zwatpienie

[ksniezka2]

Chyba mam doła przedsłubnego.
Martwie sie ze to nie jest to o czym tak bardzo marzyłam.
To była (i dalej jest) wielka miłość, ale co raz czesciej sie nie potrafimy
dogdac o bzdurke.Co raz czesciej sa docinki, podniesiony głos i zwątpienie.
Co raz bardziej sie martwie co to bedzie za 20 lat..
Moze ja jakas niedojrzała jestem. ALe na prawde nie chce pozniej załowac..
Albo za bardzo sie przejmuje i wszystko bedzie dobrze.

Czy wy te ztak macie, ze czasem wcale nie macie pewności ze to ten jedyny
facet.
Pozdrawiam te w dolku
K

[lena_lodz]

Kiedyś moja koleżanka mi powiedziała "...jeśli masz wątpliwości, nie jestes
pewna od razu sobie daruj..." ona przed ślubem miała takie watpliwości i teraz
żałuje że wtedy się wycofała kiedy jeszcze mogła a teraz męczy się w nieudanym
małżeństwie a podobno to miał byc właśne ten facet...

zrobisz tak jak podpowie Tobie serce...

[ksniezka2]

ALe ja go kocham a on mnie tez. Wiem tylko tyle i az tyle.
Tylko nie potrafimy czasem ze soba zyc...

[anulka_1]

Hej ksniezka2! Uszy do gory, nie jestes jedyna, ostatnio bylo pare wątków na
ten temat, zobacz ponizej:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=619&w=36447094&v=2&s=0
albo
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=619&w=39569835&a=39619170

Pozdrawiam!

[ksniezka2]

No coż...
Niektóre nie maja wątpliwości..

A ja... ja chce sie chyba komus wypłakac...

[olaimikolaj]

Witaj,
piszesz, ze masz watpliwosci, ze chcesz sie komus wyplakac, chcesz pogadac.
Zastanawia mnie fakt dlaczego nie zapytasz samego zainteresowanego o rade,
zamiast radzic sie na forum? Dlaczego nie powiesz mu o tym, ze nachodza Cie
watpliwosci?
Wiadomo, nie kazdy dzien jest wspanialy, czasami jest pod gorke, ale wtedy
znajduje oparcie w facecie, z ktorym zdecydowalam sie spedzic reszte zycia.
Slub jest w sierpniu i na szczescie jedyne rozteki jakie mam, to czy ta suknia
pasuje do mnie i jaka fryzura pasuje do tej sukni. Nie mam watpliwosci pt. czy
to ten facet. Bo jestem pewna, ze tak! Wiec moze dobrze sie jeszcze zastanow...
Zycze powodzena w podejmowaniu slusznych decyzji i szczescia!

[foczusia85]

Życie nie jest ciągle usłane rozami. Bywaja dni lepsze i gorsze. Nie ma czegos
takiego jak idealna milosc. Wszystko zalezy od naszego obrazu rzeczywistosci.
Watpliwosci przed slubem sa normalne, konflikty tez, tylko zeby nie przybraly
patologicznego wymiaru (wyzwiska, krzyki, rzucanie w siebie przedmiotami, itd.)
Bedzie dobrzeTylko przycmieni problemami zycia codziennego nie zapominajcie o
tym co Was laczy...

UWAŻAJ

[kami315]

>To była (i dalej jest) wielka miłość, ale co raz czesciej sie nie potrafimy
> dogdac o bzdurke.Co raz czesciej sa docinki, podniesiony głos i zwątpienie.

