lemoniadowy_anzelm
12.04.15, 16:09
www.jaskolkaslaska.eu/1318/zabrze-ma-swoj-zyciorys
Zabrze ma swój życiorys
Na miasto zawsze można spojrzeć z różnej perspektywy, ale nie byłoby miasta, gdyby nie zbudowali go ludzie dzięki ciężkiej pracy, gdyby w nim od pokoleń nie mieszkali, tworząc jego historię. Życie ludzkie jest jak kartka w środku książki, ażeby ją zrozumieć, trzeba wiedzieć, co było na kartach poprzednich pisał Czesław Miłosz.
Historię miasta od ponad 700 lat tworzyło około czternastu do piętnastu pokoleń, których dziejów nie da się opowiedzieć od początku do końca. Zabrze w czasie swojego istnienia ulegało ciągłej przemianie -ze spokojnej średniowiecznej wsi, opisanej w XIII wieku w kościelnych dokumentach jako Sadbre lub wieś Konrada (Sadbre sive Cunczindorf), malowniczo położonej na porośniętych pagórkach, zwanych debrami, pomiędzy którymi toczyła swe wody rzeka Kaczawa (dzisiejsza Bytomka) opisana przez Jana Długosza, w wielkie przemysłowe miasto z „wieżą i kołem zębatym” w herbie. Poszczególne karty jego historii pokazują zmieniającą się przynależność państwową i administracyjną: od Piastów śląskich, przez władców Czech w XIV w., austriackich Habsburgów w XVI, po pruskie panowanie, które nastało w Zabrzu po wojnach śląskich w wieku XVIII. Druga połowa XVIII w. to czas kolonizacji zapoczątkowany przez właściciela dóbr zabrzańskich barona Mathiasa von Wilczka, który jest ojcem aż sześciu kolonii, nadając im często nazwy nawiązujące do imion członków swojej rodziny (Dorota – Dorotheendorf, Paweł – Paulsdorf, Maciej - Mathiasdorf). W tym czasie w 1783 r. ukazuje się pierwszy drukowany opis Zabrza, które zamieszkiwało ponad 300 mieszkańców. Warto wspomnieć, że jednym z przedostatnich w I poł. XIX w. właścicieli tych ziem był król bawarski Ludwik I Wittelsbach, od którego dobra zabrzańskie w 1826 r. odkupił hrabia Karol Lazar Henckel von Donnersmarck.
