Wieloletnie narzeczeństwo czy krótka piłka?

[szpinakowaa]

W końcu zdecydowaliśmy się po przeszło 10 latach życia "na kocią łapę" w przyszłym roku w maju zalegalizujemy nasz związek
A mówi się, że związki "przechodzone" nie mają szans zakończyć się przed ołtarzem...

[kaamilka]

Nie... no mają szansę... szansę na szybki rozwód
żartuję oczywiście - my też byliśmy 7 lat razem, ale my to gó...arze jesteśmy i
najpierw chcieliśmy wszystko mieć, a później ślub

[szpinakowaa]

My się za starych raczej też nie uważamy - szybko się po prostu znaleźliśmy

[stworzenje]

heh koleżanka po 7 latach bycia z gościem, miała mieć ślub w sierpniu bieżącego
roku i parę miesięcy przed wszystko się rozsypało. Także nie ma jednoznacznego
stwierdzenia,czy związki długie są dobre czy nie.

[martina.15]

psychologowie sie madrza ze te 7 lat to taka granica rozsadku- ze wtedy to juz
naprawde albo slub (tudziez okreslenie sie ze do konca zycia) albo rozpad zwiazku.

nam na razie 2 lata mijaja i troszke podobnie jak kaamilka- niewiele mamy (poza
tym ze mam corcie i oboje studia ) i zapewne jeszcze troszke poczekamy.

[aiczka]

Psychologowie to podaja tyle terminow obowiazkowych kryzysow w zwiazkach, ze
trudno ich brac na powaznie (po roku, dwoch, czterech, siedmiu dziesieciu...)

[twoj_aniol_stroz]

> Psychologowie to podaja tyle terminow obowiazkowych kryzysow w
zwiazkach, ze
> trudno ich brac na powaznie (po roku, dwoch, czterech, siedmiu
dziesieciu...)

No podają tyle, żeby każdy się gdzieś zmieścił Tym sposobem mogą
spokojnie powiedzieć, że ich teoria się zgadza
Coś na zasadzie przysłowia:
Na Św Nikodema jest deszcz albo i go nie ma

co to jest kryzys

[bystra_26]

Kryzysy nie muszą się w ogóle pojawiać ani w zyciu jednostki, ani w
życiu we dwoje!

Kryzys pojawia się tylko wtedy, gdy zaniedbuje sie rozwój i dochodzi
do takiego momentu, gdzie potrzeba ci w życiu pewnych
umiejętności/poziomu dojrzałości/odrzucenia starych wzorców itp.
i... okazuje się, że ich nie masz, bo sobie po drodze nie
wypracowałeś.

Jak ludzie są w związku i na bieżąco nad nim pracują, to kryzysy
będą słabe albo ich w ogóle nie będzie.

[prom_do_szwecji]

u mnie jest ekspresowo. Poznaliśmy się 21 października 2007. Zamieszkaliśmy
razem po trzech dniach. 24 września zaraz po stłuczce się zareczyliśmy. W środku
nocy jak załatwiliśmy wszystko z policja, mechanikiem itp. Ślub planujemy na
koniec czerwca

[nati.82]

Byliśmy ze sobą przed ślubem 6 lat, ale nie uważam tego za wieloletnie
narzeczeństwo. Po prostu jak zaczynaliśmy, mieliśmy po 18 lat i pstro w głowie.
Pobraliśmy się, gdy oboje mieliśmy już pokończone studia, pracę i mieszkanie. W
styczniu idę na wesele do przyjaciół, którzy tworzą związek od 10 lat z krótkimi
przerwami, mają już dziecko i zawsze twierdzili, że papierek nie jest im do
szczęścia potrzebny. Pojawienie się na świecie córki zmieniło ich światopogląd.
Ja się cieszę, bo przynajmniej będę sie bawić w karnawale

[ibelin26]

My sie pobraliśmy po 7 latach, niby przez taki czas można człowieka
poznać, a mój mąż - idiota taki numer wyciął tydzień temu, że szkoda
gadać ... (bynajmniej to nie zdrada)

[szampanna]

Nie ma reguły. My jesteśmy razem 15 lat, ale w mojej rodzinie było
małżeństwo, które pobrało się po 3 tyg znajomości (na dodatek różne
narodowości) i było szczęśliwe do śmierci...

[czarna_oliwka29]

My tez pobieramy sie po 10 latach na poczatku przyszłego roku.
Teraz z perspektywy czasu wnisokuje,iż niepotrzebnie tak długo
czekaliśmy

[mojboze]

My byliśmy ze sobą jakieś dwa lata, ale wczesniej znaliśmy się ze 4 lata... Ale
byłam świadkie na ślubie mojej przyjaciółki, która jest była dziewczyną swojego
męża ponad 10 lat. I wszyscy są zdogni, że to bardzo kochająca się para...

