Czy Milsko i Łużyce wrócą do Polski?

[fiodorus]

No właśnie!
A jeśli wrócą to kiedy???
Czy pierwszy maja zbliży Serbołużyczan do Macierzy?
Podyskutyjmy!!!!!!!!

[arnold7]

Juz wrocili.
Knom wiela wlezie...

[fiodorus]

Poki co to klnom pod germanskom władzom.
Poza tym uważam, że Śląsk jest i pozostanie polski!!!

[arnold7]

fiodorus napisał:

> Poki co to klnom pod germanskom władzom.
> Poza tym uważam, że Śląsk jest i pozostanie polski!!!

A Luzyce colkim szynsciym niy!
Trza jich niy bouo pakowac do wagonow we 45!
Ala czy ty Fiedka znosz ta geszichta?

[fiodorus]

arnold7 napisał:

> fiodorus napisał:
>
> > "Poki co to klnom pod germanskom władzom.
> > Poza tym uważam, że Śląsk jest i pozostanie polski!!!
>
> A Luzyce colkim szynsciym niy!
> Trza jich niy bouo pakowac do wagonow we 45!
> Ala czy ty Fiedka znosz ta geszichta?"
Co to godosz?
Łużyczan nikaj nie wykludzali.
>
>

[arnold7]

fiodorus napisał:

> arnold7 napisał:
>
> > fiodorus napisał:
> >
> > > "Poki co to klnom pod germanskom władzom.
> > > Poza tym uważam, że Śląsk jest i pozostanie polski!!!
> >
> > A Luzyce colkim szynsciym niy!
> > Trza jich niy bouo pakowac do wagonow we 45!
> > Ala czy ty Fiedka znosz ta geszichta?"
> Co to godosz?
> Łużyczan nikaj nie wykludzali.


Do ksionzek kolego, wykludziliscie jich!

> >
> >
>
>

[fiodorus]

arnold7 napisał:


> "Do ksionzek kolego, wykludziliscie jich!"
Pokoż mi te ksionżki!
Cheba, ze ino w twoim łepie siedzą.

[arnold7]

fiodorus napisał:

> arnold7 napisał:
>
>
> > "Do ksionzek kolego, wykludziliscie jich!"
> Pokoż mi te ksionżki!
> Cheba, ze ino w twoim łepie siedzą.


Wypyndziliscie Luzyczan w i po 1945 roku.
To fakt!
>

[fiodorus]

arnold7 napisał:

> "Wypyndziliscie Luzyczan w i po 1945 roku.
> To fakt!"
To ciepnij tukej jako ksionżka, w kierej to mosz, debilu.
> >
>
>

[arnold7]

fiodorus napisał:

> arnold7 napisał:
>
> > "Wypyndziliscie Luzyczan w i po 1945 roku.
> > To fakt!"
> To ciepnij tukej jako ksionżka, w kierej to mosz, debilu.
> > >
> >
> >
>
>
Niy musza ciepac - to fakt!!!!!!

[Gość: !]

czy oni sa polakami?

[fiodorus]

Gość portalu: ! napisał(a):

> "czy oni sa polakami?"
Nie, ale płynie w nich słowiańska krew. Do dzisiaj zachowały sie wśród Nich
legendy o wyzwoleniu ich Ojcowizny przez Bolesława Chrobrego.

[Gość: !]

panslawizmus w najlepszym polskim nacjonalnym wydaniu? i biskupin tez byl moze
slowianski?

[fiodorus]

Gość portalu: ! napisał(a):

> "panslawizmus w najlepszym polskim nacjonalnym wydaniu? i biskupin tez byl
moze
> slowianski?"
Oczywiście, że tak. Ale co ciekawe, również Berlin był pierwotnie grodem
slowiańskim. Ostatni książe slowiański tych ziem stawiam Nioemcom opór jeszcze
w XII wieku.

[arnold7]

fiodorus napisał:

> Gość portalu: ! napisał(a):
>
> > "panslawizmus w najlepszym polskim nacjonalnym wydaniu? i biskupin tez byl
>
> moze
> > slowianski?"
> Oczywiście, że tak. Ale co ciekawe, również Berlin był pierwotnie grodem
> slowiańskim. Ostatni książe slowiański tych ziem stawiam Nioemcom opór
jeszcze
> w XII wieku.

Pewnikiym bou Polokiym:)))
>
>

[fiodorus]

arnold7 napisał:

> "Pewnikiym bou Polokiym:)))"
Nie!
Książe Jaksa z Kopanicy (dzisiaj: dzielnicy Berlina - Kopenick)był władcą
plemienia Sprewian.
> >
> >
>
>

[arnold7]

fiodorus napisał:

> arnold7 napisał:
>
> > "Pewnikiym bou Polokiym:)))"
> Nie!
> Książe Jaksa z Kopanicy (dzisiaj: dzielnicy Berlina - Kopenick)był władcą
> plemienia Sprewian.
> > >
> > >
> >
> >
>
>
I dalij jes u sia, niy zrobiysz go Polokiym:))

[slezan]

Biskupin słowiański? Hehehehehe. Kultura łużycka słowiańska?

[fiodorus]

slezan napisał:

> "Biskupin słowiański? Hehehehehe. Kultura łużycka słowiańska?"
Oczywiście!
Wiele wskazuje na to, że kultura łużycka została stworzona przez ludnośc
praslowiańską.

[arnold7]

fiodorus napisał:

> slezan napisał:
>
> > "Biskupin słowiański? Hehehehehe. Kultura łużycka słowiańska?"
> Oczywiście!
> Wiele wskazuje na to, że kultura łużycka została stworzona przez ludnośc
> praslowiańską.
>
>

Fiedka, jeste debilem?

[arnold7]

arnold7 napisał:

> fiodorus napisał:
>
> > slezan napisał:
> >
> > > "Biskupin słowiański? Hehehehehe. Kultura łużycka słowiańska?"
> > Oczywiście!
> > Wiele wskazuje na to, że kultura łużycka została stworzona przez ludnośc
> > praslowiańską.
> >
> >
>
> Fiedka, jeste debilem?
>
>
>
Fiedka jestes debilem? Tego co ty dupisz nawet zadna polska ustawa nie
przewiduje...

[fiodorus]

arnold7 napisał:

> "Fiedka, jeste debilem?"
Nie Arnoldzie!
A Ty???
>
>
>

[slezan]

Masz nieaktualne dane. Po teoriach o mieszanym etnicznie chrakterze kultury
łużyckiej teraz przeważa teza o jej germańskim pochodzeniu.

[arnold7]

slezan napisał:

> Masz nieaktualne dane. Po teoriach o mieszanym etnicznie chrakterze kultury
> łużyckiej teraz przeważa teza o jej germańskim pochodzeniu.

Chcesz go dobic?
To nie po chrzescijansku Slezan:))))

[fiodorus]

slezan napisał:

> "Masz nieaktualne dane. Po teoriach o mieszanym etnicznie chrakterze kultury
> łużyckiej teraz przeważa teza o jej germańskim pochodzeniu."

Poki co bezwarunkowo wyznaję sie tę teorie tylko na katedrze archeologii UJ,
zresztą profesorowie Godlewski i Kozłowski glosili ja już ptwarcie w latach 70-
ątych.

[arnold7]

fiodorus napisał:

> slezan napisał:
>
> > "Masz nieaktualne dane. Po teoriach o mieszanym etnicznie chrakterze kultu
> ry
> > łużyckiej teraz przeważa teza o jej germańskim pochodzeniu."
>
> Poki co bezwarunkowo wyznaję sie tę teorie tylko na katedrze archeologii UJ,
> zresztą profesorowie Godlewski i Kozłowski glosili ja już ptwarcie w latach
70-
> ątych.

Latka 70-te to Ty sie wsadz w rzic:)
Moznos miou co u Gierka?



>

[slezan]

A gdzie wyznaje się "bezwarunkowo" teorię o słowiańskim charakterze kultury
łużyckiej?

[fiodorus]

slezan napisał:

> "A gdzie wyznaje się "bezwarunkowo" teorię o słowiańskim charakterze kultury
> łużyckiej?"
A czy ja napisalem, że ktoś przyjmuje ja "bezwarunkowo"?
Po prostu jestem jej zwolennikiem!

[arnold7]

fiodorus napisał:

> slezan napisał:
>
> > "A gdzie wyznaje się "bezwarunkowo" teorię o słowiańskim charakterze kultu
> ry
> > łużyckiej?"
> A czy ja napisalem, że ktoś przyjmuje ja "bezwarunkowo"?
> Po prostu jestem jej zwolennikiem!

Zwolynnikiym to sie mogesz byc, nawet Discopolo:)

>

[slezan]

No teraz pojąłem sekret Twoich oryginalnych tez. To piękne tworzyć sobie taką
alternatywną rzeczywistość z teorii, których jest się zwolennikiem.

[Gość: !]

to nie alternatywa, to wirtualizm...

[fiodorus]

slezan napisał:

> "No teraz pojąłem sekret Twoich oryginalnych tez. To piękne tworzyć sobie
taką alternatywną rzeczywistość z teorii, których jest się zwolennikiem."

Co masz na myśli?
Pytio Ty moja :-)))

[slezan]

O interpretację zapytaj kapłana.

[fiodorus]

slezan napisał:

> "O interpretację zapytaj kapłana."
Dobrze.

