Szpital Św. Trójcy

[Gość: Nina]

Czy wiecie że szpital Św. Trójcy założono w 1405 r.?

[Gość: anna]

do muzeum go , a takie stare rzeczy sie likwiduje wchodzi XXI wiek
a działał bez przerwy ? cały czas jak teraz

[Gość: płocczanka]

To nie powstał szpital tylko kościół przyklasztorny pod wezwaniem św. Trójcy
dla zakonu dominikanów /niektóre dokumenty mówią, że został wzniesiony w 1208r
z fundacji Agafii - żony Konrada Mazowieckiego/. Kościół pw.św.Trójcy był
bardzo skromny w wystroju i o bardzo nietrwałej konstrukcji. W 1412r zakończono
gruntowną przebudowę za przyczyną siostry Jagiełły - Aleksandry Olgierdówny,
żony Ziemowita IV. Badania, które zostały wykonane po wizytacji kanoniczej w
1753r nie pozwalają przesunać metryki tego kościola poza 1405r; być może ta
przebudowana budowla nie do końca stanowi fizyczną kontynuację budowliz 1208
roku. W 1570r ze względu na osuwanie się skarpy wiślanej i brak funduszy na
remonty część klasztorna została opuszczona przez zakonników, kościół popadł w
ruinę. W 1811 roku zapadła decyzja o wykorzystaniu ruin pod budowę teatru
miejskiego.
Wracając do początków szpitala - prawem, a nawet obowiazkiem Kościoła było
opiekowanie się ubogimi i chorymi. Z reguły przy budynkach kościelnych
znajdowały się także przytułki dla biednych /szpital - tak wówczas nazywano
schronienia dla starych, niedołęznych i potrzebujących pomocy/ i taki przytułek
znajdował się właśnie przy Kościele św.Trójcy już wcześniej. Przytułki czasami
finansowane były przez władze kościelne a czasami dostawały tzw. fundacje.
Kościół dominikański "miał szczęście" - zainteresowała się nim księżna
Aleksandra - z 1405r pochodzi dokument, w którym stwierdza się zakup dla
szpitala przy Kościele św. Trójcy 6 włók ziemii, a rządcami zostali kanonicy
kapituły płockiej. Według ugody z 1591r między dominikanami a władzami miasta
klasztor oddał ziemię pod zarząd miasta. W 1753r przytułek to budynek 4-izbowy,
w którym przebywało 7 ubogich - 1 mężczyzna i 6 kobiet. Podobne przytułki
znajdowały sie przy innych płockich kościołach, m.in. św. Katarzyny i Leonarda,
św. Ducha. W 1787r ze względu na bardzo zły stan zrujnowanego szpitala przy
Kościele św.Trójcy przeniesiono ubogich do nowego przytułku przy Kościele św.
Ducha, bo miasto nie miało zamiaru remontować przytułku św. Trójcy. Władze
kościelne po raz kolejny "zasponsorowały" przytułek prowadzony przez siostry
miłosierdzia, sprowadzone z Warszawy w 1783r dla sprawowania opieki nad ubogimi.
W lutym 1787r siostry zakupiły plac pojezuicki /mniej więcej teren obecnej
nowej części Małachowianki/pod budowę nowego szpitala. W międzyczasie trwaja
spory sądowe pomiędzy siostrami miłosierdzia a władzami miasta o zabrane dobra
po byłym szpitalu św. Trójcy. W 1835r zarządzono zakup domu
pomasońskiego /obecna posiadłość szpitala/ i zwrot gmachu pojezuickiego dla
gimnazjum. Szpital przeniesiono do obecnego budynku w 1836r i w zasadzie od tej
pory trwa przez cały czas remont, przebudowy, unowocześnianie na miarę
potrzeb.