Ministerstwo ochrony mafii

[Gość: wprost]

Kolejni ministrowie finansów nie reagowali na informacje o wpływach mafii w
resorcie

„To więcej niż zbrodnia, to błąd” - stwierdził Boulay de la Meurthe po
straceniu księcia d'Enghien przez Napoleona I. Podobny błąd popełniali
kolejni szefowie Ministerstwa Finansów. Od lat otrzymywali sygnały, że
urzędnicy ministerstwa pisali rozporządzenia podatkowe na zamówienie mafii
paliwowej, umarzali wielomilionowe zobowiązania podatkowe, sprzyjali mafii
hazardowej. Pisaliśmy o tym w artykule „Ministerstwo finansów mafii” (nr
21/2006) po aresztowaniu urzędników resortu finansów. Teraz okazuje się, że
sprawa ma międzynarodowy zasięg. W śledztwo są zaangażowane policje,
prokuratury i wywiady skarbowe z Niemiec, Polski, Litwy, Łotwy i USA

Nietykalni

Kontrolerzy ministerstwa już kilka lat temu alarmowali kolejnych ministrów
finansów rządów Leszka Millera i Marka Belki o faktach, które dziś są
przyczyną śledztwa i spektakularnych zatrzymań skorumpowanych urzędników. W
grudniu 2003 r. kontroler Ministerstwa Finansów Zdzisław Kukawski pisał do
wicepremiera Jerzego Hausnera o „niewłaściwym rozliczeniu pana Henryka
Stokłosy z budżetem państwa wskutek wielu naruszeń wskazujących na
popełnienie przez niego wielu przestępstw skarbowych, a także przez ówczesne
kierownictwo Departamentu Kontroli Skarbowej, Departamentu Podatków
Bezpośrednich”. Kukawski informował też swoich przełożonych o podejrzanych
umorzeniach podatkowych dla firm z branży hazardowej, takich jak Progaz
Queen's Casino czy Bingo (dziś również jest to przedmiotem śledztwa).
Sygnalizował jednocześnie, że w firmach hazardowych zatrudniani są członkowie
rodzin urzędników Ministerstwa Finansów.

Kontrolerzy resortu finansów alarmowali ministrów o przestępstwach paliwowych
znacznie wcześniej, nim ruszyły śledztwa w sprawie mafii paliwowej. Oto na
przykład fragment listu do byłego wicepremiera i ministra finansów Grzegorza
Kołodki: „W związku z wypowiedzią Pana Premiera, podaną w Rzeczpospolitej, że
nic o mafii paliwowej nie wie, byłem tą wypowiedzią poruszony, co nie
oznacza, że nie mam zaufania do jej prawdziwości. Moje zdziwienie wynika
stąd, że w październiku 2001 koordynowałem kontrolę Urzędu Skarbowego w
Płocku (...). Już wówczas wstępne ustalenia kontroli wskazywały na ślad afery
paliwowej (kontrolerzy odkryli, że Trans Sad, należąca do barona mafii
paliwowej Arkadiusza Grochulskiego, zalega wobec fiskusa z zapłatą ponad 70
mln zł). Ustalenia tej kontroli uprawniały do wyciągnięcia takiego wniosku. O
powyższym poinformowałem dyrektor Biura Kontroli Resortowej, UOP, dyrektora
departamentu ceł i prezesa GUC”.

Urzędnicy resortu finansów tłumaczą, że autorzy listów byli skonfliktowani z
innymi urzędnikami, czego efektem były „donosy”. Tyle że w tych „donosach”
pisano m.in. o sprawach, które dziś są przedmiotem śledztw. Warto w tym
kontekście przytoczyć pismo z grudnia 2002 r. ówczesnego wiceministra
finansów Marka Ociepki, adresowane do skarżącego się kontrolera. „W związku
ze skargami kierowanymi na piśmie i ustnie do kierownictwa Ministerstwa
Finansów, a także do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów uprzejmie informuję,
że przeprowadzone przeze mnie ustalenia nie potwierdziły ich zasadności. W
sprawach podejrzewanych przez Pana afer należy zgłosić zawiadomienie o
popełnieniu przestępstwa do właściwej prokuratury” - napisał Ociepka.

Doniesienia o patologiach w resorcie finansów oraz o spółkach mafii paliwowej
trafiały m.in. do Igora Chalupca, w latach 2003–2004 generalnego inspektora
informacji finansowej, obecnie prezesa PKN Orlen. „Zawsze w wypadku wszelkich
faktów lub podejrzeń o bezprawnych działaniach ściśle współpracujemy z
organami ścigania i dalej tak będzie. Natomiast jako były generalny inspektor
informacji finansowej nie mam prawa udzielania informacji na temat swej
działalności” - takie stanowisko przekazał „Wprost” Igor Chalupec.