[arnold7]

slezan napisał:

> Biskupin słowiański? Hehehehehe. Kultura łużycka słowiańska?

Po prostu polska!

[arnold7]

fiodorus napisał:

> Gość portalu: ! napisał(a):
>
> > "czy oni sa polakami?"
> Nie, ale płynie w nich słowiańska krew. Do dzisiaj zachowały sie wśród Nich
> legendy o wyzwoleniu ich Ojcowizny przez Bolesława Chrobrego.

Ciepnij link na tyn tymat.

>
>

[fiodorus]

arnold7 napisał:

> "fiodorus napisał:
> > Nie, ale płynie w nich słowiańska krew. Do dzisiaj zachowały sie wśród Nic
> h legendy o wyzwoleniu ich Ojcowizny przez Bolesława Chrobrego.
> Ciepnij link na tyn tymat."

Arnoldzie!
Nie znajdziesz linków na temat kultu Bolesława Chrobrego wśród Serbołużyczan!
Musisz bowiem wiedzieć, że niemiecka nauka starannie rugowała wśród dorobku
piśmienniczego Milska i Łuzyc ślady tęsknoty za Polską. Ale oto jeden z
nielicznych zachowanych (przekazywanych z pokolenia na pokolenie) pieśni
łużyckich:

"Bolesław Chrobry,
pan nasz, bardzo dobry.
Germanów stąd wyrzuci,
do Polski znów przywróci."

Jakże wymowna ta piosnka!!!!
>
> >
> >
>
>

[Gość: !]

czy ty znowu zyjesz legendami? jak w przypadku wiezy? ;-)
dlaczego wlasciwie?

[fiodorus]

Gość portalu: ! napisał(a):

> "czy ty znowu zyjesz legendami? jak w przypadku wiezy? ;-)
> dlaczego wlasciwie?"
Bo lubię.

[Gość: !]

czy nie uwazasz, ze jestes taki maly (a moze i duzy) nazi?

[fiodorus]

Gość portalu: ! napisał(a):

> "czy nie uwazasz, ze jestes taki maly (a moze i duzy) nazi?"
Nie, a Ty?

[Gość: !]

ja, w odroznieniu od ciebie, nie zyje legendami nacjonalizmu.

[fiodorus]

Gość portalu: ! napisał(a):

"ja, w odroznieniu od ciebie, nie zyje legendami nacjonalizmu."
Ja też nie.

[Gość: !]

nie widac ;-)

[Gość: harc mistrz]

Witaj fiodorusie
Dziękuej za ciekawe pytanie. Myśle że nie wrócą, bo po co nam te ziemie. tyle
na nich niemców, ze mnie i mojej drużynie zabrakłoby amunicji by ich wszytskich
wystrzelać. A HaKaPy by nie zrozumieli. JEdnym słowem kiszka by była.
skoncentrujmy sie na umacnianiu polskości u nas na Ślasku. Tu i HKP zrozumieją
i do Warszawy blizej i do dziadka z Kielc nawet PKS dojechac mozna. Lepiej
intesywnie pracować na włąsnym podwórku, niż snuć imperialne marzenia.
pozdrawiam
Śląsk jest i pozostanie Polski
(HKP)
Czuwaj !!

[psie.pole]

"O reslawizację Wschodnich Niemiec" - Karol Stojanowski, 1946


1. Wschodnie Niemcy cmentarzyskiem słowiańskim


Niemcy nie są narodem tak jednolitym, jak np. Polacy. Poza zróżnicowaniem
religijnym i językowym, odgrywa u nich bardzo poważną rolę zróżnicowanie
szczepowe, czyli jak to się obecnie utarło, zróżnicowanie krwi. Narodowe
terytorium niemieckie składa się z trzech zasadniczych części: germańskiej,
celtoromańskiej i słowiańskiej. Germańskie terytorium w Niemczech obejmuje
północno-zachodnie tereny na północ od Menu oraz na zachód od Łaby i Sali.
Żywioł ściśle germański ekspandując ze swego terytorium zalał dzisiejsze
południowe Niemcy, etnicznie przed tym celtyckie, oraz zgermanizował je.
Terytorium południowych Niemiec uległo późniejszym wpływom rzymskim. Oba te
terytoria razem połączone, przeprowadziły w średnich wiekach, znany ogólnie
podbój zachodniej Słowiańszczyzny. Na skutek tego podboju powstało trzecie
terytorium, tj. terytorium słowiańsko-niemieckie.

Jeszcze w średnich wiekach Słowiańszczyzna sięgała, jak wskazuje załączona
mapa, bardzo daleko na zachód. Przekraczała ona Łabę oraz dochodziła do Sali.
Na zachód od dzisiejszej polskiej granicy, tj. od dolnej Odry, Nysy Łużyckiej
oraz na zachód od górskiego masywu czeskiego rozprzestrzeniały swe siedziby
trzy wielkie ludy słowiańskie. Południe tego terytorium zamieszkiwali Serbowie
Łużyccy zwani Łużyczanami. Nizinę nadbałtycką zajmowali na zachodzie po prawym
i po lewym brzegu Łaby Obotryci [Obodryci]. Dalej zaś na wschód od Obotrytów aż
do Odry rozciągały się siedziby Weletów, zwanych też Lutykami. Bardzo
wyraziście unaocznia zasięg słowiański w Niemczech mapka, wyjęta z tajnego
pisemka Wendischer Bote, wydawanego w czasie obecnej wojny [chodzi o II wojnę
światową] przez „Związek Niemców Pochodzenia Słowiańskiego” (Verband der
Deutschen slawischer Abstammung). Mapka ta wskazuje, że takie miasta, jak
Hamburg, Kilonia, Lubeka, Magdeburg, Lipsk, nie mówiąc już o Berlinie, leżą na
dawnych ziemiach słowiańskich, przy czym niektóre wyrazy są pochodzenia
słowiańskiego (Lubeka, Lipsk, Berlin).

Napór germańsko-niemiecki na Słowian zaczął się jeszcze w VII w. po Chrystusie.
Wtedy to Słowiańszczyźnie zagrażali germańscy Frankowie. W związku bodaj z tym
naporem powstało najstarsze państwo Samona. Najpotężniejsze uderzenia spotkały
Słowian w wieku X i XII. Akcję przeciwsłowiańską prowadziło dwóch monarchów z
dynastii saskiej: Henryk I i Otton I w wieku X-tym oraz margrabia brandenburski
Albrecht Niedźwiedź i książę saski Henryk Lew w wieku XII. Walki niemiecko–
słowiańskie były bardzo krwawe i uporczywe. Słowianie bronili się bardzo
dzielnie w wojnach obronnych i w powstaniach po podboju niezależnych państw
słowiańskich. Na bohatera tych walk wyrósł zwłaszcza lud Weletów. Dramat
słowiański za Odrą zakończył się w roku 1181, kiedy Pomorze Szczecińskie
zdobyte dla Polski ponownie przez Bolesława Krzywoustego podporządkowało się
Niemcom.

Podbój niemiecki był robiony z właściwym temu narodowi okrucieństwem. Ludność,
zwłaszcza sfery zamożniejsze i kierownicze, masowo wyrzynano. Ze względów
natury gospodarczej nie wszystkich Słowian wyniszczono fizycznie. Na skutek
tego ludowa masa słowiańska na ogół pozostała przez długi czas słowiańską. W
niektórych państewkach, które się Niemcom dobrowolnie podporządkowały,
pozostawiono też słowiańską szlachtę, a nawet dynastie panujące przy życiu.
Ziemie słowiańskie na zachód od Odry stały się po niemieckim podboju świadkiem
drugiego procesu, tj. niemieckiej kolonizacji i germanizacji olbrzymich mas
słowiańskich. Proces ten trwał nieprzerwanie od podboju obecnego niemieckiego
wschodu aż do chwili dzisiejszej. Germanizacja posuwała się wprawdzie
systematycznie, ale bardzo powoli i opornie. Jeszcze do dzisiejszego czasu nie
zdołano zgermanizować Łużyczan, którzy przetrwali w ilości około 400 000 ludzi.
Jeszcze w XVIII stuleciu resztki ludności słowiańskiej na zachód od Odry mówiły
swoim językiem, który zachował się w pisanych zabytkach do dziś. Za czasów
Lutra właściwie całe wschodnie Niemcy mówiły po słowiańsku. Jeszcze przy końcu
XVIII stulecia w czasie rozbiorów Polski w tak zwanej kuźnicy kołłątajowskiej
dyskutowano projekt połączenia dynastycznego Polski ze Saksonią. W ówczesnej
bowiem Saksonii mieszkała wielka ilość Słowian, którą politycy polscy mieli
zamiar obronić przed germanizacją.

Żywioł słowiański wewnątrz niemieckiego organizmu walczył nawet po
zgermanizowaniu go. Był to typ walki zastępczej. Po prostu żywioł ten, któremu
zniszczono jego kulturę i jego organizację społeczną, czuł się w niemieckich
warunkach zbyt obco i starał się o zrzucenie jarzma niemieckiej kultury,
walcząc z jej centrami czy też upostaciowaniami. Dziś uczeni badający historię
Słowiańszczyzny wysuwają hipotezę, że średniowieczne wojny chłopskie były
właściwie buntami chłopskiego elementu słowiańskiego przeciw niemieckim panom.
Jest też wysoce prawdopodobne, że słowiańska krew była tym podłożem, które
przyjęło niemiecki protestantyzm religijny. Trzeba bowiem pamiętać, że Niemcy
nawrócili pogan połabskich gwałtem i wbrew ich woli na chrześcijaństwo. Skutek
tego nawrócenia siłą na chrześcijaństwo był taki, że zgermanizowane elementy
słowiańskie uważały chrześcijaństwo niejako instynktownie za wiarę obcą. Dawali
tedy zgermanizowani Słowianie materiał do wszystkich rewolucyj religijnych, nie
wyłączając ostatnich eksperymentów z niemieckim neopoganizmem współczesnym.

