Akademia prosi o plan

[Gość: Studentka AŚ]

Na Akademii zawsze dużo planuja i zawsze to bardzo wolno robia. Czego to oni
nie obiecywali np. w IKM i jak dotad jeszcze tego nie zrobili.

[Gość: Robi - Student AŚ]

Od kiedy na AŚ jest Wydział Prawa???

[Gość: Glupi Jasio]

Ano jest, sa tez inne wydzialy tworzone przez osoby, ktore opanowala mania
wielkosci. Szkoda, ze wszystko pozostanie w sferze marzen. I to niespelnionych.
Jak mowila moja babacia, tak to zawsze sie konczy, gdy sie zaczyna dzialanie
od "dupy strony".

[Gość: Filip]

Dlaczego ci ludzie zawsze czynia na opak ?

Caly sens uczelni, jej powolania, przeznaczenia, wedlug jakiejs logicznej
zasady lezy w jakosci i efektywnosci, spolecznej przydatnosci, spolecznego
profitu, jakim powinien byc wysokiej klasy specjalista okreslonych nauk,
inzynier, magister itd. Po ukonczeniu uczelni natychmiast wciagniety nie w
uklady partyjne jak to ma miejsce w Polsce ale w wytwarzanie, produkcje,
spolecznie uzytecznych rzeczy.
Doskonalego inzyniera jak to sie dzieje w Japonii mozna wyksztalcic w ledwo
dogrzanych barakach nie inwestujac w niego kosztownych "murow obronnych"
gabinetow, audiowizualnych sal wykladowych itd.
Najwieksza strata spoleczna, wrecz defraldacja dokonuje sie wtedy gdy uczelnie
opuszcza dobrze przygotowany inzynier i nie znajduje w polskich realiach zadnej
lub zblizonej do swego wyksztalcenia pracy.
Z punktu widzenia pojecia zdrowej spolecznej ekonomi wyksztalcony a nie
zatrudniony w przemysle mlody czlowiek z szansami na indywidualny rozwoj,
zdobywanie doswiadczenia itd jest strata kolosalna i czesto niedajaca sie
odzyskac inwestycja. Bez wzgledu na fakt czy byl ksztalcony za pieniadze
rodzicow czy za pieniadze spoleczne. Wszak rodzina tysiace ich stanowia
spoleczenstwo.
Jest jakas przepasc , niespojnosc pomiedzy interesami uczelni, a interesami
spoleczenstwa. Jak mi sie wydaje uczelnie w Polsce bazowaly na absurdzie
ustrojowym nauki, szkolnictwa i na poziomie tegoz absurdu przetrwaly.
Wyrosla jak we wszystkich dziedzinach zycia spolecznego OLIGARCHJA NAUKOWCOW I
PROFESOROW UCZELNI. Taka forma SZTUKI DLA SZTUKI.
Postawa naukowca godna ubolewania, rozumiejaca interes spoleczny nauki,
odpowiedzialnosci zbiorowej, ale w zaden sposob niechcacego sie wychylic by
walczyc z absurdalnym obrazem nauki i jej spolecznej uzytecznosi koszmarnie
zdetormowanej jej mysli przewodniej przez sily polityczne i ustrojowe.

[Gość: Filip]

images.toronto.com/feature/238

[Gość: Filip]

www.kielce.pl/guestbook/index.php