Pranie oleju

Z dowodów zebranych w prowadzonym obecnie śledztwie wynika, że Ministerstwo
Finansów wydawało kolejne rozporządzenia w sprawie stawek podatku akcyzowego
na oleje sprowadzane z zagranicy na zamówienie jednej firmy - Ekoenergii. I
tylko ona z nowych przepisów skorzystała. Zarobione nielegalnie pieniądze,
idące w setki milionów złotych, przetransferowano do spółek w rajach
podatkowych. Parokrotne apele Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu, by
Ministerstwo Finansów zmieniło te przepisy, pozostawały bez
odpowiedzi. „Wszystko wskazuje na to, że właściciele Ekoenergii kupili te
rozporządzenia i to badamy w toku śledztwa” - mówi oficer CBŚ. Wiceminister
finansów Paweł Banaś, który powołał w tej sprawie specjalną grupę śledczą,
przyznaje, że wątek korupcji w procesie legislacyjnym jest poważnie brany pod
uwagę.

W styczniu 2004 r. kaliski oddział Centralnego Biura Śledczego wszczął
śledztwo w sprawie prania pieniędzy przez poznańską spółkę Ekoenergia,
działającą później pod nazwą Baco Petrel. Firma ta była kluczowym ogniwem
sieci spółek zarejestrowanych w USA, na Łotwie i w Niemczech, handlujących
olejami opałowymi. W tej sprawie trzynastu osobom już postawiono zarzuty
udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i prania
pieniędzy. „Udowodniliśmy i zarzucamy im wypranie 90 mln zł i sprowadzenie
nielegalnie oleju opałowego, który potem został sprzedany jako olej
napędowy” - mówi „Wprost” Janusz Walczak, rzecznik prokuratury w Kaliszu.

Na trop procederu prania pieniędzy śledczy wpadli po tym, jak otrzymali
sygnał, że w oddziałach kilku banków, m.in. Pekao SA, BZ WBK i Kredyt Banku,
różne osoby próbowały dokonać wpłat gotówkowych na konto Ekoenergii.
Wpłacający podawali fikcyjne dane. Z analizy rachunków firmy wynikało, że
tylko w 2003 r. wytransferowała ona do zagranicznych spółek ponad 111 mln zł.
Pieniądze te pochodziły z handlu i nielegalnej produkcji paliw. Ostatnio
firmie zajęto majątek wart 20 mln zł oraz samolot. Świadkowie potwierdzili,
że spółka miesięcznie zarabiała na czysto 4-5 mln zł. A proceder trwał od
2001 r. Obciążające zeznania złożył m.in. obywatel Niemiec mieszkający w USA
Stanisław Krzysztof Giszczak. Swego czasu był znanym biznesmenem,
współwłaścicielem Banku Wschodniego, towarzystw ubezpieczeniowych i firm
leasingowych. O Giszczaku stało się głośno w 2004 r., gdy został porwany.
Odzyskał wolność po wpłaceniu przez rodzinę 250 tys. euro okupu (ponad 1 mln
zł). Bandyci, próbując wydobyć zśniego informacje o zagranicznych rachunkach,
połamali mu nogi.

Międzynarodowa siatka

Zyski z nielegalnej produkcji i handlu paliwami szefowie Ekoenergii
transferowali do specjalnie w tym celu utworzonych spółek, na przykład w USA -
Certol na Florydzie, Nafta Trading w Oklahoma City i Heisler.

Tropy zaprowadziły śledczych także na Litwę, gdzie przesłuchano kilku
pracowników rafinerii Możejki. Ekoenergia i kooperujące z nią spółki - według
relacji jednego z dyrektorów rafinerii Gedyminasa Grygolaitisa - kupowały na
Litwie na wielką skalę paliwo lotnicze. Według polskich prokuratorów, służyło
ono do uszlachetniania blendowanych olejów na Łotwie, gdzie działały
siostrzane firmy Ekoenergii, na przykład Ekoimpeks. W lutym 2006 r. wszczęto
śledztwo na Łotwie - dotyczy ono korumpowania przez współpracujące z
Ekoenergią spółki funkcjonariuszy łotewskiej służby celnej. Polskie śledztwo
stało się też przyczyną wszczęcia postępowania w Niemczech i USA.

Na zlecenie mafii

Według informacji „Wprost”, służby kontrolne Ministerstwa Finansów sprawdzają
obecnie, jaka była geneza nowelizacji przepisów o kontroli skarbowej,
wprowadzonej latem ubiegłego roku. Nowelizacja na kilka miesięcy
uniemożliwiła urzędom kontroli skarbowej wykorzystywanie jako dowodów
informacji z nie zakończonyc