[foczkaka]

My po 2 latach sie zareczaliśmy, po 3 będzie slub.
Dla nas to optymalnie. Do konca i tak sie człowieka nie pozna, zawsze moze czyms
zaskoczyc - pozytywnie lub negatywnie. Stwierdzilismy ze najwyzsza pora sie na
cos zdecudowac i tyle

[k.l2]

Mam pytanie do tych z długim stażem narzeczeństwa.
a. Jeśli nie przeszkadzało Wam tyle czasu żyć na kocią łapę to po co Wam ślub?
b. Jeśli jednak ślub ma dla Was znaczenie, czemu tyle na niego czekaliście?

Ja sobie nie wyobrażam takiej sytuacji.. Może dlatego ,że dla mnie ślub to
naprawdę początek wspólnego życia i wszystkiego co za tym idzie..

[mojboze]

Powiało grozą...
Moze mi się wydaje, ale to pytanie brzmi zaczepnie...

Każdy ma swoje powody, chcesz je poznać, czy dajesz wyraz oburzeniu?

[k.l2]

dlaczego oburzenie?
Ciekawa jestem powodów.
Przyznaję, że dla mnie to zachowanie nielogiczne, ale może ktoś mi wyjaśni,że
tak nie jest.
A szczęścia życzę zarówno kilkumiesięcznym jak i wieloletnim narzeczonym!

[mojboze]

Mój związek na kocią łapę trwał tylko 2 lata, ale mam sporo znajomych, którzy
mają długie staże. Najczęściej zaczęli już w LO być razem, potem studia i
pierwsze kroki na rynku pracy. Kupno mieszkania... Trochę czasu to zajmuje, a
niekażdy ma rodziców, którzy są w stanie wesprzeć młodych. Wziąć ślub i mieszkać
obok w pokoju w rodzicami? Niekoniecznie...Po prostu woleli najpierw, za
mike2005, "dojrzeć finansowo"...

Są też tacy, którzy nie czuli się emocjonalnie gotowi na taki krok w odpowiednim
wieku do małżeństwa. Tak było ze mną. W wielu 24 lat czułam pełnię młodości,
odrobinę szalństwa, koncentrowałam się na hobby, i studiowaniu (bo u mnie się
przedłuża) i obowiązki rodzinne, wzięcie odpowiedzialności za drugiego człowieka
nie wchodziło w rachubę.

Są też dziewczyny, które czekają na oświadczyny...

Jak widzisz powody są różne, życie pisze różne scenariusze...Ktoś napisał wyżej,
że zna parę, która nie chciała wczesniej papierka, a potem zmieniła zdanie po
rozmnożeniu...

Ja w tym nie widzę braku logiki. Światopogląd można zmienić, dojrzeć
emocjonalnie też, a brakiem logiki, to według mnie bardziej wykazują się młodzi,
którzy decydują się na ślub nie mając gdzie mieszkać i nie mając zdolności
kredytowej, a nie Ci, którzy chcą zapewnić sobie dobre warunki bytowe. Wszak
brak gotówki i własnego miejsca to jedna z najczęstszych przyczyn nieporozumień
małżeńskich...

[k.l2]

Ok. , to co piszesz jest logiczne.
Tylko jeśli ktoś pisze ,że żyje na kocią łapę to ja to rozumiem tak,że mieszka
itp. z drugą osobą. W związku z tym motyw utrzymania i mieszkania odpada.
Chyba,że długoletnie narzeczeństwo oznacza mieszkanie każde u swoich rodziców
itd. Wtedy jest to dla mnie zrozumiałe, że do ślubu się czeka na własne mieszkanie.

[mojboze]

To też zależy...
Moi znajomi mieszkali razem na piętrze u rodziców, ale ze ślubem czekali aż będą
niezależni...

Są też tacy, którzy mieszkają razem w wynajętych mieszkaniach, ze
współlokatorami, albo w akademiku...To też co innego.

Ja sama mieszkałam z moim N. przed ślubem przez jakiś czas, a mimo to ślub był
dla nas ogromnym wydarzeniem.

[k.l2]

no właśnie takich par nie rozumiem-skoro i tak mieszkali razem to dlaczego
warunkiem slubu jest Wlasne mieszkanie..

[mojboze]

Czego tu nie rozumieć?
Mieszkałaś w akademiku? Przez jakiś czas jest fajnie, ale każdy związek
potrzebuje w pewnym momencie intymności, izolacji i stabilnej sytuacji bytowej.
Nie widzisz różnicy między parą w akademiku, a młodym małżeństwem, które zaczyna
inwestować w gniazdko rodzinne? Nie widzisz różnicy między parą studencką a
małżeńską?

