EGOIZM

[ziedrzec]

"(...)
Pomyśl o kimś, kogo bardzo kochasz, z kim jesteś bardzo blisko, o kimś, kto
jest ci bardzo drogi i powiedz do niego w myślach:
"Bardziej pragnę być szczęśliwy, niż mieć ciebie."
Zobacz, co się dzieje.
"Wolę być szcześliwy, niż mieć ciebie. Gdybym miał mozliwośc wyboru, bez
wahania wybrałbym szczęście."
Ilu z was podczas wypowiadania tych słów czuło się egoistami? Sądzę, że
wielu. Widzicie, co z nami zrobiono? Zobaczcie, jak w was wdrukowano
myślenie: "Jak mogę być takim egoistą".
Ale spójrzcie, kto tu jest egoistą.
Wyobraź sobie osobę, która mówi do ciebie:
"Jak możesz być takim egoistą, że wybierasz szczeście zamiast mnie?"
Czy nie miałbyś ochoty wówczas jej odpowiedzieć: "Wybacz, ale jak możesz być
takim egoistą, żeby wymagać ode mnie , bym wyżej cenił ciebie od szczęścia?"
Pewna kobieta opowiadała mi, że kiedy była dzieckiem, jej kuzyn - jezuita
głosił rekolekcje w kościele jezuitów (...) Każdą konferencję rozpoczynał
słowami: "Spełnieniem miłosci jest poświęcenie, jej miarą brak egoizmu". -
Wspaniałe stwierdzenie. Zapytałem ją:
- Czy chciałabyś, abym cię kochał kosztem mego szczęścia?
- Tak - odparła.

Jakież to urzekające! CZyż to nie cudowne? Kochałaby mnie kosztem mego
szczęścia, a ja kochałbym ją kosztem mego szczęścia. I tak mielibyśmy w
konsekwencji dwie nieszczęśliwe istoty.
Ale to nieważne, niech żyje miłość."

(Anthony de Mello - "Przebudzenie")

[Gość: Ciupazka]

I żeby nie być egoistą potrzebujesz Forumowiczów do towarzystwa? Witaj,
rakija czeka...

[lodbrok]

oj Ziedrzcze, ranek to nie jest najlepsza pora do takich analiz. Ja jednak
powiem prościej: Jeśli się kogoś kocha i ktoś cię kocha to jesteście
szczęśliwi!:-)). Telo - mówiąc po Ciupazkowemu:-))

[dociek]

Czy mowa tu o miłości w aspekcie erotycznym, opiekuńczym, duchowym,... innym?
Bo przecież różne bywają interpretacje tego pojęcia i zakładam, że jest ich
tyle odmian, ilu ludzi na świecie. Wychodząc więc z tego założenia, również
relacja miłości w stosunku do egoizmu może być bardzo indywidualnie odmienna.
Patrząc na to nieco inaczej, z punktu stricte biologicznego, przekładając
powszechny popęd do zachowania gatunku na pojęcia miłości i egoizmu, możemy
skonstatować, że obie postawy są jednakowoż emanacją tego samego popędu...

[Gość: Ciupazka]

A mnie dręczy pytanie: czy istnieje samolubstwo bez szkody dla innych?
Telo.Pozdr.

[mwt]

Wiec nie drecz sie ciupazko - nie istnieje!!! Warto moze jedynie zauwazyc, ze w
sumie samolub sam najbardziej traci...

wisia

[Gość: Ciupazka]

A teraz drugi problem: czy postawę człowieka myślącego wyłącznie o sobie,
kierującego się wyłącznie własnym interesem ze szkodą dla innych da się
zmienić, ba, czy ktoś zna metody walki lub metody postępowania z egoizmem?

[mwt]

Czyzbys zaczynala cipuazko dyskusje o imponderabiliach? Mysle, ze tak naprawde
egoista jest kazdy z nas - mniejszym lub wiekszym, ale jednak.

Jedni potrafia wykorzystac ten swoj egoizm do tego, by zbudowac bezpieczny i
szczesliwy swiat dla siebie i swoich bliskich, inni - nie ogladajac sie na
nikogo brna w swoim egozimie do konca. Dopiero doswiadczenie (przezyte lata)
wskazuje im, ze tak sie nie da, bo to w gruncie rzeczy oznacza wyalienowanie.

