pierwsza łza

[delta.x]

Dziś moja niespełna 3-letnia córa pierwszy raz płakała jak zaprowadziłam ją
do przedszkola . Czyżby te ostatnie 2 tygodnie radosnego chodzenia do
przedszkola to była cisza przed burzą...?

[slonkoq]

Radze nie marwtić się na zapas.
Cos chyba dzisiaj wisi w powietrzu.... Gdy odprowadziłam dzisiaj mojego synka
(trzylatka) do przedszkola to połowa dzieci płakała przy rozstaniu, nawet te,
które wcześniej nie płakały. Może to jakiś kryzys "podwutygodniowy"

[sylwii_br]

Moje dziecko nie płakało przez pierwsze 3 dni a póżniej do dnia dzisiejszego
ryczy co dziennie juz sama nie wiem co robić , może zrezygnować ???

[nat44]

Moja Zuzia przez pierwsze trzy dni też nie płakała - wbuegała do swojej sali i
od razu bawuła się mnóstwem zabawek (nawet się ze mną nie żegnała). wychodziłam
z przedszkola i byłam zadowolona ale czar prysnął i od 4 dnia płacz prośby i
odrywanie córki od siebie - to wykończało mnie i małą, więc zmieniliśmy
taktykę. Zuzię zaczął odporowadzać tata i teraz nie ma płaczu a rano to tylko
szybckutko "ubierz mie mamo bo sie spóźnimy na śnadanko" i jak tylko wyjdą za
drzwi to wszyscy sąsiedzi wiedzą że Zuzia idzie do przedszkola bo juz od samej
góry (mieszkamy na 4 piętrze) tupie i chichocze i cały czas pospiesza tatę.
Zauważyłam, że dzieci przy tatusiach troche lepiej znosza rozstanie i
zasugerowałam zmianę dwójce mam z przedszkola i u nich problem też sie
rozwiązał. Więc może spróbujcie. Pozdrawiam Natalia

[aniask_mama]

Ja co prawda debiut zaczęłam już dawno, bo koło kwietnia, nie mniej jednak było
podobnie tzn. na poczatku super, a po kilku dniach płacz. Myślę, że to trzeba
przeczekać, o ile dziecko zaraz się uspokaja (mnie się zdarzało stać pod
drzwiami i nasłuchiwać). Potem, kiedy go pytałam po południu, okazywało się, że
maly z kolei nie chciał wychodzić z przedszkola. - To dlaczego płaczesz? -Bo
muszę! )

[justyna1212]

Nasze "pierwsze łzy" przy rozstaniu były w miniony piątek czyli 10-go. Jak ona
płakała, wyła wręcz... Poszłam do pracy z bolącym sercem. Teraz jest trochę
podziębiona i nie była w przedszkolu. Boję się jutrzejszego poranka..

[saga5]

Mój mały 3-latek miał tygodniową przerwę w chodzeniu do przedszkola, ponieważ
po pierwszych trzech dniach załapał jakąś infekcję. W poniedziałek poszedł z
ochotą, choć na leżakowaniu popłakiwał że chce do mamusi. Dziś tak płakał rano,
że byłam gotowa go zabrać do domu Pani powiedziała mi, że jeszcze długo nie
mógł się uspokoić. Tak więc zastanawiam się skoro okres chorób przed nami, to
jak tłumaczyć małemu i jakich argumentów używać aby się uspokoił i zrozumiał że
musi zostać...(dodam ,że podczas płaczu nic do niego nie dociera)Jutro
odprowdzi go tata - mam nadziję, że będzie lepiej.
Pozdrawiam mamy wszystkich przedszkolaczków
Agnieszka i Adek

[delta.x]

Dziękuję wam za odzew. Dziś rano znów płakała, ale...jak po nią przyszłam to
był jeszcze większy płacz bo chciała zostać w przedszkolu. I co ja mam o tym
myśleć?

[jklk]

U nas ten sam scenariusz: trzy dni w miarę w porządku (choć wyczuwalna pewna
niechęć przed pójściem), dzisiaj już otwarte łzy, trzymanie się mnie. Boże, co
należy zrobić - córka może chodzić do moich rodziców, ale to siedzenie z
dziadkami wydaje mi się takie jałowe... Jest też prywatne przedszkole, do
którego w zeszłym roku bardzo chętnie chodziła, ale tylko na 30 godzin w
miesiącu (a nawet i nie na tyle, bo ciągle była chora...) Na więcej w
przedszkolu prywatnym raczej mnie nie stać, ma też ono szereg wad (np. czuć
grzybem i wiem, że żaden sanepid tego nie kontroluje, bo instytucja ta nie jest
zarejestrowana jako przedszkole).
Taki strumień świadomości ten mój post, ale np. jestem cała roztrzęsiona.
Miałam wykorzystać wolny od dziecka czas do robienia zaległych rzeczy, a tu
siedzę i myślę o córce i tym wszytskim...
Mam pytanie do mam, których dzieci zaczęły przedszkole wcześniej - kiedy i jak
kończy się płakanie. Czy to nie jest tak, że złąmane dziecko po prostu
przestaje walczyć, bo wie, że nie ma szans?