[psie.pole]

2. Nieco o ruchu reslawizacyjnym po wojnie światowej


Dopóki naród niemiecki był w okresie powodzenia, ekspansji i rozmachu, dopóty
ta zgermanizowana masa słowiańska powiększała niemiecką potęgę. Nie miała ona
najzupełniej, lub też posiadała bardzo rzadko świadomość swego słowiańskiego
pochodzenia. Już jednakże po pierwszej wojnie światowej masa ta zaczęła się
ruszać. Zaczęły się szerzyć nawet wewnątrz granic Rzeszy Niemieckiej bardzo
ciekawe, choć dość sporadyczne, powroty do słowiańskiego pnia. (Oczywiście w
Polsce i Czechosłowacji powroty te były bardzo liczne.) Działały w budzeniu się
tego procesu rozmaite przyczyny. Przede wszystkim oddziaływała na wyobraźnię
zniemczonych Słowian klęska Niemców i renesans polityczny Słowiańszczyzny,
która posunęła była swe granice polityczne dość daleko na zachód. U wschodnich
granic Niemiec pojawiły się nowe państwa słowiańskie, tj. państwo polskie i
państwo czeskie, wydarte spod niemieckiego zaboru. Pojawienie się to
przypominało zgermanizowanym Słowianom ich pochodzenie i zwracało uwagę na
zmiany zaszłe w procesach etnicznych.

Bardzo ciekawym świadectwem literackim tych procesów jest książka niemieckiego
dyplomaty Rudolfa Nadolnego. Jest to odpowiedź na książkę Masaryka,
zatytułowaną „Nowa Europa”. Masaryk starał się w niej przekonać zarówno czeską,
jak i też pozaczeską opinię publiczną, że Niemcy, podlegający doktrynie
pangermańskiej, realizują od wieków program Drang nach Osten. Książka ta
powstała w czasie pierwszej wojny światowej jako akt propagandy wewnętrznej i
zewnętrznej późniejszego prezydenta republiki czechosłowackiej, a następnie po
wojnie rozeszła się w kilku językach. Nadolny postanowił dać odpowiedź
Masarykowi i w ten sposób powstała jego książka. Gruntowne jej streszczenie i
omówienie znajdzie czytelnik w mojej książce dotyczącej niemieckiego rasizmu.
Tutaj ograniczymy się jedynie do streszczenia końcowego rozdziału tej książki,
zajmującego się przyszłością mieszanego niemiecko-słowiańskiego obszaru,
położonego pomiędzy Wisłą a Karpatami, Łabą i Lasem Czeskim. Zadaje on sobie
pytanie, czy kraj ten ulegnie dalszej slawizacji czy germanizacji, czy też
powstanie tam coś nowego, tak jak to się dzieje dość często na terytoriach
narodowo mieszanych. Niemiecki dyplomata wypowiada się za trzecią
ewentualnością. Wierzy on poważnie w to, że na obszarze wschodnio-połabskim
powstanie całkiem nowy naród, mianowicie naród wschodnio-połabski.

Przypatrzmy się tokowi myśli niemieckiego dyplomaty o słowiańskim nazwisku i
słowiańskiej niewątpliwie krwi. Słowiańsko-niemieckie terytorium mieszane –
powiada Nadolny – jest starym krajem niemieckim. Ludy słowiańskie są tam
cudzoziemcami, ściśle mówiąc emigrantami na niemieckim obszarze. Mimo to, nie
twierdzi Nadolny, że Słowianie nie mają na tym terenie praw obywatelskich.
Prawa te są jednakże prawami imigrantów. Nawet jeśli Słowianie mieszkają na
tych obszarach w masie, to nie mogą oni nadawać im swego wyglądu narodowego.
Nadolny uważa za wielkie nieszczęście rozwój nadmiernego nacjonalizmu. Wedle
niego tajemnicą rozwoju jest odnawianie się narodów i cywilizacji. Odnawianie
się to jest rezultatem mieszania się rozmaitych elementów narodowych. Stosunki
współżycia niemiecko-słowiańskiego oraz pierwsza wojna światowa doprowadziły do
niesłychanego pomieszania narodowego na omawianym terytorium. Rewizja granic
– oświadcza Nadolny – nic tu nie zdoła naprawić. Ludzie między Łabą i Wisłą są
wymieszani na podobieństwo dwóch miar zboża. To, co w tej dziedzinie
obserwujemy – powiada – wygląda właśnie na stadium rozwojowe jakiegoś nowego
typu narodowego niemiecko-słowiańskiego.

Już dzisiaj – wywodzi autor – można z całą pewnością twierdzić, że istnieje
odrębny typ człowieka wschodnio-połabskiego. Różni się on dość poważnie zarówno
od zachodnio-połabskiego Niemca, jak też od czystego Słowianina zza Wisły. Nowy
ten typ nie jest jeszcze jednolity. Zależy on od elementów, jakie się na niego
złożyły. Typ ten cechują pewne zjawiska językowe, ogólno-cywilizacyjne, a
zwłaszcza wspólne rysy charakteru narodowego. Na skutek tej mieszaniny w
mieszanej sferze słowiańsko-niemieckiej obserwujemy wielką ilość wybitnych
czynów i ludzi, a Berlin, Drezno i Praga są uznane nie bez powodu za ważne
centra duchowe i polityczne.

Specjalny, nowo powstający typ narodowy, jakim jest typ wschodnio-połabski,
jeszcze się nie zdołał uświadomić, nie mówi się o nim ostatecznie ani też się
go nie bada. Dzieje się to wedle autora z tego względu, że dotychczas
rozpatrywano ludzi tej strefy geograficznej pod kątem przynależności do żywiołu
niemieckiego albo słowiańskiego, pod kątem walki obu elementów etnicznych.
Tymczasem celem tych elementów nie jest wzajemne zwalczanie się, lecz wzajemne
zjednoczenie się i stworzenie narodu.

Oprócz tego każe Nadolny pamiętać, że nowo powstający typ narodowy nie jest
wszędzie jednakowy. Dziś jeszcze można w tej strefie obserwować całą gamę typów
począwszy od czysto niemieckiego aż po czysto słowiański. Mimo to jednak, bez
względu na język, wiąże te typy pewne podobieństwo. Nie darmo np. Czechów
nazywają słowiańskimi Prusakami. Tysiącletnie wpływy niemieckie doprowadziły
Czechów do tego, że stali się oni podobni do Prusaków. To samo twierdzi Nadolny
o polskich elementach na odcinku północnym i na Śląsku. Bez względu na to, czy
mieszkają ci ludzie po tej, czy po tamtej stronie dzisiejszej granicy polsko-
niemieckiej, stali się oni na skutek wielorakich wpływów niemieckich innymi
ludźmi, nie podobnymi do Polaków ze wschodu.

Najciekawsze jednak, że ten nowy naród wschodnio-połabski ma mówić po
niemiecku, co więcej miałby mieć niemiecką kulturę. Uspokaja przytem autor
prezydenta Masaryka, że to nie będzie żadna germanizacja żywiołu słowiańskiego.
Od czegóż spekulacje prehistoryczne. Przecież omawiane terytoria były w bardzo
dawnych okresach wedle Nadolnego germańskimi. A zatem Słowianie zaszedłszy tam
zdobyli pewne prawa, ale tylko prawa do życia. Niemcy natomiast mają prawa
gospodarza, prawa do swej mowy i kultury, do czego Słowianie musza się
dostosować. Książkę swą kończy autor jakby manifestem wiary w wyższą wartość
cywilizacyjną i rasową, nowego narodu wschodnio-połabskiego. Będzie on –
powiada – kuźnią wielkich ludzi takich jak Hus, Herder, Wallenstein i Moltke,
Kant i Kopernik.

Książka Nadolnego jest dla naszego zagadnienia dokumentem pierwszorzędnej wagi.
Cóż właściwie Nadolny proponuje? Oto ni mniej ni więcej tylko wy-tworzenie na
wschód od Łaby nowego narodu mówiącego wprawdzie po niemiecku, ale mającego
swoją własną a odrębną od reszty Niemców świadomość narodową. Istotą tej
odrębności jest w przedstawieniu Nadolnego poczucie dużej przymieszki krwi
słowiańskiej na terytorium niemieckim. Powstałby zatem naród mówiący wprawdzie
po niemiecku, ale nawiązujący do słowiańskości, a co za tym idzie do
Słowiańszczyzny. Nasuwa się tu pytanie, czy była to ze strony autora
fantastyczna utopia, czy też taki „naród wschodnio-połabski” mógł rzeczywiście
powstać. Pytanie to ma charakter nie tylko czysto teoretyczny, akademicki.
Pozytywna albo negatywna odpowiedz na to pytanie może mieć także znaczenie
polityczne. Pozy­tywna odpowiedź na to pytanie może się stać ważną wskazówką
etnogenetyczną wpływająca istotnie na sformowanie się obecnie na terytorium
pomiędzy Odrą i Nysą, Łabą i Salą nowych a właściwie starych; słowiańskich
elementów narodowych.