Miłość jest cudowna i choć trudno w to teraz uwierzyć, z czasem przesłonią ją
troski codzienności. Dla trwałego i szczęśliwego związku ważniejszy jest
WZAJEMNY SZACUNEK.
Docinki i podniesiony głos to początek braku szacunku.
ksniezka2, nie zrozum mnie źle, ale nie tak się buduje szczęśliwy związek.
Jeśli powiecie sobie raz za dużo, następnym razem posuniecie się dalej. To się
kiedyś może zakończyć awanturami. Teraz jest jeszcze czas na wyprostowanie
wszystkiego. Uważaj, bo łatwo zniszczyć, trudno naprawić. Spokój i
powściągliwość może być rozwiązaniem. Podkreślam cały czas, że może, bo dużo
zależy od waszych charakterów i dobrej woli. Ja jestem awanturnicą, mój chłopak
jest nadpobudliwy. Od 5 lat jesteśmy w szczęśliwym związku, bo wypracowaliśmy
sobie model zachowania w trudnych sytuacjach. On krzyczy - ja milczę. Ja krzyczę
- on milczy. Potem SPOKOJNIE o tym rozmawiamy. Z czasem nie trzeba potem
rozmawiać, bo znamy się na wylot. Nie ma co tłumaczyć. Chodzi o nieodpowiadanie
agresją na agresję. I jeszcze jedno. Wszystkie problemy i wątpliwości załatwiamy
natychmiast (jak tylko opadną emocje oczywiście). Najgorsze są NIEDOPOWIEDZENIA,
a potem żal.
Pamiętaj też że musi być dobra wola dwóch stron. Cóż, nam nie było łatwo, ale za
to jak się teraz kochamy i jacy jesteśmy z siebie dumni! A nikt nam nie dawał
szans ))
Nie łam się od razu - pracować nad związkiem trzeba od początku do śmierci ))

kami315

[justm]

bardzo podoba mi się to, co napisałaś. i sposób w jaki sobie radzicie.
podziwiam i życzę cierpliwości, wytrwałości i szczęscia

[kami315]

))

[o_ulus]

U mnie to samo. Juz sama nie wiem. Dziś znów przez niego płakałam i mam doła i
to przed samymi swiętami już nie mam siły na następne przepraszam... a gdzie tu
całe życie we dwoje?

[mala_meggi1]

a może to tzw. stres przedślubny? świadomośc, że już na zawsze będziecie razem,
zjednej strony chęć tego, s drugiej obawa? Ja, choc sie bardzo kochamy a do
slubu jeszcze kilka miesięcy, tez mam takie chwile, pytania w postaci: czy to
to, jak bedzie za 10, 20 lat, poczucie odpowiedzialnosci za zwiazek, przyszla
rodzine, dzieci. Jak sie o tym wszystkim mysli a przez wiele lat zylo sie "na
wolnosci" to czasem troszke skora cierpnie i wtedy naprawde łatwo jakiś bzdet
może wywolac wawanturke. LAe najwazniejsze, jak powiedziala Kami, zeby miec
jakis model zachowania wowczas i nie powiedziec o to jedno slowo za duzo...

[magdam26]

No to jednym słowem ci powiem: zaczęło się.
Troche może za wczesnie- bo podobno u osób nie dobranych szydło z worka
wychodzi dopiero jakieś pół roku po ślubie.

[maya28]

Moje dołki przedślubne dot. samego wesela. Czy konieczny takie weselicho? Całe
to zamieszanie? Dogadzanie gościom swoim kosztem, bo wesele niby dla gości,
tylko co zrobić, jak są różni goście, i to co jedni lubią innych razi??
Natomiast nigdy nie miałam wątpliwości, że to właściwy człowiek, ze już zawsze
razem. Ale przecież każdy z nas jest inny, do wesela jeszcze równo 4 miesiace..
no mam nadzieję ze żadne takie myśli mnie nie dopadną, ale my sie genralnie nie
sprzeczamy, nigdy sie nie pokłóciliśmy, i nie wyobrażam sobie żebyśmy sobie
docinali... może jesteśmy nienormalni??

[lady_of_avalon]

A my kłócimy sie od 8 lat non stop, co nie zmienia faktu, że zyc bez siebie nie
możemy ;PPP
Jakbym miała faceta co by mi cały czas potakiwał to bym chyba z nudów
zdechła ;PPP

[maya28]

Ja byłam z facetem 9 lat, na podobnych co Ty zasadach, a teraz wychodze za
mężczyznę z ktorym jestem niecałe 2 lata i mimo , ze się nie kłócimy, to na
nudę nie narzekamy. Ale co kto lubi. Dla mnie szacunek do partnera to podstawa.

[mariszka72]

maya28 napisała:

> no mam nadzieję ze żadne takie myśli mnie nie dopadną, ale my sie genralnie
> nie sprzeczamy, nigdy sie nie pokłóciliśmy, i nie wyobrażam sobie żebyśmy
> sobie docinali... może jesteśmy nienormalni??

