ach te mamy

[ola984]

Moja mama robi wszystko żeby byc jak dzidziuś sie urodzi, wiem że robi to z dobrego serca ale mieszkamy w kawalerce jest gorąco ja jestem rozdrażniona a ona chce przyjechac za nim zacznę rodzić potem zostać po porodzie. Mało miejsca a do tego pewnie te rady zrób to tak a nie inaczej. Może jestem wredna ale nie mam ochoty na wizyty wolę ten czas spędzić z mężem planując co i jak.
Delikatnie jej to mówię ale chyba nie dociera, tłumaczyłam że jak sie przyzwyczaimy cokolwiek poukładamy z dzieckiem a mąż po kilkudniowym urlopie wróci do pracy to wtedy.

popieram

[tyma1]

Też mam nadgorliwą mamuśkę,
Uważam, że kiepskim pomyslem jest dopuszczenie naszych matek do dziecka na
samym początku. Po pierwsze, babcie mają tendencję do odsuwania męża od
dziecka, a to on powinine wykorzystać ten czas na naukę opieki nad dzieckiem.Po
drugie, taka babcia zostanie w ten sposób zachęcona do wkęcania się do was.Po
trzecie, jak babcia chce być ok w stosunku do was, to powinna was o to zapytać
i pogodzić się z odpowiedzią. Takie jest mojestanowisko

[krztyna]

Wydaje mi się, że w takim wypadku delikatne sugestie nie pomogą. Jeśli mama
planuje a Ty nawet milcząco ją zbywasz to ona może to odbierać jako milczącą
aprobatę.
Powiedz jej wprost, że bardzo doceniasz jej chęć pomocy, ale chcecie z mężem
najpierw nabrać trochę wprawy w tworzeniu większej rodziny i że jak tylko
poczujesz się na siłach to ją zaprosisz.

Pamietaj - stanowczo i grzecznie - za każdym razem podziękuj za chęci i odmów.
Trochę to brutalne, ale jak delikatne sugestie nie pomagają to chyba najlepsza
droga. Pamiętaj, ze te pierwsze dni przed i po porodzie są NIEPOWTARZALNE i
tylko Wasze. Macie prawo spędzić je jak Wy chcecie.

Powodzenia!
------------
Aniołek Platek (21.11.2004) - pamiętamy
Czekamy na Ciebie

[krztyna]

Aha - w negocjacjach jest jeszcze technika zdartej płyty. Czyli mama mówi:
- przyjadę
Ty:
- nie dziękuję, ale musimy soebie poradzić sami
mama:
- przyjadę i pomogę co macie się męczyc:
Ty:
- nie mamo, doceniam że chcesz pomóc, ale nie przyjeżdżaj
mama:
- przyjadę córeńko:
- dziękuję że chcesz pomóc, ale NIE

Pamietaj aby nie wymyślać miliona powodów. Jeden powtórzony trzy razy zdziała
znacznie więcej niż cztery różne. I za każdym razem użyj słowa "NIE"

------------
Aniołek Platek (21.11.2004) - pamiętamy
Czekamy na Ciebie

[ola984]

bardzo mi sie spodobała ta zdarta płyta super spróbuję zastosować i mam nadzieję że zadziała

[kasiak37]

dokladnie tak,moja wyskoczyla z tekstem"i jak ty sobie poradzisz beze
mnie?"...dodam ze to moje 3 dzieckoa ona cale szczescie jest 1100 km ode mnie

[luiza1981]

a mi mama zmarła 3 miesiące temu i wiele by dała żeby mogła zobaczyc mego synka
i żeby mi pomogła w tych początkach

[ninusia4]

Moja też mieszka 1100 km ode mnie ale kiedy tylko dam jej znać że nadszedł już
czas porodu to ma przyjechać i pomóc mi w póżniejszej opiece nad dzidziusiem.
Ale ja się z tego bardzo cieszę bo mąż na pewno nie weżmie urlopu (prowadzi
własną działalność gospodarczą i nawet nie ma na to szans) a jak będzie moja
mama to teściowej będzie głupio przychodzić cały czas (a znając ją byłaby u nas
24/h) a jej pomocy i rad na pewno nie potrzebuję- sam jej widok mnie męczy=)))

[zuzka78]

A ja mam specyficzną sytuację rodzinną - wychowała mnie babcia, bo mama "nie
mogła na mnie patrzeć" i teraz też nie będę mogła na nią liczyć - wyraziła
dobitnie już swoje zdanie na ten temat i choć mieszka 100 metrów ode mnie, będę
musiała znaleźć opiekunkę, jak wrócę do pracy.

[agni71]

Moja mama też nie żyje i wiele bym dała, żeby mogła teraz być ze mną.

Trzymaj się, wiem, co czujesz. Mojej mamy nie ma już dwa lata, a wciąż nie mogę
się z tym pogodzić...

aga

[neonatus51]

Musisz ją jakoś delikatnie przekonać,tak żeby jej nie urazić,choć uważam,że
pomoc będzie Ci potrzebna w pierwszych dniach po porodzie.Nam moja mama bardzo
pomaga i jestem jej za to ogromnie wdzięczna!Nie wyobrażam sobie żeby było
inaczej.Taka mama to prawdziwy skarb!

[kasiamakasia]

Każda z nas ma różne relacje ze swoją mamą,jedna lepsze,druga gorsze.Fakt jest
taki,że jest to przeważnie najbliższa nam osoba a najbliższej osobie można
mówić wszystko i powinna to zrozumieć.

