Rachunek

[trudny2002]

Rachunek to coś co się robi popularne.
I nawet na czasie.
PIT-y , rachunek za samolot dla Wisły od Lazio, rachunki koalicyjne, bez
rachunku Rywin - ale porachowane, wiosenne porządki czyli rachunki z zimy,
rachunek sumienia za wielokrotne nadużycie niestawiennictwa, ...
Rachunek to wiec liczby, cyferki ale i spokój wewnętrzny. Niepoliczalne, a
jak zwiazane z rachunkami.
Liczenie.
Liczę , ze jednak mimo częstej niesubordynacji nie zostanę zaraz wypędzony...
To jak mogę na chwilę wpaść?
Pozdrowienia dla wszystkich , a najserdeczniejsze dla Mistrzów, dla mistrzów
rachunków oczywiście czyli dla rachmistrzów...
trudny

"Są w Ojczyźnie

[adam.67]

rachunki krzywd (...)"
pisał kiedyś taki jeden poeta dość kontrowersyjny, co jednym się nie podobał, a
innym dreszcze na plecach i mózgu wywoływał.
Też był na czasie, tyle, że w swoim czasie, a czas jak to czas.
Takie to czasy, że się liczy. Najważniejsze liczyć na siebie. Gorzkie to, ale
jakże prawdziwe.
Nie kończę tego cytatu - specjalnie. Jak napiszę o "obcej dłoni", to zaraz
zjawią się demony i powiedzą "co poeta DZISIAJ chciał przez to powiedzieć". Nie
będę ich budził.
Rachunek to liczby, cyferki... ale czy zaraz spokój? szczególnie gdy za
liczbami znajduje się nazwa waluty do zapłacenia. Jeśli jest z czego zapłacić,
to jeszcze pół biedy. Ale kto dzisiaj wie jak wygląda owe "pół biedy"? Biedy
się nie da rozmienić na drobne. Bądź spokojny, wypędzenie następuje dopiero
wtedy, gdy się tego rachunku nie ureguluje. A jak nie, to idzie "na krechę"
albo "do zeszyciku" (w innym wątku może byłoby "na zeszycik"???)
Jam nie mistrz, skromny czeladnik liczenia... przed godniejszymi stoję.

Poeci, a liczenie

[trudny2002]

Rytm, to coś w niektórych wierszach tak waznego jak to pół biedy.
Niektórzy jeszcze nawet muszą dbać o jedenastozgłoskową technikę.
Też liczenie. Inni mogą nie liczyć. Raz , ze nie muszą , dwa że mogą nie
potrafić.
Są i tacy , którzy o liczeniu opowiadają. Nawet analitycznie.
Liczymy na obejście bokiem epidemii grypy.
Liczymy na dobry wynik.
Liczymy i liczymy...
Ja liczę teraz czas jaki został mi dany.
Nie liczę dokładnie, a nawet wyłaczyłem i radio i odstawiłem zegarek.
Adamie , liczeń jest co niemiara, nie?
A samo liczenie to miara. Bezmiar miar.
najprzyjemniejsze z liczeń to chyba mnożenie i dodawanie, ze wskazaniem na sumę.
trudny;-)

Coś w tym jest

[adam.67]

jedni liczą rytm w wierszu, a niektórzy wierszówki... też liczą i liczą na
zmaterialializowanie się tejże wierszówki.
Tych co nie liczą pewnie wielu. Mogą nie liczyć, tych nie muszą liczyć to
ciekawe ilu? ale może zazdrościć im można? ci co nie potrafią - to na co liczą?
A ci co opowiadają o liczeniu... byle tylko z sensem to robili. A co co liczą i
dowodzą, że większe podatki + mniejsze ulgi + mniejsze dochody obywatela = to
większe dobro tegoż obywatela? i ten bochen chleba krojony przed kamerą jakiś
taki coraz mniejszy choć coraz większy... metafizyka i ekwilibrystyka okraszona
hucpą i rybim spojrzeniem nawiedzonych oczu tego liczącego. Te rachunki krzywd
coraz większe, i niedługo pewnie przyjdzie zapłacić odsetki.
Co tam grypa... przyjdzie i pójdzie, może nie przerzedzi naszych szeregów
(liczmy na to). Wynik jaki będzie taki będzie, wygrana, przegrana i remis...
quattrum non datur.
Na co tak naprawdę liczymy... każdy swoje wie. I liczy choć się pewnie nie
przyznaje.
A które najprzyjemniejsze? to zależy... czy myślałeś o dzieleniu (najlepiej:
się), czyż nie jest najprzyjemniejsze?
Suma... kojarzy mi się z innym liczeniem (... na ołtarzu jajca liczą). Ergo
znowu poezja, choć trochę starsza.
Pomyślę, może i ja spróbuję zanurzyć się w poezji? może napiszę tekst
Grzegorzowi Turnauowi??? chyba nie mam na co liczyć...

Skóra na nieźwiedziu

[trudny2002]

nasza skóra na niedźwiedziu, tak żeby ją dzielić, to raczej już skóra z MISIA...
garbowana kadencyjnie.
Tego garbowania nawet garbaty nie przejdzie z ulgą. Ulgi rybi ma kasować.
Kasjer?
Ulży , kiedy odbiegnie. Już odbiegł, ale póki co od rzeczywistosci. Nie
dobiegnie też ten od ożywienia...wskrzeszacz z okaleczonym widokiem.
Nie liczę ani im, ani innym, ale racja Twoja, dzielić daje radość, ale by
radość była dostępniejsza a nie jedynie autozadowoleniem trzeba namnożyć by
było co dzielić.
Suma....podsumowując.... sumiennie...
Winiety na rzepak, ożywienie wskaźników, reformy w szkole i zdrowiu inaczej
szkoła i zdrowie w gaciach...niektórzy w skarpetkach nie wszyscy w butach.
Trwam...( to już ponad moje możliwości, ale mam nadzieję, z z tym trwaniem w
tym trwaniu to jednak nie potrwa i nie uTRWAli się . Tym bardziej , ze się
wali...
trudny