Dziecko a związek

[marvel_maid]

Czy znacie jakieś pary których związek wzmocnił się kiedy zostali rodzicami?
Bo ja szczerze mówiąc słyszę tylko o kłopotach i oddalaniu się od siebie.

[esmeralda_pl]

oczywiscie... ale żadne z tych małżeństw nie zostało zawarte z powodu ciązy

[marvel_maid]

Ale ja piszę o parach, które mają dzieci "planowane" i jakiś czas po ślubie.

[esmeralda_pl]

wszystko w jak najlepszym porzadku, ale to małżeństwa z miłości, a nie z
chłopakiem/dziewczyną z którą chodziło się ju kilka lat i wszyscy naciskali, że
może czas wziąć ślub, a ona chciała wesele na 3000 osób i super kieci, a poza
tym wszystkie kolezanki wychodziły za maz, a ona nie, i na dodatek młodzi
liczyli, ze wesele im się zwróci, o ile nie uda im się zarobić na nim... juz
wiesz skąd to szczęście rodzinne?

[maya28]

No ja znam wlaśnie jedną jedyną parę, w której dziecko jest wspaniałym etapem w
ich życiu i nie ma problemów, i to jest para, która 10 lat ze sobą
wczesniej "chodziła". Nie ma sensu uogólniać, kto bardziej chce ślubu i z
jakich pobodek. Jdno jest pewne, dziecko to jak test prawdy co do uczuc jakie
sa w zwiazku. Jak sa slabe, a ludzie niedobrani, to dziecko tą różnice
uwidoczni.

[twitti]

ja niestety spotkalam sie z tym, ze po przyjsciu na swiat dziecka co zaczelo
sie psuc.. powody.. nie wiem, u jednej pary, odsuniecie ojca od dziecka oraz
zbytnie poswiecanie czasu matki dla dziecka.. w drugim przypadku. - podobnie-
matka spi osobno z dziecmi a ojciec w drugim pokoju.. moze wlasnie to jest
przyczyna pogorszenia stosunkow miedzy malzonkami..

[marvel_maid]

twitti napisała:

> ja niestety spotkalam sie z tym, ze po przyjsciu na swiat dziecka co zaczelo
> sie psuc.. powody.. nie wiem, u jednej pary, odsuniecie ojca od dziecka oraz
> zbytnie poswiecanie czasu matki dla dziecka.. w drugim przypadku. - podobnie-
> matka spi osobno z dziecmi a ojciec w drugim pokoju.. moze wlasnie to jest
> przyczyna pogorszenia stosunkow miedzy malzonkami..

Właśnie, co do poświęcenia matki dla dziecka, przyznam, że nie rozumiem
tego "szału" niektórych kobiet, nagle nic już się nie liczy tylko dziecko. Co
tam mąż, dziecko staje się miłością jej życia. Dla mnie to trochę chore.
Zwłaszcza, że dzieci dorastają i odchodzą, zawsze wydawało mi się naturalne, że
to partner (partnerka) powinien być najważniejszy.

marvel...

[martyna1985]

a masz swoje dziecko?? Bo wydaje mi się, że jak będziesz miała to zrozumiesz te
kobiety

[marvel_maid]

martyna1985 napisała:

> a masz swoje dziecko?? Bo wydaje mi się, że jak będziesz miała to zrozumiesz
te
>
> kobiety

Mam nadzieję, że nigdy nie będę się tak zachowywała. Robienie z własnego
dziecka Boga nie jest normalne.

[martyna1985]

masz rację, ale czasami, jak kobieta stara się o dziecko latami i w koncu im
sie udaje, to jet to silniejsze.

[marvel_maid]

Pewnie tak.

[twitti]

ja sie zgadzam z marvel! wiem ze latwo sie zakochac w swoim dziecku i nie
wiedze w tym nic zlego.. ale mimo to nasz mezczyzna powinien byc rownie wazny,
a moze nawet wazniejszy.. rola rodzica jest kochac dziecko, wychowac go tak aby
byl w stanie sam potem zalozyc swoja rodzine.. a jesli kobieta odsuwa meza, to
potem jest jej strasznie ciezko gdy dziecko chce opuscic dom!

[mariszka72]

twitti napisała:

> a jesli kobieta odsuwa meza, to potem jest jej strasznie ciezko gdy dziecko
> chce opuscic dom!

