Szkola nr 7 czesc 22.

[Gość: LP®]

Czesc !
Nastepna czesc otwarta,

Pozdrowienia dla wszystkich.

[redakcja]

Powstały dwa pierwsze posty 22 części wątku o SP7. Ale podejrzewamy, że -
zgodnie z tradycją - to będziecie dopisywać do wątku rozpoczętego przez LP.
Zgadza się???

[zbyszek07]

Oczywiscie!
:-)

zlocik

[Gość: wskh]

Czemu tutaj nie pojawiaja sie informacje, ze siodemkowicze sie gdzies spotykaja?

[Gość: jd]

Leszek się trochę spóźnił.
Zbyszek się trochę pospieszył.
Redakcja czujnie czuwa.
Wiosna niewidzialnie lecz niewątpliwie szykuje się do szaleństw.
Tak więc wszystko się toczy we właściwym kierunku.

[zbyszek07]

To mialo byc tytaj!:
Wybacz Lechu,
ale wczoraj odbylo sie spotkanie
siodemkowiczow w Olsztynie,
a ze czesc z nich jest
tylko czytajaca
chcialbym zmobilizowac ich
do otwarcia pokladow swojej pamieci,
i pobudzic do pisania.
Bo dzieki temu my siodemkowicze mozemy (najczesciej) byc razem.
:-)

[Gość: jd]

Niech koniecznie otworzą pokłady.
Niech koniecznie się pobudzą.
Tym bardziej, że ja to wszystko zbieram w jedną całość; idzie to powoli, ale
idzie, i za jakiś czas udostępnię rezultaty.

[Gość: mamut]

pisac pisac... sypac tu wspomnieniami... jak teraz nie wspomnicie to potem
zapomnicie... a tak bedzie moze cos dla potomnych... stukac w klawiature i sie
nie lenic... ona nie gryzie...


czuwaj

[Gość: nat]

W moich oczach, uroda tego watku polega na tym, ze w odroznieniu od wiekszosci
pozostalych, ludzie odzywaja sie wtedy, kiedy maja cos sensownego do
powiedzenia. Dzieki temu, nie zawiera on setek postow typu 'ja zyje, wczoraj
padal deszcz, jutro ide na zakupy itp' co wlasciwie nie fascynuje nikogo,
lacznie (podejrzewam) z autorem. Fajnie byloby gdyby ten charakter watku
siodemki mogl sie utrzymac. Tak sobie zrzedze (tu uprzedzilam cie jd w ocenie)
w rezultacie nawolywan do pisania ... dla pisania.

[Gość: jd]

Nat, masz absolutną rację i tym razem prawie nie zrzędzisz. Nawoływania są
zachętą do tych, o których pisze Zbyszek, że mają mnóstwo wspomnień (on sam to
nausznie słyszał) i tylko skromność ich powstrzymuje. Reszta - jak zawsze -
pisze niesiona głosem serca lub rozumu, względnie woli, czyli chcicy której nie
sposób się oprzeć.

[Gość: mamut]

No i prosze... juz z dziesiec postow a o siodemce nic konkretnego.. wspominac
prosze... z checia poslucham - poczytam

[Gość: nat]

No wlasnie mamut, dwa razy juz wskoczyles w tej kolejnej setce, z pustymi
rekoma. Dokladnie o tym mowilam. Zbyszka wpisy zawsze sa rzeczowe i mile do
poczytania, poniewaz, chociazby w wyniku jego jego miejsca zamieszkania, wnosza
wiesci z okolic, ktorym watek jest poswiecony. Smutno byloby gdyby z siodemki
zrobila sie mika/Ameryka, na przyklad.

[Gość: mamut]

ja wiem ze ty zamna nie przepadasz nat... sama nic konkretnego nie napisalas a
mnie zjezdzasz... jakie dotychczas w tej setce wspomnienie napisalas...

[Gość: ak]

No co tu dużo mówić, zaczyna sie czepianie zamiast wspomnień. Ja wiem że mi nie
przystoi zwracać uwagi, bo tak rzadko ostatnio zaglądam, że szkoda gadać.
Przyczyny obiektywne, w szczegóły nie wchodzę. No ale może ktoś ma cosik do
wspomnienia, tak żeby wrócił ten swoisty klimat. Mamut, twoje wspomnienia są
dość rozległe i szeroko opisane, więc może ty ? Przytulia czepna (fajna
roślinka, swoją drogą) ma rację. Nat, myślę, że się nie obrazisz, czepna, bo
czepna, ale zawszeć to przytulia :). Piszcie, może coś z tego wyjdzie. Zajżę za
parę dni i przeczyczam co nowego ze staroci ujży światło dzienne. Dzisiaj też
przczytałem 1/2 części 21 i początek 22, ale wiele z czasów zamierzchłej
młodości nie było. Szkoda. Sam mam chwilowo tzw. null bock czyli zero chęci na
pisanie, a o czasie na to nie wspomnę. Gdzie nie popatrzeć kanał, prywata i
przekręty. Ej to były czasy w 7-ce, nie to co teraz.

[Gość: ak]

Swoją drogą, była kiedyś propozycja, żeby każdy napisał coś więcej o sobie, ale
mało kto się z tego wywiązał. Odgrzewane kotlety zawsze lepsze od żadnych, więc
do dzieła. Sorki za tragiczną orto-gramatykę, ale mam dzisiaj wieczorek na
odreagowanie i zamiast mojego ulubionego czerwonego Cabernet-Savignon doję z
uporem Irish Whiskey. Tym razem berbelucha straszna, jekieś Tullamore Dew, czy
jak temu tam dali (dostałem, a że alkohol twój wróg, to niszcz go i lej go w
mordę), ale co tam, ważne żeby trzepało. OK dam już dzisiaj na wstrzymanie.
Jutro rano znowu do roboty, a chce mi się jak ... lepiej już nic nie powiem Bye

[Gość: nat]

ak, czy 'przytulia czepna' to rzeczywiscie nazwa roslinki? Bardzo mi to
okreslenie przypadlo do gustu, zaraz poszukam nazwy angielskiej bo dzieciom sie
bedzie podobalo. O obrazie nie ma wiec mowy.

[Gość: nat]

ak, znalazlam.
Przytulnia czepna (Lepczyca) - Goose-grass, cliver, hariff.
Po lacinie - Galium aparine
Dzieki za wzbogacenie mojej wiedzy botanicznej. Szukajac slownika rolniczego
zwalilam nieostroznie mase ksiazek na podloge i teraz bede porzadkowac do rana.
Ale warto bylo. Sweet dreams.

[Gość: mamut]

U mnie ostatnio tez jakis writer's block nie moge sie zbytnio przemoc do
jakiegokolwiek stukania w klawiature... moze to przesilenie wiosenne...
Wracajac jednak do sedna watku...Lata spedzone w siodemce to lata ktore nie
szybko zapomnimy, faktem jest jednak iz ciezko nam jest wyciagnac ze zapchanego
kufra pamieci czytelne szpargaly... Szkolne wspomnienia czesto sa chaotyczne na
tyle ile bylo chaotyczne nasze szkolne zycie.. Kazdy dzien byl inny a zarazem
bardzo do siebie podobny. Z takich nie orginalnych moich moze wspomnien bedzie
wspomnienie o byciu dyzurnym w klasie... Kazdy z nas to juz przerobil...
Moczenie nasiaknietych kreda szmat lub gabek, wycieranie czarnych powierzchni
tablic, ktore mokre zawsze wydawaly sie tak nowe i czyste.. ledwo jednak
tablica wyschla a czesto gesto pokryta byla jasnymi smugami rozmazanego pylu
kredowego... Irytowalo mnie to strasznie dlatego zawsze mocno plukalem gabke
przed wytarciem tablic. Nie cierpialem tablicy w sali rosyjskiego/muzyki.. Tam
na tablicy byly namalowane linie i piecilinie i kreda miala tendencje
do "czepiania" sie owych lini. Po zatym gabka nie przesuwala sie tak gladko po
tej tablicy... Czesto gesto uczniowska fantazja doprowadzala do wojny na
gabki... Glowe daje ze kazdy czytajacy to chlopak - siodemkowicz pamieta
zarobienie chcacy- niechcacy taka mokra gabka... jak trafilo w ubranie to
zawsze bylo znac po bialej wyschnietej plamie. Oczywiscie oprocz scierania
tablicy kazdy z nas co jakis czas musial leciec do woznej aby dostac pare lasek
kredy... nie przepadalem za ta czescia funkcji bo wozna wydawala mi sie zawsze
jakas szorstka baba, ale krede zawsze dostawalem... czesto sie zdarzalo ze z
jedna laska wedrowala do czyjejs studenckiej kieszeni aby pozniej upiekszyc
jakis uliczny chodnik fantazyjnymi postaciami lub esami-floresami. Oczywiscie
zadna zabawa w podchody tez by sie bez niej nie obeszla... Nie wiem tylko
czemu czasami kreda byla rozna... raz sie pisalo nia swietnie a kiedy indziej
znow slabo pisala i czesto wydawala piskliwe nieprzyjemne dla uszu tony.
Tablica w chemiczno- fizycznej sali to byla krolowa tablic szkoly podstawowej
nr 7. Byla jednyna "pietrowa" tablica w szkole... Chodzila na swoim wyciagu
zreszta dosyc plynnie... czesto gesto nauczyciele pisali na przerwie na niej
test a nastepnie zaslaniali tablice druga aby tuz po zebraniu sie uczniow w
klasie uraczyc nas z zaskoczenia swoimi pytaniami... Nauczycielka Borkowska
miala tendecje pisania wielu pytan podczas klasowek i czesto brakowalo jej
miejsca... kazdy mial zaledwie kilka minut czasu na przepisanie jej gryzmolow
bo do specjalnie czytelnych je trudno bylo zaliczyc... jesli sie nie zdarzylo
to mowilo sie trudno bo Borkowska bez pardonu scierala tekst i pisala nowa
serie pytan lub regulek fizyczno -matematycznych... Tablice jednak czesto
gesto sluzyly do zabawy... nieraz nudzace sie dzieci w oczekiwaniu na
nauczyciela tworzyly swoje prace artystyczne lub gry na czarnych
plaszczyznach... nie raz pojedynek w kolko i krzyzyk byl stoczony wlasnie w
klasie... To by bylo na tyle... Codzienne nie zbyt wspaniale ale szkolne
wspomnienie dydykuje nat!