[k.l2]

tak, mieszkalam w akademiku.. Zgadzam sie,że lepiej byc na swoim,ale chyba nie o
to chodzi. Bo co za roznica mieszkac we dwoje w akademiku jako para narzeczenska
a malzenska?
Teraz zmezem wynajmujemy mieszkanie,ale jesli by nas sytuacja zmusila,
zamieszkalibysmy w akademiku czy gdziekolwiek. Nie mamy ustabilizowanej
sytuacji- wlasnie wyjechalismy za granice, ja tu koncze studia, on nawet jeszcze
nie zna jezyka.. Oboje szukamy pracy. I wierze,ze sobie poradzimy. Niewazne
jak-ale razem.

A kwestia docierania sie- nie bede komentowac, bo jestem zdecydowanie anty. Ale
ok., rozumiem, ze Wam to odpowiadalo.

[nati.82]

Po tym, co napisałaś, stwierdzam, że to, co ty nazywasz w swoim przypadku
małżeństwem, ja bym nazwała zabawą w małżeństwo. Jak to mówią wiara czyni cuda,
więc chyba ta wiara ci dziewczyno pozostaje.

[k.l2]

Co jest zabawą?
To, że żyjemy w związku sakramentalnym? Że razem budujemy nasza przyszłość i
razem na nią zarabiamy?
Fajnie byłoby mieć już wlasne M, ale dla mnie to nie byl warunek konieczny do
slubu.
Jasne, byloby inaczej gdybysmy jeszcze oboje studiowali- wtedy pewnie
wstrzymalibysmy sie ze slubem, ale nie zylibysmy na kocia lape.

[quasimodo82]

A wg mnie to jest właśnie przykład poważnego traktowania małżeństwa. Jesteśmy ze
sobą na dobre i na złe, ponieważ zdecydowaliśmy, że jesteśmy na to duchowo
gotowi i razem stawiamy czoła wyzwaniom codzienności. Nasze wspólne życie dzieje
się tu i teraz. A nie tylko wtedy, kiedy sytuacja jest idealna, bo mamy już
mieszkanie, samochód i co tam jeszcze się marzy.
Czekanie też może mieć swój sens. Głównie jednak ze względu na indywidualne
tempo dojrzewania do małżeństwa. Natomiast kategoryzowanie małżeństw na lepsze i
gorsze, wg statusu materialnego bardzo mnie oburza.

[mojboze]

Jeśli to odnosi się do moich postów, to nie o kategoryzację tu chodzi, a o różne
motywy. Każdy ma swoje powody, aby zwlekać lub nie z małżeństwem.
Ale niewątpliwie, najczęstszym powodem kłótni małzeńskich jest brak pieniędzy.
Nie ma co udawać, że nie są ważne...

[mojboze]

Jak dla mnie to olbrzymia różnica. Małżeństwo to dla mnie oznaka
odpowiedzialności i dojrzałości. Ważne nie tylko to, że razem, ale też jak...
Twoje prawo i Twoja decyzja brać ślub bez zabezpieczenia materialnego, i
naprawdę życzę Wam wszystkiego najlepszego, ale sporo par się rozpadło wśród
moich znajomych właśnie dlatego, że myśleli, że ślub to magiczny środek
zabezpieczający przed biedą, zdradą, nieszczęściem itp. Oczywiście znam też
pary, którym jak na razie się udaje...

A co do mieszkania przed ślubem, to kwestia światopogladu, więc faktycznie nie
ma co komentować, i jestem wdzięczna, że się od tego powstrzymałaś

[k.l2]

ale dla mnie ślub nie jest magicznym środkiem na utrzymanie. Po prostu, bez
ślubu pracowalibyśmy na wspólną przyszłość osobno, a teraz robimy to razem.
Nie mamy zabezpieczenia materialnego jako takiego (no, może na miesiące ) ,
ale wykształcenie i chęci do pracy pozwolą nam się utrzymać.

[mojboze]

Sądząc po Twoich wypowiedziach, Twój światopogląd jest mocno katolicki, więc w
sumie nie ma co dyskutować, bo żadna z nas nie przekona drugiej. W Twoim
przypadku zasady KK kształtują myślenie o małżeństwie, a ja mam spojrzenie nieco
bardziej laickie Jednocześnie jako socjolog zdaję sbie sprawę, że silna wiara
i przekonanie religijne obojga małżonków każdego wyznania to mocne oręże w walce
z przeciwnościami losu.

Dla Ciebie pewnie życie na kocią łapę jest nieakceptowalne, a dla ja nie widzę w
takim związku nic złego. To, czego nie rozumiesz (odnoszę się tu do Twojego
pierwszego postu) to faktu, że niektórzy mają inny punkt widzenia na kwestie
wiary, religii, moralności, i relacji w związku...

do mojboze

[k.l2]

Masz racje, moj swiatopoglad jest katolicki. Ale nie chodzi mi o to, zeby
oceniac zycie na kocia lape. Rozumiem, ze niekotrym slub nie jest do szczescia
potrzebny. Ciekawi mnie, ze w koncu sie na niego decyduja.

