Wiersz dla Lidki

[Gość: string 007]

Isla de la Juventud
tony harrison

Świetliki,które kobiety
tuczyły kiedyś cukrem
i nosiły we włosach
lub pod przezroczystymi
częściami bluzek
w kubańskim Oriente,
tu wyglądają jak gdyby przez smugę
w której się gromadzą niosły
ulotną fosforescencję
z każdego martwego ciała
na polu bitwy co przypomina
wydęty ręcznik
niechlujnego fryzjera
-te włosy te plamki krwi-
i gdybyś,w Santa Fe
w kinie pod gołym niebem
oglądając rosyjską wersję
,,Wojny i Pokoju"
podążył szpalerem zmarłych
aż,do końca,wśród ciał,armat i pęcin
zdzierając butami
lub kolbą karabinu
czerwoną skorupę,
wszedłbyś w powietrze
tak ciepłe jak pościel
przed chwilą opuszczoną przez kochankę,
twoją,jeśli ją masz,
powietrze pełne świetlików,
jasnych powidoków,
i startego śniegu na Krasnym
podobnego do nietopniejących gwiazd.

my name is 007
string 007

[Gość: Lidka]

Dzieki String, ze w ogole zadales sobie trudu i poszukales ten wiersz! To naprawde bardzo milo
z Twojej strony ... u mnie w glowie dalej rezonuje Perfidia, ktora mi grali i spiewali na Kubie.
To niemozliwie czarujacy kraj i ludzie mili do bolu, wyksztalceni lepiej od ich polnocnych
sasiadow i bardzo rozkochani w swojej muzyce, tancu. Rumba, merenge, salsa (podobniez z
Puerto Rico), cha-cha, son, danzon, mambo ... Cieple noce, fale morskie, gwiazdy na niebie,
odblask ksiezyca w wodzie, rum, zapach cygar i niesamowite zachody slonca, gdy slonce nagle
spada do wody!

Viva Cuba, hasta la historia siempre!

[Gość: ss]

odblask ksiezyca