Wiersze Broniewskiego pojawiły się na murach

[enaka]

Fajnie:-)

Wiersze Broniewskiego pojawiły się na murach

[Gość: Czytelnik]

Do Marii Mikulskiej - dyr. Książnicy. Czy doktor Waldemar Smaszcz, ten
nieznudzony prelegent od literatury na każdą okazję też malował? A może zajmie
się tłumaczeniem np. jakie obrazy inspirowały poetę lub pod jakim wpływem
tworzył swoje wiersze? Pozdro.

Wiersze Broniewskiego pojawiły się na murach

[Gość: antymilitarysta]

Organizatorzy, czy zdajecie sobie sprawę z tego, że te malowidła budzą chęć
walki! Aż mój bagnet się wyprostował... Powinny natomiast być refleksyjne,
skłaniać ku zadumie i pokojowym myśleniom. Są zaś agresywne, że chce się iść w
bój - obojetnie gdzie do Afganistanu lub Iraku... śladami Władysława
Broniewskiego, by obronić nasz wspólny dom. Chwała Wam za to! Szczególnie M.M-Z.

[Gość: Bolek]

A kiedy przyjdą nocą
I rakiem w drzwi załomocą....

Wiersze Broniewskiego pojawiły się na murach

[Gość: sunia11]

uwielbiam wiersze Broniewskiego ,targają moją duszę ,do pięknych
przemyśleń,były moją obowiązkową lekturą,szkoda że dziś nie przykłada się do
takich wierszy ,większej wagi, a są na czasie.....

Wiersze Broniewskiego pojawiły się na murach

[Gość: z miasta]

Piękne.

[Gość: pew.]

wiedzialem enaka ze tobie sie spodobają
widze ze wszystkim zatwardziłym komuchom bardzo sie podobają
nam myslacym po polsku podobają sie wierez Mickiewicza, Słowackiego,
Konopnickiej, Lechonia i wielu innych piszących logicznie i od serca nie
rozkaz NKWD i UB,

[Gość: mitsurugi]

Akurat wyżej wymienionych zaliczyłbym do poezji pospolitej lub jak kto woli
plebejskiej (zwłaszcza Mickiewicza i Konopnicką). Proponuję lekturę twórców
Młodej Polski. (mniej oczytanym wyjaśniam że Młoda Polska to okres w historii
Literatury Polskiej a nie organizacja z czasów NKWD) :)

[Gość: ożóg]

Ty to możesz sobie zaliczać, twój wpis pokazał że nie masz najmniejszego
pojecia o literaturze www.literatura.zapis.net.pl/okresy/mloda.htm

[Gość: mitsurugi]

Oto wyrok zapadł :)
No wybacz że nie mam pojęcia o literaturze.
Możesz się nie zgadzać z moim zdaniem ale jest ono tylko moje, stać mnie na nie
i nie wynika to z setek godzin spędzonych w internecie :)

Boy Żeleński - i powiedz że Mickiewicz jest lepszy

[Gość: mitsurugi]

O BARDZO NIEGRZECZNEJ LITERATURZE
POLSKIEJ I JEJ STRAPIONEJ CIOTCE

J. E. Prof. Dr Hr. St. Tarnowskiemu poświęcam


I

Pełna gracji, zacna, słodka,
Żyła sobie stara ciotka.
Bez zbytków, lecz i bez braku
Miała swój domek na Szlaku.
Oprócz cnót rozlicznych wieńca
Hodowała też siostrzeńca.
Brzydki chłopiec, z krzywą buzią,
Zwał się - dajmy na to - Józio.
Ciotka była panną czystą,
A Józio był modernistą.
(Modernista - znaczy chłopak,
Co wszystko robi na opak;
Każdego się głupstwa czepi,
A zawsze chce wiedzieć lepiej.)
Z tym smarkaczem ciotka stara
Miała strapień co niemiara.
Zawsze jej czymś umiał dopiec,
Taki już był brzydki chłopiec.
Próżno ciotka mu wymienia
Albo Lucka, albo Henia,
Co ich przykład wszystkim świeci,
Jako grzecznych, dobrych dzieci;
On rozeprze się wygodnie,
Obie ręce włoży w spodnie,
Śmieje się i kiwa głową,
Jakby mówił: "Gadaj zdrowo!"