[szpinakowaa]

Ja kiedyś nie lubiłam zupy ogórkowej, a teraz ją uwielbiam
...gust się zmienia, poglądy się weryfikuje a do pewnych decyzji dojrzewa...

[mojboze]

Dokładnie tak jak pisze szpinakowa.

A dlaczego zmieniają zdanie?

Bo po prostu chcą zalegalizować związek?
Bo w naszym społeczeństwie wciąż jeszcze patrzy się krzywo na konkubinat?
Bo to ułatwia wspólne życie (podatki, dziedziczenie,opieka nad dziećmi)?
Bo chcą wziąć ślub dla rodziny?
Bo dziewczyna chce raz w życiu założyć białą bezę?
A może się nawracają?
Bo mieli różne sytuacje w życiu, i decydują się dopiero, jak mogą już zaufać
drugiemu człowiekowi?

Możliwości może być mnóstwo...

[mojboze]

A jeszcze jedno... Brak własnego lokum nie musi być jedynym czy najważniejszym
powodem. My oboje mieliśmy lokum własne od dawna, ale nie braliśmy ślubu, bo
chcieliśmy się "dotrzeć", zobaczyć czy do siebie pasujemy. Według mnie to też
lepsze niż rozczarować się po ślubie...

[stworzenje]

mojboze napisała:

> To też zależy...
> Moi znajomi mieszkali razem na piętrze u rodziców, ale ze ślubem czekali aż będ

kolezanke mam taka,ktora z chlopakiem mieszka (nie sa narzeczenstwem,króko sie
znaja) w domu jego rodzicow.Jeszcze mowi,ze czuje sie jak w domu.A swoich
rodzicow ma,tyle ze kawal drogi od Wawy.Jak dla mnie glupia sytuacja.

[mojboze]

Ja też bym nie chciała mieszkać w domu rodziców męża. Ale w sumie różne są
rodziny, niektóre mają bardzo nowoczesne podejście, i partnerski stosunek do
młodych...

[magdafil]

my spotykamy sie juz od 7 lat, znamy sie okolo 18 lat, od roku mieszkamy ze
soba, za 3 lata sie pobieramy.
dlaczego to wszystko u nas tak dlugo trwa??
nie wyobrazam sobie mieszkac z tesciami czy rodzicamy, dlatego najpierw
musielismy sie usamodzielnic, kiedy juz nam sie to udalo zareczylismy sie (pol
roku temu), teraz ja mam jeszcze rok studiow do skonczenia, dlatego nie zajmuje
sie jeszcze slubem, bo nie mam na to czasu, jak obronie tytul to spokojnie
zorganizujemy sobie wesele.

ja np. bardziej dziwie sie para, ktore pobieraja sie i zyja na koszt rodzicow,
no ale to wielka milosc przeciez, oni musza byc razem. czegos takiego nie rozumiem.
mama cale zycie mi powtarzala "misloscia zupki nie okrasisz"
i uwazam, ze ma racje.

[ibelin26]

My się pobralismy po 7 latach życia na kocią łapę ze względów
praktycznych np. żeby mnie do męża do szpitala wpuścili bez
problemów (tfu, tfu, odpukać ) itp. powodów.

[dirgone]

Mieszkamy razem od kilku lat. Chcemy się pobrać, ale nie chce się nam zrobić
dwóch kroków do urzędu. Nie potrafimy się zdecydować ostatecznie na ślub bez
rodziny, tylko ze świadkami, a z drugiej strony nie chce się nam organizować
nawet obiadu poślubnego dla rodziców.
Chcemy wziąć ślub, ale nie bierzemy go z lenistwa.

[quasimodo82]

Jeśli mam problemy ze zrozumieniem którejś z prezentowanych tutaj postaw, to
właśnie takiej: chciałabym, ale mi się nie chce. Podejrzewam, że jeszcze nie
dorośliście do tej decyzji.
Mój brat też tak miał. Chciał się bardzo żenić, ale do urzędu gminy po
odnowienie zgubionego dowodu było mu nie po drodze. I bardzo dobrze, bo z tamtą
dziewczyną hucznie się rozstał. Od ponad dwóch lat jest już żonaty z inną. A jak
tylko podjęli decyzję o małżeństwie, dołożyli wszelkich starań, żeby ślub się
odbył i było im raczej wszystko jedno w jakiej formie. Rodzina nalegała na
wesele, więc zrobili wesele.

[rybkabezosci]

Cóż "na kocią łapę" to takie prostacko-polskie sformułowanie,a fuj. Po prostu
warto być ze sobą dłużej,na prawdę się poznać.Ja po 6 latach związku biorę ślub
w przyszłym roku.Uważam,że to rozsądne. Ślub po dwóch latach związku,to dla mnie
kiepski żart, zwłaszcza w wieku np 22lat. Możecie sobie pisać "ale nam się
udało"(..niewiele jest takich par,więc cieszcie się).

