On nie pytał czy było warto, czy potrzebnie.

[Gość: taki tam dziadek]

On zginął bo Polska była zniewolona.


Elegia o chłopcu polskim


Krzysztof Kamil Baczyński


Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą,
haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg
wyszywali wisielcami drzew płynące morze.

Wyuczyli cię, syneczku, ziemi twej na pamięć,
gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami.
Odchowali cię w ciemności, odkarmili bochnem trwóg,
przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.

I wyszedłeś jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?


dziadek

On też nie pytał czy było warto, czy potrzebnie.

[Gość: ten sam dziadek]

O nas



Niebo zmalałe w łunie
na ciebie i na mnie czeka
jak kubek srebrny u studni
albo o zmierzchu twa ręka.
Gdy ognia porusza kaskiem
błyszczącym i białym jak puzon,
serce jak światło na maszcie
w piersi kołysze się pustej.
Modlimy się dłonie łącząc
o pamięć otwartą jak pejzaż,
niech dźwiga nas dalej młodość,
choć z ognia, głodu, powietrza.
Kiedy ognista kropla
spłynie zachodem jak liściem,
niebo jak ścieżka ogrodu
wróci nas sercu i przyjmie.
Wtedy się łuna tętniąca
pod brwią nieruchomą przyśni
i sen jak głęboki krajobraz
piorun otworzy tygrysi.

On też nie pytał czy było warto, czy potrzebn

[Gość: dziadek]

Janek Romocki miał lat 17 kiedy napisał wiersz.

Modlitwa

Od wojny, nędzy i od głodu
Sponiewieranej krwi narodu
Od łez wylanych obłąkanie
Uchroń nas Panie!

Od nieprawości każdej nocy
Od rozpaczliwej rąk niemocy
Od lęku przed tym, co nastanie
Uchroń nas Panie!

Od bomb, granatów i pożogi
I gorszej jeszcze w sercu trwogi
Od trwogi strasznej jak konanie
Uchroń nas Panie!

Od rezygnacji w dobie klęski
Lecz i od pychy w dzień zwycięski
Od krzywd, lecz i od zemsty za nie
Uchroń nas Panie!

Uchroń od zła i nienawiści
Niechaj się odwet nasz nie ziści
Na przebaczenie im przeczyste
Wlej w nas moc, Chryste!


W dwa lata po śmierci Taty prosił Boga żeby przebaczyć niemcom. Wszystko
powiedziałem dzieci! Takich miałem kolegów i przyjaciół...

[lilunia]

Wzruszylam sie.
Dziekuje.
Pozdrawiam
l.

[Gość: drewniany]

Bardzo piekne i wzruszajace.Dziekuje i pozdrawiam.

Nikt nie pyta o potrzebę , Dziadku

[trudny2002]

Jeśli Cię nie dotknę i jeśli dostatecznie jasno choć krótko.
I dziś są ludzie tak samo młodzi, tak samo piszący wiersze czy jak kto woli
rymowane strofy.
I dziś z bronia w rękach i pod kulami staraja sie wygrać WOLNOŚCI choć trochę
dla siebie, a moze dla swoich nie narodzonych jeszcze potomków. Adresów takich
miejsc mogę podać przynajmniej kilka, tylko po co?
O potrzebie rozstrzygają najczęsciej włśnie po wielu latach. Jeśli ma kto i
jeśli ma życzenie i wole. I za to Ci , Dziadku, dzięki.
Pozdrawiam
trudny

Nikt nie pyta o potrzebę , Dziadku

[Gość: ten właśnie dziade]

Pytają, pytają - niestety.
A popatrz i tu np. na wypowiedzi co niektórych dyskutantów.
Wychodzi na to, że kalkulacja, opłacalność, gotówka jest znacznie cenniejsze
niż OJCZYZNA, niż wiara /ta szeroko pojęta nie tylko wiara w jakiegoś Boga/,
niż męstwo, niż honor.
Mówią, że łatwo oddać 23-letnie życie.

dziadek

[Gość: solaris]

Chciałabym napisać teraz coś mądrego...ale nie potrafię...
dech mi zapiera...naprawdę

inni napisali

[Gość: nie przejmuj się]

Józef Szczepański ps. "ziutek":

Do Matki

Dziś idę walczyć - Mamo!
Może nie wrócę więcej,
Może mi przyjdzie polec tak samo
Jak tyle, tyle tysięcy

Poległo polskich żołnierzy
Za Wolność naszą i Sprawę.
Ja w Polskę, Mamo tak wierzę
I w świętość naszej Sprawy.

Dziś idę walczyć. Matuś kochana,
Nie płacz, nie trzeba, ciesz się jak ja,
Serce mam w piersi rozkołatane,
Serce mi dziś tak cudnie gra.

Bo to tak strasznie dobrze jest
Mieć stena w ręku
I śmiać się śmierci prosto w twarz,
A potem zmierzyć i prać bez lęku
Za Kraj - za honor nasz!

Dziś idę walczyć - Mamo!
Twój Ziutek


PS. To dla tych co pytają czy warto:
Za Kraj - za honor nasz!

