lewactwo

[Gość: autor]

Spotkał raz lewak lewaka:
Wiesz, sytuacja jest taka
Że sporo oszołomionych
Jest na nas troszeczkę wnerwionych
Natomiast nawiedzeni
Są na nas okrutnie wk..
I teraz od Gdańska po Kraków
Szykuje się pogrom lewaków
Lecz jak się rozgromi lewactwo
To czym się zajmie polactwo?
Nie zmieści to im się w pale
Znacznie osłabi morale
I wtedy my, lewacy
Wrócimy do swojej pracy.

Autor z duzą swobodą posługuje się

[trudny2002]

rymem.
To nie jest rym wyszukany, ale pozwala lokowac Autora pośród dotrzymujących
rytmu.
Jednak wiersz to nie jedynie rym i rytm, jak mniemałby Autor. O tym iż "myśl
piękna" winna przyświecać treściom wiedzą i górale, którzy radzi posługują się
mową wiązaną, nie wyjmujac z tego kręgu wiersza białego.
Ów przywołany biały chcę aby stanowił tu równowagę, a nie subtelnosć nawiazania
do wartości narodowych.
Natomiast pozostaje otwartą kwestią czy postawiony problem - przeczekanie -
jest aby najwłaściwszym dla w końcu rzadnej czynu nieustannego formacji.
Ponadto odczuwane przez Autora jako pogromowe, zakrojone na szeroką skalę
działania, ani nie są tak szeroką ławą idące, a o ich pogromowym charakterze
można mówić jedynie w sensie subiektywnego odbioru osób zainteresowanych.
Ponieważ dotyczy to liczby, której wymienianie moze stworzyć wrażenie
umniejszania, zaniecham, zachęcając myslących podobnie Autorowi, do pracy.
Głównie pracy nad sobą, nie zwazajac na realne zagrozenia wysłuchiwania opinii
iż próżna to zaiste praca.
Można też interpretopwać słowa Autora jako ironiczne, a nawet autoironiczne, co
świadczyć moze o jednak drzemiących mozliwosciach. Dlatego też jesli mi wolno,
radziłbym zwrócenie się z próbkami twórczosci do właściwego wydawnictwa ( RSW
Prasa Książka Ruch) natomiast z efektamiprzemysleń do działającego w
najblizszym okręgu gniazda.
trudny
Pisać , pisać i jeszcze raz pisać. Jeśli wszak myśl nawet umknie zawszec to
przydatna umiejetnosć.

patrix

[Gość: autor]

Czterech artystów, waląc wprost
Wniknęło w sieć od marzeń strony
Bowiem w tej sieci utknął los
Człowieczy los, zaprzepaszczony.
- Ach prędzej skruszmy zimny krzem
Nim los się zdygitalizuje
Tak pierwszy z nich, kolejnym trzem
Nieśmiało sugeruje.
- I uwolnijmy ludzkie byty
Nim się porozmieniają w bity!

Ujęli wersy w krzepką dłoń
I jęli nimi tłuc z polotem
I nie wiedziała ślepa toń
Co tu istotą, a co młotem.

Prysnęła sieć, tysiącem ech
Zalała wzgórza i doliny
Lecz poza siecią, a to pech
Żadnej człeczyny, ni gadziny
Niczyich uszu, niczyich pięt
I niczyjego kabaretu
Bo to był net, i tylko net
I nic nie było oprócz netu.