czuwaj

[Gość: nat]

mamucie drogi, serdecznie i z glebokim wzruszeniem dziekuje. Nadmienie rowniez,
ze zadnej antypatii do ciebie nie czuje iz nie mam ku temu powodu, i sorry za
bledne wrazenia - taka juz ogolnie jestem malo mila.
Pamietam podobne zabawy z gabka, ktore konczyly sie na ogol draka w domu bo
fartuch byl znowu do prania. Na lekcjach rachunkow, jesli wezwano mnie do
tablicy to poswiecalam lwia czesc czasu jej czyszczeniu bo nie wiele mialam do
zaoferownia w rozwiazywaniu problemow matematycznych i byly to bardzo
upokarzajace momenty. Do dzisiaj z rachunkami kiepsko ale ich przydatnosc w
moim akurat zyciu niewielka na szczescie. Dzisiaj juz chyba takie czarne
tablice do kredy nie istnieja? Podobnie jak kalamarze i piora typu obsadka plus
stalowka. Czy one sie jakos nazywaly specjalnie, tzn w przeciwienstwie
do 'wiecznych'?

[Gość: jd]

Kochani, ostatnie wymiany zdań są prawdziwie błyskotliwe i wyrafinowane, a
przytulina czepna – tym bardziej, że zaakceptowana przez nat – na poziomie
nieodżałowanego Jeremiego Przybory, w dodatku wszystko w atmosferze niebanalnej
siódemkowej sympatii i wzajemnego zrozumienia. Tak więc, zgodnie z tym co
niedawno powiedziałem, wszystko zmierza we właściwym kierunku
Z tego pisania kiedyś o sobie coś tam wyszło, wcale nie była zupełna cisza i za
jakiś czas wszystko zostanie szeroko udostępnione wszystkim ciekawskim. Tylko
mamut skrywa do dziś wieści o sobie.
Allan, wszystkie grzechy ortograficzne i związane z przerwą w bywaniu są z góry
odpuszczone, natomiast przypomnijmy, że można do ciebie wysyłać zdjęcia z
tamtych lat, a ty w wolniejszej chwili wrzucasz to na swoja stronkę (czy tak?).
Za moich czasów bycia dyżurnym nie było gąbek, tylko szmaty. Nimi się bardzo
świetnie i skutecznie rzucało (oczywiście gdy było porządnie zmoczone).
Ja wygrzebuję jeszcze z pamięci tzw. szlaczki, czyli kolorowe, bardzo
urozmaicone, rysowane kredkami paski oddzielające poszczególne lekcje w
zeszycie. Gdy człowiek ledwo co dopiero pisał, całą energię wkładał w te
szlaczki.
Obsadek (tak się nazywały), kałamarzy i stalówek już wprawdzie nie ma, ale
czarne tablice z kredą jak najbardziej, i to na wszystkich szczeblach nauczania
(także w moich okolicach, do dziś uwielbiam pisać kredą na czarnej tablicy;
wprawdzie są i białe z flamastrami, ale to jest dziadostwo i pomyłka).

wiosna

[Gość: wskh]

Jaki to adres jest do zdjec?
Apropos wspomnien to zauwazcie, ze siodemkowe formum istnieje juz dwa lata i
pisza w nim stale ta sama grupa. Nic dziwnego, ze zwyczajnie moga sie wypalic.
Koniecznie potrzebna swieza krew!
Od kiedy jest swietowany oficjalnie dyien wagarowicza w pierszy dzien wiosny?
Gdzie i od ktorej klasy chodziliscie na wagary, no i w ogole czy mieliscie na
to odwage?
Ja to chyba odwazylem sie dopiero w osmej klasie i to wtedy gdy spoznilem sie
do szkoly i balem sie wjesc na lekcje w polowie, wiec postanowilem urwac sobie
juz ze trz lekcje od razu.
A strach taki sie wziol juz od I klasy. Jarek pierwsyoklasista z Ia popelnil
okropne przestepstwo. Nie bylo go w szkole prawie dwa tygodnie. Podobno
chorowal, a wolal z kolegami chodzic nad jezioro. Po jakims czasie sie wydalo.
Pani wychowawczyni zrobila popisowke wielka. Afera powstala gigantyczna. Zostal
postawiony frontem przed klaya, osadzony, zganiony, wyklety, Od tej pory byl
czarna owca klasowa, wytykany palcami.
Niestety, pani chcac wykazac sie pedagogiczna skutecznosia, skrzywdzila
chlopaka. Do konca szkoly byl najgorszy, bo przyjal taka narzucona role.
Taki model wychowania niestety obowiazuje do dzisiaj i to w mocniejszym
wymiarze. Za zwykly uczniowski wybryk wyzwa sie policje i problem z glowy.
Sprawy, ktore powinien rozwiazac rodzic czy nauczyciel, roywiayuje martwy
urzednik.

[Gość: ak]

Hej, Nat, fajnie że się nie obraziłaś. Z gospodarczego punktu widzenia, to z tą
przytulią tak sobie, ale tego nie miałem na myśli :)
wskh,
>Jaki to adres jest do zdjec?
archiwalne foty (+ jedną fotkę z terazniejszą morduchną) możesz podesłać na
[e-mail] . Ten adres będzie jeszcze jakieś 2 tygodnie ważny. Potem go
kasuję, bo przychodzi za dużo wirusów i innego dziadostwa i podstawię inny, tyle
że na nowym serwerze.
>Sprawy, ktore powinien rozwiazac rodzic czy nauczyciel, roywiayuje martwy
> urzednik.
To tak jak z indianinem? Doby indianin, to martwy indianin?
Swją drogą, jest jeszcze jedna "metoda" - pozostawić wszystko samemu sobie, co
jest bardzo rozpowszechnione w zachodniej demokracji. Tak dalece, że czasem chce
się nomenklatury.
Bywajcie

[Gość: Iwona]

Ja magę dodać kilka słów. Wspominaliśmy naszą 7 w Staromiejskiej. Nie
uwierzycie było osiem osób z naszej klasy oraz 7 kowicz Zbyszek 07 oraz
nauczycielka Bożena Sz. Wojtka nie widziałam no ,może trzydzieści parę lat.
Wojtek opowiadał czym dzisiaj zajmuje się, jaką ma rodzinę na stałe mieszka w
Niemczech.Wspominaliśmy szkołę, przedszkole. W 7 zmieniano nam dość często
wychowawców; 1,2 klasa Pani Kręcicka kto z Was ją pamięta? 3 kl. Pan
Brzozowski, 4, 5 Pani Napora, 6 nie pamietam, 7 Pani Domańska, 8 Pani
Kraszewska. W 1 klasach do szkoły wyprawiała nas babcia zawsze miałam we
włosach dużą kokardę oh!. Granatowy fartuszek, z kołniezykiem białym,
pończochy. W starszych klasach zamieniałyśmy się z koleżankami na płaszcze.
Oczywiście po szkole dużo czasu spędzaliśmy na podwórku . Rozmowy, wypady do
kina teatru nad jezioro spacery do miasta oraz wakacje zawsze z rodzicami.
Szkoda, że tak szybko wszystko przemija. Pozdrowienia dla moich koleżanek i
kolegów czytających i nie tylko Iwona. A wiosna - tez na nia czekam.