[jklk]

U nas ten sam scenariusz: trzy dni w miarę w porządku (choć wyczuwalna pewna
niechęć przed pójściem), dzisiaj już otwarte łzy, trzymanie się mnie. Boże, co
należy zrobić - córka może chodzić do moich rodziców, ale to siedzenie z
dziadkami wydaje mi się takie jałowe... Jest też prywatne przedszkole, do
którego w zeszłym roku bardzo chętnie chodziła, ale tylko na 30 godzin w
miesiącu (a nawet i nie na tyle, bo ciągle była chora...) Na więcej w
przedszkolu prywatnym raczej mnie nie stać, ma też ono szereg wad (np. czuć
grzybem i wiem, że żaden sanepid tego nie kontroluje, bo instytucja ta nie jest
zarejestrowana jako przedszkole).
Taki strumień świadomości ten mój post, ale np. jestem cała roztrzęsiona.
Miałam wykorzystać wolny od dziecka czas do robienia zaległych rzeczy, a tu
siedzę i myślę o córce i tym wszytskim...
Mam pytanie do mam, których dzieci zaczęły przedszkole wcześniej - kiedy i jak
kończy się płakanie. Czy to nie jest tak, że złąmane dziecko po prostu
przestaje walczyć, bo wie, że nie ma szans?

[justyna1212]

A dziś córcię odprowadził tatuś i podobno nie uroniła jednej łzy i jest
zadowolona. Tak mi dziś lekko na duszy...

Moja płacze coraz bardziej

[jklk]

Niestety, moja córka płacze coraz bardziej. Dzisiaj juz w domu się rozbeczała,
aż się zanosiła, prawie nie dała się ubrać. Dopiero kiedy obiecałam jej, ze
odbiorę ja wcześniej (jeszcze wcześniej - bo do tej pory wracała o 12.00) to
zgodziła się pójść. Poszła z ojcem i podobno w przedszkolu już nie płakała. Nie
wiem, co mam zrobić... Ma prawie 4 lata i jest to nasze drugie podejście, i jak
się nie uda, to trzeci raz już nie będę chyba próbować, bo wydaje mi się, ze
tym razem to nie jest sprawa wieku.

[jklk]

Sama tu ze sobą dyskutuję - nikt mi nie odpowiada, ale mimo to napiszę: dzisiaj
nie płakała! Może to przypadek, a może początek stałej tendencji, na co bardzo
liczę!

[agnieszka30]

Moja corcia (3.5) nie placze od poniedzialku. Ale widze ze dalej jest
rozdarta ,z jednej strony chce isc a zdrugiej ciezko jej sie ze mna
rozstac.Dzisiaj troszke posmutniala jak sie zegnalysmy ale nie plakala . Ja tez
jestem dobrej mysli

[jklk]

U nas - za radą którejś z mam z tego forum - odprowadza tata i rzeczywiście
dzięki temu sam moment ozstania jest dla córki łatwiejszy.

[ania19752]

U nas pierwsze kilka dni było ok. Potem było różnie. Jednego dnia płakała,
drugiego dnia żegnała się normalnie. Ostatni piątek i poniedzialek koszmar.
Przy wprowadzaniu małej do sali, Natalia (3,5 r.) zaczynała płakać, że chce
zostać ze mną, żeby jej tu nie zostawiać. Wymyślała przeróżne zabawy, cokolwiek
by być z nią. Zostawiłam ją płaczącą w przedszkolu. W piątek okres uspokajania
trwał ok. 30 minut. W ciągu dnia było już ok. Kolejne dni obyły się bez płaczu
i bez problemu z pożegnaniem. Mam nadzieję że najgorsze jest już za nami. Przy
odbieraniu z przedszkola Nata jest uśmiechnięta i myślę że zadowolona.
Pozdrawiam, Ania

[delta.x]

Na szczęście nie potwierdziły się moje wcześniejsze przypuszczenia . Od
początku tego tygodnia Iza chodzi uśmiechnięta do przedszkola, przestała mówić
rano, że nie chce tam iść. Po założeniu pantofelków biegnie do sali nie
żegnając się nawet ze mną. Jak po nią przychodzę to jest w dobrym humorze. Mam
nadzieję, że tak już zostanie
Pozdrawiam i życzę wytrwałości, żeby wasze pociechy również wkrótce pokochały
przedszkole

[jklk]

U nas też chyba będzie już wszystko w pożądku (odpukać!). Dzisiaj rano córka
poszła do przedszkola bez większego oporu. Rozśmieszyła mnie, kiedy takim
smutnym trochę głosem mówiła, że tam są jej ulubione zabawki, że jest tam
fajnie i jej się tam podoba - ewidentny efekt prania mózgu w
temacie "przedszkole", któremu ją poddajemy. No ale płakac nie płakała i w
samym przedszkolu rzeczywiście chętnie wbiegła do sali. Przy odbieraniu też
była wesoła, opowiadała mi różne rzeczy.