Jemy odpady........................... ............

[Gość: Danek]

do niedawna pracowałem w jednej z miejscowych piekarni, niby
cieszącej się renomą i uznaniem (nazwy nie wymienię, wszyscy i tak
wiedzą o kogo chodzi) , i to co tam widziałem ogromnie różni sie od
tego, co jest napisane na torebkach z chlebem lub innych produktach,
chemia idzie do chleba łopatami, polepszacze
itp, choć nic o tym nie pisze na opakowaniu, pączki i inne słodkości
powracające jako zwroty są moczone i spowrotem wracają do "świeżych"
produktów jako świeżynki, myszy biegają jak w terrarium, a
pracownicy są traktowani na równi ze szmatą od podłogi. tak rodzi
się nasza inteligencja, która od krów i świń się oderwała

[Gość: Betek]

a potem rak i burta

mozna domowym sposobem

[muraszka1]

ale trzeba na to miec czas :(
www.chleb.info.pl/?id=4

[Gość: masarnia]

cienkie wędliny bardziej trujące i jedzą

[Gość: Farinelli]

Najlepsze kawłki wycinają w Radiu Olsztyn.

[Gość: Farinelli]

kawałki

[Gość: zejrowski]

niczem wygłodniały koczkodan, z gracją i poświęceniem godnym
zawodzącego mudżahedina, przeszukuję andysjkie stoki, w
przetrząsając świstacze gniazda, w poszukiwaniu świeżej kaki alpaki,
gdy obiekt moich westchnień znajdzie się na horyzoncie, niemalże w
orgazmicznych spazmach ekstazy, bez cienia konsternacji, pochłaniam
zdobycz doświadczając jej byt wszystkiemi zmysłami, po czym odchodzę
w poczuciu wykonania zyciowej misji

[Gość: gastrofaza]

gastrofaza.blogspot.com/

[Gość: aqsia]

brrrrrrrrrrrrrrr

[Gość: stolcman]

img81.imageshack.us/img81/3842/srakersgr1.jpg

[Gość: i tak już od 2 lat]

za 50 minut wpadnie do mnie dostawca pizzy będę miał z kim gadać
przez parę minut

[Gość: ff]

fast food = fast death

Niemożliwe. Jaśnie Wielmożny Pan Piekarz...

[Gość: Maxio]

...wcale to a wcale nie robi nam takiego świństwa...

[Gość: WERNIC]

jemy i od tego umieramy
--------------------------------
pl.youtube.com/watch?v=4bhCugczs3U&feature=related

[Gość: EB]

Piję ocet, żeby schudnąć.

[Gość: Jajojad]

www.youtube.com/watch?v=hpBC6oAzKgw

[Gość: Przewalski]

My, zwykli konsumenci, nie mamy często nawet szansy poznać
wszystkich walorów smakowych koniny, ponieważ do rzeźni nagminnie
trafiają konie stare i kontuzjowane, a mięso pochodzące od nich nie
posiada już pełni wartości kulinarnych.

[Gość: Tewje]

Kosher Butchers

www.youtube.com/watch?v=2smFj6iJt54

Albo Wietnamczycy...

[ravendom]

Patrz Pan jaka perfidia. Zalewają nasz rynek skarpetkami uciskowymi.
I tamuje się krwiobieg i rok - ciach stopy. Drugi rok - ciach
kolana! i po Was. Ale na szczęście mnie nie orżną te żółte dupki. Za
cienkie są w żółtych uszach. Kupuję te ich tandetę, i ciach gumkę
żyletką. I sparpetka zdrowa, nieuciskowa, zdrowa :P

[Gość: kupex]

Piwo to napój plebsu. W ostatnich latach tworzy się takie
przekonanie że "browarki" są cool i aby potwierdzić swoją
przynależność do społeczeństwa należy te szczyny pić wszędzie i o
każdej porze. Zagraniczne browary bardzo umiejętnie rozkręciły ten
biznes w Polsce i trzepią z chłopstwa niesamowite pieniądze. W
Polsce kutlury picia piwa nie było i nie ma, jest za to coraz
większe spożycie napędzone reklamą.

[Gość: F.Kimono]

Wczoraj oglądałem sobie półfinał, kibicując oczywiście brudom od
kebaba, gdyż volksdeutschem nie jestem i swoją godność mam. Meczyk
jak wiadomo lubi browar, zatem przed seansem zakupiłem sobie
czteropaczek mojego ulubionego Żywczyka. Podczas oglądania tegoż -
jakże emocjonującego spotkania - które niestety moi faworyci
przegrali, grzmotnąłem niepostrzeżenie wszystkie cztery bronksy, po
czym udałem się na zasłużony spoczynek. Wszystko byłoby super gdyby
nie fakt, że dzisiaj od samego rana mam straszną zmułę spowodowaną
wczorajszym browarem. Zastanawiam się czy to kwestia starzenia się
czy też marnej jakości dzisiejszego piwa. Dodam, że optymalną
ilością do najeeby jest dla mnie 8-10 browarów.