W rzeczywistości idea Nadolnego nie była ideą utopijną. Tego bowiem typu naród,
o jakim myślał Nadolny, rzeczywiście istnieje, a nawet posiada swe własne
państwo. Narodem tym jest naród irlandzki. Irlandczycy, należący do rodziny
narodów celtyckich, różniący się od Anglików językiem, religią, obyczajami i
kulturą, ulegli w ciągu swoich dziej

[psie.pole]

3. Zagadnienie państwa łużyckiego


Południe terytorium słowiańskiego dzisiejszych Niemiec Wschodnich zamieszkiwali
Łużyczanie. Była to, jak pisze dr Gołąbek, przestrzeń znaczna, Na południe
mianowicie graniczyli Łużyczanie z Czechami, na północ sięgali daleko za
Berlin, na wschodzie stykali się bezpośrednio z plemionami polskimi, na zachód
rozciągali swe posiadłości aż do dzisiejszej Wirtembergii, czyli mówiąc
dokładniej mieszkali miedzy Salą, Hawelą, Odrą, Bobrą, Kwisą i Górami
Sudeckimi, skąd na zachód sięgali aż do Werry i Fuldy, na południe pod
Jabłoniec i górę Jeszted. W owych odległych czasach zaliczano do Łużyczan
jeszcze inne plemiona jak Chudiców, Głomaczów i Dalemińców nad Muldą, przy czym
należy wiedzieć, że stosunkowo dość długo Łużyczanami nazywano tylko
mieszkańców terenów nad Dolna Sprewą, czyli obecnych Dolnych Łużyczan,
natomiast obecni Górni Łużyczanie nosili nazwę Milczan.

Dziś są Łużyczanie najmniejszym ludem słowiańskim. Resztki jego siedzą rozbite
w królestwie saskim i pruskim, w regencjach budziszyńskiej, legnickiej i
frankfurckiej. Oficjalna niemiecka statystyka za rok 1926 podaje na całym
terytorium łużyckim tylko 71.000 Łużyczan. Jeszcze w roku 1910 ta sama
statystyka podała 111.167 Łużyczan. Sami Łużyczanie oceniali swą liczebność w
roku 1926 na 200.000 do 250.000 ludzi. Mimo wszystkich przeciwności losów
Łużyczanie twardo trzymają się przy życiu. Ewald Müller w książce wydanej w
roku 1893 oblicza ilość Łużyczan na 63.000. Wysuwa on przypuszczenie, że za lat
60 Łużyczanie wymrą całkowicie, licząc się z przypuszczalnym ich rocznym
ubytkiem 1000 ludzi. Tymczasem minęło lat 50 a Łużyczan raczej przybyło nawet,
wedle niemieckich statystyk. Tenże sam autor przytacza w tym związku
przewidywanie Niemców z czasów Lutra, wedle którego Łużyczanie mieli wymrzeć za
lat sto. Minęły jednak cztery stulecia, a Łużyczanie żyją, trzymając się swego
języka, a nawet w ostatnim ćwierćwieczu bardzo poważnie rozwinęli swe życie
narodowe we wszystkich dziedzinach. Ostatnio zaś Łużycko-serbski Komitet
Narodowy stwierdza na podstawie danych statystycznych z r. 1939, że liczba
Łużyczan waha się od 400 do 500 tysięcy ludności.

Początkowo przed podbojem niemieckim żyli Łużyczanie swoim własnym życiem
państwowym, rządzeni przez rodzimych książąt, których, potomkowie w linii
żeńskiej żyją do dziś. Już Karol Wielki przez założenie marchii wschodnich,
między którymi znajdowała się nad Salą Marchia Łużycka, dał początek idei
podboju Łużyczan. Istotny podbój rozpoczął król Henryk I w roku 928, a
zakończył margrabia Gero w roku 963. Łużyczanie po podbiciu robili szereg
powstań przeciwniemieckich. W roku 1002 Bolesław Chrobry odebrał Łużyce
Niemcom. Polacy walcząc z Niemcami byli w posiadaniu Łużyc do roku 1031. Od
ustąpienia naszych przodków z Łużyc pozostali już w nich Niemcy aż do
wkroczenia na terytorium łużyckie wojsk radzieckich i polskich w roku 1945.
Wprawdzie były czasy, kiedy Łużyce należały do Czech, ale Czechy pozostawały w
zależności od Niemiec.

Po niemieckim podboju zepchnięto Łużyczan do najniższych warstw społecznych,
wyniszczając ich pod względem biologicznym, kulturalnym i narodowym. Łużyczanie
przeżyli przez te z górą tysiąc lat prawdziwe piekło udręki i poniżenia. Mimo
to utrzymali swą narodowość i swój język na szczątkowym terytorium, sterczącym
jak dwie skaliste, małe wysepki, oblane niemieckim morzem. Uratowało Łużyczan
kilka okresów wolnościowych, które Niemcy przeżywały. W tych to okresach
zaczynali Łużyczanie pisać w swoim języku i uratowali w ten sposób swoją
narodowa odrębność. Po raz pierwszy taką sposobność uzyskali Łużyczanie w
czasie reformacji, która dała początek piśmiennictwa w języku łużyckim. Po tym
duży krok naprzód postąpili w okresie romantyzmu. Niemiecki romantyzm,
emocjonujący się wszystkim, co wybiegało poza dotychczasowy schemat,
zainteresował się także Łużyczanami i podnosi w ten sposób dość wysoko sympatie
dla łużyckich odrębności kulturalnych. Odbiły się także na możliwościach
łużyckich lata 1848–1850. Najbardziej jednak brzemienna w następstwa była dla
Łużyczan pierwsza wojna światowa. Wtenczas to Łużyczanami zainteresowali się
Czesi, którzy chcieli włączyć do Czechosłowacji przynajmniej Górne Łużyce,
przylegające do Czech. Czesi sfinansowali odpowiednią akcję polityczną i
kulturalną na Łużycach. Łużyczanie wysłali nawet swego przedstawiciela na
konferencję pokojową, oczywiście w charakterze nieoficjalnym. Ten cały okres
został wzmocniony przez to, że Niemcy przeszły okres względnej swobody
politycznej zakończony dopiero rewolucją hitlerowską. W tym okresie Łużyczanie
zorganizowali się dość dobrze pod względem oświatowym, gospodarczym a nawet
politycznym. Dopiero system hitlerowski tuż bezpośrednio przed wojna wyrządził
Łużyczanom wielkie szkody, likwidując ich narodowy dorobek ostatnich
dziesięcioleci.

Rozwiązanie zagadnienia państwa łużyckiego nie jest łatwe. Łużyczanie
rozpatrywani jako lud mówiący swym własnym, słowiańskim językiem są narodem
małym, po prostu malutkim. Sami nie mogliby oczywiście zorganizować i utrzymać
swego własnego państwa. Terytorium ich składa się z dwu nie połączonych ze sobą
wysp łużyckich, tj. Łużyc Górnych i Dolnych. Oba te terytoria różnią się
pomiędzy sobą dość znacznie pod względem językowym i religijnym. Dolne,
protestanckie Łużyce, mówią narzeczem bardziej zbliżonym do polszczyzny,
podczas gdy Górne, przeważnie katolickie Łużyce zbliżają się językowo bar­dziej
do czeszczyzny. U Łużyczan zaznaczają się wielkie sympatie słowiańskie. Starsze
pokolenie budowało raczej na Czechach. Przed wojną zaczęła nurtować w młodym
pokoleniu łużyckim myśl oparcia się o Polskę. Wynikało to przede wszystkim z
tego, że Łużyczanie, żyli w Niemczech. razem z. Polakami i stad szły silniejsze
wzajemne kontakty.

Do Łużyc, zwłaszcza Górnych, wysuwają pretensje Czesi, na zasadzie
przynależności Łużyc w pewnym okresie do korony czeskiej. Rozwiązanie to miało
po poprzedniej wojnie światowej nawet pewną rację. Śląsk miał należeć wtedy do
Niemiec. Łużyce zatem nie mogłyby się utrzymać jako państwo samodzielne, będąc
otoczone z trzech stron niemieckimi posiadłościami. Obecnie jednakże, kiedy
Śląsk wrócił do polskiej macierzy takie same pretensje do Łużyc może wysuwać
Polska na podstawie ich przynależności do Polski za czasów pierwszych Piastów.
Zarówno jednak polska jak też czeska inkorporacja Łużyc nie byłaby na miejscu.
Łużyczanie powinni otrzymać dla swego narodu odrębne państwo, gwarantowane
przez Organizację Narodów Zjednoczonych.