[Gość: nat]

Ach Iwona, te kokardy i ponczochy! Kokardy, biale lub granatowe to chyba zywcem
przyszly od radzieckich przyjaciol. Mam zdjecia z tymi dekoracjami
pieczolowicie przybitymi do glowy i wygladam jak wystraszony ptak gotowy do
odlotu w panice. A ponczochy - najpierw byly takie w prazki, dosyc masywne,
szaro-bure a potem ulepszona wersja, tzw fildekosy. Bardzo nieprzyjazne dla
oka, zupelnie nie elastyczne i po paru godzinach zwisaly uroczo na kolanach.
Silom grawitacji przeciwdzialal pas z gumkami i zabkami, ktore wiecznie lamaly
sie lub wypadaly. Dodac do tego worek z kapciami w reku, bezplciowy paltot i
rozsadne trzewiki, i obraz szczesliwego dziecka socjalizmu niemalze kompletny.
Lza sie w oku kreci ... ze smiechu.

[Gość: mamut]

Oj pamietam ja te czasy tez,chociaz ja pojawilem sie na arenie siodemki pozniej biorac pod uwage roznice wiekowe. Pamietam iz spora
czesc chlopcow jeszcze w przedszkolu nosila cos w rodzaju rajstop... pozniej z czasem oczywiscie nie bylo mowy o nalozeniu rajstop
poniewaz to "tylko dziewczyny chodza w rajstopach" i nie bylo sily na tej ziemi abym jakiekolwiek zalozyl.. Nawet kalesony staly sie dla
mnie znienawidzona czescia garderoby.... minely dlugie lata za nim zdecydowalem sie cos takiego na tylek nalozyc...i bardzo je wtedy
docenilem (mam na mysli kalesony nie rastopy)... ach czlowiek madrzeje z wiekiem ;0)

Co do kokard to pamietam to dobrze... bo zdecydowanie dziewczeta z kokardami podobaly mi sie bardziej, moze dla tego ze byly stosunkowo
rzadkoscia.... Pamietam iz za moich czasow w modzie byly podkolanowki i jak zdarzala sie jakas wieksza szkolna impreza lub swieto
dziewczeta proszone byly o ubieranie bialych podkolanowek i granatowe spodnice z bialymi koszulkami, podobnie kolorystycznie zreszta
ubierali sie tez chlopcy... To byly jeszcze czasy kiedy dziewczeta przewaznie chodzily ubrane w jakies spodniczki lub sukienki... spodnie w
modzie dziewczecej jeszcze w tedy sie mocno nie zakorzenily... ale te czasy wlasnie powoli zaczynaly sie zmieniac w Polsce we wczesnych
latach 1970-tych...

Co do workow z kapciami to tez pamietam. Przytroczony do tornistra worek z kapciami ktory przez dlugo dlugo nosilo sie w te i spowrotem ze
szkoly do domu i vice versa. Z owym workiem na kapcie mam poinac niezbyt chlubne wspomnienie....Wracajac kiedys ze szkoly poklocilem sie
z kolega ... awantura zaczela sie pod arkadami tuz obok sklepu spozywczego... przy ostaniej arkadzie obok zakladu tapicerskiego
najwyrazniej juz siebie nie lubilismy... Po zejsciu ze schodow doszlo do krotkiej bojki i worki z kapciami poszlyw ruch.. Bylem nieco szybszy
i zwinniejszy, choc napewno swoje przy okazji zarobilem.... Tak wyszlo nieszczesnie iz moj worek wyladowal na nosie kolegi... Koledze
rozbilem nos i krew poplynela strumieniem (tak na marginesie, kolega mial dosyc wrazliwy nos i czesto krwawil bez wiekszych powodow;
jednakze tutaj moja fizyczna ingerencja spowodowala ta przykra sytlacje). Nie zawsze szczeniackie wyglupy i klotnie konczyly sie dobrze.
Bylo mi dlugo po tem glupio z tego powodu i mialem do siebie zal... Tak na marginesie... Wojtek jesli czytasz to jeszcze raz sorry... Choc glowe
daje ze mi przebaczyles bo dlugo bylismy jeszcze dobrymi kompanami....

To by bylo n

rajstopy i kalesony ...

[Gość: Fredek]

Masz racje mamut.
W przedszkolu nosilo sie jeszcze rajstopy.
Chociaz chlopcy wygladali w tych rajstopkach jak meskie "baletnice" z "Bolszoj"
Teatru.
Wiec prawie kazdy chlopak bronil sie zeby to ubrac.

Kalesony byly tylko tolerowane na zimowe wyprawy.
(Jazda na sankach z gorek nad Dlugim lub dluzsze zimowe wycieczki na Krzywe lub
Tor saneczkowy.)

A najgorsza kara bylo noszenie kalesonow i pokazanie ich w przebieralni przed
sportem albo na plywalni.

A na codzien do szkoly nosilo sie fartuchy.
Codziennie ze swiezym kolnierzykiem.

Do tego swiezo wyprasowane spodnie i czyste , nowo wypastowane buciki.

(Trampek mama u nas nie tolerowala, z powodu cuchnacych przepoconych skarpetek).

W 7 czy 8 klasie mama zrobila nam na drutach swietne niebieskie sweterki.
A pod sweterkiem nosilo sie biala koszulke , 100 % plastyku kupione za dolary w
Pewex'sie.
(Do dzis nie moge sobie wyobrazic jak takie plastykowe paskudztwo mozna bylo
osic ...)

A originalne dzinsy (nieosigalne wtedy, bo tez dostepne tylko za dolary z Pewexu
lub przeslane z zagranicy)
to byl wogole szal ... (kto mial wranglery, levisy lub "rajfle" byl juz ogolnie
podziwiany)

A jako dzieciaki nosilismy polska wersje dzinsow tzw. texasy lub szariki.
(niestety socjalistyczny material byl tak solidny, ze sie nie wycieral ...)

A na nogach nosilo sie polskie "adidasy".
Te obowie oprocz nazwy nie mialo ze sportem nic wspolnego.
Sztywna gumowa podeszwa i szpetny wyglad ...
Ale w sklepach nie bylo nic innego.

A co do wycierania Tablic w klasie jako dyzurny ...
W pamieci pozostalo najbardziej co sie 1 kwietnia dzialo.

Smarowalo sie tablice skora od sloniny.
Po takim zabiegu, pisanie kreda bylo niemozliwe.

Nauczyciel sie wsciekal , a my mielismy radoche...

[Gość: nat]

oj chlopcy, w tych rajstopkach rzeczywiscie wygladaliscie satyrycznie ale wtedy
nie wiele mielismy do powiedzenia w zakresie ubioru. Ja na przyklad marzylam o,
ale nigdy nie dostala, plaszcza ortalionowego ani tez pikowanej, zimowej
wersji, jakie sprzedawano na targu gdzies chyba w okolicach Limanowskiego.
Wszystkie kolezanki mialy a mnie nie bylo wolno bo rodzice osadzili je jako
dziadostwo, w odroznieniu od super jakosci odziezy z MHD! Cierpialam nad tym
mocno i niewatpliwie skaza na psychice gdzies sie zapisala. A potem przyszly
koszule non-iron. Powietrza nie przepuszczaly i zolkly po paru praniach ale byl
szal na ta mode z Zachodu.

[Gość: jd]

Zbiorczo polskie dżinsy nazywały się farmerki.

[Gość: jd]

Zbiorczo polskie dżinsy nazywały się "farmerki".

[Gość: mamut]

farmerki czy tez ogrodniczki to byly dzinsy zszelkami i kieszeniami na klatce
piersiowej... ja pamietam ze polskie dzinsy to byly glownie teksasy...fakt
mocne byly... predzej sie z nich wyrastalo niz przecieralo...a sami wiecie ze
dzieciaki potrafily.. a ile zielonych plam od trawy to juz nie wspomne..

[Gość: jd]

Nie, nie, mamut, za moich czasów farmerki i ogrodniczki to były dwie zupełnie
różne rzeczy. W dodatku chodzenie w ogrodniczakch było dla chłopaka w zasadzie
nie do przyjęcia.

[zbyszek07]

To w czym ja chodzilem?
ak wyslalem zdjecie
na rowerku...
w czyms...
czy to ogrodniczki, czy farmerki???
wyjasnijcie bo spac nie moge!
Bo plot z drewnianych szczebelkow
to Aleja Przyjaciol!!!
:-)

[Gość: jd]

Należy odróżnić dżinsy, farmerki, ogrodniczki, a dodatkowo spodenki na szelkach.
Obejrzę zdjęcie i podam ci moją kwalifikację, oczywiście według obowiazujących
w moich czasach standardów, bo u takich malotatów jak wy mogło być już inaczej.