[Gość: oskar]

www.sfora.biz/Polskie-sklepy-zaleje-tanie-piwo-Wypijesz-a25862

[Gość: nasrallah]

wale stolec w kebab
wy to jecie
psy niewierne

Sto kilo przeterminowanej surówki w tureckim barze

[Gość: C]

www.wyhacz.pl/Wyhacz/1,88542,6259829,Sto_kilo_przeterminowanej_surowki_w_tureckim_barze.html

Włośnica u 26 Rosjan po tym, jak zjedli niedźwiedz

[Gość: Myszkin]

W Rosji na Dalekim Wschodzie i Syberii praktykowane są uczty, w
trakcie których zjada się mięso niedźwiedzia. Jak się okazuje, nie
zawsze wychodzi to ludziom na zdrowie. W mieście Czyta 26 osób
zachorowało na włośnicę po spożyciu niedźwiedziego mięsa.

wiadomosci.wp.pl/wid,10072925,wiadomosc.html

jemy odpady

[Gość: stefania]

Co jemy w popularnych i tanich wędlinach? Na prośbę "Gazety Poznańskiej"
specjaliści odpowiadają: szpik, chrząstki, dużo tłuszczu i chemii oraz...
śladowe ilości mięsa. Parówek, traktowanych powszechnie jako dietetyczna
żywność, eksperci nie daliby swoim dzieciom.

Cena mówi wszystko - stwierdza prof. Włodzimierz Dolata, dyrektor Instytutu
Technologii Mięsa AR w Poznaniu, który oficjalnie przyznaje: - Parówka, w której
jest 35-40 proc. tłuszczu i dużo soli nie powinna być podawana małym dzieciom. A
takie kupujemy i karmimy nimi niemowlęta!

Studenci i ich akademiccy nauczyciele w uczelnianym laboratorium badają wędliny
przynoszone ze sklepów. Kosztowna i długa procedura pozwala rozłożyć na czynniki
pierwsze także to, co wypełnia naturalne jelito "parówki delikatesowej". Zwykle
znajduje się w niej "mięso mechaniczne odkostnione".

- Dzisiaj można parówkę nazwać jak się chce, bo nie regulują tego polskie
przepisy, które ograniczają się jedynie do określenia poziomu białka, tłuszczu i
soli, mówi poznański profesor. Reszta należy do maszyny, która rozdrobni mięso
na miazgę podobną do budyniu. Wysysa z kości wszystkie soki łącznie ze szpikiem
i oskrobuje kość z każdej odrobiny przypominającej chrząstkę. Takiej obróbce
poddaje się kości dużych zwierząt i drobiu.

- Kogo stać na tę technologię, może tanio robić parówki i parówkową - zapewnia
jeden z rzeźników, który opowiada, iż uzyskanie odkostnionej masy to dopiero
połowa sukcesu: - Do niej leje się wiadrami środki poprawiające smak, zapach,
konsystencję. O rzeźniku coraz częściej mówi się dzisiaj "chemik". Musi dużo
wiedzieć, jak z niczego zrobić coś.

- Mieliśmy najbardziej restrykcyjne przepisy dotyczące wędlin, ale popsuła je
UE, opowiada prof. Włodzimierz Dolata i podaje przykład fosforanów, których
można było dodawać 1500 mg na 1 kg szynki. Obecnie dozwolonych jest 5 000 mg na
kilogram! Fosforany mają cudowne właściwości wiązania wody, poprawiają też
konsystencję. Słoje z majerankiem, czosnkiem i pieprzem zastępują butelki i
kanistry z aromatami, smakami i barwnikami. Parówek nie wędzi się, jak drzewiej
bywało, bo dym zastąpił płyn. - To wszystko jest wyrażone ceną, mówi profesor i
dodaje, że tylko fachowiec wyczuje, co tak naprawdę siedzi w parówce i parówkowej.
tekst pochodzi z o2.pl

straszne wędliny

[Gość: stefania]

ZAGROŻENIA ZDROWIA ZE STRONY WĘDLIN

"Gazeta Wyborcza", 26. października 2002r.

Wolnoamerykanka mięsna

Tomasz Lipko

Kupując szynkę w sklepie, nikt z nas nie wie, czy woda z wielofosforanami i
pochodnymi azotu zajmuje w niej 30, 50 czy 70 procent
Na środku peklowni stoi głośno pracująca trzęsąca się maszyna wielkości dużej
pralki. To główna bohaterka tej historii - nastrzykiwarka. Obok niej w
plastikowym kuble pływa bladoszara maź pokryta gęstym kożuchem, który dopiero po
kilkakrotnym zamieszaniu palcem ukazuje powierzchnię płynu. Nastrzykiwarka za
pomocą specjalnych igieł wlewa, ile się tylko da, tej szarej cieczy do
wysokogatunkowych wędlin. "Szyneczka prezesa", "baleron babuni", polędwice i
wędzonki, które każdego tygodnia kupujemy w sklepie, po opuszczeniu
nastrzykiwarki zwiększają swoją wagę od kilkudziesięciu do stu procent.