Trudno byłoby mi tutaj dokładnie określać granice tego nowego państwa
słowiańskiego. Chciałbym tylko zastanowić się nad głównymi zasadami tego tworu
państwowego. Nie można i nie należy tworzyć malutkiego państwa ograniczonego do
Łużyczan mówiących dziś po łużycku. Byłby to twór bardzo słaby. Należy obecnie
stworzyć wielkie, najmniej dwumilionowe a nawet trzymilionowe państwo łużyckie
podobne w swej strukturze i w swym charakterze socjologicznym do państwa
irlandzkiego. W nowym państwie łużyckim Łużyczanie nie zgermanizowani musieliby
posiąść możność reslawizacji swych zgermanizowanych ziomków. W ciągu lat
kilkudziesięciu możnaby przez system szkolny nauczyć na powrót Łużyczan
mówiących dziś po niemiecku, języka łużyckiego, tak jak uczy się dziś
Irlandczyków mówiących po angielsku języka irlandzkiego. W związku z tą zasadą
granice państwa łużyckiego i jego terytorium musza być tak ustalone, aby
dzisiejszy ośrodek mówiących po łużycku Łużyczan mógł sprostać zadaniom
reslawizacji państwa. Aby temu zadaniu Łużyczanie mogli sprostać, trzeba
koniecznie doprowadzić do terytorialnego połączenia pomiędzy Łużyczanami
Górnymi i Dolnymi. Z przestrzeni oddzielającej oba te szczepy należy wysiedlić
Niemców, a na to miejsce osiedlić ludność łużycką. W ten sposób pow

[psie.pole]

4. O państwo reslawizacyjne Połabian


Na północ i północny-zachód od Łużyczan oraz na zachód od Odry mieszkały dwa
ludy tzw. połabskie, tj. Obotryci na zachodzie i Weleci na wschodzie. Do grupy
obotryckiej wchodziły następujące szczepy: Obotryci w ścisłym tego słowa
znaczeniu, Warnowie i Wagrowie. Do grupy weleckiej należeli: Ratarowie,
Doleńcy, Czrezpienianie, Chyzini, Morzyczanie, Linianie, Hawolanie albo
Stodoranie, Sprewianie i prawdopodobnie Lubuszanie. Bardzo dla omawianych przez
nas zagadnień ważni Drzewianie, mieszkający na zachód od Łaby wokół Lüneburga,
należeli albo do Obotrytów, albo też do Weletów.

Niestety ta gałąź zachodnich Słowian uległa germanizacji o wiele szybciej i
gruntowniej. Najdłużej opierali się jej kresowi, załabscy Drzewianie, których
język zaginął w drugiej połowie XVIII stulecia. Wedle danych historyka
Zachodniej Słowiańszczyzny Widajewicza Niemcy dopiero po wydaniu zakazu
używania nienawistnej słowiańskiej mowy mogli zlikwidować tak daleko na zachód
wysunięty cypel słowiański. Ale znamienna rola Drzewian nie kończy się na tak
długim zachowaniu słowiańskości – pisze Widajewicz – jeszcze jeden szczegół z
ich przeszłości godzien jest uwagi. Oto zostały po nich zabytki piśmienne,
jedyne obszerne zabytki, jakie po dawnych Połabianach posiadamy. Odgrywają one
rolę słowiańskiego testamentu, gdyż powstały w najostatniejszej fazie zaniku
Drzewian. Mieszkaniec tych stron Jan Parum Schultze (1678—1734) opracował
kronikę, w której opisał zwyczaje i tryb życia tamtejszych Słowian, a pastor
Chrystian Hennig zestawił w początkach XVIII wieku słownik ich mowy. Dla
badaczy języka połabskich Słowian są to zabytki nieocenionej wartości. Dziad i
ojciec Schultzego znali dobrze ojczystą mowę, siostra rozumiała niewiele, a
młodszy brat nic już nie pojmował. Zapisał więc Schultze znamienną uwagę: „Gdy
ja i je­szcze ze trzy osoby umrzemy, nikt już wiedzieć nie będzie, jak po
słowiańsku nawet psa nazwać”.

Mimo tego, że Słowiańszczyznę połabską zgermanizowano szybciej i bez reszty,
nie zanikła tam świadomość słowiańska. Jest ona rozlana dość szeroko. Kto był
po wojnie światowej u tzw. Wendów Lüneburskich, tj. właśnie u Drzewian, ten wic
o tym, że ci Wendowie posiadają świadomość swej przynależności szczepowej w
bardzo wybitnym stopniu. Swą wendyjską przynależnością wyraźnie się szczycą i
chlubią. To samo jest w Meklemburgii, gdzie świadomość słowiańska utrzymała się
specjalnie u szlachty, dawniej słowiańskiej, a dziś zgermanizowanej. Podobno u
szla­chty tej od jakiegoś czasu utrwala się zwyczaj, że je­den ze synów w
rodzinie uczy się jakiegoś żyjącego języka słowiańskiego. Poważną też
świadomość słowiańską posiada Rugia, pomimo to, że najprędzej dała się
zgermanizować. A poza tym rozbudza się ta świadomość na całym terytorium
słowiańskim, dawniej zamieszkałym przez Połabian. Przed wojną obecną np.
przyszedł do Instytutu Zachodnio–Słowiańskiego w Poznaniu list od Niemca z
Kilonii, donoszący o tym, że piszący list doszedł na podstawie badań nad
historią swojej rodziny do przekonania, że w nim nie płynie ani kropla krwi
niemieckiej. Wobec tego autor listu prosi o wskazówki, jak ma się nauczyć
języka polskiego, jako najbliższego języka dawnych jego przodków, który to
język bez śladów zaginął.

Oczywiście tak prosto zagadnienia połabskiego rozwiązać nie można, jak to
zrobił ów Kilończyk. Myśląc o reslawizacji Połabian, można się oprzeć jedynie o
testament językowy upartych Drzewian. Po prostu musi się znaleźć pewna ilość
Słowian połabskich, która wróci do swego zamarłego już języka, a następnie
stanie się kadrą reslawizacyjną na terenie zamieszkałym przez Słowian
połabskich mówiących dziś po niemiecku. Nonsensowna utopia – powie niejeden –
naród, który przestał mówić swoim językiem nie wraca już do niego. Otóż nie!
Znowu jesteśmy obecnie świadkami takiego niezmiernie ciekawego zjawiska
socjologicznego. Dowodu na możliwość powrotu do swego starego języka
dostarczają nam Żydzi palestyńscy, którzy w pokaźnej ilości wrócili do języka
hebrajskiego, wymarłego o wiele dawniej, aniżeli język słowiańskich Drzewian.
Zapewne, że świadomość narodowa Żydów jest o wiele większa, aniżeli świadomość
narodowa Połabian. Ale i ta ostatnia istnieje przynajmniej w zarodku, na co
starałem się przytoczyć dowody. Państwo zatem Połabian, będące instrumentem
reslawizacji, byłoby państwem ilustrującym proces powstawania państwa
żydowskiego w Palestynie. W skład państwa połabskiego, które można by nazwać
państwem Wendow (Wendland), powinnyby wejść wszystkie ziemie Obotrytow i
Lutykow oraz te skrawki dawnej Słowiańszczyzny, które nie wejdą ewentualnie w
skład państwa łużyckiego albo czeskiego. Byłoby to państwo duże, oparte o Morze
Niemieckie i Bałtyckie, graniczące z Polską, Łużycami, Niemcami i Danią. W
państwie tym znajdowałyby się tak wielkie miasta, jak Berlin, Magdeburg,
Lubeka, Kilonia i Hamburg. Przez długi jeszcze czas językiem potocznym a nawet
urzędowym w państwie połabskim byłby język niemiecki. Język połabski dopiero by
powoli wprowadzano. Wprowadzono by go najpierw ochotniczo, a w miarę
upowszechnienia wprowadzono by go do urzędów. Organizacja Zjednoczonych Narodów
byłaby protektorem państwa połabskiego, pilnując, aby elementy chcące się
reslawizowac nie były narażone na terror i szykany Niemców o hitlerowskim
poglądzie na świat.


5. Reslawizacja jedyną gwarancją uspokojenia Niemiec


Na zakończenie tej broszury chcę się zastanowić nad wpływem, jaki wywarłoby
stworzenie państwa łużyckiego i państwa połabskiego na niemieckie możliwości
zaborcze. Zarówno poprzednia, jak i obecna wojna światowa, wykazały, że Niemcy
są narodem niebezpiecznym dla pokoju światowego. W obu tych wojnach wykazały
one niesłychanie zaborczy charakter, który oczywiście nie tak prędko się zmieni
i który będzie ich pchał do dalszych awantur wojennych, o ile tylko zmienią się
warunki dzisiejsze. Pokuszę się tu o odpowiedź na pytanie, dlaczego niemiecki
charakter narodowy ma tak silne rysy zaborczości. Za pierwszą i najważniejszą
przyczynę zaborczości niemieckiej uważam właśnie udany zabór ziemi
słowiańskiej. Najpierw zabór ten niesłychanie powiększał niemiecki potencjał
narodowy, co dawało Niemcom przewagę ilościową nad innymi narodami
europejskimi, a zatem nie tylko ufność we własne siły, ale też możność
prowadzenia zwycięskich wojen zaborczych. Niezmiernie też ważną przyczyną
niemieckiej zaborczości była kompletna bezkarność podboju Zachodnich Słowian.
Każdy niemiecki polityk myślał, że jeśli udały się dotychczasowe podboje, to
udadzą się następne. Obecnie wprawdzie ponieśli Niemcy wielką klęskę militarną,
ale nie jest pewne, czy sprowadzi to w ich charakterze narodowym takie zmiany,
że zaniechają oni na przyszłość polityki podboju.