NIE, jesteście kochający się, szanujący się i bardzo szczęśliwi My mamy tak
samo - zero kłótni, wrzasku, nerwów. Co wcale nie znaczy, że sobie we
wszystkim "potakujemy" (jak to Lady napisała w poście obok). Poprostu jest
ROZMOWA i jest SŁUCHANIE drugiej osoby, zamiast awantur, a to działa
mocniej/skuteczniej niż podwyższony glos i przykre słowa. A co do docinków, to
my tego też nie trawimy, bo w naszym odczuciu nie świadczą one o miłości czy
szacunku dla ukochanej osoby. Więc to też jest nam obce No i jest ogromna
pewność, że to jest właśnie TA jedyna osoba. Od samego początku. A to jest
ważne.

[nionczka]

My tez sie nigdy nie poklócilismy co nie oznacza, ze sobie przytakujemy. Po
prostu w najwazniejszych kwestiach jestesmy zgodni. Mamy takie same poglady na
zycie, bardzo podobny punkt widzenia. Oczywscie istnieja miedzy nami drobne
roznice zdan, ale to sie zalatwia rozmawiajac. Jesli wiem, ze dla niego cos
jest wazniejsze niz dla mnie to jemu pozostawiam decyzje i odwrotnie.

[mariszka72]

nionczka napisała:

> Oczywscie istnieja miedzy nami drobne
> roznice zdan, ale to sie zalatwia rozmawiajac.

WŁAŚNIE! Rozmowa i umiejętność (czy też chęć) słuchania drugiej osoby jest
podstawą udanego związku.

[lady_of_avalon]

No coz- jak widac my tez się jakoś dogadujemy skoro tyle lat ze soba jestesmy i
jeszcze ślub planujemy ;PPP
Natomiast oboje mamy wybuchowe charakterki i skłonności do stawiania na swoim -
przez co krzyków, kłótni, awantur jest i było dużo, ale tez tyle samo cudownych
pogodzeń ))
Co kto lubi .... ;PP

eeeee tam zaraz zwątpienie....

[karolata]

choć może być i tak.
Ja bez mojego narzeczonego żyć nie mogę. Świetnie się rozumiemy nawet czasem
bez słów.Czasem działa to jak telepatia-ale każde z nas zrobiło się nerwowe w
związku z załatwieniami przed ślubem.Tu wpływ ma też wychowanie - u mnie
nieścisłości to preludium do kłótni a dopiero potem do rozmowy. A narzeczony
wychowany w domu bez kłótni - "uznaje" tylko rozmowę. Więc czasem bywa różnie-
kwadratowo lub podłużnie. Aha i jeszcze jedna bardzo ważna rzecz- NIGDY nie
rozstaliśmy się pokłóceni - (rozstanie w sensie odwiedzin narzeczonego u mnie w
domu lub mojej u niego)- po sprzeczce gadamy dotąd aż wszystko sobie wyjaśnimy -
a jeśli mamy na jakiś temat różne zdania to po prostu akceptujemy to.
Pozdrawiam

[nionczka]

Ja tam nie uwazam, ze wesele jest dla gosci. To znaczy jest dla gosci, ale nie
oznacza to, ze ma byc pod nich robione. No bo niby komu masz dogodzic skoro
ludzie maja rozne upodobania.
Ja robie przyjecie wedlug mojej miary, tak jak mi sie podoba. Rezygnuje z tego
czego nie lubie i skupiam sie na tym co dla mnie jest wazne. Jak sie idzie w
gosci to sie nie marudzi. Tak samo na wesele. Owszem mysle czy gosciom bedzie
smakowalo jedzenie, czy bedzie im sie podobala restauracja, etc. Ale nie
zdecydowalabym sie na cos co mi sie nie podoba, tylko zeby zadowolic gosci.
Wtedy nie czulabym sie jak na wlasnym weselu. My bedziemy gospodarzami, my
decydujemy i wesele bedzie takie jak my sami. I jesli sie komus nie podoba to
niech urzadzi swoje wesele lepiej albo jesli chce to niech mnie nawet obgaduje
na wszystkie strony.
Ale nie spodziewam sie reakcji negatywnych ze strony moich gosci bo znam ich
dobrze.