II

To rzecz nie do uwierzenia,
Co on ma za przywidzenia!
Czasem coś bez sensu maże
I mówi, że to w i t r a ż e.
To znów wieczór biega nago
I rozbija wszystkich lagą.
Ciotka krzyczy: "Joseph! arrete!"
A on: "Ciociu, to kabaret!"
Wszystkie meble w domu psuje:
Mówi, że sztukę s t o s u j e.
Wszędzie wlezie, wszędzie dotrze,
Deprawuje dzieci młodsze.
To rzecz w Polsce niesłychana:
Nie chcą wierzyć już w bociana!
Kiedyś wpada mała Hanka:
"Ciociu, jestem r o t o m a n k a" -
"Któż cię tak nauczył?!" - "Józio" -
Mówi z rozpaloną buzią.
"A ja - sepleni Ludwiczka -
Jestem święta pla-samiczka".
Chociaż zwykle dobra, słodka,
Zawyła ze zgrozy ciotka:
Raziła ją na kształt gromu
Taka hańba w polskim domu!


III

Czasem dobra ciotka woła:
"Usiądźcie, dzieci, dokoła,
Powiem wam o dawnych dziejach,
O hetmanach, kaznodziejach,
Potem każde z was wymieni,
Którego najwyżej ceni".
A Józio ze śmiechu kona
I krzyczy: "Ciociu! Kambrona!"


IV

Czasem, a najwięcej w poście,
Przychodzą do ciotki goście.
"Józiu, przywitaj się z panem!
Co ty tam za parawanem?!
Wyłaź stamtąd, puść Haneczkę
I powiedz gościom bajeczkę".
Wylazł Józio, głową kiwa
I w te słowa się odzywa:
"Bajeczka pana Jachowicza.
Staś na sukni zrobił plamę,
Oblał bowiem ponczem mamę;
A widząc ją w srogim gniewie,
Jak przepraszać, sam już nie wie.
'Plama głupstwo - mama doda -
Ale ponczu, ponczu szkoda!'"
Skończył Józio, gość się śmieje,
A ciotkę wnet krew zaleje:
Biedaczka dostała mdłości
I ze wstydu, i ze złości.
Tak ten niegodziwy chłopiec
Zawsze ciotce umiał dopiec.


V

Tak się trapi dobra ciotka,
Pełna gracji, zacna, słodka,
Lecz największą ma subiekcję,
Gdy rozpocznie z Józiem lekcję.
Dojdżże ładu z taką głową:
Zawsze ma ostatnie słowo!
Ciotka prawi o Trzech psalmach,
Józio o "tańczących palmach";
Ciotka mu o apostołach,
On jej o spermatozoach;
Ciotka uczy, kto był G a l l u s,
On poprawia: "Ciociu, Phallus!"
Ciotka znów z innego wątku
Baje o świata początku,
Józio się ząb za ząb kłóci,
Że świat cały powstał z CHUCI.
(Mruknie ciotka w pasji szewskiej:
"Wciąż ten łajdak Przybyszewski!").
Ciotka znów o ideałach - Józio:
"Ciociu, co to wałach?"
Taką ciotka ma subiekcję,
Gdy rozpocznie z Józiem lekcję.