Stworzenie w ostatecznym traktacie pokojowym dwu projektowanych tutaj państw
reslawizacyjnych, pomniejszyłoby przede wszystkim bardzo poważnie niemiecki
potencjał wojenny. Niemcy staliby się narodem tak wielkim jak europejscy
Anglicy, Francuzi, czy też Włosi. Wielkość ta gwarantowałaby Niemcom narodowy i
państwowy byt oraz możliwości poważnej twórczości cywilizacyjnej, odbierałaby
im natomiast realne możliwości podboju innych sąsiednich narodów. Powstanie
państw zachodnio-słowiańskich byłoby wreszcie widocznym zadośćuczynieniem za
krzywdy, jakie Niemcy Słowiańszczyźnie wyrządzili. To odstręczałoby w
przyszłości od wszelkich zamysłów zdobywczych oraz powstrzymywałoby ich od
rzucania hasła Drang nach Osten.

Po powstaniu państw zachodnio-słowiańskich za Odrą upadłby raz na zawsze, bez
jakiejkolwiek możliwości odrodzenia się, najpotworniejszy twór historii, tj.
państwo pruskie. Z państwem tym zniknęłyby z terenów Europy tradycje
Hohenzollernów, tradycje Fryderyka zwanego Wielkim, Bismarcka, Wilhe

[psie.pole]

www.serbski-institut.de/

[psie.pole]

home.t-online.de/home/320051871311/domneu.html

[Gość: antifa]

chyba sam w to nie wierzysz, polski naziolku!

[Gość: alois]

skieruj takie bajki do fiodorusa. on tobie uwiezy ;-)

[Gość: sztylet69]

Ludzie, o czym wy mowicie?? Czy ktos z was byl na Luzycach? Przeciez tam jezyk
serbski zyje tylko w kilku wioskach!! A poza tym oni wcale nie chca do Polski,sa
zadowoleni z obywatelstwa niemieckiego. Kiedys nawet przy wodce opowiadali mi
serbskie kawaly o Polaczkach. Jak jada do Polski na zakupy to mowia ze
sprzedawcami i miedzy soba po niemiecku itd.
Ta dyskusja byla juz wielokrotnie maglowana na forum slowianskim gazety.pl...

Aha, podczas badan spolecznych na Luzycach pytalem ich o 1 maja, co o tym sadza,
ze nie bedzie juz tak szczelnej granicy z Polska i Czechami. Oni sie boja taniej
sily roboczej. I tak juz maja ciezko z praca i znakomita wiekszosc Luzyczan
wyjechala na Zachod, a teraz jeszcze z niepokojem patrza na najazd polskich
tanich robotnikow, polskich zlodzieji itp

Bylem w wiosce Rogow/Horno-cala jest pusta,bo mieszkancow wysiedlono a teren
zajmie kopalnia wegla brunatnego.Oczywiscie pierwsze skojarzenie to
Polak-zlodziej, bo Polacy przyjezdzaja i okradaja te domy z materialow
budowlanych i wykonczeniowych.

Zapomnijcie o mrzonkach pt polskie Luzyce. My cywilizacyjnie nic im dac nie
mozemy. Wielu Serbow twierdzi ze Polacy nie potrafia tolerowac mniejszosci
narodowych, oni maja kontakt z Lemkami i Kaszubami. No i nie zapominajmy,co
Polska zrobila w 1947 roku Luzyczanom, ktorzy zostali na ziemiach miedzy Kwisa a
Nysa..

pozdr, wiecej trzezwego myslenia zycze
Sztylet 69
Forum Slowianskie
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12217

Kiedy Wloclawek wroci do Niemiec?

[wilym]

No wlasnie Fiodorus, przyjacielu...

[Gość: JB]

Niestety pamiętają...
Na targach książki w Warszawie co roku są przedstawiciele wydawnictwa Domowina.
Sympatyczni ludzie. Ale za Polską nie tęsknią (przynajmniej taką jaką mamy
dziś).
Opowiadali mi o wioskach wysiedlonych spod Krosna Odrzańskiego. Trzy wioski,
które przetrwały niemieckich bismarków i innych naziolów, nie przetrwały
wysiedleń.

VJB

[Gość: sztylet69]

Znam te wioski. Jedna z nich jest slynne Chlebowo: pierwotnie nazywala sie
"Niemaszchleba" i byla to jedyna miejscowosc w Polsce z pelnym zdaniem w nazwie.
Niestety, komunisci wywalili Luzyczan z wioski,a potem stwierdzili ze taka nazwa
nie moze byc, bo jak to brzmi. W komunistycznym pasntwiue kazdy ma chleb,a tu
taka niepoprawna nazwa... I zmienili, naprawde tak to wygladalo.

To nie tylko te trzy wioski, wiosek luzyckich w Polsce bylo wiecej. Dzisiaj zyje
tylko jeden polski Luzyczanin, w worku turoszowskim. Ostal sie tylko dlatego,ze
mial polskich krewnych to go zostawili.

Itd, Luzyczaie naprawde nie kochaja Polski i Polakow; w koncu przesladowalismy
ich razem z ruskimi... Oni boja sie,ze w Polsce spotkalby ich los Lemkow, wiec
woleli do Niemiec. Bo w Niemczech jest przynajmniej cywilizacja i poszanowanie
dla prawa.
pozdr

[Gość: JB]

Niemaschkleba... To o te wioski chodziło. W pozostałych miejscowościach
łużycznie nie stanowili skupisk. W worku Turoszowskim jest Serb. Widziałem o
nim program. Ciekawy.

Co do miłości do Polski, to na pewno nie jest to wrogość. Łużyczanie jeśli chcą
zachować swoją tożsamość muszą patrzeć w stronę Polski.

Jak Niemcy w Polsce, tak i my...

[bolko_turan]

Sztylecie, myslisz ze Luzyczanie bez polskiej pomocy przetrwaja? Myslisz ze
reslawizacja Luzyczanom sie bez polskiej pomocy uda? Niemcy mieszaja w Polsce,
wiec w koncu powinni rowniez Polacy w Niemczech mieszac... tymbardziej ze
NRDowcy w Niemczech sa coraz bardziej dyskryminowani, a niemieckosc swa
atrakcyjnosc traci. Obecnie zwala sie wine za toczacy sie upadek Niemiec
NRDowcom - w takiej sytuacji trzeba im ich slowianskie korzenie przypomniec, ich
slowianska tozsamosc budzic, przypomniec ze ich miasta slowianskie nazwy nosza a
Slowianie nigdy tych miast nie opuscili.

A gdy Luzyczanie sa dyskryminowani, ich szkoly zostaja zamykane, dotyczy ta
dyskryminacja w koncu NRDowcow... wiec trzeba wszechNRDowska solidarnosc
przeciwko tym prawdziwym Niemcom budzic.

Jak Niemcy w Polsce, tak I my u Niemcow...




Nie chcę już być Niemcem!

Poniedziałek, 19 kwietnia 2004 - 16:25 CEST (14:25 GMT)


24-letni obywatel Niemiec Ludwig K. z Berlina, po szoku wywołanym wizytą w b.
obozie koncentracyjnym Stutthof nie chciał wracać do kraju. Dla jego dobra
deportowano go do Niemiec.

Berlińczyk przyjechał do Polski w ubiegłym tygodniu z 12-osobową wycieczką z
Niemiec. Turyści, oprócz zwiedzania Gdańska, zaplanowali m.in. wyjazd do
pobliskiego byłego obozu koncentracyjnego w Sztutowie. "Tam, zapoznawszy się
z historią tego miejsca, Ludwig K. doznał załamania nerwowego. Oświadczył, że
nie chce już wracać do swojej ojczyzny i mieć cokolwiek wspólnego z Niemcami.
Pozbył się też wszystkich dokumentów, które potwierdzały jego tożsamość" -
powiedział rzecznik prasowy Komendy Miejskiej Policji w Gdańsku, Adam
Atliński.
W sobotę wycieczka wróciła do Niemiec, a Ludwig K. pozostał w jednym z
gdańskich hoteli. Jego kierownictwo powiadomiło policję, że Niemiec grozi
popełnieniem samobójstwa. Po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy cudzoziemiec
został zbadany przez lekarza, który stwierdził, że nie wymaga on
hospitalizacji.

"W komisariacie Ludwig K. odmówił podpisania decyzji o swoim wydaleniu z
Polski. Zachowywał się bardzo spokojnie, choć mało mówił. Przepraszał nas.
Mówił, że jego rodzina walczyła na wojnie" - powiedział rzecznik policji.