[marcjanna78]

nie wyobrażam sobie, że mogłoby nie byc przy mnie mojej mamy w tych pierwszych
dniach . Chociaż z natury jestem "Zosia-samosia" to jednak jest to moje
pierwsze dziecko i myślę, że jej pomoc (wychowała nas czwórke) i rady napewno
mi dodadzą otuchy. Poza tym, chociażby w sprawach obiadu, prania itp wiem, że
moge na nią liczyć i za to ją Kocham

[zaisa]

Mam zdanie zbliżone do autorki wątku. Choć jeszcze nie ma połowy ciąży, moja
mama zdążyła napomknąć, że przecież ze szpitala to przyjedziemy do niej, bo ktoś
musi mi pomóc. Powiedziałam, że będzie mąż, który ma wziąć przynajmniej dwa tyg.
wolnego. A co do pomocy mamy - powinna wtedy wreszcie być po operacji oczu i ja
się martwię jak jej pomóc a nie na odwrót. Bo jakoś sobie poradzimy.
I są różne mamy. Moja akurat ma zwyczaj oceniania od pierwszego słowa, nie
próbując dosłuchać do końca. Wiem, że i tak będę niepewna w nowej roli, nie
potrzebuję wtedy takiej presji. I to nie będzie tak, że ona pomoże - czyli zrobi
coś zgodnie z naszą wolą. Będzie miała własne rozwiązania, jedynie słuszne. I to
my powinniśmy im się podporządkować. Na zasadzie presji psychicznej a nie
otwartej wypowiedzi.
No i właśnie - nawet nie próbowała przedstawić swojej koncepcji jako
propozycji. Tylko już wiedziała, że tak ma być.
Dziewczyny - przykro mi to pisać. Pisząc, boję się co będzie - nie chcę by mama
czuła się odrzucona, przeraża mnie myśl, że jej mogłoby się coś stać (u mnie nie
żyje tata) ale to my i tylko my mamy "dogadać" się z naszym dzieckiem. Wiem, że
chce czuć się potrzebna ale to nie jest jednoznaczne z narzucaniem swojej woli.
Zależy mi b. na tym, by mąż miał bliski kontakt z dzieckiem. Bo z własnym ojcem
nie ma zbyt bliskiego. I w tych pierwszych dniach jest pewna intymność, której
nie chcę stracić. Mój mąż w trudnej sytuacji może zrobić b. dużo. Ale jak
zostanie odsunięty na bok, to staranie nie będzie miało dla niego sensu.

[tyma1]

no właśnie, moja mama tez jest w porządku, ale też musi mieć ostatnie słowo.
teraz jestemw połowie ciąży, a jak byłam w drugim miesiącu to powiedziała coś
atkiego: "bedziesz rodzić w klinice prywatnej w Krakowie"...My z mężem tylko
popatrzylismy na siebie porozumiewawczo,że znowu zapowiada się walka o nasze
zdanie...nie wiem kto miałby niby zapłacić za ten poród wtej klinice, bo tam
gdzie bym chciała, to kosztuej ponoć 3 tysiące...dodam, że mama mieszka 80 km
ode mnie i pracuje, raczej nie wzięłaby urlopu, więc może nie bedzie chciała
nam pomagać, nie wiem, ja tam wolę, żeby pomagała i mama i teściowa po trochu,a
reszta my (dodam, że mam super teściową), pozdrawiam

zobaczymy jak urodzisz:)

[aneczka002]

nie mam doswiadczenia bo nie mam jeszcze dziecka, ale wiem co się działo jak
moja bratowa była w ciąży pierwszej.. moja mama mówiła do nie "jak urodzisz to
przyjade do Ciebie na troche pomoge Ci na początku" ale moja bratowa oczywiście
nie! nie! ona sobie sama poradzi to nic takiego.. jak była w szpitalu po
porodzie i pojechałysmy z mamą w odwiedki to jej pierwsze słowa do mojej mamy
to "mamo Twoja propozycja z przyjechaniem do mnie jest nadal aktualna? Jeśli
tak prosze przyjedz" teraz rodzi drugie dziecko w październiku i już umawia
sie z tą "nadgorliwą tesciową" żeby chociaż na troche przyjechała po
porodzie Tak wiec może te mamy lub tesciowe (jeśli na rodzone nie można
liczyć) nie są takie złe po porodzie Ja tego nie wiem.. przekonam się
dopiero

[magme]

A ja sie ciesze, ze mama chce mi pomoc, nie widzialam jej 6 miesiecy (wyjechala
do pracy do Wloch, Wloszech?- jak to sie odmienia..?)i jestem mocno steskniona,
a poza tym to moje pierwsze dzidzi i troche sie boje, poza tym, bogu dziekowac,
ona sama zdaje sobie sprawe ze jak ona rodzila to bylo inaczej i inne zasady
pielegnowania czy karmienia wtedy obowiazywaly, i sama juz powiedziala ze ja
musze ja poinstruowac na poczatek, nie chce tez mieszkac u mnie jak przyjedzie
(mieszkamy od siebie 300km) tylko u brata, zeby nie wlazic nam (mnie i mezowi)
z butami we wszystko i zeby on sie nie czul odsuniety od malego, wyglada to
dosc optymistycznie i mam nadzieje ze tak faktycznie bedzie, zobaczymy jak
wyjdzie w praniu ale na razie sie ciesze..