Masarze walczą o przetrwanie

- Mam ten zakład od 18 lat. Kiedy jeszcze była to prowincjonalna masarnia,
włożyłem w nią wszystkie oszczędności. Swoje, żony i właściwie całej rodziny -
mówi mi ostatniego dnia Zygmunt, właściciel tego zakładu, kiedy przy wódce
próbujemy wszystkiego, co nastrzykiwarka wypluła w ciągu tygodnia. Ma 50 lat,
chodzi po zakładzie w garniturze, wypachniony perfumami i, jak twierdzi, zjadł
własne zęby na produkcji wędlin. Zgodził się, żebym przez tydzień na własne oczy
oglądał, jak dziś w Polsce produkuje się przetwory mięsne. Warunek - nikt z
branży nie rozpozna go w tym tekście.

Jego masarnia, zatrudniająca 20 pracowników, od pół roku jest na krawędzi
bankructwa, podobnie jak wiele innych firm w branży. - Do niedawna zaopatrywałem
ponad setkę punktów w województwie, otworzyłem sieć własnych sklepów,
eksperymentowałem z nowymi produktami. Katastrofa przyszła w lecie zeszłego
roku. W ciągu kilku miesięcy sprzedaż spadła o kilkadziesiąt procent. W okolicy
gwałtownie zaczęło rosnąć bezrobocie, ludzie przestali kupować mięso albo robili
to znacznie rzadziej. Nawet w stanie wojennym, gdy mięso było na kartki, jedli
go więcej niż teraz.

Nie wiadomo, ile zakładów zbankrutowało w ciągu ostatnich 12 miesięcy. W
porównaniu z połową lat 90. liczba przetwórni jest dziś mniejsza o połowę.
Reszta rozpoczęła walkę o przetrwanie. Walkę na ceny. Począwszy od małych,
chałupniczych zakładów po giełdowych potentatów wszyscy redukują koszty. Firmy
się łączą, zwalniają ludzi, ograniczają zużycie energii.

80 proc. kosztów produkcji stanowił do niedawna surowiec. Wrzucanie coraz
większych ilości ścięgien, skór i tłuszczów do kutrów (młynów) mielących mięso
na parówki i kiełbasy nie było już rozwiązaniem na miarę tych czasów. Producenci
zdecydowali się na krok bardziej radykalny - uzupełniać na masową skalę
najdroższe gatunki wędlin najtańszym surowcem - wodą.

Napompować zwierzaka zaraz po uboju

Bladoszara ciecz, która donoszona jest w plastikowych kubłach do nastrzykiwarni,
to rozrzedzone dużą ilością wody roztwory stosowanych m.in. do produkcji
coca-coli wielofosforanów, azotynów i azotanów, które wykorzystuje się także
przy wytwarzaniu materiałów wybuchowych i nawozów rolniczych. Fachowa nazwa tej
cieczy to solanka. Litr solanki kosztuje złotówkę. Dziesiątki igieł pracujących
wewnątrz maszyny pompują tą solanką płaty mięsa na szynki, polędwice, balerony.
Ich waga musi wzrosnąć o kilkadziesiąt procent. To jest już żelazny zwyczaj, do
którego - chcąc nie chcąc - musieli dostosować się niemal wszyscy producenci w
kraju. Żeby wstrzyknięte preparaty za szybko nie wylały się z mięsa, jego płaty
wrzucane są następnie do masownicy. Maszyna przypominająca w konstrukcji
betoniarkę rozgniata połcie mięsa, tak by ciecz w środku została równomiernie
rozprowadzona.

Pan Bogdan obsługujący nastrzykiwarkę, zasuszony posępny flegmatyk po
pięćdziesiątce, jest jednym z najważniejszych pracowników w firmie. Od jego
umiejętności zależy wydajność całej masarni.

- Wydajność to dziś kluczowe słowo w przetwórstwie mięsnym - mówi mi Bogdan, nie
odrywając wzroku od pracującej maszyny - dziś 90 proc. wysokogatunkowych wędlin,
które kupujemy w sklepach, to produkty wysoko wydajne. W skrócie oznacza to
tyle, że kiedy szynka czy polędwica poleży parę dni w lodówce, zacznie się z
niej wylewać woda.

A dokładniej ten szary płyn, który pod kożuchem syntetycznej piany pływa w kuble.

- Do większości zakładów mięsnych w kraju te maszyny weszły w latach 90. -
opowiada Zygmunt. - Używane nastrzykiwarki i masownice z Niemiec wędrowały do
Polski stadami. To był taki najnowszy krzyk techniki, którym ze zrozumiałych
względów nikt nie chciał się chwalić. Ja sam w 1993 roku pojechałem z trzema
tysiącami marek w kieszeni po agregat prądotwórczy, ale kiedy zobaczyłem, jakie
cuda taka maszyna potrafi zrobić z kawałem mięsa, za wszystkie pieniądze kupiłem
na pniu wysłużony egzemplarz. Tydzień zajęła mi nauka właściwego kłucia -
wędlinki od razu zyskały na wadze 20 proc., nie mówiąc już o apetycznej
soczystości... Nawet nie wiedziałem, jak szybko i po cichu konkurencja
zaopatrzyła się w jeszcze wydajniejsze maszyny.

Sztuczne zwiększanie soczystości wędlin jeszcze niedawno było tylko wstydliwym
procederem przyjętym po cichu przez większość producentów. Dostępne urządzenia
oraz przyjęte w branży zwyczaje pozwalały na zwiększanie w ten sposób wagi
najlepszych gatunków wędlin do 20 [19.01] 16:55 Tetryk zwiększanie w ten sposób
wagi najlepszych gatunków wędlin do 20 proc.