Decyzję o deportacji niemieckiego turysty z terytorium Polski podjął w trosce
o jego bezpieczeństwo wojewoda pomorski. Młody Niemiec nie miał już przy
sobie żadnych pieniędzy i nie miał gdzie mieszkać - wyjaśnił rzecznik.
Decyzja została skonsultowana z konsulatem Niemiec w Gdańsku, który wydał
swojemu obywatelowi dokument umożliwiający przekroczenie granicy. Konwój
policyjny odwiezie Ludwiga K. do przejścia granicznego w Kołbaskowie (woj.
zachodniopomorskie).

em, pap

[Gość: sztylet69]

Ciesze sie widzac Ciebie Bolko tak daleko poza "naszym" forum :-))

Luzyczanie nigdy nie mieli ze strony polski pomocy. Powtarzam: Polska nie
pomogla znaczaco, poza propaganda w 1945 roku Luzycom.
Natomiast Czechy odwalaja swietna robote, to oni sympatyzuja z Luzyczanami,
pomagali im w protestach przy szkolach, drukowali im materialy (w tym slynne
naklejki na samochod- " Ł" w owalu, zamiast "D"), Czesi ksztalcili wielu
nauczycieli i ksiezy itd. W Czechach i w Slowacji ucza sie w szkolach o
Luzyczanach.A u nas temat znaja tylko fascynaci. Niedlugo, w polowie maja jade
na spotkanie mlodziezy polskiej, luzyckiej, niemieckiej i czeskiej, Ciekawe,co z
tego bedzie..
pozdr

[arnold7]

Gość portalu: sztylet69 napisał(a):

> Ciesze sie widzac Ciebie Bolko tak daleko poza "naszym" forum :-))
>
> Luzyczanie nigdy nie mieli ze strony polski pomocy. Powtarzam: Polska nie
> pomogla znaczaco, poza propaganda w 1945 roku Luzycom.
> Natomiast Czechy odwalaja swietna robote, to oni sympatyzuja z Luzyczanami,
> pomagali im w protestach przy szkolach, drukowali im materialy (w tym slynne
> naklejki na samochod- " Ł" w owalu, zamiast "D"), Czesi ksztalcili wielu
> nauczycieli i ksiezy itd. W Czechach i w Slowacji ucza sie w szkolach o
> Luzyczanach.A u nas temat znaja tylko fascynaci. Niedlugo, w polowie maja jade
> na spotkanie mlodziezy polskiej, luzyckiej, niemieckiej i czeskiej,
Ciekawe,co
> z
> tego bedzie..
> pozdr
>

Nic dziwnego - wspolnota Czechow, Slazakow, Luzyczan i Morawian wyraza sie w
herbie naszego historycznego panstwa majacego stolice w Pradze i oficjalnie
uznajacego narod slaski.

[arnold7]

A wklad Polski w kulture i tozsamosc tych narodow to ich wypedzanie.

[arnold7]

arnold7 napisał:

> A wklad Polski w kulture i tozsamosc tych narodow to ich wypedzanie.

I pieprzenie o oczekiwanym z radoscia przez te narody przylaczeniu do,
hehhe, "macierzy"

>

[pietaszekaleniemurzyn]

sami się wypędziliście a ruskie was przesiedliły hehehehe

[filozosia]

Witaj, ja byłam na Łużycach w Budziszynie. Dawno to co prawda było ale jednak.
Moje uwagi do Twojej wypowiedzi są następujące:
- wszystkie nazwy ulic były po niemiecku i serbsku
- nie miałam problemu z komunikowaniem się w języku polskim
- ludzie byli przesympatyczni
- na placu centralnym, stał dom towarowy z ogromnym napisem "Moda Polska"
Nie wiem jak to wygląda obecnie.
Pozdrawiam
ps może skończmy z idiotyzmami, że Polacy to złodzieje itp!!!!!!!!!!!

[Gość: malop]

1) Występują dwa języki
a)dolnołużycki
b) górnołużycki

Hymn Łużyc
w języku dolnołużyckim

Rjana Łužica

Rjana Łužica,
sprawna přećelna,
mojich serbskich wótcow kraj,
mojich zbóžnych sonow raj,
swjate su mi twoje hona!

Časo přichodny,
zakćěj radostny!
Ow, zo bychu z twojeho
klina wušli mužojo,
hódni wěčnoh wopomnjeća!


w języku górnołużyckim
Rědna Łužyca

Rědna Łužyca,
spšawna, pśijazna,
mojich serbskich woścow kraj,
mojich glucnych myslow raj,
swěte su mě twoje strony.

Cas ty pśichodny,
zakwiś radostny!
Och, gab muže stanuli,
za swoj narod źěłali,
godne nimjer wobspomnjeśa!

2) W latach 1003 do 1031 Łużyce były częścią Polski

3)W latach 1815 do 1871 roku w ramach reformy administracyjnej państwa
pruskiego północne Łużyce zostały włączone do nowoutworzonej Provinz Schlesien
(prowincji śląskiej)

4) po polsku
Domowina

Domowina została założona 13 października 1912 roku w Wojerecach (Hoyerswerda)
jako nadrzędny związek towarzystw i zrzeszeń serbołużyckich. Jako główny cel
postawiła sobie obronę demokratycznych interesów narodowych, pielęgnowanie
języka serbołużyckiego i kulturę Serbołużyczan. Swą działalność rozpoczęła na
Górnych Łużycach, później rozwijając ją także na Dolne Łużyce.

Od 1933 roku Domowina zreorganizowała się na zasadzie pojedynczego
członkowstwa. Kierownictwo Domowiny pozostało wierne swoim celom sprzeciwiając
się tzw. polityce "synchronizacji" i germanizacji. W 1937 roku Domowina została
zdelegalizowana przez hitlerowców za odmowę uznania Serbołużyczan jako "Niemców
mówiących po serbołużycku". Z Łużyc wygnano także inteligencję serbołużycką, m.
in. nauczycieli i duchownych.

Bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej w dniu 10 maja 1945 r., w
Chrósćicach (Crostwitz), wznowiono funkcjonowanie Domowiny, która w latach
powojennych zaangażowała się w serbołużycką działalność kulturalną, a tym samym
przyczyniła się do zachowania i pobudzenia świadomości narodowej.

W czasie NRD, podobnie do innych organizacji, Domowina była zarejestrowana
jako "socjalistyczna organizacja narodowa".

Po przewrocie w 1989 r. Domowina została przekształcona na Związek
Serbołużyczan, politycznie niezależną organizację narodową, która reprezentuje
interesy wszystkich Serbołużyczan.

Działalność kierownictwa ustala Prezydium Związkowe, w którym są reprezentowane
towarzystwa i związki Serbołużyckie.

Do Domowiny należy 17 regionalnych i ponadregionalnych towarzystw z Łużyc i 6
towarzystw zrzeszonych zagranicą: z Czech, Polski, Teksasa (USA) i Australii.

Borbora Felberowa
Referentka do Spraw Publicznych
Domowina
Póstowe naměsto 2
D-02625 Budyšin/Bautzen
tel: [phone]
fax: [phone]
email: [e-mail]
internet: Domowina
5) to samo po serbsku

Domowina z.t.

Domowina bu 13. 10. 1912 we Wojerecach jako třěšny zwjazk serbskich towarstwow
a zjednoćenstwow załožena. Wona staji sej zaměr, so za demokratiske narodne
zajimy Serbow zasadźeć a serbsku rěč a kulturu spěchować. Wona skutkowaše
spočatnje w Hornjej a pozdźišo tež w Delnjej Łužicy.

Wot lěta 1933 reorganizowaše so Domowina a dowoli mj. dr. tež čłonstwo
jednotliwcow. Wjednistwo wosta swojemu zaměrej swěrne a spjećowaše so přećiwo
t.mj. politice "gleichšaltowanja" a germanizaciji němskeho knježerstwa. W lěće
1937 je so Domowina- dokelž wotpokaza pomjenowanje "serbscy rěčacych Němcow" -
wot nacionalsocialistow zakazała. Serbska inteligenca wučerjo a duchowni, so z
Łužicy wuhnachu.

Njeposrědnje po skónčenju druheje swětoweje wójny bu Domowina dnja 10. meje
1945 w Chrósćicach znowa załoža. Wona wozrodźi serbske kulturne dźěło a
přinošowaše z tym k wobchowanju a wuwědomjenju narodneje identity ludu.

Z čas NDR bu tež Domowina jako "socialistiska narodna organizacija" deklarowana.

Po přewróće so Domwina prěstrukturowaše na Zwjazk Łužiskich Serbow, na
politisce njewotwisnu narodnu organizaciju, kotraž zajimy wšitkich Serbow
zastupuje.

Dźěławosć zarjada postaja Zwjazkowe předsydstwo Domowiny, w kotrymž su serbske
towarstwa a zwjazki zastupjene.

Domowinje přisłuša 17 regionalnych a nadregionalnych towarstwow Łužicy a 6
asociěrwanych towarstwow z wukraja z Čěskeje a Pólskeje republiki, z Texasa a
Awstralskeje.

Borbora Felberowa
Referent za zjawnostne dźeło
Póstowe naměsto 2
D-02625 Budyšin/Bautzen
tel: [phone]
fax: [phone]
email: [e-mail]
internet: Domowina

[fiodorus]

Witaj Malop :-)
Ciekawe co piszesz!
Chetnie wejdę na tego linka
Pozdrawiam!
Fiodorus

Fiedka - dlaczego wypedzono Luzyczan,

[arnold7]

Slazakow, Slowincow i innych z ziem tzw. odzyskanych?

[arnold7]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10650&w=11964059

[Gość: sztylet69]

"1) Występują dwa języki
> a)dolnołużycki
> b) górnołużycki"

Tak, ostatnio wreszcie ucieto dyskusje,czy dialekt slepjanski jest trzecim
jezykiem luzyckim.A byly takie teorie. To moze ciekawic nas, Polakow, bo idac od
Blot (Spreewald) na pd w kierunku Budziszyna, to Slepo i okolica jest ostatnim
regionem gdzie mozna sie w miare dogadac po polsku na wsiach. Problem: tutaj
luzyckim mowia tylko starsi ludzie, np okolo 60-70 lat. Uwaga: dogadac, to nie
znaczy prowadzic skomplikowane rozmowy o abstrakcyjnych rzeczach;ale np zapytac
o droge, o rzeczy zw. z przyroda, pogoda itp.