VI

Kiedy wieczór już zapada,
Ciotka do snu się układa:
"Józiu! Zostaw ten rozporek
I chodź odmówić paciorek.
Niech Józio przy łóżku klęknie
I powtarza głośno, pięknie:
"Boziu, usłysz głos chłopczyny,
Odpuść s y n ó w naszych winy!
Polska cię na pomoc woła!
Niech tradycji i Kościoła
Pozostanie sługą wierną!
Erotyzmem ni m o d e r n ą
Niech się naród ten nie spodli!"
Teraz Józio się pomodli
Za mamusię, za tatusia, Potem grzecznie się wysiusia
I spokojnie, cicho zaśnie".
Brzydki chłopak mruknął: "Właśnie!"


Pisane w r. 1907

[Gość: józia]

faktycznie, nie ma porównania........józia

[gibki]

tiaaa - enace tak blisko do komusitów jak fidelowi do demokracji

mi też świetnie by się pisało o Wielkiej Polsce gdybym siedział sobie wygodnie
na emigracji
no i zapomniałem jakie to wzniosłe pisać o poświęceniu samemu tego nie robiąc

[regalmlodziezowy]

„Słowo człowiek-to dźwięczy dumnie!"
powtarzamy za wielkim Maksymem.
A tu coraz ktoś w pysk cię zasunie
i powtarza, że jesteś psim synem.

Cóż tu robić takim gagatkom
w czekistowskim mrocznym zajeździe?
Więc pomódlmy się, klnąc w wasza matkę,
wypłowiałej czerwonej gwieździe.

To wiersz Broniewskiego, dobry wiersz, który świadczy o ogromnym bólu i
rozdarciu tego poety.

„Co pozostało po Borniewskim?” Czy gęba „poety rewolucyjnego” kojarzonego z
akademiami szkolnymi z czasów PRL, czy klisza „piewcy komunizmu i Stalina”?
Marcin Świetlicki odpowiada: Ten rodzaj poezji jest dla mnie jedyną
akceptowalna poezją tak naprawdę. Bo jest to pisane emocjami. To prawda, uległ
złu, uwikłał się w sieci komunizmu, który używając niezwykle ostrych słów A.
Wata „z tak wspaniałego człowieka potrafił w ostatnich latach jego życia zrobić
szmatę”. Ale mimo to, a może właśnie dlatego, warto „zjawisku poetyckiemu,
któremu na imię Broniewski” przyjrzeć się raz jeszcze i bliżej i nie odrzucać.
Odczytywać na nowo, tak jak to zrobiła w Płocku galeria Rusz z Torunia, która
do pięknego „Zielonego Wiersza” stworzyła ogromne kolorowe murale w ciągu tzw.
schodów Broniewskiego. Zresztą całe życie Broniewkiego to świetny temat na
film, doskonały dramat o postawie niezłomnej i powolnym łamaniu i niszczeniu
człowieka; piłsudczyk, zagożały komunista, który przeciera oczy ze zdumienia na
zsyłce ZSRR i pisze antyradzieckie paszkwile, Polak na obczyżnie, który cierpi
bez polskich krajobrazów, poeta-propagandzisty, który brzydzi się tą „gęba” ale
ją nosi, w końcu człowiek, który potrafił reżimowi powiedzieć pocałuj mnie w
dupę, gdy ten żądał od niego napisania nowego hymnu Polski.
Zresztą nie kto inny jak Broniewski – pijak, poeta propagandowy, psi syn,
powiedział : Choćbyście naszemu orłu wszystkie pióra z dupy powyrywali i tak z
niego czerwonej gwiazdy nie zrobicie.

[Gość: ryfka]

poznaj dobrze życiorys Broniewskiego i dopiero zabieraj głos i wybielaj B.

???

[regalmlodziezowy]

Ja nie wybielam. Uważam jedynie, że jednoznacznie skrajne oceny tego poety -
zarówno te mocno negatywne jak te hura pozytwyne - są niepotrzebne; pierwsze
krzywdzące, a drugie pomijające oczywistą prawdę. Nie rzucam kamieni tylko
uważnie spoglądam jak się toczą po ziemi...

