XIX-wieczny Poznań

[Gość: Dzidka]

Wczoraj zrobiłam sobie rowerową wycieczkę śladami XIX-wiecznego Poznania.
Ten okres historii miasta interesuje mnie najbardziej. Kto z was czytał takie książki jak "Marianna i
Róże", "W XIX-wiecznym Poznaniu" czy "Przechadzki po mieście (Poznaniu)" naszego wielkiego
krajana Marcelego Motty?
Kogo interesuje, jak nasze miasto wyglądało 100, 120 lat temu?
Pogadajmy na ten temat!
Pozdrowienia

[Gość: Lechita]

Gość portalu: Dzidka napisał(a):

> Wczoraj zrobiłam sobie rowerową wycieczkę śladami XIX-wiecznego Poznania.
> Ten okres historii miasta interesuje mnie najbardziej. Kto z was czytał takie k
> siążki jak "Marianna i
> Róże", "W XIX-wiecznym Poznaniu" czy "Przechadzki po mieście (Poznaniu)" nasze
> go wielkiego
> krajana Marcelego Motty?
> Kogo interesuje, jak nasze miasto wyglądało 100, 120 lat temu?
> Pogadajmy na ten temat!
> Pozdrowienia

Mnie interesuje. Znasz jakies ciekawe strony www albo ksiazki na ten temat?

[Gość: !steve]

A opisz, proszę, Dzidka swoją wycieczkę.

[Gość: Dzidka]

W największym skrócie - Stare Miasto, ale patrząc właśnie pod kątem przeczytanych lektur. Szukałam
śladów, o których się dowiedziałam, np. geszeft z materiałami na Koziej, apteka, nad którą mieszkał
Karol Marcinkowski... Sklep w którym obsługiwano tylko Polaków (tak! był taki!) na... obecnych Alejach
Marcinkowskiego, Boże, jak ta ulica... Rycerska!! Kiedys się nazywała Rycerska!!!! A ul.
Paderewskiego nie było w ogóle, przebijano ją przez podwórka, rzecz jasna wtedy ochrzczono ją
"Nowa". Ulica Za Bramką - mieściła się tam kiedyś brama miejska, słynna z tego, że rezydowała tam
poznańska żulia... Pensja pani Estkowskiej... Wilhelmstrasse (plac Wolności), a potem Wzgórze Św.
Wojciecha (Emilia Sczaniecka - to była kobieta!!!) i cmentarz Na Skałce - jako ukoronowanie podróży
(postuluję odnowienie nagrobków, to wstyd, w jakim stanie niektóre się znajdują). Poza grobami
zasłużonych, znalazłam kilka grobów "zwykłych" poznaniaków, np. kobiety, która osierociła czwórkę
dzieci, był tam taki wiersz na nagrobku... "Doczesne szczątki kochanej żony/w tym mejscu złozył mąż
strapiony/a osierociałe cztery małe dziatki/ (coś tam) dla matki"... jakoś tak to szło...
Fantastycznie jest jeździc po mieście i we współczesnych budynkach i ulicach odnajdywać to, co się
ostało z tamtych czasów, a co znam ze starych fotografii. Pomocna jest tu wyobraźnia. ;-))

[Gość: tur]

A jak tam wtedy rozwiązywano sprawę kupek końskich. Czy na tych zdjęciach
je widać. I co o tym wtenczas pisano. Bardzo ciekawa sprawa na dziś.

[Gość: Dzidka]

Trudno mi sobie wyobrazić, żeby w tamtych czasach nie istaniały specjalne "służby" tym się zajmujące
- zważywszy na rozmiar zjawiska. :-) O ile natomiast sobie przypominam z jednej z książek, temat
funkcjonowania - a raczej nawalania - sprzątaczy poruszała poznańska prasa ówczesna. Skąd my to
znamy? ;-)) Jak widać, tempora nie do końca zmieniają mores.

[Gość: Dzidka]

Te, które podałam wyżej. ;-))
Sprawdzone!!

[Gość: Lechita]

Gość portalu: Dzidka napisał(a):

> Wczoraj zrobiłam sobie rowerową wycieczkę śladami XIX-wiecznego Poznania.
> Ten okres historii miasta interesuje mnie najbardziej. Kto z was czytał takie k
> siążki jak "Marianna i
> Róże", "W XIX-wiecznym Poznaniu" czy "Przechadzki po mieście (Poznaniu)" nasze
> go wielkiego
> krajana Marcelego Motty?
> Kogo interesuje, jak nasze miasto wyglądało 100, 120 lat temu?
> Pogadajmy na ten temat!
> Pozdrowienia

Super. A ja znalazlem u siebie trzy fajne ksiazki. Pierwsza to ksiazka Zbigniewa
Zakrzewskiego "Przechadzki po Poznaniu lat miedzywojennych" wydana w roku 1974.
Bardzo ciekawa. Najciekawsze sa te stare zdjecia. Druga ksiazka to "Poznan.
Dzieje, Ludzie, Kultura" wydana w 1953 roku. Trzecia to "Poznaj Poznan" Adolfa
Nowaczysnkiego, wydana w 1939 roku w Poznaniu.