[foczkaka]

Nie pisz że ślub po 2 latach znajomości to kiepski żart. Każdy ma prawo do
własnych decyzji. Poza tym nie ma reguły, rok, dwa lata, pięć, dziesięć. Drugi
człowiek może nas czymś nieźle zaskoczyć w każdym momencie. Dla trwałości
związku najważniejsza jest dobra wola, umiejętność komunikacji i parę innych rzeczy.
A jeśli uważasz że znasz swojego N tak dobrze, że niczym Cię już nie zaskoczy,
nic Cię już nie zdziwi to nie wiem czy jest się z czego cieszyć.

[kavainca]

5 lat konkubinatu, małżeństwo to naturalna kolej rzeczy. Dlaczego
tak długo? Mąż długo dojrzewał do tej decyzji a ja czekałam. Nie
widzę w tym nic złego.

[seniorita_24]

A gdzie opcja c - bycie razem przez kilka lat bez wspólnego mieszkania? Ja z
moim narzeczonym jestem 8 lat i nie mieszkaliśmy od pierwszego dnia znajomości.
Dla mnie dziwne byłoby od razu po rozpoczęciu związku kiedy miałam 19 lat i
studiowałam wychodzić za mąż Związek i narzeczony sie sprawdził, umocnił i w
przyszłym roku staniemy na ślubnym kobiercu.

[madziaq]

No to fajnie My byliśmy 7 lat razem przed ślubem, ale narzeczeństwa niecałe
1,5 roku, a mieszkania razem jeszcze mniej - niecały rok. Młodo zaczynaliśmy

[szpinakowaa]

Ciekawa dyskusja rozgorzała my w sumie to tak po trochu leniwi jesteśmy, po
trochu papier nam do szczęści nie był/jest potrzebny ale najbardziej chyba
odkładaliśmy żeniaczkę - bo to studia, praca itepe o których tu piszecie
Co ciekawe, to że my "tak na zawsze" ze sobą wiedzieliśmy już dawno czego
wszystkim życzę

[marina111]

Moj narzeczony prawie od pierwszego miesiaca znajomości mówił mi ze
się pobierzemy. Ja miałam wtedy 21 lat i wydawało mi sie to
idiotyczne. On zdania nie zmieniał a ja dorastałam do tej decyzji.
NIe wyobrazam sobie slubu bez stabilizacji zyciowej. Moja mam zawsze
mi mówiła ze facet musi potrafic mnie utrzymac ale ja mam pracowac
tak zebym nigdy od meza nie była zalezna". Ślub przed końcem studiów
nie wchodził w gre.

[inka323f]

Poznaliśmy się w kwietniu 2007. Właśnie się zaręczyliśmy, a pobieramy
się w przyszłym roku, w czerwcu. Mamy 32 i 34 lata chemy ze sobą
spędzić życie.

[zamyslona4]

my bylismy ze soba trzy lata- mąż byl absolutnym przyciwnikiem
slubu.
I nagle w ciagu 1 dnia wydarzyly sie 2 bardzo powazne sytuacje ktore
wymagaly od nas dojrzalych, odpowiedzialnych i WSPÓLNYCH decyzji. I
wieczorem zapadła decyzja o ślubie
Juz jestemy po i absolutnie nie zgodze sie ze slub nic nie zmienia.
U nas zmienil- na szczescie na plus. Polecam rtykul w osttanich
wysokich obcasach - "jesli ktos mowi,, ze dla niego papierek nie ma
zadnego znaczenia to oznacza i dlatego nie chce slubu,to oznacza ze
akurat dla neigo ma ma ogromne". podpisuje sie obiema rekami.

aaa.. i moja kolezanka, ktora byla 8 lat w zwiazku i tez nie chciala
slubu (facet bardzo ja kochal i chcial zalozyc z nia rodzine)
zostala teraz sama. i wlasnie wczoraj pisala mi , ze nie rozumie
samej siebie, dlaczego wiedzac ze to mezczyzna jej zycia tak
uciekala od slubu... a wiec z tym dlugim zyciem na kocia lape roznie
bywa.

[agata781]

Po 10 latach bycia razem zdecydowaliśmy się na ślub.Tewraz jesteśmy już 2 lata
po i nie żałuję że tak długo to wszystko trwało.Musieliśmy naprawdę dojrzeć do
takiej decyzji(decyzji o legalizacji związku)bo o tym że chcemy być razem to
wiedzieliśmy od początku))

[myosotis86]

pierwsz randka marzec 2008, zareczyny maj 2008, ślub maj 2009 chcielismy sie
pobrac jeszcze szybciej, ale zlitowalismy si nad naszymi rodzinami i dalismy im
rok, zeby przywykli do tej mysli studiujemy na 4 roku, pracujemy tylko
dorywczo, rodzice nas nie beda utrzymywac po slubie... i nie mamy watpliwosci,
że to jest ten czas nie mieszkamy razem na probe, nie potrzebujemy czasu,
zeby sie sprawdzac

[mike2005]

Uważam, że wzajemne poznanie się wymaga czasu (ładnych paru lat),
dlatego nie wyobrażam sobie brać ślub w wakacje z panną poznaną
podczas ostatniej imprezy sylwestrowej czy rok wcześniej.
Nie bez kozery powiada się, że ożenienie [zamążpójście] zbyt wczesne
często bywa bolesne. Dotyczy to zarówno wieku młodych, jak i stażu
związku.