Sa jeszcze inni - opiekunowie spolegliwi, o ktorych tak pieknie pisal Tadeusz
Kotarbinski... Czy jednak postawa pelna empatii zapewnia im szczescie, czy moze
tylko poczucie dobrze spelnionego obowiazku? I jaka jest tutaj granica?

wisia

[Gość: Ciupazka]

Jednym słoem egoizm jest istotnym czynnikiem mającym wpływ na naszą
działalność, a jego znaczenie i wpływ na działalność każdego z nas nie da
sią zmierzyć. To nasuwa się wniosek, że źle by byłó, gdyby egoizm u nas
nie istniał i nie należałoby z nim walczyć... Telo.Pozdr. I znikam.

[mwt]

Czyli na koniec dygnelas pieknie przed Darwinem - prawo zachowania gatunku...

wisia

[Gość: Z:Đ]

No własnie - Czy egoizm nie jest przypadkiem czymś naturalnym, czymś co
dostaliśmy w spadku po czasach gdy podstawowym uwarunkowaniem życia było
przetrwanie ?

ZOh.

[mwt]

Jezeli wywiedziesz egoizm od jego lacinskiego pierwowzoru (z łacińskiego ego –
ja), to bez watpienia masz racje. Jest to postawa życiowa polegająca na
kierowaniu się w postępowaniu tylko własnym dobrem i interesem. W psychologii
jednak interpretowany jest juz jako przesadna skłonność jednostki do
przetrwania i obrony siebie. Za anomalie uwazany jest wtedy, gdy przywiazesz
nadmierną wagę do własnej osoby i bedziesz realizowac swoje cele kosztem
innych. I tu masz prawo wyboru: byc szczesliwym (jezeli to egoistyczne
nastawienie w ogole komukolwiek jest w stanie dac szczescie) jako egoista,
samolub pozbawiony zyczliwych osob (wszak nie lubimy egoistow w naszym
otoczeniu), badz byc szczesliwym, dzielac z innymi swoje radosci i klopoty...

I tu mi sie przypomina kwiat paproci: znaleziony w noc swietojanska dawal
szczescie, ktorym nie mozna sie bylo dzielic...

[Gość: Z:Đ]

Czyli umiejętność walki z egoizmem jest wyróżnikiem ludzi?

ZOh.

[dociek]

Rzekłbym raczej - popęd, niźli prawo. Albowiem prawo stanowi jakieś reguły,
które przy fizjologiczno-psychicznym popędzie nie mają zastosowania. Mamy tu
raczej genetycznie i rozwojowo skonstruowane uwarunkowanie do przekazywania
najsilniejszych genów w każdy możliwy i dostępny sposób. Egoizm, egocentryzm
jest przejawem odruchu dominacji nad innymi, w założeniu - słabszymi
jednostkami, które podporządkowane, mogą być jedynie narzędziem, środkiem do
zachowania tego "Ego" w obecnym i następnych pokoleniach. Ale ja osobiście nie
jestem skłonny do gloryfikowania takiej postawy.

[Gość: ryża małpa]

Świat nie jest czarno - biały. W takich sytuacjach tak naprawdę , nie na
papierze, niema dobrych rozwiązań. Tu jest rozdarcie pomiędzy dwie miłości :
miłośc do siebie i miłośc do drugiej osoby. Czasami nie da się tego pogodzić ,
cokolwiek sie zrobi pozostanie jakaś odrobina niespełnienia.
W związku z powyższym życie jest trudne a jego trudność polego własnie na
dokonywaniu wyborów i ryzykowaniu.
Mi sie to osobiście nie podoba :-)

Nie należy unieszczęsliwiac sie dla innej osoby, są oczywiście
wyjątki,obowiązki, zobowiązania itd ale szczęśice dwóch osób jest równoważne.
Większym egositą jest ten, kto domaga się poświęcenia, zawłaszcza wtedy ta
druga osobę. Może to występowac w postaci " terroru emocjonalnego " czyli
zjawiska , jakiego organicznie nie znosze ( jak mnie zostawisz, to się powieszę
np.) Od takich ludzi uciekam jak od ognia - przeważnie ich groźby nie znajdują
uralnienia.