A jeśli kobieta "odsuwa" SIEBIE? Ile jest takich matek, które w tym wszystkim
zapominają o SOBIE, liczy się tylko dziecko, ewentualnie mąż, ale nie ona sama.

[twitti]

moja mama ma tak troche.. jak nas to wkurza gdy idziemy gdzies do sklepu i
nigdy nic sobie nie kupi, tylko zawsze nam cos wybiera.. o sobie moglaby czasem
pomyslec.. mi tez ciezko bylo sie przez to z domu wyprowadzic.. prawie pol roku
o tym gadalam zeby miala czas sie do tego przyzwyczaic, date wyprowadzki
wymyslilam, ze nie naciskala.. udalo sie bo nie jest tylko nadopiekuncza, a nie
zaborcza.. ale wiem ze niektorzy maja gorzej..

[mariszka72]

twitti napisała:

> moja mama ma tak troche.. jak nas to wkurza gdy idziemy gdzies do sklepu i
> nigdy nic sobie nie kupi, tylko zawsze nam cos wybiera.. o sobie moglaby
> czasem pomyslec..

Bo wiele kobiet uważa, że poświęcenie się, wyrzeczenie się a nawet cierpienie
jest szlachetne. W ten sposób pokazują swoją miłość, ale takie zaniedbywanie
własnych potrzeb i pragnień jest chore i prowadzi do ogromnej frustracji.

[heather4]

> masz rację, ale czasami, jak kobieta stara się o dziecko latami i w koncu im
> sie udaje, to jet to silniejsze.
moim zdaniem takie staranie się latami też zakrawa na skrzywienie psychiczne, i
nie robi dobrze ani związkowi ani dziecku.

[marvel_maid]

heather4 napisała:

> > masz rację, ale czasami, jak kobieta stara się o dziecko latami i w koncu
> im
> > sie udaje, to jet to silniejsze.
> moim zdaniem takie staranie się latami też zakrawa na skrzywienie psychiczne,
i
>
> nie robi dobrze ani związkowi ani dziecku.

Zawsze tak uważałam. Wydaje mi się, że w takim wypadku trzeba się poprostu
pogodzić i wziąć pod uwagę inne sprawy. Tyle rzeczy można robić, również
adoptować. Czasem słyszę (a raczej czytam) argumenty, że ktoś nie potrafiłby
kochać cudzego dziecka. A przecież to dopiero jest coś. Jaka to zasługa kochać
własne dziecko? To zupełnie naturalne. Dopiero w pokochaniu "obcego" dziecka
jest coś wyjątkowego i szlachetnego.

[heather4]

zgadzam się w 100%. Jestem jak najbardziej za adopcją, i będę drążyć temat,
aczkolwiek czuję, że niełatwo będzie przekonać przyszłego tatusia..

[mariszka72]

marvel_maid napisała:

> Mam nadzieję, że nigdy nie będę się tak zachowywała. Robienie z własnego
> dziecka Boga nie jest normalne.

Brawo Marvel! Trzymaj się swoich poglądów, bo masz wiele zdrowej racji w takim
podejściu do tej sprawy. Kobiety, których cały świat obraca się tylko i
wyłącznie wokół dziecka, zazwyczaj są toksycznymi matkami. Często, nawet nie
zdając sobie z tego sprawy, kaleczą dziecko swoją troską, miłością i
opiekuńczością. Żyją życiem dziecka, nie mają własnego życia, własnych
zainteresowań. I szantażują swoim słynnym "Ja tak się dla ciebie poświęcałam..."

wreszcie rozsądny głos :)

[tadaam]

na mnie zawsze wszyscy dziwnie patrzą jak to właśnie mówię - kolejośc ZAWSZE 1.
partner, 2. dziecko. ZAWSZE.

[maya28]

Dla mnie dziecko jest wspólne, i razem co najwyżej możemy zwariować na jego
punkcie ( co sie niewątpliwie stanie)A jeżeli ktoś stawia dziecko na tzw I
miejscu, to chyba się związek sypie zwyczajnie, i ta osoba szuka wszystkiego w
dziecku. To smutne, ale często spotykane. Jak zwiazek jest udany, to nic
takiego nie moze mieć miejsca.