Prawdziwy wyścig zaczął się pod koniec lat 90., kiedy znacznie złagodzono
polskie normy regulujące skład produktów spożywczych, a jednocześnie na rynku
pojawiły się nowoczesne niemieckie maszyny nastrzykujące kolejnej generacji.
Pompowanie mięsa w polskich zakładach przyjęło formę wyścigu między
producentami. Dziś na rynku obowiązuje wolnoamerykanka - ilość wody w wędlinie
ogranicza jedynie jakość sprzętu oraz wytrzymałość mięsa. Ostatnio krzykiem mody
są maszyny, które dzięki elastycznym igłom omijającym kości potrafią
"napompować" zwierzaka po uboju jeszcze przed rozebraniem go na kawałki.

Więcej przypraw!

- Do czego lejecie najwięcej wody? - pytam Zygmunta, kiedy przerwa w dostawie
solanki wstrzymała niemal całą produkcję w zakładzie.

- Przede wszystkim do wędzonki. Balerony, szynki, polędwica, a więc produkty o
największej wartości handlowej. Kiedyś z dziesięciu kilogramów surowej szynki
robiło się około 8 kg wędliny. Dziś z tych samych dziesięciu kilo najbardziej
pazerni potrafią zrobić do 20 kg. Decyduje wyłącznie technologia. Ja jestem
ograniczony kilkuletnią niemiecką maszyną, dzięki której mogę rozpędzić się do
50 proc. - w 100 kg surowca mogę wstrzyknąć maksimum 50 kg solanki.

- Ludziom nie przestały smakować coraz bardziej rozrzedzane wędliny?

- Przede wszystkim robili to wszyscy i stopniowo, więc udało się ludzi
przyzwyczaić do nowej jakości. Poza tym, żeby za bardzo nie było czuć, że mięsa
w mięsie jest coraz mniej, nauczyliśmy się dodawać więcej przypraw.

- Nikt nie wpadł na pomysł zdobycia rynku wędlinami robionymi według
tradycyjnych receptur - tylko mięso i zioła?
- Znałem gościa, który chciał taką szansę wykorzystać. Oryginalne receptury,
przemyślana dystrybucja, reklama w dużych miastach, przy czym udało mu się robić
naprawdę smaczne rzeczy. Zbankrutował po sześciu miesiącach. Wykończyły go
napompowane szyneczki i polędwice; nie był w stanie choćby zbliżyć się do nich
ceną. Wiem, że było takich odważnych więcej, ale w większości skończyli
podobnie. Producenci zdążyli nauczyć ludzi, jakie wędliny mają jeść.

Kupując szynkę w sklepie, nikt z nas nie jest w stanie stwierdzić, czy woda z
wielofosforanami i pochodnymi azotu zajmuje w niej 30, 50 czy 70 proc.

Straszna śmierć niszczy mięso

Solanka wreszcie przyjechała, jak zwykle w postaci sproszkowanej. Żeby było
szybciej, Bogdan wsypuje proszek do kilku wiader naraz, a ja idę do garażu po
gumowy wąż, który za chwilę połączy peklownię z toaletą.

- Czasem jak ktoś przesadzi z pompowanie

[Gość: stefania]

przepraszam, urwał mi się tekst:
Czasem jak ktoś przesadzi z pompowaniem, widać takie szare nacieki
przypominające naturalne żyłki czy ścięgna - tłumaczy mi pan Bogdan, wrzucając
na taśmę płaty mięsa (czekają już na nie opakowania z napisem "Staropolska" -
plastikowe, żeby lepiej przytrzymały wodę, która zawsze zaczyna wyciekać dopiero
po pewnym czasie). Jak potrzymasz trochę szyneczkę w plastikowym opakowaniu, po
kilku dniach zacznie się w nim zbierać to samo, co wlewam z tego kubła -
syntetyczny koktajl, który większość ludzi bierze za naturalne soki.

Bywa jednak, że mięso zachowuje się nietypowo. Wygląda normalnie, ale nie chce
przyjmować wody, wylewa się jak z gąbki. - Często zdarza się, że mięso
nieoczekiwanie "leje się" już w zakładzie, choćbym nie wiem, jak starannie
przygotował je do nastrzyknięcia - mówi Bogdan. - Oznacza to, że przed śmiercią
i w jej czasie zwierzę tak bardzo się nacierpiało, że zdegenerowane stresem
mięso, jakby mszcząc się na człowieku, nie chce także przyjmować zwyczajowej
porcji wody.

Okazuje się, że humanitaryzm uboju ma także wartość ekonomiczną - jeżeli zwierzę
przed śmiercią poddane jest stresowi albo co gorsza cierpieniu, mięso na skutek
gwałtownych zaburzeń metabolizmu traci sporo walorów, także smakowych.