Teksasy czy farmerki ...

[Gość: Fredek]

Ja wiem ,ze moje spodnie na poczatku lat 70 to byly tzw. teksasy.
Pamietam ze na kieszeni byl tez naszyty jakis obrazek przedstawiajacy jakies
motywy z "dzikiego zachodu".
Te spodnie mialy tez specjalna kieszen na scyzoryk.
Material nie do zdarcia (chyba ze sie gdzies na drzewie zawisialo).

[Gość: Fredek]

Wlasnie znalazlem fajna strone na temat mody w PRL'u:

www.republika.pl/printo/warszawa/leksykon_moda.htm
Cytuje przyklady:

szariki - krajowe dżinsy, krajowej jakości. Jeśli ktoś już musiał je nosić,
odrywał natychmiast tylnią naszywkę z wizerunkiem Szarika, by uniknąć totalnego
upokorzenia.

odry - popularna nazwa polskich dżinsów produkowanych przez szczecińskie zakłady
"Odra". Podróba nie wyszła jednak zbyt udanie. Chodzenie w Odrach było
obciachem. Nie chciały się wycierać (nawet pod pumeksem) i miały jakiś taki
blady kolor. Na dżinsy mówiono też czasami "teksasy".

fartuszki szkolne (mundurki) - w czasach kiedy nauczyciele w szkołach mieli
władzę absolutną, a uczniowie odpowiadając na ich pytania przyjmowali pozycje
"baczność", istniał powszechny obowiązek noszenia fartuszków szkolnych.
Pojawienie się w szkole w ubraniu cywilnym, było równoznaczne z odesłaniem
ucznia do domu ze stosowną uwagą w dzienniczku. Początkowo fartuszki szyte były
z czarnego materiału typu "podszewka". W późniejszym okresie, wraz z
upowszechnieniem materiałów z włókien syntetycznych, pojawiły się mundurki
"nonajron" w kolorach granatowych, czasami bordowych lub ciemno zielonych.
Mundurek chłopięcy miał krój podobny do kurtki "pilotki" z dwoma kieszonkami na
piersi. Dziewczęcy był dłuższy, ściągnięty w pasie paskiem z tego samego
materiału. Istniały jeszcze tzw. "krzyżaczki" czyli fartuszki na ramiączka
krzyżowane na plecach. Wszystkie miały jeden wspólny element: biały kołnierzyk
przypinany na guziczki. No i oczywiście tarcza szkolna na rękawie. Noszenie
fartuszków było upokarzające i "obciachowe". Po wyjściu ze szkoły fartuszek
natychmiast wędrował do tornistra. Pojawienie się w mundurku szkolnym na
podwórku było dalece niestosowne i wywoływało uzasadnione drwiny kolegów.

rajtuzki dziecięce - wyrafinowana metoda torturowania dzieci. Rajtuzki należało
nosić do wszystkiego i w każdych okolicznościach, aż do uzyskania odpowiedniego
wzrostu, dla którego przemysł nie produkował już rajtuzek. Był to dzień
prawdziwego wyzwolenia. Odzież wysoce niewygodna i okrutnie gryząca, mimo to
chyba najbardziej poszukiwana przez wszystkie mamy.

pepegi i trampki - obuwie sportowe rodzimej produkcji. Produkowane przez zakłady
"Stomil" specjalizujące się w produkcji opon samochodowych. Najłatwiej można je
było nabyć w firmowym sklepie "Tramp" zlokalizowanym w wieżowcu, w okolicach
placu Grzybowskiego. Trampki występowały w dwóch odmianach: półtrampki- z
cholewką poniżej kostek i pełne trampki - z wysoką cholewką i charakterystycznym
okrągłym, gumowym ochraniaczem na kostkę. Produkowane w trzech kolorach:
czarnym, granatowym i białym. Białe były najbardziej poszukiwane. Były jeszcze
trampkokorki, zawsze w czarnym kolorze. Wielu chodziło w trampkokorkach na co
dzień, uzyskując po pewnym czasie całkowicie gładką podeszwę. Przed otwarciem
"Trampa" zawsze ustawiała się długa kolejka amatorów trampek i kaloszy. Jeśli
dopisało nam szczęście, mogliśmy trafić na dostawę chińskich trampek, które były
prawdziwym rarytasem. Dużo mniejszą popularnością cieszyły się pepegi, noszone
głównie przez dziewczyny. Do trampa nie należało zabierać rodziców gdyż zamiast
w wymarzonych chińskich trampkach, mogliśmy do domu wrócić w Juniorkach. I jak
wtedy pokazać się na podwórku?

worek na kapcie - można było do szkoły przyjść bez książek, ale worek był
bezwzględnie obowiązkowy. Worki były najczęściej szyte przez mamy. Czasami
obowiązywały hafty z danymi ucznia. Dobrze sprawdzał się jako broń zamachowa w
czasie polekcyjnych bójek.

tarcza szkolna - metoda znakowania uczniów szkolnych. Tarcza wykonana była z
czegoś co przypominało filc, z napisami z białej gumy. Szkoły podstawowe nosiły
tarcze koloru granatowego, a średnie koloru czerwonego. Na tarczy widniał numer
szkoły, pod którym był napis mówiący czyjego imienia jest szkoła. Tarcze
należało naszywać na lewy rękaw mundurka szkolnego, lub na lewej piersi. Był to
podstawowy i bezwzględnie egzekwowany obowiązek każdego ucznia. Czasami odnosiło
się wrażenie, że właśnie wymuszanie na uczniach obowiązku noszenia tarcz , jest
głównym celem statutowym szkoły. Ta determinacja pedagogów wywoływała u uczniów
naturalny bunt .Na terenie szkół toczyła się bezwzględna, nieustająca wojna o
tarcze. Powstawały przeróżne techniki mocowania tarcz, które pozwalały na
błyskawiczne usuwanie i przytwierdzanie tarczy do mundurka.

wzorowy uczeń - odznaka przyszywana do mundurka za karę za kujoństwo. Miała na
celu ostrzegać społeczność szkolną przed niepewnymi jednostkami.

[Gość: jd]

Fredek, piękny tekst.
Za moich czasów Szarika nie zrywało się. Natomast teksasem nazywano u mnie
materiał, z którego robiło się farmerki (szariki i odry przede wszyskim).

Ciuchy

[Gość: wskh]

Byly jeszcze Odry, czyli taki polski jeans. Odr´ robi?a chyba jakas firma ze
Szczecina. Mia?em komplet takiej jasnej Odry, katana i spodnie. Na plecach
wyszyty kolorowymi nicmi starodawny zaglowiec. To byl bajer, ale szybko
przestalem to nakladac, bo nie lubilem i do tej pory nie lubie byc zauwazanym i
zwracac na siebie uwage.
A wszystkie nasze ciuchy byly jakie byly i chociaz dzisiaj sa do smiechu, za
30lat do smiechu bedzie to co teraz sie nosi.

[Gość: mamut]

To na co mnie zawsze irytowalo pod wzgledem ciuchow to bylo to totalne
beznadziejne szpanerstwo naszych rodakow ktore widywalo sie co rusz... Rozumiem
ze kraj pograzony w socjalistyczno-komunistycznych odmentach mial powazne braki
w tym i owym... odczulem to jak i wielu z was przez lata dziecinstwa i nie
tylko.. Stosunek polakow do mody w tym okresie nazwalbym jednak chorym. Kazdy
zagraniczny ciuch odbiegajacy od Polskich socjalistycznych norm byl
rozpoznawany jako element niezwyklosci i cudownosci automatycznie
kategoryzowany jako niezwykle porzadany i atrakcyjny. To co powinno bylo byc
zaliczane do normy stawalo sie nagle elementem zazdrosci i zachwytu...
Posiadacze tego typu odziezy uwielbiali wywolywac uczucia uwielbienia i
zazdrosic u przewazajacej wiekszosci posiadaczy socjalistycznej odziezy. Byle
para spodni urastala w ich opini do roli reliktu. Wlasciciele owych
niebotycznych cudow garderoby potrafili wychwalac swoje ciuchy pod niebiosa
nadajac sobie przy okazji range polbogow.. W ciagu mojego dziecinstwa
praktycznie nie posiadalem takowej szpanerskiej garderoby, no chyba ze
zaliczymy do nich koszulke z mudialu Argentyna czy bluze z wydrukiem Bruce Lee
z ktorejs ze scen "Wejscia Smoka" i pare innych nie wartych pominiecia
ciuchach. Nigdy jednak ja nie przywiazywalem specjalnej uwagi do mody... Wazne
dla mnie bylo ze mam co zalozyc na grzbiet i tylek. Teraz po latach jak
wpominam te fakty to smiac mi sie chce ze normalne przeciez przedmioty
codziennego uzytku potrafily u ludzi wywolywac takie emocje... Co do szpanerow
to ich stosunek nauczyl mnie pogardy dla ludzi ktorzy poprzez fakt wlasnosci
porzadanych lub drogich przedmiotow probuja wywolac uczucia szacunku u innych.