To prawda nie zagłębiałem się w życiorys Broniewskiego, być może nie na tyle co
ty ryfka i jeśli wiesz coś więcej oświeć mnie proszę :-)))

Dom Broniewskiego do remontu

[kwisniewski]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=66&w=63904148&a=63976890

[Gość: pyt.]

trzeba ściśle sie wyrażać, to jest dom urodzin Broniewskiego
domów , to on miał wiele, czy wszystkie trzeba odnowić ?

Broniewski do remontu?

[regalmlodziezowy]

Ciemność nad głową.
Czas mój już minął.
Skłamałem słowo.
Odpuśćcie winę...

Odpuśćcie winę...
("Spowiedź")

Biesy gwiazdami grożą na niebie,
biesy na ziemi wloką mnie w grób -
wyrwę się jeszcze, wrócę do ciebie,
siny, bezsilny runę u stóp.
("biesy")

Słyszysz! - tam miasto syczy, ślepia mu płoną.
Spadamy w mrok - tam nic nie ma - i nic się więcej nie zdarzy,
tylko serca, tylko serca huczące wicher rozkołysze jak dzwony,
tylko deszcz, tylko deszczu ukłucia - drobniutkie kropelki na twarzy...
("ucieczka")

Na ulicy Miłej ani jedno drzewko nie rośnie,
na ulicy Miłej - w maju! - ludzie nie wiedzą o wiośnie,
ale cały rok hula perspektywa łysych gazowych latarni,
łbem waląc w mur cmentarny.
Moja miła, ja tą ulicą nie chodzę,
choćby mi było po drodze.
Nawet kiedy do ciebie się śpieszę,
nie idę ulicą Miłą,
bo kto wie, czy się tam nie powieszę.
("Ulica Miła")

I oczy wilgotne,
i serce samotne,
i nie wiem, co robić dalej.
Ja chciałbym gdzieś w lesie
(a niech mnie rozniesie!) -
umrzeć z żalu.

Broniewski o miłości

[regalmlodziezowy]

i jeszcze wiersze miłosne, które docenili ludzie z galerii raster i uczetsnicy
projektu muzycznego "Broniewski":

Chciałbym czuć na mojej skroni
twoich miękkich włosów zwoje,
lilijowe ręce twoje
chciałbym czuć na mojej skroni.
Niech się głowa twoja skłoni,
niech całusem się upoję...
Chciałbym czuć na mojej skroni
twoich włosów miękkie zwoje.

oraz

Nie dokochałyście mnie, wszystkie kobiety...
(Tutaj sobie z cicha westchnę. Rym: "niestety").
Ja bym przy waszej pomocy
nie znał bezsennych nocy,
budziłbym się rano, radosny
i szukałbym rymu do "wiosny",
tomów wierszy byłoby więcej,
mniej alkoholu
(za to nie ręczę, ale bym wolał).
Mniej pod Villona,
mniej pod Baudelaire'a,
ale wielu bym rzeczy dokonał..."
Cholera!

[Gość: israel]

po co wklejasz te ramoty
każdy kto chce je czytać poradzi sobie sam
nie zasmiecaj forum

[Gość: Figaro.]

Dlaczego malarze nie zostali ukarani za psucie murów? Wiersze pisze sie gdzie
indziej. Kto zapłaci za remont?

[regalmlodziezowy]

Oni je nie psuli tylko naprawiali. To po pierwsze. Po drugie, wklejam, bo nie
każdy chce a powinien... i na przekrój, wskroś i wspak. Jak Ci źle to spraw by
je usunięto. Adios ramolos :-)

Broniewskiego kłuje w oczy, a niech mu ktoś...

[regalmlodziezowy]

Murale, których dotyczy artykuł pojawiły się na płytach ustawionych w ogródku
Książnicy Płockiej, więc chyba nie ma problemu.

