Odnowa

[rebere]

Jak byłem małym chłopcem filmy z czasów okupacji były przesiąknięte strachem i grozą. Kolumbowie o powstaniu, Akcja pod arsenałem.

Zacząłem oglądać Kamienie na Szaniec, a to w jakiejś poetyce cool, w której wojna jest sumie tylko okazją do swobodnego stylu życia.

I tak będzie cyklicznie najpierw ideologiczne pompowanie patriotycznego balonika, a później lizanie się pod dupie z pretensjami.

[rebere]

Miały być Kamienie rzucone na szaniec a jest .....kamieni kupa. Po co filmować drugi raz akcję pod arsenałem? Dlaczego pominięto Alka, a w kilku scenach zrobiono z niego jakiegoś mydłka? On był chyba najbardziej wyrazisty.

[rebere]

Z Zośki zrobiono jakiegoś nieprzyjemnego typa. Końcówka dość taka przewrotna, skłaniająca mnie do wycofania się z zdania o reklamowym charakterze filmu. Ale ogólnie film taki sobie.

[rebere]

Ten film jest jak amerykański komiks. Na końcu nawet z demonicznymi symbolami. Początek przypomina grupę kumpli z Trainspoting po środku ogólnie klimat taki z kina dla młodzieży.

Pierwszy raz bym się zgodził z patriotami, że trochę nieładnie. Oni mu zarzucali, że seks jest, seksu tam nie ma, ale jest wszystko sprowadzone do komiksu. Gdyby rzeczywiście tam nie było dycypliny i patriotyzmy być może to by tak zaczynało wyglądać nihilistycznie jak z czasu apokalipsy

[rebere]

Niestety możemy zapomniej już o kinie, które będzie chciałonam coś powiedzieć o rzeczywistości. Filmy kręcą już ludzie, którzy zostali reżyserami bo oglądali dużo innych filmów. Już jest post modernizm i warsztat reklamówkowy polegający na intensyfikacji wrażeń. Tylko nadmiar wrażeń powoduje odłączenie się. I może dlatego brutalne sceny tortur w tym filmie bardziej mi przypominają obrazki w komiksie, a zmkasakrowane ciało ciało jakiegoś stworka kolorowego a nie zmasakrowanego człowieka. W filmie Akcja pod arsenałem same pieczątki robiły porażające wrażenie. Dziś możesz rozpruć brzuch a widz się śmiał.

[rebere]

Jedyne co broni ten film to to, że jest tam cień pytania o to czy gdzieś nie zatrze się granica między człowiekiem który musi zabijać a mordercą. Zwłaszcza dotyczy to ludzi wykonujących wyroki a nie zabjających w walce. Kim byli ci ludzie którzy zlikwidowali po 20 osób? Jak to wpływa na psychikę i na postrzeganie innych ludzi po takim seryjnym trudzie? Ale ten film tam nie daje żadnej prawdy psychologicznej .

[rebere]

Raczek w swojej recenzji pisze, że bohaterowie filmu mają klaty jak po siłowni. Okazuje się, że gejownicy nie tylko projektują ubrania dla anorektyczek, ale i chłopców by widzieli na skraju śmierci głodowej. Przecież oni byli już maksymalnie wychudzeni, a Zośka nie wyglądał zbyt zdrowo bez koszuli. Co w sumie było plusem tego filmu, bo ludzie w tamtych czasach byli chudzi jak szczapki.

[rebere]

Jak się ogląda polskie filmy konspiracji to nie dziwi, że za patriotyzm dla współczesnego młodzieńca uchodzi oblepienie się flagami i darcie ryja w walce z psiarnią.

90 procent czasu w Czasie Honoru bohaterowie zajęci są sobą. Ratują siebie, odbijają się z rąk wroga itd. Cel strategiczny mglista Niepodloegłość, taktyczne cele już głównie osobiste. Niepodległość zaś dokonuje się w sumie w akcie walki. Jest osobista, bo wojna daje swobodę, można nawet zabijać. Akcja pod Arsenałem polega na tym, że żeby jednego ratować inni muszą zginąć a dodatkowo też giną następni w zemście. Patriotyzm to występy popisowe młodych samczyków dla narodu, który ginie z wrażenia. Coś jak w Putinolandzie gdzie samiec alfa odstawia spektakl, publika krzyczy maładiec i w brzuchu burczy.