A biedne wiejskie ubojnie często nie mają specjalnych urządzeń regulujących np.
ruch świń w drodze do uboju, tak by każda była ogłuszana pojedynczo i w spokoju.
W rezultacie świnie są głuszone po kilka naraz wśród dzikich kwików. Oprócz
samego stresu zwierzęta często muszą przejść drakońskie męki, zanim pozwoli im
się zdechnąć. Sęk w tym, że oszałamianie i wykrwawianie należy wykonać zaraz po
sobie w jak najkrótszym czasie, tak by zwierzę wykrwawiło się szybko we śnie.

Częstym błędem, zwłaszcza w niewielkich ubojniach, jest za niskie napięcie
chałupniczych urządzeń do ogłuszania zwierząt - w rezultacie porażone zbyt małą
dawką prądu świnie budzą się, wisząc już na łańcuchach rzeźniczych. Umierają
wtedy w męczarniach, a w mięsie pozostaje niebezpiecznie duża ilość krwi, w
której błyskawicznie rozmnażają się bakterie, co dodatkowo pogarsza jego jakość
i - ku utrapieniu przedsiębiorców - zdolność chłonięcia wody.

Klej, żeby się szynka trzymała (przynajmniej w sklepie)

Trzeci dzień mojej pracy w masarni. Jadę z Zygmuntem rozwieźć kilkudniową
produkcję do kilkudziesięciu sklepów w okolicy. - Dziś kierownik sklepu to
stanowisko o większym prestiżu niż w czasie stanu wojennego - Zygmunt w
samochodzie przypomina mi, żebym powiedział "dzień dobry", "do widzenia" i
najlepiej nic ponadto - w ciężkiej sytuacji całej branży to kierownicy decydują,
jakie mięso będą jedli ludzie, kto i czym będzie je szprycował. A kierownicy
sklepów mają przede wszystkim dwa życzenia - żeby w [19.01] 16:58 Tetryk żeby
wędlina była tania i żeby się dobrze kroiła na cienkie plasterki, bo tylko tak
teraz ludzie chcą brać. Mówiąc w skrócie, przynajmniej w sklepie wędlina musi
się trzymać w kupie. A same wielofosforany z solanki do tego nie wystarczą.
Trzeba dolać sporo "kleju", żeby wytrzymała w zdrowiu parę dni i puściła soki
dopiero w domowej lodówce. Jak doda się mocnego "kleju", to nawet nieźle
napompowana szyneczka potrafi trzymać się jak guma.

Klej to oczywiście nazwa umowna. Chodzi o związki chemiczne, które są w stanie
związać nadwyżkę wody wewnątrz wędliny, dzięki czemu zapewniają jej jędrność.
Jeszcze do niedawna producenci lali do środka zwyczajny krochmal, ewentualnie
wsypywali worki mąki. Jednak nawet mąka, zwłaszcza że sypana w coraz większych
ilościach, stała się kolejną pozycją na liście oszczędności. Rodzimi
przedsiębiorcy z branży zaskakująco szybko przyswoili sobie najnowsze
osiągnięcia światowej nauki. Preparaty białek soi, skrobi, wyciągi z alg
morskich i preparaty roślin tropikalnych - okazy światowej flory na tyle mocno
wiążą wodę wstrzykniętą do mięsa, że w rezultacie są tańsze od surowców
stosowanych od dziesięcioleci w polskich masarniach. Zdolności wiązania mięsa
tropikalnych preparatów i tradycyjnej mąki Zygmunt porównał do różnicy między
klejem do papieru i Super Glue.

W ostatnich latach wiele firm zaczęło sprowadzać do kraju coraz tańsze
sproszkowane substancje, które skutecznie zapobiegają przedwczesnemu wyciekowi z
trudem wpompowanej wody. Najtańsze (i co za tym idzie najpopularniejsze wśród
producentów) są, niestety, preparaty nietrwałe, podatne na przedwczesną
fermentację, która przyśpiesza procesy gnilne w mięsie.

Importerzy zaopatrują wszystkich - nielegalne masarnie w oborach i wielkie fabryki.

Konkurencja lakierowana

Wracamy do zakładu, trzeba wyładować to, czego nie udało się sprzedać w żadnym z
40 sklepów. - Niestety, dziś pijemy z Zygmuntem przy pasztetowej i wątrobianej,
wyniki sprzedaży nie upoważniają do lepszych gatunków. - Konkurencją, oprócz
dużych zakładów, są nielegalne przetwórnie w oborach i chlewniach. Tam chłopi po
cichu biją inwentarz i w warunkach urągających jakiejkolwiek higienie preparują
"tradycyjne" wędliny. Wiem o co najmniej kilkunastu takich "przetwórniach" w
samej tylko najbliższej okolicy. Sprzedają na lewo, także sklepom w miastach.
Widziałem, jak oni to mięso zagniatają dosłownie czarnymi rękami. Taki rolnik,
jak ubije świnię, łaskę zrobi, jak w ogóle zbada mięso. Przeważnie jednak nie
bada. Zwłaszcza że higieniczne zdjęcie skóry w takim małym zakładzie jest
praktycznie niemożliwe. Najgorszą rzeczą jest podciąganie skóry do góry -
powoduje, że kawałki błota i kału spadają, przyczepiając się do płatów mięsa,
które idą prosto do peklowania. W takich wypadkach nawet wymycie pod strumieniem
wody niewiele pomoże - grudki brudu błyskawicznie przywierają między
sztywniejącymi mięśniami.