[bakali]

Znamy się 2,5 roku, przed slubem byliśmy razem 1,5 roku, ślub po roku wspólnego
mieszkania. Nie wiedze w tym nic niewlasciwego, tak jak w slubie po 10 latach
związku. Kazdy zwiazek jest inny i nie ma co tu porównywac.
Ja w kazdym razie niczego nie zaluję

[atrament.owa]

My również znamy się 2,5 roku i w przyszłym bierzemy ślub.Nie
uważam, że jest to za mało, nie dostarliśmy się czy nie
sprawdziliśmy...Za to bardzo się cieszę, że to już za rok

[mike2005]

mojboze napisała:

> Mój związek na kocią łapę trwał tylko 2 lata, ale mam sporo
> znajomych, którzy
> mają długie staże. Najczęściej zaczęli już w LO być razem, potem
> studia i
> pierwsze kroki na rynku pracy. Kupno mieszkania... Trochę czasu to
> zajmuje, a
> niekażdy ma rodziców, którzy są w stanie wesprzeć młodych. Wziąć
> ślub i mieszkać
> obok w pokoju w rodzicami? Niekoniecznie...Po prostu woleli
> najpierw, za
> mike2005, "dojrzeć finansowo"...

I takie podejście świadczy o jakiejś tam dojrzałości.
Z drugiej strony, panna, z którą bym się spotykał od liceum,
zdążyłaby się mi przejeść już pewnie 10 razy.
Owszem, mam koleżanki jeszcze z czasów podstawówki, ale ich nie
tykam. To są kump(e)le, a nie materiał do obróbki skrawaniem.

do mike2005

[olanext]

Z takim podejsciem,ze "dziewczyna moze sie przejesc" to nie radze w
ogole sie zenic! Ja z moim ukochanym jestesmy razem juz ponad 5 lat
(od LO)i ciagle czujemy sie tak jak na samym poczatku bycia razem.
Duzo podrozujemy - razem i osobno, mamy pasje wspolne i osobne -
oboje stanowimy dla siebie wyzwanie. I fakt - jestesmy przy okazji
najlepszymi kumplami. Bo chyba na tym polega idealny zwiazek, ktory
laczy namietnosc, milosc, pasje i przyjazn! To sie nigdy nie
przejje - to tak jak z chlebem - jesz go codziennie, ale codziennie
z czyms innym!

[mike2005]

olanext napisała:

> Z takim podejsciem,ze "dziewczyna moze sie przejesc" to nie radze
> w ogole sie zenic!

Dziękuję za radę, skorzystam.

> To sie nigdy nie
> przejje - to tak jak z chlebem - jesz go codziennie, ale
> codziennie z czyms innym!

Zmiana sera topionego na almette pomaga, ale do czasu. Później nic
już nie pomoże i trzeba będzie zamienić tradycyjny biały na razowy,
bo inaczej człowieka będzie odrzucać i będzie się zmuszał, zamiast
się delektować.

[olanext]

To najlepiej nic nie jesc! To nic sie nie znudzi! Jak kobieta moze
sie znudzic?! Kobiety nikt nigdy nie zrozumie i to jest w niej
najlepsze... ciagle zaskakuje!

Chyba, ze trafialy ci sie plytkie panienki od tipsow i zakupow - to
rzeczywiscie moze sie przejesc!

[archeopteryx]

Znamy sie od marca 2006, razem jesteśmy od czerwca 2006 i
praktycznie niemal od razu zamieszkaliśmy we dwoje. Zaręczyny w maju
tego roku i ślub za tydzień Nie jesteśmy już najmłodsi, mamy
stabilną sytuację materialną, mamy gdzie mieszkać i stwierdziliśmy,
że nie ma na co czekać, skoro i tak chcemy byc razem już na zawsze.
Przez te ponad dwa lata wspólnego mieszkania różnie bywało, ale
pomimo tego, ze każde z nas mogło w każdym momencie przerwać ten
związek i pójsć w swoją stronę, nie chcieliśmy się rozstawać. Lepiej
nam razem niż bez siebie.

[mike2005]

archeopteryx napisała:

> Znamy sie od marca 2006, razem jesteśmy od czerwca 2006 i
> praktycznie niemal od razu zamieszkaliśmy we dwoje. Zaręczyny w
> maju
> tego roku i ślub za tydzień Nie jesteśmy już najmłodsi, mamy
> stabilną sytuację materialną

Z tą stabilnością to też różnie bywa, bo co komu po stabilności, jak
dochody niewielkie? Oczywiście mam nadzieję, że w waszym przypadku
tak nie jest i stabilizacja idzie w parze z wysokością zarobków.