Murale "Zielony wiersz" powstało na ścianie gdzie kiedyś był - cieszący się złą
sławą - bar. Miasto kilka razy ogłaszało przetarg na jego wynajęcie, ale -
sorry - lokalizacja była mało atrakcyjna. Zatem otwory okienno-drzwiowe
zamurowano. Chciano tam walnąć graffitti, ale ktoś mądry pomyślał, że lepsze
byłoby murale i chwała mu za to :-)

PS. a za remont schodów oczywiście zapłaciło miasto...

PS. Broniewskiego kłuje w oczy, a niech mu ktoś na pomnik wskoczy

[Gość: mitsurugi]

Łatwiej oceniać czyjąś twórczość bez czytania, co?
Podejście zaczerpnięte z tradycji NKWD - zafajdany życiorys więc skreślamy
człowieka, co z tego że jego twórczość jest piękna...

[Gość: er]

"Kłaniam sie sie rosyjskiej rewolucji"

Grób Lenina prosty jak myśl,
Myśl Lenina prosta jak czyn,
Czyn Lenin prosty i wielki
Jak Rewolucja

Sławienie najwiekszego mordercy wszechczasów takie jest piekne dla ciebie ?

[regalmlodziezowy]

ty nigdy nie popełniłeś błędu "er", nigdy nie wypowiedziałeś czegoś czego byś
nie chciał, słów swych nie żałowałeś, ba... nie skalałeś się kłamstwem obłudą,
nigdy. Nigdy... Er jesteś doskonały :-))

"Pomoże mi milczenie,
pomogą mi kamienie
grobowe...
O czym ja piszę?!"

Kogo Broniewski kłuje w oczy? A niech mu na pomnik wskoczy!

[Gość: mar.]

poznaj jego życie i twórczość
on całe zycie błędy popełniał
podczas gdy inni walczyli, gineli, byli mordowani
on urządzał we Lwowie balangi z Wandą Wasilewską, eech

[regalmlodziezowy]

a w sowieckim mamrze siedział św. Piotr

Broniewski kłuje w oczy

[regalmlodziezowy]

8 kwietnia 1915 roku - Broniewski przerwał naukę gimnazjalną - był wówczas w
siódmej klasie - i wraz z grupą kolegów znalazł się w szeregach Legionów
Piłsudskiego.

1920 r. - Broniewski uczestniczył w walkach na wschodzie z Ukraincami, a
poźniej w wojnie z radziecką Rosją Wyszedł z wojska w stopniu kapitana,
odznaczony krzyżem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.

[Gość: enaka]

Lenin nie był największym mordercą wszechczasów. Jeśli już, to Stalin. Może dla
Ciebie to niewielka różnica, ale w takim wypadku nie powinieneś się wypowiadać
na ten temat, bo niewiele wiesz.

[Gość: m.]

nie błaźnij sie niewiedzą

[Gość: Olo]

to co ? mniej okrutnie mordowł? A carska rodzinę?
Zdrugiej strony, czy sa ludzie idealni az do śmierci? CZy jest tylko czrne i
białe? A jak ktos w domu pije do lustra, to jest błogosławiony?

Broniewski kłuje w oczy

[regalmlodziezowy]

Obudziłem się koło czwartej/ i doszedłem do wniosku,
że życie jest diabła warte,/ a trzeba żyć, po prostu.

Dla świętego spokoju wszelako/ że - niby - "w sercu rana",
wypiłem szklaneczkę koniaku/ i chodzę zalany od rana.

Bronieski kłuje woczy każdego porządnego człowieka

[Gość: la]

i nic na to nie poradzisz

a niech mu na pomnik wskoczy :-)

[regalmlodziezowy]

Boleje nad tym enaka, naprawdę... Ja wykolejeniec, pijak i nieporządny
czytelnik Broniewskiego (możesz dorzucić jeszcze "komunistę" jak chcesz, a co
mi tam, niech będzie :-). Naprawdę boleje, ale wiesz "pierwsi będą
ostatnimi...", albo "kto jest bez winy..." i takie tam. Błądzić jest rzeczą
ludzką, rzucać kamienie też. Mimo wszystko... good luck, good night

[Gość: enaka]

"Re: Bronieski kłuje woczy każdego porządnego człowieka"

Może on tak, ale ja się wypowiadałam na temat Broniewskiego.