Dla mnie jest to smieszne.

czuwaj

[Gość: Fredek]

Mamut ....

Ja mysle ze dzinsy byly kiedys symbolem wolnosci.
I kazdy z nas mial marzenie, zyc kiedys poza Komunizmem i byc wolnym.
Prawdziwe dzinsy byly kawalkiem demokracji i kapitalizmu.

Kiedys i teraz jest mi obojetne co ubieram.
Nie musi byc modne , tylko dla mnie wygodne.

[Gość: aniolek]

Hej nie zdradz mnie
pozdrowienia gorace a jednak zimne
widze ze tu byles

bye

[Gość: jd]

Pozdrawiamy aniolka.
Wracając do ubioru, ja preferowałem w czasach wakacyjnych, spędzanych w
Olsztynie dresy i trampki, i starałem się nie wychodzić z nich przez 24 godziny
na dobę niezależnie od pogody.

[zbyszek07]

Nie przywiazywalem wagi do ciuchow,
cos na gore, cos na dol...
w praktyce trampki i cos do nich....
:-)

[zbyszek07]

Przed chwileczka przewedrowalem
przez Przyjaciol, Rybaki...
na "Diable" siedza mlodzianie szkolni,
lulki pala...
w ogrodku, przed domem "Filut" przycina drzewka...
czas sie zatrzymal...
:-)

Telewizyjne audycje tamtych lat ...

[Gość: Fredek]

Ulubione i niezapomniane telewizyjne Programy.

Cytuje dalej z tych ciekawych stron internetowych ...
www.republika.pl/printo/warszawa/info1.htm
Adam Słodowy - polski Mc Gyver. Prowadził fascynujący program "Zrób to sam",
będący częścią Teleranka. Bardzo charakterystyczna, krótka grzywka stała się
wzorcem dla upokarzającej fryzury dziecięcej "na Słodowego". Pan Słodowy
wytwarzał na prędce najróżniejsze cudeńka posługując się typowymi dla tego
okresu materiałami: szprychy rowerowe, szpulki do nici, blacha z konserw,
kawałki sklejki, zapałki czy pęcherz od piłki. Wszystko demonstrował za pomocą
specjalnej, drewnianej strzałki. Ważne było żeby były to przedmioty
niepotrzebne, gdyż każda prezentacja rozpoczynała się od słów: "Pokażę wam
dzisiaj jak przy pomocy kawałka niepotrzebnej sklejki i starych niepotrzebnych
gumek recepturek zbudować... ". Tu padały najróżniejsze propozycje. Kiedy
nadchodził moment końcowej prezentacji Pan Adam schylał się pod stół i ze
słowami "Ja żeby nie tracić czasu przygotowałem już sobie wcześniej...." i
wyciągał piękny, lśniący eksponat, który fantastycznie działał i za Chiny nie
dało się go zrobić samemu w domu.

Ekran z bratkiem - program dla młodych widzów emitowany w każdy czwartek o godz.
16:30. Czołówka programu to biały bratek goniący po ekranie białe okienko by na
koniec umiejscowić się w jego wnętrzu. Gospodarzem był Maciej Zimiński ,
pomysłodawca telerankowej " Klubu Niewidzialnej Ręki" , który pojawiał się na
ekranie na tle tytułowego bratka. Scenografia nawiązywała do Dziennika
Telewizyjnego. Specjalistą od wszelkich turniejów, zawodów i zabaw
ruchowo-sportowych, był Marek Grot. Nagrodą za cierpliwe wysłuchanie wszystkich
porad i pomysłów, był zagraniczny film emitowany na zakończenie. Były to odcinki
Sir Lancelota, Zorro czy Robin Hooda.

Zwierzyniec - przyrodniczy program dla młodzieży emitowany wczesnym wieczorem w
każdy poniedziałek. Był to jeden z tych programów, który trwał w ramówce
programowej TVP jak opoka. Gdyby któregoś poniedziałku Zwierzyniec nie ukazał
się na antenie, zakłóciło by to zegar biologiczny statystycznego oglądacza
telewizji i mogło by świadczyć o upadku systemu. Piosenkę z czołówki programu,
znało jak pacierz każde dziecko. Pamiętacie? "I kudłate i łaciate, pręgowane i
skrzydlate, te co skaczą i fruwają na nasz program zapraszają". Główną gwiazdą
programu był Michał Sumiński, który w stroju leśniczego snuł najwspanialsze
gawędy przyrodnicze. A na koniec "pies Huckeberry" miś Yogi lub kot Jinx.

[Gość: wskh]

Jest tylko jedno slowo na to
ZAJEBISTE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

I filmy tych czasow Bonanza, Zorro, Przygody Marka Piegusa i wiele innych.

[Gość: jd]

Tak jest, było zajebiście, a my bylismy odrobinę młodsi.
Ale w imię precyzji dodam, że:
1. "Zrób to sam" istniało zanim ktokolwiek planował istnienie Teleranka.
Najważniejsza w programie była specjalna strzałka-wskaźnik Adama Słodowego,
którą wskazywał szczegóły działań.
2. Marek Grot przed Ekranem z Bratkiem prowadził Konkurs 5 milionów - też
zawody szkół na sali gimnastycznej.
3. W Zwierzyńcu nie było Psa Huckelberry, Kota Jinxa (i myszek Pixie i Dixie)
albo Misia Yogi, tylko składanka z trzech filmów z każdym z nich.
4. Ja oglądałem legendarnego "Misia z okienka", który wcale nie był dobranocką,
jak niektórzy dzis myślą.
5. Zapadł mi też w pamięć (obok na przykład Kabaretu Starszych Panów) program o
polityce międzynarodowej Światowid, prowadzony przez smutnego faceta nazwiskiem
Dylewarski.
6. W niedzielę Jan Wilkowski występował z dużą kukiełką nazywaną Golon, ale
tego nie znosiłem, bo wydawało mi sie, że takie programy zabierają czas, który
normalnie byłby przeznaczony na filmy rysunkowe.
7. Pamiętam też gdy Kloss nie był jeszcze filmem, tylko Teatrem Sensacji.

[Gość: mamut]

a co z Gaska Balbinka?... nikt o niej juz nie pamieta....

[Gość: mamut]

Znalazlem teraz chwilke czasu wiec moze cos napisze na ten temat...Jak wiekszosc dzieciakow bylem telemanem...Wszystko co moglem
ogladac ogladalem...Telewizja do dzis zreszta jest jedna z moich ulubionych rozrywek...aczkolwiek zmienil sie nieco repertuar tego co
ogladam. Stalem sie nieco bardziej wybiorczy... W latach dziecinstwa oczywiscie jak wiekszosc z was ogladalem co niedziela teleranek,
poniedzialki wiadomo Zwierzyniec... Byl tez zdaje sie w czwartki smok Telesfor do ktorego po jakims czasie dolaczyl inny mniejszy bazyliszek
iminia niepamietam, ale moze to wlasnie byl Bazyli..., byly tez Jacek i Agatka ale takze i inne programy jednakze one nie upamietnily mi sie
zbytnio.. Z kreskowek czy tez filmow animowanych utrwalily mi sie w pamieci: "Zaczarowany olowek", "Reksio", "Piesek w kratke",
"Przygody Misia Colargola", "Kot Filemon" -bardzo lubilem te kreskowka bo byla iscie orginalna... , "Przygody Pyzy","Przygody Koziolka
Matolka", "Maly rycerzyk - czy cos w tym stylu... taka kreskowka z karcianymi postaciami-moze ktos z was pamieta tytul? Do tego dochodza
pozniejsze "Porwanie Baltazara Gabki" -smok Wawelski i Barlomiej Bartolini herbu zielona pietruszka, pozniej takze pojawil sie "Mis
Uszatek", "Pomyslowy Dobromir" zawsze cos tam broil u dziadka - taki chlopak chyba troche zpokrewniony z Adamem Slodowym...

Oxzywiscie oprocz kreskowek miala moja era spora ilosc hitow telewizyjnych jak np."Podroz za jeden usmiech", 'Gruby i spolka","Stawiam na
Tolka Banana","Czterej Pancerni i Pies", "Pies Cywil", "Wakacje z Duchami", "Wojna Domowa"," Porwanie Majki Skowron","Karino" ,itp itd...

Tak nie bylo znowu zle z ta nasza telewizja w tamtych czasach.

[Gość: Fredek]

Maly smok obok Telesfora nazywal sie Teodor.
A Audycja nazywala sie "Pora na Telesfora".