[Gość: taki sobie dziadek]

Anna Świrszczyńska napisała:

MAJOR POWIEDZIAŁ

pamięci Anny Ratyńskiej

Rozkaz ma być doręczony w ciągu godziny -
Powiedział major.
To niemożliwe, tam piekło -
powiedział podporucznik.
Poszło pięć łączniczek,
jedna doszła.

Rozkaz był doręczony w ciągu godziny.

I też Anna:

JEJ ŚMIERĆ MA SZESNAŚCIE LAT

Konając we krwi na bruku
skąd ma wiedzieć, że kona.
Jest tak szczelnie wypełniona młodością,
że nawet jej konanie jest młode.

Nie umie umierać. Umiera przecież
pierwszy raz.


dziad

[czesiekkk]

Z okazji rocznicy, rozmnożyło się domorosłych strategów i taktyków wydających
surowe opinie. Opinie wydawane ex post, bo ci co rozkaz wydawali mieli może z
25% wiedzy tej co my mamy.
To tak nie na temat.

" nie na temat" - no i co z tego?

[Gość: dziadek]

I właśnie o to mi chodzi. Paru cymbałów ocenia młodzięńczy zapał, pęd ku
Wolności, przelicza, kalkuluje. Kalkuluje dziś gdy tak łatwo oceniać, gdy oceny
nic nie kosztują, gdy bezkarnie można popluć po ludziach, którzy w imię
wyższych racji odali życie, zdrowie.
I nie kalkulowali - tylko z butelką z benzyną szli na tygrysy.

stary, 100-letni dziad

[czesiekkk]

Powstańcy mieli wysokie morale, dlatego byli tak świetną armią a za pluciem
stoi małość. Pomińmy ją milczeniem, chociaż sam zacząłem tą dyskusję ze złości.

[Gość: dziad]

Dziś w radio, jadąc sobie z Warszawy, słuchałem wywiadu z Kapralem Podchorążym.
Powiedział, że TO było wychowanie, że TO było harcerstwo, że TO było pierwsze
pokolenie WOLNEJ polski, że TO zobowiązywało.
Prawdziwe polskie Harcerstwo - Szare Szeregi i Związek Koniczyn.
dziad

nie potrafię wyrazić uczuć...

[peteen]

wszystko wydaje sie miałkie i banalne...
powiem tylko, że ja, urodzony 20 lat po wojnie, czuję się strasznym gówniarzem
przy tych powstańczych nastolatkach...
lokajski - świetny oszczepnik, świetny fotograf
baczyński, gajcy - bardzo dojrzali poeci
a ilu wspaniałych artystów było wśród 40 tysięcy bestialsko zamordowanych przez
niemców mieszkańców woli ?
zabili miasto, nie zabili, na szczęście, ducha...

nie potrafię wyrazić uczuć...

[Gość: dziad]

Niestety zabili, zabili Najodważniejszych, Najlepszych, Kolumbów.
Zabili i dlatego przywódcze bydło lat 50, 60 mogło łatwo niewolić Naród.

dziad

pokolenie...

[Gość: warszawianka]

dziekuje za ten watek Dziadku

nie dziękuj, tylko napisz

[Gość: znowu dziadur]

napisz, nawet obcemi słowy.

dziad, krakowski

nie dziękuj, tylko napisz

[Gość: dziad]

i nic, nic nie ma?
dziad

jest, jest...

[peteen]

Żegnając się z matką


Jak do Ciebie będę pisał
pochylony nad sobą w żalu.
Serce chłodne świeci jak kryształ
i choć wczoraj się z Tobą rozstałem,
jak Ci słowo do dłoni podam
badający uparcie ciemność,
skoro mówisz: lekka jest młodość
chociaż ognia bukiet nad ziemia,
skoro mówisz: ciąłem człowieczym
trzeba schodzić nisko, najniżej,
bo radosna w locie tym wieczność
jest kołyska zrodzona na krzyżu.
Jak Ci sercem odpowiem jak źródłem
wykuty głosem śpiewnym,
kiedy tłum przerażonych jaskółek
niosą po ręce lewej,
jak mych ust niewyczutych graniem
mam zawołać bohaterski i bliski,
gdy po mej ręce prawej
drży ojczyzny pogięta kołyska
i piosenka wieczorna leży
jak owocu zniszczone grono,
dalej niebo, dom mój i księżyc
opuszczony jak Ty i młodość.





Tadeusz Gajcy

[Gość: dziad]

Józef Szczepański

Czerwona zaraza

Czekamy ciebie, czerwona zarazo,
byś wybawiła nas od czarnej śmierci,
byś nam Kraj przedtem rozdarłwszy na ćwierci,
była zbawieniem witanym z odrazą.

Czekamy ciebie, ty potęgo tłumu
zbydlęciałego pod twych rządów knutem
czekamy ciebie, byś nas zgniotła butem
swego zalewu i haseł poszumu.