Następnego dnia dowiaduję się, że w ramach oszczędności prawdopodobnie w ciągu
miesiąca zlikwidowana zostanie wędzarnia należąca do Zygmunta.

- Jeżeli chodzi o wędzenie, pozostałem wierny tradycji tylko dlatego, że na
kupno "lakierni" po prostu mnie nie stać - mówi Zygmunt, kiedy wchodzimy do
pomieszczenia, w którym od aromatu mięsa uwędzonego w specjalnie dobranej
mieszaninie liściastego drewna aż zakręciło mi się w głowie. Zygmunt wyjmuje z
beczki garść grubo zmielonych, pachnących żywicą trocin - to buk i olcha.
Zamocowane na wędzarniczych hakach połcie mięsa przez kilka godzin muszą się
nawdychać dymu, żeby nabrały odpowiedniego smaku, zapachu i wyglądu.

Ten aromat naukowcy zdążyli skomponować za pomocą kilkudziesięciu chemikaliów.
Nowoczesna "lakiernia", czyli sztuczna wędzarnia, spryskuje mieszanką
chemikaliów wiszące płaty mięsa. Najpierw jednak mięso musi być spreparowane i
przygotowane na kąpiel w tablicy Mendelejewa, tak żeby warstwa "lakieru" ładnie
przylegała i nadawała mu apetyczny, lśniący wygląd. Oficjalna nazwa takiej
substancji to preparat dymu wędzarniczego.

- Policzyć opłacalność takiego wynalazku jest stosunkowo łatwo - mówi Zygmunt. -
Jednowózkowa "lakiernia" kosztuje około miliona. Na wózek wejdzie 100 kg wędlin,
czyli o 10 proc. więcej niż w tradycyjnej wędzarni. To daje na 100 kg wędzonki
10 kg dodatkowo. Średnia cena surowej wędliny to 8 zł, więc z jednego wózka
wychodzi już 80 zł ekstra minus koszty surowca - sto wózków daje już prawie
osiem tysięcy. A sto wózków mięsa można "nasmarować" nawet w tydzień, bo
opryskiwanie zajmuje mniej czasu od tradycyjnego wędzenia. Kiedy odjeżdżam do
domu z wielką torbą tradycyjnych wędzonek, Zygmunt przyznaje się na pożegnanie,
że zamierza zwinąć interes najdalej za trzy miesiące. - Jeżeli sytuacja na rynku
się nie poprawi - zastrzega - ale coraz mniej w to wierzę.

PIH: wielofosforany, związki azotu i fragmenty osłonek

Po powrocie do Warszawy rozmawiałem ze specjalistami. Na nikim moje opowieści
nie zrobiły większego wrażenia.

- Nie ma normy, która by regulowała ilość solanki w wędlinach - mówi prof. Jan
Mroczek, kierownik zakładu technologii mięsa z warszawskiej Szkoły Głównej
Gospodarstwa Wiejskiego.

[Gość: stefania]

Jedyne ograniczenie to tzw. dobra praktyka produkcyjna, która w polskich
realiach jest wolnoamerykanką. Zresztą to i tak bez znaczenia, bo nie ma systemu
kontroli przestrzegania tych norm. Nawet jak inspekcja handlowa raz na jakiś
[19.01] 17:01 Tetryk Nawet jak inspekcja handlowa raz na jakiś czas pobierze z
jakichś zakładów próbki produktów do analizy, to są to kontrole wyrywkowe, zaś
wysokość kar, jeżeli są w ogóle wymierzane, nie stanowi dla producenta żadnego
zagrożenia. W Polsce nie ma systemu, który by eliminował producentów oszustów.

Prof. Mroczek przyznaje, że jedynym oznaczeniem wskazującym, że kupowane przez
nas mięso zostało napompowane wodą, jest napis "produkt wysoko wydajny", który
też nie wszyscy producenci umieszczają na opakowaniach. Cała zaś gama
dodatkowych preparatów białkowych, zmodyfikowanych soi, środków żelujących
ukrywa się pod symbolami "E" z trzycyfrową liczbą.

Okazuje się jednak, że inspektorzy Państwowej Inspekcji Handlowej po wielekroć
alarmowali o niebezpiecznie wysokim stężeniu w mięsie wiążących wodę
wielofosforanów (nadmiar wielofosforanów powoduje u dzieci niedorozwój kości, u
starszych ludzi osteoporozę). Jeszcze bardziej niebezpieczne jest nadmierne
szprycowanie wędlin związkami azotu, które powyżej pewnego poziomu stają się
trucizną.

