Pytanie abstrakcyjne :)

[Gość: Gość portalu]

Zastanawiam się ostatnio nad swoją tożsamością. Jeśli urodziłem się w Bielsku-
Białej a mieszkam w Szczecinie od 2 lat to powinienem określać się
Szczecinianinem czy Bielszczaninem? Wyprowadziłem się jako dorosły człowiek i
tu jestem zameldowany. Z drugiej strony w akcie urodzenia widnieje B-B.
Szczecin wybrałem sam a tam się po prostu urodziłem (w sumie nieświadomie).
Więc kim jestem? Zadaję to pytanie, bo wiem że większość Szczecinian
(przynajmniej starsze pokolenie) nie urodziła się tutaj, tylko przyjechała z
różnych zakątków Polski. Proszę o odpowiedź :) Pozdrawiam.

jesteś...

[Gość: andreas]

jestes po prostu Polakiem od tych wszystkich prezydentów!

[Gość: Gość portalu]

Aha - i zaznaczam że bardzo kocham Szczecin.

[Gość: marcin]

szczecin i bielsko biała fiu fiu jesteś obywatelem świata !

[Gość: Gość portalu]

Ej nie no poważnie pytam :)

[Gość: K.F.]

Jesteś tym kim się czujesz i gdzie lokujesz tę swoją mała ojczyznę - w
Szczecinie czy Bielsku -Białej.
Pewnie czujesz się przybyszem w Szczecinie, serce masz jeszcze w mieście
rodzinym, mieście urodzenia, bo tam bliscy, jakieś groby, może rodzice.
Ale z biegiem lat, jak zapuścisz korzenie, urodzą ci się tutaj dzieci itp. np.
w Szczecine - zaczniesz się czuć Szczeciniakiem.
Dla mnie Szczecin jest właśnie tą małą ojczyzną, i gdziekolwiek w Europie się
znajdę, po pierwszej euforii, szału zwiedzania i aklimatyzacji, po odtęsknieniu
się u przyjaciół za nimi... zaczynam tęsknić za "swoim" miastem. Za psem ,
który czeka w domu, za własnym balkonem i widokiem zaokiennym, za spacerami po
Wałach Chrobrego itp.
Mam praktycznie dwa domy. Drugi zagranicą, niedaleko zresztą, ale tam nie czuję
się tak do końca u siebie.
Lubię tam być, chętnie wyjeźdżam, tam nie jestem sam, ale moje korzenie i ja
w jakieś tam części zostaję w Szczecinie i zawsze w pewnym momencie ta druga
cząstka mnie powoduje, że wracam.

[Gość: wizytka]

Skoro wybrałeś i pokochałeś i przyznać się do tego potrafisz to jesteś nasz i
tyle ! :)

[Gość: play]

Ot, co miły Panie, nasz jesteś, szczeciński ani chybi. Zdrówko !