Ja z tamtych lat jeszcze dobrze zapamietalem "Swietego".
(Roger Moore alias Simon Templer i Tony Curtis)

Serial "Wielkie ucieczki" oraz serial z Biografia Leonarda da Vinci.

[Gość: mamut]

Jasne ze i ja Swietego pamietam... to byl swietny serialik... zawsze
symbolizowany bialym kreskowym ludzikiem z aureola... Za moich czasow pamietam
tez "Pistolet i Melonik czy tez Rewolwer i melonik" czyli "The Avengers".

czuwaj

[Gość: wskh]

A ja pamietam WyĘcig Pokoju. Wtedy podworka pustosza?y. A potem zape?nia?y si´
kapslowiczami. Do dzis mam zwyrodnienie naskorka na srodkowym palcu.

[Gość: mamut]

Ja to mam od sciskania palca... bedac uczniem denerwujac sie w klasie bardzo
mocno sciskalem pioro lub dlugopisy... U mnie jednak przez lata nieco zanikl..
nie jest juz tak znaczacy jak przed laty...

[Gość: jd]

Tego na pewno nikt nie pamięta:
"Złamana strzała" (o Apaczu Koczisie)
"Doktor Kildaire" (młodziutki Richard Chamberlaine)
"Kółko i krzyżyk" (teleturniej)
"Poznajmy się" (Fedorowicz z Kobielą)

kino

[Gość: wskh]

Do seniorow forum.
Nad jeziorem Dlugim kiedys wyswietlano wilmy. Jakie to byly?

[Gość: mamut]

Nie wiem moze Wilma Flinston z Miedzynami Jaskiniowcami ;)

czuwaj

[Gość: jd]

Na polance przy moście było podobno kiedyś kino letnie na świeżym powietrzu.
Przychodziły całe rodziny z kocykami, ale nawet ja tego nie pamiętam.

[Gość: AD]

Hej,
z przyjemnoscia klikam od czysu do czasu na ta strone. Trafilem na nia jakis
miesiac temu, calkiem przypadkowo i szczerze powiedziawszy w zyciu bym nie
pomyslal, ze istnieje takie forum.
Ale moze krotko do mnie. Bylem tylko cztery lata w 7-ce, ale wspominam je
bardzo dobrze. Nikt z was do tej pory nie wspominal o naszych dyskotekach przy
jeczacym Grundiku wzmacniaczu i jednej kolumnie. Oczywiscie to wszystko przy
swietle dziennym, co dobrze umozliwialo obserwacje, kto na ktorej drabince wisi
i wstydzi sie poprosic "laske" do tanca.
Pamieta ktos jeszcze takie imprezy?

[Gość: jd]

Hej, AD.
Zauważ że nasze wspomnienia o Szkole 7 dobijają do 3500 postów, więc różne
różności już były, choć twoich dyskotek przy wzmacniaczu i kolumnie chyba
jeszcze nie było. Cenione jest też parę słow o sobie - gdzie sie mieszkało,
kiedy do Siódemki uczęszczało, no i wspominaj, wspominaj, wspominaj.

[Gość: AD]

Sorry za brak kultury. Chodzilem do 7-ki na poczatku 80-tych lat. a mieszkalem
na Jeziornej. Teraz mieszkam od wielu lat w niemczech.

Wracajac do wspomnien telewizyjnych, to cieszylem sie ze nie jestem jedynym,
ktory bajki z czasow PRL-u dobrze wspomina. Ja dla moich dzieci teraz tez
pokazuje "Reksia" lub "Krecika", co wcale nie jet takie latwe. Ten material
jeast ciezko osiagalny.
Ja sam chetnie wspominam teleranki z tamtych czasow i filmy typu "Czterej
pancerni" lub Klosa. Szczegulnie przy tym drugim musze dzis sie smiac z
okreslen typu: "Bruner ty swinio!"
Hej

[Gość: jd]

Żadnego braku kultury nie było. Na Jeziornej, to pewnie w tych wieżowcach po
lewej stronie, gdy szło się na plaże miejską?

[Gość: AD]

Tak w srodkowym. Ten blok byl dobrze polozony, poniewaz moglem przy dobrej
pogodzie spontanicznie podjac decyzje szkola czy jezioro. A wiec czasami
zwijalem sie na "budowlanke".

[Gość: jd]

Ja pamiętam czasy, gdy tych bloków jeszcze w ogóle nie było. Był tam podmokły
teren, za to plaża miejska była wtedy boska, kilometry pomostów, kabin,
przebieralni, wypożyczalni, i idealnie na okrągło przystrzyżony klony na
Jeziornej.

[Gość: mamut]

Czy aby Andrzej Drossel?

czuwaj

[Gość: jd]

Mamut, nie mam pewności, czy to było eleganckie. Sam się kryjesz do dziś, a
innych zdradzasz bez skrupułów.

[Gość: mamut]

eh, moze i nie elegancko... troche strzelam i dodaje fakty. nikomu nie bronie
robic innaczej, a ze troche sie ukrywam... no coz troche mnie to bawi...

[Gość: ak]

Słusznie Janusz, masz rację. Fajnie, że pojawił się ktoś nowy. Piszcie, miło
poczytać, bo na pisanie brak póki co sił. Dzisiaj jestem totalnie K.O. po
wczorajszych 9 godzinach CEBIT-u (nie jedzcie, szkoda czasu i złudzeń)zaczynam
odzyskiwać czucie w kończynach dolnych. Powoli od miejsca gdzie plecy tracą
swoją szlachetną nazwę aż do stóp. Co było na targach komputerowych? Kilka
komputerów, parę tysięcy monitorów, niezliczone ilości aparatów cyfrowych i
kamer, kupa innych zabawek i tłumy mających złudną nadzieję, że może bądzie
lepiej. Ofert mniej niż w poprzednich latach. Wszystko idzie w kierunku masówki
dla normalnej klienteli. Wstęp jednorazowy 36 (Dauerkarte 69 za cały tydzień),
kawa podła i po 2,90, co nadszarpnęło mój żołądek i portfel. Trochę tego było, a
że coli nie uznaję, a piwa "na służbie" nie przystoi, wiec pozostały litry kawy.
Poza tym, gdzie się człowiek nie wdał w rozmowę, pomijając już wcześniej
obszczekane terminy, też poili kawą. Ale wracając do siódemkowiczów - AD gdzie
Cię rzuciło po tej stronie Odry?

Zyszek !

[Gość: ak]

Gdzie to zdjęcie o którym pisałeś? Nic nie dostałem. Albo pomylliłeś adres, albo
był z załącznikiem i antywirusowy progi ocenzurował.

[Gość: jd]

Allan, ale jutro albo pojutrze, tak jak u mnie, siatkóweczka?
Ja też coś jeszcze podeśle zdjęciowego.

[Gość: ak]

> Allan, ale jutro albo pojutrze, tak jak u mnie, siatkóweczka?

... albo coś innego. Jest jeszcze kilka innych sposobów na dobicie :)))

Trzymaj wartę.

Allan !!!

[Gość: Fredek]

Allan z powodu braku koordynacji niestety minelismy sie szansy spotkania ...

Ja tez bylem wczoraj w Hannoverze na Cebit ...
Kawe mijalem , dawalem sie zapraszac na wode mineralna.
Ale z Toba to bym i na "piffko" wyskoczyl.

Moje wrazenie takie same.
Masa aparatow cyfrowych i komorek.
Z techniczno-informatycznych spraw malo nowego.
Prawie wszystkie firmy oszczedzaja , chyba ze Microsoft i Fujitsu Siemens.
Potezne stoiska.
Fujitsu Siemens w ksztalcie poteznego "UFO" podswietlonego jasno niebieskim kolorem.

Na nastepny rok musimy sie lepiej skoordynowac.

[Gość: Fredek]

Ja tez witam Andrzeja.

Mam nadzieje ,ze AD sie teraz zrewanzuje i zdradzi tozsamosc mamuta.

Co do Reksia i Bolka i Lolka , mam to na DVD.
Jesli mieszkasz w okolicy moglbym wypozyczyc.

[Gość: AD]

Niestety, nie wiem kto to jest. Musze moze poszperac w starschych wspomnieniach
mamuta. Ja widze, ze za szybko sie wydalem, ale to nic. A jesli to gogos
interesuje to mieszkam kolo Bonn.

Hej

Wspomnienia z dawnych lat

[Gość: Fredek]

Dzieki.

Ja mieszkam w okolicach Bielefeldu.
Wlasnie zerknalem do ksiazki "50 lecie 7-ki".
Ty konczyles w 83/84 , wychowaca Serafin.

Mamut musial mieszkac tak jak ja kiedys na Baltyckiej.
(Ktorys z tych szpetnych 4-pietrowych blokow)
A Ty jestes prawdopodobnie z mamutem w podobnym wieku.