[foczkaka]

A co w ogóle ma sytuacja materialna do tego czy ludzie powinni się pobierać czy
nie? (Pomijając oczywiście sytuacje kiedy się jeszcze nie utrzymują sami).

[mojboze]

Pieniądze nie są najważniejsze w związku, ale nie ma co udawać, że nie są ważne!
Rodzina to podstawowa komórka społeczna także w wymiarze ekonomicznym. Kiedy
brakuje na rachunki i podstawowe potrzeby, rodzina przeżywa kryzys, a jesli ten
stan utrzymuje się długo, to najczęściej dochodzi do jej rozpadu. I to właśnie
ma sytuacja materialna do małżeństwa/rodzicielstwa.

[2spanielki]

8 lat i ślub
w dniu slubu ja - 22 lata
On - 22 lata,
reszte obliczcie,
i najwazniejsze:
jestesmy mimo burz, mimo wojn, szczesliwi i mamy setki, tysiace,
miliony wspanialych pieknych przezyc razem, w tym zareczyny - cudowne

[carolina80]

My dlugo nie czekaliśmy, po miesiacu znajomości razem
zamieszkalismy, razem wyjezdzalismy, spedzalismy weekendy, wiec
decyzja o legalizacji zwiazku nastapila po 9 miesiącach. Po 9 od
zareczyn bedzie slub. A potem wierzymy, ze po kolejnych 9 - bejbi

[carolina80]

p.s. mamy 28 i 30 lat, a na ślubnym kobiercu staniemy 20 czerwca
2009

[2spanielki]

my tez 20 czerwca!!!
nie zauwazylam tu wczesniej ...kl. cos tam, witam, aczkolwiek mam
nadzieje ze nie powrocimy do ostatniej dyskusji... wolalabym zebys
mnie nie oceniala i nie pouczala na tym forum tez i nie pisala mi
tych glupot co ostatnio, takze udawajmy ze sie nie widzimy na tym
forum
kochane denerwuje sie troszke przed slubem, wlasciwie to nie przed
slubem tylko dziwne ale ... przed weselem
glupie nie?

bez komentarza::

[k.l2]

2spanielki napisała:

> my tez 20 czerwca!!!
> nie zauwazylam tu wczesniej ...kl. cos tam, witam, aczkolwiek mam
> nadzieje ze nie powrocimy do ostatniej dyskusji... wolalabym zebys
> mnie nie oceniala i nie pouczala na tym forum tez i nie pisala mi
> tych glupot co ostatnio, takze udawajmy ze sie nie widzimy na tym
> forum
> kochane denerwuje sie troszke przed slubem, wlasciwie to nie przed
> slubem tylko dziwne ale ... przed weselem
> glupie nie?
>

jak w temacie..
zainteresowanych zachecam do przesledzenia watku..

szybki slub po dlugim ukrywanym romansie.

[18_lipcowa1]

ogolnie uwazam ze przechodzone na maxa zwiazki sie nie sprawdzaja.
ja wzielam dosc szybko, wszyscy pukali sie w glowe, ale nie widzieli
ze rok przed tym slubem ja juz pukalam sie z moim mezem i znalismy
sie dosc dobrze.

[szpinakowaa]

Nie, no jak już rok przed ślubem "pukałaś" się z mężem, to na pewno poznaliście
się na wskroś ...

[langolier_maximus]

A co lepiej sie nie pukac?)))
Ja po 7 miesiacach zamieszkalam z mezem, zareczyny po 2 latach a
slub po 3.Zauwazylam,ze przechodzone zwiazki czesto maja pewne
prolemy zaraz po slubie.Ale nie jest to absolutnie regula.Poprostu
jak ktos bierze slub majac 28 lat a jest w zwiazku z jedna odoba od
18 roku zycia, to jakby....nie poprbowal w innych zwiazkach i czasem
pojawia sie zal.A bo nie wiem jak to z innymi/a moze moglam trafic
na lepszego/lepsza/nie poszalalam sobie... itd.Choc znam jedno bardz
udane malzenstwo po 12 latach chodzenia..nawet bez mieszkania razem

[mike2005]

langolier_maximus napisała:

> Zauwazylam,ze przechodzone zwiazki czesto maja pewne
> prolemy zaraz po slubie.Ale nie jest to absolutnie regula.Poprostu
> jak ktos bierze slub majac 28 lat a jest w zwiazku z jedna odoba
> od
> 18 roku zycia, to jakby....nie poprbowal w innych zwiazkach i
> czasem
> pojawia sie zal.A bo nie wiem jak to z innymi/a moze moglam trafic
> na lepszego/lepsza/nie poszalalam sobie... itd.