[maya28]

Ja mam jedna palacą kwestię - nie lubię wódki na stołach i tych toastów w
stylu "hej siup w ten głupi dziób". nie pasuje mi wódka do eleganckiej kolacji,
niech będzie w barze i kto chce niech sobie pije ile ma ochoty, ale bez tego
wstawnia co 5 min. do głupich toastów. No i to jest moja bolączka, czy wódka ma
stać dla uciechy niektórych gości, m.in. mój teść, czy ma nie stac, czyli moja
uciecha i kilku jeszcze osób. Obawiam się, ze będe się musiała poddać

[nionczka]

U nas nie bedzie wodki na stolach. Tylko i wylacznie wino. Moim gosciom to
odpowiada, ale jesli ktos ma wieksza potrzebe alkoholowa, idzie sobie do baru i
prosi co tylko chce.
Trzeba byc Rzymianinem w Rzymie. Czyli goscie powinni sie dostosowac do
gospodarzy. Problem tylko kto jest gospodarzem, Ty czy Twoj tesc
Zaraz mi tu powiedza, ze Cie buntuje przeciwko rodzinie, ale ja tak jestem.
Bronie swojego zdania i jesli cos jest dla mnie wazne, nie ustapie.

[heather4]

oczywiście, że wesele jest dla ciebie a nie dla gości. wiadomo, że ich
upodobania należy brać pod uwagę, ale bez przesady!

[maya28]

Za wszystko płacimy sami, sami organizujemy, załatwiamy itp. więc niby my chyba
jesteśmy gospodarzami No i ja generalnie chce uniknąc atmosfery zbiorowej
popijawy, w okół której się wszystko kręci. Całe to "gorzko , gorzko" itp.
Bedzie szampan, jak ktos chce wznieść prawdziwy toast z prawdziwego zdarzenia,
z kilkoma słowami od siebie, to to jest właściwy trunek do celebrowania. Chyba
masz racje, w sumie czemu mamy sie dostosowywać.

[justm]

o matko taka jestem dorosła i w ogóle. i dużo rad mogłabym dać paru osobom a tu
od dwóch dni w moim związku szaleje burza.
mało wczoraj narzeczonego nie udusiłam bo mi ukochane bułki zjadł!

[kami315]

Justm - jesteś strasznie fajna z tymi bułkami - mi się tak zdarza co jakiś czas
ha ha!!!

[maya28]

??? Nie będę się dłużej zastanawiała o co Ci chodzi, bo chyba sama nie wiesz.

[mariszka72]

My też nie pijemy i nie tolerujemy alkoholu na przyjęciach, więc pod czas
naszego Uroczystego Obiadu nie będzie w ogóle alkoholu. W restauracjji jest
barek, więc jeśli ktoś nie będzie w stanie wytrzymać, to może sobie podejść i
za własne pieniądze kupić drinka. Ale my swoich pieniędzy na uzależnienia gości
nie zamierzamy wydawać. Po obiedzie teściowie zabierają najbliższą rodzinę do
siebie na kolację i wiem, że będzie przeraźliwie dużo alkoholu, ale to juz ich
problem i ich wydatek.

[ksniezka2]

No misie..
Zwątpienie skonczyło sie baaaardzo powazna rozmowa, na temat reszty wspólnego
zycia..
Po prostu strach ma duze oczy
Teraz juz wszystko jest ok.

[nionczka]

No widzisz? I na czym stanelo? Bedzie wszystko po Twojej mysli?

[kami315]

Umiejętność pokojowego rozwiązywania konfliktów jest w związku baaaardzo
przydatna ))
Gratuluję i życzę szczęścia!

[maya28]

Super ))

[ksniezka2]

Staneło, ze dalej sie kochamy, tylko ze ciut sie boimy podjąc jedną z
najwazniejszych decyzji w swoim życiu.
Ale głeboko wierzymy, ze przy odrobinie dobrej woli cale zycie spędzimy
szczęsliwi w swoich ramionach. Tylko trzeba chciec

Nawet nie wiecie co to znaczy spokojnie rozmawiać o sprawach tak bardzo
dotykających emocji. Ale bylam dzielna, i sie opłacało ))

Oj, nawet nie wiesz jak wiemy :)

[kami315]

[ksniezka2]

To nawet troche pocieszające ze nie jestem jedyna stuknieta narzeczoną

[anulka_1]

> Ale głeboko wierzymy, ze przy odrobinie dobrej woli cale zycie spędzimy
> szczęsliwi w swoich ramionach. Tylko trzeba chciec

przy odrobinie dobrej woli? Zacytuję parę, która prowadziła nasz kurs
przemałżeński - "dobre małżeństwo to ciężka harówa, w porywach całkiem
przyjemna" )) A ta mi tu z odrobiną wyskakuje (żart)