Czekamy ciebie, ty odwieczny wrogu,
morderco krwawy tłumu naszych braci,
czekamy ciebie, nie żeby zapłacić,
lecz chlebem witać na rodzinnym progu.

Żebyś ty wiedział nienawistny zbawco,
jakiej ci śmierci życzymy w podzięce
i jak bezsilnie zaciskamy ręce
pomocy prosząc, podstępny oprawco.

Żebyś ty wiedział DZIADÓW naszych kacie,
sybirskich więzień ponura legendo,
jak twoją dobroć wszyscy kląć tu będą,
wszyscy Słowianie, wszyscy twoi bracia

Żebyś ty wiedział, jak to strasznie boli
nas, dzieci Wielkiej, Niepodległej, Świętej
skuwać w kajdany łaski twej przeklętej,
cuchnącej jarzmem wiekowej niewoli.

Legła twa armia zwycięska, czerwona
u stóp łun jasnych płonącej Warszawy
i scierwią duszę syci bólem krwawym
garstki szaleńców, co na gruzach kona.

Miesiąc już mija od Powstania chwili,
łudzisz nas dział swoich łomotem,
wiedząc, jak znowu będzie strasznie potem
powiedzieć sobie, że z nas znów zakpili.

Czekamy ciebie, nie dla nas, żołnierzy,
dla naszych rannych - mamy ich tysiące,
i dzieci są tu i matki karmiące,
i po piwnicach zaraza się szerzy.

Czekamy ciebie - ty zwlekasz i zwlekasz,
ty się nas boisz, i my wiemy o tym.
Chcesz, byśmy legli tu wszyscy pokotem,
naszej zagłady pod Warszawą czekasz.

Nic nam nie robisz - masz prawo wybierać,
możesz nam pomóc, możesz nas wybawić
lub czekać dalej i śmierci zostawić...
śmierć nie jest straszna, umiemy umierać.

Ale wiedz o tym, że z naszej mogiły
Nowa się Polska - zwycięska narodzi.
I po tej ziemi ty nie będziesz chodzić
czerwony władco rozbestwionej siły.

To tak dla dzisiejszego "oświadczenia" : że nie przeproszą.

A wiersz ten napisał chłopak, który zginął w wieku 22 lat - a już wiedział.

[zielonki]

A lata późniejsze 70,80,90. Czas teraźniejszy? Spauperyzowany naród wybiera
sobie swoich własnych oszustów. Publiczne kłamstwo stało się codziennym
narzędziem. Na szczytach władzy pospolici hochsztaplerzy. I uważam, że nie
można mieć do nich pretensji. Oni są po prostu miarodajnymi reprezentantami
społeczeństwa. Nie wolno zwalać winy na polityków. Naród ma takich polityków,
na jakich zasłużył.

[tempe]

w takim razie
może powinien był jednak zapytać

[Gość: stary,przygarbiony]

dziad, tu wielokrotnie pisał, że narzekanie na polityków to narzekanie na
siebie, że Polacy dają się za każdym razem ogłupić, zdemoralizowanym "politykom"
którzy dla kasy zeszmacą się w dowolny sposób.
I nie jest ważna "opcja" polityczna czy opcja kanapowa.
Czy to Maciarewicz, Olszewski, Suchocka, Kaczory, Zalewskie, Buchacze,
Kolasińskie, Tomaszewskie, Jagły, Millery, Pastusiaki i wielu innych to zawsze
na końcu jest afera jakiegoś Telegrafu.
Tylko czasem jak coś nie pójdzie gładko należy "wywołać" aferę Rywina.

dziad co nie jedno widział i przeżył

[krzychut]

Barykada (Śmierć Baczyńskiego)


Tym galeonem barykady
Planetę ognia opływamy
Nic nie widzący, niewidoczni -
Przejrzyste cienie dni.
W popiołu plusz się zapadamy,
W który zmieniły się pokłady,
Niebo się coraz wyżej złoci,
Okręt nabiera krwi.
Unoszą nas ceglane fale -
Piętnastoletnich kapitanów
W spełnienie marzeń o podróżach
W nietknięty stopą świat.
I byle prędzej, byle dalej,
Wczepieni w burty potrzaskane
Nim ciało całkiem się zanurzy
W ciszę bezdenną lat.

Map popalonych czarne ptaki
Krążą dokoła gniazd bocianich,
Z których nikt nie zawoła - ziemia!
By zerwać nas ze snu.
Inne dziś nas prowadzą znaki,
My już dla świata - niewidzialni -
I jeden tylko zbudzi hejnał
Żelazne kule głów.

Tubylec się perłami poci
Tam, gdzie zielona i głęboka
Rzeka wśród palm leniwie gada,
Że nadpływamy - my:
Niosący w darze huk i pocisk,
Śmierć niezawodną w mgnieniu oka
Z którego cała nam wypadła
Planeta - grudka krwi.

Jacek Kaczmarski23.08.1987

Młodzieńcze!

[Gość: dziad]

"Cóż, należymy do narodu, którego losem jest strzelać do wroga z brylantów"

No i oddaliśmy kilkaset salw i brakło brylantów.

dziadziu