Polane gdzie staly te wierzowce na Jeziornej znalem z lat 70.
Bawilismy sie tam , zbieralismy szczaw albo skracalismy droge nad jezioro.

Na ul. Bialej i Rozowej mieszkalo tez dosc duzo kolegow i kolezanek z klasy.
Szwedalismy sie tam po ulicach, lub przy torach kolejowych albo wlasnie na tej
polanie kolo Jeziornej.

[Gość: AD]

Hej,
dobrze, ze mi "Serka" przypomniales, on nosil zawsze sygnet na palcu i jak
trzelil kogos w glowe reka, to niezle bolalo. A poza tym to maltretowal nas i
cala szkole swoim klejem do drzewa, ktory podobno byl z konskich kosci i
bestialnie smierdzial.

Do uslyszenia!

Fred

[Gość: ak]

Szkoda. Błąd w sztuce! Z dużych stoisk niezłe było Sony, ale głównie w consumer
zone, niezłe zabawki były też na Panasonic – głównie flat screens super jakości.
No cóż, trzeba bądzie koniecznie nadrobić, aczkolwiek zastanawiam się czy w
przyszłym roku wogóle pojadę. Raczej będę celował na Systems w München, co nie
wypali w tym roku, bo mam już inne plany w tamtym terminie.
Zmieniając temat - z dawnych filmów zachowałem "trylogię" Sami swoi i genialny
tytuł - Jak rozpętałem drugą wojnę światową z boskim kanonierem Dolasem. AD,
takie rzeczy można też dostać na Flohmarkt, przynajmiej u nas u "Werderaner".
Byłem na ostatnich dwóch meczach przeciwko Dortmund i Köln. Pierwszy był
bezdyskusyjny i dobry, z Köln Werda dała plamę, pomimo wygranej. Ciekawe jak
jutro pójdzie w Golfstadt.

[Gość: Fredek]

"Flatsreenow" super jakosci bylo sporo ...
Ale cenowo nieosiagalne narazie.

A a Systems w Monachium ...
Po pierwsze troche dalej niz Hannover.
A po drugie u nas w Firmie oddajemy "plan inwestycyjny" na nastepny rok zawsze
we wrzesniu.
Wiec w pazdzierniku juz nie warto ogladac zabawek, ktore i tak sie w nastepnym
roku nie dostanie.

Gratulje dla Werder ...
Graja Super.
(Ale od nastepnego Sezonu mamy w Schalke Ailtona i Kristaicza ... wiec moze my
bedziemy do przodu ....)

[Gość: AD]

Witam fana S04, ja mieszkalem przez 10 lat tylko 800 m od stadionu, a moi
rodzice do dzis stoja w korku co drugi tydzien.

[Gość: jd]

Byłem przekonany, że pozostaliście na zawsze fanami Warmii, Gwardii , OZOS-u i
Stadionu Leśnego. Ewentualnie w aktualnej sytuacji Groclinu.

[Gość: Fredek]

Dzieki za Pozdrowienia

Fanem S04 bylem juz w Polsce.
Pozniej mieszkajac w GE nie mialo sie prawie wyjscia isc na Parkstadion.
(Brat dalej mieszka w GE)

W Arenie bylem dopiero 3 razy (Bilety drogie i ciezko je dostac)
Widzialem na razie Mecz przeciw Arsenal London w CL, przeciw Bayern w DFB, i
mecz na pozegnanie Olafa Thona.

Z olsztynskim AZS'em, Stomilem i Warmia dalej sie sympatyzuje ... ale bardziej
na odleglosc.

Pozdrowienia

Andrzej daj znak na [e-mail]

[zbyszek07]

Fczoraj obejzalem kasete z filmenm
z 50-lecia 7-ki,
super!!!
duzo ludzi...
:-)

[Gość: AD]

Stadion Lesny nie za dobrze wsponinam, bo dwa razy mialem tam niezla kontuzje
za moich czasow w Warmii. Lepjej wspominam AZS i chetnie bym poszedl znowu do
Uranii na jakis mecz, ale jesli jestem w Polsce to przewaznie nie podczas
sezonu. W niemczech niestey siatka nie jest tak popularna. Czasmi jestem na
meczu w Mendig, tam jest polski trener i 2 zawodnikow.

Hej

[Gość: mir-mur]

Cześć "DROPSIU" nareszcie się odezwałeś,to super.
Czekałem kiedy po moim liście się odezwiesz no i prosze jesteś!
Powiem ci że zaraz cię poznałem na forum jeszcze przed zdemaskowanie przez
mamuta.
Ten mamut to fajny goś tylko cięzko wyczuć ko to,tak myśle że to może być
Łukasz Łukaszuk lub Olgierd Wiśniowiecki.
Wracając do "SERKA" pamiętam jak kiedyś miałeś dla żrtów zawiniętą głowe i
twarz w bandarz a on cię pacną pod nos taką drewniana szpatułką z tym klejem,
(gosć miał swoje odjazdy)
Pozdrowienia dla Iwony i synków.

Klej

[Gość: wskh]

Ten klej to mogla byc t.zw. kazeina. Przypominal rzadki miód. Smierdyzial
niezlie, ale byl faktycznie wztrzymaly. My sklejalismi nim zadane do wykonania
male skrzyneczki ze sklejki.

[Gość: mir-mur]

Ten klej to napewno był klejem kostnum wyrabianym z częci kostnych i skór
zwierząt(niestety) ochydnie smierdział , czuć go było w całej szkole.
Stał on u "serka"w klasie w rogu sali pod oknem na maszynce elektrycznej w
garnku z wodą.
Kleił on bardzo dobrze drewno i papier lecz nie był wodoodporny.
Klej kazeinowy też jest klejem do drewna i papieru ale produkuje sie go z mleka
i on tak nie śmierdzi,najczęściej przyklejane tym klejem są etykiety na
flaszkach np.piwa.

[angol41]

Witam wszystkich siodemkowiczow,jestem z wami od samego poczatku i musze
przyznac ze was podziwiam,za wytrwalosc, za pamiec i niesamowite cieplo z jakim
opowiadacie swoje wspomnienia.Wyjatkowa jest nasza szkola i dzielnica a wiec i
ludzie tam mieszkajacy sa tez wyjatkowi.Napisaliscie tak wiele o naszej ulicy i
szkole ze dla mnie niewiele zostalo , wywolany zostalem przez was a wiec musze
siegnac do pamieci i troche powspominac razem z wami. Pisze na tym forum wielu
moich kolegow i przyjaciol serdecznie was pozdramiam , mysle ze kiedy zaczne
wspominac nasze wspolne przygody to mnie rozszyfrujecie a zczne niebawem tylko
musze znalesc troche czasu i spokoju Pozdrawiam

[Gość: Fredek]

Pozdrawiamy Angola41.

Milo ze sie ktos przylacza.
Wiem ze duzo "siodemkowiczow" to czyta.
Szkoda ze sie nie odzywaja aktywnie.

Pozdrowienia.

A do mamuta ... jestes Olek spod jedynki ? (A siostra Agata ?)

[Gość: AD]

Ja musze sie przyznac, ze takze przez jakis czas to forum tylko obserwowalem.
Szczerze powiedziawszy, bylo mi to najpierw za bardzo z konspirowane. Widocznie
jestem za malo w temacie, skoro mnie po dwoch zdaniach rozszyfrowano :)

[Gość: mir-mur]

Jesteś dropsiu wysoki chłop z daleka cie widać.
pa

[Gość: AD]

Musze przyznac, ze doprowadziles mnie do defragmentacji twardego dysku. A w tym
pliku to powstal po tylu latach i dosc luznym kontakcie niezly smnitnik.

[Gość: nat]

Ale sie tutaj ozywilo - trudno polapac sie kto jest kto. Angol41, czy ty moze
piszesz z wysp deszczowych? Musza tu w koncu byc jacys ex-siodemkowicze poza
mna?

mamut

[Gość: mamut]

Bravo! Zabralo wam to pare ladnych miesiecy (od Pazdziernika), ale bravo.... Fredek najmlodsza siostre Malgosia (chyba) chyba najmocniej
pamietamy - ja i moja siostra... bardzo nas lubiala i czesto do nas wpadala... dzielila nas w koncu tylko sciana.... Sadze ze nie mielsicie nic
przeciwko mojej tajemniczosci... bylo po prostu ciekawiej. Teraz do rozryzienia jest Mir-mur i angol.... Mir-mur poprodukuj sie troche w tym
forum.... ja przynajmniej zostawilem szereg drobnych informacji na moim szlaku ktore jak po zwoju Ariadny doprowadzily do wyjscia z
labiryntu...Inna sprawa ze to mi sie podoba troche detektywistycznej zabawy to jest t

[zbyszek07]

Witam, witam...
Nareszcie odpowiednia decyzja.
Ile mozna pic z kielicha wspomnien?
czasem trzeba cos dolac!
:-)

[Gość: jd]

Tak, tak, ja też witam.
Ale mam poczucie pewnego choasu i nieogarnialności. Muszę to wszystko rozpisać
na kartce. Czyli nie rozgryzieni są mir-mur i Angol. Ten drugi to może być też
Angor (on jest w Niemczech), choć życzę nat towarzystwa na miejscu.

