabiegach, nie miałam kłopotów z wstawaniem z łóżka itp. Jest tylko
jedna rzecz - nie powinnam nigdy więcej zajść w ciążę, bo na pewno macica nie
wytrzyma.Tak mówili mi lekarze... Dziś jestem w 13 tygodniu ciąży.U lekarza na
pierwszej wizycie(8 tyg. temu) dowiedziałam się, że szybciej poronię niż
donoszę.Więc zmieniłam lekarza.I czekam z niecierpliwością na rozwiązanie -
pewnie niestety znowu będzie cc i to dużo wcześniej(już jest planowane na 35-36
tydz.ciąży), ale przecież wszystko będzie dobrze!
Każdej kobiecie życzę optymizmu i radosnego oczekiwania narodzin dzieciątka!
Dodam, że dużo lepsze wydaje mi się zzo, bo od razu można dziecko przytulić -
nic sie nie traci, jest to piersze spojrzenie, słyszy się pierwszy wrzask,
można przytulić małą, bezbronną kruszynkę! Powodzenia!