[regalmlodziezowy]

Przyłapałeś/aś mnie. Cóż tacy wykolejeńcy jak ja na każdym kroku popełniają
błędy. Wybacz Władek. Punkt dla ciebie enaka. Adios Ramolos

[regalmlodziezowy]

o kurcze... to nie do mnie, cha cha, :-))
Wybacz mu enaka. Nie łap za słówka, a raczej za literówki.

[enaka]

Ja nie łapię za słówka ani za literówki, tylko za błędy ortograficzne i
gramatyczne. Zwłaszcza w wątku o literaturze.

[Gość: ola]

to jest forum nie dyktando,

_____________________________________________________
gala.onet.pl/0,1426866,1,1,malgorzata_niezabitowska,wywiady.html

[enaka]

Piszemy w języku polskim, więc powinniśmy zachować jego reguły.

Rozumiem, że poprawne pisanie nie jest Twoją mocną stroną. Napisane przez
Ciebie zdanie powinno brzmieć:
"To jest forum, nie dyktando."
Trzy błędy w jednym zdaniu.

Ale jeśli nie zdałaś matury z języka ojczystego, to oczywiście możesz sobie
pozwolić na intelektualne lenistwo.

[Gość: do enaki o.]

tego poziomu argumentacji i komentarzy nie spodziewałem sie po tobie,to niskie
bez odbioru,

[Gość: mitsurugi]

Gratulacje, jednym ruchem skreśliłeś wszystkich dyslektyków jako kompetentnych
do pisania na forum :)
Właśnie dlatego lubię twórczość Młodej Polski - łamała zasady, była
wyzwoleniem, i dlatego dla mnie jest najpiękniejsza :)

[Gość: olo]

Czyli poezja i piękno nie dla ciebie. Masz tylko mętlik w głowie co widać po
twoich wpisach.

Dla odmiany coś z Tuwima :)

[Gość: mitsurugi]

Do prostego człowieka




Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy "do ludności", "do żołnierzy"
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysięczną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić "historyczną racją",
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę - bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozchami
Wrzask liter pierwszych stron dzienników,
A stado dzikich bab - kwiatami
Obrzucać zacznie "żołnierzyków". -
- O, przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z pannami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: "Broń na ramię!",
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
"Bujać - to my, panowie szlachta!"

[Gość: Czytelnik]

Czy to o pociskach uranowych poklepywanych przez uczennice i pana z długa broda? ?

Czy tuwim był komunistą???

[Gość: mitsurugi]

Modlitwa


(Kwiaty Polskie I/II/VIII fr.)

My ludzie skromni, ludzie prości,
Żadni nadludzie ni olbrzymy,
Boga o inną moc prosimy,
O inną drogę do wielkości:

Chmury nad nami rozpal w łunę,
Uderz nam w serca złotym dzwonem,
Otwórz nam Polskę, jak piorunem
Otwierasz niebo zachmurzone.
Daj nam uprzątnąć dom ojczysty
Tak z naszych zgliszcz i ruin świętych
Jak z grzechów naszych, win przeklętych.
Niech będzie biedny, ale czysty
Nasz dom z cmentarza podźwignięty.
Ziemi, gdy z martwych się obudzi
I brzask wolności ją ozłoci,
Daj rządy mądrych, dobrych ludzi,
Mocnych w mądrości i dobroci.
A kiedy lud na nogi stanie,
Niechaj podniesie pięść żylastą:
Daj pracującym we władanie
Plon pracy ich we wsi i miastach,
Bankierstwo rozpędź - i spraw, Panie,
By pieniądz w pieniądz nie porastał.
Pysznych pokora niech uzbroi,
Pokornym gniewnej dumy przydaj,
Poucz nas, że pod słońcem Twoim
"Nie mas Greczyna ani Żyda".
Puszącym się, nadymającym
Strąć z głowy ich koronę głupią,
A warczącemu wielkorządcy
Na biurku postaw czaszkę trupią.
(. . . . . . . . . . .)
Piorunem ruń, gdy w imię sławy
Pyszałek chwyci broń do ręki,
Nie dopuść, żeby miecz nieprawy
Miał za rękojeść krzyż Twej męki.
Niech się wypełni dobra wola
Szlachetnych serc, co w klęsce wzrosły,
Przywróć nam chleb z polskiego pola,
Przywróć nam trumny z polskiej sosny.
Lecz nade wszystko - słowom naszym,
Zmienionym chytrze przez krętaczy,
Jedyność przywróć i prawdziwość:
Niech prawo zawsze prawo znaczy,
A sprawiedliwość - sprawiedliwość.
Niech więcej Twego brzmi imienia
W uczynkach ludzi niż w ich pieśni,
Głupcom odejmij dar marzenia,
A sny szlachetnych ucieleśnij.
Spraw, byśmy błogosławić mogli
Pożar, co zniszczył nas dobytek,
Jeśli oczyszczającym ogniem
Będzie dla naszych dusz nadgnitych.
Każda niech Polska będzie wielka:
Synom jej ducha czy jej ciała
Daj wielkość serc, gdy będzie wielka,
I wielkość serc, gdy będzie małą.
Wtłoczonym między dzicz niemiecką
I nowy naród stu narodów -
Na wschód granicę daj sąsiedzką,
A wieczną przepaść od zachodu.
Dłonie Twe, z których krew się toczy,
Razem z gwoździami wyrwij z krzyża
I zakryj, zakryj nimi oczy,
Gdy się czas zemsty będzie zbliżał.
Przyzwól nam złamać Zakon Pański,
Gdy brnąć będziemy do Warszawy
Przez Tatry martwych ciał germańskich,
Przez Bałtyk wrażej krwi szubrawej.
...A gdy będziemy, w Nekropolu,
Przybliżać się do Twych przedmieści,
Klękniemy kwarantanną w polu,
Nadziei pełni i boleści:
Nadzieją - że nam przyjaciele
Naprzeciw wyjdą z Miasta Krzyżów,
Niosący w oczach przebaczenie
I łzy radości a nie wyrzut.
Boleści - że nam nie pomogą
Te łzy ni łaska, ni witanie...
MILCZĄCE między nami stanie
Zjawą złowrogą.

[Gość: płocczanin]

Piękny cudowny wiersz. Wiem, że \Tuwim kochał POlske, Tego nikt nie zaprzeczy.
Ale lepiej nie prowokować. Dawne pokolenia żydowskie patrzyły na Polskę inaczej.
Dowód MArek Edelman, Szurmiej ale są i inni, polakożercy i ich potomstwo. Ci
starzy zaznali wiele cierpień i swój rozum maja. Najlepiej wyraził to właśnie
Marek Edelman, mówiąc o Niemcach, żadnych tam nazi, o hitlerowcach..... mogli
siedziec na dupie u siebie a nie teraz jęczeć.....

Tuwimowi i tak było lepiej, napisał , ogłosił. A też mam wiersz MODLITWA ale
boje sie go publikować. Ani nie jestem Tuwimem ani Broniewskim , tylko szczur
PRlu a taki musi najpierw udowodnić, że jest człowiekiem . Dlatego tez wiersz
leży w szufladzie. Ludzie myślą ; czarne to czarne, białe , to białe ale jeden
pisał co innego i siedzę cicho na dupie, chociaż polskiej, ak przykazał Edelman.
A Modlitwa Tuwima CZYSTA I DOBRA, - bo miłość do Ojczyzny i Boga , daje
szczęście i łaske do zapisania tego , co Idzie od Stwórcy do nas.

te wiersze nadają sie tylko na mury

[Gość: arek]

jw