[nionczka]

Ja mysle, ze dla mnie dziecko bedzie ogromnie wazne. Taka matczyna bezgraniczna
i bezkrytyczna milosc. Mowie tak bo wierze w prawa biologii. Ale oprocz
biologii wierze rowniez w wartosci nabyte i mam nadzieje, ze one nie pozwola mi
odsawic na dalszy plan partnera. Ze zdrowy rozsadek pomoze mi w "zdrowym"
wychowywaniu dzieci i zachowaniu "zdrowych" relacji z ich ojcem.
Mysle, ze tak bedzie. Bo nie mam zadatków na matke bezkrtytycznie zakochana w
dziecku. Ani podobnych doswiadczen. I chyba tez mam wystraczajaco duzo egoizmu
i milosci wlasnej, zeby zapomniec o wlasnych potrzebach. Ale o zwiazek to juz
sie trzeba starac.

Ups pomylilam sie!

[nionczka]

bezgraniczna ALE NIE bezkrytyczna.

Tak to jest jak sie na forum pisze i pracuje rownoczesnie.

[arieska]

adaam napisała:

> na mnie zawsze wszyscy dziwnie patrzą jak to właśnie mówię - kolejośc ZAWSZE 1.
>
> partner, 2. dziecko. ZAWSZE.

Sluszny poglad, ktory przeciez wcale nie umniejsza milosci do dziecka. Ona jest
po prostu inna. To z partnerem tworzymy rodzine, ktora zwykle z czasem sie
powieksza i to z tym partnerem mamy byc -w zalozeniu- do konca zycia. Jak
dziecko przysloni reszte swiata to nagle moze sie okazac, ze nigdys niezle
dobrane dwie polowki nie maja ze soba o czym rozmawiac.

[pannamargolcia]

a ja jestem KOBIETA, mezatka, i doskonale rozumiem, co ow Pan ma na mysli.
Niektore kobiety rzeczywiscie przesadzaja. Fakt, ze malemu dziecku trzeba
bardzo duzo czasu poswiecac, ale oobowiazki te mozna dzielic z mezem przeciez..
Wiele kobiet jest niestety zaborczych, skupiaja sie jedynie na maluchu..
Zapominaja o tym, ze to MEZOWI przysiegaly przed oltarzem milosc i wiernosc i
poswiecenie..

[nionczka]

Znam. To brat mojego narzeczonego. Ale oni nie maja slubu To dla nas
przyklad udanego zwiazku, najlepsza rodzina jaka znamy.

Dziecko najeczesciej scala zwiazek, ale nardziny potomka moga sie odbic
negatywnie na zyciu seksualnym pary. TMoze o to im chodzi, ale nie nazywaja
rzeczy po imieniu?

o ma nawet jakas swoaja naukowa nazwe. Ze niby kobieta osiagnela to czego
pragnela i wiecej nie chce. Ma to jakies podobne wytlmaczenie jak poped
seksualny kobiety w roznych fazach cyklu. Ze wzmaga sie kiedy moze zostac
matka. Tyle czytalam. Ale jak to wyglada w praktyce, nie wiem.

pół żartem pół serio

[maya28]

to mój M. jest ostatnio zazdrosny o naszego psiulka

[twitti]

a nasza kotka za to na poczatku mnie traktowal jak konkurencje o wzgledy mojego
nazeczonego.. nadal mnie bije

[mariszka72]

Niektórzy myślą, że dziecko może wzmocnić związek, w którym juz są jakieś
drobne problemy. Takie "lekarstwo" na rozpadające się małżeństwo. Nie ma nic
bardziej błędnego! Dziecko wzmacnia tylko już istniejący MOCNY związek. Jeśli
są problemy między małżonkami, to dziecko je jeszcze bardziej zaostrzy.

a ja sie boje dziecka bo..

[mala_meggi1]

obawiam sie, ze moj przyszly maz bedzie bardziej je kochal niz mnie i poswiecal
mu wiecej czasu niz mi, a jak juz bedzie corka to pewnie pojde w odstawke...

[kami315]

Znam pary nieszczęśliwe od początku, którym dziecko nie pomogło i pary
szczęśliwe, którym dziecko nie zaszkodziło. Żadnych zmian po urodzeniu dziecka
nie zaobserwowałam ani w jednym, ani w drugim typie związku.
Wniosek mi się nasuwa - dziecko nie niszczy ani nie scala. Uzupełnia i eksponuje
to, co stworzyła para.

[sweetnice]

ostatnio była u mnie w sklepie panna która wybierala dla siebie suknie slubna
na slub kościelny bo cywilny ma juz za sobą wzieli go gdy sie dowiedzieli ze
jest dzieckow drodze a teraz dopełniają formalności i powieraja sie w
kosciele