I właśnie dlatego uważam, że przed ustatkowaniem warto się wyszumieć
(nie mam na myśli imprez studenckich do 25 roku życia). Skosztować
różnych różności, poszaleć z przedstawiciel(k)ami płci przeciwnej
lub tej samej - jak kto woli. Przejechać się do Amsterdamu,
przelecieć do Bangkoku (dla was mogą to być Indie czy Tunezja;
czasem wystarczy wybrać się do takiej np. Anglii mieniącej się
kolorami rozmaitych ras i nie tylko). Zobaczyć, jak smakuje życie
przez duże Ż. Przemyśleć, czego się od życia tak naprawdę oczekuje.
Powiedzieć sakramentalne "tak" człowiek zawsze zdąży. A pośpiech
wskazany jest jedynie przy łapaniu pcheł.

koizumi_r napisała:

> i zgadzam się ważna jest przynajmniej w mojej opinii "dojrzałość
> finansowa".

Moja szkoła!

[koizumi_r]

to chyba zależy od charakterów obu osób. My jesteśmy prawie 4 lata razem. a od
maja 2008 zamieszkaliśmy razem. początki- koszmar, mało się nie pozabijalismy i
do zerwania też było blisko . ale teraz jest o.k. zaręczyn nie było. niby mi
zależy żeby już były ... tzn. żeby sytuacja się nieco wyklarowała ale bez
przesady. ślubu bez wcześniejszego zamieszkania razem sobie nie wyobrażam...

a co do długości związków między początkiem a ślubem... każdy ma swoje potrzeby.
jedni szybciej inni dłużej trwają jako nie małżeństwo.

i zgadzam się ważna jest przynajmniej w mojej opinii "dojrzałość finansowa". nie
wyobrażam sobei ślubu i mieszkania potem z rodzicami i bycia na ich utrzymaniu...

pozdrownienia dla par z duługim i krótkim stażem

[lenny_val]

My znaliśmy się od początku liceum. Robiliśmy do siebie podchody od początku, a
parą zaczęliśmy być w maju 2003 roku. Ja miałam 18 lat M 19. Gdy ja miałam 21
lat zdecydowaliśmy się na kupno mieszkania (kredyt), mieszkanie odebraliśmy w
kwietniu tego roku, urządzaliśmy się trochę. Od sierpnia mieszkamy już na stałe
razem. Po 5 latach, tzn. w maju 2008 roku oświadczyny. Ślub w lipcu 2009. Czyli
będziemy razem już ponad 6 lat.

O ślubie rozmawialiśmy już wcześniej, ale stwierdziliśmy że najpierw chcemy się
urządzić. Oboje równocześnie studiujemy (już końcówka) i pracujemy.

[gold-fish]

No ale co to znaczy związek przechodzony ??!!! Niektórzy mogą się
sobą znudzić juz po pół roku, inni po 5 latach nie czują różnicy-
żadnej rutyny, nudy i z każdym dniem coraz fajniej. Nie mozna
przechodzić związku... bo sa pary które całe życie żyją na kocią
łapę.

[sajgonetka]

my pobraliśmy się równo w 1 rok i 1 dzień od momentu jak się spotkalismy
po okolo miesiącu znajmości m. zaczął pomieszkiwać, miesiąc później sie
wprowadził. 10 miesięcy od spotkania - oświadczył się, i dwa miesiące później
był ślub.
od tamtej pory sporo czasu minęło. i jest fajnie

Ślub w pierwszą rocznicę związku - 23.05.2009 :)

[mloda2008]

A ja będę miała ślub w Naszą pierwszą rocznicę związku - 23 maja 2009.

Tak mi się życie szczęśliwie poukładało, że w tym roku (2008)w porę ocknęłam się
na 3,5 miesiąca przed ślubem z innym mężczyzną, że jesteśmy ze sobą
nieszczęśliwi i podjęłam decyzję o rozstaniu. To był 4,5 letni związek, z czego
w narzeczeństwie byliśmy 1,5 roku (do ślubu miało być 1,9 m-cy). To była bardzo
trudna decyzja, ale dziś wiem że najlepsza

Równe 2 miesiące po rozstaniu z Ex poznałam Tego Jedynego i już za 3 tygodnie
byliśmy oficjalnie parą a po 4 miesiącach poprosił mnie o rękę. Traf chciał że
jedyny wolny termin na 2009 rok jaki miała nasza wymarzona orkiestra wypada w
pierwszą rocznicę Naszego związku - co jest kolejnym pozytywnym sygnałem to
najpiękniejszy sposób by świętować pierwszą rocznicę

Oczywiście nie jest regułą - krótki czy długi staż - najważniejsze jak on
przebiega i wygląda oraz czy daje pewność, miłość, spokój i bezpieczeństwo
Czego życzę wszystkim bez względu na staż