"> Hymn Łużyc
>"

W hymnie jest tez trzecia zwrotka,ale obecnie sie jej nie spiewa i nie podaje
zeby nie urazic Niemcow (tam jest o bojach z Niemcami).
Poprzedni hymn Luzyc mial melodie taka jak nasz "Mazurek Dabrowskiego", i
zaczynal sie podobnie: "Hisce Srbstwo nie zhubjene pokla my ziwjomy" [cytuje z
pamieci, moga byc bledy] czyli "Jeszcze Serbia nie zginela poki my zyjemy".


"> W czasie NRD, podobnie do innych organizacji, Domowina była zarejestrowana
> jako "socjalistyczna organizacja narodow"

Po prostu, czlonkostwo w Domowinie bylo automatycznie czlonkostwem w partii
komunistycznej, to byla organizacja afiliowana. Dzisiaj niektorzy chcieliby o
tym zapomniec, a niektorzy nie. Stad czesto na konserwatywnych wsiach spotykalem
sie z niechecia luzyckich rolnikow do Domowiny. Niektorzy sobie ciagle
wyciagaja, kto byl kapusiem w STASI a kto nie. Niektorzy dawni dzialacze
komunistyczni dzisiaj udaja wielkich luzyckich patriotow, ale to normalne.

pozdr, ciesze sie ze ten temat co jakis czas wyplywa. Wszystkim polecam wyjazd
do Budziszyna czy Chociebuza, wedrowke po wioskach luzyckich. Wtedy mozna
skonfrontowac to co sie wie o Luzycach w Polsce z tym co tam sie naprawde dzieje.

[Gość: sztylet69]

Tak, jednorazowy pobyt x lat temu nie daje zadnego pogladu na sprawe, wybacz..
Ja tam mam badania socjologiczne, znam wielu Luzyczan, znam wielu Polakow ktorzy
tam mieszkaja. Wiec odniose sie do tego,co napisalas:
-nazwy ulic: o tak, i nie tylko ulic,ale i placow, urzedow, stacji kolejowych,
obiektow turystycznych... Bo musza byc, urzedowo, tak jest zapisane w
konstytucjach landowych Saksonii i Brandenburgii. Do tego stopnia, ze nazwy
dwujezyczne sa w regionach, gdzie juz nikt nie mowi po luzycku. Ale zrob sobie
prosty test i sprobuj znalesc luzyckie napisy NIE URZEDOWE, tj nazwy sklepow
(jest ich doslownie pare), reklamy, szyldy (tylko pare), nazwy towarow itd. Poza
okolicami Chroscic, gdzie kultura serbska jest zywa, nie ma tego.Jest w
Budziszynie "Pjekarnja",ale sprzedawczynie nie mowia po Serbsku. Na Dln Luzycach
to juz w ogole katastrofa, nawet nie mowi sie jezykiem serbskim w domu.

-nie mialas problemu z komunikacja po polsku: i takie bzdury co rusz powtarzane
przez ludzi mnie dobijaja. Przy czytaniu-tak,zgodze sie,;ale normalna rozmowa
juz wymaga chociaz podstaw jezyka serbskiego. Ja mam pewne podstawy,ale i tak
musza mi czasem powtarzac, a jak mowia miedzy soba, normalnym tempem, to wtedy
zapomnij o polskim.
Np, pierwszy lepszy tekst z czytanki (a wiec ulatwiony pod katem nauki): "Nazymu
natwari sej liska domck.Do njeho staji sej bubonck, kiz be wosrjedz cernow
namakala" I teraz wyobraz sobie, ze ktos mowi to jeszcze szybko i zakcentem
serbskim (akcent na pierwsza sylabe). A akcenty i wymowa zmienbiaja sie zaleznie
od dialektu (np w Slepo mowia inaczej) itd.

-ludzie byli przesympatyczni: prawda, prawda, prawda. Niekotrzy nas nie
lubia,ale to tylko niektorzy (np ci Luzyczanie, ktorych Polska wywalila po 1945
z ich domow i wysiedlila do Niemiec)

-o "Modzie Polskiej" zapomnij: na centralnym placu (chodzi ci o rynek przed
ratuszem??) jest "Informacja miejska" opisana po serbsku ale nikt w srodku nie
mowi po serbsku.
W calym Budziszynie jest okolo 900 Serboluzyczan, a to i tak podawana maksymalna
liczba.Wielu z nich juz nie mowi poserbsku, i to z wlasnego wyboru.

[hierowski]

Co ty opowiadasz ja byłem na Łużycach tydzień temu i spokojnie sobie ze
wszystkimi rozmawiałem na wiejskiej zabawie !:)

[Gość: sztylet69]

"> Co ty opowiadasz ja byłem na Łużycach tydzień temu i spokojnie sobie ze
> wszystkimi rozmawiałem na wiejskiej zabawie !:)"

Pozdrawiam, tez bylem, dwa dni temu (na dolnych),a wczesniej spedzilem swieta
wielkanocne (na katolickich gornych).Jade znowu za pare dni, itd itd.
Z ciekawosci: gdzie byles? Co to byla za zabawa? Chodzi ci o te popostne disco
(to nie zart, sa takie zabawy na gornych)?

NO jasne! Za pare lat całe NRD będzie polskie

[ignorant11]

Sława!

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12217&w=12408968
Pozdrawiam i zapraszam na:
Forum Słowiańskie
nakarm dziecko, kliknij w pajacyka TERAZ:
www.pajacyk.pl
Ignorant
+++

Mozna by tam Hanysow wysiedlic

[gorol7]

Bede zyc z bliskimi im kulturowo enerdowskimi kolchodznikami:-)

Niech żyje nazizm!

[ustrinus]

Popierdoleńcy z was niemiłosierni - może sami się wysiedlicie ze Śląska, który
od 1945 roku okupujecie? Jeszcze wam mało hieny cmentarne? Ścierwa!

[fiodorus]

ustrinus napisał:

> "Popierdoleńcy z was niemiłosierni - może sami się wysiedlicie ze Śląska,
który
> od 1945 roku okupujecie? Jeszcze wam mało hieny cmentarne? Ścierwa!"
Kłamiesz! Nikt Śląska nie okupuje "od 1945 roku". Właśnie w 1945 roku skończyła
się okupacja naszej Ziemi.

[filozosia]

I teraz widzisz Fiodorusie, dlaczego nie wchodzę na niektóre wątki. Co mam
takiemu komuś odpisać ? Słownictwo rynsztokowe !!! Post kretyński !!!!
Pozdrwiam

[fiodorus]

Masz słusznośc Filozosiu!!!
Chociaz (na szczęscie) ostatnio mniej takich postów i wątków!
Pozdraiwiam serdecznie!!!

[rico-chorzow]

Panie Fiodorusie!czekam kiedy się Pan upomi o Ruś Czerwoną-
Smoleńsk,Ukrainę,Wołyń itd.
Tak Panie Fiodorusie-Polska od morza do morza-,dlaczego tylko Łużyce,Pan-
Dyletant poniesie tą biało-czerwoną chorągiew a ja nie myślę o Panu jako
szowiniście-naclonaliście,broń Boże nie dał Pan przykładów,Hitlerowi,ludzi Pana
pokroju wystarczyło by dwóch,nie potrzebował by całego sztabu podobnych idiotów.

Rico-Chorzow.

[Gość: NRD]

nigdy nie oddamy naszego starego dobrego NRD nikomu a juz napewno nie polakom,
chyba ze chcecie byc poczestowani 20 megatonowymi bombami atomowymi wykonanymi w
plaszczu kobaltowym, musze przyznac ze to rozwiazalo by kwestie polska
ostatecznie, a takie rozwazanie zagwarantowalo by pokoj i stabilizacje w Europie
po wsze czasy.

[aqua]

Twoją kwestję też by rozwiązało, kretynie. Jest jeszcze jedna opcja, która
rozwiązałaby twoją kwestję, może stąd byś w końcu wyjechał do ziomków.

[elver.b]

A ja zapytam po raz kolejny, bo w moim watku fiodorus mi nie odpowiedzial:
- kiedy Slask powroci do czech, a Provinz Posen do Niemiec?

[aqua]

O witaj elwer, a powiedz mi złotko, czemu to śląsk ma wrócić do czech.

[elver.b]

No bo jak juz rozmawiamy sobie o powrotach do Macierz ...

[aqua]

Nareszcie dowiem się czegoś o niemieckich mitach! Czekam z utęsknieniem elwer.

[elver.b]

O jakich niemieckich mitach?

[aqua]

elwer nie wykręcaj się, powiedz.

[elver.b]

Ja sie wykrecam? To ty gadasz polslowkami. Nie nauczyli Cie w szkole porzadnie
skladac zdan, takich z ktorych wynikaloby co autor ma na mysli?

[aqua]

elwer staram się pisać krótko, żebyś nie miał problemów ze zrozumieniem. Widzę
jednak, że to na nic.

[elver.b]

pewnie jestes za madry i to dlatego. Nie bede Cie wiec zameczal, a i sobie
oszczedze trudow.

[aqua]

psycho pewie by wiedział ale gdzieś się zmył.

no Fiedka, kiedy?

[elver.b]

Kiedy to Slask powroci do czeskiej macierzy, Provinz Posen do Niemiec? Moze i
nawet Galicja wroci do Austrii?

[elver.b]

Fiedka ma ciekawy talent: nie udziela odpowiedzi na zadawane mu pyatnia. Fiedka
grzmi, ale tylko w sprawach prawych.