Już ponad rok temu PIH (podlega Urzędowi Ochrony Konkurencji i Konsumenta)
pisała: "Niepokojącym zjawiskiem w branży przetwórstwa mięsa stał się powszechny
udział różnych substancji dodatkowych stosowanych w celu zwiększenia wydajności
produktu" (cytat z raportu po kontrolach w największych supermarketach w
Polsce). Oprócz faszerowania mięsa chemią inspektorzy wykrywali w szynce
rozwarstwianie się mięśni na skutek zbyt dużego pompowania wodą, w wędlinach
znaleźli "fragmenty osłonek pochodzących z przerobu innych wędlin oraz kwaśny i
piekący smak świadczący o zapoczątkowanym procesie zepsucia". W zależności od
gatunku wędlin inspekcje zakwestionowały jakość od kilku do kilkudziesięciu
procent badanego towaru. Wśród konserw mięsnych ponad połowa skontrolowanych
produktów została uznana za wadliwe, a wśród paczkowanych wędlin drobiowych
prawie dwie trzecie. Kontrola ujawniła jednocześnie masowe oszukiwanie klientów
- na opakowaniach większości przetworów mięsnych brak informacji o zastosowanych
środkach uzupełniających. Poza tym potwierdzono istnienie szarej strefy -
nielegalnych zakładów przetwarzających mięso bez żadnej kontroli weterynaryjnej
czy higienicznej.

Doktor Adam Jarecki z Głównego Inspektoratu Weterynarii mówi, że nielegalne
przetwórnie to problem w całym kraju. - Niestety, jesteśmy bezbronni. W momencie
kiedy składamy w prokuraturze doniesienie o nielegalnym wytwarzaniu wędlin na
sprzedaż gdzieś na wsi, zawalona sprawami prokuratura z reguły umarza śledztwo z
powodu niskiej społecznej szkodliwości czynu.

- Co gorsza, inspektorzy i kontrolerzy kontrolują przede wszystkim duże zakłady,
gdzie mogą liczyć na dużą karę, ewentualnie łapówkę - dodaje jeden z moich
rozmówców - zakłady mniejsze, bardziej prymitywne, skutecznie unikają kontroli.

W 1999 r. Inspekcja Weterynaryjna dokonała przeglądu wszystkich zakładów - tylko
1 proc. ubojni i 4 proc. przetwórni spełniało wymagania UE.

Parówki cielęce bez cieląt

Roz mowa z Bogusławą Pawlaczyk, głównym kontrolerem jakości w Zakładach Mięsnych
"Krotoszyn"

Krystyna Naszkowska: W 1997 r. zmieniła się norma do produkcji wędlin - z
branżowej na polską. Na czym polega różnica?

Bogusława Pawlaczyk: Norma branżowa stawiała precyzyjne wymagania każdemu
produktowi co do surowca, przypraw, ilości wody i tłuszczu, rodzaju użytych
osłonek oraz wydajności. Nowa norma jest bardzo ogólna i stawia wymagania nie
poszczególnym gatunkom wędlin, tylko grupom, a w grupie "wędzonki" jest i
podgardle, i szynka. Wielu producentów, wykorzystując zaufanie do nazw, np.
kiełbasa krakowska czy wędzonka krotoszyńska, z dużą dowolnością odstępuje od
zapisanego w dawnej normie branżowej wzorca. Instytucje kontrolujące są bezradne.

Mamy więc uśrednienie jakości między podgardlem a szynką.

- Przede wszystkim mamy do czynienia z nadużywaniem zaufania konsumentów, żeby
nie powiedzieć oszustwem. Bo dzisiaj normalne jest, że pod nazwą krakowska czy
śląska jest coś trudnego do określenia.

Musiało tak się stać?

- Pewnie nie. Wolny rynek to nie jest wolnoamerykanka, gdzie każdy chwyt jest
dozwolony. Idąc do Unii, możemy zachować swoją tradycję wędliniarską poprzez
przywrócenie wymagań naszym powszechnie znanym markom wyrobów. Wtedy producent,
który zdecyduje się na nazwanie swojego wyrobu np. krakowska, będzie musiał
przestrzegać ściśle określonej receptury. Na nasze skargi Urząd Ochrony
Konkurencji i Konsumentów wszczął w sierpniu br. postępowanie i uznał, iż nasze
argumenty przemawiają za koniecznością zmiany w/w normy polskiej?

Co to znaczy wysoko wydajna szynka?

- Szynka ze składnikiem zwiększającym wodochłonność, dzięki czemu z 1 kg mięsa
można zrobić nawet 1,5 kg szynki. To dopuszczają przepisy, jednak moim zdaniem
nieuczciwością jest, jeżeli ten wyrób sprzedawany jest jako szynka i nie jest
oznakowany jako szynka wysoko wydajna.

Dodajemy więc tłuszcz, bo tańszy, wodę, środki chemiczne, by to wszystko nam się
nie rozpadło i długo mogło poleżeć na półce w sklepie. A co z naszym zdrowiem?

- O zdrowie musimy zadbać sami. Uznane przez ministra zdrowia dodatki są
bezpieczne. Problemem są te dodatki, które funkcjonują na rynku bez stosownych
zezwoleń, a także niemożność kontroli blisko 4500 zakładów przet [19.01] 17:04
Tetryk 4500 zakładów przetwarzających mięso, z których wiele nigdy nie
prowadziło gospodarki materiałowej - dokumentowania zużywanych w procesie
produkcji surowców, przypraw i dodatków.

To czym powinniśmy się kierować, kupując wędliny, jeśli jednak nie w smak nam
wynalazki technologiczne?