[Gość: Fredek]

Mamut ale nummer ...

Tak myslem juz od paczatku ze to ktos z bezposredniego sasiedztwa.
Tylko nie skojarzylem Olka z mamutem.

Moja mama mowila, ze sie ciagle dzieciarnia albo u nas bawila albo my po
"chalupach" latalismy.

Tylko ze kazdy z nas mial swoich ulubionych przyjaciol do zabawy.

Malgoska z polskich czasow chyba juz nic sobie nie przypomina.
Miala wtedy 5 lat jak wyjechalismy.
Poszla odrazu do przedszkola i juz po 3 miesiacach zapomniala polskiego.

A teraz juz mezata i dzieciata.
Wlasnie 8 marca urodzila corke.

Pozdrowienia

[Gość: AD]

Co do mir-mura, to mam podejzenie, ale nie chce rowniez strzelic gafy. Ja przez
ostatnie lata mialem bardzo maly kontakt z ludzmi z siodemkowych czasow. Wstyd
sie przyznac, ale od kad sledze to forum to sortuje nazwiska i ciezko mi to
idzie.

hej

1

[Gość: wskh]

To wlasciwie gdzie mieszkaliscie przez te sciane, bo sie pogubilem w tych
koligacjach.

[Gość: Fredek]

Sorry ... wiem ze latwo sie pogubic.

Sciana znajdowala sie w domu na Baltyckiej 19 , na parterze miedzy mieszkaniem 1
i 2.

[Gość: wskh]

A teraz na Bałtyckiej, na górce stoi opuszczony dom, na przeciwko PZW (Polski
Zwiazek Wedkarski). Tam na gorce mieszkała ode mnie z klasy Beata Stefaniak.
Jaki to był numer?

[Gość: mamut]

Nie jestem pewny ale w tamta strone schodzily numery w dol... sadze wiec ze
mowimy o 13 albo 15... ale glowy nie dam...

[Gość: AD]

Niezle, podczas kiedy to czytam to realizuje, ze chyba z osiem lat nie bylem w
tamtej okolicy. Jak jestem w Polsce, to siedze przewaznie na domku kolo Dobrego
Miasta i mocze tylek w jeziorze. Ale slowo chonoru nastepnym razem zajade !!!

[Gość: angol41]

Zaczne od tego ze czesto spoznialem sie do szkoly , nie dlatego ze mialem
daleko ale ze mielismy z moim przyjacielem z ktorym mieszkalem w tym samym domu
problem co wybrac , czy isc na lekcje czy spedzic czas nad jednym z jezior w
poblizu naszego domu. I kiedy tak wybieralismy bylo juz po drugim dzwonku i
biegiem pedzilismy na lekcje . Te dwa dzwonki to byl dobry pomysl.W klasie
bylismy w "czubie" alfabetycznym .bylo nas trzech ,jak nauczycielka sprawdzala
liste obecnosci i stwerdzila nieobecnosc pierwszego na liscie to przy dwoch
nastepnych mogla tez postawic nieobecnosc. Dzisiaj dzieli nas odleglosc kilku
tysiecy kilometrow ale dalej jestesmy przyjaciolmi. Chcialbym zeby wrocily
czasy kiedy przyjazn znaczyla tak wiele .

[Gość: mamut]

Hmm... to juz cos... jesli byles w naszej klasie to Bielka odpada (on zreszta
wiedzial gdzie aktualnie jestem) a co za tym idzie Sendrus tez... Maciek tez
wiedzial...Drops jak wiadomo takze odpada... Kufel sadze ze tez..Zostaje Kiczol
i Secewka plus Mozdzen...Ale to Secewka i Kiczol zawsze jak dwie przylepki byli
wiec to ktorys z was... ale ja jeszcze posiedze i pomysle...

czuwaj

Hey, Pora otwierac nowa setke!!!

[Gość: mamut]

Hey Panowie Siodemkowicze.... czas na natepna setke...

[Gość: jd]

Poczekajmy trochę na Leszka, a wy kontynuujcie tę pasjonującą identyfikację.

[Gość: mir-mur]

Czołem mamut
Powiem ci że do odgadnięcia twojej osoby przyczyniło się twoje wspomnienie o
budowie bunkra w lesie nad jeziorem długim w czasie gdy zdobywaliśmy sprawności
harcerskie,wtedy to zaczołem "eliminować" podejrzanych o mamutowość;)
na końcu zostałeś ty i Łukasz Łukaszuk obydwaj widziani ostatnio w Kanadzie.
Ostatnie wydarzenia na forum zmotywowały mnie aby cię wymienić wśród
podejrzanych no i prosz mamut to Olek.
Może wiesz co się dzieje z Łukaszukiem słyszałem tylko że się ożenił z B.Swatek
(terz byłą siódemkowiczką)a może wiesz co u Bożeny.
czekam
NARAZIE

[Gość: mir-mur]

Ty mamut bym zapomniał
czy jak myślisz to dalej jedną ręką obejmujesz brzuszek a drugą drapiesz sie w
brode:))

[Gość: mamut]

Oj nie moge... nawet nie wiesz ile smiechu mialem z tego zdania....chyba sie przez piec minut smialem... wiesz czasem dalej tak robie... chyba
taki jakis podswiadomy odruch... Zeby bylo smieszniej kumple w pracy niedawno sie z tego nabijali... Troche mnie przez to porownywali do
DR. Evil z "Austin Power". Nie wiem czy ogladales... Taka komedia Amerykanska z swietnym Kanadyjskim komikiem Mikiem Myers.

Dales mi niezly orzech do zgryzienia jesli chodzi o twoja tozsamosc... ale sprobuje... choc jeszcze teraz nic nie powiem.. w kazdym razie do
mojej listy dodalem pare osob... Mowiac szczerze nie dokonca pamietam kto ze mna kopal i budowal te ziemianke... musze wykopac od
siostry zdjecie naszej grupy harcerskiej.. Napewno byl tam Kiczol i Secewka, Adas tez, co do Zwirka to nie jestem pewny... ale powoli kolo sie
zaciesni...

Co do Bozenki to hula teraz po Nowej Zelandii...Wybrala sie tam niedawno na wycieczke rowerowa... Mieszka i pracuje w Kanadzie... Moja
siostra od czasu do czasu sie z nia widuje... Ja ja widze przecietnie 2-3 razy w roku... Co do reszty to zdradze Ci pozniej... Nie jestem pewny
czy byles tego swiatkiem ale bodajze w siodmej czy osmej klasie mielismy wlasnie przerwe kolo klasy geografii i zpt... Dryblas Andrzej
zaczepial wtedy dziewczyny...miedzy innymi Bozene... Na poczatku starala sie go ignorowac ale w koncu doszlo do szybkich rekoczynow i
Andrzej jak dlugi wyladowal na podlodze... nam wszystkim mowe odjelo, a Bozenka zdobyla w naszych oczach momentalnie wiecej
respektu... To byl zdaje sie okres kiedy cwiczyla karate... AD nie gniewaj sie... ale akurat mi sie przypomnialo....

[Gość: mamut]

Tak dla utrzymania wspominkowego rytmu o siodemce...przypomne wam eksperyment z lekcji z pania Borkowska lub Filutem...Tak wiec
potrzebna nam jest plaska bateria. Zdaje sie ze miala 4.5 volta...lub cos w tym stylu... Do obu koncow blaszek baterii przyczepiamy druciki..
Nastepnie sloik po majonezie lub ogorkach..napelniamy letnia woda i dodajemy kilka-kilkanascie lyzek stolowych soli...mieszamy wode do
momentu az sol kompletnie sie rozpusci...Na sloika otworze mocujemy patyczek do ktorego przywiazujemy kilkanascie centymetrow
cienkiego sznurka lub troche zwinietych ze soba nici, ktore nastepnie sa zanurzone w sloiku... nastepnie podloczone wczesniej do baterii
druciki sa zanurzane w solnym roztworze. Druciki jednakze nie moga byc ze soba zetkniete... Jesli dobrze pamietacie rezultat takiego
eksperymentu elekrolizy krystalizowal sie na sznureczku lub niciach w przeciagu 2-3 dni.... Nauka jest piekna...

Angol, tez mnie zaintrygowal.... tez sprobuje Cie rozgryzc...

Ale poki co dobrej nocy, a wlasciwie dnia... wy niedlugo wstajecie a ja ide spac...

czu

[Gość: jd]

Leszek, Leszek, czas już bardzo.