Tu jest pole do popisu dla organizacji konsumenckich. Po pierwsze, musimy
starannie czytać etykietę i nie wstydzić się pytać sprzedawcę, gdy jakiś zapis
na niej jest niezrozumiały. Po drugie, uświadomić sobie, iż dobry, bezpieczny
wyrób wyprodukowany zgodnie z zasadami bezpieczeństwa, tak jak i dobry samochód
czy telewizor, kosztuje. Po trzecie, pamiętajmy, iż zły producent nie napisze na
etykiecie, że zastosował niedozwolony środek albo barwił wędlinę, co jest
zabronione. Po czwarte, trzeba przy zakupach wykazać pewną dozę nieufności.
Zastanowić się, z czego np. produkowane są parówki cielęce, kiedy w Polsce od
kilku lat prawie nie ubija się cieląt, albo z czego można wyprodukować szynkę
lub śląską za 4 zł. Rozporządzenie o oznakowaniu mówi np., iż nazwa nie powinna
wprowadzać w błąd, ale tak się często dzieje.
Tomasz Lipko

To tyle!
SMACZNEGO!!!

Na granicy...

[Gość: Filip Zawada]

Dobrze że tego nie widzą.

[Gość: dg]

finanse.wp.pl/kat,104128,title,Czas-odstawic-mieso,wid,13009200,wiadomosc.html?ticaid=1b8eb

[Gość: rambo]

img98.imageshack.us/my.php?image=dsc00103wk4.jpg
kup u siebie i obadaj czy też taka sama jest "banderola"

[Gość: jola]

Danku czy z tej piekarni sperzdają pieczywo na rogu Żeromskiego i
Jagiellońskiej bo bardzo by to pasowało do yego co czytałał na forum

Świnia

[Gość: Irmina Kobus]

uploaded.to/?id=5q5skz

[Gość: Wuss]

Your own health and the health of those you love is something to be
cherished.

[Gość: Jędrzejak]

Właśnie jem zupkę chińską o smaku tradycyjnej zupy koreańskiej. Nie
napisali tylko czy to Korea Północna czy Południowa.

[Gość: lucy]

kupiłam wczoraj tą zupę z zielonego groszku z ciekawości, jest inna
ni z te które jadłam do tej pory, ale zasmakowała mi bardzo, super
sie komponuje z grzankami albo ptysiami, lubię też pomidorową
szczególnie bazyliową mniam no a z domowych to wiadomo grzybowa na
Święta....już niedługo.:)

[Gość: lucy]

nowe laysy o smaku poledwiczek z cebulką są genialne, niebo w gebie

[Gość: Grzybek]

www.policyjnyserwisinformacyjny.fora.pl/lustracja-esbecki-gang,10/czesc-tw-zadowalala-sie-dobrym-obiadem-w-restauracji-a-
nawe,4304.html

[Gość: iza]

dziwi mnie to . co przeczytałam w artykule śtefanii, a włściwie nie, wiemy o
tym wszyscy, my szarzy zjadacze , którzy płaca ciezka kase w sklepie mięsnym!!
tylko za co??? gdzie sa słuzby za to odpowiedzialne? czy tylko przy kasie po
wypłatę? ja, jako szary obywatel , w wolnym kraju mam prawo , i żądam tego żeby
mnie w majestacie prawa nie karmiono ta cholerna chemią!! A POTEM OTWIERA SIE
KOLEJNE CENTRA ONKOLOGII TAk?, a na leczenie kasy nie ma tak, bo i po co>> a
przyzwolenie na trucie ludzi jest tak?? wystarczy podać na etykiecie ile czego
E-jakie s tam i jest spoko taK?? tylko co ztego rozumnie konsument? JEST W
SKLEPIE, KUPUJE , NORAMLNIE , TAK POWINNO BYć!!CO JEST DOSTęPNE LEGALNIE , NIE
ZAGRZA!!

jak zjesc smacznie i zdrowo...

[Gość: sn]

www.wrzuta.pl/audio/Byb7YWHJ1A/jak_zjesc_smacznie_i_zdrowo...

Smalec z "najlepszego przyjaciela"

[Gość: Zając]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/10,88721,5735893,Smalec_z__najlepszego_przyjaciela_.html

[Gość: Puschke]

Boję się.

[Gość: Adam]

Od początku tego roku do wakacji schudłem 15 kg. Tyle że to nie była
dieta tylko zmiany w odżywianiu i dużo sportu. 6 dni w tygodniu coś
ćwiczyłem coś innego co najmniej przez pół godziny.
- bieganie - 30 minut
- jazda na rowerze - 2 godziny (zdarzało się że wyjechałem sobie
poza miasto na 3 godziny, rekord to coś koło 80 km jednego dnia).
- basen - 1 godzina
- brzuszki - pół godziny
- siłka - 30-60 minut
- nawet na hali byłem ze 2 razy w nogę pograć

A jeśli chodzi o dietę to wykreśliłem z niej ziemniaki i białe
pieczywo. Jadłem więcej ryb i owoców morza i warzyw. Ograniczyłem
keczupy, majonezy i sosy. I nie jadłem kolacji a jeśli już to
skromną. Co najważniejsze po wakacjach nie ma efekty yo-yo choć
ćwiczę już teraz znacznie rzadziej. Po nowym roku znowu się zabieram
do roboty.